అయ్యర్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
అయ్యర్
.Iyer
ஐயர்
R Venkataraman.jpgSubramanya Bharathi.jpgRamana 3 sw.jpg
Indra Nooyi.jpg65px-SirCP.JPG
64px-CVRaman.jpg61px-Vishwanathan Anand.jpg
R. Venkataraman · Subramanya Bharathi · Ramana Maharishi
Indra Nooyi · Sir C. P. Ramaswami Iyer
Sir Chandrasekhara V. Raman · Vishwanathan Anand
Total population

1901:415,931[1]
2004:~ 2,400,000 (Estimated)[2][3]

Regions with significant populations
Indian states of తమిళనాడు, కేరళ and ఆంధ్రప్రదేశ్
Languages
తమిళ బ్రాహ్మణులు, Sankethi
Religion
హిందూమతం
Related ethnic groups
పాంచ ద్రావిడ బ్రాహ్మణులు, తమిళ ప్రజలు, అయ్యంగార్, మధ్వ. తమిళ బ్రాహ్మణులు

అయ్యర్ (మూస:IPA-ta (తమిళం: ஐயர், కన్నడ: ಅಯ್ಯರ್, {{మళయాళం|അയ്യർ}}) (ఈ పదముని ఆంగ్లములో Ayyar , Aiyar , Ayer or Aiyer అని వ్రాయవచ్చు మరియు పలుకవచ్చు) అనే నామముని తమిళ ప్రజలలో హిందూ బ్రాహ్మణ కులానికి ఇస్తారు. చాలా మంది అయ్యర్లు ఆది శంకర అచార్యులు భోధించిన అద్వైత వేదాన్ని అనుసరిస్తారు.[4][5][6][7][8][9] ఈ కులానికి చెందిన ఎక్కువ మంది ప్రజలు తమిళ నాడులో నివసిస్తారు.

'అయ్యర్' అనే పదమును మధ్య యుగములో ఒక కూటమిగా ఏర్పడిన తమిళ స్మార్త బ్రాహ్మణులకు ఒక హోదాగా ఉపయోగించేవారు. కానీ, 11వ శతాబ్దంలో శ్రీ వైష్ణవ దైవాన్ని కొలిచే వేరొక నూతన విభిన్న శాఖ ఏర్పడింది, ఈ వర్గంలో వారిని "అయ్యంగార్లు," అని పిలిచేవారు.[10][11][12]

ప్రసిద్ధ సాంప్రదాయం ప్రకారం, అయ్యర్లు ఉత్తర భారతదేశం నుండి వలస వచ్చిన భారత-ఆర్యన్ల సంతతికి చెందిన వారు. సంస్కృతి మరియు సాంప్రదాయాలను అనుసరించి అయ్యర్లు విభిన్న శాఖలుగా వర్గీకరించబడ్డారు. బ్రాహ్మణుల అందరి లాగానే వీరిని కూడా వారి గోత్రాలను, లేదా వారి వంశాలను, మరియు వారు అనుసరించు వేదాన్ని అనుసరించి వర్గీకరించారు.

అయ్యర్లు భారతదేశం యొక్క బ్రాహ్మణ కులములో పంచ ద్రావిడ బ్రాహ్మణ ఉప-శాఖ క్రిందకు వస్తారు మరియు అనేక సాంప్రదాయాలను ఆచారాలను ఇతర బ్రాహ్మణులతో పంచుకుంటారు.[13] ఇటీవలి కాలంలో, భారత రాష్ట్రమైన తమిళనాడులోని కులవర్గీకరణ విధానాలు మరియు ఆత్మాభిమాన ఉద్యమం వలన ప్రభావితం అవుతున్నామని వారు భావించారు. ఇది వారు భారతదేశం మరియు ఆంగ్లం-మాట్లాడే ప్రపంచానికి భారీగా వలస వెళ్ళటానికి దోహదపడింది.

వాడుకగా ఉపయోగించే "అయ్యర్" అనే ఇంటిపేరుతో పాటు, అయ్యర్లు ఇంకా శాస్త్రి [14] లేదా భట్టార్ [15][16] లేదా శర్మ అనే ఇతర ఇంటి పేర్లను కూడా ఉపయోగిస్తారు.

విషయ సూచిక

పద చరిత్ర[మార్చు]

అయ్యర్ అనే పదము తమిళులు గౌరమైన వ్యక్తులను సూచించుటకు ఉపయోగించే అయ్యా అని పదము నుండి నిర్వచించబడినది. అయ్యా అనే పదముకి అనేక పద ప్రవర్తనాలు ఉన్నాయి, సాధారణంగా ఈ పదం ఆది-ద్రావిడ పదము పెద్ద అన్నయ్యను సూచించు పదము నుండి నిర్వచించారు అని కూడా అంటారు. తమిళం, తెలుగు మరియు మలయాళం భాషలలో కూడా అదే అర్ధంలో దీనిని ఉపయోగిస్తారు.[17] ఇంకా ఇతరులు అయ్యా అను పదము సంస్కృత పదము ఆర్యా అనే పదము యొక్క ప్రాకృత విభాగం నుండి నిర్వచించబడినది అని కూడా అంటారు, ఈ పదమునకు ఉన్నతమైన అని అర్ధము'.[18][19] తమిళ యాదవ ఉప-కులానికి కూడా "అయర్" అని పేరు ఉన్నది.[20] బ్రిటిషు సామ్రాజ్య పాలనలో ఉన్నప్పుడు, క్రిస్టియన్ క్లెర్జిమెన్ ని కూడా కొన్ని సందర్భాలలో గౌరవప్రదంగా "అయ్యర్" ఇంటి పేరు ఇచ్చేవారు.[21] ప్రాచీన కాలంలో, అయ్యర్లను అంతనార్ [22][23] లేదా పర్ప్పన్ అని కూడా పిలిచేవారు,[24][25][26] కానీ పర్ప్పన్ పదముని ఆధునిక కాలంలో కొంత మర్యాద తక్కువగా పరిగణిస్తున్నారు.[27] ఇటీవల కాలం వరకు, కేరళ అయ్యర్లను పత్తర్లు అని పిలిచేవారు.[46] కాని పర్ప్పన్ పదము వలె పత్తర్ పదమును కూడా ఉపయోగించుటను కొంత అమర్యాదగానే భావించేవారు.[28] మదురైకి చెందిన నాయక్ రాజులు "అయ్యర్" పేరును వారు ఉపయోగించుకునే సమయంలో బ్రాహ్మణులకు "పిళ్ళై" అని లేదా ముదాలి అని పేర్లు ఉండేవి అని పూర్వం చెప్పబడినది.[29]

మూలం[మార్చు]

తమిళనాడు లోని స్మార్త బ్రాహ్మణ పురుషుడు మరియు స్మార్త బ్రాహ్మణ స్త్రీ

నిర్దిష్టత మరియు జన్యుశాస్త్రం[మార్చు]

కొన్ని అయ్యర్ కుటుంబాలలో దక్షిణ భారతదేశంలో ఉన్న కావేరీ నదితో పాటు నర్మదా నదిలో కూడా కర్మకాండల సమయంలో తర్పణం వదులుతారు మరియు ముందు తరం పండితులు వారి వర్గానికి ఉత్తర భారత దేశ మూలాలు ఉన్నాయి అని చెప్పేవారు.[30] అయ్యర్ వివాహ ఆచారాలు, ముఖ్యంగా కొన్ని ఆర్యులకు సంబంధించిన ఆచారాలు మరియు కొన్ని ద్రవిడులకు సంబంధించిన ఆచారాల మిశ్రమంగా ఉంటాయి.[31][32]

1996లో చేపట్టిన ఒక జన్యుపరమైన పరిశోధన మదురై అయ్యర్లకు మరియు మధ్య ఆసియా యొక్క యూరేసియన్ స్టెప్పీస్ ప్రజలకు దగ్గర సారూప్యాలు ఉన్నాయని వెల్లడించింది.[33] అయ్యర్లు మరియు కొంతమంది ఆగ్నేయ ఆసియా ప్రజల మధ్య కనిపిస్తున్న కొన్ని సారూప్య జన్యువులు కూడా ఆగ్నేయ ఆసియా నుండి భారతదేశానికి వలస జరిగింది అని సూచిస్తున్నాయి.[33] 2001లో తెలుగు మూలాలు కలిగిన బ్రాహ్మణుల గురించి చేపట్టిన జన్యు పరిశోధనలో బ్రాహ్మణులకి మరియు యూరోపియన్లకి(0.013) మధ్య ఉన్న జన్యు తేడా యూరోపియన్లకు మరియు క్షత్రియులకి (0.030) లేదా వైశ్యులకి (0.020) మధ్య ఉన్న తేడా కన్నా తక్కువ అని తేల్చింది.[34] 2007 పరిశోధన అయ్యర్లు మరియు అయ్యంగార్లు తమిళనాడులోని ఉన్నతస్థాయి బ్రాహ్మణేతరులు అయిన వీరకోడి వేల్లలర్ల వలె ఒక ప్రత్యేక సమూహం వలె ఏర్పడినారు అని వెల్లడించింది.[35] 2008 పరిశోధన తమిళనాడుకి పూర్వ వలసదారులైన అయ్యర్ల మరియు అయ్యంగార్ల కన్నా ఇటీవల వలస వచ్చిన అయ్యర్లు మరియు అయ్యంగార్లకు మరియు బెంగాలీ బ్రాహ్మణులు, మహిష్య మరియు బాగ్దిలకు దగ్గర సారూప్యాలు ఉన్నాయని కనుగొన్నారు.[36]

ఎడ్గర్ థర్స్టన్ మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ లో తను చేసిన మానవశాస్త్ర సర్వే ఆధారంగా సరాసరి 74.2[37] కపాల సూచిక మరియు 95.1 నాసికా సూచికతో అయ్యర్లను వర్గీకరించాడు.[38] కేరళ అయ్యర్లు సరాసరి 74.5 [37] కపాల సూచిక మరియు 92.9 నాసికా సూచిక కలిగి ఉన్నట్లు కనుగొనబడింది.[38]

జనాభా మరియు వ్యాప్తి[మార్చు]

అయ్యర్లు భారతరాష్ట్రమైన తమిళ నాడు అంత వ్యాపించి ఉన్నప్పటకీ, అధిక సంఖ్యాకులు తమిళనాడు లోని కావేరి పరీవాహక ప్రాంతమైన చోళ నాడు ప్రాంతములో ఎక్కువగా నివసిస్తున్నారు(పటంలో ఛాయగా ఉన్న ప్రదేశం), ఈ ప్రదేశము తమిళ బ్రాహ్మణ ప్రజల సాంప్రదాయ నివాసము.

ప్రస్తుతం, అయ్యర్లు దక్షిణ భారతదేశం అంతటా నివసిస్తున్నారు, కాని అధిక శాతం తమిళనాడులోనే అయ్యర్ల వృద్ధి ఎక్కువగా ఉంది. తమిళ బ్రాహ్మణులు రాష్ట్ర మొత్తం జనాభాలో 3% ఉన్నారని అంచనా మరియు వీరు రాష్ట్రం అంతా విస్తరించి ఉన్నారు.[2] అయినప్పటికీ, అయ్యర్ల కులానికి చెందిన ప్రజల గురించి ఖచ్చితమైన గణాంకాలు అందుబాటులో లేవు.[2]

వారు ఎక్కువగా కావేరీ పరీవాహక జిల్లాలు అయిన నాగపట్టణం, తంజావూర్, తిరువరూర్ [39][40] మరియు తిరుచిరాపల్లి ప్రాంతాలలో ఎక్కువగా నివసిస్తారు వారి జనాభా అక్కడ జనాభాలో దాదాపు 10% ఉంటుంది.[1][41] ఉత్తర తమిళనాడులో వారు ఎక్కువగా పట్టణ ప్రాంతాలు అయిన చెన్నై,[42][43] కాంచీపురంలలో కనిపిస్తారు. ఉత్తర తమిళనాడులోని గ్రామీణప్రాంతాలలో దాదాపుగా వారు ఉండరు.[44]

పశ్చిమ మరియు దక్షిణ తమిళనాడు రాష్ట్రాలలో కూడా వీరి సంఖ్య గణనీయంగానే చూడవచ్చు.[45] దక్షిణ తమిళనాడుకి దూరంగా ఉన్న వారిని తిరునల్వేలి అయ్యర్లు[46] అంటారు మరియు వీరు తిరునల్వేలిలో బ్రాహ్మణ మాండలీకాన్ని మాట్లాడుతారు. కోయంబత్తూరులో, పాలక్కాడ్ నుండి వచ్చిన కేరళ అయ్యర్లు ఎక్కువగా నివసిస్తున్నారు.[47]

ఉపశాఖలు[మార్చు]

అయ్యర్లలో అనేక ఉపశాఖలు ఉన్నాయి, వాటిలో, వడమ, బ్రహచర్ణం లేదా బ్రహత్చారణం, వాతిమ, షోలియర్ లేదా చోళియర్ , అష్టసహశ్రం, ముక్కని, గురుక్కల్, కనియలర్ మరియు ప్రథమశాకి వంటి శాఖలు ఉన్నాయి.[10][48][49][50] ప్రతి ఉప-శాఖ మరల గ్రామాన్ని లేదా ప్రాంతానికి సంబంధించిన మూలాల ప్రకారం తిరిగి వర్గీకరింపబడుతుంది.

ఒక తమిళ స్మార్త బ్రాహ్మణ పవిత్ర వ్యక్తి శివుడిని స్మరిస్తూ ఉంటాడు.అతని శరీరం అంతా విభూదితోను మరియు రుద్రాక్షల మాలతోను ఉంది.

వడమ[మార్చు]

వడమల యొక్క కుల చిహ్నం

వడమలు (తమిళం: வடமா) స్మార్త బ్రాహ్మణులలో అత్యున్నత శాఖగా చెప్పుకుంటారు.[10][51] "వడమ" అనే పదము వడక్కు అనే తమిళ పదము నుండి నిర్వచించబడినది. ఈ పదానికి ఉత్తరం అని అర్ధం.[52] ఈ కారణం వలన, వడమలు తమిళ దేశం యొక్క ఆధునిక బ్రాహ్మణ వలసదారులుగా పరిగణింప బడతారు.[51] ఇదే సమయంలో, గౌరవప్రథమైన నామము వడమ పదమును సంస్కృతపరమైన మరియు సాంస్కృతిక పరమైన స్థాయిల అనుబంధమును తెలుపుటకు ఉపయోగిస్తారు కాని వలసలకు సంబంధించిన రుజువు కోసం అసలు ఉపయోగించరు.[53]

వడమలు వాడదేశ వడమ, చోళదేశ వడమ, సభైయర్, ఇంజీ మరియు తుమ్మగుంట ద్రావిడ ఉపశాఖలుగా వర్గీకరింపబడ్డారు.[10]

వాతిమ[మార్చు]

వాతిమలు (తమిళం: வாத்திமா) చాలా తక్కువ సంఖ్యలో ఉంటారు మరియు తంజావూర్ జిల్లాలోని పద్దెనిమిది గ్రామాలలో వీరు ఎక్కువగా ఉంటారు. వీరిని పతినేట్టు గ్రామతు వాతిమ లేదా పద్దెనిమిది గ్రామాల వాతిమ, ఉదయలూర్, నన్నిలం మరియు రథమంగళం శాఖలుగా వర్గీకరించారు.[54]

బ్రహచర్ణం[మార్చు]

బ్రహచర్ణం అనే పదం బ్రహత్చార్ణం అనే సంస్కృత పదానికి వికృతి (సంస్కృతం: ब्रहतचरनम्) దీనికి అర్ధం "గొప్ప శాఖ".[55] బ్రహచర్ణంలు వడమల కన్నా గొప్ప శైవులు వీరిని కాంద్రమైక, మిలన్గానుర్, మంగుడి, పలామనేరి, ముసనాడు, కొలతుర్, మరుదంచేరి, సత్యమంగళం మరియు పుతూర్ ద్రావిడ ఉపశాఖలుగా వర్గీకరించారు.[55]

అష్టసహశ్రం[మార్చు]

అష్టసహశ్రం (సంస్కృతం: अष्टसहश्रम) కూడా బ్రహచర్ణముల వలె, వడమల కన్నా గొప్ప శైవులు.[56] వీరిని అత్తియుర్, అరివర్పడే, నందివడి మరియు శాత్కులం ఉపశాఖలుగా వర్గీకరించారు.[56]

దీక్షితార్[మార్చు]

చిదంబరం యొక్క దీక్షితార్లు (తమిళం: தீக்ஷிதர்) లేదా ప్రత్యేకంగా తమిళంలో "తిల్లై ముయిరవార్' అని పిలిచే వీరు చిదంబరం పట్టణంలో ఉంటారు మరియు చరిత్ర ప్రకారం వీరు వారణాసి నుండి వలస వచ్చిన మూడువేల మంది యొక్క సంతతి.[56] వీరు నాయర్ల వలె మరియు కేరళ యొక్క నంబూతిరిల వలె తల మీద కుడుమి ధరిస్తారు.[56]

చోళియర్ లేదా షోలియర్[మార్చు]

షోలియర్లు (తమిళం: சோழியர்்) అర్చకుల వలె పనిచేస్తారు, హిందూ ఆలయాలలో ప్రసాదాలు వండుతారు లేదా విగ్రహాలకు అలంకారం చేస్తారు.[57] చంద్రగుప్త మౌర్యుడి యొక్క మంత్రి చాణక్య వీరి శాఖకు చెందిన వాడే అని విశ్వవ్యాప్త నమ్మకం చోళియర్ల మీద ఉంది.[58] వీరిని తిరుకత్తిఉర్, మదలర్, విసలర్, పుతలర్, సేన్గనర్, అవడియర్ కొయిల్ అనే ఉపశాఖలుగా వర్గీకరించారు.[59] ప్రముఖుడైన కర్ణాటక సంగీత గాయకుడు, చెంబై వైద్యనాథ అయ్యర్ చోళియర్ శాఖకు చెందినవారే.[60]

గురుక్కల్[మార్చు]

శివాచార్య లేదా గురుక్కల్ (తమిళం: குருக்கள்்்) శాఖ వారు వంశ పారంపర్య అర్చకత్వాన్ని తమిళనాడులోని శివాలయాలలో లేదా శక్తి ఆలయాలలో నిర్వహిస్తారు.[61][62] వీరు శైవులు మరియు శైవ సిద్ధాంత సారాన్ని అనుసరిస్తారు, అనగా వీరు ఆది శంకరాచార్య సిద్ధాంతాలను అనుసరించరు.[62] వీరు ఆగమ శాస్త్రములలో మంచి దిట్టలు మరియు దేవాలయాలలో ఆగమ కృతువులను అనుసరిస్తారు. ఈ సంస్కృతుల తేడా వలన వీరికి ఇతర శాఖ అయ్యంగార్లకి మధ్య వివాహాలు ఈనాటికీ అరుదు.[63] గురుక్కల్ అయ్యంగార్లు ఉపశాఖలు తిరువాలన్గడ్, కంజీవరం మరియు తిరుక్కళుకున్రం.[62]

ముక్కాని[మార్చు]

ముక్కాని (తమిళం: முக்கானீ) ఉప-శాఖలోని అయ్యర్లు తిరుచెందూర్ ఆలయాలలో అర్చకులకు సాంప్రదాయ సహాయకులుగా ఉంటారు.[58] ముక్కానీలు శివుడికి భూత అంగరక్షకులు అయిన భూతగణాలు , మరియు వీరికి శివుడు సుబ్రమణ్య స్వామి పుణ్యక్షేత్రాల రక్షణ బాధ్యతను అప్పగించాడు అని పురాణాలు చెప్తాయి.[64] ముక్కానీలు ముఖ్యంగా ఋగ్వేదమును అనుసరిస్తారు.

కానియాలర్[మార్చు]

కానియాలర్ (తమిళం: காநியாளர்) అయ్యర్లు ఉపశాఖ అయ్యర్లలో తక్కువ ప్రసిద్ధి పొందిన ఉపశాఖ. చాలా మంది కానియాలర్ ఆర్యులు వైష్ణవ ఆలయాలలో వంట చేయు వారి వలె మరియు ఇతర సేవకుల వలె పనిచేస్తారు.[58] అందువలన, వీరు కూడా వైష్ణవ అయ్యంగార్ల వలె నామం పెట్టుకుంటారు.[58]

ప్రథమశాకి[మార్చు]

ప్రథమశాకి అయ్యర్లలో తక్కువగా తెలిసిన వేరొక ఉప-శాఖ. వీరు శ్వేత యజుర్వేదాన్ని అనుసరిస్తారు.[65] హిందూ పురాణాల ప్రకారం, ప్రాచీన కాలములో, ప్రధమశాకీలు ప్రతిరోజు ఒక గంట సమయము పరయర్ల[66] వలె గడపాలని శపించబడినారు. అందువలన తంజావూరు జిల్లా[65]లో వారిని "మధ్యన పరియర్లు" అని అంటారు మరియు ఇతర బ్రాహ్మణ శాఖలు వీరిని తక్కువ జాతిగా పరిగణిస్తారు.[65]

ఎడ్గార్ తరస్టన్ అయ్యర్లలో మరి కొన్ని శాఖలను తెలిపారు వీటిని కేసిగల్ లేదా హిరణ్యకేసిగల్ అని పిలుస్తారు.[55] కానీ, ఈ ఉప-శాఖలు కాలక్రమేణా అతి పెద్ద వడమ శాఖలో కలిసిపోయి అయినా ఉండవచ్చు లేదా కనుమరుగై ఉండవచ్చు.

అయ్యర్లు, ఇతర బ్రాహ్మణుల వలె వేదాలు నేర్చుకోవలసి ఉంటుంది. అయ్యర్లు వారు అనుసరించే వేదాలను అనుసరించి కూడా వివిధ శాఖలుగా వర్గీకరించవచ్చు.[67] యజుర్వేద శాఖకు చెందిన అయ్యర్లు సాధారణంగా కృష్ణ యజుర్వేద సారాలను అనుసరిస్తారు.[13][68]

గోత్రాలు మరియు శాఖలు[మార్చు]

అయ్యర్లు, ఇతర బ్రాహ్మణుల వలె, ఎనిమిది మంది ఋషుల లేదా మునులలో వారి పూర్వ వంశస్థుల జాడ తెలుసుకుంటారు.[69][70] వీరు ఏ ఋషి సంతతిగా తెలుసుకుంటారో దాని ప్రకారం వీరి గోత్రాల ను ఎనిమిదిగా విభజించారు. ఒక కుటుంబంలోని ఆడపిల్లకు ఆమె తండ్రి యొక్క గోత్రం వర్తిస్తుంది, కానీ వివాహం అనంతరం ఆమెకు ఆమె భర్త గోత్రం వర్తిస్తుంది.

వేదాలను మరల శాఖలు మరియు "భాగాలు"గా విభజించారు, మరియు వేదాలను అనుసరిస్తున్న వారిని వారు అనుసరించే శాఖ ప్రకారంగా తిరిగి వర్గీకరించారు. అయినప్పటికీ, కేవలం కొన్ని శాఖలు మాత్రమే సజీవంగా ఉన్నాయి, చాలా వరకు కనుమరుగు అయిపోయాయి.తమిళనాడులో ప్రస్తుతం ఉన్న వివిధ వేదాలు మరియు వాటికి సంబంధించిన శాఖలు : [71]

వేదం శాఖ
ఋగ్వేదం శాఖలు మరియు పైంగి
యజుర్వేదం కణ్వ మరియు తైత్తిరీయ
సామవేదం కౌతుమ, జైమినియ/తలవకర, శాత్యయనియ మరియు గౌతమ
అథర్వవేదం శౌనకియ మరియు పైప్పలద

వలస[మార్చు]

కర్ణాటక[మార్చు]

మైసూరు ఎస్. రామస్వామి అయ్యర్ యొక్క మొదటి తరం సంతతి.రామస్వామి అయ్యర్ 19 వ శతాబ్దములో గణపతి అగ్రహారం నుండి మైసూరుకి వలస వచ్చి మొదటి అడ్వకేట్-జనరల్ గా సేవ చేసారు.

పూర్వం కొన్ని శతాబ్దాల ముందు, అయ్యర్లు అధికసంఖ్యలో కర్ణాటకలోని వివిధ ప్రాంతాలకు వచ్చి స్థిరపడ్డారు. మైసూర్ మాహారాజా ఆజ్ఞ ప్రకారం, అధిక సంఖ్యలో అయ్యర్లు మద్రాసు సంస్థానం నుండి మైసూరుకి వలస వచ్చారు. అష్టగ్రామ అయ్యర్లు కూడా కర్ణాటక అయ్యర్లలో ఒక ప్రముఖమైన వర్గమే.[72]

సంకేతి అయ్యర్లు వేరొక ఉపకులం వారు వీరు కన్నడ, తమిళం మరియు సంస్కృతం పదాలు కలగలసిన సంకేతి అనే ఒక విభిన్న భాష మాట్లాడుతారు.

కేరళ[మార్చు]

  • పూర్వకాలంలో అయ్యర్లు గొప్ప రాష్ట్రమైన ట్రావన్కోర్ లో నివసిస్తూ ఉండేవారు. వేనాడు రాష్ట్రము(ప్రస్తుతం కన్యాకుమారి జిల్లా) మరియు పాండినాడు అని పిలిచే పాండ్యన్ రాజ్యంలో ఉన్న కేరళలోని దక్షిణ భాగాలలో కూడా నివసించేవారు. వేనాడులో కూడా చాలా మంది అయ్యర్లు ఉండేవారు తరువాత అది ట్రావన్కోర్ రాష్ట్రంలో కలిసినది. ట్రావన్కోర్ యొక్క పాత రాజధాని పద్మనాభపురం. ఇది ప్రస్తుతం కన్యాకుమారి జిల్లాలో ఉన్నది.
  • పూర్వ ముఖ్య రాష్ట్రం ట్రావన్కోర్ కు పక్కనే ఉన్న తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని తిరునల్వేలి మరియు రామ్నాడ్ అనేక ప్రాంతాలు వచ్చి చేరుతున్నవి. తిరునల్వేలి జిల్లాలోని చాలా ప్రాంతాలు పూర్వం ట్రావన్కోర్ కి చెందిన ప్రాంతాలు.[73]
  • ఈ ప్రాంతాలలో ఉన్న కొంతమంది ప్రజలు కొచ్చిన్ కు అటు తరువాత పాలక్కాడ్ మరియు కోజికోడ్ జిల్లాలకు వలస పోయారు.
  • తమిళనాడులోని టాన్జోర్ జిల్లా నుండి పాలక్కాడ్ కు కూడా వలసలు జరిగాయి. ఆ సంతతి వారిని ఇప్పుడు పాలక్కాడ్ అయ్యర్లు అని పిలుస్తారు.[16][74]

ఈ అయ్యర్లను ఇప్పుడు 'కేరళ అయ్యర్ల' వర్గంగా చెప్తారు.

తిరునల్వేలి మరియు రామ్నాడ్ జిల్లాల నుండి చరిత్ర పరంగా రికార్డు చేసిన వలసలు లేవు. కానీ టాన్జోర్ జిల్లా నుండి పాలక్కాడ్ కి జరిగిన వలసలకు చాలా వ్రాత ప్రతులు ఉన్నాయి.

[75][76]

శ్రీలంక[మార్చు]

భౌద్ధుల పవిత్ర కావ్యం మహావంశ ప్రకారం, శ్రీలంకలో బ్రాహ్మణుల ఉనికిని 500BC కి పూర్వం భారతదేశ ముఖ్య ప్రాంతం నుండి వలస జరిగి ఉండవచ్చు అని చెప్పబడినది. ప్రస్తుతం, శ్రీ లంక తమిళ అల్ప వర్గ ప్రజలలో బ్రాహ్మణులు ఒక ముఖ్య వర్గం.[77][78] తమిళ బ్రాహ్మణులు జాఫ్నా రాజ్యాన్ని ఏర్పరచటంలో చారిత్రాత్మక పాత్ర పోషించారని నమ్ముతారు.[78][79][80]

ఇటీవలి వలసలు[మార్చు]

దక్షిణ భారతదేశంతో పాటు, అయ్యర్లు ఉత్తర భారతదేశంకు కూడా వలస వెళ్లి స్థిరపడ్డారు. ముంబాయి,[81][82] కోల్కతా, ఒరిస్సా మరియు ఢిల్లీలలో కూడా గుర్తించ తగినన్ని అధిక అయ్యర్ వర్గాలు ఉన్నాయి.[43][83][84] ఈ వలసలు బ్రిటీషు ప్రభుత్వ పాలనలో జరిగాయి, వారి వర్గాల సంక్షేమం కోసం మరియు మంచి స్థితిగతుల గురించి ఈ వలసలు తరచుగా జరిగేవి.[85]

ఇటీవల కాలంలో గుర్తించదగిన సంఖ్యలో అయ్యర్లు తమ అదృష్టాన్ని వెతుకుంటూ యునైటెడ్ కింగ్డం, యూరప్ మరియు U.S.[82] లకు కూడా వలసపోతున్నారు.[86][87][88][89]

మతాచారాలు, వేడుకలు మరియు పండగలు[మార్చు]

ఆచారాలు[మార్చు]

అయ్యర్లు {{1}అపస్తంబ వంటి మునిచే లిఖించబడిన అపస్తంబ సూత్రాలు వంటి హిందూ పవిత్రగ్రంధాలలో వివరించబడిన ఆచారాలను అనుసరిస్తూ ఉంటారు.[13] అతి ముఖ్యమైన ఆచారాలు షోడస సంస్కారాలు లేదా 16 ధర్మాలు.[90] అయినను ప్రాచీనంగా ఆచరిస్తున్న చాలా ధర్మాలు మరియు ఆచారాలు ఇప్పుడు పాటించుట లేదు, కొన్ని మాత్రం అలాగే పాటిస్తున్నారు.[91][92]

సంధ్యా వందనం చేస్తున్న దక్షిణ భారతదేశ అయ్యర్లు, 1913
తమిళనాడు నుండి తన మనవడితో చిన్న ఆచారాన్ని చేస్తున్న అయ్యర్ అర్చకుడు.

అయ్యర్లకు ఆచారాలు పుట్టుకతోనే ఉపదేశించబడతాయి. పూర్వ కాలములో, బిడ్డను తల్లి ప్రేగు నుండి వేరు చేసినప్పటి నుండే ఆచారాలు మొదలుపెట్టేవారు. ఈ వేడుకను జాతకర్మ అనేవారు.[93][94] కాని, ఈ ఆచారం ఈ మధ్యకాలంలో కనిపించుట లేదు. పుట్టినప్పుడు, నక్షత్రాల స్థానాల ఆధారంగా ఒక రాశి చక్రాన్ని వేస్తారు. దీని ప్రకారమే ఆ బిడ్డకు శాస్త్రీయమైన పేరు పెడతారు.[94][95] ఆ బిడ్డ జన్మదినం రోజు, దీర్ఘాయువు కోసం ఒక ఆచారాన్ని నిర్వహిస్తారు. ఈ ఆచారాన్ని ఆయుష్య హోమం అని అంటారు. ఈ వేడుక గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్ ను అనుసరించి కాకుండా నక్షత్రాలు లేదా గ్రహాల స్థానాల ఆధారంగా వ్రాసిన తమిళ పంచాంగం ప్రకారం బిడ్డ జన్మ దినాన్ని లెక్కించి జరుపుతారు.[95] బిడ్డ యొక్క మొదటి జన్మదినం చాలా ముఖ్యమైనది మరియు ఆ రోజు ఆ బిడ్డ మగ అయిన ఆడ అయిన చెవులు కుట్టించి ఉపదేశం చేస్తారు. ఆ రోజు నుండి ఆడపిల్ల చెవి కమ్మలు ధరించాల్సి ఉంటుంది.

రెండవ ఉపదేశం (ముఖ్యంగా మగ పిల్లలకు) ఆ బిడ్డ ఏడు సంవత్సరాల వయస్సు దాటినప్పుడు చేస్తారు.[96][97] ఇది ఉపనయన వేడుక బ్రాహ్మణులలో దీనిని పునర్జన్మగా చెప్తారు.[97][98] ఒక మూడు పోగుల నూలు దారం మొండెం చుట్టూ వేస్తారు, అంటే ఎడమ భుజము నుండి కుడి తుంటి వరకు పరచుకునే అంత పొడవులో వేస్తారు.[96][98][99][100] ఈ ఉపనయన వేడుక కేవలం ద్విజుల లో లేదా ద్వి-జన్మ కులములలో (పుట్టుకతో బ్రాహ్మణత్వం పొందినా, ఒక వైదిక క్రియ తర్వాత తిరిగి సంపూర్ణ బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందేవారు), సాధారణంగా 7 మరియు 16 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు ఉన్న పిల్లలకు చేస్తారు.[101][102] పూర్వ కాలములో, మగ బిడ్డ యొక్క విద్యను ప్రారంభించు సమయాన్ని సూచించు ఆచారంగా పరిగణించేవారు,[103] ఆ రోజుల్లో ఎక్కువగా వేదాలను పఠించేవారు. అయినప్పటికీ, అర్చకత్వం కాకుండా ఇతర వృత్తులను చేపట్టే బ్రాహ్మణులకి ఈ ఉపదేశము ఒక సాంకేతిక ఆచారం వలె రూపుదిద్దుకుంది. ఆద్యులు(క్రొత్తగా ఉపనయనం చేసుకున్న వారు) సంధ్యా వందనము ను ప్రతిరోజూ ఆచరించాలి[104] మరియు సూచించిన కొన్ని శ్లోకాలను రోజుకి మూడుసార్లు అనగా తెల్లవారు జామున, మధ్యాహ్న వేళ మరియు సంధ్య వేళ మూడుసార్లు ఉచ్చరించాలి. ఉచ్ఛరించవలసిన ముఖ్యమైన శ్లోకాలు ఏవనగా గాయత్రీ మంత్రం,[104][105] ముసల్మానులకి కలిమ వలె మరియు జోరాష్ట్రియనులకి ఆహున్వర్ వలె ఇది హిందువులకి పరమ పవిత్రమైనది.[104] సంవత్సరానికి ఒకసారి అయ్యర్లు వారి యజ్ఞోపవీతాన్ని మార్చుకుంటారు. ఈ ఆచారము దక్షిణ బ్రాహ్మణులకు మాత్రమే పరిమితము ఈ దినాన్ని తమిళనాడులో ఆవని అవిట్టం అని చెప్పుకుంటారు.[106][107]

దుష్ట శక్తుల నుండి రక్షణగా చేతి గుర్తులను వేసిన బ్రాహ్మణ గృహము.

అయ్యర్లకు ఇతర ముఖ్యమైన ఆచారాలు ఏవనగా కర్మకాండలకు పాటించే ఆచారాలు.[108][109][110] అందరు అయ్యర్లలో వేదాల ఆచారాల పరంగా దహనం చేయబడతారు, సాధారణంగా ఒక వ్యక్తి మరణించిన ఒక రోజులోపే ఇది జరుగుతుంది.[111][112] మరణ ఆచారాలు 13 రోజుల పాటు జరుగుతాయి, మరియు నియమానుసారంగా పూర్వీకులకు తర్పణం [113] చేస్తారు (ప్రతి మాసంలో అమావాస్య రోజు కాని, లేదా నెలపొడుపు రోజు గాని చేస్తారు).[111][114][115] ప్రతి సంవత్సరం శ్రార్ధం కూడా పెడతారు.[115][116] ఈ ఆచారాలు మరణించిన వారి మగ సంతానం చేత పాటించబడతాయి. వివాహిత పురుషులు ఈ ఆచారాలను వారి సతీసమేతంగా జరపాలి. ఈ ఆచారాలను పాటించుటకు భార్య యొక్క సహకారం "అంగీకారం" చాలా అవసరం.[111][117]

పండుగలు[మార్చు]

అయ్యర్లు దీపావళి, నవరాత్రి, పొంగల్, వినాయక చతుర్థి, జన్మాష్టమి, తమిళ నూతన సంవత్సరం, శివరాత్రి మరియు కార్తీక దీపం ఇలా అన్ని పండుగలను జరుపుకుంటారు.

అయినప్పటికీ దక్షిణ భారతదేశ బ్రాహ్మణులకు మాత్రమే పరిమితమైన ఆవని అవిట్టం పండుగ వీరికి అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగ.[118]

వివాహాలు[మార్చు]

ప్రత్యేకమైన అయ్యర్ల వివాహాలలో సుమంగళి ప్రార్థనై (శుభప్రథమైన వివాహ జీవితానికి హిందువుల ప్రార్థన) , నాంది (పూర్వికులకి ప్రణామాలు), నిశ్చయదార్థం (నిశ్చితార్థం)[100] మరియు మాంగల్యధారణం (ముడి వేయటం) వంటి ఆచారాలు ఉంటాయి.[119] అయ్యర్ల వివాహాలలో ముఖ్యమైన ఘట్టాలు వ్రతం (ఉపవాసం), కాశి యాత్ర (కాశికి తీర్థయాత్ర), ఊంజల్ (ఉయ్యాల), కన్యాదానం (వధువుని వరుడి సంరక్షణలో ఉంచుట), మాంగల్యధారణం , పాణిగ్రహణం [120] మరియు సప్తపది (లేదా ఏడు అడుగులు - ఆఖరి మరియు ముఖ్య ఘట్టం వధువు వరుడి యొక్క అరచేతుల సహాయంతో ఏడు అడుగులు వేసిన తరువాత వారి యొక్క కలయికను నిర్ణయించబడుతుంది.[120] ఇవన్ని నలంగు అనే ఒక అనియత కార్యక్రమము తరువాత జరుగుతాయి.[121][122]

జీవన విధానం మరియు సంస్కృతి[మార్చు]

సాంప్రదాయ విలువలు[మార్చు]

అయ్యర్లు సాధారణంగా పూర్వాచార జీవితాలను గడుపుతుంటారు మరియు వారి నియమాలు మరియు సాంప్రదాయాలను నిష్కర్షగా అనుసరిస్తుంటారు. అయినప్పటికీ, ఈ మధ్య కాలములో, వీరు మతాతీత వృత్తుల కోసం వారి సాంప్రదాయ వృత్తి ఆలయాలలో అర్చకులుగా చేయుటను వదులుకుంటున్నారు, దీనివలన సమకాలీన అయ్యర్లు వారి పూర్వీకుల కన్నా కొంత మృదువుగా ఉంటున్నారు.[123] అయ్యర్లు మనుస్మృతినే కాకుండా అపస్తంబ మరియు బౌధయాన యొక్క గృహ్య సూత్రాలను కూడా అనుసరిస్తారు. వీరిది పితృస్వామ్య వ్యవస్థ కాని మిరాసి వ్యవస్థ కాదు.[124]

సంగీత విద్వాంసుడు యం. వి. శివన్ యొక్క చిత్రం. చాతి మీద, మోచేతుల మీద మరియు నుదిటి మీద కనిపిస్తున్న మూడు అడ్డ గీతాలు పవిత్ర భూడిద (విభూతి) తో పెట్టుకున్నవి,ఈ విధంగా సాధారంగా పూర్వా చార శైవులు పెట్టుకుంటారు.

అయ్యర్లు సాధారణంగా శాఖాహారులు. కొందరు ఉల్లి మరియు వెల్లులి భుజించుట మూలంగా కొన్ని ఇంద్రియాలు ఉత్తేజితం అవుతాయనే కారణంతో వీటిని భుజించకూడదని శపథం చేసుకున్నారు.[125] ఆవుపాలు మరియు పాల ఉత్పత్తులను తీసుకోవచ్చును.[126] వారు మధ్యాన్ని మరియు పొగాకుని ముట్టకూడదు.[126][127]

అయ్యర్లు సుదీర్ఘమైన స్వచ్చమైన ఆచారాలను స్వయంగా మరియు గృహములో పాటిస్తారు. స్త్రీలు ఉదయాన్నే అభ్యంగన స్నానం చేయకుండా వంట చేయుకూడని సమయంలో పురుషులు వారి "పదహారు విధులను" నిర్వహించటం నిషేధము.[123][125] ఆహారాన్ని భగంతునికి నైవేద్యం సమర్పించిన తరువాతనే తీసుకోవాలి.[128]

మడి అచారమును నిర్ణయించినపుడు తప్ప స్నానం ఆచరించుటను చక్కగా పరిశుభ్ర పరచుకోవటంగానే పరిగణిస్తారు.[125][129] 'మడి ' అనే పదమును తమిళ భ్రాహ్మణులు ఒక వ్యక్తి శారీరకంగా పరిశుభ్రంగా ఉన్నాడని సూచించుటకు ఉపయోగిస్తారు. మడి అచారమును పాటించేటప్పుడు, భ్రాహ్మణులు అప్పుడే ఉతికి ఆరబెట్టిన వస్త్రములను ధరించాలి, మరియు ఆ వస్త్రాలను మడి లో ఉన్న వ్యక్తులు తప్ప వేరెవరూ తాకరాదు.[129] కేవలం చల్లటి నీళ్ళతో స్నానం చేసిన తరువాత, మరియు అలాంటి దుస్తులను ధరించించిన తరువాతనే వారు మడి స్థితిలో ఉన్నట్టు చెప్తారు.[130]మడి ఆచారమును ఆధునిక కాలములో కూడా కొన్ని రకాల మతాచార వేడుకల సమయంలో కూడా పాటిస్తున్నారు.[125]

ఆయర్లు కాఫీని ప్రత్యేకంగా చప్పరిస్తూ తాగుతారు.[131][132]

.

ప్రస్తుతానికి ముందు శతాబ్దం వరకు కూడా ఒక అయ్యర్ వర్గానికి చెందిన విధవ పునర్వివాహం చేసుకోవటానికి ఎప్పటికీ వీలులేదు.[133] ఆమె భర్త మరణించిన తరువాత, ఒక అయ్యర్ స్త్రీ శిరోముండనం చేయించుకోవాలి.[134] ఆమె నుదిటి మీద కుంకుమం లేదా సింధూరం బొట్టుని తొలగించాలి, మరియు నుదిటి మీద పవిత్ర విభూదిని పెట్టుకోవాలి. ఈ ఆచారాలు అన్ని మార్పు చెందుతున్న ఆచారాలతో గణనీయంగా తగ్గుముఖం పడుతున్నాయి.[135]

సాంప్రదాయ వేషధారణ[మార్చు]

మిలి తమిళ సంఘం సభలో ఒక సాంప్రదాయ వేష్టి మరియు అంగవస్త్రంలో తమిళ బ్రాహ్మణులు (అయ్యర్లు మరియు అయ్యంగార్లు), చిరకా 1930

అయ్యర్ పురుషులు సాంప్రదాయంగా వేష్టిలు లేదా ధోతిలు కాని ధరిస్తారు ఇవి నడుము నుండి పాదాల వరకు ఉంటాయి. వీటిని నూలు మరియు అప్పడప్పుడు పట్టుతో తయారు చేస్తారు. వేష్టిలు విభిన్న రీతులలో ధరిస్తారు. వీటిని ఒక రకమైన బ్రాహ్మణ పద్ధతి పంచకచం (సంస్కృతం పదాలు పంచ మరియు గజం అర్ధం "ఐదు గజాలు" నుండి వచ్చింది, పంచకచం యొక్క పొడవు ఐదు గజాలు ఉంటుంది కాని రోజూ ధరించే వేష్టిల పొడవు నాలుగు లేదా ఎనిమిది మూరలు పొడవు ఉంటుంది). వీరు ఒక్కోసారి ఒక వస్త్రాన్ని భుజం చుట్టూ వేసుకుంటారు దీనిని అంగవస్త్రం అని పిలుస్తారు (శరీర-వస్త్రం). పూర్వం తపస్సు చేసే అయ్యర్లు వారి నడుము చుట్టూ లేదా ఛాతీ చుట్టూ జింక చర్మాన్ని లేదా గడ్డిని కాని కట్టుకునేవారు.[100]

సాంప్రదాయ అయ్యర్ స్త్రీ తొమ్మిది గజాల పొడవు ఉన్న చీరను కట్టుకుంటుంది. దీనిని మదిసార్ అని అంటారు.[136]

కళా సంరక్షణ[మార్చు]

శతాబ్దాల నాటి నుండి అయ్యర్లు కళలను మరియు శాస్త్రాలను కాపాడుకొనుటకు గొప్ప ఆసక్తి చూపుతారు. వీరు భరత నాట్యశాస్త్రం, భరతనాట్యం సంబంధమైన శాస్త్రమును కాపాడే బాధ్యత తీసుకున్నారు, ఇది తమిళనాడు యొక్క శాస్త్రీయ నృత్య విధానం. 20వ శతాబ్దపు మొదటిలో, నాట్యము సాధారణంగా దేవదాసిలకు మాత్రమే సంబంధించిన అగౌరమైన కళ. రుక్మిణి దేవి ఆరండేల్, బ్రాహ్మణులలోని సామాజిక మరియు కుల కట్టుబాట్లను చేధించి వారిని నాట్య శాస్త్రములో భాగం పంచుకునే విధంగా చేసినది.[137][138]

డికె పట్టంమల్ (కుడి) ,సాంప్రదాయ సంగీత గాయకురాలు, ఆమె సోదరుడు, డికె జయరామన్ తో ఒక పాట కచేరీలో; చిరకా 1940 మొదటిలో.

అయినప్పటికీ, నాట్యంతో పోల్చుకుంటే అయ్యర్లు సంగీత రంగంలో ఎక్కువగా ఆసక్తి చూపుతారు.[139][140] కర్నాటక సంగీత త్రయంకు 18వ శతాబ్దపు చివరలో కొన్ని అధ్బుతమైన స్వర సమ్మేళనములు చేయాల్సిన బాధ్యత పడింది. ఈ రోజు, సాప్రదాయ సంగీతంలో ప్రసిద్ధులు దానితో పాటు భారతదేశ చలనచిత్రాలలో నేపధ్య గాయకులు అయిన నిత్యశ్రీ మహదేవన్, ఉష ఉతప్, శంకర్ మహదేవన్, మహాలక్ష్మి అయ్యర్, హంసిక అయ్యర్ మరియు నరేష్ అయ్యర్ వంటి వారు ఉన్నారు. అయ్యర్లు ఇంకా గణనీయంగా నాటకం, హరి కథ మరియు దేవాలయ నిర్మాణ శాస్త్రం వంటి వాటిలో కూడా పాలుపంచుకుంటున్నారు.

సాహిత్యము మరియు జర్నలిజం(వార్త సేకరణ), వంటి రంగాలలో కూడా అయ్యర్ వర్గం చాలా మంది ప్రముఖులను తయారు చేసింది. అలాంటి వారిలో మచ్చుకకు కొందరు ఆర్. కె. నారాయణ్, ఆర్. కె. లక్ష్మణ్, సుబ్రమణ్య భారతి, కల్కి కృష్ణమూర్తి, ఉల్లూర్ పరమేశ్వర అయ్యర్, మరియు చో రామస్వామి. అయ్యర్లు ఇంకా తమిళ భాషలో మరియు సాహిత్యములో కూడా సమాన ప్రతిభ చూపెడుతున్నారు.[141][142]

ఆహారం[మార్చు]

అయ్యర్ల ముఖ్య ఆహారం శాకాహారం,[13][143] దక్షిణ భారతదేశములోని లక్షలాది ప్రజలకు ముఖ్య ఆహారమైన అన్నమునే ఎక్కువగా తీసుకుంటారు. శాఖాహార పదార్ధాలు తరచు అయ్యర్ల గృహములలోనే తయారు చేసుకుంటారు, ఖచ్చితంగా ఉండాల్సిన వంటలు రసం, సాంబార్ వంటి వాటితో పాటు ఇంట్లో తయారు చేసిన నెయ్యి ఆహారములో ఉండాల్సిన ముఖ్యమైన పదార్ధము మరియు సాంప్రదాయ భోజనము నిండుగా ఉన్న అన్నము మరియు ముద్దపప్పు మీద నెయ్యి పోసిన తరువాతనే మొదలు పెట్టాలి. కమ్మని వంటలను రుచి చూసేటప్పుడు, దక్షిణ భారతదేశంలో సాంప్రదాయంగా కనిపించే అధిక కారాలు మరియు వేడిని ఈ విధానం అనుసరించదు. అయ్యర్లకు పెరుగు అనే ఎక్కువ ప్రీతి అని చెప్తారు. మిగిలిన దక్షిణ భారతదేశ పదార్ధాలు దోశ, ఇడ్లీ వంటి పదార్ధాలు కూడా అయ్యర్లకు ఇష్టమైన పదార్ధాలు. పానీయాలలో కాఫీ మరియు ఆహార పదార్ధాలలో పెరుగు అయ్యర్లకు తప్పని సరిగా ఉండాల్సిన పదార్ధాలు.

అయ్యర్ల ఆహారం ముఖ్యంగా తమిళ శాఖాహార విధానంలో బియ్యమును కలిగి ఉంటుంది.

వీరు ఆహారాన్ని అన్నశుద్ధి అనే ఒక ఆహారాన్ని శుద్ధి చేసే అచారమును పాటించిన తరువాతనే భుజిస్తారు. ఆ పదానికి అర్ధము "అన్నమును శుద్ధి చేయుట".[128]

అగ్రహారం[మార్చు]

అగ్రహారం

పూర్వ కాలములో అయ్యర్లు, అయ్యంగార్ల తో కలిసి మరియు ఇతర తమిళ బ్రాహ్మణుల తో కలిసి వారి గ్రామములో ప్రత్యేకమైన బ్రాహ్మణ గృహాలలో నివసించే వారు ఈ ప్రదేశాన్ని అగ్రహారం అని అంటారు.(సంస్కృతము లో అగ్రం అనగా కొస లేదా చివర మరియు హారం అనగా శివుడు అని అర్ధం). శివుడు మరియు విష్ణువు ఆలయాలు సాధారణంగా అగ్రహారం చివర ఉంటాయి. చాలా సందర్భాలలో, ఆ ప్రదేశానికి సమీపంలో ఒక పారే యేరు కాని నది కాని ఉంటాయి.[144]

ఒక రకం అగ్రహారం వారి వీధి ప్రక్కనే దేవాలయాలను కలిగి ఉంటుంది. వీధికి ఇరువైపులా కేవలం ఉమ్మడి కుటుంబ వ్యవస్థను అనుసరిస్తున్న బ్రాహ్మణులు ఇళ్ళు మాత్రమే ఉంటాయి. అన్ని ఇళ్ళు వైశాల్యంలో తప్ప ఒకే విధమైన నిర్మాణం తో మరియు రూపంతో ఉంటాయి.[145][146]

బ్రిటీషు వారు వచ్చిన తరువాత మరియు పారిశ్రామిక విప్లవం తరువాత అయ్యర్లు వారి జీవనోపాధి కోసం పట్టణాలకు తరలి వెళ్లారు. 19వ శతాబ్ధాపు చివర నుండి, అయ్యర్లు దేశీయ మరియు న్యాయసంబంధ పరిపాలనలో మంచి ఆదాయము వచ్చే ఉద్యోగాల కోసం పట్టణాలకు మరియు నగరాలకు తరలిపోవుట మూలంగా అగ్రహారాలు ఖాళీ అయ్యాయి.[145][146][147][148][149]

అయినప్పటికీ, ఇంకా అక్కడ కొంత మంది సాంప్రదాయ అయ్యర్లు నివసిస్తున్న కొన్ని అగ్రహారాలు మిగిలి ఉన్నాయి. అయ్యర్ల గృహాలలో, మనుషులు గృహములోకి అడుగు పెట్టగానే మొదట వారి పాదాలను శుభ్ర పరచుకుంటారు.[150][151]

భాష[మార్చు]

భారతదేశంలో మరియు ఇతర ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్న చాలా మంది అయ్యర్ల మాతృ భాష తమిళం. అయినప్పటికీ, అయ్యర్లు ఒక ప్రత్యేకమైన తమిళ యాస మాట్లాడుతారు ఇది వారి వర్గానికే ప్రత్యేకం.[152][153][154] తమిళం యొక్క ఈ యాస ను బ్రాహ్మిక్ లేదా బ్రాహ్మణ తమిళం అని అంటారు. బ్రాహ్మిణ తమిళం ఎక్కువగా సంస్కృతమిళితంగా ఉంటుంది మరియు మరీ ఎక్కువగా సంస్కృత పదజాలం ఉపయోగించుట మూలంగా ఇది తమిళ జాతీయవాదుల నుండి పరిహాసాన్ని ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది.[155] బ్రాహ్మణ తమిళంను స్వాతంత్ర్యం రాక పూర్వం వివిధ తమిళ వర్గాలలో కులాంతర భాషగా లింగా ఫ్రాంకా(ఒకే మాతృ భాష కాని వారు మాట్లాడు భాష) ఉపయోగిస్తున్నప్పుడు, దీనిని భ్రాహ్మణులే ప్రాంతీయ యాసలకు అనుకూలంగా వదిలివేశారు.[156] పాలక్కాడ్ అయ్యర్లకు ప్రత్యేకంగా ఒక ఉప-యాస ఉన్నది.[157] పాలక్కాడ్ తమిళం మలయాళం మూలం నుండి ఎక్కువ పదాలను కలిగి ఉంటుంది.[157] సంకేతి అయ్యర్లు సంకేతి భాషను మాట్లాడుతారు, దీనిలో ఎక్కువగా కన్నడ, తమిళం మరియు సంస్కృత పదాలు కలిసి ఉంటాయి.

అయ్యంగార్లు ఒక ప్రత్యేక తమిళ యాస మాట్లాడుతారు దీనిని అయ్యంగార్ తమిళం అంటారు.[152] కొందరు అయ్యంగార్లు మాట్లాడేది అసలు ఒక యాసే కాదు అంటారు, అది బ్రాహ్మణ తమిళంలో ఒక ఉప-యాస మాత్రమే.

ఈనాటి అయ్యర్లు[మార్చు]

అయ్యర్ల సాంప్రదాయ వృత్తి దేవాలయాలలో మంత్రాంగం లేదా హిందూ మత ఆచారాలను పాటించటం. అయినప్పటికీ, పూర్వ కాలం నుండి, అయ్యర్లు మతాంతర వృత్తులను చేపట్టుటకు ఎటువంటి నిషేధము లేదు. అయ్యర్లు ఎక్కువగా ప్రాచీన తమిళ రాజులకు పరిపాలనాధికారులుగా ఉద్యోగాలు చేసేవారు. మధ్య చోళుల పాలనా సమయంలో, వారి రాజ్యాలకు ప్రధాన సేనాధిపతుల పదవులు కూడా ఇచ్చేవారు.

ఒక తమిళ బ్రాహ్మణ జంట, చిరకా 1945

వారి పూర్వ వృత్తులతో పాటు అయ్యర్లు ఇప్పుడు విభిన్న రంగాలలో వారి ప్రతిభను చూపెడుతున్నారు.[158] భారతదేశం యొక్క ముగ్గురు నోబెల్ గ్రహీతలు, సర్ సి. వి. రామన్, సుబ్రహ్మణ్యన్ చంద్రశేఖర్ మరియు వెంకట్రామన్ రామకృష్ణన్ వంటి వారు అయ్యర్ల వర్గానికి చెందిన వారు[159] ఈ యుగంలో అయ్యర్లలో చాలా తక్కువ శాతం స్వచ్ఛందంగా వారి సాంప్రదాయ అర్చక వృత్తిని ఎంచుకుంటున్నారు.[123]

సామాజిక మరియు రాజకీయ విశేషాలు[మార్చు]

ప్రాచీన కాలము నుండి తమిళ దేశములో అయ్యర్లు విద్యా రంగం, మతపరంగా మరియు సాహిత్య రంగం సంస్థలు వంటి వాటిలో గురు సంబంధమైన స్థాయి సభ్యుల వలె ఉండుట మూలంగా అధిక ఆధిక్యతను ప్రదర్శించేవారు. [160]వీరి ఆధిక్యత బ్రిటిషు సామ్రాజ్యంలో కూడా రాజకీయ, పరిపాలన, న్యాయ సంబంధ మరియు వివేచనాత్మక వర్ణ పటాలలో వీరి యొక్క ఆంగ్ల పరిజ్ఞానముతో ఆధిక్యత ప్రదర్శించారు. 1947లో స్వాంతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత కూడా పరిపాలన మరియు న్యాయ వ్యవస్థలలో వీరి పట్టు కొనసాగించేందుకు ప్రయత్నం చేసారు. ఈ ఆధిక్యత తమిళనాడులో ఉన్న ఇతర కులాల వారికి ఆగ్రహం తెప్పించింది, ఈ పరిస్థితికి పర్యవసానం "బ్రాహ్మణేతర" ఉద్యమం మరియు జస్టిస్ పార్టీ ఉద్భవం.[161] పెరియార్, 1940లో జస్టిస్ పార్టీ నాయకుడి పదవిని తీసుకున్నారు, దీనికి ద్రావిడ కళగం అని పేరు మార్చారు, మరియు రాబర్ట్ కాల్డ్వెల్ యొక్క పరిశోధన ప్రకారం తమిళ బ్రాహ్మణులు ఆర్యన్లు కాని దీనికి అధిక తమిళ ప్రజలు అయిన ద్రవిడులు వ్యతిరేకం.[162] వ్యతిరేక-బ్రాహ్మణ ప్రచారం అణిగిపోవటం మరియు ప్రజాదరణ కోల్పోయిన రాజాజీ ప్రభుత్వం తమిళ బ్రాహ్మణ వర్గం వారి రాజీకీయ కోరికల మీద ఎప్పటికీ మాయని మచ్చ వేసింది. 1960లో ద్రావిడ మున్నేట్ర కళగం ("ద్రవిడుల ఉన్నతి కొరకు పాటుపడే వ్యవస్థ" అని స్థూలంగా అనువదించారు) మరియు దాని యొక్క ఉప సమూహాలు ఈ వేదిక ఆధారంగా రాజకీయ నేపధ్యంలో లాభపడుతూ రాష్ట్ర మత్రిమండలిని ఏర్పాటు చేసి, తద్వారా అయ్యర్లు ఆ సమయంలో కీలకమైన పదవులలో ఉన్న భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ లో పట్టు సాధించారు. ఈ రోజు, కొన్ని అంచనాలతో పాటు అయ్యర్లు రాజకీయ రంగంలో కాల్పనికంగా కనుమరుగయ్యారు. [163][164][165][166][167] [168][169][170]

2006లో, తమిళనాడు ప్రభుత్వం బ్రాహ్మణుల మతాచార ఆధిక్యతకు కళ్ళెం వేయుటకు హిందూ ఆలయాలలో బ్రాహ్మణేతరులను అర్చకులుగా నియమించుటకు నిర్ణయం తీసుకుంది.[171] ఇది పెద్ద వివాదాన్ని సృష్టించింది. తమిళనాడు ప్రభుత్వ అధికారంలో ఉన్న బ్రాహ్మణేతర ఒడువార్ లేదా తమిళ శ్లోకములను వల్లించేవాడు చిదంబరంలోని నటరాజ ఆలయం యొక్క పవిత్ర ప్రదేశం లోకి ప్రవేశించటానికి ప్రయత్నించినప్పుడు మార్చి 2008లో అల్లర్లు చెలరేగాయి.[172]

విమర్శలు[మార్చు]

ఇతర వర్గాలతో సంబంధాలు[మార్చు]

అయ్యర్ల ఉత్తరదాయిత్వాన్ని బ్రాహ్మణేతరులు జాతి విద్వేషం మరియు జాతి విద్వేష వ్యతిరేకత ద్వారా ఎక్కువగా దుయ్యబట్టారు మరియు అయ్యర్లు కూడా ఇతర కులస్తులను ఆ విధంగానే దుమ్మెత్తిపోశారు.

It was found that prior to Independence, the Pallars were never allowed to enter the residential areas of the caste Hindus particularly of the Brahmins. Whenever a Brahmin came out of his house, no Scheduled Caste person was expected to come in his vicinity as it would pollute his sanctity and if it happened by mistake, he would go back home cursing the latter. He would come out once again only after taking a bath and making sure that no such thing would be repeated.

However, as a mark of protest a few Pallars of this village deliberately used to appear before the Brahmin again and again. By doing so the Pallars forced the Brahmin to get back home once again to take a bath drawing water from deep well.[173]

సర్ టి. ముతుస్వామి అయ్యర్, మద్రాసు ఉన్నత న్యాయస్థానంకి మొట్టమొదటి న్యాయమూర్తి, ఒకసారి ఆయన చేసిన కుల అనుకూలమైన పొరపాటు వివాదాస్పదమైనది :

Hindu temples were neither founded nor are kept up for the benefit of Mahomedans, outcastes and others who are outside the scope of it[174]

బ్రాహ్మణులు చేసిన ఫిర్యాదు మరియు కుల విచక్షణ గురించి చెప్పబడిన సందర్భాలను ప్రధాన కారకాలుగా నమ్మటం వలన ద్రవిడుల ఉద్యమంకి ఆజ్యం పోసినట్లు అయ్యింది.[161] 20వ శతాబ్ద ప్రారంభంతో, మరియు త్వరితంగా వ్యాప్తి చెందిన పాశ్చాత్య విద్య మరియు పాశ్చాత్య ధోరణులు దిగువ కులాలలో వారిలో హక్కులు గురించి వారి అయిన వాటిని వారికి అందకుండా చేస్తున్నారు అని భావిస్తున్న వారిలో చైతన్యం రేకెత్తింది.[161] ఇది బ్రహ్మనేతరులలో 1916లో జస్టిస్ పార్టీ ఉద్భవించుటకు తావిచ్చింది, ఈ పార్టీ తరువాత ద్రవిడర్ కళగం గా మారింది. జస్టిస్ పార్టీ సాహసంతో హిందూ వ్యతిరేక మరియు బ్రాహ్మణ వ్యతిరేక ప్రచారాలతో సులువుగా బ్రాహ్మణులను వారి ఉన్నత అధికారాల నుండి తొలిగించుటకు మార్గాలను సుగమం చేసుకుంది. కాలక్రమంగా, బ్రహ్మణేతరులు విద్య మరియు పరిపాలన సేవలు ఇలా ప్రతి రంగంలో బ్రాహ్మణుల ఏకచత్రాధిపత్యాన్ని నిర్మూలించి వారు చేజిక్కించుకున్నారు.[175]

అయినప్పటికీ, అధికారాలలో బ్రాహ్మణుల ఏకచక్రాధిపత్య నిర్మూలన, మరియు ఇతర వర్గాల యోగ్యమైన ప్రాతినిధ్యాలతో కాని బ్రాహ్మణేతరుల ఆవేశాలు చల్లారలేదు. దీనికి విరుద్ధంగా, వీరిని రాజకీయ నాయకులు బాగా ఉపయోగించుకున్నారు, ప్రధానంగా బ్రాహ్మణేతరుల ఓట్లను పోగు చేసుకొనుటకు తరచుగా బ్రాహ్మణేతరుల భాష ప్రాభవాన్ని డాంబికంగా ప్రదర్శించి వీరిని లొంగతీసుకున్నారు.[176][177] కాలం గడిచే కొలది, వీరు ఏ స్థాయికి చేరుకున్నారంటే ద్రావిడ ఉద్యమములో పాల్గొన్న వారు కూడా దాని మీద బురద చల్లటం మొదలుపెట్టారు. అవకాశాలు సన్నగిల్లటంతో, తమిళ బ్రాహ్మణులు జీవనోపాధిని వెతుక్కుంటూ వారి స్థానిక ప్రదేశాలను వదిలి భారత దేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాలకు మరియు విదేశాలకు వలసపోయారు.[85] తరచుగా కులతత్వం మరియు జాతివాదం మీద భ్రాహ్మణులకు వ్యతిరేకంగా అభియోగాలు స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వం దశాబ్ధాలలో దిగువ కులాల వారు వారి మీద చేసిన అభియోగాలకు సారూప్యంగా ఉండేవి.

అయినప్పటికీ, "బ్రాహ్మణ అమానుషచర్యలు" అనే తీవ్రమైన భావనను కొంతమంది తమిళ బ్రాహ్మణ చరిత్రకారులు ఇది ఒక అభూత కల్పన అని ఖండించారు. బ్రాహ్మణులకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న కులతత్వ అభియోగాలను గోరంతలు కొండంతలు చేసారని వారు వాదించారు మరియు ద్రావిడ కళగం పార్టీ ప్రారంభానికి సంబంధించి కూడా తమిళ బ్రాహ్మణ సంఘం నుండి ఒక గుర్తించ తగినంత సంఖ్యాక వర్గం విశాల ద్రుక్పధంతో మరియు వ్యతిరేక-కులతత్వంతో ప్రవర్తించారు. దేవాలయ ప్రవేశ ప్రకటన ట్రావన్కోర్ ఉన్నత రాష్ట్రం అమలు పరిచినది, ఇది అయ్యర్ అయిన ట్రావన్కోర్ ప్రధాన మంత్రి సర్ సి. పి. రామస్వామి అయ్యర్ యొక్క కృషి ఫలితం, దీనివలన ట్రావన్కోర్ రాష్రంలోని అన్ని కులాల వారికి దేవాలయ ప్రవేశ హక్కు కలిగింది.[178]

దళిత నాయకుడు మరియు పుదియ తమిళగం రాజకీయ పార్టీ వ్యవస్థాపకుడు అయిన Dr.క్రిష్ణసామి బ్రాహ్మణ-వ్యతిరేక ఉద్యమం అనుకున్నంతగా విజయవంతం అవలేదని మరియు దళితుల మీద వివక్ష అంతకు ముందు వలె కొనసాగుతుందని పునరుద్ఘాటించారు.

So many movements have failed. In Tamil Nadu there was a movement in the name of anti-Brahmanism under the leadership of Periyar. It attracted Dalits, but after 30 years of power, the Dalits understand that they are as badly-off - or worse-off - as they were under the Brahmans. Under Dravidian rule, they have been attacked and killed, their due share in government service is not given, they are not allowed to rise.[179]

తమిళ భాష మరియు సంస్కృతుల గురించి వ్యతిరేక దృక్పధంతో చెప్పుట[మార్చు]

అయ్యర్లు సంస్కృతం మాట్లాడుతారు కాబట్టి వారు తమిళ భాషను, సంస్కృతి మరియు నాగరికత పట్ల ఒక అయిష్టమైన మరియు తిరస్కారమైన దృక్పధాన్ని ప్రోత్సహిస్తున్నారు అని అయ్యర్ల మీద మరో అభియోగం గట్టిగా విసరబడినది.[180][181]

అయినప్పటికీ, తమిళ సాహిత్యం యొక్క చరిత్ర మీద చేసిన పరిశోధన ఈ అభియోగాన్ని తప్పని తేల్చింది.[182] ప్రముఖ ద్రవిడాలజిస్ట్(ద్రావిడ భాష పండితుడు) కామిల్ జ్వేలేబిల్, అతని పుస్తకం కంపానియన్ స్టడీస్ టు ది హిస్టరీ ఆఫ్ తమిళ్ లిటరేచర్ (తమిళ సాహిత్య చరిత్రకు సహచర పరిశోధనలు) లో, ఏ స్థాయిలో చెప్పారంటే పూర్వ-మధ్య యుగం మరియు మధ్య యుగంలో క్షీణిస్తున్న తమిళ నాగరికత మరియు సంస్కృతులకు సమాధానం చెప్పుటకు బ్రాహ్మణులను బలిపశువులుగా ఎంచుకున్నారు అని.[183][184] సాదారణముగా పురాణ వేద మునీశ్వరుడు అగస్త్యుడు ప్రక్కన ఉండే అగతియర్, తమిళ వ్యాకరణమును రూపొందించాడు అనే ఖ్యాతిని సంపాదించారు.[185] తమిళంలో సజీవంగా ఉన్న ప్రాచీన సాహిత్య పరిశోధన తోల్కప్పిం వ్రాసిన తోల్కప్పిఅర్, ఒక తమిళ బ్రాహ్మణుడు మరియు అగతిఅర్ శిష్యుడు అని నమ్ముతారు.[186] ఇవేకాకుండా ఇంకా, యూ. వి. స్వామినాథ అయ్యర్ మరియు సుబ్రమణ్య భారతి వంటి ప్రముఖులు ద్రావిడ ఉద్యమంలో వెలకట్టలేని సేవ చేసారు.[187][188] పరితిమార్ కలైగ్నర్ అనేది తమిళమును ఒక ప్రాచీన భాషగా గుర్తించుటకు చేసిన మొదటి ప్రచారము.[189]

ఆచార్యులు జార్జ్ యల్. హార్ట్ 1977 లో తమిళం, బ్ర్రాహ్మణులు & సంస్కృతం మీద చేసిన ఒక ప్రసంగంలో బ్రాహ్మణులు తమిళం కన్నా సంస్కృతానికి ఎక్కువ అనుకూలులు అని చెపుతున్న బ్రాహ్మణ వ్యతిరేకులవి చెత్త మాటలు అని కొట్టిపారేశారు.[141]

జనాకర్షక ప్రసార మాధ్యమాలలో చిత్రీకరణ[మార్చు]

జనరంజక ప్రసార మాధ్యమాలలో అయ్యర్ల గురించి అనుకూలంగా మరియు అననుకూలంగా రెండు విధాలుగా విపులంగా చిత్రీకరించారు. తమిళ బ్రాహ్మణులు మొత్తం తమిళ జనాభాలో కేవలం 3% మాత్రమే ఉండటం వలన మరియు వారి విభిన్న సంస్కృతి మరియు ప్రత్యేకమైన ఆచారాలు మరియు వింత అలవాట్లు వారిని మంచిగా మరియు చేదుగా రెండు విధాలుగా విమర్శించుటకు తావిచ్చింది.

బ్రాహ్మణులను సంగం కవుల పని చేసిన మొదటి వారిగా ఉదహరిస్తారు.[190] క్రీస్తు శకం ముందు, బ్రాహ్మణ సాధువులు తరచుగా భౌద్ధమత తత్వంతో జరిపిన పోరాటంలో చేసిన కృషికి శ్లాఘించబడ్డారు.[190] ఆధునిక కాలంలో, ముద్రణ మరియు ప్రసారరంగం మీద అయ్యర్లకు మరియు అయ్యంగార్లకు గణనీయమైన పట్టు ఉండటం వలన బ్రాహ్మణుల గురించి మరియు బ్రాహ్మణుల సాంప్రదాయం గురించి వార్తా సంచికలలో మరియు వార్తాపత్రికలలో మరియు నవలలలోని అనేక బ్రాహ్మణ పాత్రలలో, దూరదర్శన్ ప్రాయోజిత కార్యక్రమాలలో మరియు చలనచిత్రాలలో గౌరవంగా చిత్రీకరించేవారు.

బ్రాహ్మణుల మీద నిండుగా విమర్శించిన తొలి సాహిత్యం తిరుమంతిరం , 13వ శతాబ్దపు యోగా గ్రంధము.[191] అయినప్పటికీ, వ్యతిరేక-బ్రాహ్మణత్వం అనేది ప్రస్తుత దృగ్విషయము మరియు 19వ శతాబ్దపు క్రిస్టియన్ సంస్థల కృషి ఫలితంగా ఇది కొనసాగుతూ ఉంది.[192] 20వ శతాబ్దపు తొలి నాళ్లలో ఇయోతీ థాస్, మరైమలై ఆదిగళ్, పెరియార్, భారతిదాసన్, సి. యెన్. అన్నాదురై మరియు జస్టిస్ పార్టీ నాయకులు మరియు ద్రవిడర్ కళగం చేసిన వ్యాఖ్యలు మరియు వ్రాసిన వ్రాతలు ఆధునిక వ్యతిరేక-బ్రాహ్మణ భాషాలంకరణ శాస్త్రాన్ని ఏర్పరిచాయి. [193][194][195][196][197][198][199]

1940ల మొదలు, అన్నాదురై మరియు ద్రావిడ మున్నేట్ర కళగం చలనచిత్రాలను మరియు ప్రసార మాధ్యమాలను వారి రాజకీయ ఆదర్శవాదాన్ని ప్రచారం చేసుకొనుటకు వినియోగించుకుంటున్నారు.[200] చాలా చలనచిత్రాలను చిత్రీకరించారు. 1952లో భారీవిజయం సాధించిన పరాశక్తి , బ్రాహ్మణ-వ్యతిరేక భావాలతో తీసినది.[201]

ప్రముఖ వ్యక్తులు[మార్చు]

ప్రాముఖ్యతను పొందిన ఈ వర్గముకు చెందిన ఋషులు మరియు మత బోధకులు అగత్తిఅర్, తొల్కప్పియార్, పరిమెళలగర్ మరియు నక్సినర్కినియర్.[185][186] 19వ శతాబ్దం ప్రకారం, దాదాపుగా ఈ వర్గానికి చెందిన అందరు ప్రముఖులు మత సంబంధమైన లేదా సాహిత్య సంబంధమైన రంగం నుంది వచ్చినవారే.[202] "కర్నాటక సంగీత త్రయం"గా ఏర్పడిన త్యాగరాజ, శ్యామ శాస్త్రి మరియు ముత్తుస్వామి దీక్షితార్ దాదాపుగా ఈ వర్గం నుండి చరిత్ర సృష్టించిన ప్రముఖులు, వారి యొక్క గతాలలో లేదా అత్మకథలలో పూర్వీకుల యొక్క వ్యక్తిత్వం మధ్య-చరిత్ర పురుషులు వలె కనిపిస్తుంది.[203][204][205] బ్రిటీషు సామ్రాజ్య పాలనలో, అయ్యర్లు మరియు అయ్యంగార్ల న్యాయసంబంధ మరియు పరిపాలనా వృత్తులలో వారి ప్రతిభను ప్రదర్శించి ఆధిక్యాన్ని చాటారు.[206][207] 19వ శతాబ్దంలో ట్రావన్కోర్ ఉన్నత రాష్ట్రానికి ప్రధాన మంత్రుల వలె పని చేసిన వారిలో అధికులు తమిళ బ్రాహ్మణులే (అయ్యర్లు మరియు అయ్యంగార్లు).[208] ఆ సమయంలో ఉన్న కొంతమంది ప్రముఖులు శేషయ్య శాస్త్రి, సర్ టి. ముతుస్వామి అయ్యర్, సర్ పి. ఎస్. శివస్వామి అయ్యర్, శున్గ్రసుబ్యెర్, సర్ కే. శేషాద్రి అయ్యర్, సర్ ఎస్. సుబ్రమనియ అయ్యర్ మరియు సి. పి. రామస్వామి అయ్యర్ అందరిది న్యాయసంబంధ నేపధ్యం.[206] అదే సమయంలో వారు భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మరియు భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో కూడా పాలుపంచుకున్నారు. ఈ వర్గం నుండి బాగా పేరున్న స్వాతంత్ర్య సమర యోధుడు సుబ్రహ్మణ్య భారతి. స్వాతంత్ర్యం తరువాత, అయ్యర్లు విభిన్నమైన రంగాలలో ఆధిక్యతను చూపారు ప్రత్యేకంగా సాంప్రదాయ కళలలో.

వీటిని కూడా చూడండి[మార్చు]

Lua error in package.lua at line 80: module `Module:Portal/images/s' not found.

  • ద్రావిడ్ (ఇంటి పేరు)
  • అగ్రవర్ణ కులాలు
  • ములుకనాడు
  • స్మార్త

గమనికలు[మార్చు]

  1. 1.0 1.1 జి. ఎస్. ఘుర్యే, Pg 393
  2. 2.0 2.1 2.2 Sreenivasarao Vepachedu (2003). "Brahmins". Mana Sanskriti (Our Culture) (69). 
  3. Accurate statistics on the population of Iyers are unavailable. This is due to the fact that the practice of conducting caste-based population census have been stopped since independence. The statistics given here are mainly based on estimates from unofficial sources
  4. "Iyer". Uttarakhand Information Centre. Retrieved 2008-08-07. 
  5. The Imperial Gazetteer of India, Volume XVI. London: Clarendon Press. 1908. , Pg 267
  6. ఒక విశ్వవ్యాప్త చరిత్ర, Pg 109
  7. ఒక విశ్వవ్యాప్త చరిత్ర, Pg 110
  8. దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు, Pg 269
  9. దక్షిణ భారతదేశ జానపద గీతాలు, Pg 3
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు , Pg 334
  11. దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు , Pg 348
  12. దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు, Pg 349
  13. 13.0 13.1 13.2 13.3 దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు , Pg 268
  14. Encyclopedia Britannica, śāstrī. 
  15. దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు , Pg 354
  16. 16.0 16.1 కొచ్చిన్, దీని పూర్వము మరియు ప్రస్తుతము, Pg 300
  17. Indrapala, K. (2007). The evolution of an ethnic identity: The Tamils in Sri Lanka C. 300 BCE to C. 1200 CE. Vijitha Yapa. p. 374. ISBN 978-955-1266-72-1. 
  18. Nagendra Kumar Singh (1999). Encyclopaedia of Hinduism, Volume 7. Anmol Publications PVT LTD. p. 898. ISBN 8174881689, ISBN 978-81-7488-168-7 Check |isbn= value (help). 
  19. Edward Miller (2009). A Simplified grammar of the Pali language. BiblioBazaar. p. 49. ISBN 1103267388, ISBN 978-1-103-26738-5 Check |isbn= value (help). 
  20. దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు, Pg 63
  21. దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు, Pg 19
  22. Pillai, Jaya Kothai (1972). Educational System of the Ancient Tamils. Tinnevelly: South India Saiva Siddhanta Works Pub. Society. p. 54. 
  23. Robinson, Edward Jewitt (1885). Tales and poems of South India. T. Woolmer. p. 67. 
  24. Caṇmukam, Ce. Vai. (1967). Naccinarkkiniyar's Conception of Phonology. Annamalai University. p. 212. 
  25. The Journal [afterw.] The Madras journal of literature and science, ed. by J.C. Morris. Madras Literary Society. 1880. p. 90. 
  26. Marr, John Ralston (1985). The Eight Anthologies: A Study in Early Tamil Literature. Institute of Asian Studies. p. 114. 
  27. East India Asssociation (1914). The Asiatic Review. Westminster Chamber. p. 457. 
  28. Nossiter, Thomas Johnson (1982). Communism in Kerala: A Study in Political Adaptation. C. Hurst & Co. Publishers. p. 27. ISBN 0905838408, ISBN 978-0-905838-40-3 Check |isbn= value (help). 
  29. Thurston, Edgar; K. Rangachari (1909). Castes and Tribes of Southern India Volume VI. Madras: Government Press. p. 368. 
  30. Alexander Csoma de Kőrös. (1832). Journal of the Asiatic Society. Indian Asiatic Society. ISBN 9630538229. 
  31. పి. టి. శ్రీనివాస అయ్యంగార్, Pg 57
  32. పి. టి. శ్రీనివాస అయ్యంగార్, Pg 58
  33. 33.0 33.1 K. Balakrishnan, R. M. Pitchappan, K. Suzuki, U. Sankar Kumar, K. Tokunaga (1996). "HLA affinities of Iyers, a Brahmin population of Tamil Nadu, South India.". Wayne State University Press. Retrieved 2008-08-19. [dead link]
  34. Michael Bamshad, Toomas Kivisild, W. Scott Watkins, Mary E. Dixon, Chris E. Ricker, Baskara B.Rao, J. Mastan Naidu, B. V. Ravi Prasad, P. Govinda Reddy, Arani Rasanayagam, Surinder S. Papiha, Richard Villems, Alan J. Redd, Michael F. Hammer, Son V. Nguyen, Marion L. Carroll, Mark A. Batzer, Lynn B. Jorde (2001). "Genetic Evidence on the Origins of Indian Caste Populations". Genome Research 11 (6): 994–1004. doi:10.1101/gr.173301 (inactive 2010-01-11). PMC 311057. PMID 11381027. 
  35. "A Genetic Structure of the Early Immigrants (Mukkalathor) of Tamil Nadu as Inferred From Autosomal Loci".  |coauthors= requires |author= (help)
  36. S. KANTHIMATHI, M. VIJAYA, A. RAMESH. "Genetic study of Dravidian castes of Tamil Nadu" (PDF). Indian Academy of Sciences Journal of Genetics 87 (2): 175–179. 
  37. 37.0 37.1 దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు, పరిచయము, Pg lxiii
  38. 38.0 38.1 దక్షిణ భారతదేశ కులాలు మరియు జాతులు, పరిచయము, Pg li
  39. The Imperial Gazetteer of India, Volume XVI. London: Clarendon Press. 1908. p. 260. 
  40. The Imperial Gazetteer of India, Volume XVI. London: Clarendon Press. 1908. p. 20. 
  41. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 5
  42. The Imperial Gazetteer of India, Volume XVI. London: Clarendon Press. 1908. p. 272. 
  43. 43.0 43.1 తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 15
  44. Francis, W. (1906). Madura District Gazetteer Vol 1. Madras: Government of Madras. p. 84. 
  45. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క జానపద గీతాలు, Pg 6
  46. Stuart, A. J. (1879). Manual of the Tinnevelly District in the Presidency of Madras. Government of Madras. p. 15. 
  47. Prabhakaran, G. (November 12, 2005). "A colourful festival from a hoary past". The Hindu Metro Plus:Coimbatore. Retrieved 2008-08-27. 
  48. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 333
  49. Vikas Kamat. "List of Brahmin communities". Kamat's Potpourri. Retrieved 2008-08-27. 
  50. Leach, E. R. (1960). Aspects of caste in south India, Ceylon, and north-west Pakistan. Cambridge [Eng.] Madras: Published for the Dept. of Archaeology and Anthropology at the University Press. p. 368. 
  51. 51.0 51.1 Stein, Burton (1980). Peasant State and Society in Medieval South India. Oxford University Press. p. 210. ISBN 0195610652. 
  52. Mahalingam, T. V. (1967). Early South Indian Paleography. University of Madras. p. 296. 
  53. Bulletin of the Institute of Traditional Cultures. Institute of Traditional Cultures. 1957. p. 141. 
  54. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 337
  55. 55.0 55.1 55.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 335
  56. 56.0 56.1 56.2 56.3 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 338
  57. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 341
  58. 58.0 58.1 58.2 58.3 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 342
  59. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 340
  60. Surajit Sinha; Ranjit Kumar Bhattacharya, Nava Kishor Das (1993). Anthropology of weaker sections. Concept Publishing Company. p. 588. ISBN 8170224918, ISBN 978-81-7022-491-4 Check |isbn= value (help). 
  61. Chander Kanta Gariyali, I. A. S. "The Brahmins of South India - Ayyars". chennaionline.com. Archived from the original on June 17, 2008. Retrieved 2008-08-19. 
  62. 62.0 62.1 62.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 347
  63. "sects". hinduism.co.za. Retrieved 2010-02-14. 
  64. "Subsects". keralaiyers.com. Retrieved 2008-08-27. 
  65. 65.0 65.1 65.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 344
  66. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 345
  67. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 267
  68. "Subsects". keralaiyers.com. Retrieved 2008-08-19. 
  69. "Definition of the word gotra". Retrieved 2008-08-19. 
  70. "Gotra". gurjari.net. Retrieved 2008-08-19. 
  71. "Shakha". www.dharmicscriptures.org. Retrieved 2008-09-10. 
  72. "Brief history of Ashtagrama". Ashtagrama Iyer community website. Retrieved 2008-08-27. 
  73. పి.సంగుంనీ మీనన్ వ్రాసిన ట్రావన్కోర్ చరిత్ర. అసలు 1878లో ప్రచురించబడినది. పునర్ముద్రణ: (1987). కేరళ పుస్తకముల మరియు ప్రచురణల సంఘం, కొచ్చిన్. ISBN 81-85499-14-4
  74. కొచ్చిన్, దీని పూర్వం మరియు ప్రస్తుతం, Pg 308
  75. "History of Kerala iyers and Agraharams". Kuzhalmanna Agraharam website. Retrieved 2008-08-27. 
  76. "Migration Theories". keralaiyers.com. Retrieved 2008-08-19. 
  77. Civattampi, K. (1995). Sri Lankan Tamil society and politics. Madras: New Century Book House. p. 3. ISBN 81-234-0395-X. 
  78. 78.0 78.1 పరిమితుల మీద ఆచార వ్యవస్థీకరణ, Pg 3
  79. Gnanaprakasar, S. (1928). A critical history of Jaffna. Gnanaprakasa Yantra Salai. p. 96. ISBN 8120616863, ISBN 978-81-206-1686-8 Check |isbn= value (help). 
  80. పత్మనతాన్, Pg 1-13
  81. పరిమితుల మీద ఆచార వ్యవస్థీకరణ, Pg 86
  82. 82.0 82.1 పరిమితుల మీద ఆచార వ్యవస్థీకరణ, Pg 12
  83. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 16
  84. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 17
  85. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; Tambram అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  86. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 18
  87. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 19
  88. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 20
  89. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 21
  90. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 270
  91. "The Sixteen Samskaras Part-I" (PDF). August 8, 2003. Retrieved 2008-08-27. 
  92. "Names of Samskaras". kamakoti.org. Retrieved 2008-08-27. 
  93. Rajagopala Ghanapatigal. "Jatha karma". Archived from the original on February 20, 2008. Retrieved 2008-09-02. 
  94. 94.0 94.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 272
  95. 95.0 95.1 Austin, Lisette (May 21, 2005). "Welcoming baby; Birth rituals provide children with a sense of community, culture". Parentmap. Retrieved 2008-08-27. 
  96. 96.0 96.1 ఒక విశ్వవ్యాప్త చరిత్ర, Pg 107
  97. 97.0 97.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 273
  98. 98.0 98.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 277
  99. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 274
  100. 100.0 100.1 100.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 278
  101. "Upanayanam". gurjari.net. Retrieved 2008-09-02. 
  102. Neria Harish Hebbar (March 2, 2003). "Customs and Classes of Hinduism". Boloji Media Inc. Retrieved 2008-09-02. 
  103. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 276
  104. 104.0 104.1 104.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 313
  105. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 312
  106. Jagannathan, Maithily (2005). South Indian Hindu festivals and traditions. Abhinav Publications. p. 93. ISBN 8170174155, 9788170174158 Check |isbn= value (help). 
  107. Verma, Manish (2002). Fasts and Festivals of India. Diamond Pocket Books (P) Ltd. p. 41. ISBN 81-7182-076-X, ISBN 978-81-7182-076-4 Check |isbn= value (help). 
  108. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 299
  109. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 300
  110. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 301
  111. 111.0 111.1 111.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 298
  112. "Transition Rituals". Beliefnet Inc. Retrieved 2008-09-02. 
  113. "Tharpanam". vadhyar.com. Retrieved 2008-09-02. 
  114. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 303
  115. 115.0 115.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 304
  116. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 305
  117. David M. Knipe. "The Journey of a Lifebody". Hindu Gateway. Retrieved 2008-08-27. 
  118. "Avani Avittam". K.G.Corporate Consultants. Retrieved 2008-08-27. 
  119. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 285
  120. 120.0 120.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 286
  121. Padma Vaidyanath. "A South Indian Wedding – The Rituals and the Rationale". Sawnet. Retrieved 2008-08-27. 
  122. దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 290
  123. 123.0 123.1 123.2 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 308
  124. Pandey, U. C. (1971). Yajur-Veda: Apastamba-Grhya-Sutra. 
  125. 125.0 125.1 125.2 125.3 "The Practice of madi". ICSI Berkeley. Retrieved 2008-08-27. 
  126. 126.0 126.1 ఒక విశ్వవ్యాప్త చరిత్ర, Pg 104
  127. Doniger, Wendy; Brian K. Smith (1991). The Laws of Manu. Penguin Books. ISBN 0140445404. 
  128. 128.0 128.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 323
  129. 129.0 129.1 దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కులాలు మరియు జాతులు, Pg 309
  130. Rao, Vasudeva. Living Traditions in Contemporary Contexts: The Madhva Matha of Udipi. Orient Longman. p. 66. 
  131. [269]
  132. [270]
  133. భారతదేశంలో గృహస్థు జీవితం, Pg 65
  134. భారతదేశంలో గృహస్థు జీవితం, Pg 66
  135. బ్రాహ్మణ స్త్రీలు, Pg 171
  136. "A saree caught in a time wrap". The Tribune. January 23, 2005. Retrieved 2008-09-03. 
  137. జూలియా లెస్లీ వ్రాసిన హిందు స్త్రీల పాత్రలు మరియు ఆచారాలు Pg. 154
  138. Vishwanathan, Lakshmi (December 1, 2006). "How Natyam danced its way into the Academy". The Hindu. Retrieved 2008-08-27. 
  139. టాన్జోర్ న్యాయస్థానం నుండి మద్రాస్ సంగీత పరిషత్తు వరకు: దక్షిణ భారత దేశములో ఒక సంగీత సమాజ చరిత్ర వ్రాసినది లక్ష్మి సుబ్రమనియన్ ISBN 0-19-567835-4
  140. Raghavan Jayakumar. "Popularity of Carnatic music". karnatik.com. Retrieved 2008-08-27. 
  141. 141.0 141.1 "Caste and the Tamil Nation". tamilnation.org. Retrieved 2008-09-03. [dead link]
  142. తమిళ పునరుద్ధరణ మరియు ద్రవిడుల జాతీయత లో నంబి అరూరన్ రాష్ట్రాలు: "అయినప్పటికీ తమిళ పునరుద్ధరణ బ్రాహ్మణేతర విద్యార్ధులు ఒంటరిగా చేయగలిగిన పని అని పరిగణించరాదు. బ్రాహ్మణులు కూడా దీనిలో సమానమైన మరియు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించారు మరియు యూ.వి.స్వామినాథ అయ్యర్ మరియు సి.సుబ్రమణియ భారతిల సహాయాన్ని తక్కువ అంచనా వేయకూడదు. అలాగే తమిళ పునరుద్ధరణలో పూర్వ బ్రాహ్మణ చరిత్రకారులు ఎస్.కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్, కె.ఎ.నీలకంఠ శాస్త్రి, వి. ఆర్. రామచంద్ర దీక్షితార్, పి. టి. శ్రీనివాస అయ్యంగార్ మరియు సి. ఎస్.శ్రీనివాసాచారి వంటి వారు బ్రాహ్మణేతరులు గర్వంగా వెనుకకు తిరిగి చూసుకోగలిగిన తమిళ సంస్కృతి ఆధారంగా ప్రాచీన మరియు మధ్య యుగాల మీద దక్షిణ భారతదేశ చరిత్రలో ప్రామాణికమైన కృషి చేసారు. కాని బ్రాహ్మణ విద్యార్ధులను బ్రాహ్మణేతర విద్యార్ధులు కొంత అనుమానాస్పదంగా చూసారు ఎందువలనా అంటే అప్పుడప్పుడు వారి రచనలలో ఆర్య ప్రధాన మరియు సంస్కృత ప్రధాన ఉద్దేశ్యాలను వెల్లడించటం వలన."
  143. N. Raghunathan. "The Hindu Attitude Towards Vegetarianism". International Vegetarian Union. Retrieved 2008-08-27. 
  144. Sashibhushan, M. G. (February 23, 2004). "Quaint charm". Business Line. Retrieved 2008-08-27. 
  145. 145.0 145.1 తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 12
  146. 146.0 146.1 తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 13
  147. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 6
  148. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 7
  149. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 14
  150. Bombai Srinivasan. "The Goal and the Guide, Petal 3:Fire Walking". Sri Satya Sai Baba Website. Retrieved 2008-08-27. 
  151. Sridhar, Lalitha (August 6, 2001). "Simply South". Business Line. Retrieved 2008-08-27. 
  152. 152.0 152.1 "TAMIL: a language of India". Ethnologue: Languages of the World, 14th Edition. 2000. Retrieved 2008-09-03. 
  153. "Streams of Language: Tamil Dialects in History and Literature" (PDF). french Institute of Pondicherry. Retrieved 2008-09-03. 
  154. Purushotam, Nirmala Srirekham (2000). Negotiating multiculturalism: Disciplining Difference in Singapore. Walter de Gruyter. p. 37. 
  155. Hebbar, Neria Harish (February 2, 2003). "Tulu Language: Its Script and Dialects". Boloji Media Inc. Retrieved 2008-09-10. 
  156. Harold F. Schiffman. "Standardization or Restandardization: the case for `Standard' Spoken Tamil". 
  157. 157.0 157.1 "Lingua". keralaiyers.com. Retrieved 2008-09-10. 
  158. తమిళ బ్రాహ్మణులలో వలస మరియు పట్టణీకరణ, Pg 1
  159. "'Brahmins dominate all modern professions'". Rediff News. October 12, 2009. 
  160. Vivekananda, Swami (1955). The Complete Works of Swami Vivekananda. Advaita Ashrama. p. 296. ISBN 8185301468. 
  161. 161.0 161.1 161.2 K. Nambi Arooran (1980). "Caste & the Tamil Nation:The Origin of the Non-Brahmin Movement, 1905-1920". Tamil renaissance and Dravidian nationalism 1905-1944. Koodal Publishers. Retrieved 2008-09-03. [dead link]
  162. Selvaraj, Sreeram (April 30, 2007). "'Periyar was against Brahminism, not Brahmins'". Rediff News. 
  163. Geetha, V. (2001). Towards a Non-Brahmin Millennium: From Iyothee Thass to Periyar. Bhatkal & Sen. ISBN 8185604371,ISBN 978-81-85604-37-4 Check |isbn= value (help).  Unknown parameter |isbn-status= ignored (help)
  164. Lal, Amrith (May 7, 2001). "Rise of caste in Dravida land". Indian Express. 
  165. Gautier, Francois (May 23, 2006). "Are Brahmins the Dalits of today?". Rediff News. Archived from the original on 2008-05-18. Retrieved 2008-08-19. 
  166. V. Thangavelu. "Brahmins and Eelamists". ambedkar.org. Retrieved 2008-08-19. 
  167. Omvedt, Gail (2006). Dalit Visions: The Anti-caste Movement and the Construction of an Indian Identity. Orient Longman. p. 95. ISBN 8125028951, ISBN 978-81-250-2895-6 Check |isbn= value (help). 
  168. Lloyd I. Rudolph (1961). "Urban Life and Populist Radicalism: Dravidian Politics in Madras". The Journal of Asian Studies 20 (3): 283–297. doi:10.2307/2050816. 
  169. I. Rudolph, Lloyd (1969). The Modernity of Tradition: political development in India. University of Chicago. p. 78. ISBN 0226731375.  Unknown parameter |unused_data= ignored (help)
  170. Fuller, C. J. (2003). The Renewal of the Priesthood: Modernity and Traditionalism in a South Indian Temple. Princeton University Press. p. 117. ISBN 0691116571. 
  171. "Tamil Nadu breaks caste barrier". BBC News. May 16, 2006. Retrieved 2008-09-06. 
  172. "Tension at Chidambaram temple". Web India 123. March 2, 2008. Retrieved 2008-09-06. 
  173. A. Ramiah. "Untouchability in villages". Untouchability and Inter Caste Relations in Rural India: The Case of Southern Tamil villages. tamilnation.org. Retrieved 2008-08-19. [dead link]
  174. P. Chidambaram Pillai. "THE RIGHT OF TEMPLE ENTRY" (PDF). Retrieved 2008-07-19. 
  175. Warrier, Shobha (May 30, 2006). "'Education is the means of social mobility'". Rediff News. Archived from the original on 2008-05-04. Retrieved 2008-08-19. 
  176. "Drive out anti-Tamil evil forces: DMK". Chennai Online News. February 16, 2008. Retrieved 2008-08-19. 
  177. V. Sundaram, I. A. S., Retd. (2007). "Aryan vs Dravidian — Lord Rama vs E V Ramaswamy ???". India Varta. Archived from the original on May 12, 2008. Retrieved 2008-08-19. 
  178. Jayaprasad, K. (1991). RSS and Hindu Nationalism. Deep & Deep Publications. p. 138. 
  179. Gail Omvedt. "The Dravidian movement". ambedkar.org. Retrieved 2008-08-19. 
  180. జ్వేలేబిల్, Pg 197
  181. పి.వి.మాణికం నాయకర్, అతని ది తమిళ్ అల్ఫబేట్ అండ్ ఇట్స్ మిస్టిక్ యాస్పెక్ట్ లో ఏమని వ్రాశారనగా : "కనీసం స్వచ్చమైన బ్రాహ్మణ ఆర్య జాతి గురించి కాని మరియు దక్షిణ భారత దేశములోని ఇతర బ్రాహ్మణులు గురించి కాని ఒక్కటైనా పేజీ తరువాత పేజీలో కాని మరియు అధ్యాయం తరువాత అధ్యాయములో కాని స్థిరంగా స్పష్టం చేయుటకు అతను ప్రయత్నం చేసి ఉండాల్సింది. తమిళుల వారి గురించి వారు చెప్పుకుంటున్న అంత అద్భుతమైన వారు లేదా గొప్పవారు ఏమీ కాదు అని చెప్పుటకు ఆయన సంశయించరు. వారిలో ఉంటే చెడు వారి యొక్క వారసత్వము మరియు వారిలో ఉంటే మంచి మారు సంస్కృతాన్ని ఔపాసన పట్టారు అని చెప్పినట్లుగా.
  182. తమిళ సాహిత్యమునకు సహచర పరిశోధనలు,Pg 216
  183. తమిళ సాహిత్యమునకు సహచర పరిశోధనలు,Pg 212
  184. తమిళ సాహిత్యమునకు సహచర పరిశోధనలు,Pg 213
  185. 185.0 185.1 తమిళ సాహిత్యమునకు సహచర పరిశోధనలు,ఉపగ్రంధం III, ఆకట్టియం యొక్క సందర్భం; సంస్కృతం మరియు తమిళం;కనకం, Pg 235 - 260
  186. 186.0 186.1 తమిళ ప్లుటార్చ్, Pg 107
  187. B. Dirks, Nicholas (1996). Castes of Mind: Colonialism and the Making of Modern India. Orient Longman. p. 143. ISBN 8178240726. 
  188. van der Veer, Peter (1996). Conversion to Modernities: The Globalization of Christianity. Routledge. p. 131. ISBN 0415912741. 
  189. Saravanan, T. (September 12, 2006). "Tamil scholar's house to be made a memorial". The Hindu: Tamil Nadu. Retrieved 2008-08-10. 
  190. 190.0 190.1 కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్, Pg 47
  191. జ్వేలేబిల్, Pg 226
  192. Encyclpopaedia of Indian Literature. Sahitya akademi. 1992. p. 3899. ISBN 8126012218, ISBN 978-81-260-1221-3 Check |isbn= value (help).  Unknown parameter |isbn-status= ignored (help)
  193. Sachi Sri Kantha (1992). "Part 8: The Twin Narratives of Tamil Nationalism". Selected Writings by Dharmeratnam Sivaram (Taraki). Retrieved 2008-09-03. [dead link]
  194. తిరుగుబాటు, Pg 10
  195. తిరుగుబాటు, Pg 11
  196. తిరుగుబాటు, Pg 12
  197. తిరుగుబాటు, Pg 13
  198. Palanithurai, Ganapathy (1997). Polyethnicity in India and Canada: Possibilities for Exploration. M. D. Publications Pvt. Ltd. p. 107. ISBN 8175330392, ISBN 978-81-7533-039-9 Check |isbn= value (help). 
  199. K. Klostermaier (1994). A survey of Hinduism. SUNY Press. p. 300. ISBN 0791421090, ISBN 978-0-7914-2109-3 Check |isbn= value (help). 
  200. Özbudun, Ergun; Myron Weiner (1987). Competitive Elections in Developing Countries. Duke University Press. p. 62. ISBN 0822307669. 
  201. A. Srivathsan. "Films and the politics of convenience". idlebrain.com. Retrieved 2008-07-20. 
  202. Sastri, K. A. Nilakanta (1966). A History of South India from Prehistoric Times to the Fall of Vijayanagar: from prehistoric times to the fall of Vijayanagar. Oxford University Press. p. 289. ISBN 0195606868. 
  203. తమిళ ప్లుటార్చ్, Pg 57
  204. తమిళ ప్లుటార్చ్, Pg 65
  205. Ghose, Rajeshwari (1996). The Tyāgarāja cult in Tamilnāḍu: A Study in Conflict and Accommodation. Motilal Banarsidass Publ. p. 10. ISBN 81-208-1391-X, ISBN 978-81-208-1391-5 Check |isbn= value (help). 
  206. 206.0 206.1 * Robert Eric Frykenberg (1968). Elite Formation in Nineteenth Century South India, Proceedings of the First International Conference on Tamil Culture and History. Kuala Lumpur: University of Malaysia Press 
  207. పలకలను పేర్చువారు, Pg 168
  208. Sivaraman, Mythily (2006). Fragments of a Life: A Family Archive. Zubaan. p. 4. ISBN 8189013114, ISBN 978-81-89013-11-0 Check |isbn= value (help). 

సూచనలు[మార్చు]

  • Ghurye, G. S. (1991). Caste and Race in India. Bombay: Popular Prakashan. ISBN 0836418379. 
  • Iyengar, P. T. Srinivasa (1929). History of the Tamils from the Earliest Times to 600 A. D. 
  • T. Osborne, C. Hitch, A. Millar, John Rivington, S. Crowder, B. Law & Co, T. Longman, C. Ware (1781). The Modern part of an universal history from the Earliest Account of Time, Vol VI. London: Oxford University. 
  • E. Gover, Charles (1871). The Folk songs of Southern India. Madras: Higginbotham & Co. 
  • Thurston, Edgar; K. Rangachari (1909). Castes and Tribes of Southern India Volume I - A and B. Madras: Government Press. 
  • W. Clothey, Fred (2006). Ritualizing on the Boundaries: Continuity and Innovation in the Tamil Diaspora. University of South Carolina. ISBN 1570036470, ISBN 978-1-57003-647-7 Check |isbn= value (help). 
  • Naicker, P. V. Manickam (1917). The Tamil Alphabet and its Mystic Aspect. Asian Educational Services,India. ISBN 8120600207. 
  • Slater, Gilbert (1924). The Dravidian Elements in Indian Culture. E. Benn Limited. 
  • Day, Francis (1861). Cochin, Its Past and its Present. Madras: Gantt Brothers. 
  • Pathmanathan (1978). The Kingdom of Jaffna. Arul M. Rajendran. 
  • Fuller, C. J.; Haripriya Narasimhan (2008). From Landlords to Software Engineers: Migration and Urbanization among Tamil Brahmans. London School of Economics and Political Science. 
  • Finnemore, John (1919). Home Life in India. A & C Black Ltd. 
  • Zvelebil, Kamil (1973). The Smile of Murugan on Tamil Literature of South India. BRILL. ISBN 9004035915. 
  • V. Zvelebil, Kamil (1992). Companion Studies to the History of Tamil Literature. BRILL. ISBN 9004093656.  More than one of |author= and |last= specified (help)
  • Aiyangar, S. Krishnaswami (1919). Some Contributions of South India to Indian Culture. University of Calcutta. ISBN 8120609999. 
  • Ghosh, G. K.; Shukla Ghosh (2003). Brahmin Women. Firma KLM. ISBN 8171021077.  Unknown parameter |isbn-status= ignored (help);
  • Chitty, Simon Casie (1859). The Tamil Plutarch, containing a summary account of the lives of poets and poetesses of Southern India and Ceylon. Jaffna: Ripley & Strong. 
  • E. V. Ramasami (March 27, 1929). "Is this Nationalism?" (PDF). The Revolt. 

తదుపరి పఠనం కొరకు[మార్చు]

  • Pandian, M. S. S. Pandian (2007). Brahmin & Non-Brahmin : genealogies of the Tamil political present. ISBN - 8178241625. 
  • K. Duvvury, Vasumathi (1991). Play, Symbolism, and Ritual: A Study of Tamil Brahmin Women's Rites of Passage (American University Studies Series XI, Anthropology and Sociology) (Hardcover). Peter Lang Pub Inc. ISBN 978-0820411088. 
  • Sadananda (1939). Origin and Early History of Śaivism in South India. University of Madras. 
  • Figueira, Dorothy Matilda (2002). Aryans, Jews, Brahmins: Theorizing Authority Through Myths of Identity. SUNY Press. ISBN 0791455319, ISBN 978-0-7914-5531-9 Check |isbn= value (help). 
  • Sharma, Rajendra Nath (1977). Brahmins Through the Ages: Their Social, Religious, Cultural, Political, and Economic Life. Ajanta Publications. 
  • Pillai, K. N. Sivaraja. Agastya in the Tamil land. University of Madras. 
  • Subramaniam, Kuppu (1974). Brahmin Priest of Tamil Nadu. Wiley. ISBN 0470835354. 
  • W. B. Vasantha Kandasamy, F. Smarandache, K. Kandasamy, Florentin Smarandache (2005-12-01). "E. V. Ramasami's Writings and Speeches". Fuzzy and Neutrosophic Analysis of Periyar's Views on Untouchability (American Research Press). ISBN 9781931233002. Retrieved 2008-08-13. 
  • Haruka Yanagisawa (1996). A Century of Change: Caste and Irrigated Lands in Tamilnadu, 1860s-1970s. Manohar. ISBN 8173041598, ISBN 978-81-7304-159-4 Check |isbn= value (help).  Unknown parameter |isbn-status= ignored (help)
  • Jacob Pandian (1987). Caste, Nationalism and Ethnicity: An Interpretation of Tamil Cultural History and Social Order. Popular Prakashan. ISBN 0861321367, ISBN 978-0-86132-136-0 Check |isbn= value (help). 
  • Pathmanathan, Sivasubramaniam (1974). The Kingdom of Jaffna:Origins and early affiliations. Colombo: Ceylon Institute of Tamil Studies. pp. 171–173. 

బాహ్య లింకులు[మార్చు]

{{{1}}} గురించిన మరింత సమాచారము కొరకు వికీపీడియా యొక్క సోదర ప్రాజెక్టులు:అన్వేషించండి

Wiktionary-logo-en.png [[wiktionary:Special:Search/{{{1}}}|నిఘంటువు నిర్వచనాలు]] విక్క్షనరీ నుండి
Wikibooks-logo.svg [[wikibooks:Special:Search/{{{1}}}|పాఠ్యపుస్తకాలు]] వికీ పుస్తకాల నుండి
Wikiquote-logo.svg [[wikiquote:Special:Search/{{{1}}}|ఉదాహరణలు]] వికికోటు నుండి
Wikisource-logo.svg [[wikisource:Special:Search/{{{1}}}|మూల పుస్తకాల నుండి]] వికి మూల పుస్తకాల నుండి
Commons-logo.svg [[commons:Special:Search/{{{1}}}|చిత్రాలు మరియు మాద్యమము]] చిత్రాలు మరియు మాద్యమము నుండి
Wikinews-logo.png [[wikinews:Special:Search/{{{1}}}|వార్తా కథనాలు]] వికీ వార్తల నుండి

"http://te.wikipedia.org/w/index.php?title=అయ్యర్&oldid=1223486" నుండి వెలికితీశారు