పింక్ ఫ్లాయిడ్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
Pink Floyd
250x200px
Pink Floyd in 1968 (from left to right):
Nick Mason, Syd Barrett, David Gilmour (seated in front), Roger Waters, Richard Wright
వ్యక్తిగత సమాచారం
మూలం Cambridge and London, UK
రంగం Progressive rock
psychedelic rock (early)
క్రియాశీల కాలం 1965–1996, 2005, 2007
Labels EMI, Harvest, Capitol, Tower, Columbia
Associated acts Sigma 6, Joker's Wild
వెబ్‌సైటు www.pinkfloyd.co.uk
www.pinkfloyd.com
Past members మూస:Agent
మూస:Agent
మూస:Agent
మూస:Agent
మూస:Agent
మూస:Agent

పింక్ ఫ్లాయిడ్ స్పేస్ రాక్ సంగీతానికి ప్రజాదరణ పొందిన అభ్యుదయకర రాక్ సంగీతాన్ని అభివృద్ధి చేసిన ఒక ఇంగ్లీష్ రాక్ బృందం‌గా చెప్పవచ్చు. పింక్ ఫ్లాయిడ్ సంగీతం తాత్విక గీతాలకు, శ్రావ్య సంబంధిత ప్రయోగం, సృజనాత్మక ఆల్బమ్ కవర్ కళకు పేరు గాంచింది మరియు ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనలను అభివృద్ధి చేసింది. అత్యంత జనాదరణ పొందిన పలు రాక్ సంగీత బృందాల్లో మరియు వాణిజ్యపరంగా విజయవంతమైన బృందాల్లో ఒకటిగా పేరు గాంచింది, వీరి బృందం యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 74.5 మిలియన్ల సర్టిఫైడ్ యూనిట్లతో సహా ప్రపంచవ్యాప్తంగా 200 మిలియన్ల ఆల్బమ్‌లను విక్రయించింది. పింక్ ఫ్లాయిడ్ నైన్ ఇంచ్ నెయిల్స్ మరియు డ్రీమ్ థియేటర్‌లు వంటి సమకాలీన బృందాలకు స్ఫూర్తినిచ్చింది.


పింక్ ఫ్లాయిడ్ 1965లో స్థాపించబడింది, విద్యార్థులు నిక్ మాసన్, రోజెర్ వాటర్స్, రిచర్డ్ రైట్ మరియు బాబ్ క్లోస్‌లు కలిగి ఉన్న ఒక సమూహం ది టీ సెట్‌లోకి సైద్ బారెట్ చేరాడు. కొంతకాలం తర్వాత క్లోస్ వదిలివేశాడు, కాని సమూహానికి మోస్తరు స్థాయిలో విజయాలను అందుకుంది మరియు లండన్ యొక్క ప్రాథమిక సంగీత దృశ్యాలకు ప్రజాదరణ పొందిన స్థాపిత సమూహంగా చెప్పవచ్చు. బారెట్ యొక్క నియమరహిత ప్రవర్తన కారణంగా అతని సహచరులు బృందంలోకి గిటార్టిస్ట్ మరియు గాయకుడు డేవిడ్ గిల్మర్‌ను పరిచయం చేశారు. బారెట్ నిష్క్రమణ తర్వాత, బాస్ కళాకారుడు మరియు గాయకుడు రోజెర్ వాటెర్స్ బృందం‌లో భావకవిగా మరియు ప్రాధాన్యత గల వ్యక్తిగా మారాడు, తర్వాత బృందం ప్రపంచవ్యాప్తంగా క్లిష్టంగా మరియు వాణిజ్యపరంగా సందర్భోచిత ఆల్బమ్‌లు ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ , విష్ యూ వర్ హియర్ , ఆనిమల్స్ మరియు రాక్ సంగీత కచేరీ ది వాల్ వంటి విజయాలను సాధించింది.


బృందం‌ను రైట్ 1979లో మరియు వాటెర్స్ 1985లో విడిచిపెట్టారు, కాని గిల్మర్ మరియు మాసన్ (రైట్ ద్వారా చేరాడు) పింక్ ఫ్లాయిడ్ అనే పేరుతో రికార్డింగ్ మరియు పర్యటనను కొనసాగించారు. వాటర్స్ పింక్ ఫ్లాయిడ్ అనేది ఒక ముగిసిన సమూహంగా పేర్కొంటూ వారిని ఆ పేరును ఉపయోగించకుండా చేయడానికి చట్టపరంగా ప్రయత్నించాడు, కాని ఇరుపక్షాలు కోర్టు వెలుపల పరిష్కారంతో రాజీ పడ్డాయి, ఆ పరిష్కారం ప్రకారం గిల్మర్, మాసన్ మరియు రైట్‌లు పింక్ ఫ్లాయిడ్ వలె కొనసాగారు. బృందం మళ్లీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఏ మోమెంటరీ లాప్సే ఆఫ్ రీజన్ (1987) మరియు ది డివిజెన్ బెల్ (1994)లతో విజయ పరంపరను కొనసాగించింది మరియు వాటర్స్ ఏకైక వాద్యకారుడు వలె మూడు స్టూడియో ఆల్బమ్‌లను విడుదల చేశాడు. వాటర్స్ మరియు మిగిలిన ముగ్గురు సభ్యుల మధ్య సంబంధాలు కొన్ని సంవత్సరాలు పాటు మంచిగా లేనప్పటికీ, లైవ్ 8లో ప్రదర్శన కోసం బృందం మళ్లీ ఏకమైంది.


విషయ సూచిక

చరిత్ర[మార్చు]

ప్రారంభ సంవత్సరాలు (1963-1967)[మార్చు]

నిక్ మాసన్ (జ. 27 జనవరి 1944)[1] మరియు రోజెర్ వాటర్స్ (జ. 6 సెప్టెంబరు 1943)[2]లు ఇద్దరూ భవన నిర్మాణ శాస్త్రాన్ని అభ్యసిస్తున్న లండన్‌లోని రీజెంట్ స్ట్రీట్ పాలిటెక్నిక్‌లో కలుసుకున్నారు. 1963లో వాటర్స్ మాసన్ యొక్క కారును అడిగినప్పుడు వారిద్దరు మొట్టమొదటిసారిగా మాట్లాడుకున్నారు. మాసన్ అతని యుక్త వయస్సులో ది హాట్‌రోడ్స్ అనే పిలవబడే ఒక బృందంలో డ్రమ్‌లను వాయించేవాడు మరియు వాటర్స్ గిటార్ ప్లే చేసేవాడు. ఇద్దరూ రేడియో లక్సంబర్గ్‌కు అభిమానులు మరియు వారి పంచుకున్న అభిరుచులు సంగీతంలో ఒక సంయుక్త అభిరుచి ఆధారంగా ఒక స్నేహానికి కారణమయ్యాయి.[3]


ఈ జంట మొట్టమొదటిసారిగా కెయిత్ నోబెల్ మరియు క్లివే మెట్‌క్లాఫేచే స్థాపించిన ఒక బృందంలో నోబెల్ సహోదరి, బృందంలో అరుదుగా పాడే గాయని షెయిలాగ్‌తో సహా పాల్గొన్నారు. తర్వాత వారితో సహవిద్యార్థి రిచర్డ్ రైట్ కలిశాడు (జ. 28 జూలై 1943).[4] రైట్ బృందంలో చేరడంతో బృందంలో ఆరుగురు సభ్యులు అయ్యారు మరియు సిగ్మా 6 అనే పేరును ఎంచుకున్నారు.[5] రైట్ యొక్క ప్రేయసి జూలియెట్ గాలే తరచూ అతిథి కళాకారిణిగా కనిపించేది మరియు ప్రారంభంలో వాటర్స్ బాస్‌ను ప్లే చేయడానికి ముందుగా రిథమ్ గిటార్‌ను ప్లే చేశాడు. ప్రారంభ గిగ్‌లు ప్రైవేట్ ఫంక్షన్లు కోసం చేశారు మరియు బృందం రీజెంట్ స్ట్రీట్ పాలిటెక్నిక్ నేలమాళిగలోని టీ తాగే గదిలో సాధన చేసేవారు. సిగ్మా 6 ది సెర్చెర్స్ అలాగే సహవిద్యార్థి కెన్ చాప్మెన్‌లు వ్రాసిన పాటలను ప్లే చేసేవారు, తర్వాత అతను వారి నిర్వాహకుడు మరియు గేయరచయితగా మారాడు.[5] రైట్ 12 సంవత్సరాల వయసులోనే తనకుతానే గిటారు ప్లే చేయడం మరియు ట్రంపెట్ మరియు పియానోలను ప్లే చేయడం కూడా నేర్చుకున్నాడు,[6] కాని అతని భవిష్యత్తు గురించి అనిశ్చితి కారణంగా 1962లో రీజెంట్ స్ట్రీట్ పాలిటెక్నిక్‌లో చేరాడు.[7] అతను ఎరిక్ గ్లిల్డెర్ స్కూల్ ఆఫ్ మ్యూజిక్‌లో సంగీత సిద్ధాంతం మరియు కంపోజిషన్‌లో ప్రైవేట్ అధ్యయనాలను నేర్పేవాడు,[5] మరియు అలాగే మాసన్ మరియు వాటెర్స్‌లు పోటీ పడే విద్యార్థులు అయినప్పటికీ, రైట్ భవన నిర్మాణ సిద్ధాంతంపై ఆసక్తి సన్నగిల్లడంతో ఒక సంవత్సరం విద్య తర్వాత పాలిటెక్నిక్‌ను విడిచిపెట్టి లండన్ కాలేజ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్‌కు వెళ్లిపోయాడు.[6]


సెప్టెంబరు 1963లో, మాసన్ మరియు వాటర్స్‌లు రీజెంట్ స్ట్రీట్ పాలిటెక్నిక్‌లో పార్ట్ టైమ్ శిక్షకుడుగా పనిచేస్తున్న మైక్ లియోనార్డ్ ఇల్లు అయిన స్టాన్‌హోప్ గార్డెన్స్‌లోని దిగువ ఫ్లాట్‌లో ప్రవేశించారు. లియోనార్డ్ లైట్ మెషీన్‌ల (గోడలపై కాంతి యొక్క వివిధ నమూనాలను ప్రదర్శించే ఎలక్ట్రానిక్ మోటార్లచే తిరిగే సచ్ఛిద్ర డిస్క్‌లు; ఇవి టుమారోస్ వరల్డ్ ప్రారంభ ఎడిషన్‌లో ప్రదర్శించబడ్డాయి), రూపకర్త మరియు కొంతకాలం ఒక కీబోర్డ్ ప్లేయర్‌గా కూడా బృందంలో పనిచేశాడు. వారు ఫ్లాట్ యొక్క ముందు గదిని సాధన కోసం ఉపయోగించేవారు.[8] తర్వాత మాసన్ ఫ్లాట్ నుండి వెళ్లిపోయాడు మరియు నిష్ణాత గిటారు ప్లేయర్ బాబ్ క్లోస్ ప్రవేశించాడు. బృందం పేరు పలుసార్లు మార్చబడింది, మెగాడెత్త్స్ నుండి ఆర్కెటెక్చురల్ అబిడాడ్స్ మరియు టీ సెట్ మొదలైనవి.[8][9] కొంతకాలం తర్వాత మెట్‌క్లాఫే మరియు నోబెల్ బృందంను విడిచిపెట్టారు.[10]


17 ఏళ్ల వయసు గల సైడ్ బారెట్ కాంబెర్‌వెల్ కాలేజ్ ఆఫ్ ఆర్ట్‌లో అభ్యసించడానికి 1963లోని శరత్కాలంలో లండన్ చేరుకున్నాడు.[11][12] అతను చిన్న వయస్సు నుండే పియానో, బాంజో మరియు గిటారు వంటి సంగీత పరికరాలను ప్లే చేయమని అతని తండ్రిచే ప్రోత్సహించబడ్డాడు, అతని తండ్రి బారెట్ 14 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. బాధ నుండి కొడుకు కోలుకోవడానికి సహాయంగా బారెట్ తల్లి అతని బృందం ది మోటోయిస్‌ ను వారి ముందు గదిలో ప్రదర్శించడానికి ప్రోత్సహించింది. వాటర్స్ మరియు బారెట్‌లు చిన్ననాటి స్నేహితులు మరియు వాటర్స్ తరచూ అటువంటి కార్యక్రమాలను సందర్శించేవాడు.[13] అతను 1964లో టీ సెట్‌లో చేరాడు మరియు క్లోజ్ మరియు వాటర్స్‌తో పాటు స్టాన్‌హోప్ గార్డెన్స్‌కు తరలివెళ్లాడు.[10] మాసన్ అతన్ని "మంచివాడి"గా గుర్తించాడు మరియు వారి మొదటి కలయికను గుర్తు చేసుకున్నాడు:


In a period when everyone was being cool in a very adolescent, self-concious way, Syd was unfashionably outgoing; my enduring memory of our first encounter is the fact that he bothered to come up and introduce himself to me.

—Nick Mason, [12]


"ది పింక్ ఫ్లాయిడ్ సౌండ్" వలె[మార్చు]

టీ సెట్‌లో నోబెల్ మరియు మెట్‌క్లాఫే స్వరాలు లేకపోవడంతో, క్లోజ్ వారికి రాయల్ ఎయిర్ ఫోర్స్ నిపుణుడు క్రిస్ డెన్నిస్‌ను పరిచయం చేశాడు.[14] డెన్నిస్ కాలంలో, టీ సెట్ ప్రత్యామ్నాయ పేరు-పింక్ ఫ్లాయిడ్ సౌండ్‌గా పేరు గాంచింది.[nb 1] ఈ పేరును బారెట్ అతని రికార్డ్ సేకరణలోని రెండు బ్లూస్ వాద్యకారులు పేర్లు—పింక్ అండర్సెన్ మరియు ప్లాయెడ్ కౌన్సిల్‌లు నుండి తీసుకోబడింది.[15] అంటే వారి ఇచ్చే కార్యక్రమాల్లో ఒకదానిలో మరొక బృందం పేరు కూడా టీ సెట్ అని తెలియడంతో బారెట్ ఆ పేరును ఎంచుకున్నాడు.[16]


డెన్నిస్ బహ్రెయిన్‌కు పోస్ట్ చేయడంతో బారెట్ అగ్ర వాద్యకారుడు వలె స్పాట్‌లైట్‌లోకి రావడానికి కారణమైంది.[14] మైనస్ రైట్ చదువులో విరామం తీసుకోవడంతో వారు 1964-1965 మధ్య కాలంలో స్టూడియో సమయాన్ని సంపాదించారు. వారు రికార్డింగ్‌లను ప్రోత్సాహ అంశాలుగా ఉపయోగించుకుని బారెట్ వ్రాసిన పాటలతో "ఐ యామ్ ఏ కింగ్ బీ" యొక్క ఒక కవర్ సంస్కరణను రికార్డ్ చేశారు. ఆ సమయంలో, రైట్ "యు ఆర్ ది రీజన్ వై" అనే పేరుతో ఒక పాటను రికార్డ్ చేసి, ప్రచురించాడు, దీనికి అతను బయానా రుసుంగా £75 అందుకున్నాడు. తర్వాత వారు లండన్‌లోని కెన్సింగ్టన్ హై స్ట్రీట్ సమీపంలో కౌంట్‌డౌన్ క్లబ్‌లో స్థానిక బృందంగా మారారు మరియు అర్థరాత్రి నుండి తర్వాత రోజు ఉదయం వరకు 90 నిమిషాల వ్యవధి గల మూడు ప్రదర్శనలను ఇచ్చేవారు. మాసన్ ప్రకారం, ఈ సమయం "... ఆ పాటలను దీర్ఘకాల ఏకైక కళాకారుడి ప్రదర్శన వలె విస్తరించవచ్చని మేము గుర్తించడానికి ప్రారంభ దశ"గా చెప్పాడు.[17] వారు ITV ప్రోగ్రామ్ రెడీ స్టడీ గో! (దీని నిర్మాతలు తర్వాత వారంలో స్టూడియో ప్రేక్షకుల కోసం వారిని మళ్లీ పిలవడానికి తగినంత ఆసక్తిని కనబర్చారు), మరొక క్లబ్ మరియు రెండు రాక్ కాంటెస్ట్‌లు కోసం ప్రయత్నించారు 1965లో బాబ్ క్లోజ్ అతని తండ్రి మరియు శిక్షకుల ఆదేశం మేరకు సమూహాన్ని విడిచి పెట్టాడు[18] మరియు బారెట్ అగ్ర గిటారు వాద్యకారుడిగా నిలిచాడు.[19]


వారు చెల్లింపు బుకింగ్‌లను ఆహ్వానించడం ప్రారంభించారు, మార్చి 1966లో మార్క్యూ క్లబ్‌లో ఒక కార్యక్రమానికి అంగీకరించారు, అక్కడ వారిని పీటెర్ జెన్నెర్ చూశాడు. బృందం అధికంగా రిథమ్ మరియు బ్లూస్ పాటలను పాడేవారు, కాని జెన్నెర్ వారి ప్రదర్శన సమయంలో బారెట్ మరియు రైట్ సృష్టించిన అన్య శ్రవణ సంబంధిత ప్రభావాలతో ఆకర్షితుడయ్యాడు.[16] జెన్నెర్ అతని భాగస్వామి మరియు స్నేహితుడు ఆండ్రూ కింగ్‌తో కలిసి వాటర్స్ మరియు మాసన్ వివరాలను తెలుసుకుని, వారి ఫ్లాట్‌ను సందర్శించాడు, చివరికి జెన్నెర్ వారి నిర్వాహకుడిగా ఆహ్వానించబడ్డాడు. ఆ జంటకు సంగీత ప్రపంచంలో తక్కువ అనుభవమే ఉన్నప్పటికీ, వారు సంగీతం యొక్క ప్రశంసను అలాగే ఒక చిన్ననాటి చరిత్రను పంచుకున్నారు. సంక్రమిత ధనాన్ని ఉపయోగించిస వారు బ్లాక్‌హిల్ ఎంటర్‌ప్రైజేస్‌ను స్థాపించారు మరియు బృందం కోసం కొత్త సంగీత పరికరాలను అలాగే ఒక సెల్మెర్ PA సిస్టమ్‌తో సహా సాధనాలను కొనుగోలు చేశారు.[20] వారి మార్గదర్శకంలో, వారు లండన్ యొక్క అండర్‌గ్రౌండ్ సంగీత కచేరీని ప్రత్యేకంగా నాట్టింగ్ హాల్‌లో లండన్ ఫ్రీ స్కూల్‌చే బుక్ చేయబడిన ఒక వేదికపై ప్రదర్శించారు. ఆల్ సెయింట్స్ హాల్‌లో, వారు తరచూ మాదకద్రవాలను సేవించే సభ్యులు మరియు స్వల్ప లేదా ఎటువంటి అంచనాలు లేకుండా విచ్చేసే ప్రేక్షకులచే ప్రతిఘటించబడ్డారు.[21] ప్రతి ప్రదర్శన తర్వాత తరచూ ప్రశ్నలు మరియు సమాధానాల సెషన్‌ను ఏర్పాటు చేసేవారు. కౌంట్‌డౌన్ క్లబ్‌లో వారు చేసిన ప్రయోగాత్మక ప్రదర్శనతో పింక్ ఫ్లాయిడ్ సౌండ్ పరికర వినోద పర్యటనను నిర్ణయించడానికి ప్రోత్సహించినట్లు భావించారు మరియు రంగు స్లయిడ్‌లతో ప్రాథమిక లైట్‌ను ప్రసరింపజేశారు మరియు శక్తివంతమైన ప్రభావాలు కోసం స్వదేశీ లైట్లను ఉపయోగించారు.[22][23] ఫ్రీ స్కూల్ పత్రిక ఇంటర్నేషనల్ టైమ్స్ ప్రారంభాన్ని ఉత్సవం చేయడానికి, వారు ది రౌండ్‌హౌస్‌ ప్రారంభ సమయంలో ఒక కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించారు, దీనికి అలెగ్జాండెర్ ట్రోచ్చి, పాల్ మెక్‌కార్ట్నే మరియు మారియానే ఫెయిత్‌ఫుల్ వంటి ప్రముఖులతో సహా 2000-మంది ప్రేక్షకులు హాజరయ్యారు.[24] జెన్నెర్ మరియు కింగ్ యొక్క పలు సామాజిక సంబంధాలు చాలా దోహదపడ్డాయి మరియు బృందానికి ది ఫైనాన్షియల్ టైమ్స్ మరియు ది సండే టైమ్స్‌ ల్లో ముఖ్యమైన కవరేజ్‌ను అందించాయి.[25]


At the launching of the new magazine IT the other night a pop group called the Pink Floyd played throbbing music while a series of bizarre coloured shapes flashed on a huge screen behind them. Someone had made a mountain of jelly which people ate at midnight and another person had parked his motorbike in the middle of the room. All apparently very psychedelic.


అక్టోబరు 1966నాటికి, బృందం బారెట్ యొక్క పాటలను ఎక్కువగా ప్లే చేసేది, తర్వాత పింక్ ఫ్లాయిడ్ మొదటి ఆల్బమ్‌ల్లో అందించబడ్డాయి.[23] బ్లాక్‌హిల్ ఎంటర్‌ప్రైజెస్‌తో వారి సంబంధం పటిష్టమైంది, వారు ప్రతి కార్యక్రమానికి ఒకటిలో ఆరో వంతు చొప్పున వాటాతో పూర్తి స్థాయి భాగస్వాములుగా మారారు.[20] కామన్‌వెల్త్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో కార్యక్రమంతో సహా మరిన్ని కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు[27] మరియు కేథలిక్ యూత్ క్లబ్‌లో ఒక కార్యక్రమం చేయగా, ఆ యజమాని చెల్లించడానికి నిరాకరించాడు. ఒక న్యాయాధిపతి న్యాయస్థానంలో బృందం ప్రదర్శన "సంగీతం కాద"ని దావా వేసిన యజమానితో ఒక న్యాయాధిపతి ఏకీభవించాడు.[28] ఇటువంటి ప్రభావిత అభిప్రాయాలను ఇదొక్కటే కాకుండా వారు చాలా ఎదుర్కొన్నారు కాని వారి లండన్‌లోని UFO క్లబ్‌లో ఉత్తమంగా ప్రశంసలను అందుకున్నారు. అక్కడ కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించడానికి వారు ఉత్సాహాన్ని ప్రదర్శించేవారు మరియు మంచి ప్రభావం కోసం స్థానిక లైటింగ్‌ను ఉపయోగించారు.[29] బారెట్ ప్రదర్శన అద్భుతం, "... పిచ్చిగా వేదికపై గెంతడం మరియు అతను ఆశువుగా చేసే ప్రదర్శన ... అతను ప్రోత్సహించబడ్డాడు. అతను తన పరిమితులను అధిగమించడానికి మరియు చాలా ఆసక్తికర విషయాల్లో నిరంతరంగా కృషి చేశాడు. దీన్ని వేరే ఎవరూ చేయలేరు."[30] వారు ప్లే చేసే సంగీతాన్ని ప్రేక్షకులు ఆనందించారు కాని మునుపటి పరిస్థితులకు బిన్నంగా వారి ప్రేక్షకుల్లో కొంత మంది మాదకద్రవ్యాన్ని ఉపయోగించలేదు -"మేము UFOలోని డ్రెస్సింగ్ గదిలో ఎదుర్కొన్న సంఘటనలు వంటి అటువంటి పరిస్థితులు నుండి బయటపడ్డాము."[31]


1967లో మాసన్ మనోధర్మి పరిస్థితులు "మా చుట్టూ మాత్రమే అలుముకున్నాయి-మాలో మాత్రం కాదు" అని అంగీకరించినప్పటికీ,[32] పింక్ ఫ్లాయిడ్ సౌండ్ ఈ సంగీతం యొక్క కొత్త శైలిలో ప్రజాదరణ పొందిన అగ్ర బృందంగా నిలిచింది. రికార్డ్ సంస్థల నుండి ప్రధాన ప్రాముఖ్యతను సంపాదించుకున్నారు మరియు జనవరి 1967లో జోయె బాయెడ్ ఆధ్వర్యంలో వారు వెస్ట్ హాంప్‌స్టెడ్‌లో సౌండ్ టెక్నిక్స్‌లో "ఆర్నాల్డ్ లేనే" మరియు "ఇంటర్‌సెల్లర్ ఓవర్‌డ్రైవ్" యొక్క ఒక సంస్కరణలతో సహా పలు పాటలను రికార్డ్ చేశారు. వారు సుస్సెక్స్‌కు కూడా చేరుకుని, "ఆర్నాల్డ్ లేనే" కోసం చిన్న సంగీత చిత్రాన్ని రికార్డ్ చేశారు. పాలీడోర్ నుండి ప్రారంభ ఆసక్తిని కాకుండా, బృందం £5,000 బయానాతో EMIకు సంతకం చేసింది మరియు ఊహించని విధంగా బాయ్డ్ ఈ ఒప్పందాన్ని తిరస్కరించాడు.[33][34]


EMIతో సంతకం[మార్చు]

ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనలు డిమాండ్ ప్రకారం, అకాడమిక్ విద్య మరియు సాధారణ చెల్లింపు పనుల మధ్య అనుకూలత లేకపోవడంతో వాటర్స్ తన వాస్తుశిల్పి ఉద్యోగాన్ని వదిలివేశాడు; రైట్ అతని సమయాన్ని పూర్తిగా సంగీతానికి అంకితం చేశాడు; బారెట్ కాంబెర్‌వెల్ కాలేజ్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్‌కు హాజరవడం ఆపివేశాడు; మరియు మాసన్ విద్యాలయం నుండి ఒక సంవత్సరం పాటు సెలవు తీసుకున్నాడు. వారి మనోధర్మి సంబంధాలపై EMI అభిప్రాయాలు బృందం అటువంటి సంబంధాలకు వారినివారు దూరం చేసుకోవడానికి ప్రసారమాధ్యమాలకు పలు ఇంటర్వ్యూలను ఇవ్వడానికి కారణమయ్యాయి. "ఆర్నాల్డ్ లేనే" అనేది వారి మొదటి సింగిల్‌గా 11 మార్చి 1967న విడుదలైంది.[35] లైంగిక విపరీతత్వానికి దాని అస్పష్ట సూచనల కారణంగా ఇది పలు రేడియో స్టేషన్లచే నిషేధించబడింది కాని దుకాణాల్లో కొంత సృజనాత్మక సవరణ కారణంగా సంగీత ప్రపంచానికి అమ్మకాలను పెంచింది, ఇది UK చార్ట్‌ల్లో #20 స్థానానికి చేరుకుంది.[36]


పింక్ ఫ్లాయిడ్ (1967లోని ఒకనొక సమయంలో ఖచ్చితమైన కథనాన్ని తొలగించబడింది)[37] వారి పురాతన బెడ్‌ఫోర్డ్ వ్యాన్ స్థానంలో ఫోర్డ్ ట్రాన్సిట్‌ను ఉపయోగించడం ప్రారంభించారు మరియు దీనిని 1967లో రెండు వందల కంటే ఎక్కువ కార్యక్రమాలకు ప్రయాణం చేయడానికి ఉపయోగించారు (మునుపటి సంవత్సరం కంటే పది రెట్లు అధికం). వారు బారెట్ మునుపటిలో ఫ్లాట్‌ను పంచుకున్న రోడ్ నిర్వాహకుడు పీటర్ వైన్నే విల్సన్‌తో కలిశారు.[38] విల్సన్ ధ్రువణాలు, అద్దాలు మరియు పొడిగించిన రబ్బరు తొడుగులు వంటి వాటిని ఉపయోగించి సృజనాత్మక ఆలోచనలతో బృందం లైటింగ్ నమూనా ఉన్నతీకరించాడు.[39] ఒకానొక సందర్భంలో రబ్బరు తొడుగుల దొంతరను కత్తెర్లతో కత్తిరిస్తున్న వ్యక్తులను చూసి ఆశ్చర్యపడిన పోలీసులు ఆ సమూహం వ్యాన్‌ను నిలిపివేశారు.[30] పెరిగిన ఆడిటోరియమ్ లైటింగ్‌ను నిర్దేశిస్తూ రాక్ బృందంలను కొన్ని వేదికలు నిరోధించేవి-తరచూ ఈ సమస్యను బృందం గాలి తుపాకీని ఉపయోగించి పరిష్కరించింది.[36] ప్రదర్శనలకు వెళ్లిన ప్రదేశాల్లో వారు పలు కష్టాలు ఎదుర్కొన్నారు; ఆర్ధికంగా బలహీనపడ్డారు, ఒక రేవును బల్లకట్టులో దాటుతున్నప్పుడు, ఒక రోడీ అతను బల్లకట్టు యొక్క ఒక చివరి నుండి రెండవ చివరికి కుక్కలా మొరుగుతూ వెళ్లతానని వాటర్స్‌తో £20కు పందె కట్టాడు-చివరికి అతను గెలిచాడు.[40]


"సీ ఎమిలే ప్లే" అనేది లండన్‌లో సౌండ్ టెక్నిక్స్‌లో రికార్డ్ చేసిన పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క రెండవ విడుదలగా చెప్పవచ్చు.[41] దీనిని ప్రారంభంలో "గేమ్స్ ఫర్ మే"గా పిలిచారు మరియు 16 జూన్ 1967లో దాని విడుదలకు ఒక నెల ముందుగా లండన్‌లోని క్వీన్ ఎలిజబెత్ హాల్‌లో ప్రదర్శించారు.[42] వారు అజిముత్ నిర్వాహకుడుగా పిలవబడే ఒక అబ్బే రోడ్ ఇంజినీర్‌చే వారి కోసం తయారుచేయబడిన ఒక పరికరాన్ని (ఒక ప్రారంభ క్వాడ్రాఫోనిక్ వ్యవస్థ) వారు ప్రదర్శించారు. వారు నీటి బుడుగ మరియు పువ్వులను వెదజల్లే యంత్రాలను ఉపయోగించడం వలన హాల్ నుండి బహిష్కరణకు గురయ్యారు. వారు BBC యొక్క లుక్ ఆఫ్ ది వీక్‌ లో ప్రదర్శనను ఇచ్చారు, దీనిలో వారు హాన్స్ కెల్లర్ నుండి బాధకరమైన ప్రశ్నలను ఎదుర్కొన్నారు. వాటర్స్‌తో సహా బారెట్ నేర్చుకున్నాడు మరియు పనిలో నిమగ్నమయ్యాడు.[43] ఈ సింగిల్ "ఆర్నాల్డ్ లేనే" కంటే కొంత అధిక ప్రజాదరణ పొందింది మరియు రెండు వారాల తర్వాత చార్ట్‌ల్లో #17 స్థానంలో నిలిచింది. బృందం BBC యొక్క టాప్ ఆఫ్ ది పాప్స్‌ లో సింగిల్‌ను మూకాభినయం చేసింది మరియు మరొక ప్రదర్శన కోసం తయారు అయ్యింది. ఆ సమయంలో సింగిల్ #5 స్థానానికి చేరుకుంది. బారెట్ ప్రదర్శనకు తిరస్కరించిన కారణంగా జాబితా చేయబడిన ఒక కార్యక్రమం రద్దు చేయబడింది.[41] ఈ సమయంలోనే ఇతర బృందం సభ్యులు బారెట్ ప్రవర్తనలో మార్పులను గమనించసాగారు.[44] 1967 ప్రారంభంలో, అతను తరచూ మనోధర్మి మత్తు మందు లెసెర్జిక్ యాసిడ్ డైథేలామిడే (LSD)ను ఉపయోగించాడు మరియు ప్రారంభంలో ఇది ప్రోత్సాహానికి మరియు సృజనాత్మకతను పెంచినట్లు కనిపించినప్పటికీ,[45] హలాండ్‌లోని ఒక మునపటి ప్రదర్శనలో బారెట్‌ను గమనించిన మాసన్ చెబుతూ "ఒక జీవసంబంధిత నాడీ అశాంతి కారణంగా తుళ్ళతూ లేదా బాధపడతూ పూర్తిగా క్షీణించాడు, ఇప్పటికీ ఏమి జరిగిందో నాకు తెలియడం లేదు"[44]


ది పైపర్ ఎట్ ది గేట్స్ ఆఫ్ డాన్[మార్చు]

బృందం యొక్క మొదటి ఆల్బమ్‌ను లండన్‌లోని EMI యొక్క అబ్బే రోడ్ స్టూడియోలో రికార్డ్ చేయాలని ఒప్పందం ప్రకారం బాధ్యతలు ఉద్దేశించబడ్డాయి. నార్మన్ స్మిత్ ద్వారా EMIతో బృందం ఒప్పందాన్ని ఏర్పాటు చేయడంలో వారి ఏజెంట్ బ్రేయాన్ మోరిసన్ సహాయం చేశాడు.[46] మాసన్ అతని 2005 ఆత్మకథలో ఈ సెషన్‌ల్లో సాపేక్షంగా కష్టాలు లేనట్లు పేర్కొన్నప్పటికీ, దానికి స్మిత్ అంగీకరించలేదు మరియు బారెట్ మునుపటి సంస్కరణల్లో పాడినట్లు ఖచ్చితంగా అదే విధంగా కొత్త వాటిని పాడటానికి మాసన్ సూచనలు మరియు నిర్మాణాత్మక విమర్శనను ఖాతరు చేయలేదని పేర్కొన్నాడు. వారు musique concrèteతో ప్రయోగం చేశారు మరియు ఒకానొక సమయంలో ది బీటల్స్ రికార్డ్ "లవ్లీ రీటా"ను వీక్షించడానికి ఆహ్వానించబడ్డారు.[47] ఆ సమయంలో జెఫ్ జారెట్ ఒక టేప్ ఆపరేటరు మరియు వారి ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనలతో ఉత్సాహం పొందాడు. జారెట్ మరియు వాటర్సె ఇద్దరూ సంగీతంలో బృందం యొక్క మనోధర్మి ఎంపిక స్మిత్‌చే సూచించబడే అధిక ప్రాచీన అమరికలతో పూర్తిగా అనుకూలత ఉండకపోవచ్చని సందేహించారు.[48]


ది పైపర్ ఎట్ ది గేట్స్ ఆఫ్ డాన్ ఆగస్టు 1967లో విడుదలైంది.

పింక్ ఫ్లాయిడ్ UFO క్లబ్‌లో ప్రదర్శనలను కొనసాగించింది మరియు అధిక ప్రజాదరణను పొందింది, కాని బారెట్ అనియత ప్రవర్తన తీవ్ర ఆందోళనలకు దారి తీసింది. బృందం సభ్యులు ప్రారంభంలో అతని పతనం కొంతకాలం మాత్రమేనని, త్వరలోనే అతను దానిని అధిగమిస్తాడని భావించారు, కాని జెన్నెర్ మరియు జూన్ ఛైల్డ్‌[nb 2]లతో ఇతర వ్యక్తులు వాస్తవిక దృక్పథంతో ఆలోచించారు: 


… I found him in the dressing room and he was so … gone. Roger Waters and I got him on his feet, we got him out to the stage … and of course the audience went spare because they loved him. The band started to play and Syd just stood there. He had his guitar around his neck and his arms just hanging down.


బృందం దిగ్భ్రాంతికి లోనయ్యేలా, వారు విండ్సర్ జాజ్ ఫెస్టివల్‌లో ఒక ప్రదర్శనను రద్దు చేశారు మరియు సంగీత ప్రసారమాధ్యమాలకు బారెట్ 'నాడీ సంబంధిత నిస్త్రాణ'తో బాధపడుతున్నట్లు తెలిపారు. బారెట్ కోసం జెన్నెర్ మరియు వాటర్స్‌లు మనోరోగ వైద్యుడిని కలిశారు కాని అతను హజరు కాలేదు. అతను—అండర్‌గ్రౌండ్ సంగీత ప్రపంచంలో పేరొందిన ఒక వైద్యుడు—సామ్ హుట్‌తో ఫార్మెంటెరాకు వెళ్లాడు, కాని తర్వాత ఎటువంటి మెరుగుదల కనిపించలేదు. యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో బృందం యొక్క మొదటి సందర్శన అనంతరం సెప్టెంబరులో కొన్ని ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు,[51] మరియు పర్యటన నిర్వాహకుని వలె అతని సామర్థ్యంతో ఆండ్రూ కింగ్ సన్నాహాలు కోసం న్యూయార్క్ వెళ్లిపోయాడు. ఈ పర్యటనలో వారు పలు కష్టాలను ఎదుర్కొన్నారు. వీసాలు అందలేదు, దీనితో పలు "తొందరపాటు" ఫోన్ కాల్‌లు మరియు మొదటి ఆరు తేదీలు రద్దు చేయబడ్డాయి.[52] ఎలక్ట్రా రికార్డ్స్ పింక్ ఫ్లాయిడ్‌ను అధిగమించింది మరియు స్వయంచాలకంగా బృందంను EMI యొక్క అనుబంధ సంస్థ కాపిటల్‌ నిర్వహించబడింది, వారి రాయితీని టవర్ రికార్డ్స్ వారికి కేటాయించారు.

టవర్ 26 అక్టోబరు 1967న కాలిఫోర్నియాలోని ది ఫిల్‌మోర్‌లో బృందం యొక్క అమెరికన్ ప్రీమియర్ నిర్వహించిన అదే తేదీన ది పైపర్ ఎట్ ది గేట్స్ ఆఫ్ డాన్ యొక్క కుదించిన సంస్కరణను విడుదల చేసింది (ఇది వారు లేని ట్రాక్‌లను ప్రత్యేకంగా విడుదల చేయడానికి దోహదపడింది). సంస్థ మరియు బృందం మధ్య సంబంధాలు దాదాపు సమసిపోయాయి మరియు టవర్ మరియు కాపిటల్‌లతో పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క సంబంధాలు క్షీణించాయి. కింగ్ ఎదుర్కొనే సమస్యలను బారెట్ మానసిక పరిస్థితులు అద్దం పట్టాయి;[53] వింటర్లాండ్ బాల్‌రూమ్‌లో బృందం ప్రదర్శన ఇస్తున్నప్పుడు, అతను "ఇంటర్‌స్టెల్లార్ ఓవర్‌డ్రైవ్" సమయంలో తీగలు తెగిపోయే వరకు అతని గిటారును ట్యూన్ చేశాడు. తదుపరి ప్రదర్శనల్లో అతని విచిత్రమైన ప్రవర్తన మరింత పేట్రేగింది మరియు ది పాట్ బూనే షో కోసం రికార్డింగ్‌లో, అతను సాధన సమయంలో పాటను ఖచ్చితంగా పాడి, చిత్రీకరణ సమయంలో కదలకుండా నిలవడం ద్వారా దర్శకున్ని కలవరపెట్టాడు. కింగ్ సత్వరమే USకు వారి సందర్శనను తొలగించి, వారిని తర్వాత విమానంలో స్వదేశానికి పంపివేశాడు.[54] ఒకానొక సమయంలో, బారెట్ అతని చేతివ్రేళ్లలో వెలుగుతున్న ఒక సిగరెట్‌తో మోటెల్ గదిలో నిద్రిస్తూ వాటర్స్ కంటపడ్డాడు (తర్వాత ఈ దృశ్యం వారి 1982 చలన చిత్రం ది వాల్‌ లో ఒక దృశ్య చిత్రీకరణకు కారణమైంది.)[citation needed] US నుండి వారి తిరిగి వచ్చిన కొంతకాలం తర్వాత, 14 నవంబరున ప్రారంభించి బృందం ఇంగ్లాండ్ సందర్శనలో జిమి హెండ్రిక్స్‌కు మద్దతు ఇచ్చింది[54] కాని ఒకానొక సందర్భంలో బారెట్ కార్యక్రమానికి రాకపోవడంతో వారు అతని స్థానంలో డేవిడ్ వోలిస్ట్‌ను ప్రవేశపెట్టారు.[51] సందర్శన సమయంలో బారెట్ విషాదం మరింతగా పెరిగింది.[55] హెండ్రిక్స్ సందర్శన ముగింపులో వైన్నే విల్సన్ లైటింగ్ నిర్వాహకుని వలె అతని పాత్ర నుండి వైదొలిగాడు మరియు ప్రస్తుతం అగ్ర కళాకారునిగా స్థానాన్ని కోల్పోయే స్థితిలో ఉన్న బారెట్‌తో అతను కలిశాడు.  అతను స్థానంలో జాన్ మార్ష్‌కు అవకాశం కల్పించారు.[56] పింక్ ఫ్లాయిడ్ "యాపిల్స్ అండ్ ఆరంజ్స్"ను విడుదల చేసింది, కాని మిగిలిన బృందం సభ్యులు బారెట్ పరిస్థితి ఒక సంక్షోభ స్థితికి చేరుకున్నట్లు భావించారు మరియు వారు సమూహంలోకి కొత్త సభ్యుడిని జోడించాలని ప్రతిస్పందించారు.[51] 


గిల్మర్ ప్రవేశం మరియు బారెట్ నిష్క్రమణ (1968)[మార్చు]

The idea was that Dave would be Syd's dep. and cover for his eccentricities. And when that got to be not workable, Syd was just going to write. Just to try to keep him involved, but in a way where the others could work and function.

Peter Jenner[57]

డేవిడ్ గిల్మర్ (జ. 6 మార్చి 1946)[58] అప్పటికే బారెట్‌తో పరిచయాన్ని కలిగి ఉన్నాడు, 1960ల ప్రారంభంలో కేంబ్రిడ్జ్ టెక్‌లో బారెట్ ఆర్ట్ చదువుతున్నప్పుడు, అతను ఆధునిక భాషను అభ్యసించేవాడు. గిల్మర్ పదమూడేళ్ల వయస్సులోనే గిటారును ప్లే చేయడం ప్రారంభించాడు[13] మరియు వారిద్దరూ మధ్యాహ్న భోజనం సమయాల్లో గిటార్లు మరియు హోర్మోనిక్‌లను కలిసి ప్లే చేసేవారు. తర్వాత వారు ఫ్రాన్స్‌లో దక్షిణ భాగమంతా ఉచితంగా తిరుగుతూ, ప్రదర్శనను ఇచ్చారు.[59] గిల్మర్ కూడా అక్టోబరు 1965న కేంబ్రిడ్జ్‌లో ఒక పార్టీలో జోకర్స్ వైల్డ్‌లో ప్లే చేస్తున్నప్పుడు టీ సెట్ ప్రదర్శనను చూశాడు.[60] 1967 ముగింపు సమయంలో ఒక కార్యక్రమంలో, పింక్ ఫ్లాయిడ్‌లో ఐదవ సభ్యునిగా చేరమని గిల్మర్‌ను బృందం అభ్యర్థించింది. యాధృచ్చికంగా బారెట్ అప్పటికే నలుగురు కొత్త సభ్యులను జోడించాలని సూచించాడు, రోజెర్ వాటర్స్ మాటల్లో, "... ఇద్దరు విచిత్ర వ్యక్తులు అతను ఎక్కడో కలుసుకున్నాడు. వారిలో ఒకరు బాంజోను ప్లే చేయగా, మరొకతను సాక్సోఫోన్ ... [మరియు] కొంతమంది గాయకులు ఉన్నారు".[61] బ్రెయాన్ మోరిసన్ సహాయకుల్లో ఒకరైన స్టీవ్ వోరూర్కే అతని ఇంటిలో ఒక గదిని గిల్మర్‌కు ఇచ్చాడు మరియు అతనికి వారానికి వేతనంగా £30 ఇస్తానని అంగీకరించాడు.[62] పింక్ ఫ్లాయిడ్‌లో ఒక సభ్యుని వలె గిల్మర్ మొదటి కార్యక్రమాల్లో ఒకటి కేంబ్రిడ్జ్‌లోని ఒక తరచూ సందర్శించే సంగీత దుకాణం నుండి అనుకూలంగా-తయారు చేసిన పసుపు ఫెండెర్ స్ట్రాటోక్యాస్టెర్‌ను కొనుగోలు చేశాడు; ఇది పింక్ ఫ్లాయిడ్‌తో అతని సంపూర్ణ వృత్తిలో గిల్మర్ యొక్క ఇష్టమైన గిటారుల్లో ఒకటిగా నిలిచిపోయింది. బ్లాక్‌హిల్ అధికారికంగా జనవరి 1968లో పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క ఐదవ సభ్యునిగా గిల్మర్‌ను ప్రకటించింది. సాధారణ ప్రజలకు అతను ఇప్పుడు రెండవ గిటారిస్టుగా పరిచయం అయ్యాడు, కాని ప్రైవేట్‌గా బృందం యొక్క మిగిలిన సభ్యులు అతన్ని బారెట్ భర్తీగా భావించారు, తదుపరి ప్రదర్శనలు తరిగిపోవడం కొనసాగింది. గిల్మర్ యొక్క ప్రథమ విధుల్లో ఒకటి "యాపిల్స్ అండ్ ఆరెంజ్స్" ప్రోత్సాహక చలన చిత్రంలో గిటారును ప్లే చేస్తున్నట్లు నటించాడు.[63]


అతని నిరాశ ప్రదర్శన కారణంగా అతన్ని పూర్తిగా పక్కన పెట్టారు, బారెట్ బృందానికి ఒక కొత్త పాట "హేవ్ యూ గాట్ ఇట్ యెట్?"ను బోధించడానికి ప్రయత్నించాడు కాని ప్రతి ప్రదర్శనలో దాని నిర్మాణాన్ని మార్చడం ద్వారా వారి దానిని నేర్చుకోవడాన్ని కష్టతరం చేశాడు. సౌతాంప్టన్‌లో వారు కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించవల్సిన రోజున విషయాలు తారస్థాయికి చేరుకున్నాయి. వ్యాన్‌లో ఒకరు బారెట్‌ను తీసుకుని రావాలా అని అడిగినప్పుడు, దానికి సమాధానంగా "వద్దు, అతని అవసరం లేద"ని తేల్చి చెప్పారు.[62]


తర్వాత వాటర్స్ ఈ విధంగా చెప్పాడు "అతను మా స్నేహితుడు, కాని ఇప్పుడు ఎక్కువగా అతన్ని గొంతు పిసికి చంపాలనుకుంటున్నాము".[64] అప్పటికీ అరుదుగా కార్యక్రమాల్లో బారెట్ కన్పిస్తున్నప్పటికీ, చివరికి బృందంలో ఏమి జరుగుతుందో అని గందరగోళానికి లోనయ్యారు.[64] అతని యదార్థ తొలగింపు ఫలితంగా, పీటర్ జెన్నెర్ మరియు ఆండ్రూ కింగ్‌లతో పింక్ ఫాయిడ్ భాగస్వామ్యం మార్చి 1968లో ముగిసింది. బారెట్ నిష్క్రమణను అధికారికంగా 6 ఏప్రిల్ 1968న ప్రకటించారు.[65] పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క సృజనాత్మక ఉత్సాహానికి దాదాపు పూర్తిగా బారెటే కారణమని నమ్మిన జెన్నెర్ మరియు కింగ్‌లు అతని ప్రోత్సహించడానికి నిర్ణయించుకున్నారు మరియు పింక్ ఫ్లాయిడ్‌తో వారి సంబంధాన్ని తెంచుకున్నారు. తర్వాత బ్రెయాన్ మోరిసన్ స్టీవ్ వోరూర్కే పింక్ ప్లాయిడ్ నిర్వాహకునిగా నియమించాలని అంగీకరించాడు.[66] బారెట్ తొలగింపు బృందంను నాశనం చేయకూడదని బారెట్ నిర్ణయించాడు,[67] కాని బారెట్ మరియు గిల్మర్ మధ్య మార్పిడి కొంత ఉపశమనాన్ని అందించినప్పటికీ, ఆ కాలం గిల్మర్‌కు కూడా కష్టకాలంగా చెప్పవచ్చు, ఎందుకంటే సమూహం యొక్క యూరోపియన్ టెలివిజన్ ప్రదర్శనల్లో బారెట్ స్వరాన్ని అనుకరించాలని అతనిపై ఒత్తిడి తెచ్చారు. బారెటే వారి ప్రధాన గేయరచయిత అయినప్పటికీ, వాటర్స్ మరియు రైట్‌లు "ఇట్ వుడ్ బీ సో నైస్" మరియు "కేర్‌ఫుల్ విత్ దట్ యాక్స్, యుజెనె" వంటి కొత్త అంశాలను సృష్టించారు. గీతాల్లో ది ఈవినింగ్ స్టాండర్డ్ పదాలను చొప్పించడం వలన కొంత వివాదం ఏర్పడినప్పటికీ, "ఇట్ వుడ్ బి సో నైస్" వ్యాపారపరంగా విఫలమైంది. పాటను బ్రాడ్‌క్యాస్ట్ చేయడానికి BBC తిరస్కరించింది మరియు 'ఈవినింగ్' అనే పదాన్ని 'డైలీ'గా మార్చడానికి బృందం స్టూడియోలో అదనపు ధనాన్ని వెచ్చించింది.[68] వారు యూనివర్సటీ సర్క్యూట్‌లో ప్లే చేస్తున్నప్పుడు వారి కొత్త అంశాన్ని అభివృద్ధి చేశారు మరియు 1968లో యూరోప్‌లో పర్యటనకు ముందు రోడ్ నిర్వాహకుడు పీటర్ వాట్స్ సమూహంలోకి చేరాడు.[69]


క్లాసిక్ లైనప్ (1968–1979)[మార్చు]

ఏ సాసర్‌ఫుల్ ఆఫ్ సీక్రెట్స్[మార్చు]

1968లో, బృందం స్మిత్‌తో కలిసి వారి రెండవ స్టూడియో ఆల్బమ్‌ను రికార్డ్ చేయడానికి అబ్బే రోడ్ స్టూడియోస్ తిరిగి చేరుకుంది. వారు అప్పటికే బారెట్‌తో కలిసి "జగ్‌బృందం బ్లూస్‌"తో సహా పలు పాటలను రికార్డ్ చేశారు (వారి జాబితాకు అతని చివరి రచనగా చెప్పవచ్చు). వాటర్స్ మూడు పాటలు "లెట్ దేర్ బీ మోర్ లైట్", "కార్పోరాల్ క్లెగ్" (యుద్ధం మరియు మిలటరీలతో వాటర్ స్వీయభావావరోధాన్ని ప్రస్తావిస్తుంది) మరియు "సెట్ ది కంట్రోల్స్ ఫర్ ది హార్ట్ ఆఫ్ ది సన్‌"లను వ్రాశాడు. రైట్ "సీ-సా" మరియు "రిమెంబర్ ఏ డే"లను అందించాడు. బృందం ది పైపర్ ఎట్ ది గేట్స్ ఆఫ్ డాన్‌ లో చూసినట్లు ప్రయోగాలను కొనసాగించింది, స్మిత్ ప్రోత్సహించిన ఒక విధానం ప్రకారం వారి ఇళ్లలో కొంత అంశాన్ని రికార్డ్ చేశారు. వారి సంగీతంతో అతను ఒప్పుకోలేదు, కాని పాటతో మాసన్ కష్టపడుతున్నప్పుడు "రిమెంబర్ ఏ డే"లో డ్రమ్స్‌ను వాయించాడు.[70]


Norman gave up on the second album … he was forever saying things like, "You can't do twenty minutes of this ridiculous noise."

Richard Wright[71]


వాటర్స్ లేదా మాసన్‌లు సంగీతాన్ని నేర్చుకోలేదు మరియు ఇద్దరూ వారి స్వంత స్వరకల్పనను కనుగొని ఆల్బమ్ టైటిల్ ట్రాక్ "ఏ సాసర్‌ఫుల్ ఆఫ్ సీక్రెట్స్‌"ను రూపొందించారు, తర్వాత దీనిపై గిల్మర్ వ్యాఖ్యానిస్తూ "... ఒక భవన నిర్మాణ రేఖాచిత్రంగా ఉంది" అని అన్నాడు.[72] ఏ సాసర్‌పుల్ ఆఫ్ సీక్రెట్స్‌ జూన్ 1938న విడుదలైంది మరియు మిశ్రమ సమీక్షలను అందుకుంది. రికార్డ్ మిర్రర్ "దీన్ని ఒక పార్టీకీ నేపథ్య సంగీతం వలె మర్చిపోండి" అని శ్రోతులతో వాదిస్తూ దానికి మద్దతు ఇచ్చింది[72] మరియు జాన్ పీల్ ఆల్బమ్ "... ఒక మతపరమైన అనుభవం వలె ఉంది..." అని పేర్కొన్నాడు అయితే NME టైటిల్ ట్రాక్ గురించి వ్యాఖ్యానిస్తూ అది "... అధిక సమయం మరియు విసుగు పుట్టించేలా ఉంది మరియు దాని మార్పులేని విధంగా కొంతవరకు న్యాయం చేసింది" అని విమర్శించింది.[72] ఆల్బమ్ కవర్‌ను హిప్గ్నోసిస్ యొక్క స్టోర్మ్ థోర్గెర్సన్ మరియు అయుబ్రే పోవెల్‌లు రూపొందించారు.[nb 3] అదే రోజున, బృందం రాయ్ హార్పెర్ మరియు జెథ్రో తుల్‌లతో కలిసి మొదటి ఉచిత హైడే పార్క్ కచేరీని (బ్లాక్‌హిల్ ఎంటర్‌ప్రైజెస్‌చే నిర్వహించబడింది) ప్రదర్శించింది. బ్రెయాన్ మోరిసన్ అతని వ్యాపారాన్ని NEMS ఎంటర్‌ప్రైజెస్‌కు విక్రయించాడు మరియు స్టీవ్ వోరూర్కే పింక్ ఫ్లాయిడ్ వ్యక్తిగత నిర్వాహకుడిగా నియమించబడ్డాడు.[74] బృందం వోరూర్కేను "మంచిగా వ్యవహారాలను చక్కబట్టే వ్యక్తి"గా భావించారు, కాని రసికమైన విషయాల్లో ఆసక్తి లేమి వోరూర్కే వ్యాపార చతురతను మరుగున పడేసింది. ఈ విధంగా బృందం వారి కళాత్మక దృక్పథంపై పూర్తి నియంత్రణను బృందం సాధించకలిగింది.[75] బృందం సాఫ్ట్ మిషన్ మరియు ది హూలతో వారి మొదటి ముఖ్యమైన పర్యటన కోసం USకి తిరిగి చేరుకుంది.[74]


సౌండ్‌ట్రాక్‌లు[మార్చు]

1968లో, సమూహం ది కమిటీ కి స్కోర్ కోసం పని చేసింది మరియు ఆ సంవత్సరంలోని క్రిస్మస్‌కు ముందు "పాయింట్ మీ ఎట్ ది స్కై"ను విడుదల చేసింది. ఇది వారు "సీ ఎమిలే ప్లే" నుండి విడుదల చేసిన రెండు సింగిల్స్ కంటే ఎక్కువ విజయం సాధించలేదు మరియు ఇది పలు సంవత్సరాలకు బృందం యొక్క ఒకే ఒక సింగిల్‌గా నిలిచిపోయింది[76] ("యాపిల్స్ అండ్ ఆరెంజ్స్" USలో విడుదల కాలేదు).[77] 1969లో, బృందం బార్బెట్ స్క్రారోయెడెర్ దర్శకత్వం వహించిన మోర్‌ కు సౌండ్‌ట్రాక్‌ను సమకూర్చింది. వారి కృషి ముఖ్యమైనదిగా గుర్తించబడింది; అది ఉత్తమంగా ప్రజాదరణ పొందడమే కాకుండా వారు రూపొందించిన ఏ సాసర్‌ఫుల్ ఆఫ్ సీక్రెట్స్‌ తో పాటు కొంతకాలం తర్వాత వారి ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనల్లో భాగమైంది. UKకు ఒక పర్యటన 1969 వసంతరుతువు అంతా జరిగిన తర్వాత, జూలై 1969న రాయల్ ఫెస్టివల్ హాల్‌లో ప్రదర్శన ద్వారా ముగిసింది. వాటిని బృందం మరుపురాని రోజులుగా చెప్పవచ్చు, కాని వీటి అన్నింటిలోని ముఖ్యంగా బలహీనమైన ఎర్త్ కారణంగా సంభవించిన విద్యుదాఘాతం కారణంగా వేదికపై నుండి విసిరివేయబడిన గిల్మర్ సంఘటన మర్చిపోలేనిది.[76] ది మాన్ అండ్ ది జర్నీ అనే పేరుతో రెండు పొడవైన భాగాలు చుట్టూ ప్రదర్శించిన ప్రదర్శన కళాకారుడు పీటర్ డాక్లేచే సృష్టించబడిన ప్రదర్శన కళతో అద్భుతంగా వచ్చింది[78] మరియు తర్వాత కొన్ని ధ్వని ప్రభావాలను 1970 యొక్క "అలన్స్ స్కైహెడెలిక్ బ్రేక్‌ఫాస్ట్‌"లో ఉపయోగించారు.[76]


జాబ్రిస్కియే పాయింట్ (మైఖెల్‌యాంగెలో ఆంటోనియాని దర్శకత్వం వహించాడు) కోసం సౌండ్‌ట్రాక్‌లను కంపోజ్ చేస్తున్నప్పుడు, బృందం దాదాపు ఒక నెల రోమ్‌లోని ఒక లగ్జరీ హోటల్‌ల్లో గడిపింది. వాటర్స్ ఆ పని ఒక వారం కంటే తక్కువ సమయంలో పూర్తి చేయవచ్చని, కాని సంగీతంలో ఆంటోనియాని యొక్క నిరంతర మార్పులు కారణంగా ఆలస్యం అయ్యిందని పేర్కొన్నాడు. చివరికి అతను గ్రేట్‌ఫుల్ డెడ్, ది యంగ్‌బ్లడ్స్, పట్టీ పేజ్ మరియు రోలింగ్ స్టోన్స్‌ల చేసిన రికార్డింగ్‌లను ఉపయోగించుకున్నాడు, కాని పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క మూడు పాటలు అలాగే ఉంచేశాడు. ఆంటోనియానిచే తిరస్కరించబడిన వాటిలో ఒకటి చివరికి పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క 1973 ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్‌ లో "అజ్ అండ్ దెమ్‌"గా జోడించబడింది. ఈ బృందం రోలో అనే ఒక ప్రతిపాదిత కార్టూన్ సిరీస్‌కు సౌండ్‌ట్రాక్‌పై కూడా కొంత పని చేసింది, కాని నిధులు లేనికారణంగా ఆ సిరీస్ నిర్మాణం పూర్తి కాలేదు మరియు పింక్ ఫ్లాయిడ్‌కు కాకుండా వాటర్స్ 1970 చలన చిత్రం ది బాడీ కి (రోన్ గీసిన్‌ దర్శకత్వం వహించాడు) సౌండ్‌ట్రాక్‌ను స్కోర్ చేశాడు.[79]


ఉమ్మాగుమ్మా మరియు ఆటమ్ హార్ట్ మదర్[మార్చు]


పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క తర్వాత ఆల్బమ్ వారి మునుపటి ఆల్బమ్ నుండి కొంత వ్యత్యాసంగా ఉంది. ఉమ్మాగుమ్మా అనేది ఏదైనా కొత్త కూర్పులను కలిగి ఉన్న EMI యొక్క హార్వెస్ట్ లేబుల్‌పై విడుదలైన ఒక డబుల్-LPగా చెప్పవచ్చు. ఆల్బమ్ యొక్క మొదటి రెండు ప్రక్కలు బిర్మింగ్హామ్‌లోని మాంచెస్టర్ కాలేజీ ఆఫ్ కామర్స్ మరియు మదర్స్ క్లబ్‌లో రికార్డ్ చేసిన ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనలను కలిగి ఉన్నాయి. రెండవ LP కోసం, ప్రయోగాత్మకంగా ప్రతి వైపు సగం భాగాన్ని ప్రతి సభ్యునిచే రికార్డ్ చేశారు. ఆల్బమ్ అక్టోబరు 1969న విడుదలై, మంచి సమీక్షలను సొంతం చేసుకుంది.[80]

1970లో లీడ్స్ విశ్వవిద్యాలయంలో పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందంతో ప్రదర్శన ఇస్తున్న రోజర్ వాటర్స్

ఉమ్మాగుమ్మా తర్వాత వెంటనే 1970 యొక్క ఆటమ్ హార్ట్ మదర్ విడుదలైంది. ఈ ఆల్బమ్ ఆ సమయంలోని డిప్ పర్పల్ మరియు ఎమెర్సన్, లేక్ అండ్ పాల్మెర్ వంటి సమూహాలు నిర్మించిన వాటిని అనుకరించింది. బృందం యొక్క మునుపటి LPలు నాలుగు-ట్రాక్ వ్యవస్థను ఉపయోగించి రికార్డ్ చేయబడ్డాయి, కాని ఆటమ్ హార్ట్ మదర్‌ లో మాత్రమే ఆడియో యొక్క ఎనిమిది ట్రాక్‌లను వారు మొట్టమొదటిసారిగా ఉపయోగించారు,[81] ప్రారంభ సంస్కరణను జనవరి 1970లో ఫ్రాన్స్‌లో ప్రదర్శించారు కాని స్కోర్‌ను మెరుగుపర్చడానికి ఒక నెలపాటు కృషి చేసిన రోన్ గీసిన్ చేరుకోవడంపై అసమ్మతి పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయి. బృందం నుండి తక్కువ సృజనాత్మకతతో నిర్మాణం కష్టమైంది, కాని జాన్ ఆల్డిస్ యొక్క సహాయంతో ఆల్బమ్ చివరికి పూర్తి అయ్యింది. అయితే గిల్మర్ ఆటమ్ హార్ట్ మదర్ అనేది "ఒక చెత్త కుప్ప" అని కొట్టిపారేశాడు,[82] మరియు వాటర్స్ కూడా ఇదే తరహాలో "మీరు దీన్ని చెత్తకుప్పలో పడేసినా, మళ్లీ ఎప్పడూ వినకపోయినా" తను ఏ మాత్రం బాధపడనని వ్యాఖ్యానించాడు.[82] నార్మన్ స్మిత్ ఒక కార్యనిర్వాహక నిర్మాత వలె మాత్రమే వ్యవహరించాడు మరియు ఇది బృందం జాబితాకు చివరి సహాయంగా చెప్పవచ్చు.[83] ముందు కవర్‌పై థార్గెర్సన్ యొక్క విలక్షమైన ఒక ఆవు చిత్రంతో, ఆటమ్ హార్ట్ మదర్ UKలో భారీ విజయాన్ని నమోదు చేసింది,[84] మరియు 27 జూన్ 1970న బాత్ ఫెస్టివల్‌లో ప్రదర్శించారు.[85]


1971లో, మెలోడీ మేకర్‌ లో (ఎమెర్సన్, లేక్ మరియు పాల్మెర్ తర్వాత స్థానంలో) పాఠకుల పోల్‌లో వారికి రెండవ స్థానం లభించింది మరియు వారి చరిత్రలో మొట్టమొదటిసారిగా లాభాన్ని ఆర్జించారు. అయితే న్యూ ఒర్లీన్స్‌లో $40,000 విలువ గల పరికరాలను దోపిడీకి గురి కావడంతో బృందం ఆర్ధిక పరిస్థితి క్షీణించింది. స్థానిక పోలీసులు ఏమాత్రం సహాయం చేయలేకపోయారు, కాని FBIకి నివేదించిన కొన్ని గంటల్లోనే పరికరాలు తిరిగి అందాయి. మాసన్ మరియు రైట్‌లు ఇద్దరూ ఇప్పుడు తండ్రులయ్యారు మరియు ఇద్దరూ లండన్‌లో ఇళ్లను కొనుగోలు చేశారు. గిల్మర్ అవివాహితుడుగా ఎస్సెక్స్‌లోని 19వ శతాబ్దపు ఫార్మ్‌లోకి ప్రవేశించాడు. ఇస్లింగ్టన్‌లోని అతని ఇంటిలో, వాటర్స్ అతని తోటకు దిగువన ఉన్న అతని భార్య, కుమ్మరి సహాయంతో పరికరాల గదిని మార్చి ఒక గృహ రికార్డింగ్ స్టూడియోను ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు.[86]


మెడెల్[మార్చు]

మెడెల్ అనేది కొన్నిసార్లు బారెట్ ప్రభావిత బృందం మరియు ఆధునిక పింక్ ఫ్లాయిడ్‌ల మధ్య ఒక సంధికాలిక ఆల్బమ్ వలె భావిస్తారు.[87][88] ఈ సమయంలో బృందం యొక్క ఇతర విడుదలల్లో మోర్ మరియు జాబ్రిస్కి పాయింట్‌ లు సాండ్‌ట్రాక్‌లు ఉన్నాయి మరియు ఆటమ్ హార్ట్ మదర్ రోన్ గిసిన్ మరయు సెషన్ కళాకారులు, బృందంచే ప్రోత్సహించబడింది.[89]


ఆటమ్ హార్ట్ మదర్ పర్యటన నుండి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, 1971 సంవత్సరం ప్రారంభంలో బృందం అబ్బే రోడ్‌లో[90] మరియు లండన్‌లోని పలు ఇతర స్టూడియోల్లో కొత్త అంశంపై పని చేయడం ప్రారంభించింది.[91] ప్రాజెక్ట్‌కు ప్రధాన నేపథ్యం లేని కారణంగా, బృందం సృజనాత్మక విధానాన్ని పురికొల్పే ఒక విలక్షణ ప్రయత్నంలో భాగంగా పలు ప్రయోగాలను చేపట్టారు, కాని విధానం వలన ఏ ప్రయోజనం లభించలేదు; కొన్ని వారాలు తర్వాత కూడా ఏ పాటను పూర్తిగా రూపొందించలేదు.[92] ఇంజినీర్ జాన్ లెకీయే పేర్కొంటూ పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క సెషన్లు తరచూ మధ్యాహ్న సమయాల్లో ప్రారంభమై, తర్వాత రోజు ఉదయం వరకు కొనసాగేదని, "ఆ సమయంలో ఏమి జరగలేదు. ఏ రికార్డ్ సంస్థ సంప్రదించలేదు, కాని వారి లేబుల్ నిర్వాహకుడు అప్పుడప్పుడు రెండు వైన్ సీసాలు మరియు రెండు జాయింట్‌లతో కనిపించేవాడు."[93] బృందం సాధారణ ధ్వనులు లేదా నిర్దిష్ట గిటారు రిఫ్‌పై ఎక్కువ సమయం పని చేస్తూ కాలం గడిపేవారు. వారు పలు గృహోపకరణాలను ఉపయోగించి సంగీతాన్ని సృష్టించడానికి కూడా ఎయిర్ స్టూడియోలో ఎక్కువ రోజులు గడిపారు, ఈ ప్రాజెక్ట్‌ను మళ్లీ ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ మరియు విష్ యూ వర్ హియర్‌ ల మధ్య ప్రారంభించారు.[94]


మెడెల్ అనే దానిని బృందం యొక్క పలు సంగీత కచేరీల మధ్య రికార్డ్ చేశారు మరియు దీని నిర్మాణానికి అధిక సమయం పట్టింది.[91] బృందం మొదటి సగాన్ని ఏప్రిల్ నెలలో రికార్డ్ చేసింది, కాని తర్వాత సగాన్ని నెల చివరిలో రికార్డింగ్‌కు రావడానికి ముందుగా డాన్‌క్యాస్టెర్ మరియు నార్విచ్‌ల్లో కార్యక్రమాలు చేశారు. మేలో, వారు వారి సమయాన్ని అబ్బే రోడ్ మరియు సాధనలు మరియు లండన్, లాంచెస్టర్, స్టిర్లింగ్, ఎడిన్‌బర్గ్, గ్లాస్గో మరియు నాట్టింగ్హమ్‌ల్లో సంగీత కచేరీల మధ్య వెచ్చించారు. జూన్ మరియు జూలైలను ప్రధానంగా ఐరోపాలో పలు వేదికల్లో ప్రదర్శన ఇవ్వడం ద్వారా గడిపేశారు.[91][95] ఆగస్టులో సుదూర తూర్పు ప్రాంతాల్లో మరియు ఆస్ట్రేలియాల్లో గడిపారు, సెప్టెంబరు ఐరోపాలో మరియు అక్టోబరు నుండి నవంబరు వరకు USలో గడిపారు.[91] అదే కాలంలో, బృందం పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క మునుపటి వాటిలో నుండి కొన్నింటితో ఒక సంకలన ఆల్బమ్ రెలిక్స్‌ ను కూడా నిర్మించింది.[96] ఆల్బమ్ యొక్క ఒక క్వాడ్రోఫోనిక్ మిక్స్‌ను 21 మరియు 26 సెప్టెంబరున కమాండ్ స్టూడియోలో సిద్ధం చేశారు, కాని విడుదల కాలేదు.[97][98]


బృందం మళ్లీ లా వాల్లీ కోసం బార్బెట్ స్క్రోయెడెర్‌తో పని చేసింది, అయితే సౌండ్‌ట్రాక్ ఆల్బమ్‌ను ఆబ్స్‌క్యూర్డ్ బై క్లౌడ్స్ అని పిలిచారు. ఈ అంశాన్ని ప్యారిస్‌కు సమీపంలోని Château d'Hérouvilleలో ఒక వారం రోజులు పాటు కంపోజ్ చేశారు. ఈ ఆల్బమ్ వారు US బిల్‌బోర్డ్ చార్ట్‌లో అగ్ర 50 స్థానాల్లో మొట్టమొదటిసారిగా ప్రవేశించడానికి దోహదపడింది.[99]


ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్[మార్చు]

మెడెల్ విడుదల తర్వాత, 1971 డిసెంబరులో బృందం బ్రిటన్, జపాన్ మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌ల్లో రాబోయే పర్యటన కోసం సమావేశమైంది. లండన్‌లో సాధన చేస్తున్నప్పుడు, కొత్త ఆల్బమ్ గురించి అభిప్రాయాలు అస్పష్టంగా కన్పించాయి[100] మరియు ఈ కొత్త ఆల్బమ్ "ప్రజలు పిచ్చిగా ఆరాధించేలా" ఉండాలని మరియు అది పర్యటనలో భాగంగా ఉండాలని వాటర్స్ ప్రతిపాదించాడు.[101][102] కొత్త ఆల్బమ్‌కు పాటలు మరియు నిర్మాణాల్లో మొత్తం నలుగురూ పాల్గొన్నారు.[103] కొత్త ఆల్బమ్ యొక్క భాగాలను ది బాడీ ,[104] మరియు జాబ్రిస్కియే పాయింట్‌ ల్లో ఉపయోగించని మునుపటి వాటి నుండి తీసుకున్నారు.[105] ఆ ఆల్బమ్‌కు తాత్కాలికంగా ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ (ఖగోళ శాస్త్రం కాకుండా మతిభ్రమణానికి ఒక పరస్ఫూర్తి),[106] కాని ఈ శీర్షికను అప్పటికే బ్లూస్ రాక్ సమూహం మెడిసిన్ హెడ్ ఉపయోగించిందని తెలుసుకున్న తర్వాత దాన్ని తాత్కాలికంగా ఎక్లిప్స్‌ గా మార్చారు. మెడిసిన్ హెడ్ యొక్క ఆల్బమ్ వాణిజ్యపరంగా విఫలమైంది, దీనితో శీర్షికను మళ్లీ బృందం యదార్థ పేరుకు మార్చబడింది.[107][108]


ఆస్ఫాల్ట్ కార్ పార్కు నుంచి తెలుపు రంగులోని రెండస్తుల భవనం యొక్క ప్రవేశ ద్వారం వరకు దారితీసే రాతి మెట్ల ఆల్ట్=ఎ ఫ్లైట్.కింది అంతస్తు రెండు పట్టుదట్టి కిటికీలు కలిగివుంది, తొలి అంతస్తులో మూడు చిన్న పట్టుదట్టి కిటికీలు ఉంటాయి. నేలమాళిక స్థాయిలో మరో రెండు కిటికీలు ఉంటాయి. తలుపులు మరియు కిటికీల చుట్టూ బూడిద వర్ణంలో అలంకరణ కోసం రాతిపని చేయబడింది.

ఈ ఆల్బమ్ మే 1972 మరియు జనవరి 1973ల మధ్య రెండు భాగాల్లో అబ్బే రోడ్ స్టూడియోస్‌లో రికార్డ్ చేశారు. బృందం స్టాఫ్ ఇంజినీర్ అలన్ పార్సిన్స్‌ను నియమించింది.[109][110] వారు 1972లో ఎక్కువ కాలం కొత్త ఆల్బమ్ కోసం పర్యటన చేశారు[111] మరియు రికార్డింగ్‌ను పూర్తి చేయడానికి జనవరి 1973లో తిరిగి చేరుకున్నారు. పలు ట్రాక్‌లను పాడటానికి మహిళా గాయనిలు సమావేశమయ్యారు మరియు సాక్సోఫోన్ వాద్యకారుడు డిక్ పారేను కూడా నియమించారు. బృందం Pink Floyd: Live at Pompeii కోసం స్టూడియో రేటును కూడా చిత్రీకరించింది.[112] రికార్డింగ్ సెషన్ పూర్తి అయిన తర్వాత, బృందం ఐరోపాకు పర్యటనను ప్రారంభించింది.[113]


ఈ ఆల్బమ్‌లో కొంత మంది స్టూడియోలో ఉండేవారితో వాటర్స్ రికార్డ్ చేసిన ఇంటర్వ్యూలో చిన్న భాగం మంచి గుర్తింపు పొందింది. రోడియే చ్రిస్ అడమ్సన్ ఆల్బమ్ ప్రారంభం కావడానికి కారణమైన ప్రత్యేక దూషణను రికార్డ్ చేశాడు-"నాకు నిజంగా ఇన్ని సంవత్సరాలు పిచ్చి పట్టినట్లు ఉంది."[114] స్టూడియో యొక్క ఐరిష్ డోర్‌మ్యాన్ గెర్రీ ఓడ్రిస్కాల్ చెప్పిన "నిజానికి చంద్రునిపై చీకటి లేదు ... యదార్ధంగా అక్కడ అంతా చీకటిమయంగా ఉంటుంది" అనే దానిని ముగింపు వాక్యంగా ఉంచారు.[115] 'ఒక నూతన శ్రోత వలె' నిర్మాత క్రిస్ థామస్‌ను కూడా నియమించారు.[116] "అజ్ అండ్ దెమ్"లో ఖచ్ఛితమైన సమయంలో ఉపయోగించిన ప్రతిధ్వని నియోగించడంతో సహా ఆల్బమ్‌లో జరిగిన ముఖ్యమైన మార్పులను థామస్ నిర్వహించాడు. అతను "ది గ్రేట్ గిగ్ ఇన్ ది స్కై" యొక్క రికార్డింగ్ సమయంలో కూడా ఉన్నాడు.[117] హిప్గ్నోసిస్‌చే ప్యాకేజింగ్ మరియు కవర్‌పై జార్జ్ హార్డియే యొక్క చిహ్నాన్ని ప్రతిబింబించే పట్టకం రూపొందించబడింది.[118] బారెట్ నిష్క్రమణ తర్వాత పాటలను కూర్చే భారం ఎక్కువగా వాటర్స్ భుజస్కంధాలపై పడింది.[119] దీనితో ఆల్బమ్ యొక్క పాటలకు రచయిత పరపతిని ఇచ్చారు.[120] బృందం ఆ పాటల నాణ్యతపై చాలా విశ్వాసంతో మొదటిసారిగా వారు ఆల్బమ్ కాగితంపై వాటిని ముద్రించాలని భావించారు.[119]


A monochrome image of members of the band. The photograph is taken from a distance, and is bisected horizontally by the forward edge of the stage. Each band member and his equipment is illuminated from above by bright spotlights, also visible. A long-haired man holds a guitar and sings into a microphone on the left of the image. Central, another man is seated behind a large drumkit. Two men on the right of the image hold a saxophone or a bass guitar and appear to be looking in each other's general direction. In the foreground, silhouetted, are the heads of the audience.
1973లో విడుదలైన కొద్దికాలం తరువాత ఇర్లాస్ కోర్టులో ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ యొక్క ప్రత్యక్ష ప్రదర్శన. (l-r) డేవిడ్ గిల్మర్, నిక్ మాసన్, డిక్ పారీ, రోజర్ వాటర్స్

సాధారణంగా, ప్రసారమాధ్యమాలు చాలా ఉత్సాహభరితంగా ఉంటాయి; మెలోడీ మేకర్‌ల రాయ్ హోలింగ్‌వర్త్ భాగం ఒకటిని ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు: "… వారికివారే ఎక్కువగా కంగారు పడ్డారు, అర్ధం చేసుకోవడం చాలా కష్టంగా ఉంది", కాని రెండవ భాగాన్ని ప్రశంసిస్తూ ఈ విధంగా వ్రాశాడు "పాటలు, ధ్వనులు, రిథమ్‌లు అద్భుతంగా ఉన్నాయి మరియు ధ్వని, సాక్సోఫోన్ వినసొంపుగా ఉన్నాయి, బృందం అద్భుతమైన పాటలతో రాక్ అండ్ రోల్ చేసి, చీకటిలో కలిసిపోయారు."[121] అతని 1973 ఆల్బమ్ సమీక్ష కోసం , రోలింగ్ స్టోన్ పత్రికకు లైలాయడ్ గ్రాస్‌మ్యాన్ ఈ విధంగా వ్రాశాడు: "నిర్మాణపరంగా మరియు సందర్భానుసారంగా అద్భుతంగా ఉన్న ఈ ఉత్తమ ఆల్బమ్ ఆహ్వానించడమే కాకుండా దానిలో ఐక్యమయ్యేలా చేస్తుంది".[122]


ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ మార్చి 1973లో విడుదలైంది. ఇది బ్రిటన్ మరియు పశ్చిమ ఐరోపాల్లో ఒక తక్షణ చార్ట్ విజయాన్ని నమోదు చేసింది.[123] US చార్ట్‌ల్లో #1 స్థానాన్ని చేరుకున్న బృందం యొక్క మొదటి ఆల్బమ్‌గా పేరు గాంచింది మరియు US చరిత్రలోనే అత్యధికంగా అమ్ముడుపోయిన ఆల్బమ్‌గా నిలిచింది.[124] 1973 మార్చి మొత్తం దీన్ని వారు 17 మార్చిలో న్యూయార్క్ నగరంలోని రేడియో సిటీ మ్యాజిక్ హాల్‌లో ఇచ్చిన అర్థరాత్రి ప్రదర్శనతో సహా US పర్యటనలో భాగంగా ప్రదర్శించారు.[125][126] ఆల్బమ్ విజయం బృందంలోని మొత్తం నలుగురికి మునుపు ఎన్నడూ తెలియని సంపదను పరిచయం చేసింది; రిచర్డ్ రైట్ మరియు రోజర్ వాటర్స్ భారీ బంగళాలను కొనుగోలు చేయగా, నిక్ మాసన్ ధనవంతుల విఫణి యొక్క ఒక కలెక్టర్‌గా మారాడు.[127] ఆల్బమ్ యొక్క ప్రారంభ రాష్ట్రవ్యాప్తంగా విజయంలో అధిక శాతం పింక్ ఫ్లాయిడ్ US రికార్డ్ సంస్థ కాపిటల్ రికార్డ్స్‌ ప్రయత్నాలకు సహాయపడింది. కొత్తగా నియమితమైన అధ్యక్షుడు భాస్కర్ మెనన్ బృందం యొక్క బలహీన ప్రదర్శనల మునుపటి US విడుదలలను మళ్లీ ప్రారంభించాడు, కాని క్యాపిటోల్ యొక్క భ్రమపోగొట్టే విధంగా బ్యాండ్ మరియు నిర్వాహకుడు వోరూర్కేలు కొలంబియా రికార్డ్‌తో ఒక నూతన ఒప్పందాన్ని చర్చించారు. లాంఛనప్రాయంగా కొత్త ఒప్పందంపై సంతకం చేయడానికి ముందుగానే చివరి ఆల్బమ్ వలె ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ విడుదల చేయాలని పింక్ ఫ్లాయిడ్‌పై ఒత్తిడి చేసింది.[128] పింక్ ఫ్లాయిడ్‌తో ఒక సురక్షిత ఒప్పంద పునరుద్ధరణ కోసం చేసిన మేనన్ యొక్క ప్రయత్నాలు ఫలించలేదు మరియు బృందం ప్రకటిత బయానా రుసుం $1M (నేడు $)తో కొలంబియాతో సంతకం చేయగా, బ్రిటన్ మరియు ఐరోపాల్లో వారు హార్వెస్ట్ రికార్డ్ తరపున కొనసాగారు.[129]


విష్ యూ వర్ హియర్[మార్చు]

వారు 1975 మొదటి వారంలో స్టూడియోకు తిరిగి చేరుకున్నారు.[130] అలన్ పార్సన్స్ వారితో పనిచేయడానికి బృందం యొక్క ఆఫర్‌ను తిరస్కరించాడు (బదులుగా ది అలన్ పార్సన్స్ ప్రాజెక్ట్‌తో అతని స్వంత మార్గంలో విజయం సాధించాడు).[116] సమూహం మోర్ కోసం బ్రియాన్ హుఫ్రెయిస్‌తో పనిచేసింది-పై స్టూడియోస్‌లో రికార్డ్ చేసింది[131]-మరియు 1974లో మళ్లీ చేసింది.[132] దీనితో అతను బృందం యొక్క నూతన ఆల్బమ్ కోసం పని చేయడానికి సహజ ఎంపికగా మారాడు.[133] ఈ సమూహం ప్రారంభంలో కొత్త ఆల్బమ్‌ను సిద్ధం చేయడానికి చాలా కష్టంగా భావించింది ఎందుకంటే ప్రత్యేకంగా డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ యొక్క విజయం మొత్తం నలుగురిని శారీరకంగా మరియు మానసికంగా నిర్వీర్యం చేసింది. ఈ ప్రారంభ సెషన్‌లను "కష్టకాలంలో పడినట్లు" రిక్ రైట్ పేర్కొన్నాడు మరియు వాటర్స్ ఆ రోజుల్లో "చిత్రహింసలకు లోనైనట్లు" తెలిపాడు.[134] మాసన్ మల్టీ-ట్రాక్ రికార్డింగ్ విధానాన్ని దీర్ఘ కాలం సాగే దుర్భర కార్యక్రమంగా భావించాడు[135] గిల్మర్ బృందం ఇప్పటికే ఉన్న ఆల్బమ్‌ను మెరుగుపర్చడంలో ఎక్కువ ఆసక్తిని కలిగి ఉండేవాడు. మాసన్ వివాహ సమయం సమీపిస్తూ ఉండటంతో అతని డ్రమ్మింగ్‌కు అంతరాయం కలిగిస్తూ సాధారణ వ్యాకులత మరియు అనాసక్తిని పెంచింది.[134]


It was a very difficult period I have to say. All your childhood dreams had been sort of realized and we had the biggest selling records in the world and all the things you got into it for. The girls and the money and the fame and all that stuff it was all ... everything had sort of come our way and you had to reassess what you were in it for thereafter, and it was a pretty confusing and sort of empty time for a while ...

—David Gilmour, [136]


కొన్ని వారాలు తర్వాత చివరికి వాటర్స్ మరొక అంశాన్ని ఆలోచించడం ప్రారంభించాడు.[134] 1974లో, వారు మూడు కొత్త సంరచనలను సిద్ధం చేశారు; "రావింగ్ అండ్ డ్రూలింగ్", "గాట్ బి క్రేజీ" మరియు "షైన్ ఆన్ యు క్రేజీ డైమండ్",[137] మరియు ఫ్రాన్స్ మరియు ఇంగ్లాండ్‌ల్లో కొన్ని సంగీత కచేరీలను నిర్వహించారు.[130] ఈ కొత్త సంరచనలు కనీసం కొత్త ఆల్బమ్‌కు ప్రారంభంగా చెప్పవచ్చు మరియు షైన్ ఆన్ యూ క్రేజీ డైమండ్ అనేది కొత్త ఆల్బమ్‌కు కేంద్రంగా నిర్ణయించడానికి సరైన ఎంపికగా నిర్ధారించబడింది. ప్రారంభ నాలుగు నోట్ గిటారు వాక్సరణిని పూర్తిగా గిల్మర్ యాధృచ్చికంగా కంపోజ్ చేయడంతో[138], వాటర్స్ మాజీ బృందం-సభ్యుడి సైద్ బారెట్ యొక్క ప్రభావం ఇంకా ఉన్నట్లు గుర్తు చేసుకున్నాడు.[139] "షైన్ ఆన్ యూ క్రేజీ డైమండ్" రెండు భాగాలుగా విభజించబడింది మరియు దాని రెండు భాగాలు మధ్య రెండు కొత్త పాటలు చొప్పించబడ్డాయి.[140] "వెల్‌కమ్ టూ ది మెషీన్" మరియు "హేవ్ ఏ సిగర్"లు సంగీత వ్యాపారంలో తీవ్రమైన నిగూఢ దాడులగా చెప్పవచ్చు, వాటి భావాలు బారెట్ అభివృద్ధి మరియు పతనం యొక్క సారాంశాన్ని ఉత్తమంగా అందించేందుకు "షైన్ ఆన్"తో స్పష్టంగా ప్రతిబింబించాయి;[141] "ఎందుకుంటే నేను సైడ్ యొక్క అంతర్ధానం గురించి చెప్పలేని, అనివార్య విషాదస్థితి యొక్క భావాలను ఎలా ఆలోచించానో దానిని స్పష్టంగా చెప్పదలిచాను ..."[139] "రావింగ్ అండ్ డ్రూలింగ్" మరియు "గాట్ బి క్రేజీ"లకు కొత్త ఆల్బమ్‌లో స్థలం లేకపోవడంతో, పక్కన పెట్టేశారు.[142]


దస్త్రం:Syd Barrett Abbey Road 1975.jpg
జులై 1975లో అబ్బే రోడ్ స్టూడియోస్‌ను సందర్శించిన సమయంలో సైడ్ బారెట్

5 జూన్ 1975న, గిల్మర్ అతని మొదటి భార్య జింజెర్‌ను వివాహమాడాడు మరియు అదే సంవత్సరంలో USలో పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క రెండవ పర్యటనను కూడా ఉత్సాహంగా గడిపింది.[nb 4] బృందం "షైన్ ఆన్" యొక్క ముగింపు మిక్స్‌ను పూర్తి చేసే విధానంలో ఉన్నప్పుడు,[nb 5] ఒక భారీ వ్యక్తి గదిలోకి ప్రవేశించాడు. ప్రారంభంలో, బృందంలో ఎవరూ అతన్ని గుర్తించలేదు, కాని తర్వాత వచ్చిన వ్యక్తిని బారెట్‌గా గుర్తించారు.[138][144][145] ఇన్‌సైడ్ అవుట్ (2005)లో మాసన్ బారెట్ సంభాషణ 'అనవసరం మరియు పూర్తిగా విచక్షణరహితం' గుర్తు చేసుకున్నాడు.[146] తర్వాత స్ట్రోమ్ థోర్గెర్సన్ బారెట్ కనిపించడంతో స్పందనలను ఈ విధంగా తెలిపాడు: "ఇద్దరు లేదా ముగ్గురు వ్యక్తులు కన్నీళ్లు పెట్టారు. అతను అక్కడే కూర్చుని, కొంతసేపు మాట్లాడాడు కాని అతను నిజానికి అక్కడ లేడు."[147] వాటర్స్ అతని మాజీ బృందం-సభ్యుని ఆకారాన్ని చూసి తీవ్రంగా కలత చెందాడు, సహ సందర్శకుడు ఆండ్రూ కింగ్ బారెట్ అంత బరువు ఎలా పెరిగాడని అతన్ని అడిగాడు. అతను అతని వంటగదిలో ఉంచిన పెద్ద రిఫ్రిజెరేటర్‌లోని పంది మాంసం ముక్కలను ఎక్కువగా తిన్నట్లు బారెట్ చెప్పాడు. అతను బృందానికి తన సేవలు అందించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నానని కూడా పేర్కొన్నాడు, కాని "షైన్ ఆన్" యొక్క మిక్స్‌ను విన్న తర్వాత, అతని దురవస్థకు దాని సంబంధాన్ని అర్ధం చేసుకోవడానికి ఎటువంటి ప్రయత్నం చేయలేదు. అతను EMI క్యాంటీన్‌లో గిల్మర్ యొక్క వివాహ సమాదరణలో అతిధులతో పాటు పాల్గొన్నాడు, కాని తర్వాత వీడ్కోలు చెప్పకుండానే నిష్క్రమించాడు. అతన్ని ఆ రోజు నుండి 2006లో అతని చనిపోయే వరకు బృందం సభ్యుల్లో ఒక్కరు కూడా చూడలేదు.[148]


స్ట్రోమ్ థోర్గెర్సన్ సాధారణంగా ఆ పాటలు బారెట్ అనారోగ్యానికి కాకుండా "నిరాటంక హాజరీ"కి సంబంధించి ఉన్నాయని అభిప్రాయపడ్డాడు.[149] అతను కళాత్మక రూపాన్ని ఒక నల్లని-రంగు ముడుచుకునే కాగితంతో మూసివేశాడు (ఆల్బమ్ ఆర్ట్‌ను "కనిపించకుండా" చేశాడు). కవర్‌పై చిత్రానికి "కాలుతుందని" భయపడి వారి వాస్తవిక ఆలోచనలను దాచే వ్యక్తులను సూచించే ఆలోచనతో ప్రోత్సహించబడింది మరియు దీనితో ఆ చిత్రంలో ఒక వ్యాపారి, మండుతున్న మరొక వ్యాపారితో కరచాలనం చేస్తున్నట్లు చిత్రీకరించారు.[150][151][152][153]


విష్ యూ ఆర్ హియర్‌ లో అధిక శాతం నెబ్వర్త్‌లోని ఓపెన్-ఎయిర్ మ్యూజిక్ ఫెస్టివల్‌లో 5 జూలై 1975న ప్రదర్శించారు, కాని విమర్శకులచే ఈ ప్రదర్శన బాగా విమర్శించబడింది.[154] ఆల్బమ్ సెప్టెంబరు 1975న విడుదలైంది[155] బ్రిటన్‌లో ఇది నేరుగా #1 స్థానానికి చేరుకుంది[156] మరియు దాని రెండవ వారంలోని ఇది బిల్‌బోర్డ్ చార్ట్‌లో #1కు చేరుకుంది.[156] రోబర్ట్ క్రిస్ట్‌గ్యూ తన సమీక్షలో ఈ విధంగా ప్రశంసించాడు, "... నిర్మాణానికి అధికంగా సింథిసైజర్‌ను మరియు వ్యాఖ్య కోసం గిటారును ఉపయోగించడంతో సంగీతం వినసొంపుగానే కాకుండా ఆకర్షణీయంగా ఉంది, కాని డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్ ఆలోచనాపూర్వకంగా అనుకరించినందుకు ఇది సింఫోనిక్ పరువును కొంతవరకు పెంచింది."[157]


ఆనిమల్స్[మార్చు]

నెబ్వర్త్ సంగీత కచేరీ తర్వాత, బృందం ఇస్లింగ్టన్‌లో 35 బ్రిటానియా రౌలో మూడు-అంతస్తుల చర్చ్ హాల్స్‌ను కొనుగోలు చేసింది. స్టూడియోను నిరంతరంగా ఉపయోగించుకోవడానికి, విక్రయాల్లో వారి శాతాన్ని తగ్గించుకుంటామని EMIతో వారి చేసుకున్న ఒప్పందం గడువు ముగిసింది మరియు వారు భవంతిని రికార్డింగ్ స్టూడియో మరియు నిల్వ సౌకర్యంతో మార్చడాన్ని ప్రారంభించారు. స్టూడియో క్రింది అంతస్తులో ఉంటుంది, బృందం సామగ్రిని భవంతి లోపలికి మరియు బయటికి తరలించడానికి ఒక హోయిస్ట్‌తో దానిపైన నిల్వ చేయడానికి ఒక అంతస్తు ఉంటుంది. పూల్ టేబుల్‌తో ఉన్న పై అంతస్తును ఒక కార్యాలయంగా మార్చారు. బృందం వారి సామగ్రిని కిరాయికి ఇవ్వడానికి కూడా ఆలోచించారు, కాని కిరాయి వ్యాపారం విజయవంతం కాలేదు మరియు తర్వాత అది బ్రియాన్ గ్రాంట్ మరియు రొడ్డియే విలియమ్స్‌లు దాని ప్రారంభించారు.[158] అయితే స్టూడియో మంచి విజయాన్ని సాధించింది. 1975లో అధిక సమయాన్ని దీని నిర్మాణానికి వెచ్చించారు మరియు 1976లో బృందం వారి ఎనిమిదవ స్టూడియో ఆల్బమ్ ఆనిమల్స్‌ ను కొత్త సౌకర్యాలతో రికార్డ్ చేయడం ప్రారంభించారు.[159]


1977నాటి ఆల్బమ్ ఆనిమల్స్ యొక్క కవర్ ఇమేజ్‌కు మూలవస్తువు బాటెర్‌సీ పవర్ స్టేషన్.

ఆనిమల్స్ అనేది మరొక వాటర్స్ అంశం నుండి జనించింది, దీనిలో మానవ జాతిని కుక్కలు, పందులు మరియు గొర్రెలతో సూక్ష్మీకరించాడు. ఈ అంశాన్ని జార్జ్ ఆర్వెల్ యొక్క ఆనిమల్ ఫార్మ్ నుండి తీసుకున్నాడు, కాని వాటర్స్ సంస్కరణలో చివరికి గొర్రె దాని అణిచివేతదారులపై అధికారాన్ని పొందుతుంది.[160] ఆల్బమ్‌కు మళ్లీ ఇంజినీర్ వలె బ్రియాన్ హుఫ్రీస్ పిలవబడ్డాడు. విష్ యూ వర్ హియర్ కోసం భావించిన మునుపటి రెండు ట్రాక్‌లు—"రావింగ్ అండ్ డ్రూలింగ్" మరియు "గాట్ బి క్రేజీ"-వరుసగా "షీప్" మరియు "డాగ్స్" వలె మళ్లీ చొప్పించబడ్డాయి. స్నోయే వైట్ "పిగ్స్ ఆన్ ది వింగ్‌"లో ఒక గిటారు సోలోను రికార్డ్ చేయమని అడిగాడు, అలాగే వినైల్ విడుదల నుండి ముక్కను కూడా ఆల్బమ్ యొక్క ఎనిమిది-ట్రాక్ క్యార్ట్‌రిడ్జ్‌లో చొప్పించారు.[159] ఆల్బమ్ డిసెంబరు 1976లో పూర్తయ్యింది మరియు దాని కవర్ గురించి పని ప్రారంభమైంది. హిప్గ్నోసిస్ బాధ్యతను తీసుకుని, మూడు ఆలోచలను అందించింది, కాని చివరికి తుది అంశాన్ని వాటర్స్ రూపొందించాడు. అతను క్లాఫామ్ కామన్ సమీపంలో నివసిస్తున్నప్పుడు, తరచూ బాటెర్సీ పవర్ స్టేషన్ దిశగా పయనించేవాడు, అది ఇప్పుడు పని చేయడం లేదు. ఆ భవంతిని కవర్ చిత్రం వలె ఎంపిక చేయబడింది మరియు బృందం ఒక 30 feet (9.1 m) భారీ బుడుగను (అల్గియే అని పిలుస్తారు) నియోగించింది. ఆ బుడుగ హీలియంతో నింపిబడింది మరియు 2 డిసెంబరున అది ఎగిరిపోతే పేల్చడానికి శిక్షణ పొందిన గురికాళ్లతో స్థానంలోకి విడిచిపెట్టారు. దురదృష్టకరంగా శీతల వాతావరణం వలన షూటింగ్ ఆలస్యమైంది మరియు వోరూర్కే రెండవ రోజున గురికాళ్లను నియమించడాన్ని అశ్రద్ధ చేశాడు. బుడుగ దాని లంగరు స్థానం నుండి స్వేచ్ఛను పొంది, ఆకాశంలో పైకి పోయింది. ఇది చివరికి కెంట్‌లో క్రిందికి దిగింది మరియు ఒక స్థానిక రైతు దాన్ని సంగ్రహించాడు, మరియు కోపంగా "అది అతని ఆవులను భయపెట్టిందని" చెప్పాడు.[161] మూడవ రోజు కూడా షూటింగ్ కొనసాగింది, కాని ప్రారంభంలో ఉత్తమంగా భావించిన పవర్ స్టేషన్ యొక్క ఛాయాచిత్రాలను తర్వాత వాటి స్థానంలో కవర్ ఛాయాచిత్రంగా పంది చిత్రాన్ని ఉపయోగించారు.[161][162]


ఆల్బమ్ నిర్మాణ సమయంలో యాజమాన హక్కులపై అలుముకున్న అయోమయం కారణంగా కొంత స్తంభన జరిగింది. యాజమాన్యపు హక్కులు ఒక్కొక్క పాట ఆధారంగా ఇవ్వబడ్డాయి మరియు గిల్మర్ "డాగ్స్"కు ఎక్కువగా సహాయం చేసినప్పటికీ ఆల్బమ్‌లోని మొత్తం మొదటి భాగాన్ని హక్కును తీసుకున్నాడు, రెండవ-భాగం "పిగ్స్ ఆన్ ది వింగ్"కి కూడా సహకారం అందించినప్పటికీ అతను వాటర్స్ కంటే చాలా తక్కువ తీసుకున్నాడు. ఆ పాటలో వాటర్స్ వ్యక్తిగత జీవితానికి సూచనలు ఉంటాయి-అతని కొత్త శృంగార ఆసక్తి కారోలైనే అన్నే క్రిస్టియే (గ్రేట్‌ఫుల్ డెడ్ నిర్వాహకుడు రాక్ స్కుల్లీని వివాహమాడింది). జూడే‌ను వివాహం చేసుకున్న వాటర్స్‌కు పిల్లలు పుట్టలేదు, కాని అతను నవంబర్ 1976లో కారోలైనే కారణంగా తండ్రి అయ్యాడు.[163] గిల్మర్ కూడా అతని మొదటి శిశువు జననం తర్వాత పరధ్యానంతో ఆల్బమ్‌లో కొంతమేరకు మాత్రమే సహాయం చేశాడు. అదే విధంగా, మాసన్ లేదా రైట్‌లు ఇద్దరూ కూడా ఆనిమల్స్‌ కు చెప్పదగినంత సహకారాన్ని అందించలేదు (రైట్‌కు రచయిత క్రెడిట్ లేని మొట్టమొదటి పింక్ ఫ్లాయిడ్ ఆల్బమ్); రైట్‌కు వివాహ సంబంధిత సమస్యల్లో చిక్కుకున్నాడు, కాని వాటర్స్ అతని సంబంధం కూడా అంతంత మాత్రంగానే సాగుతుంది:[164]


Animals was a slog. It wasn't a fun record to make, but this was when Roger really started to believe that he was the sole writer for the band. He believed that it was only because of him that the band was still going, and obviously, when he started to develop his ego trips, the person he would have his conflicts with would be me.

—Richard Wright, [165]


చికాగోలోని సోల్జెర్ ఫీల్డ్ స్టేడియం.1977 ఇన్ ది ఫ్లెష్ పర్యటన సందర్భంగా సంగీత బృందం ఇక్కడ ప్రదర్శన ఇచ్చింది.

23 జనవరి 1977న ఆనిమల్స్ విడుదల చేయబడింది[161] మరియు UK చార్ట్‌ల్లో #2 మరియు USలో #3 స్థానాలను ప్రవేశించింది.[166] NME ఆల్బమ్‌ను ఈ విధంగా పిలిచింది "… సూర్యుని యొక్క ఆ భాగాన్ని అందుబాటులోకి తెచ్చిన సంగీతం యొక్క అధిక తీవ్ర, అభివృద్ధి, బాధాకరమైన మరియు స్పష్టమైన విగ్రహవిధ్వంస వ్యక్తుల్లో ఒకరు …",[166] మరియు మెలోడి మేకర్‌ల కర్ల్ డల్లాస్ ఈ విధంగా వ్రాశాడు "… ఇటీవల సంవత్సరాల్లో మాధ్యమంలో వాస్తవం యొక్క [ఒక] అనునుకూల రుచి, అధిక మత్తు పుట్టిస్తుంది …"[166] ఈ ఆల్బమ్ బృందం యొక్క ఇన్ ది ఫ్లెష్ పర్యటనకు ప్రధాన అంశంగా మారింది, ఈ సమయంలో ఏర్పడిన అంతర్గత సంఘర్షణలు బ్యాండ్ యొక్క భవిష్యత్తుపై భయానికి కారణమయ్యాయి. వాటర్స్ ప్రతి కార్యక్రమ వేదికకు ఒంటరిగా చేరుకోవడం మరియు ప్రదర్శన పూర్తి అయిన వెంటనే వెళ్లిపోవడం ప్రారంభించాడు మరియు గిల్మర్ యొక్క భార్య జింజెర్‌కు వాటర్స్ కొత్త ప్రేయసితో సరిపడలేదు. ఒకానొక సందర్భంలో, రైట్ బృందంను విడిచి వెళ్లిపోతానని బెదిరిస్తూ వెనక్కి ఇంగ్లాండ్‌కు చేరుకున్నాడు. వేదికల పరిమాణం కూడా ఒక సమస్యగా పరిణమించింది; చికాగోలో నిర్మాతలు సోల్జర్ ఫీల్డ్ స్టేడియంలో సామర్థ్యం గల 67,000 టిక్కెట్లు విక్రయించినట్లు తెలిపారు, కాని వాటర్స్ మరియు వోరూర్కేలు సందేహించారు. వారు ఒక హెలీకాఫ్ట్‌ర్, ఫోటోగ్రాఫర్ మరియు న్యాయవాదిని నియమించి, వాస్తవానికి $640,000 నష్టంతో హాజరైనవారి సంఖ్య 95,000 అని గుర్తించారు.[167] పర్యటన యొక్క ముగింపులో గిల్మర్ అలిసిపోయి, బృందం అది చేరుకోవాలని తపించిన విజయానికి ప్రస్తుతం చేరుకుందని మరియు అభివృద్ధి చేయడానికి వారికి ఇంకేమి లేదని భావించాడు.[168]


ది వాల్[మార్చు]

ఇన్ ది ఫ్లెష్ పర్యటనలో మొదటిసారిగా పింక్ ఫ్లాయిడ్ భారీ స్టేడియమ్‌ల్లో ప్రదర్శనలు ఇచ్చింది మరియు ఒక కార్యక్రమంలో ప్రేక్షకుల్లో మొదటి వరుసలో ఉన్న కొంత మంది అల్లరి మరియు ఉత్తేజిత అభిమానులు వాటర్స్ వారితో గొడవుకు దిగేలా అతనికి విసుగు పుట్టించారు. ఇటువంటి భారీ వేదికల్లో ప్రదర్శనకు అధైర్యపడిన వారిలో వాటర్స్ మాత్రమే కాదు, గిల్మర్ కూడా సాధారణ ట్వెల్-బార్ బ్లూస్ కార్యక్రమంలో పాల్గొనడానికి తిరస్కరించాడు. వాటర్స్ ఆగ్రహ సంఘటలను ఆధారంగా, వేదికపై ప్రదర్శనకారుల నుండి ప్రేక్షకులను వేరు చేసే పద్ధతి చుట్టూ అంశాలను కొత్త ఆల్బమ్‌కు ఉపయోగించుకున్నాడు.[169]


అదే సమయంలో, గిల్మర్ మరియు రైట్‌లు వారి మొదటి సోలో ఆల్బమ్‌లు డేవిడ్ గిల్మర్ మరియు వెట్ డ్రీమ్‌ లను విడుదల చేశారు. రెండు ఆల్బమ్‌లు చాలా తక్కువగా అమ్ముడయ్యాయి, ఈ పరిస్థితులోనే బృందం ఆర్జిత ధనంలో ఎక్కువ శాతాన్ని కోల్పోయారు. 1976లో, బృందం ఆర్థిక సలహదారుగా నార్టన్ వార్బర్గ్ గ్రూప్ (NWG)ను నియమించుకున్నారు. NWG బృందం యొక్క వసూలు ప్రతినిధులగా మారింది మరియు మొత్తం ఆర్ధిక సంబంధిత ప్రణాళికను నిర్వహించడానికి వార్షిక రుసుం £300,000కి అంగీకరించింది. £1.6M మరియు £3.3M మధ్య ఉన్న బృందం యొక్క ధనాన్ని ప్రాథమికంగా అధిక UK పన్నులు నుండి బృందం తప్పించుకోవడానికి అధిక-నష్టం ఉండే పెట్టుబడి విధానాల్లో పెట్టుబడి పెట్టారు. బృందం ధనాన్ని నష్టపోతుందని వారికి స్పష్టమైంది. NWG పతనమయ్యే వ్యాపారాల్లో పెట్టుబడి పెట్టడమే కాకుండా, వారు బృందం ఆదాయంపై వారి చెల్లించవల్సిన పన్ను బాధ్యతను గరిష్టంగా 83%కి కూడా చేర్చింది. వారు చివరికి ఇప్పటికీ పెట్టుబడి పెట్టిన ఏదైనా నగదును తిరిగి ఇవ్వాలని డిమాండ్ చేస్తూ NWGతో వారి సంబంధాన్ని ముగించారు, ఆ సమయంలో £860,000 నగదు వారి వద్ద ఉంది (వారు £740,000ను పొందారు).[170][nb 6]


ఈ సమయంలో, జూలై 1977లో వాటర్స్ బృందానికి రెండు కొత్త ఆలోచనలను అందించాడు. వాటిలో మొదటిది తాత్కాలిక శీర్షిక బ్రిక్స్ ఇన్ ది వాల్ అనే తొంభై-నిమిషాల డెమో మరియు మరొకటి తదుపరి సమయంలో అతని మొదటి సోలో ఆల్బమ్ ది ప్రోస్ అండ్ కాన్స్ ఆఫ్ హిట్చ్ హైకింగ్‌ లను సూచించాడు. మాసన్ మరియు గిల్మర్‌లు ఇద్దరూ ప్రారంభంలో జాగ్రత్తగా ఉన్నప్పటికీ, వారి తదుపరి ఆల్బమ్‌కు మాజి సభ్యుడిని ఎంచుకున్నారు.[171] బాబ్ ఇజ్రిన్‌ను సహ-నిర్మాత వలె నియమించారు.

అతను నలభై-పేజీల రచన వ్రాశాడు మరియు మిగిలిన బృందానికి అందించాడు: "తర్వాత రోజు స్టూడియోలో, మేము ఒక ఆట ఆడుతున్నట్లు సమిష్టిగా చదివాము, కాని మొత్తం బృందంలోని సభ్యుల కళ్లు మెరిశాయి, ఎందుకంటే అప్పుడే వారు ఆల్బమ్‌ను చూడగలిగారు."[172] ఈ కథ ముఖ్యమైన పాత్ర పింక్‌-వాటర్స్ చిన్ననాటి అనుభవాల ఆధారంగా ఒక పాత్ర-ఆధారంగా రూపొందించబడింది, దీనిలో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో అతని తండ్రి మరణాన్ని ముఖ్యమైన సంఘటనగా చెప్పవచ్చు. ఈ మొదటి 'బ్రిక్ ఇన్ ది వాల్' మరిన్ని సమస్యలకు కారణమైంది, పింక్‌ను మరింతగా ప్రత్యేకించమని సలహా ఇచ్చారు.[173] పింక్ తర్వాత మత్తు మందుల వ్యసనపరుడుగా మారి, సంగీత ప్రపంచంలో అలిసిపోయిన అతను ఒక మహత్వోన్మాదిగా పరావర్తనం చెందాడు, దీనిలో కొంతభాగం సైద్ బారెట్ యొక్క తిరస్కరణతో ప్రోత్సహించబడింది. ఆల్బమ్ ముగింపులో, అధిక నియంతృత్వ అభిమానులు పింక్ 'గోడను పడగొట్టి', మళ్లీ ఒక సాధారణ దయ గల వ్యక్తి వలె చూస్తారు.[174] 


బ్రిటానియా రోలో, బ్రియాన్ హుంఫెరియస్ బృందంతో అతని ఐదు సంవత్సరాల అనుబంధాన్ని తలుచుకుంటూ మనోద్వేగంతో విడిచి పెట్టాడు మరియు ఆ స్థానంలో జేమ్స్ గుథ్రియేను నియమించారు.[176] ఎజ్రిన్, గుథ్రియే మరియు వాటర్స్‌లు ప్రతిఒక్కరూ ఆల్బమ్ రూపకల్పన గురించి బలమైన ఆలోచలను కలిగి ఉన్న కారణంగా ప్రారంభ సెషన్‌లు మనోద్వేగంతో భారంగా గడిచాయి; అయితే ఎజ్రిన్ పాత్ర వాటర్స్ మరియు బృందంలోని ఇతర సభ్యుల మధ్య మధ్యవర్తిగా విస్తరించింది. ఆల్బమ్ పని మార్చి 1979 వరకు కొనసాగింది, ఈ సమయంలో బృందం యొక్క క్లిష్టమైన ఆర్థిక స్థితి వారు ఒక సంవత్సరం లేదా ఎక్కువ కాలానికి UK వదిలివెళ్లేలా చేసింది మరియు రికార్డింగ్ నైస్ సమీపంలోని సూపర్ బీర్ స్టూడియోస్‌లో జరిగింది.[177][178]


రికార్డ్ సెషన్‌లు వాటర్స్ ఆధ్వర్యంలో చాలా తక్కువ సమయంలో జరిగాయి. ఎజ్రిన్‌తో అతని సంబంధం పలచబడింది[nb 7] కాని రైట్‌తో అతని సంబంధం పూర్తిగా సమసిపోయింది. బృందం కలిసి చాలా అరుదుగా స్టూడియోలో కనిపించేది మరియు ఎజ్రిన్ ప్రవేశం బృందం యొక్క అంతర్గత సంబంధాలను ప్రభావితం చేస్తుందేమోనని కలత చెందాడు, అతను ఆల్బమ్‌పై నిర్మాత క్రెడిట్‌ను పొందాలను ఆలోచిస్తున్నాడు (ఆ సమయం వరకు వారి ఆల్బమ్‌ల్లో ఎల్లప్పుడు "పింక్ ఫ్లాయిడ్‌చే నిర్మాణం" అని ఉండేది). వాటర్స్ నిర్మాత క్రెడిట్‌ను ఒక ట్రయల్ కాలానికి అంగీకరించాడు, తర్వాత అది రైట్‌కు ఇవ్వబడుతుంది, కాని కొన్ని వారాలు తర్వాత వాటర్స్ మరియు ఎజ్రిన్‌లు ఇద్దరూ అతని పద్ధతులను అంగీకరించలేదు. చివరికి రైట్ పగటి సమయాల్లో స్టూడియోకు రావడం మానేశాడు మరియు రాత్రుళ్లు మాత్రమే పనిచేసేవాడు. గిల్మర్ కూడా రైట్ యొక్క సలహాలు లేకపోవడం "మమ్మల్ని పిచ్చివాళ్లను చేస్తుంద"ని ఫిర్యాదుతో అతని చీకాకును వ్యక్తపర్చాడు.[180] అయితే రైట్ కూడా వివాహ సమయం సమీపిస్తున్న కారణంగా అతని స్వంత సమస్యలతో నిరాశకు లోనయ్యాడు. కొలంబియా క్రిస్మస్‌కు ఒక ఆల్బమ్ విడుదల చేసేందుకు బృందంతో ఒక మంచి బేరాన్ని ప్రతిపాదించింది మరియు దీని ప్రకారం వాటర్స్ వారి శ్రమను పెంచాడు, అయితే రైట్ రోడ్స్‌‌లో అతని కుటుంబ సెలవుదినాలను తగ్గించుకోవడానికి అంగీకరించలేదు.[180]


The rest of the band's children were young enough to stay with them in France but mine were older and had to go to school. I was missing my children terribly.

Richard Wright[181]


తర్వాత కచ్చితంగా ఏం జరిగిందన్న విషయం అస్పష్టంగా మారింది. ఇన్‌సైడ్ అవుట్ (2005)లో, ఆల్బమ్ మేళవింపు కోసం తాను LAకి వచ్చే సమయానికి బృందం నుంచి రైట్‌ను పంపేయమని QE2 కోసం US వెళుతున్న ఓ'రూర్కీతో వాటర్స్ అన్నట్లు మేసన్ తెలిపాడు.[182] అయితే కంఫార్టబులీ నంబ్ (2008)లో, కొత్త రికార్డింగ్ ఏర్పాట్ల గురించి రైట్‌కు వివరించమని ఓ'రూర్కీని వాటర్స్ పిలిచి చెప్పినట్లు రచయిత పేర్కొన్నాడు. దానికి "వెళ్లిపోమని రోజర్‌కు చెప్పండి..." అని రైట్ స్పష్టంగా స్పందించాడు.[181] ఈ తొలగింపులపై విభేదించిన రైట్ వసంతం మరియు వేసవి మొదట్లో మాత్రమే రికార్డింగ్‌కు బృందం అంగీకరించిందని గుర్తు చేశాడు. అయితే వారు ఇప్పటికి షెడ్యూలు కంటే వెనుకే ఉన్నారన్న భావన తనకు కలగలేదన్నాడు. దాంతో వాటర్స్ ఒక్కసారిగా నివ్వెరపోయాడు. ఆల్బమ్‌ను పూర్తి చేసే విధంగా రైట్ తగిన విధంగా సాయం చేయడం లేదని పేర్కొన్నాడు.[183] డబ్లిన్‌లో విహారంలో ఉన్న గిల్మర్ వాటర్స్ అల్టిమేటం గురించి తెలుసుకున్నాడు. పరిస్థితిని ప్రశాంత పరిచేందుకు తన వంతు ప్రయత్నం చేశాడు. తర్వాత అతను రైట్‌తో మాట్లాడి, అతనికి మద్దతు తెలిపాడు. అయితే ఆల్బమ్ రూపకల్పన పరంగా అతని యొక్క కృషి లోపాన్ని మాత్రం గుర్తు పెట్టుకున్నాడు. అయితే వాటర్స్ మాత్రం రైట్ వెళ్లిపోవాల్సిందేనని పట్టుబట్టాడు. అలా కాకుంటే ది వాల్ విడుదలకు ఒప్పుకోనని హెచ్చరించాడు. కొన్ని రోజుల తర్వాత, తమ ఆర్థిక పరిస్థితి పట్ల దిగులు మరియు బృందంలో మానవ సహ సంబంధాలు దెబ్బతినడంతో రైట్ వైదొలిగాడు.[184]


అయితే, రైట్‌కు కొకైన్ వ్యసనం (ఆయన ఎల్లప్పుడూ కొట్టిపారేసేవాడు) ఉందనే వధంతులు వెలువడ్డాయి. ఆల్బమ్ తుది రూపకల్పన[185][186] తర్వాత ఎక్కడా తన పేరు కనిపించకపోయినప్పటికీ, అతన్ని బృందం చేపట్టనున్న ది వాల్ పర్యటన యొక్క సెషన్ సంగీత విద్యాంసుడుగా నియమితుడయ్యాడు.[187] ఆల్బమ్ నిర్మాణం కొనసాగింది. ఆగస్టు, 1979 నాటికి విడుదల ఆదేశం దాదాపు ముగింపు దశకు చేరుకుంది. సెషన్ సంగీత విద్యాంసులు పీటర్ వుడ్ మరియు ఫ్రెడ్డీ మండెల్ సాయంతో రైట్ తన విధులు ముగించాడు. "మదర్" పాటకు గాను మేసన్ స్థానంలో డోలు వాద్యమును జెఫ్ పొర్కారో అద్భుతంగా నిర్వహించాడు. ఆల్బమ్‌కు అవసరమైన పలు రకాల సౌండ్ ఎఫెక్టుల సేకరణను ఎజ్రిన్ మరియు వాటర్స్ పర్యవేక్షించారు.[188] ది వాల్ సెషన్ల ముగింపు దిశగా, తుది మేళవింపును వాటర్స్, గిల్మర్, ఎజ్రిన్ మరియు గుత్రీలకు మేసన్ విడిచిపెట్టి, తన మొట్టమొదటి ఒంటరి ఆల్బమ్ నిక్ మేసన్స్ ఫిక్షియస్ స్పోర్ట్స్ రికార్డింగ్ కోసం న్యూయార్క్ వెళ్లాడు.[189]


ఈ ఆల్బమ్ ఒంటరి "అనదర్ బ్రిక్ ఇన్ ది వాల్ (పార్ట్ II)" ద్వారా ప్రచారం చేయబడింది. ఇది అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని బిల్‌బోర్డ్ హాట్ 100 మరియు UK సింగిల్స్ చార్ట్‌ రెండింటిలోనూ #1 స్థానాన్ని ఆక్రమించింది.[190]


30 నవంబరు 1979న విడుదలయిన ది వాల్ బిల్‌బోర్డ్ చార్ట్స్‌లో పదిహేను వారాల పాటు అగ్రస్థానంలో కొనసాగింది.[191] 2009 నాటికి అది 23x ప్లాటినంగా గుర్తింపు పొందింది, (అయితే డబుల్ ఆల్బమ్‌గా దీని అమ్మకాలు 11.5 మిలియన్లు అని అర్థం).[192] ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ ప్రకారం, 1979-1990 మధ్యకాలంలో ఈ ఆల్బమ్ ప్రపంచవ్యాప్తంగా 19 మిలియన్ కాపీలకు పైగా అమ్ముడైంది.[193] సాదాసీదా వైట్ బ్రిక్ వాల్‌తో మరియు ఎలాంటి లోగో లేదా బృందం పేరు లేకుండా రూపొందించబడిన ఈ ఆల్బమ్ కవరు వారి అత్యంత కనిష్ట డిజైన్లలో ఒకటి. ది పైపర్ ఎట్ ది గేట్స్ ఆఫ్ డాన్‌ ను హిప్గానోసిస్ డిజైన్ చేయని తర్వాత వారికిది తొలి ఆల్బమ్ కవరు.[194]


ది వాల్ చిత్రానికి వరుస యానిమేషన్ల కోసం గెరాల్డ్ స్కార్ఫీ నియమితుడయ్యాడు. లండన్‌లోని తన స్టూడియోలో, ఎ డోవ్ ఆఫ్ పీస్ ఎక్స్‌ప్లోడింగ్ టు రివీల్ ఎన్ ఈగల్, ఎ స్కూల్‌మాస్టర్ మరియు పింక్స్ మదర్ సహా గగుర్పాటు కలిగించే వరుస భవిష్యత్ విజన్ల రూపకల్పనకు మైక్ స్టువార్ట్‌ మరియు నలభై మంది యానిమేటర్ల బృందమును అతను నియమించాడు. ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనల కోసం గాలితో నింపిన అతిపెద్ద ఆటబొమ్మలను కూడా రూపొందించారు.[195] అదే సమయంలో బృందంలో సంబంధాలు అత్యంత నిరాశాజనకంగా మారాయి. వారి నాలుగు విన్నీబాగోలు‌‌ ఒక వృత్తంలో నిలపబడ్డాయి. వాటి ద్వారాలు కేంద్ర భాగమునకు వ్యతిరేకంగా ఉంచారు. వాటర్స్ మాత్రం వేరుగా ఉంటూ, వేదిక వద్దకు రావడానికి తన సొంత వాహనాన్నే ఉపయోగించాడు. అలాగే బృందంలోని ఇతర సభ్యులతో సంబంధం లేకుండా ప్రత్యేక హోటళ్లలో బస చేశాడు. సుమారు $600,000 నష్టం మూటగట్టుకున్న ఈ కార్యక్రమం ద్వారా లబ్ది పొందిన బృందం యొక్క ఏకైక సభ్యుడు చెల్లింపు సంగీత విద్యాంసుడుగా తిరిగొచ్చిన రైట్ మాత్రమే. ఫిలడల్ఫియాలోని జాన్ F. కెన్నడీ స్టేడియంపై ప్రదర్శన ఇవ్వమని వారు కోరగా, వాటర్స్ అందుకు నిరాకరించాడు. పన్ను బహిష్కరణపై ఏడాది కాలం పూర్తి అయిన తరువాత సంగీత బృందం తిరిగి UKలో అడుగుపెట్టింది.[187]


ఈ ఆల్బమ్ ఒక చిత్ర రూపకల్పనకు అవకాశమిచ్చింది. ప్రత్యక్ష కచ్చేరి సమాహారం మరియు యానిమేషన్ సన్నివేశాల సమ్మేళనంగా ఈ చిత్రాన్ని తీయాలన్నది అసలు ప్రణాళిక. అయితే కచ్చేరి సమాహారం చిత్రానికి ఆచరణసాధ్యం కానిదిగా నిరూపితమైంది. దర్శకత్వానికి అంగీకరించిన అలాన్ పార్కర్ భిన్నమైన పంథా అనుసరించాడు. యానిమేటెడ్ పరంపరలు యధాతథంగానూ మరియు ప్రతిభావంతులైన నటీనటులు సంభాషణ లేని సన్నివేశాల్లో నటించే విధంగా అనుకున్నారు. వాటర్స్‌కు తెర పరీక్ష నిర్వహించి, వెంటనే పక్కనపెట్టారు. పింక్ పాత్రను పోషించమని బాబ్ గెల్డాఫ్‌ను కోరారు. గెల్డాఫ్ ప్రాథమికంగా ఈసడింపుగా వ్యవహరించాడు. అంతేకాక ది వాల్ యొక్క కథాక్రమం "చెడగొట్టే"[196] విధంగా ఉందనడాన్ని తోసిపుచ్చాడు. అయితే ఆయన ఎట్టకేలకు ఒక భారీ చిత్రంలో భాగస్వామి అయ్యాడు. తద్వారా తన పనికి గాను భారీ మొత్తంలో చెల్లింపు అందుకున్నాడు. చిత్రీకరణ సమయంలో వాటర్స్ ఆరు వారాల విరామం తీసుకున్నాడు. పార్కర్ తన సృజనాత్మక పరమానాను ఉపయోగించి తన అభిరుచుకి తగ్గట్టుగా చిత్రంలోని కొన్ని ఘట్టాలను మార్చాడా అన్న విషయాన్ని తెలుసుకోవడానికి వాటర్స్ తిరిగొచ్చాడు. వాటర్స్ విసుగు చెందాడు. ఇరువురి మధ్య విభేదాలు తలెత్తడంతో వైదొలుగుతానని పార్కర్ హెచ్చరించాడు. తన నిర్ణయంపై పునరాలోచన చేసుకోమని వాటర్స్‌ను గిల్మర్ కోరాడు. అలాగే బాసిస్ట్‌ను గుర్తు చేస్తూ, అతను మరియు బృందంలోని ఇతర సభ్యులు వాటాదారులు మరియు డైరెక్టర్లని, అలాంటి నిర్ణయాల వల్ల అతన్ని తప్పించగలమని పేర్కొన్నాడు. కొన్ని చిత్రాల పాటల కోసం సవరించిన ఒక సౌండ్‌ట్రా‌క్‌ను కూడా రూపొందించారు.[197] ది వాల్ జులై, 1982లో విడుదలయింది .[198]


చీలిక (1982–1985)[మార్చు]

ది ఫైనల్ కట్ [మార్చు]

ది వాల్ చిత్రం యొక్క సౌండ్‌ట్రాక్ ఆల్బమ్‌ను స్పేర్ బ్రిక్స్ పొందాల్సి ఉంది. అయితే ఫాల్క్‌లాండ్స్ వివాదం తలెత్తడంతో వాటర్స్ కొత్త ఆల్బమ్ రూపకల్పన మొదలుపెట్టాడు. వాటర్స్ మరియు గిల్మర్‌ పాల్గనే ఆఖరి పింక్ ఫ్లాయిడ్ ఆల్బమ్‌ అదే. మనస్సా సామాజికవేత్తయైన వాటర్స్ దీవుల దాడి పట్ల మార్గరెట్ థట్చర్ స్పందనను యుద్ధోన్మాదమైనదిగా మరియు అనవసరమైనదిగా భావించాడు. అప్పుడు తాత్కాలికంగా అనుకున్న రెక్వీమ్ ఫక్ ఎ పోస్ట్-వార్ డ్రీమ్ అనే కొత్త ఆల్బమ్‌ను తన దివంగత తండ్రికి అతను అంకితం చేశాడు. దాంతో ది వాల్ చిత్రానికి పాటలు అంతగా మంచిది కాదని, ఆల్బమ్ సరికొత్తగా ఉండాలని భావించిన వాటర్స్ మరియు గిల్మర్ మధ్య వాదోపవాదనలు మొదలయ్యాయి. కొన్నేళ్లుగా బృందం రచనల ప్రదర్శన పట్టికకు గిల్మర్ కొద్దిపాటి సేవలు మాత్రమే అందించడంతో వాటర్స్ సందేహాస్పదంగా మారాడు.[199]


మైఖేల్ కామెన్ (ది వాల్ చిత్రం యొక్క వాద్య బృంద విభాగాల దోహదకారి) వారి మధ్య మధ్యవర్తిత్వం నెరిపాడు. అలాగే ప్రస్తుతం ప్రత్యక్షంగా లేని రిచర్డ్ రైట్ సంప్రదాయబద్ధంగా అక్రమించిన పాత్రను కూడా పోషించాడు. జేమ్స్ గుత్రీ స్టూడియో ఇంజనీరు. ఆశ్చర్యకరంగా, మేసన్‌కు రే కూపర్ మరియు ఆండీ న్యూమార్క్ చేయూతను అందించారు. అలాగే సాక్సాఫోన్‌‌ ఊదడానికి బేకర్ స్ట్రీట్‌కు చెందిన రఫాయెల్ రావెన్‌స్క్రాఫ్ట్‌ను నియమించుకున్నారు (ఫ్లాయిడ్ గత ఆల్బమ్‌లలో ఎక్కువగా ప్రత్యకమైన వాద్యగాళ్లను మళ్లీ మళ్లీ ఉపయోగించుకునే వారు). గిల్మర్‌కు చెందిన హూకెండ్ మనోర్ మరియు వాటర్స్ యొక్క ఈస్ట్ షీన్‌లు సహా మొత్తం ఎనిమిది కొత్త స్టూడియోల్లో రికార్డింగ్ చేశారు. అయితే బృందంలో ఉద్విగ్నత మరింత పెరిగింది. వాటర్స్ మరియు గిల్మర్ సాధారణంగానే వేర్వేరుగా పనిచేశారు. అయితే గిల్మర్ మాత్రం శ్రమ పడాల్సి వచ్చింది. కొన్ని సందర్భాల్లో ఆత్మనిగ్రహాన్ని కూడా కోల్పోయే పరిస్థితి అతనికి ఎదురైంది. వాటర్స్ కూడా తన నిగ్రహాన్ని కోల్పోయాడు. దాంతో ఒక రికార్డింగ్ సెషన్‌లో తనకు విసుగు పుట్టించిన కామెన్‌పై పెద్దగా అరిచాడు. అంతేకాక స్టూడియోలోని కంట్రోల్ రూమ్‌‌లో "దుష్టుడితో వేగడం నా వల్ల కాదు"[200][201] అని ఒక పుస్తకంలో పదే పదే రాశాడు. ఆల్బమ్‌ ఉపయోగానికి ఉద్దేశించిన ప్రయోగాత్మక సరికొత్త హాలోఫోనిక్ సిస్టమ్‌కు సంబంధించిన సౌండ్ ఎఫెక్ట్‌ల రికార్డింగ్‌లో తలమునకలై ఉన్నందున మేసన్ పెద్దగా సేవలందించలేక పోయాడు. ఆఖరి ముఖాముఖి అనంతరం, నిర్మాతగా గిల్మర్ పేరును జాబితా నుంచి తొలగించారు. అలా చేయడానికి కారణం గేయ రచనల పరంగా అతను తగిన సేవలు అందించకపోవడమేనని వాటర్స్ అభిప్రాయపడ్డాడు.[200] తన భార్య లిండీతో వైవాహిక సమస్యల కారణంగా మేసన్ తనకు తానుగా దూరంగా ఉన్నాడు (తర్వాత అతను వివాహం చేసుకుని ఉంటాడు).[202]


I'm certainly guilty at times of being lazy … but he wasn't right about wanting to put some duff tracks on The Final Cut.

David Gilmour[203]

ఆ సమయానికి హిప్గోనోసిస్ తన కార్యకలాపాలను రద్దు చేసుకుంది. అయితే థోర్జర్సన్ కవర్ డిజైన్‌ను మళ్లీ ఉపేక్షించడంతో తనే రూపొందించాలని వాటర్స్ నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆల్బమ్‌ చిత్రాలకు సంబంధించిన బాధ్యతను అతని బావమరిది విల్లీ క్రిస్టీ అందుకున్నాడు.[202] ది ఫైనల్ కట్ మార్చి, 1983లో విడుదలై, UKలోని #1 మరియు USలోని #6లోకి నేరుగా ప్రవేశించింది." అమర్యాదగా ఉంటుందని భావించిన వంతపాట "ఫక్ ఆల్ దట్" స్థానంలో "స్టఫ్ ఆల్ దట్" అని మార్పు చేయడం ద్వారా నాట్ నౌ జాన్" ఒంటరిగా విడుదలయింది. అది విజయవంతమైనప్పటికీ, సదరు ఆల్బమ్‌కు మిశ్రమ స్పందనలు వచ్చాయి. "...భయంకరత్వ చరిత్రలోనే ఇదొక మైలురాయి...", అని మెలోడీ మేకర్ స్పష్చం చేశాడు. అయితే రోలింగ్ స్టోన్స్ కర్ట్ లోడర్ మాత్రం "...స్థూలంగా ఇది రోజర్ వాటర్స్ ఒంటరి ఆల్బమ్....పలు స్థాయిల్లో ఇదొక అత్యుత్తమ ఘనకార్యం..." అని అభివర్ణించాడు.[204][205]


"కథ ముగిసింది"[మార్చు]

ఎబౌట్ ఫేస్ పర్యటనలో భాగంగా 1984లో బ్రసెల్స్‌లో ప్రదర్శన ఇస్తున్న గిల్మర్

1984లో గిల్మర్ తన రెండో ఒంటరి ఆల్బమ్ అబౌట్ ఫేస్‌ ను విడుదల చేశాడు. జాన్ లెనాన్ హత్య మొదలుకుని వాటర్స్‌తో తన సంబంధాల వరకు పలు విషయాలకు సంబంధించి తన అభిప్రాయాలను వ్యక్తం చేయడానికి దీనిని ఉపయోగించుకున్నాడు. అంతేకాక పింక్ ఫ్లాయిడ్ నుంచి తాను దూరంగా ఉండటానికి కూడా సదరు ఆల్బమ్‌ను ఉపయోగించుకున్నానని ఒప్పుకున్నాడు. వెను వెంటనే, వాటర్స్ తన కొత్త ఆల్బమ్, ది ప్రోస్ అండ్ కాన్స్ ఆఫ్ హిట్చ్ హిల్కింగ్ పర్యటన ప్రారంభించాడు.[206] మరోవైపు డేవ్ హారిస్‌తో కలిసి రిచర్డ్ రైట్ Zeeని నెలకొల్పాడు. ఫెయిర్‌లైట్ CMI అత్యధిక ప్రయోజనాన్ని ఉపయోగించుకుని ఐడెంటిటీ అనే ఆల్బమ్‌ను వారు రికార్డు చేశారు (1980లలో అత్యంత ఆదరణ పొందిన ఒక సంగీత సంయోక్త). విడుదల వరకు ఈ ఆల్బమ్ అసలు దాదాపు కనుమరుగైపోయింది. రైట్ కూడా క్లిష్టమైన విడాకుల సమస్యల మధ్య చిక్కుకోవడంతో దీనిని "… నా జీవితంలో ప్రాణం పోయే సమయంలో చేశాను" అని అతను పేర్కొన్నాడు.[207] మేసన్ తన రెండో ఒంటరి ఆల్బమ్ ప్రొఫైల్స్‌ ను ఆగస్టు, 1985లో విడుదల చేశాడు. ఇందులో "లై ఫర్ ఎ లై"కి గాను గిల్మర్ తన వంతు సేవ అందించాడు.[208]


పింక్ ఫ్లాయిడ్ కథ ముగిసిందని గ్రహించిన అనంతరం భవిష్యత్ శాశ్వత చెల్లింపులను తేల్చే ఆలోచనతో ఓ'రూర్కీని వాటర్స్ సంప్రతించాడు. మేసన్ మరియు గిల్మర్‌కు సమాచారం అందించాలని ఓ'రూర్కీ భావించాడు. ఫలితంగా అతన్ని తొలగించేందుకు వాటర్స్ ప్రయత్నించాడు. పింక్ ఫ్లాయిడ్ పేరును మళ్లెప్పుడూ ఉపయోగించకుండా అడ్డుకోవాలని కోరుతూ వాటర్స్ తర్వాత హైకోర్టును ఆశ్రయించాడు.[208] భాగస్వామ్యం లాంఛనంగా ధ్రువీకరించలేదన్న విషయాన్ని అతని తరపు న్యాయవాదులు కనుగొన్నారు. బృందం పేరును భవిష్యత్తులో ఉపయోగించడంపై ప్రత్యేక హక్కు పొందడానికి వాటర్స్ తిరిగి హైకోర్టు మెట్లెక్కాడు. మర్యాదపూర్వకమైన పత్రికా ప్రకటనను విడుదల చేయడం ద్వారా గిల్మర్ బృందం పింక్ ఫ్లాయిడ్ తన ఉనికిని కొనసాగిస్తుందని పేర్కొంది. అయితే "రోజర్ తొట్టిలో పడుకున్న కుక్క. నేను అతనితో పోరాడబోతాను …" అని అతను తర్వాత సండే టైమ్స్ విలేఖరుతో వ్యాఖ్యానించాడు.[209]


వాటర్స్ EMI మరియు కొలంబియాకు లేఖ రాయడంతో పాటు బృందం నుంచి తప్పుకునేందుకు తన ఉద్దేశ్యాన్ని కూడా వివరించాడు. అలాగే ఒప్పందబద్ధమైన అభ్యంతరాల నుంచి తనకు విముక్తి కల్పించమని వారిని కోరాడు. పింక్ ఫ్లాయిడ్ నాశనాన్ని మరింత త్వరితం చేయడానికే వాటర్స్ వైదొలుగుతున్నట్లు గిల్మర్ భావించాడు. కొత్త ఆల్బమ్‌లు రూపొందించకుండా పింక్ ఫ్లాయిడ్ ఒప్పంద ఉల్లంఘన అవుతుందని వాటర్స్ తర్వాత వివరించాడు. అంటే శాశ్వత చెల్లింపులు రద్దవుతాయని మరియు ఇతర సభ్యులు తనపై దావా వేస్తామన్న హెచ్చరికల నేపథ్యంలో బృందం నుంచి అతను బలవంతంగా నెట్టివేయబడతాడని దాని అర్థం. ఈ కేసు ఇంకా పరిష్కారం కాకపోవడంతో, ఓ'రూర్కీని బాధ్యతల నుంచి తప్పించి ఆయన స్థానంలో తన వ్యవహారాలను చూసుకోవడానికి పీటర్ రడ్జ్‌ని నియమించుకున్నాడు.[208] రేమాండ్ బ్రిగ్స్ రాసిన పుస్తకం ఆధారంగా రూపొందించిన యానిమేషన్ చిత్రం వెన్ ది విండ్ బ్లోస్ కోసం సౌండ్‌ట్రాక్‌ రికార్డు చేయడం ఆయన ప్రారంభించాడు. అణు దాడికి గురై బతుకుతూ, వికిరణ విష ప్రభావాల వల్ల మాత్రమే చనిపోనున్న వృద్ధ జంట గురించిన చిత్రమది.[210] తర్వాత అతను తన రెండో ఆల్బమ్ రేడియో K.A.O.S. ను రికార్డు చేశాడు. తలలోని రేడియో తరంగాలను వినగలిగే బిల్లీ అనే ఒక మూగ వ్యక్తికి సంబంధించిన ఉద్దేశ్య ఆల్బమ్ అది.[211]


గిల్మర్-నేతృత్వంలోని శకం (1985–1994)[మార్చు]

ఎ మొమెంటరీ లాప్స్ ఆఫ్ రీజన్[మార్చు]

దస్త్రం:AstoriaHouseboat.JPG
ఆస్టోరియా

రేడియో K.A.O.S. జూన్ 1987లో విడుదలైంది,[211] సారథ్య స్థానంలో వాటర్స్ లేకుండా పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క తొలి ఆల్బమ్ కోసం ఇదే సమయంలో గిల్మర్ సంగీత కళాకారులను తమ బృందంలోకి ఎంపిక చేయడం ప్రారంభించాడు- వాటర్స్ లేకుండా వచ్చిన పింక్ ఫ్లాయిడ్ తొలి ఆల్బమ్ ఎ మొమెంటరీ లాప్స్ ఆఫ్ రీజన్ . జాన్ కారిన్ మరియు ఫిల్ మంజానెరా వంటి కళాకారులు ఈ ఆల్బమ్ కోసం పని చేశారు, ఇటీవల రేడియో K.A.O.S. నిర్మాణానికి ఆహ్వానం అందుకున్న బాబ్ ఎజ్రిన్ కూడా వారితో కలిసి పని చేశాడు. గిల్మర్‌తో కలిసి పనిచేయాలని నిర్ణయించుకోవడంతో వాటర్స్ యొక్క సోలో ఆల్బమ్‌పై పని చేసేందుకు ఎజ్రిన్‌కు వీలు పడలేదు: "… డేవ్ మరియు నేను కష్టసాధ్యమయ్యే తమ వెర్షన్ ప్లింక్ ఫ్లాయిడ్ రికార్డును చేయాలనుకున్నాము."[212] రైట్స్ కొత్త భార్య ఫ్రాంకా కూడా గిల్మర్‌ను సంప్రదించింది. తాము కొత్త ఆల్బమ్‌పై పని చేస్తున్నట్లు గిల్మర్ ఆమెతో చెప్పాడు, ఈ సందర్భంగా రైట్ కూడా ఇందులో పాల్గొనేందుకు అవకాశం కల్పించాలని ఆమె కోరింది. గిల్మర్ ఈ విజ్ఞప్తిని పరిగణలోకి తీసుకున్నాడు; బృందంలోకి రైట్ తిరిగి అడుగుపెట్టేందుకు అనేక న్యాయపరమైన సమస్యలు ఎదురయ్యాయి, అయితే హాంప్‌స్టెడ్‌తో సమావేశం అనంతరం రైట్‌ను తిరిగి బృందంలోకి చేర్చుకున్నారు, ఇదిలా ఉంటే అతని సేవలు మాత్రం అతికొద్ది స్థాయిలో వినియోగించుకోబడ్డాయి.[213] తదనంతరం కార్ల్ డల్లాస్‌తో జరిగిన ఒక ఇంటర్వ్యూ సందర్భంగా గిల్మర్ తమ బృందంలో రైట్ యొక్క పాత్రను అంగీకరించాడు "… అతను తమతో ఉండటం న్యాయపరంగా మరియు సంగీతపరంగా తమకు బలం పెరిగిందని వ్యాఖ్యానించాడు".[214]


థేమ్స్ నది ఒడ్డున, గిల్మర్ యొక్క ఇంటిపడవ ఆస్టోరియా పై ఈ ఆల్బమ్ రికార్డు చేయబడింది. ఆండీ జాక్సన్ (గుథ్రీ సహచరుడు) ఇంజనీర్‌గా బృందంలోకి చేర్చుకోబడ్డాడు. ఎరిక్ స్టీవార్ట్ మరియు రోజెర్ మెక్‌గాఫ్ వంటి వివిధ పాటల రచయితలతో గిల్మర్ ప్రయోగం చేశాడు, అయితే చివరకు ఆంథోనీ మూర్‌ను పాటల రచయితగా ఎంచుకున్నాడు.[215] ప్రారంభ వెర్షన్ ఎజ్రిన్ మరియు CBS ప్రతినిధి స్టీఫెన్ రాల్‌బోస్కీని నిరాశపరిచింది, తాము ఇప్పుడు విన్నది పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందాన్ని ఏమాత్రం తలపించడం లేదని వారు వ్యాఖ్యానించారు.[216] గిల్మర్ తరువాత వాటర్స్ లేకపోవడాన్ని సమస్యగా అంగీకరించాడు, అంతేకాకుండా అతని పాత్ర లేకుండా కొత్త ప్రాజెక్టు కష్టమవుతుందని పేర్కొన్నాడు.[217] అయితే, ఇదే ఆల్బమ్‌పై తిరిగి పనిచేసేందుకు అంగీకరించాడు, ఇందుకోసం అదనపు సంగీత కళాకారులు కార్మిన్ అపీస్ మరియు జిమ్ కెల్త్‌నెర్‌లను బృందంలోకి తీసుకున్నాడు. తరువాత ఆల్బమ్‌లో పనిచేసేందుకు తాను పూర్తిస్థాయిలో సిద్ధంగా లేనని ఆందోళన చెందుతున్న నిక్ మాసన్ స్థానాన్ని అనేక పాటల్లో ఈ ఇద్దరు డ్రమ్మర్లు భర్తీ చేశారు. డ్రమ్మర్‌గా సేవలు అందించలేనని తప్పుకున్న నిక్ మాసన్ ఆల్బమ్ యొక్క సౌండ్ ఎఫెక్ట్స్‌పై దృష్టి పెట్టాడు. గతంలో వచ్చిన ఫ్లాయిడ్ ఆల్బమ్‌లకు భిన్నంగా, ఎ మొమెంటరీ లాప్స్‌ ను రికార్డు చేసేందుకు ఒక 32-ఛానల్ మిత్సుబిషి డిజిటల్ రికార్డర్‌ను, ఒక Apple Macintosh కంప్యూటర్ సాయంతో MIDI సింక్రోనైజేషన్‌ను ఉపయోగించారు.[216][218]


You can't go back … You have to find a new way of working, of operating and getting on with it. We didn't make this remotely like we've made any other Floyd record. It was different systems, everything.

David Gilmour[214]


ఎజ్రిన్‌ను చూసేందుకు వాటర్స్, క్రిస్టీతో (తరువాత ఈమెను వాటర్స్ వివాహం చేసుకున్నాడు) కలిసి ఒకసారి ఆస్టోరియా ను సందర్శించాడు. అతను అప్పటికీ పింక్ ఫ్లాయిడ్‌లో వాటాదారు మరియు డైరెక్టర్‌గా ఉన్నాడు, అంతేకాకుండా అతని మాజీ బృందం సహచరులు తీసుకునే ఎటువంటి నిర్ణయాలనైనా అడ్డుకునే హక్కు కలిగివున్నాడు. రికార్డింగ్ పనులు మేఫెయిర్ అండ్ ఆడియో ఇంటర్నేషనల్ స్టూడియోస్‌కు, ఆ తరువాత లాస్ ఏంజెలెస్‌కు మార్చబడ్డాయి—"దీని వలన న్యాయవాదులకు రికార్డింగ్ మధ్యలో జోక్యం చేసుకునే వీలు లేకుండా పోయింది, వారు సంప్రదింపులు అర్ధరాత్రిలో జరపాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది."[219] USలో ప్రతి ప్రవర్తకుడిని సంప్రదించడం ద్వారా ఒక ప్రతిపాదిత పింక్ ఫ్లాయిడ్ పర్యటనను అడ్డుకునేందుకు వాటర్స్ ప్రయత్నించాడు, ఇందులో భాగంగా పింక్ ఫ్లాయిడ్ పేరును ఉపయోగించుకుంటే న్యాయపరమైన చర్యలు తీసుకుంటానని హెచ్చరించాడు. గిల్మర్ మరియు మాసన్ ప్రారంభ వ్యయాలకు నిధులు సమకూర్చారు (భార్య నుంచి విడిపోయిన మాసన్ తన యొక్క ఫెరారీ 250 GTOను తత్సంబంధముగా సమకూర్చాడు). అయితే కొంతమంది ప్రవర్తకులు (ప్రమోటర్లు) వాటర్స్ యొక్క హెచ్చరికను భగ్నం చేశారు, కొన్ని నెలల తరువాత టొరంటోలో టిక్కెట్లు విక్రయించబడ్డాయి (టిక్కెట్ల విక్రయం కొన్ని గంటల్లోనే పూర్తయింది).[220]


పైపనులకు రూపకల్పన చేసేందుకు స్టోర్మ్ థోర్గెర్సన్ నియమించబడ్డాడు. ఒక బీచ్‌లో ఆస్పత్రి పడకలు అమర్చిన భారీ సెట్‌కు అతను రూపకల్పన చేశాడు, దీనికి అతను "యెట్ అనదర్ మూవీ" యొక్క ఒక పదబంధం నుంచి స్ఫూర్తి పొందాడు, మరియు మెడిటేరియన్ గృహంలో ఒక పడక చేర్చిన నమూనా మరియు పారదోలిన సంబంధాల శేషాలు గురించి గిల్మర్ యొక్క అస్పష్టమైన సూచన కూడా ఈ ఆవిష్కరణకు స్ఫూర్తిని ఇచ్చింది.[221] బాగా నిశిత పరిశీలన తరువాత ఈ ఆల్బమ్‌కు పేరు ఎంపిక చేయబడింది. సైన్స్ ఆఫ్ లైఫ్ , ఆఫ్ ప్రామిసెస్ బ్రోకెన్ మరియు డెల్యూషన్స్ ఆఫ్ మెచ్యూరిటీ అనే పేర్లు కూడా మొదట ఈ ఆల్పమ్‌కు పరిశీలించబడ్డాయి.[220] ఈ ఆల్బమ్ సెప్టెంబరు 1987లో విడుదలైంది, వాటర్స్ ఈ బృందాన్ని విడిచిపెట్టాడనే సందేశాన్ని ప్రపంచానికి తెలియజేసేందుకు, బృందం ఛాయాచిత్రాన్ని కవర్ లోపలి భాగంలో చేర్చారు, మెడిల్ తరువాత బృందం ఛాయాచిత్రం చేర్చడం ఇదే తొలిసారి. రైట్స్ పేరు కేవలం క్రెడిట్ జాబితాలోనే కనిపిస్తుంది. ఈ ఆల్బమ్ UK మరియు USలో #3 స్థానాన్ని దక్కించుకుంది-ఆ సమయంలో మొదటి స్థానం మైఖేల్ జాక్సన్ యొక్క బ్యాడ్ దక్కించుకోగా, వైట్స్‌నేక్ యొక్క 1987 రెండో స్థానంలో నిలిచింది. ఈ ఆల్బమ్‌ను తమ సంగీత బృందంలో తిరిగి ఉత్సాహం తీసుకొచ్చేందుకు ఉద్దేశించిన చర్యగా పరిగణించానని గిల్మర్ చెప్పగా, రైట్ మాత్రం తరువాత దీనితో విభేదించాడు, "రోజర్ యొక్క విమర్శలను సమర్థించాడు. ఇది అసలు ఏ విధంగానూ బృందం ఆల్బమ్ కాదన్నాడు."[222] Q మేగజైన్ ఈ ఆల్బమ్ గిల్మర్ యొక్క వ్యక్తిగత కృషి అని అభిప్రాయపడింది.[223]


I think it's very facile, but a quite clever forgery … The songs are poor in general; the lyrics I can't quite believe. Gilmour's lyrics are very third-rate.

—Roger Waters, [224]


మాసన్ మరియు రైట్‌లకు పూర్తిగా ప్రాక్టీసు లేకుండా పోవడంతో రాబోయే పర్యటన కోసం చేపట్టిన ప్రారంభ పూర్వప్రయత్నాలు (రిహార్సల్స్) గజిబిజిగా మారాయి, గిల్మర్ తనకుమించిన పనిని తీసుకున్నట్లు గుర్తించి పగ్గాలను బాబ్ ఎజ్రిన్‌కు అప్పగించాడు. కొత్త సంగీత బృందం ఉత్తర అమెరికా వ్యాప్తంగా పర్యటనలు నిర్వహించింది, ఈ సందర్భంలో వాటర్స్ యొక్క రేడియో K.A.O.S .పర్యటన కూడా వీటిగా దగ్గరగానే సాగింది. సంగీత ప్రదర్శనల్లో పాల్గొనకుండా పింక్ ఫ్లాయిడ్ సభ్యుల్లో బాసిస్ట్ (బాస్ వియోల్ వాయించేవాడు) మాత్రమే అడ్డుకోబడ్డాడు,[nb 8] తాజా సంగీత ప్రదర్శనలు గతంలో బృందం ప్రదర్శనలు ఇచ్చిన వేదికలతో పోలిస్తే చిన్న వేదికలపైనే జరిగాయి. సంగీత బృందం యొక్క ఫ్లైయింగ్ పిగ్‌ను ఉపయోగించినందుకు వాటర్స్ కాపీరైట్ ఛార్జీలు డిమాండ్ చేస్తూ వ్యాజ్యం దాఖలు చేశాడు, దీనికి స్పందనగా పింక్ ఫ్లాయిడ్ పెద్ద సంఖ్యలో పురుష జననేంద్రియాలను అడుగున చేర్చడం ద్వారా వాటర్స్ యొక్క నమూనాకి భిన్నంగా తన ప్రత్యేకతను చూపించింది. అయితే, నవంబరు 1987నాటికి వాటర్స్ తన పరాజయాన్ని అంగీకరించాడు, డిసెంబరు 23న న్యాయబద్ధమైన పరిష్కారం లభించింది. మాసన్ మరియు గిల్మర్ పింక్ ఫ్లాయిడ్ పేరును శాశ్వితంగా ఉపయోగించుకునేందుకు అనుమతి లభించింది మరియు వాటర్స్‌కు ది వాల్‌ తోపాటు అనేక ఇతర ఆల్బమ్‌లు ఇవ్వబడ్డాయి. అయితే ఇరువర్గాల మధ్య వివాదం మాత్రం కొనసాగింది, తన మాజీ మిత్రులను అప్పుడప్పుడు విమర్శలు గుప్పించేవాడు, గిల్మర్ మరియు మాసన్‌లు మాత్రం వాటర్స్ విమర్శల తీవ్రతను తగ్గించేందుకు అతను లేకపోతే తాము విఫలమయ్యేవారిమని వ్యాఖ్యానించేవారు.[226] ది సన్ వాటర్స్ గురించి ఒక కథనాన్ని ప్రచురించింది, 150 టాయిలెట్ రోల్స్‌పై గిల్మర్ ముఖాన్ని చిత్రీకరించేందుకు ఒక చిత్ర కళాకారుడికి వాటర్స్ డబ్బులు ఇచ్చినట్లు ఈ కథనంలో పేర్కొనబడింది. అయితే తరువాత ఈ కథనాన్ని వాటర్స్ ఖండించాడు,[227] అయితే రెండు వర్గాల మధ్య ఎంత తీవ్ర విభేదాలు ఉన్నాయో ఈ కథనం వ్యక్తపరిచింది.[228] 1988 మరియు తరువాత 1989లో కూడా పర్యటన కొనసాగింది. వెనిస్‌లో, పిజ్జా శాన్ మార్కో వేదికపై 200,000 మంది అభిమానుల నడుమ ఈ సంగీత బృందం ప్రదర్శన ఇచ్చింది. అయితే భారీ సంఖ్యలో తరలివచ్చిన అభిమానులకు వసతి సౌకర్యాలు, ప్రథమ చికిత్స, బస ఏర్పాట్లు నగరంలో లేకపోవడంతో నిరసనలు వెల్లువెత్తాయి, చివరకు నగర మేయర్ ఆంటోనియో కేస్‌లాటీ మరియు అతని ప్రభుత్వం రాజీనామా చేయాల్సి వచ్చింది.[229] పర్యటన ముగింపు భాగంలో పింక్ ఫ్లాయిడ్ డెలికేట్ సౌండ్ ఆఫ్ థండర్‌ ను,[230] మరియు 1989లో—డెలికేట్ సౌండ్ ఆఫ్ థండర్ పేరుతో ఒక పాటకచేరీ వీడియోను విడుదల చేసింది.[229]


ది డివిజన్ బెల్[మార్చు]

ఈ తరువాత కొన్నేళ్లపాటు పింక్ ఫ్లాయిడ్‌లోని ముగ్గురు సభ్యులు సినిమాల నిర్మాణం మరియు కారెరా పాన్‌అమెరికానా (ఇక్కడ గిల్మర్ మరియు ఓ'రౌర్కే పతనమయ్యారు)లో పోటీ చేయడం మరియు సినిమాకు సౌండ్‌ట్రాక్ రికార్డు చేయడం వంటి వ్యక్తిగత కార్యక్రమాల్లో తీరికలేకుండా గడిపారు.[231] జింజెర్ గిల్మర్ నుంచి గిల్మర్ విడాకులు పొందాడు మరియు మాసన్ నటి అన్నెట్టే లైంటన్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు.[232] జనవరి 1993లో వీరు కొత్త ఆల్బమ్ కోసం పని ప్రారంభించారు. నవీకరణ చేసిన బ్రిటానియా రౌ స్టూడియాస్‌కు వారు తిరిగి వచ్చారు, ఇక్కడ కొన్ని రోజులపాటు గిల్మర్, మాసన్ మరియు రైట్ కలిసి పనిచేశారు, ఆండీ జాక్సన్ ఇంజనీరింగ్‌తో కొత్త అల్బమ్‌కు సరిగా సమాయత్తం కాకుండానే పని ప్రారంభించారు, రెండు-పాటల రికార్డింగ్ ఏకకాలంలో సాగింది. బాస్ బాధ్యతలను గై ప్రాట్‌కు అప్పగించారు, రెండు వారాల తరువాత కొత్త పాటల సృష్టిని ప్రారంభించేందుకు సంగీత బృందానికి కావాల్సిన అన్నీ ఆలోచనలు స్ఫురించాయి.[nb 9] బాబ్ ఎజ్రిన్ ఆల్బమ్ కోసం పనిచేసేందుకు తిరిగి వచ్చాడు, నిర్మాణ కార్యక్రమాలు ఆస్టోరియా కు తరలించబడ్డాయి, ఇక్కడ ఫిబ్రవరి నుంచి మే 1993 వరకు సంగీత బృందం 25 ఆలోచనలపై పని చేసింది. పాటల ఎంపిక పాయింట్ల పద్ధతి ఆధారంగా జరిగింది-ఒక్కో వ్యక్తి పాటకు ముగ్గురు సభ్యులు పదికి ఎన్ని మార్కులు ఇవ్వొచ్చో నిర్ణయిస్తారు—రైట్స్ తన యొక్క పాటలకు పది పాయింట్లు ఇవ్వడం మరియు ఇతట పాటలకు అసలు మార్కులు ఇవ్వకపోవడంతో ఈ పద్ధతి వక్రీకరించింది.[234] ఒప్పందం ప్రకారం, రైట్ ఇప్పటికీ సంగీత బృందంలో పూర్తిస్థాయి సభ్యుడు కాదు: "తాను ఆల్బమ్ కోసం పనిచేయలేని పరిస్థితి దాదాపుగా సమీపించింది",[235] ఈ పరిస్థితి స్పష్టంగా కీబోర్డు కళాకారుడైన రైట్‌ను నిరాశకు గురి చేసింది. అయితే 1975నాటి విష్ యు వర్ హియర్ నుంచి పింక్ ఫ్లాయిడ్ ఆల్బమ్‌పై తొలి పాటరచయిత అవకాశాన్ని అతనికి ఇస్తున్నారు. ఆల్బమ్‌లో మరో పాటల రచయిత అవకాశం గిల్మర్ కొత్త స్నేహితురాలు పాలీ సామ్సన్‌కు ఇవ్వబడింది. గిల్మర్‌తో కలిసి హై హోప్స్-మరికొన్ని ఇతర పాటలు రాయడంలో ఆమె సాయం చేసింది-మొదట పరిస్థితి ఉద్రిక్తకరంగా ఉన్నప్పటికీ, తరువాత ఆల్బమ్ మొత్తం ఏకతాటిపైకి చేర్చబడిందని ఎజ్రిన్ తెలిపాడు.[236] విడాకుల తరువాత కొకైన్ బాధితుడైన గిల్మర్‌కు కూడా ఆమె సాయం చేసింది.[237] తరువాత సంగీత బృందం ఒలంపియా స్టూడియోస్‌కు తరలివెళ్లింది, ఇక్కడ కేవలం ఒక వారం సమయంలోనే ఎక్కువ భాగం మెప్పించిన పాటలు రికార్డు చేయబడ్డాయి. వేసవి విరామం తరువాత, మరిన్ని బ్యాకింగ్ ట్రాకులు రికార్డు చేసేందుకు వారు మళ్లీ ఆస్టోరియా కు వచ్చారు, ఆల్బమ్ యొక్క వివిధ స్ట్రింగ్ అమరికలపై పనిచేసేందుకు మైఖేల్ కమెన్ నియమితమయ్యాడు.[234] తన తొలి పింక్ ఫ్లాయిడ్ ఆల్బమ్ "వేరింగ్ ది ఇన్‌సైడ్ అవుట్" నుంచి డిక్ పారీ సుమారు 20 ఏళ్లపాటు సెక్సాఫోన్‌ను వాయించాడు మరియు ఫైనల్ మిక్సింగ్ కార్యక్రమాల బాధ్యతలు క్రిస్ థామస్‌కు అప్పగించబడ్డాయి.[238]


ఇతర ఆల్బమ్ విడుదలతో పోటీని నివారించేందుకు (ఎ మొమెంటరీ లాప్స్ విషయంలో ఇది జరిగింది) కొత్త ఆల్బమ్ విడుదల చేసేందుకు సంగీత బృందం ఏప్రిల్ 1994 వరకు గడువు విధించుకుంది, ఈ సమయంలో వారు మళ్లీ పర్యటనలు ప్రారంభించాలని నిర్ణయించుకున్నారు, అయితే ఆ ఏడాది జనవరి సమయానికి కూడా కొత్త ఆల్బమ్ పేరు ఖరారు కాలేదు. అయితే పౌ వావ్ మరియు డౌన్ టు ది ఎర్త్ అనే పేర్లు మాత్రం పరిశీలనలో ఉన్నాయి, రచయిత డగ్లస్ ఆడమ్స్ తనకు ప్రీతిపాత్రమైన ఛారటీకి డబ్బు ఇస్తానని ఇచ్చిన హామీ స్ఫూర్తితో ది డివిజన్ బెల్ అనే పేరు సూచించాడు, ఈ పేరు ఆ వెంటనే ఆల్బమ్‌కు ఖరారు చేయబడింది. స్టోర్మ్ థోర్గెర్సన్ మరోసారి నగిషీ పని (ఆర్ట్‌వర్క్) అందించాడు, ఎలై సమీపంలోని ఒక క్షేత్రంలో రెండు భారీ లోహ తలలను నిర్మించాడు. ఈ రెండు తలలు ఒకే ముఖం యొక్క భ్రమను కల్పించేందుకు రూపొందించబడ్డాయి. ఈ కొత్త ఆల్బమ్ మార్చి 1994లో విడుదలైంది, UK మరియు USల్లో విక్రయాలపరంగా #1 స్థానంలోకి దూసుకెళ్లింది.[239]


థోర్గెర్సన్ పర్యటన కోసం ఫిల్మ్ యొక్క ఆరు కొత్త భాగాలను కూడా అందజేశాడు.[240] ఉత్తర కరోలినాలోని ఒక US వైమానిక దళ స్థావరం వద్ద సంగీత బృందం రిహార్సెల్స్ కోసం మూడు వారాలపాటు సాధన చేసింది, అనంతరం మార్చి 29, 1994న సంగీత బృందం మియామీలో ప్రదర్శన ఇచ్చింది, మొమెంటరీ లాప్స్ ఆఫ్ రీజన్ పర్యటన సందర్భంగా ఉన్నవారందరూ తాజా ప్రదర్శనలోనూ దర్శనమిచ్చారు. వారు ఈ సందర్భంగా పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క అనేక మెప్పించిన పాటలను కూడా కలిపి ప్రదర్శించారు, అయితే తరువాత ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్‌ ను మొత్తం పర్యటనలో చేర్చేందుకు పాటల జాబితాను మార్చారు.[241] పీటర్ వైనే విల్సన్ అనే కొత్త ముఖాన్ని పరిచయం చేయడం ద్వారా సంగీత బృందంలో కూడా మార్పు జరిగింది.[242]


పర్యటన యూరప్‌కు చేరుకునే సమయానికి తమతో కలిసేందుకు వాటర్స్ ఆహ్వానం పంపారు, అయితే దీనిని వాటర్స్ తిరస్కరించాడు, తరువాత కొన్ని ఫ్లాయిడ్ పాటలు పెద్ద వేదికలపై మళ్లీ ప్రదర్శిస్తున్నారని వాటర్స్ చికాకు వ్యక్తం చేశాడు. ఐరోపా పర్యటన తొలి పాదంలో 1,200 మంది సామర్థ్యం ఉన్న స్టాండు కూలిపోయింది, అయితే ఈ ప్రమాదంలో ఎవరికీ ఎటువంటి తీవ్రగాయాలు కాలేదు, పాటలకచేరీ మరో తేదీకి మార్చబడింది. ఎర్లాస్ కోర్ట్‌లో ఈ పర్యటన ముగిసింది, 2009 వరకు ప్లింక్ ఫ్లాయిడ్ పర్యటనలో భాగంగా జరిగిన చివరి పాటలకచేరీగా ఇదే.[243] వారు తరువాత పల్స్‌ను విడుదల చేశారు, దీని తరువాత వెంటనే పాటకచేరీ వీడియో రూపంలోనూ పల్స్ విడుదలైంది.[244]


ఇటీవల చరిత్ర[మార్చు]

Live 8లో పునరేకీకరణ[మార్చు]

లైవ్ 8 కార్యక్రమం కోసం తన మాజీ బృంద సభ్యులతో చేరిన రోజర్ వాటర్స్ (కుడివైపు చూడవచ్చు)

స్టీవ్ ఓ'రౌర్కే అక్టోబరు 30, 2003న మరణించాడు. 0}చిచెస్టెర్ కాథెడ్రల్‌లో అతని అంత్యక్రియలు సందర్భంగా గిల్మర్, మాసన్ మరియు రైట్ "ఫాట్ ఓల్డ్ సన్" మరియు "ది గ్రేట్ గిగ్ ఇన్ ది స్కై" పాటలతో కచేరీ నిర్వహించారు.[245]


ఇదిలా ఉంటే జనవరి 2002లో ఒక సెలవుదినం సందర్భంగా మస్టిక్యూలో మాసన్ ఆశ్చర్యకరరీతిలో వాటర్స్‌తో కలిశాడు. వాటర్స్ యొక్క 2002 పర్యటనలో భాగంగా వెంబ్లే ఎరీనా వద్ద జరిగిన సంగీత కార్యక్రమంలో ఆహ్వానంపై ప్రత్యేక అతిథిగా మాసన్ పాల్గొనేందుకు వీరి కలయిక దారితీసింది. ఇదిలా ఉంటే మరింత ఆశ్చర్యకరరీతిలో, లైవ్ 8 కోసం తిరిగి చేతులు కలిపే ఉద్దేశంతో చర్చలు ప్రారంభించడానికి బాబ్ గెల్డాఫ్ 2005లో మాసన్‌కు ఆహ్వానం పలికాడు. గెల్డాఫ్ అప్పటికే గిల్మర్‌కు ఇదే విధమైన ఆహ్వానాన్ని పంపాడు, అయితే దీనిని గిల్మర్ తోసిపుచ్చాడు, తన కోసం గిల్మర్‌ను ఒప్పించేందుకు ప్రయత్నించాలని మాసన్‌ను గెల్డాఫ్ అభ్యర్థించాడు. అయితే మాసన్ అందుకు నిరాకరించాడు, అయితే వాటర్స్‌ను మాత్రం సంప్రదించాడు, దీనికి వాటర్స్ వెంటనే సానుకూలత వ్యక్తం చేశాడు. వాటర్స్ తరువాత గెల్డాఫ్‌ను పిలిచి కార్యక్రమం గురించి చర్చలు ప్రారంభించాడు, అప్పటికీ కార్యక్రమం జరగాల్సిన రోజు నెల రోజుల వ్యవధిలోకి వచ్చేసింది. రెండు వారాల తరువాత, వాటర్స్ స్వయంగా గిల్మర్‌ను సంప్రదించాడు-దాదాపుగా రెండేళ్ల తరువాత వారు తొలిసారి ఈ సందర్భంగా మాట్లాడుకున్నారు-తరువాతి రోజు గిల్మర్ కూడా కార్యక్రమంలో పాల్గొనేందుకు సుముఖత వ్యక్తం చేశాడు. రైట్‌ను కూడా ఇదే విషయమై సంప్రదించగా, అతను కూడా అంగీకరించాడు. లైవ్ 8 కార్యక్రమం యొక్క సందర్భానికి ఒప్పందాల సమస్యలు లేకపోవడంతో వార్తా మాధ్యమాలకు ప్రకటనలు జారీ అయ్యాయి. లండన్‌లోని కన్నాట్ హోటల్‌లో ఈ కార్యక్రమంలో ప్రదర్శించాల్సిన పాటలను ఖరారు చేశారు, తరువాత మూడు రోజులపాటు బ్లాక్ ఐలాండ్ స్టూడియోస్‌లో రిహార్సెల్స్ జరిగాయి. ఈ రిహార్సెల్స్‌లోనూ కొంత గందరగోళం నెలకొంది, వారు ఎంపిక చేసుకున్న పాటల శైలి మరియు వేగం విషయంలో సభ్యుల మధ్య చిన్నస్థాయిలో విభేదాలు ఏర్పడ్డాయి. వాటర్స్ ఈ సందర్భాన్ని తాను రూపొందించుకున్న కార్యక్రమాలకు విస్తరించేందుకు కూడా ఉపయోగించుకోవాలని కోరుకున్నాడు, అయితే గిల్మర్ మాత్రం ప్రేక్షకులు ఊహించే విధంగా పాటల ప్రదర్శన జరగాలని వాదించాడు. తుది జాబితా మరియు వాటి క్రమం కార్యక్రమం సందర్భంగా నిర్ణయించబడింది.[246][247]


శనివారం, జులై 2, 2005న, 11 గంటల సమయంలో,[248] పింక్ ఫ్లాయిడ్ అసలు బృందం సుమారు 25 ఏళ్ల తరువాత తిరిగి ఒకే వేదికపై పాటకచేరీ నిర్వహించింది. "స్పీక్ టు మి/బ్రీత్/బ్రీత్ (రెప్రైజ్)", "మనీ", "విష్ యు వర్ హియర్"లతో ప్రారంభమై, "కంఫర్టబ్లీ నంబ్"తో ముగిసే నాలుగు-పాటలను పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం ప్రదర్శించింది. ప్రధాన గాత్రాలను గిల్మర్ మరియు వాటర్స్ పంచుకున్నారు. వేదికపై, "విష్ యు వర్ హియర్" ప్రారంభంలో వాటర్స్ ప్రేక్షకులను ఉద్దేశించి మాట్లాడుతూ, "ఇన్నేళ్ల తరువాత ఈ ముగ్గురితో కలిసి, తాను ఈ వేదికపై ఉండటం బాగా ఉద్వేగభరితంగా ఉందని" వ్యాఖ్యానించాడు. కచేరీ ముగిసిన తరువాత గిల్మర్ ప్రేక్షకులకు ధన్యవాదాలు తెలిపి, వేదికపై నుంచి వెళ్లిపోయాడు, అయితే వాటర్స్ అతడిని వెనక్కు పిలిపించాడు, తరువాత మిగిలినవారితో కలిసి అందరూ ఆలింగనం చేసుకున్నారు, ప్లింక్ ఫ్లాయిడ్ ప్రారంభ సభ్యులు అందరూ కలిసి ఆలింగనం చేసుకున్న చిత్రం లైవ్ 8కు సంబంధించిన ప్రసిద్ధ చిత్రాల్లో ఒకటిగా నిలిచిపోయింది.[249][250]


I don't think any of us came out of the years from 1985 with any credit … It was a bad, negative time. And I regret my part in that negativity.

Roger Waters (2007)[251]


ఈ పాటకచేరీ ముగిసిన వారం తరువాత ప్లింక్ ఫ్లాయిడ్ పునరుద్ధరణపై ఆసక్తి బయటపడింది. HMV ప్రకారం, తరువాతి వారం రోజుల్లో ఎకోస్: ది బెస్ట్ ఆఫ్ పింక్ ఫ్లాయిడ్ విక్రయాలు 1343% పెరిగాయి, ఇదిలా ఉంటే Amazon.com ది వాల్ విక్రయాలు గణనీయంగా పెరిగాయని ప్రకటించింది. గిల్మర్ తదనంతరం ఈ విక్రయాల విజృంభణ ద్వారా వచ్చిన తన లాభాల్లో కొంత భాగాన్ని ఛారిటీకి ఇస్తానని ప్రకటించాడు, లైవ్ 8 నుంచి లాభాలు పొందిన ఇతర కళాకారులు మరియు రికార్డు కంపెనీలు కూడా ఇదే పని చేయాలని విజ్ఞప్తి చేశాడు.[252]


ఇటీవల పరిణామాలు[మార్చు]

లైవ్ 8లో పింక్ ఫ్లాయిడ్ సంగీత బృందం తిరిగి కనిపించడం వారి పునరేకీకరణ పర్యటనకు దారితీస్తుందని అనేక మంది అభిమానులు ఆశాభావం వ్యక్తం చేశారు. ఈ కార్యక్రమం జరిగిన కొన్ని వారాల్లోనే సభ్యుల మధ్య తగాదాలు దాదాపుగా పరిష్కరించబడినట్లు కనిపించింది, గిల్మర్ ఒక సందర్భంలో మాట్లాడుతూ తాను మరియు వాటర్స్ ఆమోదయోగ్యమైన ఒప్పందంపై చర్చలు జరుపుతున్నట్లు ధృవీకరించాడు.[253] చివరి పర్యటనకు £136 మిలియన్ల (సుమారు $250 మిలియన్లు) ఒప్పందం ప్రతిపాదించబడింది, అయితే దీనిని తోసిపుచ్చారు. భవిష్యత్‌లో మళ్లీ ప్రదర్శనలు జరిగే అవకాశాలు లేకపోలేదని, అయితే అవి ప్రత్యేక సందర్భంలోనే ఉంటాయని వాటర్స్ పేర్కొన్నాడు.[254][255][256] లా రిపబ్లికా తో 2006లో జరిగిన ఇంటర్వ్యూ సందర్భంగా గిల్మర్ మాట్లాడుతూ ప్లింక్ ఫ్లాయిడ్‌తో తన జీవితంగా పూర్తిగా మిగిసినట్లేనని, ఇకపై వ్యక్తిగత ప్రాజెక్టులు మరియు తన కుటుంబంపై దృష్టి కేంద్రీకరించాలనుకుంటున్నట్లు చెప్పాడు. కార్యక్రమ ఉద్దేశాన్ని బలపరచడానికి, వాటర్స్‌ను సమాధానపరిచేందుకు లైవ్ 8 కార్యక్రమంలో పాల్గొనేందుకు సుముఖత వ్యక్తం చేశానని అతను వ్యాఖ్యానించాడు, మరియు ఇందులో పాల్గొనకపోవడం వలన తాను విచారపడాల్సి వస్తుందని తెలుసు, అంగీకరించేందుకు తాను పరిగణలోకి తీసుకున్న కారణాల్లో ఇది కూడా ఒకటని తెలిపాడు.[257] ఇదిలా ఉంటే, 2006లో ఒక ఇంటర్వ్యూలో మాసన్ మాట్లాడుతూ పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం తిరిగి ప్రదర్శన ఇవ్వాలనుకుంటుందని, ఇజ్రాయెల్ మరియు పాలస్తీనా దేశాల మధ్య శాంతికి ఉద్దేశించి తమ బృందం దీనిపట్ల ఆసక్తి కనబరుస్తుందని పేర్కొన్నాడు.[258] తరువాత బిల్‌బోర్డ్‌తో మాట్లాడుతూ, "పింక్ ఫ్లాయిడ్‌తో తన జీవితం ముగిసిందని" గతంలో తాను చేసిన ప్రకటనపై గిల్మర్ వెనక్కుతగ్గాడు, ఈసారి అదే ప్రశ్నకు "ఎవరికి తెలుసని" బదులిచ్చాడు.[259]


డేవిడ్ గిల్మర్ తన యొక్క మూడో సోలో రికార్డు ఆన్ ఎన్ ఐల్యాండ్‌ ను మార్చి 6, 2006న విడుదల చేశాడు. మాజీ-జోకర్స్ వైల్డ్ డ్రమ్మర్ విల్లీ విల్పన్, అసలు పింక్ ఫ్లాయిడ్ గిటారిస్ట్ బాబ్ క్లోజ్ సేవలు కూడా ఇందులో ఉపయోగించబడ్డాయి. ఐరోపా, కెనడా మరియు అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో చిన్నచిన్న వేదికలపై అతను రైట్ మరియు వాటర్స్-వీడిపోయిన తరువాత పింక్ ఫ్లాయిడ్ పర్యటనల్లో పాల్గొన్న ఇతర సంగీత కళాకారులతో పర్యటనను ప్రారంభించాడు. పర్యటన చివరి రాత్రి ప్రదర్శనకు గిల్మర్ మరియు రైట్‌లకు మాసన్ వచ్చి చేరాడు, వాటర్ యొక్క 2006 ఐరోపా/U.S. పర్యటనలో మాసన్ పాలుపంచుకున్నాడు. గిల్మర్, రైట్ మరియు మాసన్‌లు లైవ్ 8 పింక్ ఫ్లాయిడ్ కార్యక్రమం తరువాత "విష్ యు వర్ హియర్" మరియు "కంఫర్టబ్లీ నంబ్" పాటలను మళ్లీ ఈ సందర్భంలో పదేపదే పాడి వినిపించారు.[260]


సైడ్ బారెట్ కేంబ్రిడ్జ్‌షైర్‌లోని తన నివాసంలో జులై 7, 2006న మృతి చెందాడు, అప్పుడు అతని వయస్సు 60 ఏళ్లు.[261] ఆయన భౌతికకాయాన్ని కేంబ్రిడ్జ్ శవ దహన శాలకు జులై 18, 2006న తరలించారు. పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృంద సభ్యులెవరూ ఆయన అంత్యక్రియలకు హాజరుకాలేదు. బారెట్ గత 35 ఏళ్లకాలంలో అభద్రతా భావంతో కళ తప్పినప్పటికీ, జాతీయ మాధ్యమాలు సంగీత ప్రపంచానికి అతను అందించిన సేవలపై పెద్దఎత్తున ప్రశంసల వర్షం కురిపించాయి.[262] అతను వీలునామాలో తన £1.25 మిలియన్లు ఆస్తిని తనయొక్క కుటుంబానికి పంచాలని పేర్కొన్నాడు. అతని యొక్క కొన్ని స్వాధీనాలు మరియు ఆర్ట్‌వర్క్‌లు వేలం వేయబడ్డాయి, ఈ మాజీ పింక్ ఫ్లాయిడ్ స్టార్ యొక్క జ్ఞాపకాలను కొనుగోలు చేసేందుకు అభిమానులు బాగా ఆసక్తి చూపించారు.[263]


The band are very naturally upset and sad to hear of Syd Barrett's death. Syd was the guiding light of the early band line-up and leaves a legacy which continues to inspire.

Richard Wright[261]

సెప్టెంబరు 2006లో వాటర్స్ దీర్ఘ-కాల సన్నాహాలతో పూర్తి చేసిన కా ఐరా ను విడుదల చేశాడు, ఫ్రెంచ్ లిబ్రెటోను మూడు భాగాల్లో చూపించిన సంగీత నాటకం ఇది, దీనిని చారిత్రాత్మక కథాంశమైన ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆధారంగా రూపొందించాడు. దీనిపై గౌరవార్థక సమీక్షలు వచ్చాయి,[264] "యుద్ధం మరియు శాంతి, ప్రేమ మరియు నష్టానికి సంబంధించి ఒక వ్యక్తి యొక్క స్థిరీకరించబడిన దీర్ఘకాల మనోభావాలను ఈ సంగీత నాటకం ప్రతిబింబించిందని" రోలింగ్ స్టోన్ కితాబిచ్చాడు.[265] పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం EMIతో సంతకం చేసి 2007తో 40 ఏళ్లు నిండాయి, వారి ప్రారంభ ఆల్బమ్ ది పైపర్ ఎట్ ది గేట్స్ ఆఫ్ డాన్ కూడా 40వ వార్షికోత్సవం జరుపుకుంది. ఈ సందర్భంగా మోనో మరియు స్టీరియో మిక్సింగ్ జరిగిన ఆల్బమ్‌లు కలిగిన పరిమిత పాటల సెట్ విడుదల చేశారు, వీటిలో సింగిల్స్ మరియు ఇతర అరుదైన రికార్డింగ్‌ల నుంచి సేకరించిన పాటలను కూడా దీనికి చేర్చారు.[266] మే 10, 2007న వాటర్ మరియు పింక్ ఫ్లాయిడ్ వేర్వేరుగా లండన్‌లోని బార్బికన్ సెంటర్‌లో సైడ్ బారెట్‌కు నివాళులు అర్పించేందుకు కచేరీ నిర్వహించారు, వీరితో ఈ కార్యక్రమంలో డామోన్ ఆల్బార్న్ మరియు రోబైన్ హిచ్‌కాక్ వంటి కళాకారులు కూడా పాల్గొన్నారు. ఈ కార్యక్రమాన్నిజో బాయ్డ్ మరియు నిక్ లాయిర్డ్-క్లావ్స్ నిర్వహించారు, ఈ సందర్భంగా సంగీత బృందం "బైక్", మరియు "ఆర్నాల్డ్ లైన్" వంటి బారెట్ హిట్స్‌ను ప్రదర్శించింది. పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం సభ్యుల పేర్లను ప్రకటించకపోయినప్పటికీ, వారికి ప్రేక్షకుల నుంచి ఘనమైన స్వాగతం లభించింది.[267] వాటర్స్ ఈ సందర్భంగా బృంద సభ్యులతో కలిసి ప్రదర్శన ఇవ్వకపోవడంతో పింక్ ఫ్లాయిడ్ సంప్రదాయ బృందం యొక్క రెండో పునరేకీకరణ సంగీత కార్యక్రమం ఆశలు అడుగంటాయి. వేదికపై "పింక్ ఫ్లాయిడ్!" అరుపులతో రోజెర్ వాటర్స్ తన ప్రదర్శన ముగించాడు" దీనికి అతను "తరువాత" అంటూ స్పందించాడు. గిల్మర్, మాసన్ మరియు రైట్ వేదికపైకి చేరి చివరిసారి "రోజెర్ వాటర్స్!" యొక్క అరుపులను వినిపించారు. దీనిపై గిల్మర్ మర్యాదపూర్వకంగా స్పందిస్తూ, "అవును, అతను కూడా ఇక్కడ ఉన్నాడు, ఇప్పుడు మిగిలినవాళ్లం ఇక్కడ ఉన్నామన్నాడు."[268]


2006లో ఫ్రాంక్‌ఫుర్ట్‌లో ప్రదర్శన ఇస్తున్న గిల్మర్

జనవరి 2007 ఇంటర్వ్యూలో వాటర్ మాట్లాడుతూ పింక్ ఫ్లాయిడ్ తిరిగి కలిసేందుకు తాను మరింత సానుకూలంగా ఉన్నానని వెల్లడించాడు: “మిగిలినవారు కలిసిపోవాలనుకుంటే తనకు ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదని వ్యాఖ్యానించాడు. ప్రపంచాన్ని రక్షించేందుకు కూడా కాదు. వినోదభరితంగా ఉంటుంది కనుకే తాను మరింత సానుకూలంగా ఉన్నానని పేర్కొన్నాడు. ప్రజలు కూడా దీనిని ప్రేమిస్తారన్నాడు.”[269] ఆ తరువాత ఏడాది గిల్మర్ మాట్లాడుతూ: "తిరిగి పాత రోజులకు వెళ్లాలని కోరుకునేందుకు తనకు ఎటువంటి కారణంగా కనిపించడం లేదని వ్యాఖ్యానించాడు. ఇది బాగా తిరోగమనం. నేను ముందుకు వెళ్లాలనుకుంటున్నాను, వెనక్కుతిరిగి చూసుకోవడం నాకు ఉల్లాసం కలిగించదని పేర్కొన్నాడు."[270] మే 2008లో BBC 6Music కోసం ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో, డేవిడ్ గిల్మర్ తాను ఒక చివరి ప్రదర్శన ఇచ్చేందుకు ఆసక్తిగా ఉన్నానని సూచనప్రాయంగా చెప్పాడు, అయితే పూర్తి పర్యటనకు తాను సముఖంగా లేనని స్పష్టం చేశాడు.[271] తన కొత్త లైవ్ ఆల్బమ్ విడుదలను ప్రోత్సహించేందుకు అసోసియేటెడ్ ప్రెస్‌తో డేవిడ్ గిల్మర్ మాట్లాడుతూ పింక్ ఫ్లాయిడ్ పునరేకీకరణ జరగబోదని తేల్చిచెప్పాడు. గిల్మర్ మాటల్లో: "రిహార్సెల్స్‌ను తక్కువగా ఆస్వాదించగలుగుతున్నాను. తాను చేయగలిగింది ఇది కాదని రిహార్సెల్స్ చూసిన తరువాత అవగతమవుతుంది … ప్రజల జీవితాల్లో మరియు వృత్తుల్లో ఉద్వాసన క్షణాలు ఉంటాయి, తాము వాటిని దాటివేశాము, అయితే ఇకపై నేను పాలుపంచుకునే పూర్తిస్థాయి పర్యటన లేదా ఆల్బమ్ ఉండదని భావిస్తున్నాను, శతృత్వం లేదా ఇటువంటి ఇతర భావాలతో తాను తీసుకున్న నిర్ణయానికి సంబంధం లేదని గిల్మర్ పేర్కొన్నాడు. ఇదంతా ఏమిటంటే నేను దానిని చేశాను. నేను అక్కడ ఉన్నాను, నేను చేశాను"[272]


బారెట్ మరణించిన రెండేళ్లకు, సెప్టెంబరు 15, 2008న రిచర్డ్ రైట్ క్యాన్సర్ కారణంగా 65 ఏళ్ల వయస్సులో మృతి చెందాడు.[273] పింక్ ఫ్లాయిడ్ సంగీతంపై అతను వేసిన ముద్రను మిగిలిన బృంద సహచరులు, ముఖ్యంగా గిల్మర్ కీర్తించారు.[274]


No one can replace Richard Wright. He was my musical partner and my friend. In the welter of arguments about who or what was Pink Floyd, Rick's enormous input was frequently forgotten. He was gentle, unassuming and private but his soulful voice and playing were vital, magical components of our most recognised Pink Floyd sound. I have never played with anyone quite like him. The blend of his and my voices and our musical telepathy reached their first major flowering in 1971 on 'Echoes'. In my view all the greatest PF moments are the ones where he is in full flow. After all, without 'Us and Them' and 'The Great Gig in the Sky', both of which he wrote, what would 'The Dark Side of the Moon' have been? Without his quiet touch the album 'Wish You Were Here' would not quite have worked. In our middle years, for many reasons he lost his way for a while, but in the early Nineties, with 'The Division Bell', his vitality, spark and humour returned to him and then the audience reaction to his appearances on my tour in 2006 was hugely uplifting and it's a mark of his modesty that those standing ovations came as a huge surprise to him, (though not to the rest of us). Like Rick, I don't find it easy to express my feelings in words, but I loved him and will miss him enormously.

—David Gilmour, [275]


I was very sad to hear of Rick's premature death, I knew he had been ill, but the end came suddenly and shockingly. My thoughts are with his family, particularly [his children] Jamie and Gala and their mum Juliet, who I knew very well in the old days, and always liked very much and greatly admired. As for the man and his work, it is hard to overstate the importance of his musical voice in the Pink Floyd of the '60s and '70s. The intriguing, jazz influenced, modulations and voicings so familiar in 'Us and Them' and 'Great Gig in the Sky,' which lent those compositions both their extraordinary humanity and their majesty, are omnipresent in all the collaborative work the four of us did in those times. Rick's ear for harmonic progression was our bedrock. I am very grateful for the opportunity that Live 8 afforded me to engage with him and David [Gilmour] and Nick [Mason] that one last time. I wish there had been more.

—Roger Waters, [276]


Like any band, you can never quite quantify who does what. But Pink Floyd wouldn’t have been Pink Floyd if [we] hadn’t had Rick. I think there’s a feeling now -- particularly after all the warfare that went on with Roger and David trying to make clear what their contribution was -- that perhaps Rick rather got pushed into the background. Because the sound of Pink Floyd is more than the guitar, bass, and drum thing. Rick was the sound that knitted it all together... He was by far the quietest of the band, right from day one. And, I think, probably harder to get to know than the rest of us... It's almost that George Harrison thing. You sort of forget that they did a lot more than perhaps they’re given credit for.

—Nick Mason, [277]


ప్రతిఫలాలు (రాయల్టీలు) చెల్లించలేదనే ఆరోపణలపై ఏప్రిల్ 2009లో సంగీత బృందం EMIపై న్యాయపరమైన చర్యలు ప్రారంభించినట్లు తెలిసింది. టెర్రా ఫిర్మా కాపిటల్ పార్టనర్స్, 2007లో EMI యాజమాన్య బాధ్యతలు చేపట్టిన ప్రైవేట్ ఈక్విటీ సంస్థ మధ్య ప్రస్తుతం నడుస్తున్న భేదాభిప్రాయాలతో ఈ వివాదానికి సంబంధం ఉన్నట్లు తెలుస్తోంది.[278][279]


ఉత్తరదాయిత్వం[మార్చు]

అభినందన మరియు గౌరవాలు[మార్చు]

"A photo, divided into four frames, shows four men, each in a separate frame and standing alone. The frames are arranged two by two. All the men are in their older years, and have grey hair and weathered faces. The men in the top two frames are holding guitars (the top left an electric, the top right a bass), and are shown from the waist up. The men in the bottom two frames are shown from the chest/shoulders up, and appear to not be behind an instrument."
వివిధ ఛాయాచిత్రాలను కలిపివుంచిన పింక్ ఫ్లాయిడ్ యొక్క క్లాసిక్ లైన్-అప్ (పైనుంచి సవ్యదిశలో), రోజర్ వాటర్స్, డేవిడ్ గిల్మర్, రిచర్డ్ రైట్ మరియు నిక్ మాసన్

1980లో ది వాల్ "బెస్ట్ ఇంజనీర్డ్ నాన్-క్లాసికల్ ఆల్బమ్' విభాగంలో గ్రామీ అవార్డును గెలుచుకుంది[150] మరియు 1982లో దీనికి సంబంధించిన చిత్రం సౌండ్ విభాగంలో BAFTA అవార్డును కైవసం చేసుకుంది.[280] "మారూన్డ్" 1995లో 'రాక్ ఇన్‌స్ట్రమెంటల్ ఫెర్ఫామెన్స్'కు గ్రామీ గెలుచుకుంది.[281] జనవరి 17, 1996న పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృంద సభ్యులను రాక్ అండ్ రోల్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్‌లో ప్రవేశపెట్టారు. "విష్ యు వర్ హియర్"ను వేదికపై ప్రదర్శించేందుకు అందుబాటులో ఉన్న గిల్మర్, రైట్‌లకు బిల్లీ కోర్గాన్ అవార్డును ప్రదానం చేశారు.[150] దాదాపుగా పదేళ్ల తరువాత నవంబరు 16, 2005న వీరిని UK మ్యూజిక్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్‌లో కూడా చేర్చారు, ఈ సందర్భంగా వీరికి పీట్ టౌన్‌షెండ్ అవార్డు ప్రదానం చేశాడు. గిల్మర్ మరియు మాసన్ స్వయంగా హాజరై దీనిని స్వీకరించారు, కంటికి శస్త్రచికిత్స చేయించుకోవడం వలన రైట్ ఆస్పత్రిలో ఉన్నాడని వివరించారు, ఇదిలా ఉంటే వాటర్స్ మాత్రం రోమ్ నుంచి వీడియో స్క్రీన్‌పై కనిపించాడు. ఈ వేడుక ముగిసిన వెంటనే BBC రేడియో ఇంటర్వ్యూలో ఈ రాత్రి వేదికపై పాటలకచేరీ ఇవ్వడంపై మార్క్ రాడ్‌క్లిఫ్ అడిగిన ప్రశ్నకు గిల్మర్ బదులిస్తూ, లైవ్ 8 కార్యక్రమాన్ని తాము ఆస్వాదించామని చెప్పాడు, అవార్డు సందర్భంగా ప్రదర్శన ఇచ్చే అవకాశం లేదని తెలిపాడు.[282][283] పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం సంగీతానికి అందించిన సేవలకు గుర్తుగా 2008లో వారిని పోలార్ మ్యూజిక్ ప్రైజ్ వరించింది. ఈ వేడుకకు వాటర్స్ మరియు మాసన్ హాజరయ్యారు, స్వీడన్ రాజు కార్ల్ XVI గుస్టాఫ్ నుంచి వీరు ఈ బహుమతిని అందుకున్నారు.[284]


పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం రూపొందించిన ఆల్బమ్‌లు ప్రపంచవ్యాప్తంగా 200 మిలియన్లు అమ్ముడయ్యాయి,[285][286] వీటిలో అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో 74.5 మిలియన్ల ధృవీకృత యూనిట్లు విక్రయించబడ్డాయి.[287] సంగీత కార్యకలాపాల వలన ఈ బృందం సభ్యులకు బాగా లబ్ది చేకూరింది. సండే టైమ్స్ ధనవంతుల జాబితా 2009 లో వాటర్స్ £85 మిలియన్ల ఆస్తులతో 657వ స్థానాన్ని ఆక్రమించాడు, ఇదిలా ఉంటే ఈ జాబితాలో గిల్మర్ £78 మిలియన్ల ఆస్తితో 742వ స్థానంలో, మాసన్ £50 మిలియన్ల ఆస్తితో 1077వ స్థానంలో నిలిచారు. రైట్ మాత్రం ఈ జాబితాలో కనిపించలేదు.[288]


ప్రభావం[మార్చు]

వివిధ కళా ప్రక్రియలకు చెందిన అనేక ప్రసిద్ధ సంగీత కళాకారులు మరియు సంగీత బృందాలపై పింక్ ఫ్లాయిడ్ సంగీత ప్రభావం కనిపిస్తుంది. డేవిడ్ బౌయి,[289] బ్లుర్[290][291], టాంజెరిన్ డ్రీమ్[292], నైన్ ఇంచ్ నైల్స్,[293] డ్రీమ్ థియేటర్,[294] మై కెమికల్ రొమాన్స్,[295] నాజ్, క్వీన్, ది మార్స్ వోల్టా[296], ఫిష్,[297] రేడియోహెడ్,[298][299] పోర్క్యుపైన్ ట్రీ[300], మరియు స్మాషింగ్ పంప్కిన్స్‌పై పింక్ ఫ్లాయిడ్ ప్రభావాన్ని చూడవచ్చు.[301][302] ఇటలీకి చెందిన సంగీత కళాకారుడు మరియు కండక్టర్ మార్టినో ట్రావెర్సా యుక్త వయస్సులో ఉన్నప్పుడు వీరి పాటలే వినేవాడు.[303] బోస్టన్‌లో ప్రదర్శన సందర్భంగా పెట్ షాప్ బాయ్స్ పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం రూపొందించిన ప్రసిద్ధ ఆల్బమ్ ది వాల్‌ కు జోహార్లు అర్పించారు.[304]


ఫిబ్రవరి 8, 1995న "టైమ్" యొక్క ప్రారంభ క్రమాన్ని STS-63 అంతరిక్ష బృందాన్ని నిద్రలేపే పిలుపుగా (వేకప్ కాల్) ఉపయోగించారు.[305]


ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనలు[మార్చు]

ప్రత్యక్ష సంగీతం అనుభవానికి పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందాన్ని మార్గదర్శకులుగా చెప్పవచ్చు, భారీ ఆర్భాటాలతో రూపొందించబడే వేదికలతో వీరు సంగీత అభిమానులకు గుర్తిండిపోయారు, ప్రదర్శన ఇచ్చిన కళాకారులను సైతం మైమరిపించే వేదికలపై పాటకచేరీ నిర్వహించడం వీరి ప్రత్యేకత. విజువల్ ఎఫెక్ట్స్‌తోపాటు, పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం ధ్వని నాణ్యత విషయంలోనూ మెరుగైన ప్రమాణాలు పాటించేవారు, వీరు ప్రదర్శనలకు విన్నూత్న సౌండ్ ఎఫెక్ట్స్ మరియు క్వాడ్రోఫోనిక్ స్పీకర్ వ్యవస్థలను ఉపయోగించేవారు.[citation needed] ప్రారంభ రోజుల నుంచి విజువల్ ఎఫెక్ట్స్‌ను సమర్థవంతంగా ఉపయోగించడంపై వీరు దృష్టి పెట్టారు, వీటితోపాటు సైకెడెలిక్ రాక్ భాగాలను లండన్‌లోని UFO క్లబ్ వంటి వేదికల వద్ద ప్రదర్శించేవారు.


లైవ్ ప్రదర్శనల నాణ్యతకు (ముందుగా రికార్డు చేసిన పాటల విషయంలో కూడా) బృందం ఎంతో ప్రాధాన్యత ఇచ్చేది; దీనికి ఉదాహరణ ఏమిటంటే నాణ్యత కనిపించదనే భావనతో ది డార్క్ సైడ్ ఆఫ్ ది మూన్‌ ను ప్రసార మాధ్యమాలకు విడుదల చేయలేదు, ఈ ఆల్బమ్‌ను పేలవమైన నాణ్యత ఉండే PA సిస్టమ్‌ ద్వారా ప్రదర్శించడం వలన ఆశించిన ప్రభావం కనిపించదని వారు భావించారు.[306][307] UK, జపాన్, ఉత్తర అమెరికా మరియు ఐరోపా దేశాల్లో పర్యటిస్తున్న సందర్భంగా ఈ ఆల్బమ్‌లో ఎక్కువ భాగాన్ని మార్చడం మరియు కంపోజ్ చేయడం జరిగింది.[308] డార్ట్‌మండ్‌లో ప్రారంభమైన వీరి ఇన్ ది ఫ్లెష్ పర్యటనలో జంతువులు ప్రధాన పాత్ర పోషించాయి. ఈ పర్యటన ఐరోపా గుండా UKకు సాగింది, తరువాత USకు రెండు పర్యటనలు నిర్వహించారు. వీరు ప్రదర్శించిన అల్‌గీ అనే పేరు గల తేలియాడే పంది బాగా విస్తృతంగా ఉపయోగించిన అనేక పంది ఇతివృత్తాలకు స్ఫూర్తిగా నిలిచింది. వీరి ప్రదర్శనల సందర్భంగా గాలితో నింపిన పంది బొమ్మ ప్రేక్షకులపైగా వెళ్లేది, దీనిని తరువాత తక్కువ ఖర్చుతో చేసిన ఆకృతితో మార్చారు, అయితే ఇది పేలిపోయే వాయువుతో తయారు చేయబడింది. ఒక సందర్భంలో ఆక్సిజన్-ఎసిటలిన్ మిశ్రమానికి బదులుగా మృదు ప్రొపేన్ వాయువును చేర్చడంతో, ఒక పెద్ద (మరియు ప్రమాదకరమైన) పేలడుకు దారితీసింది.


పింక్ ఫ్లాయిడ్ బృందం ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనల విషయంలో ప్రయోగాలు చేసినప్పటికీ, వారి యొక్క ఇన్ ది ఫ్లెష్ పర్యటన సందర్భంగా అభిమానుల ప్రవర్తన మరియు వారు ప్రదర్శన ఇచ్చిన వేదికల పరిమాణం వారి యొక్క రాక్ ఒపెరా, ది వాల్ ప్రదర్శనలపై బాగా ప్రభావం చూపాయి. ది వాల్ పర్యటన లో కార్డ్‌బోర్డు ఇటుకలతో సంగీత బృందం మరియు ప్రేక్షకుల నడుమ ఒక 40 feet (12 m) ఎత్తైన గోడను నిర్మించారు. గోడలో ఖాళీలు ప్రేక్షకులు కథలోని వివిధ సన్నివేశాలను చూసేందుకు వీలు కల్పించేలా రూపొందించబడ్డాయి, అంతేకాకుండా ఈ గోడ స్కార్ఫే యొక్క యానిమేషన్లు ప్రదర్శించేందుకు తెరగా కూడా ఉపయోగించబడింది. ఈ కథలోని అనేక పాత్రలు భారీ తేలియాడే బొమ్మలుగా విడుదల చేయబడ్డాయి, కొత్త పంది బొమ్మ ఖండించుకుంటున్న సుత్తుల చిహ్నాలతో నింపబడింది. ఈ పర్యటన ఫిబ్రవరి 7, 1980న లాస్ ఏంజెలెస్ మెమొరియల్ స్పోర్ట్స్ ఎరీనాలో ప్రారంభమైంది.[309] "కంఫర్టబుల్లీ నంబ్" ప్రదర్శన ఈ పర్యటనలో గుర్తిండిపోయిన అంశాల్లో ఒకదానిగా నిలిచింది. వాటర్స్ తన యొక్క ప్రారంభ పాట భాగాన్ని పాడగా, గిల్మర్ తన యొక్క క్యూ కోసం చీకటిలో గోడపై వేచివున్నాడు. ఆ సందర్భం వచ్చినప్పుడు, ప్రకాశవంతమైన నీలం మరియు తెలుపు రంగు లైట్లు ప్రేక్షకులు ఆశ్చర్యపోయే రీతిలో అతడిని ప్రకాశింపజేస్తాయి. ఎత్తైన హైడ్రాలిక్ ప్లాట్‌ఫామ్ మద్దతుతో ఉన్న కాస్టోర్స్‌పై ఒక ఫ్లైట్ కేస్‌పైన గిల్మర్ నిలబడి ఉంటాడు, వెనుక నుంచి సాంకేతిక నిపుణుడి మద్దతుతో ఉన్న ప్రమాదకరమైన సెట్ ఇది.[310]


సంగీత బృందం యొక్క డివిజన్ బెల్ పర్యటన సందర్భంగా, పబ్లియస్ అనే ఒక గుర్తు తెలియని వ్యక్తి ఇంటర్నెట్ న్యూస్ గ్రూపులో కొత్త ఆల్బమ్‌లో ఉన్నట్లు భావిస్తున్న పొడుపు కథను పరిష్కరించేందుకు అభిమానులను ఆహ్వానిస్తూ ఒక సందేశం వ్యాపింపజేశాడు. ఈస్ట్ రూథర్‌ఫోర్డ్‌లో పింక్ ఫ్లాయిడ్ ప్రదర్శన వేదిక ముందు తెలుపు లైట్లు వెలిగినప్పుడు ఎనిగ్మా పబ్లియస్ అనే పదాలు కనిపించడంతో ఈ పొడుపు కథ గురించి ఇంటర్నెట్ వినియోగదారు నిజమే చెప్పినట్లు అవగతమైంది. అక్టోబరు 1994లో ఇర్లాస్ కోర్ట్‌లో జరిగిన టీవీలో ప్రసారమైన ప్రదర్శన సందర్భంగా ఎనిగ్మా అనే పదం పెద్ద అక్షరాలతో వేదికపై ప్రదర్శించబడింది. పబ్లియస్ ఎనిగ్మా పొడుపు కథకు వాస్తవ పరిష్కారం ఉంటుందని మాసన్ తరువాత ధృవీకరించాడు మరియు అయితే దీనిని బృంద సభ్యులు కాకుండా, రికార్డింగ్ కంపెనీ ఆసక్తిపై చేర్చడం జరిగిందని చెప్పాడు. అయితే 2009కి కూడా ఈ పొడుపు కథ అపరిష్కృతంగానే మిగిలివుంది.[241]


డిస్కోగ్రఫీ (మ్యూజిక్ రికార్డింగ్స్ యొక్క వర్ణణాత్మక జాబితా)[మార్చు]


ఆల్బమ్‌లు[మార్చు]


వీడియోలు[మార్చు]


గమనికలు[మార్చు]

  1. The sources used in this article suggest different dates for the first billing of this name, and therefore this article is purposely ambiguous.
  2. Child was employed by Peter Jenner as a secretary and general production assistant.[49]
  3. Storm Thorgerson attended the same school, about the same time as Waters and Barrett.[73]
  4. There seems to be some confusion about the date that Barrett turned up, and Gilmour's wedding. Blake (2008) writes that Gilmour's wedding was on 7 July, but that witnesses swore they saw Barrett at his reception at Abbey Road. Other authors claim that the reception and Barrett's visit were on 5 June.
  5. Nick Mason has expressed doubt over this.[143]
  6. Pink Floyd eventually sued NWG for £1M, accusing them of fraud and negligence. NWG collapsed in 1981. Andrew Warburg fled to Spain, Norton Warburg Investments (a part of NWG) was renamed to Waterbrook, and many of its holdings were sold at a huge loss. Andrew Warburg was jailed for three years upon his return to the UK in 1987.[170]
  7. The two would later fall out when Ezrin inadvertently released details of the album's stage show to a journalist.[179]
  8. Mason (2005) goes some way toward backing this statement up, by stating that "rumour had it we would not be allowed in"[225]
  9. Mason (2005) also writes that they had enough left-over material to create a separate release.[233]


సూచనలు[మార్చు]

సమగ్రమైన విషయాలు
  1. Blake 2008, p. 36
  2. Blake 2008, p. 13
  3. Mason 2005, pp. 15–19
  4. Blake 2008, p. 38
  5. 5.0 5.1 5.2 Blake 2008, pp. 38—39
  6. 6.0 6.1 Mason 2005, pp. 20–21
  7. Mason 2005, pp. 11–12
  8. 8.0 8.1 Mason 2005, pp. 24–26
  9. Schaffner 1991, pp. 27–28
  10. 10.0 10.1 Blake 2008, p. 41
  11. Blake 2008, p. 33
  12. 12.0 12.1 Mason 2005, p. 27
  13. 13.0 13.1 Schaffner 1991, pp. 22–23
  14. 14.0 14.1 Blake 2008, pp. 42–44
  15. Schaffner 1991, p. 30
  16. 16.0 16.1 Mason 2005, pp. 33–37
  17. Mason 2005, p. 30
  18. Mason 2005, pp. 29–32
  19. Blake 2008, p. 45
  20. 20.0 20.1 Schaffner 1991, pp. 32–33
  21. Mason 2005, pp. 50–51
  22. Schaffner 1991, p. 34
  23. 23.0 23.1 Mason 2005, pp. 46–49
  24. Schaffer 1991, pp. 42–43
  25. Mason 2005, pp. 52–53
  26. Schaffner 1991, p. 44
  27. Entertainments—Classified Advertising, The Times at infotrac.galegroup.com, 1967-01-17, retrieved 2009-08-27 
  28. Mason 2005, p. 54
  29. Mason 2005, pp. 54–58
  30. 30.0 30.1 Schaffner 1991, p. 49
  31. Mason 2005, p. 58
  32. Schaffner 1991, p. 50
  33. Schaffner 1991, pp. 54–55
  34. Mason 2005, pp. 59–63
  35. Mason 2005, pp. 64–66
  36. 36.0 36.1 Mason 2005, pp. 84–85
  37. Blake 2008, p. 79
  38. Schaffner 1991, p. 28
  39. Mason 2005, pp. 78–79
  40. Mason 2005, p. 80
  41. 41.0 41.1 Mason 2005, pp. 86–87
  42. Blake 2008, p. 88
  43. Blake 2008, pp. 86–87
  44. 44.0 44.1 Mason 2005, p. 82
  45. Shaffner 1991, p. 51
  46. Mason 2005, p. 87, p. 70
  47. Mason 2005, pp. 92–93
  48. Blake 2008, pp. 84–85
  49. Schaffner 1991, p. 36
  50. Mason 2005, p. 95
  51. 51.0 51.1 51.2 Mason 2005, pp. 95–105
  52. Blake 2008, p. 94
  53. Schaffner 1991, pp. 88–90
  54. 54.0 54.1 Schaffner 1991, pp. 91–92
  55. Schaffner 1991, p. 94
  56. Blake 2008, p. 102
  57. Schaffner 1991, p. 105
  58. Blake 2008, p. 14
  59. Mason 2005, p. 28
  60. Mason 2005, p. 34
  61. Blake 2008, p. 110
  62. 62.0 62.1 Mason 2005, pp. 109–111
  63. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; Schaffnerp104 అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  64. 64.0 64.1 Blake 2008, p. 112
  65. Blake 2008, pp. 113–114
  66. Mason 2005, pp. 112–113
  67. Schaffner 1991, p. 123
  68. Schaffner 1991, pp. 124–125
  69. Mason 2005, pp. 115–119
  70. Blake 2008, pp. 116–117
  71. Blake 2008, p. 117
  72. 72.0 72.1 72.2 Blake 2008, p. 118
  73. Mason 2005, p. 19
  74. 74.0 74.1 Mason 2005, pp. 127–131
  75. Schaffner 1991, p. 122
  76. 76.0 76.1 76.2 Mason 2005, pp. 133–135
  77. Schaffner 1991, p. 97
  78. Schaffner 1991, p. 131
  79. Schaffner 1991, pp. 136–137
  80. Mason 2005, pp. 135–136
  81. Schaffner 1991, p. 154
  82. 82.0 82.1 Schaffner 1991, p. 144
  83. Blake 2008, p. 148
  84. Schaffner 1991, pp. 140–145
  85. Schaffner 1991, p. 147
  86. Schaffner 1991, pp. 150–151
  87. BBC - Music - Review of Pink Floyd - Meddle, www.bbc.co.uk, retrieved 2009-10-29 
  88. Schaffner 1991, p. 163
  89. Schaffner 1991, pp. 152–153
  90. Mason 2005, pp. 152–153
  91. 91.0 91.1 91.2 91.3 Mason 2005, p. 157
  92. Mason 2005, p. 153
  93. Harris 2006, p. 62
  94. Harris 2006, pp. 63–64
  95. Povey 2007, pp. 142–144
  96. Mason 2005, p. 158
  97. Povey 2007, p. 148
  98. Snider 2008, p. 103
  99. Schaffner 1991, pp. 156–157
  100. Harris 2006, pp. 71–72
  101. Mason 2005, p. 165
  102. Harris, John (2003-03-12), "'Dark Side' at 30: Roger Waters", Rolling Stone, retrieved 2009-02-18 
  103. Mason 2005, p. 166
  104. Harris 2006, pp. 73–74
  105. Classic Albums: The Making of The Dark Side of the Moon (DVD), Eagle Rock Entertainment, 2003-08-26 
  106. Schaffner 1991, p. 159
  107. Schaffner 1991, p. 162
  108. Povey 2007, p. 154
  109. Mason 2005, p. 171
  110. Richardson, Ken (2003-05), Another Phase of the Moon page 1, soundandvisionmag.com, retrieved 2009-03-19 
  111. Harris 2006, pp. 103–108
  112. Schaffner 1991, p. 158
  113. Harris 2006, pp. 109–114
  114. Harris 2006, p. 133
  115. Blake, Mark (2008-10-28), 10 things you probably didn't know about Pink Floyd, entertainment.timesonline.co.uk, retrieved 2009-03-17 
  116. 116.0 116.1 Mason 2005, p. 177
  117. Harris 2006, pp. 134–140
  118. Schaffner 1991, pp. 165–166
  119. 119.0 119.1 Mason 2005, p. 167
  120. Pink Floyd —Dark Side of the Moon —sleeve notes, TRO Hampshire House Publishing Corp., 1973 
  121. Hollingworth, Roy (1973), Historical info - 1973 review, Melody Maker, pinkfloyd.com, retrieved 2009-03-30 
  122. Grossman, Lloyd (1973-05-24), Dark Side Of The Moon Review, Rolling Stone, retrieved 2009-08-07 
  123. Schaffner 1991, p. 166
  124. Jude, Dan (4 December 2008), Wear your art on your sleeve, Disappear Here, retrieved 2009-05-24 
  125. Harris 2006, p. 157
  126. Schaffner 1991, pp. 166–167
  127. Harris 2006, pp. 164–166
  128. Harris 2006, pp. 158–161
  129. Schaffner 1991, p. 173
  130. 130.0 130.1 Schaffner 1991, pp. 178–184
  131. Mason & 2005 p. 134, p. 200
  132. Mason 2005, p. 200
  133. Mason 2005, pp. 202–203
  134. 134.0 134.1 134.2 Schaffner 1991, pp. 184–185
  135. Mason 2005, p. 202
  136. In the Studio with Redbeard, Barbarosa Ltd. Productions, 1992 
  137. Schaffner 1991, p. 178
  138. 138.0 138.1 Watkinson & Anderson 2001, p. 119
  139. 139.0 139.1 Schaffner 1991, p. 184
  140. Povey 2007, p. 190
  141. Schaffner 1991, pp. 185–186
  142. Mason 2005, p. 204
  143. Mason 2005, p. 208
  144. The Pink Floyd And Syd Barrett Story (DVD), BBC, 2003 
  145. Schaffner 1991, p. 189
  146. Mason 2005, pp. 206–208
  147. Watkinson & Anderson 2001, p. 120
  148. Schaffner 1991, pp. 189–190
  149. Schaffner 1991, p. 190
  150. 150.0 150.1 150.2 Povey 2007, p. N/A
  151. Thorgerson, Storm, Wish You Were Here cover, hypergallery.com, retrieved 2009-05-04 
  152. Stuart, Julia (2007-03-07), Cover stories (Registration required), The Independent hosted at infoweb.newsbank.com, retrieved 2009-08-21 
  153. Kean, Danuta (2007-06-21), Cover story that leaves authors out of picture, ft.com, retrieved 2009-08-21 
  154. Schaffner 1991, pp. 192–193
  155. Povey 2007, p. 197
  156. 156.0 156.1 Schaffner 1991, p. 193
  157. Christgau, Robert (1975), Pink Floyd - Wish You Were Here, robertchristgau.com, retrieved 2009-08-14 
  158. Mason 2005, pp. 215–216
  159. 159.0 159.1 Mason 2005, pp. 218–220
  160. Blake 2008, pp. 241–242
  161. 161.0 161.1 161.2 Blake 2008, p. 246
  162. Mason 2005, pp. 223–225
  163. Blake 2008, pp. 244–245
  164. Blake 2008, pp. 242–243
  165. Blake 2008, p. 243
  166. 166.0 166.1 166.2 Blake 2008, p. 247
  167. Blake 2008, pp. 252–253
  168. Mason 2005, p. 230
  169. Mason 2005, pp. 235–236
  170. 170.0 170.1 Schaffner 1991, pp. 206–208
  171. Blake 2008, pp. 258–259
  172. Blake 2008, p. 260
  173. Schaffner 1991, p. 210
  174. Blake 2008, pp. 260–261
  175. McCormick, Neil (2006-08-31), Everyone wants to be an axeman..., telegraph.co.uk, retrieved 2009-09-28 
  176. Mason 2005, p. 238
  177. Schaffner 1991, p. 213
  178. Mason 2005, pp. 240–242
  179. Blake 2008, p. 284
  180. 180.0 180.1 Blake 2008, pp. 264–267
  181. 181.0 181.1 Blake 2008, p. 267
  182. Mason 2005, p. 246
  183. Mason 2005, p. 245
  184. Blake 2008, pp. 267–268
  185. Schaffner 1991, p. 219
  186. Blake 2008, p. 269
  187. 187.0 187.1 Blake 2008, pp. 285–286
  188. Mason 2005, p. 237
  189. Mason 2005, p. 249
  190. Blake 2008, pp. 276–277
  191. Schaffner 1991, p. 221
  192. Ruhlmann 2004, p. 175
  193. Holden, Stephen (1990-04-25), Putting Up 'The Wall', The New York Times, retrieved 2009-08-21 
  194. Blake 2008, p. 279
  195. Schaffner 1991, pp. 223–225
  196. Blake 2008, p. 289
  197. Blake 2008, pp. 288–292
  198. Mason 2005, p. 263
  199. Blake 2008, pp. 294–295
  200. 200.0 200.1 Blake 2008, pp. 296–298
  201. Mason 2005, p. 268
  202. 202.0 202.1 Mason 2005, p. 273
  203. Blake 2008, p. 295
  204. Loder, Kurt (1983-04-14), Pink Floyd — The Final Cut, rollingstone.com, retrieved 2009-09-04 
  205. Blake 2008, pp. 299–300
  206. Blake 2008, pp. 302–309
  207. Blake 2008, pp. 309–311
  208. 208.0 208.1 208.2 Blake 2008, pp. 311–313
  209. Schaffner 1991, p. 271
  210. Schaffner 1991, p. 263
  211. 211.0 211.1 Schaffner 1991, pp. 264–266
  212. Schaffner 1991, pp. 267–268
  213. Blake 2008, pp. 316–317
  214. 214.0 214.1 Schaffner 1991, p. 269
  215. Mason 2005, pp. 284–285
  216. 216.0 216.1 Schaffner 1991, pp. 268–269
  217. Blake 2008, p. 320
  218. Mason 2005, p. 287
  219. Blake 2008, p. 321
  220. 220.0 220.1 Blake 2008, p. 322
  221. Schaffner 1991, p. 273
  222. Blake 2008, p. 327
  223. Blake 2008, pp. 326–327
  224. Blake 2008, p. 328
  225. Mason 2005, p. 300
  226. Blake 2008, pp. 329–335
  227. Blake 2008, p. 353
  228. Schaffner 1991, p. 276
  229. 229.0 229.1 Schaffner 1991, pp. 282–283
  230. Mason 2005, p. 307
  231. Mason 2005, pp. 311—313
  232. Blake 2008, p. 352
  233. Mason 2005, p. 316
  234. 234.0 234.1 Mason 2005, pp. 314–321
  235. Blake 2008, p. 355
  236. Blake 2008, p. 356
  237. Blake 2008, p. 365
  238. Blake 2008, pp. 356–357
  239. Blake 2008, p. 359
  240. Mason 2005, p. 322
  241. 241.0 241.1 Blake 2008, pp. 363–367
  242. Mason 2005, p. 324
  243. Blake 2008, p. 367
  244. Mason 2005, p. 333
  245. Steve O'Rourke's funeral, brain-damage.co.uk, 2003-11-14, retrieved 2009-09-08 
  246. Mason 2005, pp. 335–339
  247. Blake 2008, pp. 380–384
  248. Mason 2005, p. 342
  249. Live 8: London, live8live.com, 2005-07-02 
  250. Blake 2008, p. 386
  251. Blake 2008, p. 395
  252. Donate Live 8 profit says Gilmour, news.bbc.co.uk, 2005-07-05, retrieved 2008-11-15 
  253. David Gilmour talks of reunion and the future, brain-damage.co.uk, 2005-07-13, retrieved 2009-09-08 
  254. We don't need no £136m (Registration required), The Daily Records hosted at infoweb.newsbank.com, 2005-09-05, retrieved 2009-09-08 
  255. Scaggs, Austin (2005-07-28), Q&A: Roger Waters, rollingstone.com, retrieved 2008-11-15 
  256. గిటార్ వరల్డ్ , ఏప్రిల్ 2006
  257. David Gilmour: "Pink Floyd? It's over", brain-damage.co.uk, 2006-02-05, retrieved 2009-09-08 
  258. February 5th 2006 - Die Welt, Germany, brain-damage.co.uk, 2006-02-05, retrieved 2009-09-08 
  259. Legrand, Emmanuel (2006-02-21), February 21st 2006 - Reuters/Billboard, brain-damage.co.uk, retrieved 2009-09-08 
  260. Blake 2008, pp. 387–389
  261. 261.0 261.1 Pareles, Jon (2006-07-12), Syd Barrett, a Founder of Pink Floyd And Psychedelic Rock Pioneer, Dies at 60, nytimes.com, retrieved 2009-09-07 
  262. Blake 2008, pp. 390–391
  263. Blake 2008, p. 394
  264. Blake 2008, pp. 391–392
  265. Blake 2008, p. 392
  266. The Express: Floyd in full glory (Registration required), Daily Express at infoweb.newsbank.com, 2007-12-27, retrieved 2009-09-08 
  267. Youngs, Ian (2007-05-11), Floyd play at Barrett tribute gig, news.bbc.co.uk, retrieved 2009-09-08 
  268. Pink Floyd appear at Syd Barrett tribute gig, nme.com, 2007-05-11, retrieved 2008-11-15 
  269. Reid, Graham (2007-01-22), Roger Waters Interview by Graham Reid: Dark Side of the Moon Concert Auckland, viewauckland.co.nz, retrieved 2009-09-08 
  270. Hiatt, Brian (2007-09-04), Exclusive: David Gilmour Looks Darkly at the Future of Pink Floyd, rollingstone.com, retrieved 2008-11-15 
  271. Pink Floyd to repeat Live8 reunion?, nme.com, 2008-05-27, retrieved 2008-11-15 
  272. Gilmour says no Pink Floyd reunion, msnbc.msn.com, 2008-09-09, retrieved 2009-09-08 
  273. Booth, Robert (2008-09-16), Pink Floyd's Richard Wright dies, retrieved 2009-09-07 
  274. Floyd Founder Wright dies at 65, news.bbc.co.uk, 2008-09-15, retrieved 2008-11-15 
  275. News, 2008, davidgilmour.com, 2008-09-15, retrieved 2009-09-10 
  276. Goodbye Old Fried, 96kzel.com, retrieved 2009-09-20 
  277. Collis, Clark (2008-09-18), Pink Floyd's Nick Mason on former bandmate Richard Wright (R.I.P.), popwatch.ew.com, retrieved 2009-09-10 
  278. Pink Floyd sue EMI, idiomag.com, 2009-04-22, retrieved 2009-04-26 
  279. Pink Floyd go after EMI, guardian.co.uk, 2009-04-19, retrieved 2009-08-14 
  280. BAFTA Past Winners and Nominees, bafta.org, 1982, retrieved 2009-09-08 
  281. And the Winners Are...., nytimes.com, 1995-03-02, retrieved 2009-09-08 
  282. Pink Floyd - 2005 UK Music Hall Of Fame report, brain-damage.co.uk, 2005-11-19, retrieved 2009-09-08 
  283. Blake 2008, pp. 386–387
  284. Pink Floyd, Renee Fleming win Polar Music Prize, boston.com, 2008-05-21, retrieved 2009-09-08 
  285. Fresco, Adam (2006-07-11), Pink Floyd founder Syd Barrett dies at home, timesonline.co.uk, retrieved 2008-11-15 
  286. Floyd 'true to Barrett's legacy', news.bbc.co.uk, 2006-07-11, retrieved 2008-11-15 
  287. Top Selling Artists, riaa.com, retrieved 2008-11-15 
  288. 2009 Rich List search, business.timesonline.co.uk, 2009, retrieved 2009-09-08 
  289. David Bowie pays tribute to Syd Barrett, nme.com, 2006-07-11, retrieved 2009-10-13 
  290. Pumpkins: Beatles redux, and more, 2009-03-14, retrieved 2009-09-26 
  291. Pumpkins: Beatles redux, and more, 1996-02-14, retrieved 2009-09-26 
  292. Interview with Klaus Schulze, www.klaus-schulze.com, 1997-04, retrieved 2009-10-16 
  293. Di Perna, Alan (2000-03-11), Trent Reznor meets Roger Waters, theninhotline.net, retrieved 2008-11-15 
  294. Nick Mason interviewed by Dream Theater's drummer, brain-damage.co.uk, 2006-11-10, retrieved 2008-11-15 
  295. Thompson, Ed (2006-10-25), My Chemical Romance - The Black Parade, uk.music.ign.com, retrieved 2009-09-29 
  296. Tennille, Andy (2007-11-03), `Phish Phans' jam to tunes by Pink `Phloyd', jambase.com, retrieved 2009-09-26 
  297. Iwasaki, Scott (1998-11-03), `Phish Phans' jam to tunes by Pink `Phloyd', archive.deseretnews.com, retrieved 2009-03-30 
  298. Christgau, Robert (1997-09-23), "Consumer Guide Sept. 1997", Village Voice, retrieved 2008-09-29 
  299. Reising 2005, pp. 208–211.
  300. Pumpkins: Beatles redux, and more, 2009-03-14, retrieved 2009-09-26 
  301. Pumpkins: Beatles redux, and more, edition.cnn.com, 2000-04-07, retrieved 2009-09-08 
  302. డిరోగటిస్, జిమ్. మిల్క్ ఇట్!: కలెక్టెడ్ మ్యూజింగ్స్ ఆన్ ది ఆల్టర్నేటివ్ మ్యూజిక్ ఎక్స్‌ప్లోజన్ ఆఫ్ 90's . కేంబ్రిడ్జ్: డా కాపో, 2003. ISBN 0-306-81271-1, పేజి 46, 80
  303. Maratti, Adriana (Autumn 1996), Music and Science: An Interview with Martino Traversa 20, Computer Music Journal, pp. 14–19 
  304. Muther, Christopher (2009-09-07), Pet Shop Boys remain '80s kings (registration required), Boston Globe hosted at infoweb.newsbank.com, retrieved 2009-09-08 
  305. Fries, Colin, Chronology of Wakeup Calls (PDF), NASA History Division, p. 27, retrieved 2009-03-16 
  306. Schaffner 1991, p. 166.
  307. Povey 2007, p. 160.
  308. Povey 2007, pp. 164–173
  309. Blake 2008, pp. 280–282
  310. Blake 2008, pp. 284–285


గ్రంథ సూచన వివరాలు


మరింత చదవడానికి
  • Bryan Morrison, telegraph.co.uk, 2008-09-29, retrieved 2009-09-05 
  • Steve O'Rourke, telegraph.co.uk, 2003-11-05, retrieved 2009-09-06 
  • Fitch, Vernon (2005), The Pink Floyd Encyclopedia (Third ed.), ISBN 1894959248 
  • Hoyland, John (1970), Pink Floyd: Unquiet Desperation 
  • Jones, Cliff (1996), Another Brick in the Wall: The Stories Behind Every Pink Floyd Song, ISBN 0553067338 
  • Mabbett, Andy (1995), The Complete Guide to the Music of Pink Floyd, Omnibus Pr, ISBN 071194301X 
  • Macalister, Malcolm (2004-11-24), The dark side of The Wall, independent.co.uk, retrieved 2009-09-08 
  • Miles; Mabbett, Andy (1994), Pink Floyd : the visual documentary, ISBN 0711941092 
  • Palacios, Julian (2001), Lost in the Woods: Syd Barrett and the Pink Floyd, ISBN 0752223283 
  • Randall, Mac (2000), Exit Music: The Radiohead Story, Delta, ISBN 0385333935 


బాహ్య లింకులు[మార్చు]

మూస:UK underground