పిల్లికూత వ్యాధి

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
Croup
Classification and external resources
Croup steeple sign.jpg
The steeple sign as seen on an AP neck X-ray of a child with croup
ICD-10 J05.0
ICD-9 464.4
DiseasesDB 13233
MedlinePlus 000959
eMedicine ped/510 emerg/370 radio/199
MeSH D003440

పిల్లికూత వ్యాధి (లేదా లారింగోట్రాచియోబ్రాంకైటిస్) అనేది ఒక శ్వాసకోస సంక్రమణం ఇది పై శ్వాసమార్గం యొక్క తీవ్రమైన సంక్రమణం వల్ల కలుగుతుంది. సంక్రమణం గొంతు లోపల వాపుకు దారి తీస్తుంది. వాపు సాధారణ శ్వాస తీసుకోవడంతో జోక్యం చేసుకుంటుంది; పిల్లికూత వ్యాధి లక్షణాలు "మొరుగుతున్న"దగ్గు, కీచుమనెడు చప్పుడు (పై స్థాయిలోని పిల్లికూతల శబ్దం), మరియు గొంతురాపు. పిల్లికూత వ్యాధి లక్షణాలు స్వల్పము, ఓమాదిరి, లేదా తీవ్ర లక్షణాలుగా ఉండవచ్చు, మరియు తరుచు రాత్రి పూట అధ్వాన్నంగా మారవచ్చు. నోటి ద్వారా స్టిరాయిడ్స్ యొక్క ఒక మోతాదు సంక్రమణంను చికిత్స చేయవచ్చు. చాలా తీవ్రమైన కేసులలో కొన్నిసార్లు ఎపినెఫ్రైన్ ఉపయోగించబడుతుంది. ఆసుపత్రిలో చేరవలసిన అవసరం అరుదు.

పిల్లికూత వ్యాధి వైద్యపరమైన ఆధారాలపై నిర్ధారించబడింది, మరొక సారి లక్షణాల యొక్క తీవ్రమైన కారణాలు మినహాయించబడినవి(ఉదాహరణకు, కంఠమూలం మంట లేదా శ్వాసమార్గం విదేశీ వస్తువు). తదుపరి పరిశోధనలు—రక్త పరీక్షలు, ఎక్స్-రేలు, మరియు సంవర్ధనాలు—లాంటివి అవసరము లేదు. 6 నెలలు మరియు 5–6 సంవత్సరాల వయస్సు మధ్య సాధారణంగా, దాదాపు 15% మంది పిల్లలలో చూడబడే సాధారణ స్థితి పిల్లికూత వ్యాధి. యౌవనవంతులు లేదా యుక్తవయస్కులకు అరుదుగా పిల్లికూత వ్యాధి వస్తుంది.


చిహ్నాలు మరియు లక్షణాలు[మార్చు]

పిల్లికూత వ్యాధి వీటిని కలిగి ఉంటాయి "మొరుగుతున్న" దగ్గు, కీచుమనెడు చప్పుడు(పిల్లికూతలు), గొంతురాపు, మరియు శ్వాసతీసుకోవడంలో ఇబ్బంది సాధారణంగా రాత్రి పూట ఇవి అధ్వాన్నం.[1] "మొరుగుతున్న" దగ్గు [పిన్నిపెడ్|సీల్]] లేదా సీ లయన్ యొక్క పిలుపును పోలినట్లుగా తరుచు వర్ణించబడుతుంది.[2] ఏడవడం పిల్లికూతలను అధ్వాన్నం చేయగలదు; పిల్లికూతలు అనగా శ్వాస మార్గాలు కుచించుకుపోయాయని అర్థం పిల్లికూత వ్యాధి అధ్వాన్నం అవుతుంటే, పిల్లికూతలు గణనీయంగా తగ్గగలవు.[1]

ఇతర లక్షణాలు వీటిని కలిగి ఉంటాయి జ్వరము, రొంప (సాధారణ జలుబు యొక్క విలక్షణమైన లక్షణాలు), మరియు ఛాతి గోడ లోపలికిలాగబడటం.[1][3] చొంగకార్చడం లేదా అనారోగ్యంగా కనిపించడం ఇతర వైద్య పరిస్థితులను సూచిస్తుంది.[3]

కారణాలు[మార్చు]

ఒక వైరస్ పిల్లికూత వ్యాధిని కలిగించగలదు.[1][4] కొంత మంది తీవ్రమైనలారింగోట్రాచెటిస్, స్పాస్మోడిక్ పిల్లికూత వ్యాధి, లారింజియల్ డిఫ్తీరియా, బ్యాక్టీరియల్ ట్రాచెటిస్, లారింగోట్రాచియోబ్రాంకైటిస్, మరియు లారింగోట్రాచియోబ్రాంకోన్యుమోనైటిస్‌ను చేర్చేందుకు పదమును వాడతారు. మొదటి రెండు పరిస్థితులు వైరస్‌ను కలిగి ఉంటాయి మరియు స్వల్పమైన లక్షణాలను కలిగి ఉంటాయి; చివరి నాలుగు బ్యాక్టీరియా వల్ల కలుగుతాయి మరియు సాధారణంగా చాలా తీవ్రము.[2]

వైరల్[మార్చు]

75% కేసులలో పారాఇన్‌ఫ్లుయెంజా వైరస్, ప్రాథమికంగా రకాలు 1 మరియు 2, వైరస్ పిల్లికూత వ్యాధి/తీవ్రమైన లారింగోట్రాచెటిస్‌కు కారణమైనది.[5] కొన్నిసార్లు వైరస్ పిల్లికూత వ్యాధిని కలిగించే ఇతర వైరస్‌లుగా ఉంటుంది ఇవి ఇన్‌ఫ్లుయెంజా ఎ మరియు బి, తట్టు, అడెనోవైరస్ మరియు శ్వాసకోస సింసిటియల్ వైరస్ (ఆర్ఎస్‌వి) కలిగి ఉంటాయి.[2] స్పాస్మోడిక్ పిల్లికూత వ్యాధి (మొరగడంతో పిల్లికూత వ్యాధి) తీవ్రమైన లారింగోట్రాచెటిస్ లాగా అదే వర్గపు వైరస్‌ల వల్ల ఉంటుంది, కాని సాధారణ సంక్రమణం చిహ్నాలు (జ్వరము, గొంతు రాపు, మరియు పెరిగిన తెల్ల రక్త కణ సంఖ్య లాంటివి) కలిగి ఉండదు.[2] చికిత్స, మరియు చికిత్సకు ప్రతిస్పందన, కూడా అదేమాదిరి.[5]

బ్యాక్టీరియల్[మార్చు]

బ్యాక్టీరియల్ పిల్లికూత వ్యాధి లారింజియల్ డిఫ్తీరియా, బ్యాక్టీరియల్ ట్రాచెటిస్, లారింగోట్రాచియోబ్రాంకైటిస్, మరియు లారింగోట్రాచియోబ్రాంకోన్యుమోనైటిస్‌గా విభజించబడవచ్చు.[2] లారింజియల్ డిఫ్తీరియా కోరినెబ్యాక్టీరియం డిఫ్తీరియె వల్ల వస్తుంది అయితే బ్యాక్టీరియల్ ట్రాచెటిస్, లారింగోట్రాచియోబ్రాంకైటిస్, మరియు లారింగోట్రాచియోబ్రాంకోన్యుమోనైటిస్‌ ప్రాథమిక వైరస్ వల్ల వస్తాయి, వీటిలో బ్యాక్టీరియా కూడా కలిగి ఉంటుంది. ప్రమేయమున్న అత్యంత సాధారణ బ్యాక్టీరియాస్టాఫిలోకాక్కస్ ఆరియస్, స్ట్రెప్టోకాక్కస్ న్యుమోనియె, హీమోఫిలస్ ఇన్‌ఫ్లుయెంజె, మరియు మొరాక్సెల్లా కటార్రాలిస్.[2]

వ్యాధివిజ్ఞానశాస్త్రం[మార్చు]

వైరస్ సంక్రమణం తెల్ల రక్త కణాలు లోకి పోతుంది మరియు స్వరపేటిక, వాయునాళము, మరియు పెద్ద వాయునాళము[4] (శ్వాసమార్గాలు) వాపునకు దారితీస్తుంది. వాపు శ్వాసతీసుకోవడంను ఇబ్బంది చేయగలదు.[4]

రోగనిర్ధారణ[మార్చు]

వెస్లే స్కోర్: పిల్లికూత వ్యాధి తీవ్రత యొక్క వర్గీకరణ[5][6]
లక్షణం ఈ లక్షణం కోసం కేటాయించబడిన పాయింట్లు
0 1 2 3 4 5
ఛాతి గోడ
లోపలికిలాగడం
ఏమీలేదు స్వల్పం ఓమాదిరి తీవ్రము
కీచుమనెడు చప్పుడు ఏమీలేదు కలవరము
తో
విశ్రాంతి సమయంలో
నీలవర్ణము ఏదీలేదు కలవరము
తో
విశ్రాంతి సమయంలో
స్పృహ
స్థాయి
సాధారణం స్థితినిర్ధారణ రాహిత్యము
శ్వాస ప్రవేశము సాధారణం తగ్గింది గణనీయంగా తగ్గింది

పిల్లికూత వ్యాధి వైద్యపరంగా రోగనిర్ధారణ చేయబడుతుంది.[4] పై శ్వాసమార్గము యొక్క ఇతర అడ్డంకి పరిస్థితులను మినహాయించడమే మొదటి చర్య, ప్రత్యేకించికంఠమూలం మంట, ఒక శ్వాసమార్గం విదేశీ వస్తువు, సబ్‌గ్లాటిక్ కుచించుకుపోవడం, యాంజియోఎడెమ, రెట్రోఫారింజియల్ యాబ్సెస్స్, మరియు బ్యాక్టీరియల్ ట్రాచెటిస్.[2][4]

గొంతు యొక్క ఎక్స్-రే నిత్యపరిపాటిగా నిర్వహించబడదు,[4] కాని ఒకవేళ అది చేయబడితే, అది వాయునాళము యొక్క స్వాభావికమైన కుచించుకుపోవడమును చూపగలదు, గోపురపు గుర్తు గా పిలవబడుతుంది, ఎందుకంటే కుచించుకుపోవడం యొక్క ఆకారం చర్చి గోపురము లాగా కనబడుతుంది గోపురం. సగం కేసులలో గోపురపు గుర్తి కనిపించదు.[3]

రక్త పరీక్షలు మరియు వైరల్ సంవర్ధనంలు (వైరస్ యొక్క పరీక్షలు) శ్వాసమార్గమునకు అనవసరమైన చికాకును కలిగించగలవు.[4] అయితే వైరల్ సంవర్ధనాలు, నాసోఫారింజియల్ ఆస్పిరేషన్ ద్వారా పొందబడినవి (ముక్కు యొక్క శ్లేషమును పీల్చేందుకు ట్యూబును ఉపయోగించే పద్ధతి), సరియైన కారణమును నిర్ధారించేందుకు ఉపయోగించబడవచ్చు. ఈ సంవర్ధనాలు పరిశోధన సెట్టింగుల కోసం సాధారణంగా నిరోధించబడినాయి.[1] ప్రామాణిక చికిత్సతో ఒకవేళ వ్యక్తి మెరుగవకుంటే, బ్యాక్టీరియాను సరిచూసేందుకు తదుపరి పరీక్షలు చేయబడవచ్చు.[2]

తీవ్రత

పిల్లికూత వ్యాధి యొక్క తీవ్రతను వర్గీకరించేందుకు అత్యంత సాధారణ వ్యవస్థ వెస్లే స్కోర్. వైద్యపరమైన అభ్యాసంలో కంటే కూడా పరిశోధన ఉద్దేశాల కోసం ఈ పరీక్ష ఉపయోగించబడుతుంది.[2] ఐదు అంశాల కోసం కేటాయించబడిన పాయింట్ల సమ్మేళనము ఇది: స్పృహ స్థాయి, నీలవర్ణము, కీచుమనెడు చప్పుడు, గాలి ప్రవేశం, మరియు లోపలికి లాక్కోబడటములు.[2] ప్రతి అంశమునకు ఇవ్వబడిన పాయింట్లు కుడివైపున పట్టికలో జాబితా చేయబడినవి, అంతిమ స్కోరు 0 నుంచి 17 వరకు ఉంటాయి.[6]

  • మొత్తం స్కోరు ≤ 2 స్వల్ప పిల్లికూత వ్యాధిని సూచిస్తుంది. వ్యక్తికి మొరుగుడు దగ్గు మరియు గొంతురాపు ఉండగలదు, కాని విశ్రాంతి సమయంలో కీచుమనెడు చప్పుడు (పిల్లికూతలు) లేదు.[5]
  • 3–5 మొత్తం స్కోరు ఓమాదిరి పిల్లికూత వ్యాధిగా వర్గీకరించబడింది — వ్యక్తికి కొన్ని ఇతర లక్షణాలతో, పిల్లికూతలు ఉన్నాయి.[5]
  • 6–11 మొత్తం స్కోరు తీవ్రమైన పిల్లికూత వ్యాధి. ఇది స్పష్టమైన కీచుమనెడు చప్పుడు కూడా ప్రదర్శిస్తుంది, కాని గుర్తించదగు ఛాతి గోడ లోపలికిలాగడం కూడా కనబడినవి.[5]
  • మొత్తం స్కోరు ≥ 12 అంటే శ్వాసకోస సంబంధ విఫలతసాధ్యము. మొరిగెడు దగ్గు మరియు పిల్లికూతలు ఈ దశలో ఇక ఏమాత్రము ప్రముఖమైనవి కావు.[5]

అత్యవసర శాఖకు వెళ్ళే 85% పిల్లలు స్వల్ప రోగమును కలిగి ఉన్నారు; తీవ్రమైన పిల్లికూత వ్యాధి అరుదు (<1%).[5]

నివారణ[మార్చు]

ఇన్‌ఫ్లుయెంజా మరియు డిఫ్తీరియా కోసం నిరోధీకరణము (టీకాలు) పిల్లికూత వ్యాధిని నివారించగలవు. [2]

చికిత్స[మార్చు]

పిల్లికూత వ్యాధి గల పిల్లలు సాధ్యమైనంత నిశ్శబ్దంగా ఉంచబడాలి.[4] నిత్యపరిపాటిగా స్టిరాయిడ్స్ ఇవ్వబడతాయి, తీవ్రమైన కేసులలో ఎపినెఫ్రిన్‌ ఉపయోగించబడుతుంది.[4] 92% లోపల ఆక్సీజన్ సంతృప్త స్థితిలు (రక్తములో ఆక్సీజన్ మొత్తం) గల పిల్లలు ఆక్సీజన్ అందుకోవాలి,[2] మరియు తీవ్రమైన పిల్లికూత వ్యాధి గల వ్యక్తులు పర్యవేక్షణ కోసం ఆసుపత్రిలో చేర్చుకోబడతారు.[3] ఒకవేళ ఆక్సీజన్ అవసరమైతే, "బ్లో-బై" ఇవ్వడము (చిన్నపిల్లల ముఖము దగ్గర ఆక్సీజన్‌ను పట్టుకోవడము) సిఫారసు చేయడమైనది, మాస్క్ యొక్క ఉపయోగము కంటే అది తక్కువ కలవరము కలిగిస్తుంది.[2] చికిత్సతో, 0.2% కంటే తక్కువ వ్యక్తులకు ఎండోట్రాచియల్ ఇన్‌ట్యూబేషన్ అవసరమౌతుంది(శ్వాసమార్గము లోకి ట్యూబ్ ఉంచబడుతుంది).[6]

స్టిరాయిడ్స్[మార్చు]

డెక్సామెథాసోన్ మరియు బుడెసొనైడ్ లాంటి, కార్టికోస్టిరాయిడ్స్, పిల్లల పిల్లికూత వ్యాధిని చికిత్స చేసేందుకు ఉపయోగించబడవచ్చు.[7] మందు తీసుకున్న ఆరు గంటలలో త్వరగా గుర్తించదగు ఉపశమనము పొందబడుతుంది.[7] ఈ ఔషధాలు మౌఖికంగా (నోటి ద్వారా), ఆంత్రేతరంగా (ఇంజెక్షన్ ద్వారా), లేదా పీల్చడం ద్వారా పనిచేస్తున్నను, నోటి మార్గమే ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది.[4] సాధారణంగా ఒక మోతాదు అవసరం, మరియు సాధారణంగా చాలా సురక్షితముగా పరిగణించబడుతుంది.[4] 0.15, 0.3 మరియు 0.6 ఎంజి/కెజి యొక్క మోతాదుల వద్ద డెక్సామెథాసోన్ సమానవంతమైన ప్రభావంగా కనబడుతుంది.[8]

ఎపినెఫ్రైన్[మార్చు]

ఓమాదిరి నుంచి తీవ్రమైన పిల్లికూత వ్యాధి నెబ్యులైజ్డ్ ఎపినెఫ్రైన్ తో సహాయం పొందబడుతుంది (శ్వాసమార్గమును వెడల్పు చేసే పీల్చుకోబడిన ద్రావణం)[4] 10–30 నిమిషాల లోపల పిల్లికూత వ్యాధి తీవ్రతను ఎపినెఫ్రైన్ సాధారణంగా తగ్గిస్తున్నప్పటికిని, ప్రయోజనాలు దాదాపు 2 గంటల పాటు మాత్రమే ఉంటాయి.[1][4] చికిత్స తరువాత 2–4 గంటల వరకు ఒకవేళ పరిస్థితి మెరుగుదనం ఉంటే మరియు ఏ ఇతర సంక్లిష్టతలు తలెత్తకుంటే, పిల్లలు మామూలుగా ఆసుపత్రిని వదిలి వెళ్ళవచ్చు.[1][4]

ఇతరములు[మార్చు]

పిల్లికూత వ్యాధి కోసం ఇతర చికిత్సలు అధ్యయనం చేయబడినాయి, కాని వాటి ఉపయోగమును మద్దతు ఇచ్చేందుకు తగినంత ఆధారము లేదు. వేడి ఆవిరి లేదా తడిచేయబడిన గాలిని పీల్చడం సంప్రదాయ స్వయం-సంరక్షణ చికిత్స, కాని వైద్యపరమైన అధ్యయనాలు ప్రభావకతను[2][4] చూపడంలో విఫలమైనాయి మరియు ప్రస్తుతము అది అరుదుగా ఉపయోగించబడుతుంది.[9] దగ్గు ఔషధముల యొక్క ఉపయోగము, ఇవి సాధారణంగా డెక్స్‌ట్రోమెథోర్ఫన్ మరియు/లేదా గ్యుయఫెనెసిన్కలిగి ఉన్నటువంటివి, కూడా నిరుత్సాహపరచబడింది.[1] హెలియోక్స్ పీలుస్తున్నప్పుడు (హీలియం మరియు ఆక్సీజన్ యొక్క మిశ్రమము) పీల్చే పనిని తగ్గించేందుకు గతంలో ఉపయోగించబడింది, దాని ఉపయోగమును మద్దతు ఇచ్చేందుకు చాలా కొద్ది సాక్ష్యము ఉంది.[10] పిల్లికూత వ్యాధి సాధారణంగా వైరల్ వ్యాధి అయినందున,బ్యాక్టీరియా కూడా అనుమానించబడితే తప్ప యాంటిబయోటిక్స్ ఉపయోగించబడవు.[1] బ్యాక్టీరియల్ సంక్రమణల కోసం యాంటిబయోటిక్స్ వాంకోమైసిన్ మరియు సెఫోటాక్సిమ్ సిఫారసు చేయబడినాయి.[2] ఇన్‌ఫ్లుయెంజా ఎ లేదా బి తో కూడి ఉన్న తీవ్రమైన కేసులలో, యాంటివైరల్ న్యూరామినిడేస్ ఇన్హిబిటర్స్ ఇవ్వబడవచ్చు.[2]

రోగనిరూపణ[మార్చు]

వైరల్ పిల్లికూత వ్యాధి సాధారణంగా ఒక స్వయం-పరిమితపరచబడింది (స్వల్ప-కాలిక) వ్యాధి; శ్వాసకోస విఫలత మరియు/లేదాగుండె పోటు నుంచి అరుదుగా పిల్లికూత మృత్యువుకు కారణమౌతుంది.[1] లక్షణాలు సాధారణంగా రెండు రోజుల లోపల మెరుగౌతాయి, కాని ఏడు రోజుల వరకు ఉండవచ్చు.[5] ఇతర అసాధారణ సంక్లిష్టతలు బ్యాక్టీరియల్ ట్రాచెటిస్, న్యుమోనియా, మరియు పల్మొనరి ఎడెమ కలిగి ఉంటాయి.[5]

మహమ్మారి వ్యాధి[మార్చు]

దాదాపు 15% మంది పిల్లలకు, సాధారణంగా 6 నెలలు మరియు 5–6 సంవత్సరాల మధ్య , పిల్లికూత వ్యాధి వస్తుంది. [2][4] ఈ వయస్సు వర్గము వారి కోసం దాదాపు 5% ఆసుపత్రిలో చేరడాలకు పిల్లికూత వ్యాధి కారణమౌతుంది.[5] అరుదైన కేసులలో, 3 నెలల పసి వయస్సు కలిగిన మరియు 15 సంవత్సరాల వయస్సు గల పిల్లలకు పిల్లికూత వ్యాధి ఉంది.[5] ఆడవారికంటే కూడ 50% ఎక్కవ తరుచుగా మగవారు ప్రభావితులౌతారు; పిల్లికూత వ్యాధి శరత్కాలం (ఆకురాలే)లో చాలా సాధారణం.[2]

చరిత్ర[మార్చు]

క్రూప్ అనే పదము ప్రారంభ ఆధునిక ఆంగ్లము క్లియ క్రూప్, నుంచి వచ్చింది అంటే "గొంతురాపుతో ఎడ్చడం" అని అర్థం; ఈ పేరు మొదట స్కాట్లాండ్‌లోని వ్యాధి కోసం ఉపయోగించబడింది మరియు 18వ శతాబ్దంలో ప్రాచుర్యం పొందింది.[11] హోమర్యొక్క ప్రాచీన గ్రీస్ కాలం నుంచి డిఫ్తెరిటిక్ పిల్లికూత వ్యాధి తెలుసు. 1826 లో, వైరల్ పిల్లికూత వ్యాధి మరియు డిఫ్తీరియా వల్ల పిల్లికూత వ్యాధిని బ్రెటోనియా వేరుపరచారు.[12] ఫ్రెంచ్ వారు వైరల్ పిల్లికూత వ్యాధిని "ఫాక్స్-పిల్లికూత వ్యాధి," అని డిఫ్తీరియా బ్యాక్టీరియాచే కలుగజేయబడే వ్యాధి కోసం "పిల్లికూత వ్యాధి" ని ఉపయోగించారు.[9] డిఫ్తీరియా వల్ల పిల్లికూత వ్యాధి నిరోధీకరణ ప్రభావకత యొక్క ఆగమనం వల్ల దాపుగా కనుమరుగైంది.[12]

ఉదాహరణలు[మార్చు]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 1.9 Rajapaksa S, Starr M (May 2010). "Croup – assessment and management". Aust Fam Physician 39 (5): 280–2. PMID 20485713. 
  2. 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 2.16 2.17 Cherry JD (2008). "Clinical practice. Croup". N. Engl. J. Med. 358 (4): 384–91. doi:10.1056/NEJMcp072022. PMID 18216359. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 "Diagnosis and Management of Croup" (PDF). BC Children’s Hospital Division of Pediatric Emergency Medicine Clinical Practice Guidelines. 
  4. 4.00 4.01 4.02 4.03 4.04 4.05 4.06 4.07 4.08 4.09 4.10 4.11 4.12 4.13 4.14 4.15 Everard ML (February 2009). "Acute bronchiolitis and croup". Pediatr. Clin. North Am. 56 (1): 119–33, x–xi. doi:10.1016/j.pcl.2008.10.007. PMID 19135584. 
  5. 5.00 5.01 5.02 5.03 5.04 5.05 5.06 5.07 5.08 5.09 5.10 5.11 Johnson D (2009). "Croup". Clin Evid (Online) 2009. PMC 2907784. PMID 19445760. 
  6. 6.0 6.1 6.2 Klassen TP (December 1999). "Croup. A current perspective". Pediatr. Clin. North Am. 46 (6): 1167–78. doi:10.1016/S0031-3955(05)70180-2. PMID 10629679. 
  7. 7.0 7.1 Russell KF, Liang Y, O'Gorman K, Johnson DW, Klassen TP (2011). "Glucocorticoids for croup". In Klassen, Terry P. Cochrane Database Syst Rev 1 (1): CD001955. doi:10.1002/14651858.CD001955.pub3. PMID 21249651. 
  8. Port C (April 2009). "Towards evidence based emergency medicine: best BETs from the Manchester Royal Infirmary. BET 4. Dose of dexamethasone in croup". Emerg Med J 26 (4): 291–2. doi:10.1136/emj.2009.072090. PMID 19307398. 
  9. 9.0 9.1 Marchessault V (November 2001). "Historical review of croup". Can J Infect Dis 12 (6): 337–9. PMC 2094841. PMID 18159359. 
  10. Vorwerk C, Coats T (2010). "Heliox for croup in children". In Vorwerk, Christiane. Cochrane Database Syst Rev 2 (2): CD006822. doi:10.1002/14651858.CD006822.pub2. PMID 20166089. 
  11. Online Etymological Dictionary, croup. Accessed 2010-09-13.
  12. 12.0 12.1 Feigin, Ralph D. (2004). Textbook of pediatric infectious diseases. Philadelphia: Saunders. p. 252. ISBN 0-7216-9329-6.