పురాణము

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
రుట్లిస్చ్వార్ చారిత్రిక నేపధ్యము గూర్చి వివరణ.

పురాణము అనగా (లాటిన్ లో "చదవ తగ్గ అంశాలు" అని భావము కలిగిన లెజెండా అనే పదము) చరిత్రలో చోటు చేసుకున్న మానవ చర్యల యొక్క ఇతివృత్తము. ఇది వక్త మరియు శ్రోతలివురువురిచే అవగతము చేసుకోబడినది. ఇది వాస్తవానికి దగ్గరగా ఉండే ప్రత్యేకతలు కలిగి నిజమనే భ్రమ కలిగిస్తుంది. పురాణము, క్రియాశీలక మరియు నిశ్చేష్ట సభ్యుల యొక్క చర్యల వలన వాస్తవికతకు దూరంగా లేని సంఘటనలు కలిగియుంటుంది. చాలా వెసులుబాటు కలిగిన కొన్ని కొలమానాలు దీనిని సూచిస్తాయి. ఈ పురాణాలు పుట్టిన ప్రచారాలకు అనుగూనంగా మహిమాన్విత సంఘటనలు నిజంగా జరిగినట్టుగా భ్రమింపజేస్తుంది. ఇలాంటి కాల్పనిక సంఘటనల ప్రస్తావం కాలానుగుణంగా మారే అవకాశం ఉంది. పురాణములు తాజాగా, ముఖ్యమైనవిగా మరియు వాస్తవికత కు దగ్గరగా ఉండడంలో ఇలాంటి మార్పులు ఉపయోగపడతాయి.

చారిత్రిక నేపధ్యము కలిగిన జానపదముగా ది బ్రదర్స్ గ్రిం పురాణాన్ని నిర్వచించారు.[1] 1990లో తిమోతీ ఆర్.టంగ్హేర్లిని అనే జానపద సాహిత్యకారుడు చెప్పిన ప్రకారము పురాణము క్రింది విధంగా నిర్వచించబడింది.[2]

పురాణం అనేది సంక్షిప్తంగా ఉండే చిన్న ఏకవిభాగపు, సంప్రదాయబద్దమైన, ఎక్కువ విభజనలు లేకుండా సంబాషణా విధానంలో చెప్పబడిన చారిత్రిక వివరణ. జానపదుల యొక్క నమ్మకాలను మరియు అనుభవాల సమాహారాన్ని పురాణము మానసిక స్థితి పై ప్రభావాన్ని చూపుతుంది. పురాణము ఒక వర్గము యొక్క సామాన్య సిద్దాంతాలను మరియు విలువలను పునరుద్ఘాటిస్తుంది.[3]

శబ్ద లక్షణము మరియు శబ్ద ఉత్పత్తి శాస్రం[మార్చు]

హోల్గేర్ డేన్స్కి ఒక పురాణ పురుషుడు.

పురాణము అనే పదము ఆంగ్ల భాషలో సుమారు 1340 ప్రాంతంలో మధ్య యుగము లాటిన్ భాష నుండి ఫ్రెంచ్ భాష ద్వారా వచ్చింది.[4] 1613లో మొట్టమొదటిసారిగా ఈ పదము అస్పష్టంగా (ఖచ్చితంగా పునరుద్దరించబడిన) చారిత్రిక నేపధ్యము లేని ఇతివృత్తానికి ఉపయోగించబడింది. సాధువుల యొక్క అవాస్తవిక స్వరూపమున్న పురాణాన్ని ఆంగ్లము మాట్లాడే ప్రొటెస్టెంట్లు ప్రస్ఫుటము చేసారు. ఈ చర్య ద్వారా వారు నిజమైన సాధువులను మరియు మత ఛాందసవాదులతో విభేదించారు. పునరుద్దరణ కు చెందిన నిజమైన సాధువులు మరియు మత ఛాందసవాదుల యొక్క ప్రామాణిక ప్రసంగాలు ఫాక్స్ రచించిన బుక్ ఆఫ్ మార్టర్స్ లో దొరుకుతాయి.[5] దీని వలన పురాణము నిరాధారమైన మరియు కృత్రిమమైనదిగా ఆధునిక అర్థాలను సంతరించుకుంది. ముద్రణా యంత్రము కనుగొనక ముందు కథలు మౌకికముగా ప్రచారంలో ఉండేవి. కథలు చెప్పేవారు ఈ కథలను అనుభవంగల వారినుండి తెలుసుకునే వారు. కథలు చెప్పడంలో అనుభవం ఉన్నవారు ఇదే విధంగా వేరోకరినుంది నేర్చుకున్న వారే. వీరు కూడా నిజంగా కథ యొక్క ప్రత్యక్ష సాక్షులను కలుసుకొని ఉండరు కాని ఆ కథలను చరిత్రగా చెప్పేవారు. పురాణములు సంఘటనలకు నైతిక విలువలను ఆపాదించడమువలన వాటికి, ఒక రకమైన స్థానిక పురాణాలకు వ్యత్యాసము కనబడుతుంది. ఈ నైతిక విలువలు పురాణములకు మానవ చరిత్రలో తరతరాలుగా చెప్పబడగలిగే విధంగా స్థానాన్ని అపాదించాయి. జర్మన్ భాష మాట్లాడే దేశాలలో, ఉత్తర ఐరోపా దేశాలలో లెజెండ్ అనే పదానికి సాగ అనే పదానికి తేడాను గమనించబడుతుంది. క్రైస్తవ మూలాలున్న పదంగా లెజెండ్ గుర్తించబడగా సాగా అనే పదము వేరే మూలాలున్న పదముగా గుర్తించబడింది.

1866లో జాకబ్ గ్రిం రచించిన ది ఫెయిరీ టేల్ ఈస్ పోయెటిక్, లెజెండ్, హిస్టారిక్ అనే పుస్తకము ద్వారా లెజెండ్ అనే పదానికి ఆధునిక నిర్వచనం వాడుకలోనికి వచ్చింది. [6]గ్రిం ఇచ్చిన ఉదాహరణను అనుసరిస్తూ కారల్ వేర్హన్[7], ఫ్రెడరిక్ రాంకే[8] మరియు విల్-ఎరిచ్ పాకర్ట్[9] వంటి పండితులు సాహిత్యపరమైన ఇతివృత్తంగా ఇతిహాసాన్ని పరిగణించారు. ఈ రకమైన సరళి ప్రత్యేకించి 1960ల[10] తరువాత కనిపిస్తుంది. పురాణము యొక్క మానవ పరిణామక్ర, మానసిక స్థితిగతుల మరియు పనితీరు సంబంధించి ప్రశ్నలను పండితులు తమ సాంఘిక స్థితిగతులను బట్టి అడిగారు. పురాణములను విభజించే విషయం పై వచ్చిన ప్రశ్నలు, విస్తృతమైన విషయాలను కనుగునేలా ప్రేరేపించాయి. పురాణములను ఆమె-దాంప్సన్ జానపద పట్టిక లాగా విభజించి వివరణ సహితమైన సంకలనం ఇచ్చుట కొరకు విభజించాలనుకోవడం జరిగింది.

జానపదాలను పరీక్షిస్తుండగా ఉత్పన్నమయ్యే ప్రాధమిక ప్రశ్నలకు సమాధానపరిచే ప్రయత్నంలో, ఫ్రెడ్రిక్ రాంకే 1925లో[11] జానపద ఇతిహాసాన్ని కింది విధంగా నిర్వచించాడు, "అవాస్తవిక మరియు ఊహాజనితమైన విషయము కలిగి బాగా ప్రచారం పొందిన ఇతివృత్తం". ఈ తరహ వ్యక్తీకరణ తరువాతి కాలంలో ఎక్కువగా విస్మరించడం జరిగింది.[12]

1928లో హెల్ముట్ డి బూర్ అనుభవసారం ప్రకారం అభివృద్ధి చెందిన జానపద కథలతో పోల్చుకుంటే పురాణము ప్రత్యేకమైన రూపం లేనిది.[13] జానపదాలతో[14] పోల్చుతుంటే ఇతిహాసం యొక్క ఇతివృత్తము వాస్తవానికి దగ్గరగా ఉంటుంది. విల్హేలం హేస్కే[15] ఇతహాసము మరియు జానపదాల మధ్య పోలికలను గుర్తించి, ఇతిహాసం వాస్తవికతకు దగ్గరగా ఉన్నప్పటికీ జానపదం కంటే చారిత్రాత్మకమైనది కాదని తేల్చాడు.

పురాణము ఎక్కువగా వదంతులకు సంబంధించినదిగా పరిగణించబడుతోంది. అయినప్పటికీ నమ్మదగినదిగా, ఒకే అంకము పై కేంద్రీక్రుతమైనదిగా పరిగణించబడుతోంది. ఇతిహాసాన్ని సజీవంగా ఉన్న వదంతులుగా[16] ఎర్నెస్ట్ బెర్న్హెం అభివర్ణించాడు. గోర్డాన్ అల్ల్పోర్ట్ చెప్పిన ప్రకారం, కొన్ని వదంతులకు ఎక్కువ కాలం నిలిచి ఉండే శక్తి ఉంటుంది.[17] అవి సాంస్కృతిక స్థితిగతుల కారణంగా రూపుదిద్దుకొని ప్రచారం పొందుతాయి. కాబట్టి "నాగరిక పురాణము" వదంతుల[18] యొక్క లక్షణము. అనతికాలంలో అదృశ్యమయ్యే పురాణములను "తక్కువ నిడివి పురాణములు"గా మరియు ఎక్కువ కాలం ఉండే పురాణములను "ఎక్కువ నిడివి పురాణములు" గా విల్లియన్ జాన్సెన్ పేర్కొన్నపుడు, టాంగ్హర్లిని ఇతిహాసానికి వదంతికి మధ్య తేడాను సఫలముగా వివరించారు.[19]

లేడి గొడివ చిత్ర పటము జులేస్ జోసెఫ్ లేఫెబ్వ్రే చే వేయబడినది, ఒక ప్రముఖ వ్యక్తి చాలా విషయాలను చరిత్రలో కలిసినట్లుగా, మధ్యముగ కాలమున అనక్రోనిస్టిక్ (గ్రీక్ పదము) చూపబడినది.

క్రైస్తవ లెజెండా[మార్చు]

క్రైస్తవులకు సంబధించినంత వరకు లెజెండా అనునది ఒక ప్రత్యేక రోజున చర్చిలో చదువ తగ్గ అంశాలతో కూడిన సాధువుల జీవిత చరిత్ర. ఇవి ఎక్కువగా లెజెండరి (లెజెండేరియం )లో సంగ్రహించబడతాయి.

సాధువుల జీవితాలు ఎక్కువగా మహిమాన్విత గాధలతో ముడిపడినట్టుగా చెప్తారు కనుక పురాణము అనే పదము, చారిత్రిక నేపధ్యము కలిగి ఉండి, అసామాన్యమైన మరియు అద్భుతమైన విషయాలను కలిగి ఉన్న ఏ కథకైనా ఆపాదించడం జరుగుతోంది.

సంబంధిత అంశములు[మార్చు]

చారిత్రిక స్థలానికి లేక సంఘటనకు సంబంధమున్న కారణంగా పురాణములు నిజంగా నమ్మకపోయినప్పటికి నమ్మశక్యముగా ఉండేటటువంటి కథలు. పురాణముల అధ్యయనంలో భాగంగా జానపద అధ్యయనకారులు, పురాణముల యొక్క నిజానిజాలను పట్టించుకోరు. నిజానిజాలకు అతీతంగా, పురాణముల ద్వారా వాటిని పుట్టించిన మరియు ప్రచారం కలిగించిన సంస్కృతులపై ఒక అవగాహనకు రావటానికి పండితులకు అవకాశం ఉంటుంది.

మధ్యయుగ చరిత్రకు జినివైవి యొక్క బ్రాబంట్ ట్రేవెస్ కు సంభందం ఉన్నది.

హిప్పోలైట్ దేలేహయే ఇతిహాసానికి మరియు కాల్పనిక కథలకి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని 1907లో ది లెజెండ్స్ అఫ్ ది సెయింట్స్: యాన్ ఇంట్రోడక్షన్ టు హేజియోగ్రఫి అనే పుస్తకం యొక్క ముందుమాటలో ప్రస్తావించాడు. ఇతని ప్రకారం, పురాణము చారిత్రిక లేక స్థానిక అనుబంధం తప్పనిసరిగా కలిగి ఉంటుంది. పురాణము నిజంగా ఉన్న వ్యక్తులకు సంబంధించి ఊహాజనితమైన సంఘటనలు లేక నిర్దిష్టమైన స్థలానికి సంబంధించిన సరసమైన కథలను సూచిస్తుంది.

పురాణము ఒకసారి కాల్పనిక కథగా చెప్పబడిన తరువాత దాని యొక్క ఐతిహాసిక లక్షణాలు కోల్పోవడం ప్రారంభిస్తుంది. వాషింగ్టన్ ఇర్వింగ్ ది లెజండ్ అఫ్ స్లీపి హాలో లో స్థానిక హడ్సన్ నది లోయ యొక్క ఇతిహాసాన్ని సాహిత్యపరమైన గల్పికగా "గోతిక్" సూచనలతో మార్చారు. దీనితో అసలైన ఇతిహాసపు లక్షణాలను కోల్పోసాగింది.

వాస్తవికత పరిధి దాటిన ఇటువంటి కథలు కాకమ్మ కథలుగా పిలవబడతాయి. ఉదాహరణకు, జంతువుల సంభాషణలతో కూడినటువంటి ఏసోప్ రచించిన కథలను కాకమ్మ కథలు అంటారు కాని పురాణములు అని కాదు. వ్యసనపరుడైన కుమారుని గురించిన నీతి కథలు ఒకవేళ నిజమైన చారిత్రిక తండ్రికొడుకుల మధ్య జరిగినట్టుగా చెప్పినట్టైతే, అది పురాణము అననబడుతుంది. అదే నీతి కథలో వ్యసనపరుడైన కుమారునికి ఒక గాడిద సలహా ఇచ్చినట్టయితే, అది కాకమ్మ కథ అంటారు.

పురాణము మౌఖికముగా గాని లేక లిఖిత పూర్వకంగా గాని ఒకరి నుండి మరొకరికి చేరవేయబడవచ్చు. జాకబ్ డి వోరజైన్ యొక్క లెజెండా ఆరియా లేక "ది గోల్డెన్ లెజండ్" విటె లేక మానవ చరిత్రకు సంబంధించిన ఇతివృత్తాల సంకలనము. ఇవి రోమన్ కాథోలిక్ చర్చిలో మతపరమైన క్యాలెండర్ కు సంబందించినది. అవి సాధువుల యొక్క జీవితముగా చెప్పబడినవి. ఎక్కువగా మహిమాన్విత సంఘటనలు కలిగి ఉండడం సాధువుల పురాణము యొక్క లక్షణము. లెజెండా అప్పటి సాధువుల మతపరమైన ప్రసంగాలకు స్ఫూర్తినిచ్చుటకు ఉద్దేశించబడినది.

ప్రముఖ చరిత్ర కారుల యొక్క ఉదాహరణలు[మార్చు]

  • అట్లాంటిస్
  • బిఉల్ఫ్
  • సెనో డాక్సస్ , లేదా పారిస్ న ఒక మంచి డాక్టర్ ఇచ్సిన శిక్ష , సెంట్ బ్రూనో చెప్పినట్టు వచ్చిన తీర్పు భగవంతుడు ఇచ్చినదిగా నమ్మాలి.
  • సెల్టిక్
  • ఈ ల్ దొరాడో
  • ఫౌంటైన్ ఆఫ్ యూత్
  • ట్రోయ్ కు హెలెన్ మరియు ట్రోజన్ యుద్దము
  • అర్తూర్ చక్రవర్తి మరియు రౌండ్ టేబుల్ నైట్స్
  • ఆఫ్రికా చరిత్రకారులు
  • ఓడిసిఎస్
  • ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్
  • రామయణం మరియు మహాభారతం
  • రాబిన్ హుడ్
  • రోములస్ మరియు రేముస్ రోమ్ కొరకు వెదుకుట
  • షాన్ గ్రీ- ల
  • టైన్ బో ఫ్లిధైస్
  • Vl ఎ డి ద ఇమ్పలేర్ ; యొక్క కథలు క్రూరత్వముతో నిండి ఉండేవి. ఇతను చనిపోయిన తరువాత శత్రువులు ఈ విషయాన్నీ బయటపెట్టారు.
  • విలియం టెల్

వీటిని కూడా చూడండి[మార్చు]

  • క్రైస్తవులలోని మహాత్ముల పురాణమునకు సంబంధించిన సమాచారము.

సూచనలు[మార్చు]

  1. నార్ బెర్ట్ క్రాప్ఫ్, బినీత్ ద చెర్రి సాప్లింగ్: ఫ్రాన్ కోనియ నుండి చరిత్ర కారులు (న్యూ యార్క్: ఫోర్ధం యూనివర్సిటీ ప్రెస్ )1988, భిన్నమైన అందరికి అనువైన అవకాశము వర్గము యొక్క చరిత్ర కు ఇతర రచనా కారుల నుండి అందులో ఒకటైన ఫైరి టేల్ ; ఇతను "రేయతి రేట్స్ ది గ్రిమ్మ్స్ డెఫినిషన్ అఫ్ లెజెండ్ అస్ ఏ ఫోల్క టేల్ హిస్టోరికాల్ గ్రౌన్దేడ్ ", దీనినిబట్టి హన్స్ సేబల్ద్ 'స్ రివ్యూ ఇన్ జర్మన్ స్టడీస్ రివ్యూ 13 .2 (మే 1990), పి 312.ఇ
  2. తన్ఘేర్లిని , "' తప్పక అవుతుంది ఇంకా ఎంతో దూరములో లేదు ...': చరిత్ర సిద్ధాంతం కొరకు సర్వే మరియు పాత్రల చిత్రణ " వెస్ట్రన్ ఫోల్క్లోరే 49 .4 (అక్టోబర్ 1990:371-390) p. 85.
  3. దానిద్వారాచెప్పబడినది , ప్రత్యేకముగా గుర్తించిన స్ధలము మరియు సమయము.
  4. ఓ ఇ డి , ఎస్ .వి . ""పురాణము"
  5. పాట్రిక్ కొలిన్ సన్. ఎలిజబేతాన్స్ , "ట్రూత్ మరియు లెజెండ్ :మర్త్యర్స్ చే రచింపబడిన ద వేరసిటి అఫ్ జాన్ మార్ టైర్స్ " 2003:151-77, నమ్మదగిన రికార్డ్స్ మరియు భాషను మాటల ద్వారా సమర్ధ వంతముగా ఉపయోగించుట ఈ రెండిటి మధ్య బాలన్సు ఫాక్సేస్ ఏక్ట్స్ మరియు మాన్యుమెంట్స్ , ద్వారా చెప్పి ప్రొటస్టంట్ ల గురించి చెప్పే చరిత్ర తయారీ లో కూడా ఎక్కువ శ్రద కనబరిచెను. షెర్రీ ల్ . రియామేస్ , ది లెజెండ అవ్ రా : ఏ రీ ఎగ్జామి నేషన్ అఫ్ పారా డొక్సికాల్ హిస్టరీ , 1985, ఎగ్జమైన్స్ ద "రేనైస్సంస్ వేర్దిక్ట్ " ఆన్ ద లెజెండ , మరియు కేధలిక్ , సాధారణ మైన హజియో గ్రఫీ లో కష్టమైన విషయములలో ఎక్కువ సహనము తో పనిచేసేను.
  6. "డాస్ Mäర్చేన్ పోయిటేస్చ్ ర్ , డై సేజ్ , హిస్తోరిస్చేర్ "; తన్ఘేర్లిని యొక్క సర్వే చరిత్ర రేసెర్చ్ గూర్చి (తన్ఘేర్లిని 1990:371), మాలము చెప్పబడిన విభాగములో ఇదే పెద్దది.
  7. వేహ్ర్హహ్న్ డై సేజ్ (లేఇప్జిగ్ ) 1908.
  8. రాంకే , "గ్రుండ్ ఫ్రాగెన్ దేర్ వోల్క్ స్సగెన్ ఫోర్షుంగ్ ", ఇన్ లియాన్డర్ పెట్ జోల్ద్ట్ (ఇ డి.), వేర్గ్లె చెండే సాజేన్ ఫోర్స్చుంగ్ 1971:1-20, తన్ఘేర్లిని చే 1990 లో గుర్తింపబడినది.
  9. పెయూకేర్ట్ , సా జెన్ (మునిచ్ : ఇ స్చ్మిద్ట్ ) 1965.
  10. కొన్ని విభాగముల లో ప్రోత్సాహము చేయు , 1962లో తన్ఘేర్లిని సూచనలు , కాంగ్రెస్ యొక్క ఇంటర్ నేషనల్ సొసైటీ కొరకు జానపద కదల గూర్చి రిసెర్చి.
  11. రాంకే , "గ్రుండ్ ఫ్రాగెన్ డెర్ వోల్క్స్సగెన్ ఫోర్స్చుంగ్ ", నైడెర్ డే ఉత్స్చె జేఇత్స్ చ్రిఫ్ట్ ఫర్ వోల్క్స్కుందే 3 (1925, తిరిగి ముద్రింపబడినది 1969)
  12. చార్లెస్ ల్ . పర్ద్యు జే టి ., రివ్యూఇన్గ్ లిండా Déఘ మరియు అన్ద్ర్యు Váస్జోనీ యొక్క ఎస్సై "ది క్రాక్ ఆన్ ది రెడ్ గోబ్లేట్ లేదా ట్రూత్ మరియు ది మోడరన్ లెజెండ్ " ఇన్ రిచర్డ్ మ్ . డార్సన్ , ఈ డి. ఫోల్క్లోరే ఇన్ ది మోడరన్ వరల్డ్ , (ది హగ్యు : మౌటన్ )1978, ఇన్ ది జర్నల్ అఫ్ అమెరికన్ ఫోల్క్లోరే 93 No. 369 (జూలై -సెప్టెంబర్ 1980:367), రెమర్కెద్ on రాంకే 'స్ డే ఫినిషన్ , క్రిటి సైసేడ్ ఇన్ ది ఎస్సయ్ , అస్ ఏ "డెడ్ ఇష్యూ ". ఇటీవల మాటల ద్వారా మరియు చారిత్రిక ఆధారములు నడుమ పరీక్ష గిలియన్ బెన్నెట్ట్స్ అధ్యాయము లో జరిగినది. "పురాణము : పేర ఫోర్మేన్సు అండ్ ట్రూత్" ఇన్ గిల్లియన్ బెంనెత్ట్ మరియు పాల్ స్మిత్ , ఎడ్స్ . అధునాతన రోజు చరిత్ర (గార్లాండ్ ) 1996:17-40.
  13. డే బూర్ , "Mäర్చేన్ఫోర్స్చుంగ్ " , జేఇట్స్ క్రిఫ్ట్ füర్ డెఉత్స్చ్కున్దె 42 1928:563-81.
  14. లత్జ్ Röహ్రిచ్ Mäర్చేన్ ఉండ్ ఇర్క్లిచ్కెఇత్ : ఎఇనే వోల్క్స్కున్డ్లిచే ఉన్తెర్సుచుంగ్ ( వైస్ బడెన్ : స్టినేర్ వేర్లగ్ ) 1956:9-26.
  15. హేఇస్కే , " దాస్ మర్చేన్ ఈశ్ట్ పొఇట్ ఇస్చేర్ , డై సేజ్ , హిస్ టో రిస్చేర్ : వెర్ సచ్ ఐనేర్ క్రితిక్", ద్యుటచ్న్తెర్రిచ్ట్ 14 1962:69-75..
  16. బెర్న్ హీమ్ , ఇన్ లేఇటుంగ్ ఇన్ దేర్ జేస్ చిస్ట్ స్విస్స్ ఎన్స్ చాఫ్ట్ (బెర్లిన్ : డీ గ్రూయ్ టర్ ) 1928.
  17. ఆల్ పోర్ట్ , ద ఫికోలజీ అఫ్ రూమర్ ( న్యూ యార్క్ : హాల్ట్ , రైనె హర్ట్) 1947:164.
  18. బెంగ్ట్ ఆఫ్ క్లింట్ బెర్గ్ ," ఫోల్క్సగ్నేర్ ఐ డేగ్" ఫతబురెన్ 1976 : 269 - 96 .
  19. జాన్సెన్ ," పురాణము: అధునాతన అనుభవముల ద్వారా మాట్లాడే అలవాట్లు ",చరిత్రలోని అంశములను ఎత్తి చూపేది ఈరోజు , ఎ ఫెస్త్స్ చ్రిఫ్ట్ ఫర్ విలియం దర్సన్ ( బ్లూమింగ్టన్ : ఇండియన్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్) 1972 : 265 - 72 , టేన్ఘెర్ లినీ 1990 : 375 గుర్తించబడినది.
"http://te.wikipedia.org/w/index.php?title=పురాణము&oldid=1192585" నుండి వెలికితీశారు