బాల్యంలో ఊబకాయం

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
బాల్యంలో ఊబకాయం
Classification and external resources
Variation in body fat 12577.JPG
Children with varying degrees of body fat.
ICD-10 E66
ICD-9 278
DiseasesDB 9099
MedlinePlus 003101
eMedicine med/1653
MeSH C23.888.144.699.500

శరీరంలోని అదనపు కొవ్వు ప్రతికూలంగా పిల్లల యొక్క ఆరోగ్యం లేదా ఆరోగ్యస్థితి మీద చూపే ప్రభావంను బాల్యంలో ఊబకాయం అని పిలుస్తారు. శరీరంలోని కొవ్వును నేరుగా కనుగొనటానికి విధానాలు కష్టతరంగా ఉండటంతో, ఊబకాయం యొక్క నిర్థారణ తరచుగా BMI మీద ఆధారపడి చేయబడుతుంది. పిల్లలలో ఊబకాయం పెరుగుతుండటం మరియు వాటియొక్క అనేక ప్రతికూల ప్రభావాల కారణంగా దీనిని ఒక తీవ్రమైన ప్రజా ఆరోగ్య సమస్యగా గుర్తించారు.[1] ఊబకాయానికి బదులుగా అధికబరువు అనే పదం తక్కువ అవమానకరమైన పదంగా చూడబడటం వల్ల, తరచుగా ఇది పిల్లల కొరకు ఉపయోగించబడుతుంది.[2]

వర్గీకరణ[మార్చు]

2 నుండి 20 సంవత్సరాల మగపిల్లల BMI కొరకు వయస్సు శాతం
2 నుండి 20 సంవత్సరాలలోపు ఉన్న ఆడపిల్లల వయస్సు శాతాల కొరకు BMI .

రెండు సంవత్సరాలు మరియు అధిక వయస్సు ఉన్న పిల్లలలో ఊబకాయంను నిర్ణయించటానికి బాడీ మాస్ ఇండెక్స్ (BMI) ఆమోదించబడతుంది.[3] పిల్లలలో BMI కొరకు సాధారణ పరిధి వయస్సు మరియు లింగంతో మారుతుంది. BMI 95 శతాంశకం కన్నా అధికంగా ఉంటే ఊబకాయంగా పరిగణించబడుతుంది అని సెంటర్ ఫర్ డిసీజ్ కంట్రోల్(వ్యాధి నివారణా కేంద్రం) నిర్వచించింది. పిల్లలలో దీనిని నిర్ణయించటం కొరకు ఇది ప్రచురించబడింది.[4]

ఆరోగ్యం మీద ప్రభావాలు[మార్చు]

ఈ ఊబకాయ పిల్లలలో ఏర్పడే మొదటి సమస్యలో మనోద్వేగమైన లేదా మానసికమైనవిగా ఉంటాయి.[5] అయినప్పటికీ బాల్యంలోని ఊబకాయం ప్రాణానికి అపాయకరమైన పరిస్థితులకు దారితీయవచ్చు, ఇందులో మధుమేహం, అధిక రక్తపోటు, గుండె జబ్బు, నిద్ర సమస్యలు, క్యాన్సర్ మరియు ఇతర క్రమభంగాలు ఉంటాయి.[6][7] ఇతర క్రమభంగాలలో కాలేయ వ్యాధి, శీఘ్రంగా యవ్వనారంభం లేదా రజస్వల కావటం, ఆకలి మాంద్యం మరియు బరువు తగ్గాలనే విపరీతమైన కోరికల వంటి వాటితో ఆహారంను తీసుకోవటంలో ఉన్న క్రమభంగాలు, చర్మపు సంక్రమణ వ్యాధులు మరియు ఉబ్బసం ఇంకా ఇతర శ్వాసక్రియా సమస్యలు ఉన్నాయి.[8] అధిక బరువు కల పిల్లలు భవిష్యత్తులో అధిక బరువుతో ఉన్న పెద్దలుగా అయ్యే అవకాశం ఎక్కువగా ఉందని అధ్యయనాలు చూపుతున్నాయి.[7] కౌమారదశలోని ఊబకాయం యుక్తవయస్సులో మృత్యువు సంఖ్యను పెంచుతుందని కనుగొనబడింది.[9]

ఊబకాయ పిల్లలు తరచుగా వారి తోటివారి ఎగతాళికు గురవుతారు.[10][11] వారి కుటుంబంలోని వారితోనే బాధించబడతారు లేదా వివక్షతకు గురికాబడతారు.[11] ఈ విధమైన అవహేళనలు సంభవించటం అధికం కావటం వల్ల ఆత్మ గౌరవం లోపించటం మరియు మనోవ్యాకులతకు దారితీయవచ్చు.[12]

2008లోని ఒక అధ్యయన ప్రకారం ఊబకాయం ఉన్న పిల్లలు మెడగుండా పోవు పెద్ద ధమనులను కలిగి ఉంటారు, ఇవి దాదాపు ముఫై సంవత్సరాల ముందుగానే అకాలపక్వమైన వయస్సును అలానే కొలెస్ట్రాల్ యొక్క అసాధారణ స్థాయిలను కలిగి ఉంటాయి.[13]

విధానం పరిస్థితి విధానం పరిస్థితి
వినాళగ్రంథి
  • ఇంపైర్డ్ గ్లూకోజ్ టాలరెన్స్
  • డయాబెటిస్ మెల్లిటస్
  • జీవక్రియ లక్షణం
  • హైపరాండ్రోగ్నిజం
  • పెరుగుదల మరియు యవ్వనం మీద ప్రభావాలు
  • గొడ్రాలు మరియు నల్లీగ్రావిడిటీ[14]
గుండె మరియు రక్తనాళాల సమస్యలు
  • అధిక రక్తపోటు
  • హైపర్‌లిపిడెమియా
  • యుక్తవయస్సులో పరిహృదయ వ్యాధి ప్రమాదం అధికమవ్వటం
జీర్ణశయాంతర సంబంధమైనవి
  • మధ్యపాన సంబంధంలేని కొవ్వుతో కూడిన కాలేయ వ్యాధి
  • పిత్తాశయంలోని రాళ్ళు
శ్వాసక్రియా సంబంధమైనవి
  • అబ్స్ట్రక్టివ్ స్లీప్ అప్నియా
  • ఒబేసిటీ హైపోవెంటిలేషన్ సిండ్రోమ్
శారీరిక
  • స్లిప్డ్ కాపిటల్ ఫెమోరల్ ఎపిఫిసిస్ (SCFE)
  • టిబియా వారా (బ్లౌంట్ వ్యాధి)
నాడీ శాస్త్ర సంబంధిత
  • కారణం తెలియని కపాలంలో అధికరక్తపోటు
సాంఘిక విషయాల మీద మానసిక ఆందోళన
  • తోటివారితో వికటించిన సంబంధాలు
  • పేలవమైన ఆత్మ గౌరవం[15]
  • ఆందోళన
  • వ్యాకులత
చర్మం
  • ఫరుంక్యులోసిస్
  • వేళ్ళ సందులో సమస్య

[16]

కారణాలు[మార్చు]

తరచుగా సమ్మేళనంగా పనిచేసే వివిధ పరిధులలోని కారకాలచే బాల్యంలోని ఊబకాయం అనేక సందర్భాలలో సంభవిస్తుంది.[17][18][19][20][21]

ఆహారం[మార్చు]

బాల్యంలోని ఊబకాయంపై ఆహారపు అలవాట్ల ప్రభావాలను నిర్ణయించటం కష్టతరమైనది. 1,704 మంది 3వ తరగతి చదువుతున్న పిల్లలలో మూడు సంవత్సరాల యాధృచ్ఛికమైన అధ్యయనం చేయబడింది, వీరికి రెండు పూటలా ఆరోగ్యకరమైన భోజనం, వ్యాయామ కార్యక్రమం మరియు పథ్యపు ఆహార సలహాలతో కలిపి ఇవ్వబడింది, నియంత్రణ సమూహంతో పోలిస్తే ఇవి శరీర కొవ్వు శాతంలో గణనీయమైన తరుగుదలను చూపించటంలో విఫలమయ్యాయి. పిల్లలు వారు తక్కువగా తింటున్నారని భావించినప్పటికీ, వారి వాస్తవమైన క్యాలరీ వినియోగం ఈ మార్పుతో తగ్గనందున ఇది కొంతవరకు సంభవించింది. అదే సమయంలో గమనించిన శక్తి వినియోగం రెండు సమూహాల మధ్యలో ఒకే విధంగా ఉంది. పథ్యపు ఆహార కొవ్వును తీసుకోవటం 34% నుండి 27% తగ్గినప్పటికీ ఇది సంభవించింది.[22] 5,106 మంది పిల్లల మీద చేసిన రెండవ అధ్యయనం కూడా ఇదే విధమైన ఫలితాలను చూపించింది. పిల్లలు మెరుగైన ఆహారాన్ని తిన్నప్పటికీ, BMI మీద ఎటువంటి ప్రభావాన్ని చూపలేదు.[23] తీసుకున్న చర్యలు సరిపడనంతంగా లేకపోవటంచే బాల్యంలోని ఊబకాయాన్ని నియంత్రించటంలో కావలసిన ప్రభావాలను ఈ అధ్యయనాలు పొందలేకపొయాయి. ఇల్లు, సమాజం మరియు పాఠశాలలో వరుసగా మార్పులు చేయటం ద్వారా గణనీయమైన ప్రభావాన్ని పొందగలరని భావించబడింది, కానీ మార్పులు ప్రధానంగా కేవలం పాఠశాల వాతావరణంలో చేయబడ్డాయి.[24]

క్యాలరీలు అధికంగా ఉండే పానీయాలు పిల్లలకు అందుబాటులో ఉంటున్నాయి. విపరీతమైన చక్కెరతో ఉండే సాఫ్ట్ డ్రింక్లను త్రాగటం కూడా బాల్యంలో ఊబకాయం రావటానికి కారణం కావచ్చు. రోజుకు అదనంగా సాఫ్ట్ డ్రింకులను సేవించటం ఊబకాయం ఏర్పడే అవకాశాలను 1.6 సార్లు అధికం చేసిందని 19 నెలలకు పైగా సాగిన 548 మంది పిల్లల మీద అధ్యయనం కనుగొన్నది.[25]

క్యాలరీలు అధికంగా ఉండే ఫలహారాలు పిల్లలు అధికంగా సందర్శించే ప్రదేశాలలో లభ్యమవుతున్నాయి. బాల్యంలోని ఊబకాయం అధికం కావటంతో, పాఠశాలలో ఏర్పరచే ఈ ఫలహారాలను అమ్మే యంత్రాలు అతి కొద్ది ప్రదేశాలలో చట్టపరంగా తగ్గించబడ్డాయి. ఫాస్ట్ ఫుడ్ ఫలహారశాలలో తినటం సాధారణ విషయం అయ్యింది, అధ్యయనం చేయబడిన వారంలో 7 నుండి 12వ తరగతి చదివే విద్యార్థులలో 75% మంది ఫాస్ట్ ఫుడ్‌ను తిన్నారు.[26] బాల్యంలో ఊబకాయం పెరగటానికి ఫాస్ట్ ఫుడ్ పరిశ్రమ కూడా కారణంగా ఉంది. ఈ పరిశ్రమ చిన్న పిల్లలను లక్ష్యంగా చేసుకొని దాదాపు $42 బిలియన్లను ప్రకటనల కొరకు వెచ్చిస్తోంది. మక్డోనాల్డ్స్ ఒక్కటే పదమూడు వెబ్‌సైట్లను కలిగి ఉంది, వీటిని ప్రతినెలా 365,000 మంది పిల్లలు మరియు 294,000 మంది యుక్తవయస్సులోని వారు వీక్షిస్తున్నారు. అంతేకాకుండా ఫాస్ట్ ఫుడ్ ఫలహారశాలలు పిల్లల భోజనాలతో పాటు బొమ్మలను ఇవ్వటంతో, అవి వారిని ఆకర్షించుకోవటానికి సహాయపడతాయి. ప్రతిరోజు ఫాస్ట్ ఫుడ్ ఫలహారశాలలకు తీసుకువెళ్ళమని నలభై శాతం మంది పిల్లలు వారి తల్లితండ్రులను అడుగుతున్నారు. ఈ పరిస్థితిని మరింత విపత్కరంగా మారుస్తూ, 3000ల సమ్మేళనాలతో ఫాస్ట్ ఫుడ్ కేంద్రాలలో పిల్లల యొక్క ఆహార జాబితాలో ఉన్న ప్రముఖ పదార్థాలలో కేవలం 13 మాత్రమే చిన్న పిల్లల కొరకు పోషకాహార మార్గదర్శకాలుగా సిఫారుసు చేయబడ్డాయి.[27]ఫాస్ట్ ఫుడ్ వినియోగంకు మరియు ఊబకాయంకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని కొంతమంది కనుగొన్నారు.[28] పాఠశాలల వద్ద ఉన్న ఫాస్ట్ ఫుడ్ కేంద్రాలు, విద్యార్థులలో ఊబకాయ ప్రమాదాన్ని పెంచుతాయని వేరొక అధ్యయనం పేర్కొంది.[29]

హోల్ మిల్క్(ఆరోగ్యవంతమైన పాలు)ను ఒకటి నుండి రెండు సంవత్సరాల పిల్లలలో 2% వినియోగించటం వలన బరువు, ఎత్తు లేదా శరీర కొవ్వు శాతం మీద ప్రభావం చూపదు. అందుచే, హోల్ మిల్క్ ఈ వయస్సులో ఉన్నవారి కొరకు సిఫారుసు చేయబడటం కొనసాగింది. అయినప్పటికీ పాలకు బదులుగా తీయటి పానీయాలను త్రాగటం వల్ల అదనపు బరువును పొందుతున్నారు.[30]

చురుకుదనంలేని జీవనశైలి[మార్చు]

పిల్లల యొక్క శారీరకమైన సోమరితనం కూడా తీవ్రమైన కారణంగా ఉంది మరియు నిరంతరమైన శారీరక వ్యాయామంలో పాల్గొనని పిల్లలు ఊబకాయం ప్రమాదానికి అధికంగా లోనవుతారు. ప్రతి పిల్లవాడి యొక్క శారీరక చురుకుదనంను లెక్కించటానికి, పరిశోధకులు 133 మంది పిల్లల యొక్క శారీరక చురుకుదనంను మూడు వారాల పాటు ఆక్సిలరోమీటర్ ఉపయోగించి అధ్యయనం చేశారు. ఊబకాయంలేని పిల్లలతో పోలిస్తే వీరు పాఠశాల జరిగిన రోజులలో 35% తక్కువ చురుకుదనంతో మరియు వారాంతాలలో 65% తక్కువ చురుకుదనంతోను ఉన్నారు.

చిన్నప్పుడు శారీరకంగా చురుకుదనంలేకపోవటం వల్ల పెద్దయిన తరువాత కూడా అలానే ఉండవచ్చు. 6,000ల మంది పెద్దల యొక్క శారీరక ధారుఢ్యతకు జరిగిన సమీక్షలో, 14 నుండి 19 ఏళ్ళ వయస్సు మధ్యలో చురుకుగా ఉన్న ఇందులోని 25% మంది పెద్దయిన తరువాత కూడా చురుకుగా ఉండగా, 14 నుండి 19 ఏళ్ళ మధ్యలో చురుకుగాలేని 2% మంది పెద్దయిన తరువాత చురుకుగా ఉన్నట్టు తెలపబడింది.[31] శారీరకంగా చురుకుగా లేకుండా ఉన్నవారి దేహంలో ఉపయోగించని శక్తి మిగిలిపోతుంది మరియు దానిలో చాలాభాగం కొవ్వుగా నిల్వ అవుతుంది. పరిశోధకులు 14 రోజులపాటు 16 మంది పురుషులను అధ్యయనం చేశారు మరియు కొవ్వులు మరియు కార్బోహైడ్రేట్ల ద్వారా వారికి రోజుకు కావలసిన దాని కన్నా 50% అధిక శక్తిని తినిపించారు. వారు కనుగొన్న దాని ప్రకారం అధికంగా తినిపించిన కార్బోహైడ్రేట్లు 75–85% మధ్యలో అదనపు శక్తిని ఉత్పత్తి చేయగా అది శరీరంలో కొవ్వుగా నిల్వ కాబడింది మరియు అదనంగా తినిపించిన కొవ్వు 90–95% మధ్యలో శక్తిని ఉత్పత్తి చేయగా అది కూడా శరీరంలో అదనపు కొవ్వుగా నిల్వ కాబడింది.[32]

అనేకమంది పిల్లలు వ్యాయామం చేయటంలో విఫలం అవుతారు ఎందుకంటే వారు ఒకేచోట కూర్చొని చేసే పనులను చేయటంలో సమయాన్ని వెచ్చిస్తున్నారు, ఇందులో కంప్యూటర్ వాడకం, వీడియో గేమ్‌లు ఆడటం లేదా టెలివిజన్ చూడటం వంటివి ఉన్నాయి. TV మరియు ఇతర సాంకేతికతలు పిల్లలను చురుకుగా లేకుండా చేయటంలో ప్రధాన కారకాలుగా ఉన్నాయని అనవచ్చు. పరిశోధకులు 14, 16, మరియు18 ఏళ్ళ వయస్సులోని పిల్లలకు సాంకేతికత ప్రశ్నాపత్రాన్ని అందించాయి. వారు కనుగొన్న దానిప్రకారం రోజుకు 4+ గంటలు TV చూసేవారిలో 21.5% మంది, రోజుకు ఒకటి లేదా అధిక గంటలు కంప్యూటర్ ఉపయోగించేవారిలో 4.5% మంది ఊబకాయాన్ని పొందే అవకాశం ఉన్నట్టు మరియు వీడియో గేమ్లు ఆడటం ద్వారా ఏ విధమైన ప్రభావాన్ని పొందబోరని తెలపబడింది.[32] ఒక నియమంలేని పరీక్షలో ప్రదర్శించిన ప్రకారం TV వీక్షణం మరియు కంప్యూటర్ వాడకం తగ్గించటం ద్వారా వయస్సుతో-సవరించబడిన BMI తగ్గించవచ్చు; ఆహారంలో తీసుకోబడే క్యాలరీలను తగ్గించటం వల్ల కూడా BMI తరుగుదల అధికంగా సంభవిస్తుంది.[33]

సాంకేతికపరమైన కార్యకలాపాలు ఒక్కటే బాల్యంలో వచ్చే ఊబకాయము పై కుటుంబానికి సంబంధించిన ప్రభావాలు కాదు. తక్కువ-ఆర్జన ఉన్న సంసారాలు కూడా పిల్లవాడి యొక్క బరువు పెరిగే శైలిని ప్రభావితం చేయవచ్చు. 11–12 మధ్య వయస్సు ఉన్న 194 మంది పిల్లలలో దేహ నిర్మాణంకు సాంఘికఆర్ధిక హోదా (SES)తో ఉన్న సంబంధాన్ని మూడు వారాలపాటు పరిశోధకులు అధ్యయనం చేశారు. వారు బరువు, నడుము చుట్టకొలత, మనుష్యుని పొడవు, చర్మపు ముడతలు, శారీరక చురుకుదనం, TV చూడటం మరియు SESను కొలమానం చేశారు; పరిశోధకులు కనుగొన్న దానిప్రకారం దిగువ తరగతి పిల్లలతో పోలిస్తే SES ఎగువ తరగతి పిల్లలలో అధికంగా ఉంది.[34]

బాల్యంలో చురుకుదనం లేకుండా ఉండటం వల్ల చిన్న వయస్సులోనే అధిక బరువును కలిగి ఉండటంతో సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ఇది బాల్యంలోని ఊబకాయంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నట్టు తెలిపారు. 2009లో పూర్వపాఠశాల అధ్యయనంలో, పూర్వ పాఠశాలకు హాజరు అయ్యే 89% మంది సోమరితనంగా ఉన్నారు మరియు అదే రోజున బహిరంగంగా జరిగే కార్యకలాపాలలో 56 శాతం ఉత్సాహంలేనివిగా కనుగొనబడ్డాయి. శిక్షకులు ప్రోత్సహంను తగినంతగా ఇవ్వకపోవటం చురుకుదనం లేమికి ఒక కారణంగా భావించారు, కానీ [35] పిల్లలకు బంతుల వంటి బొమ్మలను అందచేయటం వలన వారు ఆట ఆడాలని అనుకుంటారు.[35]

జన్యుశాస్త్రం[మార్చు]

బాల్యంలోని ఊబకాయం తరచుగా అనేక జన్యుపరమైన మరియు పర్యావరణ కారకాల మూలంగా సంభవిస్తుంది. ఆకలి మరియు జీవక్రియను నియంత్రించే వివిధ జన్యువులలోని పోలీమోర్ఫిజంలు, సరిపోయేంత క్యాలరీలను కలిగి ఉన్నప్పుడు వ్యక్తులను ఊబకాయానికి సిద్ధంచేస్తాయి. తరచుగా బాల్యంలో కనపడే అనేక అసాధారణ జన్యు పరిస్థితుల యొక్క ముఖ్య లక్షణంగా ఊబకాయం ఉంటుంది.

  • 12,000ల మందిలో 1 మరియు పుట్టిన 15,000ల మందిలో 1కి ప్రాడెర్-విల్లీ సిండ్రోం(లక్షణం)ను హైపర్ఫాగియా మరియు ముందస్తు ఆహారాలచే వర్గీకరించబడుతుంది, దాని ప్రభావానికి లోనయిన వారు వేగవంతంగా బరువును పొందటానికి దారితీస్తుంది.
  • బార్డెట్-బీడీ సిండ్రోం
  • MOMO సిండ్రోం
  • లెప్టిన్ రిసెప్టర్ ఉత్పరివర్తనలు
  • పుట్టుకతో లెప్టిన్ లోపం
  • మెలనోకోర్టిన్ రిసెప్టర్ ఉత్పరివర్తనలు

చిన్నవయస్సులోనే ఊబకాయం వచ్చిన పిల్లలలో(పదేళ్ళ వయుసు కన్నా ముందస్తుగా ఊబకాయం రావటం మరియు శరీర బరువు సూచీ యొక్క మూడు ప్రామాణిక అతిక్రమాలు సాధారణం కన్నా అధికంగా ఉండటంగా ఉంటుంది), 7% ఏకైక జన్యుస్థానం ఉత్పరివర్తనంను దాచి ఉంచుతుంది.[36] ఊబకాయాన్ని కలిగి ఉన్న తల్లితండ్రులకు పుట్టిన పిల్లలు 80% మంది ఊబకాయాన్ని కలిగి ఉండగా, సాధారణ బరువును కలిగి ఉన్న తల్లితండ్రుల పిల్లలు 10% తక్కువగా ఊబకాయాన్ని కలిగి ఉంటారు.[1][24] ఊబకాయ శాతాన్ని జన్యుశాస్త్రంతో సంబంధం 6% నుండి 85% మధ్యవరకు ఉన్నట్టు ఆరోపించబడింది, అది పరీక్షించబడిన జనాభా మీద ఆధారపడి మారుతుంది.[37] సరిపోల్చడం: ద్వితీయశ్రేణి ఊబకాయం.

కుటుంబ వాతావరణం[మార్చు]

కుటుంబ భోజనాలు కూడా పిల్లల యొక్క ఆహార ఎంపికలను ప్రభావితం చేస్తాయి. పరిశోధకులు 11–21 మధ్యలో ఉన్న 18,177 మంది పిల్లలకు ఇంటిలో తినే ఆహారం మీద ప్రశ్నాపత్రాన్ని అందించారు మరియు పిల్లలు వారు తినే ఆహారం మీద సొంత నిర్ణయాలను తీసుకోవటాన్ని ఐదింటిలో నలుగురు తల్లితండ్రులు ఒప్పుకుంటారని వీరు కనుగొన్నారు. వారానికి మూడు లేదా తక్కువసార్లు తినే యుక్తవయస్సు వారితో పోలిస్తే, ఇంటిలో వారానికి నాలుగు లేదా ఐదుసార్లు తినేవారు 19% తక్కువ కూరగాయలను, 22% తక్కువ ఫలాలను మరియు 19% తక్కువ పాల ఉత్పత్తులను వినియోగిస్తారని కనుగొనబడింది. వారానికి ఆరు నుండి ఏడుసార్లు ఇంటిలో ఆహారాన్ని తీసుకునేవారిని వారానికి మూడు లేదా అంతకన్నా తక్కువసార్లు తినేవారితో పోలిస్తే 38% తక్కువ కూరగాయలను, 31% తక్కువ ఫలాలను మరియు పాల ఉత్పత్తులను 27% తక్కువ వినియోగిస్తారని తెలపబడింది.[38] UKలో జరిపిన ఒక అధ్యయనం 2010లో ప్రచురించబడింది, దీని ప్రకారం తల్లితండ్రులచే పెంచబడిన పిల్లల కంటే తాతాబామ్మల వద్ద పెరిగే పిల్లలు ఊబకాయాన్ని పొందే అవకాశంను అధికంగా కలిగి ఉన్నారు.[39] 2011లో విడుదలయిన అధ్యయనం ప్రకారం తల్లులు అధికంగా పనిచేస్తే పిల్లలు కూడా అధిక బరువును లేదా ఊబకాయంను పొందుతారని కనుగొనబడింది.[40]

పెరుగుదల కారకాలు[మార్చు]

అనేక పెరుగుదల కారకాలు ఊబకాయం యొక్క రేట్లను ప్రభావితం చేస్తాయి. ఉదాహరణకు తల్లి-పాలు జీవితంలోని తరువాయి భాగంలో ఊబకాయం నుండి కాపాడుతుంది, తల్లిపాలు త్రాగే సమయం జీవితంలోని తరువాయి ధశలోని అధిక బరువుతో వ్యతిరేక సంబంధాన్ని కలిగి ఉంటుంది.[41] బరువును పొందే శైలిని పిల్లవాడి యొక్క శరీర పెరుగుదల ఆకృతి ప్రభావితం చేయవచ్చు. పరిశోధకులు ప్రామాణిక అతిక్రమం (SD [బరువు మరియు పొడవు]) నమోదులను 848 పిల్లల మీద చేసిన కోహోర్ట్ అధ్యయనంలో లెక్కించారు. SD స్కోరు 0.67 కన్నా అధికంగా ఉన్న శిశువులతో (వీరు అధిక బరువు కలిగి ఉండే అవకాశం తక్కువగా ఉంటుంది) 0.67 SD స్కోరు తక్కువగా ఉన్నవారితో పోలిస్తే వారిలో పెరుగుదల అధికంగా ఉంటుంది (వీరు అధిక బరువును పొందే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంది).[42]

అతను/ఆమె శిశువుగా ఉన్నప్పుడే పిల్లవాడి యొక్క బరువు ప్రభావితం అవ్వచ్చు. పరిశోధకులు పుట్టినప్పటి నుండి ఏడేళ్ళ వయస్సు వరకు19,397 పిల్లల మీద సామూహిక అధ్యయనం చేశారు మరియు వారు కనుగొన్నదాని ప్రకారం నాలుగు నెలల వయస్సులోని లావుగా ఉండే పిల్లలు సాధారణ బరువు ఉన్న పిల్లల కన్నా ఏడేళ్ళ వయస్సులో అధిక బరువును కలిగి ఉండే అవకాశం ఉందని తెలిపారు. సాధారణ బరువుతో ఉన్న పిల్లలతో పోలిస్తే మొదటి ఏడాదిలో లావుగా ఉండే పిల్లలు ఏడేళ్ళ వయస్సులో 1.17 సార్లు అధికంగా ఉండే అవకాశం ఉంది.[43]

వైద్యసంబంధ వ్యాధులు[మార్చు]

కషింగ్స్ సిండ్రోం (ఈ పరిస్థితిలో శరీరం అదనపు మొత్తాలలో కర్టిసోల్ ను కలిగి ఉంటుంది) కూడా బాల్యంలో ఊబకాయంను ప్రభావితం చేయవచ్చు. పరిశోధకులు రెండు ఐసోఫాంలను (ఇతర మాంసకృతుల ఉపయోగాన్నే ఈ మాంసకృతులు కూడా కలిగి ఉంటాయి, కానీ వేర్వేరు జన్యువులలో ఉంచబడ్డాయి) ఉదరపు శస్త్రచికిత్స చేయించుకుంటున్న 16 మంది పెద్దవారి కణాలలో విశ్లేషించారు. వారు కనుగొన్నదాని ప్రకారం ఒక రకమైన ఐసోఫాం ఆక్సో-రిడక్టేస్ చర్యను కలిగి ఉంది (కోర్టిసోన్ నుండి కోర్టిసోల్‌కు మార్పిడి) మరియు ఈ చర్య వేరొక రకమైన ఐసోఫాంను కోర్టిసోల్ మరియు ఇన్సులిన్ తో శుద్ధిచేయబడినప్పుడు 127.5 pmol మిగ్రా పరిపూరకంను అధికం చేసింది.[44]

హైపోథైరాడిజం అనేది ఊబకాయంకు ఒక హార్మోన్ సంబంధమైన కారణం, కానీ ఇది ఉన్న ఊబకాయం వ్యక్తుల కన్నా లేని ఊబకాయ వ్యక్తులను అధికంగా ప్రభావం చేయదు. హైపోథైరాడిజం ఉన్న 108 ఊబకాయ రోగులను హైపోథైరాడిజంలేని 131 మంది ఊబకాయ రోగులతో పోలిస్తే, హైపోథైరాడిజం ఉన్న వారు కేవలం 0.077 పాయింట్ల క్యాలరీలను ఇది లేనివారి కన్నా అధికంగా తీసుకుంటున్నట్టు పరిశోధకులు కనుగొన్నారు.[45]

మానసికసంబంధ కారకాలు[మార్చు]

పరిశోధకులు 9–10 మధ్య వయస్సులో ఉన్న 1,520 మంది పిల్లలను పరీక్షించారు, నాలుగు సంవత్సరాలు నిరంతరంగా పరిశీలించిన తరువాత ఊబకాయం మరియు ఆత్మ గౌరవం తక్కువగా కలిగి ఉండటం మధ్య సానుకూల సంబంధం ఉన్నట్టు ఈ నాలుగేళ్ళ పరిశీలనలో కనుగొన్నారు. అంతేకాకుండా తిరోగమించిన ఆత్మ గౌరవం కారణంగా ఊబకాయ పిల్లలలో 19% మంది విచారంను, 48% మంది అనాసక్తికంగా మరియు 21% ధైర్య హీనంగా ఉన్నారు. సరిపోల్చటంలో, సాధారణ బరువు ఉన్న పిల్లలలో 8% విచారంగా, 42% మంది అనాసక్తికంగా మరియు 12% మంది ధైర్యహీనంగా ఉన్నారు.[46] ఒత్తిడి కూడా పిల్లల యొక్క ఆహారపు అలవాట్లను ప్రభావితం చేయవచ్చు. 28 కళాశాల మహిళల మీద ఒత్తిడి జాబితాను పరిశోధకులు పరీక్షించగా, కనుగొనబడిన ఒత్తిడి కొలమానం మీద అతిగా భుజించేవారు, నియంత్రణలో భుజించేవారి 15.19 పాయింట్ల సరాసరితో పోలిస్తే 29.65 పాయింట్ల సరాసరిని కలిగి ఉన్నారు.[47] ఈ సాక్ష్యం భుజించటం మరియు ఒత్తిడి మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది.

ఒత్తిడి భావనల వల్ల పిల్లలు అమితంగా తినవచ్చు. పరిశోధకులు గృహములోనే 9,374 మంది యవ్వనారంభంలో ఉన్న ఏడవ తరగతి నుండి 12 వరకు ఉన్న వారితో ముఖాముఖీ చేశారు మరియు వారు కనుగొన్న దానిప్రకారం, ఒత్తిడికి పిల్లలు ఆహారం భుజించటానికి ఏ విధమైన ప్రత్యక్ష సంబంధం లేదని తెలియచేయబడింది. విచారంతో ఉన్న ఊబకాయంలేని 8.9% కౌమారదశలోని వారితో పోలిస్తే ఊబకాయం ఉన్న యువతలో 8.2% విచారంగా ఉన్నారు.[48] అయినప్పటికీ, యాంటీడిప్రెజంట్స్ చాలా తక్కువ ప్రభావాన్ని బాల్యంలోని ఊబకాయం మీద కలిగి ఉంటాయి. 487 అధికబరువు/ఊబకాయం ఉన్నవారికి ఒక విచారానికి సంబంధించిన ప్రశ్నాపత్రాన్ని అందించారు మరియు వారిలో 7% మంది తక్కువ విచార లక్షణాలను కలిగి ఉన్నవారు విచార వ్యతిరేక కారకాలను ఉపయోగించారు మరియు సగటు BMI స్కోరు 44.3ను కలిగి ఉన్నారు, వీరిలో 27% మంది మధ్యస్థమైన విచార లక్షణాలను కలిగి ఉండి విచార వ్యతిరేక కారకాలను ఉపయోగించే వారు BMI స్కోరు 44.7గా కలిగి ఉన్నారు మరియు వారిలో 31% మంది అధిక మనోవ్యాకులత లక్షణాలు కలిగి ఉన్నవారు విచార వ్యతిరేక కారకాలను ఉపయోగించే వారు 44.2ను BMI స్కోరుగా కలిగి ఉన్నారు.[49]

నిర్వహణ[మార్చు]

జీవనశైలి[మార్చు]

పుట్టిన అందరు పిల్లలకు పోషకాహారం మరియు ఇతర ప్రయోజనకరమైన ప్రభావాల కొరకు ప్రత్యేకంగా తల్లిపాలు సిఫారుసు చేయబడ్డది. జీవితం యొక్క తరువాతి దశలో ఇది ఊబకాయం నుండి సంరక్షిస్తుంది.[41]

ఔషధప్రయోగాలు[మార్చు]

పిల్లలలోని ఊబకాయ చికిత్స కొరకు ఆమోదించబడిన ఔషధప్రయోగాలు లేవు. అయినప్పటికీ ఒర్లిస్టాట్ మరియు సిబుట్రమైన్ కౌమారదశలో ఊబకాయంను నియంత్రించటంలో కొంతవరకు సహాయకరంగా ఉంటాయి.[41] సిబుట్రమైన్‌ను 16 ఏళ్ళకు పైబడిన కౌమారదశలోని వారికి ఆమోదించబడింది. మెదడు యొక్క రసాయనశాస్త్రంను మార్పుచేసి ఆకలిని తగ్గించటానికి ఇది పనిచేస్తుంది. ఒర్లిస్టాట్ కొమారదశలో 12 సంవత్సరాలు పైబడిన వారికి ఆమోదించబడింది. పేగులో కొవ్వు గ్రాహక చర్యను నిరోధించటం ద్వారా ఇది పనిచేస్తుంది.[50]

సాంక్రమిక రోగవిజ్ఞానం[మార్చు]

USAలో 2 నుండి 19 సంవత్సరాల పిల్లల మధ్యలో అధికబరువు.

1980 మరియు 2010 మధ్య కాలంలో బాల్యంలో ఊబకాయం యొక్క సంఖ్య గణనీయంగా పెరిగింది.[51] ప్రస్తుతం ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 10% పిల్లలు అధిక బరువును లేదా ఊబకాయాన్ని కలిగి ఉన్నారు.[2]

కెనడా[మార్చు]

కెనడాలోని పిల్లలలో అధిక బరువు మరియు ఊబకాయం యొక్క సంఖ్య ఇటీవలి సంవత్సరాలలో విపరీతంగా పెరిగిపోయింది. మగపిల్లలలో, ఈ సంఖ్య 1980లలోని 11% నుండి 1990లలో 30%కు పెరిగిపోయింది.[52]

బ్రెజిల్[మార్చు]

బ్రెజిల్ పిల్లలలో అధిక బరువు మరియు ఊబకాయం యొక్క సంఖ్య 1980లలోని 4% నుండి 1990లలో 14%కు పెరిగింది.[52]

సంయుక్త రాష్ట్రాలు[మార్చు]

సంయుక్త రాష్ట్రాలలో కౌమారదశలో మరియు పిల్లలలో ఊబకాయం సంఖ్య 1980ల ఆరంభం మరియు 2000ల మధ్యలో దాదాపు మూడింతలు అయ్యింది. అయినప్పటికీ 2000 మరియు 2006 మధ్య ఇది పెద్దగా మార్పు చెందలేదు, ఇటీవలి గణాంకాలు 17 శాతం పెంపుదలను చూపిస్తున్నాయి.[53] 2008లో, సంయుక్త రాష్ట్రాలలో అధిక బరువు మరియు ఊబకాయం ఉన్న పిల్లల సంఖ్య 32% శాతంగా ఉండి పెరగటం ఆగిపోయింది.[54]

ఆస్ట్రేలియా[మార్చు]

21వ శతాబ్దం ఆరంభంతో, ఆస్ట్రేలియాలో కూడా బాల్య ఊబకాయం కనుగొనబడింది మరియు ఇది సంయుక్త రాష్ట్రాల పోకడను అనుసరించింది. సేకరించిన సమాచారం ప్రకారం దిగువ స్థాయిలో ఉన్న సాంఘిక ఆర్థిక ప్రాంతాలలో ఈ పెరుగుదల సంభవించింది, పోషకాహార శిక్షణ లేకపోవటమే కారణంగా నిందించబడింది.

భారతదేశం[మార్చు]

బాల్యంలో ఊబకాయం అనేది ఒక గుట్టు చప్పుడు కాని అంటువ్యాధిగా భారతదేశంలో ఆకృతి చెందుతోంది, ఇది సమాజంలోని సాంఘిక ఆర్థిక ఎగువ తరగతిలో చూడబడుతోంది.

పరిశోధన[మార్చు]

ఆస్ట్రేలియా కోలక్ లోని 2 నుండి 12 ఏళ్ళ వయస్సు ఉన్న 1800 మంది పిల్లలలో చేసిన అధ్యయనంలో, పరిమితంగా ఉన్న పథ్యపు ఆహారం (కార్బొనేట్ కాని పానీయాలు లేదా తీపిపదార్థాలు) మరియు పెంచబడిన వ్యాయామంతో కల ప్రణాళికను పరీక్షించారు. మధ్యస్థ ఫలితాలలో పాఠశాల అనంతర చురుకైన కార్యక్రమాలలో 68% పెరుగుదలను, 21% తరుగుదలను టెలివిజన్ చూడటంను జోడించారు మరియు తద్వారా నియంత్రించిన సమూహంతో పోలిస్తే 1కిలో బరువు తరుగుదలను చూడబడింది.[55]

పిల్లల బరువు గురించి తల్లితండ్రుల ఆలోచనా విధానాల మీద అమెరికన్ ఒబెసిటీ అసోసియేషన్ నిర్వహించిన ఒక సమీక్షలో, చాలావరకు తల్లితండ్రులు పాఠశాలలో విరామాన్ని తగ్గించరాదని లేదా తొలగించరాదని భావించారు. దాదాపు 30% మంది వారి పిల్లల యొక్క బరువు గురించి ఆందోళనను కలిగి ఉన్నారు. 35% మంది తల్లితండ్రులు ఆలోచన ప్రకారం వారి పిల్లవాడి యొక్క పాఠశాల పిల్లలకు బాల్యంలోని ఊబకాయం గురించి సరిగ్గా బోధించటం లేదని మరియు 5% కన్నా ఎక్కువ మంది పిల్లల యొక్క దీర్ఘకాల ఆరోగ్యం కొరకు ఊబకాయం గొప్ప ప్రమాదమని భావించారు.[56]

నార్త్‌వెస్టర్న్ విశ్వవిద్యాలయం అధ్యయనంలో, పాఠశాలలో పిల్లవాడి యొక్క ప్రతిభ మీద, వారి భావోద్వేగ మరియు సాంఘిక శ్రేయస్సు మీద నిద్రలేమి ప్రతికూల ప్రభావం చూపుతుందని మరియు అధిక బరువును కలిగి ఉండటం వలన ప్రమాదంను పెంచుతుందని తెలపబడింది. దేశవ్యాప్తంగా ఈ అధ్యయనం మొదటిసారిగా, నిద్ర, బాడీ మాస్ ఇండెక్స్ (BMI) మరియు అధిక బరువు స్థితి మధ్య పరస్పర సంబంధం యొక్క రేఖాంశంకు సంబంధించిన పరిశోధనను 3 మరియు 18 ఏళ్ళ మధ్యలోని పిల్లలలో ప్రదర్శించింది. అధికంగా పడుకున్న ఒక గంట పిల్లల యొక్క అధిక బరువు ప్రమాదంను 36% నుండి 30% తగ్గించటాన్ని, మరియు పెద్ద పిల్లలలో 34% నుండి 30% వరకు తగ్గిస్తుందని ఈ అధ్యయనం కనుగొంది.[57]

బాల్యంలోని ఊబకాయంను నియంత్రించటానికి జీవితంలోని తరువాతి దశలలో భుజించే క్రమభంగాలకు దారితీయకపోవచ్చు.[58]

వీటిని కూడా చూడండి[మార్చు]

  • పిల్లల ఊబకాయం మీద అంతర్జాతీయ పత్రిక

సూచనలు[మార్చు]

  1. 1.0 1.1 Peter G. Kopelman (2005). Clinical obesity in adults and children: In Adults and Children. Blackwell Publishing. p. 493. ISBN 978-1-4051-1672-5. 
  2. 2.0 2.1 Bessesen DH (June 2008). "Update on obesity". J. Clin. Endocrinol. Metab. 93 (6): 2027–34. doi:10.1210/jc.2008-0520. PMID 18539769. 
  3. Deurenberg P, Weststrate JA, Seidell JC (March 1991). "Body mass index as a measure of body fatness: age- and sex-specific prediction formulas". Br. J. Nutr. 65 (2): 105–14. doi:10.1079/BJN19910073. PMID 2043597. 
  4. "Healthy Weight: Assessing Your Weight: BMI: About BMI for Children and Teens". CDC. 
  5. Great Britain Parliament House of Commons Health Committee (May 2004). Obesity - Volume 1 - HCP 23-I, Third Report of session 2003-04. Report, together with formal minutes. London, UK: TSO (The Stationery Office). ISBN 978-0-215-01737-6. Retrieved 2007-12-17. 
  6. [1][dead link]
  7. 7.0 7.1 బాల్యంలో ఊబకాయం
  8. బాల్యంలో ఊబకాయం: చిక్కులు - MayoClinic.com
  9. Must A, Jacques PF, Dallal GE, Bajema CJ, Dietz WH (November 1992). "Long-term morbidity and mortality of overweight adolescents. A follow-up of the Harvard Growth Study of 1922 to 1935". The New England journal of medicine 327 (19): 1350–5. doi:10.1056/NEJM199211053271904. PMID 1406836. 
  10. Janssen I, Craig WM, Boyce WF, Pickett W (2004). "Associations between overweight and obesity with bullying behaviors in school-aged children". Pediatrics 113 (5): 1187–94. doi:10.1542/peds.113.5.1187. PMID 15121928. 
  11. 11.0 11.1 [57] ^ ఊబకాయంOrg[dead link]
  12. SRTS గైడ్: ఆరోగ్య ప్రమాదాలు
  13. "Obese kids have arteries of 45-year-olds: study". CTV News. Retrieved 2008-11-11. 
  14. Polotsky AJ, Hailpern SM, Skurnick JH, Lo JC, Sternfeld B, Santoro N (April 2010). "Association of adolescent obesity and lifetime nulliparity—the Study of Women's Health Across the Nation (SWAN)". Fertil. Steril. 93 (6): 2004–11. doi:10.1016/j.fertnstert.2008.12.059. PMC 2891509. PMID 19185860. 
  15. Cornette R (2008). "The emotional impact of obesity on children". Worldviews Evid Based Nurs 5 (3): 136–41. doi:10.1111/j.1741-6787.2008.00127.x. PMID 19076912. 
  16. Uptodate.com|http://www.uptodate.com/online/content/topic.do?topicKey=pedigast/13911#25
  17. Ebbeling CB, Pawlak DB, Ludwig DS (2002). "Childhood obesity: public-health crisis, common sense cure". Lancet 360 (9331): 473–82. doi:10.1016/S0140-6736(02)09678-2. PMID 12241736. 
  18. Dietz WH (1998). "Health consequences of obesity in youth: childhood predictors of adult disease". Pediatrics 101 (3 Pt 2): 518–25. PMID 12224658. 
  19. Speiser PW, Rudolf MC, Anhalt H, et al. (2005). "Childhood obesity". J. Clin. Endocrinol. Metab. 90 (3): 1871–87. doi:10.1210/jc.2004-1389. PMID 15598688. 
  20. Kimm SY, Obarzanek E (2002). "Childhood obesity: a new pandemic of the new millennium". Pediatrics 110 (5): 1003–7. doi:10.1542/peds.110.5.1003. PMID 12415042. 
  21. Miller J, Rosenbloom A, Silverstein J (2004). "Childhood obesity". J. Clin. Endocrinol. Metab. 89 (9): 4211–8. doi:10.1210/jc.2004-0284. PMID 15356008. 
  22. Caballero B, Clay T, Davis SM, et al. (November 2003). "Pathways: a school-based, randomized controlled trial for the prevention of obesity in American Indian schoolchildren". Am. J. Clin. Nutr. 78 (5): 1030–8. PMID 14594792. 
  23. Nader PR, Stone EJ, Lytle LA, et al. (July 1999). "Three-year maintenance of improved diet and physical activity: the CATCH cohort. Child and Adolescent Trial for Cardiovascular Health". Arch Pediatr Adolesc Med 153 (7): 695–704. PMID 10401802. 
  24. 24.0 24.1 Kolata,Gina (2007). Rethinking Thin: The new science of weight loss — and the myths and realities of dieting. Picador. ISBN 978-0-312-42785-6. 
  25. James J, Kerr D (2005). "Prevention of childhood obesity by reducing soft drinks". Int J Obes (Lond) 29 (Suppl 2): S54–7. doi:10.1038/sj.ijo.0803062. PMID 16385753. 
  26. French SA, Story M, Neumark-Sztainer D, Fulkerson JA, Hannan P (2001). "Fast food restaurant use among adolescents: associations with nutrient intake, food choices and behavioral and psychosocial variables". Int. J. Obes. Relat. Metab. Disord. 25 (12): 1823–33. doi:10.1038/sj.ijo.0801820. PMID 11781764. 
  27. ట్రాసీ, బెన్. "ఫాస్ట్ ఫుడ్ కేంద్రాలు బాల్యంలోని ఊబాకాయంకు వ్యతిరేకంగా పోరాటం చేయటంలేదు- CBS ఈవినింగ్ న్యూస్ - CBS న్యూస్." బ్రేకింగ్ న్యూస్ హెడ్లైన్స్: బిజినెస్, ఎంటర్టైన్మెంట్ & వరల్డ్ న్యూస్ - CBS న్యూస్. CBS ఈవినింగ్ న్యూస్, 8 నవంబర్. 2010. వెబ్ 22 Nov. 2010. <http://www.cbsnews.com/stories/2010/11/08/eveningnews/main7035550.shtml>.
  28. Thompson OM, Ballew C, Resnicow K, et al. (2004). "Food purchased away from home as a predictor of change in BMI z-score among girls". Int. J. Obes. Relat. Metab. Disord. 28 (2): 282–9. doi:10.1038/sj.ijo.0802538. PMID 14647177. 
  29. Davis B, Carpenter C (December 2008). "Proximity of Fast-Food Restaurants to Schools and Adolescent Obesity". Am J Public Health 99 (3): 505. doi:10.2105/AJPH.2008.137638. PMID 19106421. 
  30. Allen RE, Myers AL (November 2006). "Nutrition in toddlers". American Family Physician 74 (9): 1527–32. PMID 17111891. 
  31. Ortega FB, Ruiz JR, Castillo MJ, Sjöström M (2007). "Physical fitness in childhood and adolescence: a powerful marker of health". Int J Obes (Lond) 23 (1): 1–11. doi:10.1038/sj.ijo.0803774. PMID 18043605. 
  32. 32.0 32.1 Horton TJ, Drougas H, Brachey A, Reed GW, Peters JC, Hill JO (1995). "Fat and carbohydrate overfeeding in humans: different effects on energy storage". Am. J. Clin. Nutr. 62 (1): 19–29. PMID 7598063. 
  33. Epstein LH, Roemmich JN, Robinson JL, et al. (March 2008). "A randomized trial of the effects of reducing television viewing and computer use on body mass index in young children". Arch Pediatr Adolesc Med 162 (3): 239–45. doi:10.1001/archpediatrics.2007.45. PMC 2291289. PMID 18316661. 
  34. Lluch A, Herbeth B, Méjean L, Siest G (2000). "Dietary intakes, eating style and overweight in the Stanislas Family Study". Int. J. Obes. Relat. Metab. Disord. 24 (11): 1493–9. doi:10.1038/sj.ijo.0801425. PMID 11126347. 
  35. 35.0 35.1 "The Inactivity Of Preschoolers Amid Rising Childhood Obesity" (Summarized from Child Development, Vol. 80, Issue 1, Social and Environmental Factors Associated with Preschoolers' Non-sedentary Physical Activity by Brown, WH (University of South Carolina), Pfeiffer, KA (Michigan State University), McIver, KL (East Carolina University), Dowda, M, Addy, CL, and Pate, RR (University of South Carolina).). Medical News Today. February 2009. Retrieved September 25, 2010. 
  36. Farooqi S, O'Rahilly S (December 2006). "Genetics of obesity in humans". Endocr. Rev. 27 (7): 710–18. doi:10.1210/er.2006-0040. PMID 17122358. 
  37. Yang W, Kelly T, He J (2007). "Genetic epidemiology of obesity". Epidemiol Rev 29: 49–61. doi:10.1093/epirev/mxm004. PMID 17566051. 
  38. Videon TM, Manning CK (2003). "Influences on adolescent eating patterns: the importance of family meals". J Adolesc Health 32 (5): 365–73. doi:10.1016/S1054-139X(02)00711-5. PMID 12729986. 
  39. "Grandparents 'boost obesity risk'". BBC News. 2010-02-15. Retrieved 2010-04-28. 
  40. "Childhood obesity risk tied to amount of work mother does lineup announced". Sydney Morning Hearld. 8 February 2011. Retrieved 8 February 2011. 
  41. 41.0 41.1 41.2 "North American Society for Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition" (PDF). 
  42. Ong KK, Ahmed ML, Emmett PM, Preece MA, Dunger DB (2000). "Association between postnatal catch-up growth and obesity in childhood: prospective cohort study". BMJ 320 (7240): 967–71. doi:10.1136/bmj.320.7240.967. PMC 27335. PMID 10753147. 
  43. Stettler N, Zemel BS, Kumanyika S, Stallings VA (2002). "Infant weight gain and childhood overweight status in a multicenter, cohort study". Pediatrics 109 (2): 194–9. doi:10.1542/peds.109.2.194. PMID 11826195. 
  44. Bujalska IJ, Kumar S, Stewart PM (1997). "Does central obesity reflect "Cushing's disease of the omentum"?". Lancet 349 (9060): 1210–3. doi:10.1016/S0140-6736(96)11222-8. PMID 9130942. 
  45. Tagliaferri M, Berselli ME, Calò G, et al. (2001). "Subclinical hypothyroidism in obese patients: relation to resting energy expenditure, serum leptin, body composition, and lipid profile". Obes. Res. 9 (3): 196–201. doi:10.1038/oby.2001.21. PMID 11323445. 
  46. Strauss RS (2000). "Childhood obesity and self-esteem". Pediatrics 105 (1): e15. doi:10.1542/peds.105.1.e15. PMID 10617752. 
  47. Ogg EC, Millar HR, Pusztai EE, Thom AS (1997). "General practice consultation patterns preceding diagnosis of eating disorders". Int J Eat Disord 22 (1): 89–93. doi:10.1002/(SICI)1098-108X(199707)22:1<89::AID-EAT12>3.0.CO;2-D. PMID 9140741. 
  48. Goodman E, Whitaker RC (2002). "A prospective study of the role of depression in the development and persistence of adolescent obesity". Pediatrics 110 (3): 497–504. doi:10.1542/peds.110.3.497. PMID 12205250. 
  49. Dixon JB, Dixon ME, O'Brien PE (2003). "Depression in association with severe obesity: changes with weight loss". Arch. Intern. Med. 163 (17): 2058–65. doi:10.1001/archinte.163.17.2058. PMID 14504119. 
  50. బాల్యంలో ఊబకాయం: చికిత్సలు మరియు మందులు - MayoClinic.com
  51. Han JC, Lawlor DA, Kimm SY (May 2010). "Childhood obesity". Lancet 375 (9727): 1737–48. doi:10.1016/S0140-6736(10)60171-7. PMID 20451244. 
  52. 52.0 52.1 Flynn MA, McNeil DA, Maloff B, et al. (February 2006). "Reducing obesity and related chronic disease risk in children and youth: a synthesis of evidence with 'best practice' recommendations". Obes Rev 7 (Suppl 1): 7–66. doi:10.1111/j.1467-789X.2006.00242.x. PMID 16371076. 
  53. Ogden CL, Carroll MD, Flegal KM (May 2008). "High body mass index for age among US children and adolescents, 2003–2006". JAMA 299 (20): 2401–5. doi:10.1001/jama.299.20.2401. PMID 18505949. 
  54. U.S. బాల్యంలో ఊబకాయ రేట్ల స్థాయి తిరోగమనం
  55. "ఊబకాయ అధ్యయనంలో పండును కలిగి ఉంది", జామీ ఆలివర్ , 24 ఆగష్టు 2006.
  56. వారి పిల్లల యొక్క బరువు తల్లితండ్రుల గోచరత్వం మీద సర్వే, అమెరికన్ ఒబెసిటీ అసోసియేషన్. ఆగష్టు 13 2006-11-21 తిరిగి పొందబడింది.
  57. Snell, Emily; Adam, Emma K. and Duncan, Greg J. (January/February). "Sleep and the Body Mass Index and Overweight Status of Children and Adolescents". Child Development (Society for Research in Child Development's) 78 (1): 309–23. doi:10.1111/j.1467-8624.2007.00999.x. PMID 17328707. 
  58. "How To Deal With Overweight/Obese Children". Sydney Morning Hearld. 19 October 2010. Retrieved 20 October 2010. 

బాహ్య లింకులు[మార్చు]