బోయింగ్ 777

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు

బోయింగ్ 777 అనేది బోయింగ్ కమర్షియల్ ఎయిర్ప్లేన్స్ తయారు చేసిన ఒక సుదూర, వైడ్-బాడీ (రెండు పక్కసాల్పులు ఉన్న) కలిగిన రెండు ఇంజిన్ల జెట్ విమానం. ఇది ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద ట్విన్‌జెట్ (రెండు ఇంజిన్లతో నడిచే జెట్ విమానం). దీనిని మామూలుగా "ట్రిపుల్ సెవన్" అని పిలుస్తారు.[1][2] ఈ విమానంలో సుమారు 300 మందికి పైగా ప్రయాణీకులు కూర్చోవచ్చు. అంతేకాక మోడల్‌ను బట్టి దీని శ్రేణి (దూరం) 5,235 to 9,380 nautical miles (9,695 to 17,372 km) నుంచి ఉంటుంది. మరే ఇతర విమానానికి లేని విధంగా అతిపెద్ద వ్యాసంతో తయారు చేసిన టర్బోఫ్యాన్‌ ఇంజిన్లు, ప్రతి ల్యాండింగ్ గేర్‌పై ఆరు చక్రాలు, ఒక వృత్తాకారపు ఫ్యూజ్‌లేజ్ (సిబ్బంది మరియు ప్రయాణీకులుండే ప్రాంతం) అడ్డుకోత మరియు బ్లేడ్ ఆకారంతో తయారు చేసిన తోక భాగం దీని యొక్క విశిష్టతలు.[3] ఎనిమిది అతిపెద్ద వైమానిక సంస్థలతో సంప్రదింపుల ద్వారా తయారు చేసిన బోయింగ్ 777ను పాత వైడ్-బాడీ విమానాల స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి, 767 మరియు 747 మధ్య సామర్థ్య అంతరాన్ని పూడ్చటానికి రూపకల్పన చేశారు. బోయింగ్ సంస్థ యొక్క తొలి ఫ్లై-బై-వైర్ విమానంగా ఇది కంప్యూటర్ మధ్యవర్తిత్వ నియంత్రణలను కలిగి ఉంది. అంతేకాక ఇది పూర్తిగా కంప్యూటర్‌తో డిజైన్ చేసిన తొలి వాణిజ్య విమానం.

777 విమానం రెండు ఫ్యూజ్‌లేజ్ పొడవులతో తయారు చేయబడింది. వాస్తవిక 777-200 మోడల్ తొలుత 1995లో సేవలు ప్రారంభించింది. తర్వాత విస్తృత శ్రేణి 777-200ER విమానం 1997లో,33.3 ft (10.1 m) పొడవున్న విస్తరించబడ్డ 777-300 మోడల్ 1998లో అందుబాటులోకి వచ్చాయి. సుదూర 777-300ER మరియు 777-200LR విమానాలు 2004 మరియు 2006ల్లో సేవలు ప్రారంభించాయి. కేవరి (ఫ్రైటర్) వెర్షన్ 777F 2008లో అరంగేట్రం చేసింది. సుదూర మరియు ఫ్రైటర్ విమానాలు రెండూ జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ GE90 ఇంజిన్లతో పాటు విస్తరించబడిన మరియు (ఇంధన, గగన విహార సామర్థ్యాలను పెంచే) రేక్డ్ వింగ్‌టిప్స్‌ను కలిగి ఉన్నాయి. ఇతర మోడళ్లకు GE90 లేదా ప్రాట్&వైట్నీ PW4000 లేదా రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 800 ఇంజిన్లు అమర్చబడ్డాయి. 777-200LR మోడల్ ప్రపంచంలోనే అత్యంత సుదూర విమానంగా గుర్తింపు పొందింది. ఇంధనం తిరిగి నింపకుండా అత్యంత ఎక్కువ దూరం ప్రయాణించిన ఒక వాణిజ్య విమానంగా,[4][5] ఇది రికార్డు సృష్టించింది.

యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ 777ను తొలుత 1995లో వాణిజ్య సేవలకు వినియోగించింది. మే, 2010 నాటికి, వివిధ మోడళ్లకు సంబంధించి, 59 కస్టమర్లు (నిర్వాహక సంస్థలు) 1,148 విమానాల కోసం ఆర్డర్లు చేయగా, 864 సరఫరా చేయబడ్డాయి.[6] ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉపయోగిస్తున్న సర్వసాధారణ మోడల్ 777-200ER. మొత్తం 413 విమానాలను డెలివరీ చేశారు. ఎమిరేట్స్ సంస్థ అతిపెద్ద 777 విమానాల సంస్థగా ఉంది. దీనికి 777 మోడల్ విమానాలు 78 ఉన్నాయి. [7] As of October 2009 నాటికి, ఈ విమానం ఒక వైమానిక ప్రమాదానికి గురయింది. ప్రయాణీకులెవరూ మరణించని ఈ దుర్ఘటనకు కారణం ట్రెంట్ 800 ఇంజిన్ ఫ్యూయల్ పరికరంగా భావించారు.

2000ల్లో, 777 విమానం తయారీ సంస్థల యొక్క అత్యుత్తమ విక్రయ మోడళ్లలో ఒకటిగా నిలిచింది. ఇంధన ఖర్చులు పెరగడం వల్ల వైమానిక సంస్థలు దీనిని ఇతర వైడ్-బాడీ జెట్‌ల కంటే తులనాత్మకంగా ఇంధన సామర్థ్య కలిగిన ప్రత్యామ్నాయంగా కొనుగోలు చేశాయి. దీనిని సుదీర్ఘ, సముద్రాలను దాటే మార్గాల్లో ఎక్కువగా ఉపయోగించారు. ఎయిర్‌బస్ A330-300 మరియు A340 వంటి ప్రత్యక్ష విఫణి పోటీదారులు ప్రస్తుతం అభివృద్ధి చేయబడుతున్న A350 XWB మరియు బోయింగ్ 787 ప్రోగ్రామ్‌ల కోసం పోటీపడుతున్నాయి.

అభివృద్ధి[మార్చు]

నేపథ్యం[మార్చు]

1970ల ప్రారంభంలో బోయింగ్ 747, మెక్‌డోనెల్ డౌగ్లస్ DC-10 మరియు లాకీడ్ L-1011 ట్రైస్టార్ విమానాలు సేవలు ప్రారంభించిన తొలి తరం వైడ్-బాడీ ప్రయాణ విమానాలుగా అవతరించాయి.[8] 1978లో బోయింగ్ సంస్థ మూడు కొత్త మోడళ్లను ఆవిష్కరించింది. అవి గణ్యమైన 727 స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి ఉద్దేశించిన రెండు ఇంజిన్ల 757 విమానం, ఎయిర్‌బస్ A300ను సవాలు చేసే రెండు ఇంజిన్ల 767 మరియు DC-10, L-1011 విమానాలతో పోటీపడటానికి ఉద్దేశించిన ఒక ట్రైజెట్ 777 విమానం.[9][10] మార్కెట్‌లో విడుదలైన మధ్యస్థాయి 757 మరియు 767 విమానాలు విజయవంతమయ్యాయి. 1980ల్లోని కొంత కాలంలో ఎక్స్‌టెండెడ్-రేంజ్ ట్విన్-ఇంజిన్ ఆపరేషనల్ పర్ఫార్మెన్స్ స్టాండర్డ్స్(ETOPS) నిబంధనలు సముద్రాలను దాటే ట్విన్‌జెట్ కార్యకలాపాలను నియంత్రించాయి.[11] అత్యవసర మళ్లింపు విమానాశ్రయాలకు సుమారు మూడు గంటల దూరంలో ఉన్నప్పుడు, రెండు ఇంజిన్ల విమానాలు సముద్రాలను దాటేలా ఈ నిబంధనలు అనుమతించాయి.[12] ETOPS నిబంధనలకు అనుగుణంగా, వైమానిక సంస్థలు 767 విమానాన్ని అతిపెద్ద విమానాల సామర్థ్యం అవసరం లేని సుదూర విదేశీ మార్గాల్లో నడపడం ప్రారంభించాయి.[11] మార్కెట్ అధ్యయనాలు 757 మరియు 767 మోడళ్లకు అనుకూలంగా రావడంతో ట్రైజెట్ 777 తర్వాత ఉపసంహరించుకోబడింది.[13] బోయింగ్ తన 767-300ER మరియు 747-400 విమానాల పరిమాణం మరియు శ్రేణి అంతరాన్ని ఉపసంహరించుకుంది.[14]

1980ల చివరి కల్లా, DC-10 మరియు L-1011 మోడళ్లు విశ్రాంత పరిస్థితిని సమీపించాయి. దాంతో తయారీ సంస్థలు కొత్త డిజైన్లపై దృష్టి సారించాల్సి వచ్చింది.[15] మెక్‌డోనెల్ డౌగ్లస్ MD-11పై పని మొదలుపెట్టింది. ఇది DC-10,[15] యొక్క విస్తరించబడ్డ మరియు అభివృద్ధి చేసిన మోడల్. ఇక ఎయిర్‌బస్ సంస్థ A330 మరియు A340లను అభివృద్ధి చేసింది.[15] 1986లో, DC-10,[12] వంటి మొదటి తరం వైడ్-బాడీ విమానాల మార్కెట్‌ను ఎత్తివేసే లక్ష్యంతోనూ మరియు తమ లైనప్‌లో ఉన్న 767 మరియు 747 మోడళ్లను పక్కాగా పూర్తి చేయడానికి బోయింగ్ సంస్థ 767-X,[16] అనే తాత్కాలిక పేరుతో ఒక విస్తృత 767 కోసం ప్రతిపాదించింది.[17] ఇప్పటికే ఉన్న 767,[16] కంటే ప్రాథమిక ప్రతిపాదన అనేది వింగ్‌లెట్‌లతో పాటు ఒక పొడవాటి ఫ్యూజ్‌లేజ్ మరియు అతిపెద్ద రెక్కలకు సంబంధించింది.[18] తర్వాతి ప్రణాళికలు ఫ్యూజ్‌లేజ్ అడ్డుకోత (క్రాస్ సెక్షన్)ను విస్తరించాయి. అయితే ఉనికిలో ఉన్న 767 ఫ్లైట్ డెక్ (విమాన పైభాగం), ముక్కు భాగం మరియు ఇతర భాగాలను మాత్రం అలాగే ఉంచారు.[16]

అయితే వైమానిక నిర్వాహక సంస్థలను 767-X ప్రతిపాదనలు ఆకర్షించలేకపోయాయి. అందుకు బదులుగా, మరింత విశాలమైన ఫ్యూజ్‌లేజ్ క్రాస్ సెక్షన్‌, పూర్తిగా సరళమైన అంతర్గత ఆకృతులు, ఖండాంతర-శ్రేణి సామర్థ్యం తగ్గింపు మరియు ఇతర 767 విస్తరణ కంటే తక్కువ నిర్వహణ వ్యయంను కోరాయి.[12] అతిపెద్ద విమానానికి వైమానిక వ్యూహకర్తల అవసరాలు ఎంతో విశిష్టంగా మారడం ద్వారా విమాన తయారీసంస్థల మధ్య పోటీ ఊపందుకుంది.[15] 1988 నాటికి, పోటీకి ఏకైక సమాధానం కొత్త డిజైన్ అని బోయింగ్ గ్రహించింది. దాని ఫలితమే 777 ట్విన్‌జెట్ ఆవిర్భావం.[19] గత డిజైన్ విజయాలు, అంచనా ఇంజిను పురోగతులు మరియు తగ్గింపు వ్యయ ప్రయోజనాల దృష్ట్యా ట్విన్-ఇంజిన్ కాన్ఫిగరేషన్ (ఆకృతి)పై కంపెనీ మొగ్గు చూపింది.[20] 8 డిసెంబరు 1989న వైమానిక సంస్థలకు 777 ప్రతిపాదనలు చేయడం బోయింగ్ ప్రారంభించింది.[16]

డిజైన్ కృషి[మార్చు]

ఆల్ట్=ఇద్దరు పైలట్ల సీట్ల వెనక భాగంలో ఫ్లైట్ డెక్.రెండు సీట్ల మధ్యలో సెంటర్ కన్సోల్, ఏదురుగా అనేక డిస్ప్లే లు కలిగిన పెద్ద పరికరం మరియు ముందు భాగం కిటికీ నుంచి వెళ్తున్న కాంతి.

బోయింగ్ కొత్త ట్విన్‌జెట్ రూపకల్పన కంపెనీ గత వాణిజ్య జెట్ విమానాలకు భిన్నమైనది. తొలిసారిగా, ఎనిమిది అతిపెద్ద వైమానిక సంస్థలు ఆల్ నిప్పన్ ఎయిర్‌వేస్, అమెరికన్ ఎయిర్‌లైన్స్, బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్, కేథే పసిఫిక్, డెల్టా ఎయిర్‌లైన్స్, జపాన్ ఎయిర్‌లైన్స్, కంతాస్ మరియు యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ బోయింగ్ కొత్త ట్విన్‌జెట్ రూపకల్పనలో పాత్ర పోషించాయి.[21] తయారీ సంస్థలు విలక్షణమైన రీతిలో, కస్టమర్ నుంచి స్వల్ప సమాచారాన్ని తీసుకుని, విమాన రూపకల్పన చేసే పారిశ్రామిక విధానం నుంచి నిష్క్రమించడమని దీనిని చెప్పుకోవచ్చు.[10] రూపకల్పన ప్రక్రియకు కృషి చేసిన ఎనిమిది వైమానిక సంస్థలు బోయింగ్ పరిధిలో "వర్కింగ్ టుగెదర్" గ్రూపుగా గుర్తించబడ్డాయి.[21] జనవరి, 1990లో జరిగిన తొలి గ్రూపు సమావేశంలో, కొత్త డిజైన్‌లో ఏమి కోరుకుంటున్నారో చెప్పమని ప్రతి ఒక్క వైమానిక సంస్థను అడుగుతూ, వైమానిక సంస్థలకు ఒక 23-పేజీల ప్రశ్నావళి సమర్పించడం జరిగింది.[12] మార్చి, 1990 నాటికి, కేబిన్ అడ్డుకోత ఇంచుమించు 747 మోడల్‌కు దగ్గరగా, ప్రయాణీకుల సామర్థ్యం 325 వరకు, సరళమైన అంతర్గత వస్తువులు, ఒక గాజు కాక్‌పిట్, ఫ్లై-బై-వైర్ నియంత్రణలు మరియు A330 మరియు MD-11 కంటే 10 శాతం ఉత్తమ సీట్-మైల్ వ్యయాలు ఉండే విధంగా బోయింగ్ మరియు వైమానిక సంస్థలు ప్రధాన డిజైన్ ఆకృతిపై ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాయి.[12] 747 మోడల్ ఉత్పత్తికి కేంద్రమైన వాషింగ్టన్‌లోని ఎవరెట్ ఫ్యాక్టరీని 777 మోడల్ యొక్క తుది అసెంబ్లీ ప్రదేశంగా బోయింగ్ ఎంపిక చేసుకుంది.[22]

14 అక్టోబరు 1990న 34 అదనపు విమానాలపై అధికారాలతో US$11 బిలియన్లు విలువ గల 34 ప్రాట్ & వైట్నీ ఇంజినుతో నడిచే 34 విమానాలకు ఆర్డర్ చేయడం ద్వారా 777 విమానాన్ని ప్రారంభించిన తొలి కస్టమర్‌గా యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ అవతరించింది.[23][24] యునైటెడ్ యొక్క నిష్క్రియాత్మక దశకు చేరుకున్న DC-10 విమానాల తొలగింపు కార్యక్రమం మరియు అభివృద్ధి దశ ఏకకాలంలో చోటుచేసుకున్నాయి.[25] కొత్త విమానం మూడు విభిన్న మార్గాల్లో ప్రయాణించే విధంగా ఉండాలని యునైటెడ్ కోరింది. అవి చికాగో నుంచి హవాయి, చికాగో నుంచి యూరప్ మరియు అత్యుష్ణ మరియు ఎత్తైనడెన్వర్ విమానాశ్రయం నుంచి హవాయికి నిర్విరామ సర్వీసు.[25] ETOPS సర్టిఫికేషన్ కూడా యునైటెడ్‌కు ప్రధానం. ఇది యునైటెడ్ యొక్క హవాయి మార్గాల ఓవర్సీస్ భాగాన్ని మంజూరు చేసింది.[23] జనవరి, 1993లో యునైటెడ్ డెవలపర్ల బృందం ఇతర వైమానిక సంస్థల బృందాలు మరియు బోయింగ్‌ డిజైనర్లతో ఎవరెట్ ఫ్యాక్టరీ వద్ద కలిసింది.[26] 240 డిజైన్ బృందాలు, ప్రతి బృందంలో 40 మంది సభ్యులు, వ్యక్తిగత విమాన పరికరాలకు సంబంధించి సుమారు 1500 డిజైన్ సమస్యలను ప్రస్తావించాయి.[27] ఫ్యూజ్‌లేజ్ వ్యాసాన్ని కేథే పసిఫిక్‌కు సరిపోయే విధంగా పెంచారు. ఆల్ నిప్పన్ ఎయిర్‌వేస్‌కు బేస్‌లైన్ మోడల్ మరింత పెరిగింది. అలాగే ప్రధాన విమానానికి అత్యధిక నిర్వహణ భార ప్రత్యామ్నాయాలతో పాటు బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ యొక్క ఇన్‌పుట్ అంతర్నిర్మిత పరీక్ష మరియు అంతర్గత సరళత,[12] చేయబడింది.[28]

పూర్తిగా కంప్యూటర్‌ సాయంతో డిజైన్ చేసిన మొట్టమొదటి వాణిజ్య విమానం 777.[17][23] ప్రతి డిజైన్ డ్రాయింగు CATIA (కంప్యూటర్ ఎయిడెడ్ త్రి-డైమెన్షనల్ ఇంటరాక్టివ్ అప్లికేషన్)గా పేర్కొనే ఒక త్రిమితీయ CAD సాఫ్ట్‌వేర్ సిస్టమ్ ద్వారా రూపొందించబడింది. ఈ సాఫ్ట్‌వేర్‌ను దసాల్ట్ సిస్టమ్స్ మరియు IBM రూపొందించాయి.[29] ఇది ఒక కాల్పనిక విమానం అసెంబుల్ అయ్యే విధంగా చేస్తుంది. అనుకరణ సమయంలో, అడ్డంకులను తనిఖీ చేయడం మరియు వేలాది భాగాలు సక్రమంగా బిగించబడ్డాయా లేదా అన్న విషయాన్ని పరిశీలించడానికి, తద్వారా వ్యయభరిత రీవర్క్ తగ్గేందుకు ఇది తోడ్పడుతుంది.[30] బోయింగ్ సొంతంగా అధిక సామర్థ్య విజులైజేషన్ వ్యవస్థ, FlyThruని అభివృద్ధి చేసింది. తర్వాత దీనిని IVT (ఇంటెగ్రేటెడ్ విజులైజేషన్ టూల్)గా పిలిచారు. ఇది అత్యధిక సహకార ఇంజినీరింగ్ డిజైన్ సమీక్షలు, ఉత్పత్తి విశ్లేషణలు మరియు ఇంజినీరింగ్ వెలుపల CAD డాటా యొక్క ఇతర ఉపయోగాలకు సాయపడుతుంది.[31] బోయింగ్‌కు ప్రాథమికంగా CATIA సమర్థతలపై విశ్వాసం లేదు. అందువల్ల ఫలితాలను పరిశీలించడానికి భౌతికమైన ముందు భాగం యొక్క నమూనా(మోడల్)ను రూపొందించింది. ఈ పరీక్ష విజయవంతం కావడంతో ఇతర నమూనాలను రద్దయ్యాయి.[32]

ఉత్పత్తి మరియు పరీక్ష[మార్చు]

బోయింగ్ జెట్ విమానం,[33] కోసం కనీవినీ ఎరుగని రీతిలో అంతర్జాతీయ ఉప కాంట్రాక్టింగ్ రావడంతో ఉత్పత్తి ప్రక్రియ మోతుబరు అంతర్జాతీయ సారాన్ని సంతృప్తిపరిచింది. ఇది 787 తర్వాత అధికమైంది.[34] మిట్సుబిషి హెవీ ఇండస్ట్రీస్, కవాసాకి హెవీ ఇండస్ట్రీస్ (ఫ్యూజ్‌లేజ్ ప్యానెళ్లు),[35], ఫుజి హెవీ ఇండస్ట్రీస్ లిమిటెడ్ (సెంటర్ వింగ్ సెక్షన్),[35], హాకర్ డి హావిల్లాండ్ (ఎలివేటర్లు) మరియు ఎయిరోస్పేస్ టెక్నాలజీస్ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా (చుక్కాని) వంటివి అంతర్జాతీయ దోహదసంస్థలు.[36] బోయింగ్ మరియు జపాన్ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ డెవలప్‌మెంట్ కార్పొరేషన్ మధ్య కుదిరిన ఒక ఒప్పందం జపాన్ గగనతల గుత్తాధికారులకు సంబంధించినది. ఇది పూర్తి అభివృద్ధి కార్యక్రమంలో 20 శాతం వాటాను తదనంతర ప్రమాద-పంపక భాగస్వామ్య సంస్థలు పొందే విధంగా చేసింది.[33] ప్రాథమిక 777-200 మోడల్ మూడు తయారీ సంస్థలు జనరల్ ఎలక్ట్రిక్, ప్రాట్& వైట్నీ మరియు రోల్స్-రాయ్‌సీ,[37] యొక్క చోదన ప్రత్యామ్నాయాలతో ఆవిష్కరించబడింది. పోటీ సంస్థల నుంచి తమకు నచ్చిన ఇంజిన్లను ఎంపిక చేసుకునే అవకాశాన్ని వైమానిక సంస్థలకు కల్పించడం జరిగింది.[38] ప్రపంచ అతిపెద్ద ట్విన్‌జెట్‌ను అందించే విధంగా ప్రతి తయారీ సంస్థ 77,000 lbf (340 kN) మరియు అత్యధిక పీడన తరగతి (ఇది జెట్ ఇంజిను అవుట్‌పుట్ ప్రమాణం) ఇంజినును అభివృద్ధి చేయడానికి అంగీకరించాయి.[37]

ఆల్ట్=ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ కర్మాగారం. ఆరు తలుపులు కలిగిన ధీర్ఘ చతురస్ర ఆకారంలో భవనం, అందులో ఒకటి బయటకు వెళ్ళే ఎయిర్ లైనర్ కోసం తరువబడినది.వెనకాల నేపద్యం ఒక అడవి; చిన్న వాహనాలు మరియు టాక్సీ వేస్ తో చుట్టబడిన కర్మాగారం.

తన కొత్త విమాన ఉత్పత్తికి సాయపడే విధంగా రెండు కొత్త అసెంబ్లీ వరుసలకు అవసరమైన స్థలం కోసం బోయింగ్ తన ఎవరెట్ ఫ్యాక్టరీ పరిమాణాన్ని రెండింతలు చేసింది. ఇందుకు సుమారు US$1.5[23] బిలియన్లు ఖర్చు పెట్టింది.[25] కొత్త ఉత్పత్తి పద్ధతులు అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. వీటిలో ఒక టర్న్ యంత్రం కూడా ఉంది. ఇది ఫ్యూజ్‌లేజ్ ఉప అసెంబ్లీలను 180 డిగ్రీలతో తిప్పుతుంది. అలాగే కార్మికులకు పై భాగపు సెక్షన్ల అనుమతినిచ్చారు.[29] మొట్టమొదటి విమానం యొక్క ముఖ్యమైన అసెంబ్లీ 4 జనవరి 1993న మొదలైంది.[39] ఉత్పత్తి ప్రారంభం నాటికి, ఈ కార్యక్రమానికి మొత్తం 118 ఆర్డర్లు వచ్చాయి. వాటిలో 10 వైమానిక సంస్థల నుంచి 95కు పైగా ప్రత్యామ్నాయాలు వచ్చాయి.[40] ఈ ఉత్పత్తి కార్యక్రమంలో బోయింగ్ కంపెనీ సుమారు US$4 బిలియన్లకు పైగా పెట్టుబడి పెట్టినట్లు అంచనా వేయబడింది. అదనంగా మరో US$2 బిలియన్లను పంపిణీ సంస్థలు సమకూర్చాయి.[41]

100,000 మంది ఆహ్వానిత అతిథులకు స్థానం కల్పించడానికి, 9 ఏప్రిల్ 1994న నిర్వహించిన 15 వరుస కార్యక్రమాల్లో మొట్టమొదటి 777, లైన్ నంబరు WA001, ఆవిష్కరించబడింది.[42] 12 జూన్ 1994న,[43] చీఫ్ టెస్ట్ పైలట్ జాన్ E. క్యాష్‌మన్ ఆధ్వర్యంలో తొలి విమానం విహరించింది.[44] 11-నెలల విమాన పరీక్ష కార్యక్రమ ప్రారంభాన్ని ఇది తెలియజేసింది. ఇది గత బోయింగ్ మోడల్ కంటే మరింత విస్తృతమైనదిగా ఉద్దేశించబడింది.[45] జనరల్ ఎలక్ట్రిక్, ప్రాట్&వైట్నీ మరియు రోల్స్-రాయ్‌సీ ఇంజిన్లు[43] బిగించిన తొమ్మిది విమానాలను కాలిఫోర్నియా[46]లోని ఎడ్వర్డ్స్ ఎయిర్ ఫోర్స్ స్థావరం వద్ద ఉన్న ఎడారి వైమానిక కేంద్రం నుంచి వివిధ ప్రాంతాల మొదలుకుని అలస్కాలోని అతిశీతలమైన పరిస్థితుల్లో ప్రయోగించారు.[47] ETOPS నిబంధనలను సంతృప్తిపరిచేందుకు ఎనిమిది 180-ఇంజిను టెస్టు విమానాలను ప్రయోగించారు.[48] తొలుత తయారు చేసిన విమానాన్ని బోయింగ్ యొక్క విచ్ఛిన్నేతర పరీక్ష ఉద్యమం కోసం 1994-1996 మధ్యకాలంలో వినియోగించారు. తద్వారా -200ER మరియు 300 కార్యక్రమాలకు అవసరమైన డాటాను అందించారు.[49] విమాన ప్రయోగం విజయవంతమైందని తీర్మానించిన తర్వాత, 777 ఫెడరల్ ఏవియేషన్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ (FAA) మరియు జాయింట్ ఏవియేషన్ అథారిటీలు (JAA) నుంచి 19 ఏప్రిల్ 1995న సైమల్టేనియస్ ఎయిర్‌వర్తీనెస్ సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది.[43]

సేవల ప్రారంభం[మార్చు]

ఆల్ట్=ఎయిర్ లైనర్ టెక్ ఆఫ్. జెట్స్ నోస్ పై దిశగా రన్వే పై నుంచి మోసేటట్లుగా నిర్దేసిన్చామైనది, లాండింగ్ చక్రాలు ఇంకా తేరవబడేవున్నాయి.

తొలి 777 విమానాన్ని 15 మే 1995న యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు బోయింగ్ డెలివరీ చేసింది.[50][51] 30 మే 1995న ప్రాట్ & వైట్నీ PW4084-ఇంజిను కలిగిన విమానానికి 180-నిమిషాల ETOPS క్లియరెన్స్ ("ETOPS-180")ను FAA ఇచ్చింది. తద్వారా ETOPS-180 రేటింగ్‌తో సేవలు ప్రారంభించిన తొలి విమానంగా అది గుర్తింపు పొందింది.[52] తదుపరి అక్టోబరులో 270 నిమిషాల సుదీర్ఘ ETOPS క్లియరెన్స్ ఆమోదం పొందింది.[53] 7 జూన్ 1995న తొలి వాణిజ్య విమానం లండన్ హీట్‌త్రూ ఎయిర్‌పోర్టు నుంచి వాషింగ్టన్ D.C.కి సమీపంలో ఉన్న డ్యూల్స్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌పోర్టుకు బయలుదేరింది.[54]

12 నవంబరు 1995న బోయింగ్ సంస్థ జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ GE90-77B ఇంజిన్లతో కూడిన మొట్టమొదటి మోడల్‌ను బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్,[55]కు విడుదల చేసింది. డెలివరీ చేయబడిన ఐదు రోజుల తర్వాత అది సేవలు ప్రారంభించింది.[56] అయితే తొలి సర్వీసు గేర్‌బాక్స్ బేరింగ్ వేర్ సమస్యల కారణంగా ప్రతికూలతను ఎదుర్కొంది. ఈ కారణంగా సదరు వైమానిక సంస్థ 1997లో అట్లాంటిక్‌ను దాటే 777 విమానాలను తాత్కాలికంగా రద్దు చేసింది.[56] బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ యొక్క విమానం ఆ ఏడాది తర్వాత,[46] పూర్తిస్థాయి సేవలను ప్రారంభించింది. తర్వాత జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ సంస్థ ఇంజిను అభివృద్ధులను ప్రకటించింది.[46]

రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 877తో నడిచే తొలి విమానం థాయ్ ఎయిర్‌వేస్ ఇంటర్నేషనల్‌కు 31 మార్చి 1996న,[55] డెలివరీ చేయబడింది. తద్వారా ఈ విమానం కోసం తొలుత అభివృద్ధి చేసిన మూడు విద్యుత్‌ ప్లాంట్ల పరిచయం పూర్తయింది.[57] ప్రతి ఇంజిను-విమానం కలయిక సేవల ప్రారంభానికి సంబంధించి, ETOPS-180 సర్టిఫికేషన్ కలిగి ఉంటుంది.[58] జూన్, 1997 నాటికి, 777 విమానాల కోసం 25 వైమానిక సంస్థల నుంచి మొత్తం 323 ఆర్డర్లు వచ్చాయి. ఇందులో సంతృప్తిచెందిన అరంగేట్ర కస్టమర్లు అదనపు విమానానికి ఆర్డర్లు చేశారు.[43] సుదూర సముద్రాలను దాటే మార్గాల్లో ప్రయాణించే ట్విన్‌జెట్ యొక్క ఏకరీతి సామర్థ్యాలను కార్యకలాపాల పనితీరు సమాచారం ప్రదర్శించింది. ఇది అదనపు అమ్మకాలకు అవకాశం కల్పించింది.[59] 1998 నాటికి, రవాణా విశ్వసనీయత గణాంకాలు సాంకేతిక కారణాలతో,[60] ఆలస్యం లేకుండా 99.96 శాతం టేకాఫ్ రేటుకు చేరుకున్నాయి. అలాగే విమానాల ప్రయాణ గంటలు 900,000కి పెరిగాయి.[60]

తదుపరి పురోగతులు[మార్చు]

ఆల్ట్=ఎయిర్ లైనర్ టెక్ ఆఫ్. పావు భాగం జెట్ ఆకాశం పైకి వెళ్ళిన తరువాత, కొంచం తిరగబడి వున్నా లాండింగ్ చక్రాల ఆకృతి.

తొలి మోడల్ తర్వాత, బోయింగ్ 777-200ERను అభివృద్ధి చేసింది. ఇది విస్తృత శ్రేణి కలిగిన మరింత స్థూల బరువు ఉన్న మోడల్ మరియు సరకు రవాణా సామర్థ్యం కలిగి ఉంటుంది.[61] -200ER తొలుత 7 అక్టోబరు 1996న,[62] విహరించింది. ఇది 17 జనవరి 1997న FAA మరియు JAA సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది. తర్వాత 9 ఫిబ్రవరి 1997న బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్‌తో సేవలు ప్రారంభించింది.[63] అత్యంత సుదూర ప్రయాణాలు చేసే ఈ మోడల్ 2000ల ప్రారంభంలో వైమానిక సంస్థలు అత్యధికంగా ఆర్డర్లు చేసిన వెర్షన్‌గా గుర్తింపు పొందింది.[61] 2 ఏప్రిల్ 1997న, అతిపెద్ద వృత్తం (ఖగోళాన్ని రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించేది) యొక్క "దూరాన్ని ల్యాండింగ్ కాకుండా" ఏదైనా విమానం చేసే రికార్డును బోయింగ్ ఫీల్డ్, సీటిల్ నుంచి కౌలాలంపూర్ వరకు తూర్పు దిశగా, అంటే 10,823 nautical miles (20,044 km) దూరాన్ని 21 గంటల 23 నిమిషాల్లో "సూపర్ రేంజర్" పేరు కలిగిన ఒక మలేషియా ఎయిర్‌లైన్స్ -200ER తిరగరాసింది.[60]

-200ERను ఆవిష్కరించిన తర్వాత బోయింగ్ ఆ విమానం యొక్క విస్తరించబడ్డ వెర్షన్‌పై దృష్టి సారించింది. 16 అక్టోబరు 1997న తొలి 777-300 మోడల్ విమానం రూపొందింది.[62] 242.4 ft (73.9 m) పొడవుతో -300 ఇప్పటివరకు ఉత్పత్తి చేసిన అత్యంత పొడవైన విమానం (A340-600ని తయారు చేసేంత వరకు)గా రికార్డు సృష్టించింది. నిర్దిష్ట పొడవు కలిగిన మోడల్ కంటే ఇది 20 శాతం అధిక సంపూర్ణ సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది.[64] -300 మోడల్ విమానం 4 మే 1998న,[65] FAA మరియు JAA సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది. 27 మే 1998న కేథే పసిఫిక్ సంస్థ ద్వారా సేవలు ప్రారంభించింది.[62][66]

అభివృద్ధి కార్యక్రమం మొదటి నుంచి, ఆల్ట్రా-లాంగ్-రేంజ్ మోడళ్ల తయారీకి యోచించింది.[67] ప్రారంభ ప్రణాళికలు 777-100X ప్రతిపాదనపై,[68] దృష్టి కేంద్రీకరించాయి. ఇది -200 మోడల్ యొక్క లఘు వెర్షన్. ఇది 747SP తరహాలోనే తక్కువ బరువు మరియు అధిక శ్రేణి,[68] కలిగి ఉంటుంది.[69] అయితే -100X మోడల్ -200 కంటే తక్కువ మంది ప్రయాణీకులను తీసుకెళ్లేది. అయితే ఈ రెండు మోడళ్ల నిర్వహణ ఖర్చుల్లో ఎలాంటి మార్పు లేదు. అందువల్ల సీటు ధర పెరిగింది.[69] 1990ల ఆఖరు నాటికి, ప్రస్తుతమున్న మోడళ్ల యొక్క సుదూర వెర్షన్లపై డిజైన్ వ్యూహాలు దృష్టి పెట్టాయి.[68] 100,000 lbf (440 kN)లోని అత్యంత శక్తివంతమైన ఇంజిను మరియు అధిక పీడనం కలిగిన తరగతి అవసరమైంది. అందువల్ల బోయింగ్ మరియు ఇంజిను తయారీసంస్థల మధ్య క్రియాశీల చర్చలకు దారితీసింది. GE90-115B ఇంజిను,[38] తయారీకి జనరల్ ఎలక్ట్రిక్, ట్రెంట్ 8104 ఇంజిను అభివృద్ధికి రోల్స్-రాయ్‌సీ కంపెనీ ప్రతిపాదించాయి.[70] 1999లో, జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ సంస్థతో ఒప్పందాన్ని బోయింగ్ ప్రకటించడం ద్వారా ప్రత్యర్థుల ప్రతిపాదనలకు పక్కకునెట్టింది.[38] జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ కంపెనీతో ఒప్పందంలో భాగంగా, కొత్త మోడల్ 777కు GE90 ఇంజిన్లు మాత్రమే పవర్‌ప్లాంట్లని బోయింగ్ అంగీకరించింది.[38]

తదుపరి తరం మోడళ్లు[మార్చు]

ఆల్ట్= ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ ఇంజిన్, ఇంజిన్ ఆకారమ ను సూచించడానికి ముందు భాగం ముందు ఏదురుగా నిలుచున్న బోయింగ్ ఇంజినీరు. పెద్ద ఆకారం కలిగిన ఇంజిన్ మధ్యలో ఉన్న గీత, చుట్టూ గుండ్రపు ఆకారం లో ఉన్న అనేక ఫ్యాన్లు.

29 ఫిబ్రవరి 2000న బోయింగ్ ప్రాథమికంగా 777-X,[67] అని పిలిచే తన తదుపరి తరం ట్విన్‌జెట్ ప్రోగ్రాం,[71]ను ప్రారంభించింది. తద్వారా వైమానిక సంస్థలకు ప్రతిపాదనలు చేయడం మొదలుపెట్టింది.[61] వైమానిక పరిశ్రమ దెబ్బతినడంతో సుదీర్ఘ శ్రేణి మోడళ్ల అభివృద్ధి నత్తనడకన సాగింది. ఈ ఒరవడి 2000ల ప్రారంభమంతా కొనసాగింది.[62] ఈ ప్రోగ్రామ్ ద్వారా ఆవిష్కరించబడిన మొట్టమొదటి మోడల్ 777-300ER. అదనపు నిబద్ధతలతో పాటు పది విమానాలకు ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ నుంచి తొలుత ఆర్డర్ వచ్చింది.[61] 24 ఫిబ్రవరి 2003న -300ER తొలి విమానంగా అవతరించింది. FAA మరియు EASA (యూరోపియన్ ఏవియేషన్ సేఫ్టీ ఏజెన్సీ, JAA వారసత్వ సంస్థ) ఈ మోడల్‌ను 16 మార్చి 2004న గుర్తించాయి.[72] ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు విడుదల చేసిన తొలి విమానం 29 ఏప్రిల్ 2004న విహరించింది.[62] -200ER శ్రేణితో -300 యొక్క అదనపు సామర్థ్యం కలిగిన -300ER 2000ల,[73] ఆఖర్లో అత్యధికంగా అమ్ముడైన 777 మోడల్‌గా అవతరించింది. తక్కువ నిర్వహణ ఖర్చుల కారణంగా వైమానిక సంస్థలు పోల్చదగిన నాలుగు-ఇంజిను మోడళ్ల స్థానంలో ట్విన్‌జెట్లను భర్తీ చేసుకున్నాయి. తద్వారా వీటికి మరిన్ని ఆర్డర్లు వచ్చాయి.[74]

తదుపరి తరం కార్యక్రమం నుంచి వచ్చిన రెండో మోడల్ 777-200LR 15 ఫిబ్రవరి 2005న అందుబాటులోకి వచ్చింది. 8 మార్చి 2005న తొలి ప్రయాణం పూర్తి చేసుకుంది.[62] 2 ఫిబ్రవరి 2006,[75]న -200LR మోడల్ FAA మరియు EASA సర్టిఫికేషన్ అందుకుంది. 6 ఫిబ్రవరి 2006న పాకిస్తాన్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు తొలుత ఈ విమానాలను పంపారు.[76] 10 నవంబరు 2005న తొలి -200LR మోడల్ హాంకాంగ్ నుంచి లండన్‌కు తూర్పు దిశగా ప్రయాణించడం ద్వారా నిర్విరామంగా సుదీర్ఘ ప్రయాణం చేసిన ప్రయాణీకుల విమానంగా11,664 nautical miles (21,602 km)[5] ఇది గుర్తింపు పొందింది.[4] ఈ ప్రయాణాన్ని 22 గంటల 42 నిమిషాల్లో పూర్తి చేసింది. ఈ విమానం -200LR యొక్క నిర్దిష్ట రూపకల్పనను మించిపోయింది. తద్వారా గిన్నెస్ వరల్డ్ రికార్డ్స్‌లో చోటు సంపాదించింది.[4][77]

ఆల్ట్=ఎయిర్ లైనర్ టెక్ ఆఫ్. పావు భాగం జెట్ ఆకాశం పైకి వెళ్ళిన తరువాత, అప్పటికి తేరువబడి ఉన్న లాండింగ్ గేర్.

తదుపరి తరం ఫ్రైటర్ మోడల్ 777F 23 మే 2008న అందుబాటులోకి వచ్చింది.[78] వ్యవస్థీకృత డిజైన్ మరియు -200LR[79] యొక్క ఇంజిను ప్రత్యేకతలు మరియు -300ER,[80] నుంచి ఉత్పన్నమైన ఇంధన ట్యాంకులు కలిగిన తొలి 777F విమానం 14 జులై 2008న సేవలు ప్రారంభించింది.[81] ఈ ఫ్రైటర్ విమానం FAA మరియు EASA రకం సర్టిఫికేషన్‌ను 6 ఫిబ్రవరి 2009,[82]న అందుకుంది. తొలి విమానాన్ని 19 ఫిబ్రవరి 2009న తొలుత ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు డెలివరీ చేశారు.[83][84]

ప్రాథమికంగా, 747 తర్వాత 777 బోయింగ్ యొక్క అత్యంత లాభదాయక జెట్ విమానం,[85]గా అవతరించింది. అప్పటినుంచి ఇది కంపెనీ యొక్క అత్యంత ఆకర్షణీయ మోడల్‌గా మారింది.[86] 2000లో ప్రోగ్రాం అమ్మకాల ద్వారా బోయింగ్ పన్నుల ముందు ఆదాయాలు US$400 మిలియన్లుగా అంచనా వేయబడింది. ఇది 747 కంటే US$50 మిలియన్లు ఎక్కువ.[85] 2004 నాటికి, బోయింగ్ కమర్షియల్ ఎయిర్ప్లేన్స్ విభాగం యొక్క అత్యధిక వైడ్-బాడీ రాబడుల విమానంగా ఇది నిలిచింది.[87] 2007లో తదుపరి తరం 777 మోడళ్లకు వచ్చిన ఆర్డర్లు 350 విమానాల,[88]కు చేరుకున్నాయి. అదే ఏడాది నవంబరులో అన్ని ఉత్పత్తి జాబితాలను 2012 వరకు విక్రయించినట్లు బోయింగ్ ప్రకటించింది.[74] ఈ ప్రోగ్రాం యొక్క మిగిలిన 356 ఆర్డర్ల విలువ సుమారు 2008లోని ధరల పట్టికలో US$95 బిలియన్లుగా ఉంది.[89]

2000ల ఆఖర్లో, ఎయిర్‌బస్ సంస్థకు చెందిన A350 XWB మోడల్ నుంచి మరియు అంతర్గతంగా ప్రతిపాదిత 787,[88] మోడళ్ల నుంచి కూడా 777 తీవ్రమైన సంభావ్య పోటీని ఎదుర్కొంది. ఇంధన సామర్థ్య పెంపులకు రెండు వైమానిక సంస్థలు హామీ ఇచ్చాయి. పారిశ్రామిక నివేదికల ప్రకారం, ఈ విమానం కొత్త ఉత్పత్తి కుటుంబం బోయింగ్ ఎల్లోస్టోన్ 3 ద్వారా చివరకు తొలగించబడవచ్చు. ఇది 787 నుంచి సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని తీసుకుంటుంది.[88]

రూపకల్పన[మార్చు]

ఆల్ట్=ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ మధ్య భాగం. బాగా దగ్గర దర్శనంతో ఇంజిన్స్, చాచబడిన లాండింగ్ గేర్లు మరియు ఏన్గిల్ద్ కంట్రోల్ ఫ్లాప్స్.

777 డిజైన్ ద్వారా బోయింగ్ అసంఖ్యాక అధునాతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలను ఆవిష్కరించింది. పూర్తిస్థాయి డిజిటల్ ఫ్లై-బై-వైర్ నియంత్రణలు, పూర్తి సాఫ్ట్‌వేర్-కాన్ఫిగరబుల్ అవియోనిక్స్, హనీవెల్ LCD గాజు కాక్‌పిట్ విమాన ప్రదర్శనలు,[90] మరియు ఒక వాణిజ్య విమానంలో ఫైబర్ ఆప్టిక్ అవియోనిక్స్ నెట్‌వర్క్‌ను తొలిసారిగా ఉపయోగించడం వాటిలో ముఖ్యమైనవి.[91] రద్దు చేసిన బోయింగ్ 7J7 ప్రాంతీయ జెట్ విమానం,[92]పై జరిపిన పనిని బోయింగ్ వినియోగించుకుంది. ఈ విమానం ఇదే విధమైన ఎంపిక చేసుకున్న టెక్నాలజీల వెర్షన్లను ఉపయోగించుకుంది.[92] 2003లో, కాక్‌పిట్ ఎలక్ట్రానిక్ ఫ్లైట్ బ్యాగ్ కంప్యూటర్ ప్రదర్శనలను అందించడం బోయింగ్ ప్రారంభించింది.[93]

ఫ్లై-బై-వైర్[మార్చు]

తన మొట్టమొదటి ప్లై-బై-వైర్ వాణిజ్య విమానంగా 777ని రూపకల్పన చేయడంలో, బోయింగ్ పలు ఎయిర్‌బస్ విమానాలు మరియు ఫ్లై-బై-వైర్ విమానాల్లో ఉపయోగించిన సైడ్‌స్టిక్ నియంత్రణలకు మార్పు చేయడం కంటే సంప్రదాయక కంట్రోల్ యోక్స్‌ను కొనసాగించాలని నిర్ణయించుకుంది.[94] సంప్రదాయక యోక్ మరియు రడ్డర్ (కాడి మరియు చుక్కాని) నియంత్రణలతో పాటు గత బోయింగ్ మోడళ్ల సారూప్యతలను కొనసాగించే ఒక సూక్ష్మీకృత లేఅవుట్‌ను కాక్‌పిట్ కలిగి ఉంటుంది.[95] ఫ్లై-బై-వైర్ సిస్టమ్ ఫ్లైట్ ఎన్వలప్ ప్రొటక్షన్‌ను కూడా సంస్థీకరిస్తుంది. ఇది నిర్వహణ ప్రమాణాల యొక్క కంప్యూటర్ గణన ముసాయిదాలోని అగ్రగామి సమాచారాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. నిర్వహణ వైఫల్యాలు మరియు అత్యధిక ఒత్తిడితో కూడిన ఉపాయాలను నివారించడానికి ఇది ఉపయోగపడుతుంది.[94] అవసరమని భావిస్తే, ఈ సిస్టమ్‌ను పైలట్ విస్మరించవచ్చు.[94]

ఎయిర్‌ఫ్రేమ్ మరియు వ్యవస్థలు[మార్చు]

777 యొక్క రెక్కలు సూపర్‌క్రిటికల్ ఎయిర్‌ఫోయిల్‌ డిజైన్‌ను కలిగి ఉంటాయి. రెక్కలు 31.6 డిగ్రీలతో తయారు చేయబడినవి మరియు మేక్ 0.83 వద్ద ప్రయాణించడానికి అనుకూలంగా ఉంటాయి (మేక్ 0.84తో విమాన ప్రయోగ పరీక్ష చేసిన తర్వాత సవరించబడింది).[96] రెక్కలను మరింత మందంగానూ మరియు అంతకుముందు విమానాల కంటే సుదీర్ఘ వెడల్పుగా రూపొందించారు. ఫలితంగా రవాణా సామర్థ్యం, దూరం, టేకాఫ్ సామర్థ్యం కూడా మరియు అధిక ఛోదక సామర్థ్య స్థాయి పెరిగాయి.[43] ఆవిష్కరణ సందర్భంగా ఫోల్డింగ్ వింగ్ టిప్స్‌ను అందిస్తున్నట్లు కంపెనీ ప్రకటించింది. అయితే చిన్న విమానాలకు వసతి కల్పించే విధంగా ద్వారాలను ఉపయోగించుకునే వైమానిక సంస్థలకు ఈ విజ్ఞప్తి చేయడం జరిగింది. అయితే ఒక్క సంస్థ కూడా ఈ ప్రత్యామ్నాయాన్ని కొనేందుకు మొగ్గు చూపలేదు.[97]

ఆల్ట్=ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ లాండింగ్ గేర్. నెల పై ఆరు చక్రాలు కలిగిన గేర్, అనుసంధానించిన ఏస్సంబ్లీ మరియు ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ బెల్లీ భాగానికి వెళ్ళే గేర్ డోర్.

ఎయిర్‌ఫ్రేమ్ మిశ్రమ పదార్థాల యొక్క వినియోగాన్ని సంస్థీకరిస్తుంది. ఇది దాని వాస్తవిక వ్యవస్థీకృత బరువులో తొమ్మిది శాతం కలిగి ఉంటుంది.[98] మిశ్రమ పదార్థంతో తయారు చేసిన భాగాలుగా కేబిన్ అడుగు భాగం మరియు చుక్కానిని చెప్పుకోవచ్చు. ప్రధాన ఫ్యూజ్‌లేజ్ అడ్డుకోత వృత్తాకారం[99]గా ఉంటుంది. ట్యాపర్లను బ్లేడు-ఆకారంలో ఉండే కొన భాగంలో అనుబంధ విద్యుత్ యూనిట్ పోర్ట్-ముఖంతో అమర్చబడి ఉంటాయి.[3] అంతేకాక ఈ విమానం అతిపెద్ద ల్యాండింగ్ గేర్ మరియు ఒక వాణిజ్య జెట్‌ విమానంలో ఇప్పటివరకు ఉపయోగించని భారీ టైర్లను కూడా కలిగి ఉంది.[100] ఒక 777-300ER ఆరు-చక్రాల ప్రధాన ల్యాండింగ్ గేర్ యొక్క ప్రతి టైరు 59,490 lb (26,980 kg), బరువును మోయగలదు. ఇది 747-400 వంటి ఇతర వైడ్-బాడీల కంటే అధికం.[101] ఈ విమానం మూడు అధికమైన హైడ్రాలిక్ వ్యవస్థలను కలిగి ఉంది. ల్యాండింగ్‌కు ఒక్కటి సరిపోతుంది.[102] ఒక చిన్న రీట్రాక్టబుల్ ఇంజిను, రామ్ ఎయిర్ టర్బైన్ అత్యవసర విద్యుత్‌ను అందిస్తుంది. వింగ్ రూట్ ఫెయిరింగ్‌లో కూడా ఇది అమర్చబడి ఉంటుంది.[103]

ఇంటీరియర్[మార్చు]

ఆల్ట్=ఎయిర్ లైనర్ కాబిన్. రెండు పక్కల మధ్యలో రెండు వరసలు సీట్లు. ఒక్కో సీట్ వెనకాల ఒక్కో మోనిటర్; సైడ్ వాల్స్ మరియు ఓవర్ హెడ్ నుంచి వచ్చే కాంతి.

బోయింగ్ సిగ్నేచర్ ఇంటీరియర్ అని కూడా పిలిచే 777 ఇంటీరియర్ పక్కాగా చెక్కిన ప్యానెళ్లు, భారీ ఓవర్‌హెడ్ బిన్లు మరియు పరోక్ష లైటింగ్‌ను కలిగి ఉంటుంది.[56] సీట్ల ఎంపికలు మొదటి తరగతిలోని ఆరు సరిసమాన వరుసల నుంచి ఎకానమీలో 10 అడ్డు వరుసల వరకు ఉంటాయి.[104] 15-inch (380 mm) మొదలుకుని 10-inch (250 mm) వరకు గల కిటికీలు ప్రస్తుతం నడపబడుతున్న విమానాలన్నింటిలోనూ అంటే 787 మోడల్ రాకకు ముందు వరకు కూడా అతిపెద్దవి.[105] అంతేకాక కేబిన్ "ఫ్లెక్సిబిలిటీ జోన్ల‌"ను కూడా కలిగి ఉంది. కోరుకున్న విధంగా నీరు, విద్యుత్, వాయు ఒత్తిడితో పనిచేసే వస్తువులు మరియు ఇతర లింకులు ఇంటీరియర్ ప్రదేశమంతా అమర్చుకునేందుకు ఇది అవకాశం కల్పిస్తుంది. అంతేకాక కేబిన్ ఏర్పాట్లు చేసేటప్పుడు, వైమానిక సంస్థలు సీట్లు, వంటశాలలు మరియు మూత్రశాలలను వెంటనే బదిలీ చేసే అవకాశం కూడా కల్పిస్తుంది.[104] వివిధ విమానాల్లో VIP ఇంటీరియర్లను వైమానిక సంస్థయేతర వినియోగానికి బిగించారు.[106]

2003లో, 777 విమానంలో ఒక ప్రత్యామ్నాయంగా, సిబ్బంది విశ్రాంతి తీసుకునేందుకు వీలుగా ఓవర్‌హెడ్ క్రూ రెస్టులను బోయింగ్ ఆవిష్కరించింది.[107] ప్రధాన కేబిన్‌పైన ఏర్పాటు చేసిన వీటిని మెట్ల ద్వారా అనుసంధానం చేశారు. ముందు భాగంలో పనిచేసే సిబ్బంది విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి రెండు సీట్లు మరియు రెండు బంక్ బెడ్‌లు ఉంటాయి. అదే విమానం వెనుక భాగంలో పనిచేసే సిబ్బందికి బహుళ బంక్ బెడ్లు ఉంటాయి.[107] సిగ్నేచర్ ఇంటీరియర్‌ను 737NG, 747-400, 757-300, మరియు సరికొత్త 767 మోడళ్లు సహా ఇతర బోయింగ్ వైడ్-బాడీ మరియు నారో-బాడీ విమానాల్లోనూ ఏర్పాటు చేశారు.[108][109] 747-8 మరియు 767-400ER మోడళ్లు 777 యొక్క అతిపెద్ద మరియు అత్యంత గుండ్రని కిటికీలను కూడా పొందాయి.

విభిన్న రకాలు[మార్చు]

బోయింగ్ 777 మోడళ్లు
ICAO కోడ్[110] మోడళ్లు
B772 777-200/200ER
B77L 777-200LR/777F
B773 777-300
B77W 777-300ER

బోయింగ్ తన 777 మోడళ్లను నిర్వచించడానికి ఫ్యూజ్‌లేజ్ పొడవు మరియు శ్రేణి వంటి రెండు లక్షణాలను ఉపయోగించింది.[14] ఫ్యూజ్‌లేజ్ పొడవు ప్రయాణీకుల సంఖ్యను మరియు విమానం రవాణా చేయగలిగే మొత్తం సరకును ప్రభావితం చేస్తుంది. 777-200 మరియు ఉత్పన్నాలు మూల పరిమాణం కలిగి ఉన్నాయి. ఈ విమానం 1998లో 777-300 మోడల్‌గా విస్తరించబడింది. శ్రేణి పరంగా, డిజైన్ ప్రమాణాల ఆధారంగా ఈ విమానాన్ని మూడు చిన్న భాగాలుగా వర్గీకరించారు. వీటిని ప్రాథమికంగా దిగువ తెలిపిన విధంగా నిర్వచించారు:

  • A-మార్కెట్: 4,200 nautical miles (7,800 km), వరకు[111]
  • B-మార్కెట్: 6,600 nautical miles (12,200 km),[111] మరియు
  • C-మార్కెట్: 7,800 nautical miles (14,400 km).[112]

విభిన్న మోడళ్లను తెలిపేటప్పుడు, బోయింగ్ మరియు వైమానిక సంస్థలు తరచూ మోడల్ నంబరు (777)ను విస్మరిస్తాయి. మోడల్‌ (-200 లేదా -300)కి సూక్ష్మీకృత నామాన్ని ఇస్తారు (ఉదాహరణకు, "772" లేదా "773"[113]). ఇంటర్నేషనల్ సివిల్ ఏవియేషన్ ఆర్గనైజేషన్ (ICAO) విమాన తరహా పేర్ల విధానం తయారీ సంస్థ యొక్క పూర్వ అక్షరాన్ని చేర్చింది. (ఉదాహరణకు "B772" లేదా "B773").[110] తర్వాత వచ్చే సామర్థ్యం సంఖ్య, విశిష్టతలు గుర్తు స్థాయితో జోడించబడవచ్చు లేదా లేకపోవచ్చు (ఉదాహరణకు, 777-300ER అనేది "773ER"గా,[114] "773B",[115] "77W",[116] లేదా "B77W"[110]). వీటిని విమాన సూచనల పుస్తకంలో లేదా వైమానిక సంస్థ కాలపట్టికల్లో గుర్తించవచ్చు.

Aircraft in flight, underside view. The jet's two wings have one engine each. The rounded nose leads to a straight body section, which tapers at the tail section with its two rear fins.
బ్రిటిష్ ఎయిర్ వేస్ బోయింగ్ 777-200ER టెక్ ఆఫ్ యొక్క పలంఫోరం దర్శనం

777-200[మార్చు]

777-200 ప్రాథమిక A-మార్కెట్ మోడల్. మొట్టమొదటి -200 మోడల్ 15 మే 1995న యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు డెలివరీ చేయబడింది.[62] 5,235 nautical miles (9,695 km) గరిష్ట శ్రేణితో,[117] -200 ప్రధానంగా U.S. దేశీయ వైమానిక సంస్థ నిర్వాహకులను లక్ష్యంగా చేసుకుంది.[14] పది విభిన్నమైన -200 కస్టమర్లు 88 విమానాల,[6]ను డెలివరీ చేసుకున్నారు. వాటిలో జులై, 2009 నాటికి 86 వైమానిక సేవలు ప్రారంభించాయి.[118] దీనికి పోటీగా ఎయిర్‌బస్ సంస్థ A330-300ను విడుదల చేసింది.[119]

Aircraft in flight. Side view of twin-engine jet in the sky.
ట్రాన్స్ఏరో 777-200ER

777-200ER[మార్చు]

777-200ER ("ER" విస్తరించబడిన శ్రేణి) అనేది -200 యొక్క B-మార్కెట్ వెర్షన్. పెరిగిన స్థూల బరువు కారణంగా వాస్తవానికి దీనిని 777-200IGWగా గుర్తిస్తారు.[120] అదనపు ఇంధన సామర్థ్యం మరియు -200 కంటే గరిష్ట టేకాఫ్ బరువు (MTOW) ఎక్కువగా ఉండటం వంటివి -200ER యొక్క విశిష్టతలు.[117] అట్లాంటిక్‌ను దాటే మార్గాల్లో,[14] విమానాలు నడిపే అంతర్జాతీయ వైమానిక సంస్థలను లక్ష్యంగా చేసుకున్నారు. -200ER యొక్క గరిష్ట శ్రేణి 7,700 nautical miles (14,300 km).[117] 255 మంది ప్రయాణీకులను తీసుకెళుతున్న యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ విమానం 17 మార్చి 2003న తూర్పు దిశగా అతిపెద్ద వృత్తం (ఖగోళాన్ని రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించేది) యొక్క "దూరాన్ని ల్యాండింగ్ కాకుండా" ప్రయాణించిన రికార్డును తిరగరాసింది. పసిఫిక్ మహాసముద్రంపై -200ER సుదీర్ఘ ETOPS-సంబంధిత అత్యవసర విమాన గతి మార్పు ద్వారా కూడా రికార్డు సృష్టించింది (ఒక్క ఇంజినుతో 177 నిమిషాల పాటు ప్రయాణం).[121][122]

మొట్టమొదటి -200ER విమానం 6 ఫిబ్రవరి 1997న బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్‌కు డెలివరీ చేయబడింది.[62] జులై, 2010 నాటికి, 33 మంది విభిన్న కస్టమర్లకు 415,[6] -200ER విమానాలను డెలివరీ అయ్యాయి. తద్వారా ఇప్పటివరకు అత్యంత ఎక్కువగా ఉత్పత్తి చేయబడిన ట్విన్‌జెట్ మోడల్‌గా -200ER గుర్తింపు పొందింది.[61] జులై, 2009 నాటికి, 407 విమానాలు వైమానిక సేవలు అందిస్తున్నాయి.[118] దీనికి పోటీగా ఎయిర్‌బస్ కంపెనీ A340-300 మోడల్‌ను విడుదల చేసింది.[123]

777-300[మార్చు]

Aircraft landing approach. Front quarter view of twin-engine jet in flight with flaps and landing gear extended.
లండన్ హీత్రో ఎయిర్ పోర్ట్ లో ల్యాండ్ అవుతున్న ఎమిరేట్స్ 777-300

విస్తరించబడ్డ 777-300 మోడల్ విమానం A-మార్కెట్‌కు సంబంధించినది. 747-100 మరియు 747-200 మోడళ్ల స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి దీనిని రూపొందించారు.[64] పాత 747 మోడళ్లతో పోల్చితే, విస్తరించబడ్డ మోడల్ పోల్చదగిన విధంగా ప్రయాణీకుల సామర్థ్యం మరియు శ్రేణిని కలిగి ఉంటుంది. దీనిని మూడింట ఒక వంతు ఇంధనాన్ని ఉపయోగించుకునే విధంగా రూపొందించారు. అంతేకాక నిర్వహణ ఖర్చులు 40 శాతం మేర తక్కువ.[64] -300 మోడల్ ఆధార -200 కంటే 33.3 ft (10.1 m) ఫ్యూజ్‌లేజ్ అవధిని కలిగి ఉంది. అందువల్ల ఏక తరగతి గరిష్ట-సాంద్రత ఆకృతి,[64]లో సుమారు 550 మంది ప్రయాణీకులు కూర్చొగలరు. ఈ తరహా మోడళ్లను ప్రయాణీకుల రద్దీ అధికంగా ఉండే జపాన్ మార్గాల్లో ఉపయోగిస్తున్నారు.[124] విమానం యొక్క పొడవు కారణంగా -300 మోడల్‌కు టెయిల్‌స్కిడ్ (సంప్రదాయక ల్యాండింగ్ గేర్) ఉంది. అలాగే నెమ్మదిగా ప్రయాణించించేటప్పుడు పైలట్లకు సాయపడటానికి మైదాన నిర్దేశ కెమేరాలను కూడా అమర్చడం జరిగింది.[125] దీని గరిష్ట దూరం 6,015 nautical miles (11,140 km),[126] గతంలో పాత 747 విమానాలు ప్రయాణించిన ప్రధాన మార్గాల్లో -300 మోడల్‌ను అనుమతించారు.[64]

మొట్టమొదటి -300 మోడల్ విమానం 21 మే 1998న కేథే పసిఫిక్‌కు డెలివరీ చేశారు.[62][66] ఎనిమిది మంది విభిన్న -300 కస్టమర్లు 60 విమానాల,[6]ను తీసుకున్నారు. అవన్నీ జులై, 2009లో వైమానిక సేవలు అందిస్తున్నాయి.[118] అయితే, 2004లో సుదీర్ఘ -300ER ఆవిష్కరణ ద్వారా ఆపరేటర్లందరూ -300 మోడల్ యొక్క ER వెర్షన్‌ను ఎంపిక చేసుకున్నారు.[6] -300 మోడల్‌కు ఎయిర్‌బస్ కంపెనీ ప్రత్యక్ష ప్రత్యర్థి మోడల్ రాలేదు. అయితే పోటీగా A340-600ని అందించారు.[127][128]

Aircraft landing approach. Front quarter view of twin-engine jet in flight with flaps and landing gear extended.
పాకిస్తాన్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్ లైన్స్ సహాయంతో కట్టబడిన మొట్ట మొదటి 777-200LR

777-200LR[మార్చు]

777-200LR (సుదూర విమానానికి "LR") C-మార్కెట్ మోడల్, 2006లో సేవలు ప్రారంభించడం ద్వారా ఇది సుదూర-శ్రేణి వాణిజ్య విమానంగా అవతరించింది.[129][130] ఈ విమానాన్ని బోయింగ్ కంపెనీ వరల్డ్‌లైనర్ అని పిలిచింది. ఇది ఇప్పటికీ ETOPS నిబంధనలకు కట్టుబడి ఉన్నా, ప్రపంచంలోని ఏదైనా రెండు విమానాశ్రయాలను,[131] దాదాపుగా కలిపే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంది.[132] నిర్విరామంగా సుదూర ప్రయాణం చేసిన ఒక ఒక వాణిజ్య విమానంగా,[5] ఇది ప్రపంచ రికార్డు సృష్టించింది. ఇది 9,380 nautical miles (17,370 km) గరిష్ట దూరాన్ని కలిగి ఉంది.[77] -200LR మోడల్‌ లాస్‌ఏంజిల్స్ నుంచి సింగపూర్‌ లేదా డల్లాస్ నుంచి టోక్యో వంటి నిర్విరామ విమాన ప్రయాణ మార్గాల కోసం ఉద్దేశించింది.[67]

-300ERతో పాటు అభివృద్ధి చేసిన -200LR మోడల్ అధిక MTOWను మరియు వెనుక ఉన్న సరకు భాగంలో మూడు అనుబంధ ఇంధన ట్యాంకులను కలిగి ఉంటుంది.[129] ఇతర కొత్త విశిష్టతలుగా చదునైన వింగ్‌టిప్‌లు, పునఃరూపకల్పన చేసిన ప్రధాన ల్యాండింగ్ గేర్ మరియు అదనపు వ్యవస్థీకృత బలకరమైన వాటిని చెప్పుకోవచ్చు.[129] -300ER మరియు 777F మాదిరిగా, -200LR మోడల్ 12.8 ft (3.90 m) వింగ్‌టిప్ విస్తరణలు కలిగి ఉంది.[129] మొట్టమొదటి -200LR మోడల్ విమానం 26 ఫిబ్రవరి 2006న పాకిస్తాన్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు డెలివరీ చేయబడింది.[76][133] జులై 2010 నాటికి, ఆరు విభిన్న -200LR కస్టమర్లు 43 విమానాలను డెలివరీ చేసుకున్నాయి. 17 ఆర్డర్లు పూర్తి కాలేదు.[6] దీనికి సమీప పోటీ మోడల్‌గా ప్రత్యర్థి సంస్థ ఎయిర్‌బస్ A340-500HGWను విడుదల చేసింది.[129]

777-300ER[మార్చు]

Aircraft landing approach. Side view of twin-engine jet in flight with flaps and landing gear extended.
ఫ్లాప్స్ వాడబడిన ఎయిర్ కెనడా 777-300ER ల్యాండ్ అవుతూ

777-300ER (విస్తరించబడ్డ శ్రేణికి "ER") అనేది -300 యొక్క B-మార్కెట్ వెర్షన్. ఇది చదునైన మరియు విస్తరించబడ్డ వింగ్‌టిప్‌లు, ఒక కొత్త ప్రధాన ల్యాండింగ్ గేర్, రైన్‌ఫోర్స్‌డ్ నోస్ గేర్ మరియు అదనపు ఇంధన ట్యాంకులను కలిగి ఉంటుంది.[134][135] అంతేకాక, -300ER మోడల్‌లో బలమైన ఫ్యూజ్‌లేజ్, రెక్కలు, ఎంపినేజ్ (విమానం యొక్క కొన భాగం) మరియు ఇంజిను అనుబంధాలు కూడా ఉన్నాయి.[80] ప్రామాణిక GE90-115B టర్బోఫ్యాన్లు ప్రపంచంలోనే అత్యంత శక్తివంతమైన జెట్ ఇంజిన్లు. ఇవి గరిష్టంగా 115,300 lbf (513 kN) పీడనాన్ని కలిగి ఉంటాయి.[134] గరిష్ట దూరం 7,930 nautical miles (14,690 km),[136] అదనపు ఇంధన సామర్థ్యంతో పాటు అధిక MTOW వల్ల ఇది సాధ్యమైంది.[127][128] -300ER మోడల్ -300 కంటే ప్రయాణీకులు మరియు సరకు యొక్క సంపూర్ణ సామర్థ్యంతో 34 శాతం అదనపు దూరం ప్రయాణించగలదు.[80] విమాన పరీక్ష తర్వాత, ఇంజిను, రెక్కలు మరియు బరువు మార్పుల అమలు కారణంగా ఇంధన వినియోగంలో అదనంగా 1.4 శాతం తగ్గింపు లభించింది.[73][137]

Aircraft takeoff. Front quarter view of jet lifting off, with wings flexed upwards, condensation in the engines, and the aft landing gear still touching the runway.
సింగపూర్ ఎయిర్ లైన్స్ 777-300ER

మొదటి -300ER విమానం 29 ఏప్రిల్ 2004న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు డెలివరీ చేయబడింది.[62][138] -300ER అత్యుత్తమ విక్రయ 777-మోడల్‌గా గుర్తింపు పొందింది. జులై, 2010లోని -200ER అమ్మకాలను మించిపోయింది. దీనిని ఆవిష్కరించిన తర్వాత ట్విన్‌జెట్ యొక్క అమ్మకాలు ప్రత్యర్థి మోడల్ A340 అమ్మకాలను పక్కకునెట్టాయి.[88] రెండు ఇంజన్లను మాత్రమే ఉపయోగించడం వల్ల A340-600,[139] కంటే -300ERకు సుమారు 8-9 శాతం మేర ప్రత్యేకమైన నిర్వహణ ఖర్చు ప్రయోజనం కలుగుతుంది. దీనితో పాటు 747-400 కంటే 20 శాతం ఇంధన దహన ప్రయోజనం కూడా ఉంది.[74] వివిధ వైమానిక సంస్థలు ఇంధన ధరలు పెరుగుతున్నప్పుడు 747-400 స్థానంలో భర్తీ చేయడానికి -300ERని కొనుగోలు చేశాయి.[74] జులై, 2010 నాటికి, -300ER విమానాలు 21 విభిన్న కస్టమర్లకు 246 విక్రయించబడ్డాయి. 186 పూర్తికాని ఆర్డర్లు.[6] జులై, 2009 నాటికి ఆపరేటర్లు 188 విమానాలను సేవలకు వినియోగించారు.[118] -300ER యొక్క ప్రత్యక్ష ఎయిర్‌బస్ పోటీ మోడల్‌ A340-600HGW.[128]

777 ఫ్రైటర్[మార్చు]

Side view of aircraft on runway. Runway surfaces in foreground and forest in background.
ఎయిర్ ఫ్రాంస్ కోసం, ప్రారంభించిన టెస్ట్ ఫ్లైట్ ఫస్ట్ 777 ఫ్రైటర్

777 ఫ్రైటర్ (కేవరి) (777F) అనేది ట్విన్‌జెట్ యొక్క అన్ని రకాల వస్తువులను రవాణా చేసే విమానం. ఇది -200LR మరియు -300ER మోడళ్ల విశిష్టతలను కలిగి ఉంది. పాత ఎయిర్‌ఫ్రేమ్ మరియు ఇంజిన్లను,[140] ఉపయోగించుకోవడం మరియు రెండో దాని యొక్క ఇంధన సామర్థ్యంతో కలపబడింది.[80] దీని యొక్క గరిష్ట సరుకు సామర్థ్యం 226,000 lb (103,000 kg), [80] మరియు రవాణా సామర్థ్యం 747-200F యొక్క 243,000 lb (110,000 kg)కు సమానంగా ఉంటుంది.[74] వస్తువుల బరువు తక్కువగా ఉన్నప్పుడు అత్యధిక దూరం సాధ్యపడినప్పటికీ, ఈ ఫ్రైటర్ విమానం గరిష్ట సరకు రవాణా వద్ద,[80] 4,885 nautical miles (9,047 km) దూరం కలిగి ఉంటుంది.[141] ప్రస్తుతమున్న ఫ్రైటర్ల,[74]తో పోల్చితే, మెరుగైన నిర్వహణ అర్థశాస్త్రానికి హామీ ఇవ్వడంతో, వైమానిక సంస్థలు 747-200F మరియు MD-11F సహా పాత ఫ్రైటర్ విమానాల స్థానంలో 777Fని తీసుకురావడానికి నిర్ణయించుకున్నాయి.[79][142]

తొలి 777F విమానం 19 ఫిబ్రవరి 2009న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు విడుదల చేయబడింది.[83] జులై 2010 నాటికి, ఏడు విభిన్న కస్టమర్లకు 29 ఫ్రైటర్లను డెలివరీ చేశారు. 44 పూర్తికాని ఆర్డర్లు.[6]

777 ట్యాంకర్ (KC-777)[మార్చు]

KC-777 అనేది 777 యొక్క ప్రతిపాదిత ట్యాంకర్ వెర్షన్. సెప్టెంబరు, 2006లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఎయిర్ ఫోర్స్ (USAF) (అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల వైమానిక దళం) గనుక KC-767 కంటే పెద్ద ట్యాంకర్‌ను కోరితే, KC-777ని తయారు చేస్తామని బోయింగ్ బహిరంగంగా ప్రకటించింది. 777 ట్యాంకర్ మరింత సరుకు లేదా వ్యక్తులను రవాణా చేయగలదు.[143][144][145] అందుకు బదులుగా, ఏప్రిల్, 2007లో USAF యొక్క KC-X పోటీకి బోయింగ్ తన KC-767 అడ్వాన్స్‌డ్ ట్యాంకర్‌ను అందించింది.[146]

నిర్వాహక సంస్థలు[మార్చు]

ఆల్ట్=ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ లాండింగ్ విధానం. ఫ్లాప్స్ మరియు వ్యాపించిన లాండింగ్ గేర్స్, వ్యాపించిన రెక్కలు కలిగిన జెట్ ట్విన్-ఇంజిన్ యొక్క పక్క దర్శనం

777 విమానాలను అత్యధికంగా కొనుగోలు చేసిన కస్టమర్లు (నిర్వాహక సంస్థలు) ILFC, ఎమిరేట్స్, సింగపూర్ ఎయిర్‌లైన్స్ మరియు యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్. జులై, 2009 నాటికి మొత్తం 789 విమానాలు (అన్ని మోడళ్లు కలిపి) సేవలు అందిస్తున్నాయి. వాటిలో ఎమిరేట్స్ (78),[7] సింగపూర్ ఎయిర్‌లైన్స్ (77), ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ (54), యునైటెడ్ ఎయిర్‌లైన్స్ (52), అమెరికన్ ఎయిర్‌లైన్స్ (47), బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ (44), ఆల్ నిప్పన్ ఎయిర్‌వేస్ (43), జపాన్ ఎయిర్‌లైన్స్ (43), కేథే పసిఫిక్ (28), కొరియన్ ఎయిర్ (23), సౌదీ అరేబియన్ ఎయిర్‌లైన్స్ (23), కాంటినెంటల్ ఎయిర్‌లైన్స్ (20), థాయ్ ఎయిర్‌వేస్ ఇంటర్నేషనల్ (20), డెల్టా ఎయిర్‌లైన్స్ (18), KLM రాయల్ డచ్ ఎయిర్‌లైన్స్ (18), ఎయిర్ కెనడా (17) మరియు ఇతర , ఆపరేటర్లు ఈ రకం మోడల్ విమానాలను కలిగి ఉన్నాయి.[118]

ఆర్డర్లు మరియు డెలివరీలు[మార్చు]

ఏడాది మొత్తం 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 1999 1998 1997 1996 1995 1994 1993 1992 1991 1990
ఆర్డర్లు 1,141 38 30 40 132 77 153 42 13 32 30 116 35 68 54 68 101 0 30 30 24 28
డెలివరీలు 871 35 88 61 83 65 40 36 39 47 61 55 83 74 59 32 13 0 0 0 0 0

ఈ డాటా జూన్, 2010 ముగింపు వరకు సంబంధించినది. 20 జులై 2010న అప్‌డేట్ చేయబడింది. [147]

ఘటనలు మరియు ప్రమాదాలు[మార్చు]

మే, 2010 నాటికి, 777 మొత్తం ఏడు ప్రమాదాలకు,[148] గురయింది. అందులో ఒకటి వైమానిక ప్రమాదం,[149]. అయితే ఈ ఘటనలో ప్రయాణీకులు గానీ లేదా విమాన సిబ్బంది గానీ మరిణించలేదు.[150] 5 సెప్టెంబరు 2001న డెన్వర్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్‌పోర్ట్ వద్ద ఇంధనం తిరిగి పోసుకునేటప్పుడు ఒక ట్విన్‌‍జెట్ మాత్రమే అగ్నిప్రమాదానికి గురయింది. ఈ ఘటనలో ఒక కార్మికుడు తీవ్ర గాయాలపాలయ్యాడు.[151] బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్‌కు చెందిన ఈ విమానం రెక్కలు కాలిపోయాయి. తర్వాత దీనిని బాగుచేసి, తిరిగి సేవలకు వినియోగించారు.[151]

Heat exchanger. Circular latticework with an uneven covering of small particles over part of its surface.
BA38 మరియు DL18 సంగటనల పై NTSB నివేదిక[152] ప్రకారం రోల్ల్స్-రొయ్స్ ట్రెంట్ 800 ఇంజిన్, లో ఫ్యుఎల్ ఆయిల్ హీట్ ఎక్సెన్జ్ పై ఐస్ క్రిస్టల్స్ యొక్క ఆనవాళ్ళు

ఈ రకం విమాన వైమానిక (గగనతల) ప్రమాదం 17 జనవరి 2008న సంభవించింది. బ్రిటీష్ ఎయిర్‌వేస్ ఫ్లైట్ 38 (BA38), ఒక రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 895 ఇంజినుతో నడిచే 777-200ER విమానం బీజింగ్ నుంచి లండన్ వెళ్లేటప్పుడు, హీట్‌త్రో ఎయిర్‌పోర్టు రన్‌వే 27Lకి సుమారు 1000 అడుగుల దూరంలో క్రాష్-ల్యాండ్ అయింది. తద్వారా రన్‌వే యొక్క ప్రవేశమార్గంపై ఒరిగిపోయింది. ఈ ప్రమాదంలో మొత్తం 47 మంది గాయపడగా, ఎవరూ మరణించలేదు. క్రాష్-ల్యాండింగ్ ప్రభావం వల్ల ల్యాండింగ్ గేర్, వింగ్‌ రూట్‌లు మరియు ఇంజిన్లు దెబ్బతిన్నాయి. దాంతో ఈ విమానం యొక్క రిపేరు ఖర్చులు కొత్త విమానం కొనుగోలును మించిపోయాయి.[153][154] ఇంధన వ్యవస్థలోని మంచు స్ఫటికాలు ఫ్యూయల్-ఆయిల్ హీట్-ఎక్స్ఛేంజర్‌ను అడ్డుకోవడం వల్లే ఈ ప్రమాదం జరిగిందని పరిశోధనలో తేలింది.[152] ఈ ప్రమాదం నేపథ్యంలో వైమానిక ప్రమాద పరిశోధకులు ట్రెంట్ 800 సిరీస్ ఇంజిన్‌ను పునఃరూపకల్పన చేయాలని సూచించారు. దాంతో a year లోగా కొత్త ఇంజిను సిద్ధమవుతుందని తయారీసంస్థ రోల్స్-రాయ్‌సీ మార్చి, 2009లో తెలిపింది.[155]

మరోవైపు 2008లో ట్రెంట్ 895 ఇంజిన్లు కలిగిన విమానాలు తాత్కాలిక పీడన నష్టాలను ఎదుర్కొన్నాయి.[156][157] నేషనల్ ట్రాన్స్‌పోర్టేషన్ సేఫ్టీ బోర్డ్ (NTSB) పరిశోధకులు ఈ విధంగా తీర్మానించారు, BA38లో మాదిరిగా, విద్యుత్ నష్టానికి కారణం ఇంధనంలోని మంచు ఫ్యూయల్-ఆయిల్ హీట్ ఎక్స్ఛేంజర్‌ను అడ్డుకోవడమే. పైలట్లకు ప్రస్తుతం తాత్కాలిక పరిష్కారం అందుబాటులో ఉన్నప్పటికీ, హీట్ ఎక్స్ఛేంజర్ పునఃరూపకల్పన (రీడిజైన్)కు NTSB సూచించింది.[152]

ప్రత్యేకతలు[మార్చు]

!777-200 !!777-200ER !!777-200LR !!777 ఫ్రైటర్ !!777-300 !!777-300ER |- !కాక్‌పిట్ సిబ్బంది | colspan="6" | రెండు |- !సీట్ల సామర్థ్యం
ప్రత్యేకం | colspan="3" | 301 (3-తరగతి)
400 (2-తరగతి)
440 (గరిష్టం) || N/A (సరుకు) || colspan="2" | 365 (3-తరగతి)
451 (2-తరగతి)
550 (గరిష్టం) |- !పొడవు !! | colspan="4" | 209 ft 1 in (63.7 m) || colspan="2" | 242 ft 4 in (73.9 m) |- !రెక్క వెడల్పు (వింగ్‌స్పాన్) | colspan="2" | 199 ft 11 in (60.9 m) || colspan="2" | 212 ft 7 in (64.8 m) || 199 ft 11 in (60.9 m) || 212 ft 7 in (64.8 m) |- !రెక్క యొక్క స్వీప్‌బ్యాక్ | colspan="6" | 31.64° |- !కొనభాగం ఎత్తు | colspan="2" | 60 ft 9 in (18.5 m) || 60 ft 1 in (18.3 m) || 60 ft 9 in (18.5 m) || colspan="2" | 60 ft 8 in (18.5 m) |- !కేబిన్ వెడల్పు | colspan="6" | 19 ft 3 in (5.87 m) |- !ఫ్యూజ్‌లేజ్ వెడల్పు | colspan="6" | 20 ft 4 in (6.20 m) |- !గరిష్ట సరుకు సామర్థ్యం | colspan="3" | 5,720 cu ft (162 m3)
32× LD3 || 23,051 cu ft (653 m3)
37× ప్యాలెట్లు || colspan="2" | 7,640 cu ft (216 m3)
44× LD3 |- !మూల బరువు | 297,300 lb
(134,800 kg) || 304,500 lb
(138,100 kg) || 320,000 lb
(145,150 kg) || 318,300 lb
(144,400 kg) || 353,800 lb
(160,500 kg) || 370,000 lb
(167,800 kg) |- !గరిష్ట ల్యాండింగ్ బరువు | 445,000 lb
(201,840 kg) || 470,000 lb
(213,180 kg) || 492,000 lb
(223,168 kg) || 575,000 lb
(260,816 kg) || 524,000 lb
(237,680 kg) || 554,000 lb
(251,290 kg) |- !గరిష్ట టేకాఫ్ బరువు
(MTOW) | 545,000 lb
(247,200 kg) || 656,000 lb
(297,550 kg) || 766,000 lb
(347,500 kg) || 766,800 lb
(347,800 kg) || 660,000 lb
(299,370 kg) || 775,000 lb
(351,500 kg) |- !సంక్లిష్ట ప్రయాణ వేగం | colspan="6" | 35,000 ft (11,000 m) ప్రయాణ ఎత్తు వద్ద 0.84 మేక్ (560 mph, 905 km/h, 490 నాట్స్) (సముద్ర మార్గంలో మైలు ప్రయాణం) |- !గరిష్ట ప్రయాణ వేగం | colspan="6" | 35,000 ft (11,000 m) ప్రయాణ ఎత్తు వద్ద 0.89 మేక్ (590 mph, 950 km/h, 512 నాట్స్) |- !గరిష్ట దూరం | 5,240 nmi
(9,700 km) || 7,725 nmi
(14,305 km) || 9,380 nmi
(17,370 km) || 4,900 nmi
(9,070 km) || 6,005 nmi
(11,120 km) || 7,930 nmi
(14,685 km) |- !MTOW వద్ద టేకాఫ్ రన్
ISA+15 MSL | 8,200 ft
(2,500 m) || colspan="3" | 11,600 ft
(3,536 m) || 11,200 ft
(3,410 m) || 10,500 ft
(3,200 m) |- !గరిష్ట ఇంధన సామర్థ్యం | 31,000 US గ్యాలన్లు
(117,348 L) || 45,220 US గ్యాలన్లు
(171,176 L) || 47,890 US గ్యాలన్లు
(181,283 L) || 47,890 US గ్యాలన్లు
(181,283 L) || 45,220 US గ్యాలన్లు
(171,176 L) | 47,890 US గ్యాలన్లు
(181,283 L) |- !సర్వీసు పైకప్పు | colspan="6" | 43,100 ft (13,140 m) |- !ఇంజిను (×2) | PW 4077
RR 877
GE90-77B || PW 4090
RR 895
GE90-94B || GE90-110B
GE90-115B || GE90-110B || PW 4098
RR 892
GE90-94B/GE90-92B || GE90-115B |- !పీడనం (×2) | PW: 77,000 lbf (330 kN)
RR: 77,000 lbf (330 kN)
GE: 77,000 lbf (330 kN) || PW: 90,000 lbf (400 kN)
RR: 95,000 lbf (410 kN)
GE: 94,000 lbf (410 kN) || GE -110B: 110,000 lbf (480 kN)
GE -115B: 115,000 lbf (510 kN) || GE: 110,000 lbf (480 kN) || PW: 98,000 lbf (430 kN)
RR: 95,000 lbf (400 kN)
GE: 94,000/92,000 lbf (410 kN) || GE: 115,000 lbf (510 kN) |}

మూలాలు : బోయింగ్ 777 విశిష్టతలు,[80] బోయింగ్ 777 ఎయిర్‌పోర్ట్ ప్లానింగ్ రిపోర్ట్,[158] సివిల్ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్,[159] రోల్స్-రాయ్‌సీ ట్రెంట్ 800 సిరీస్ డేటా[160]

వీటిని కూడా చూడండి[మార్చు]

మూస:Aircontent

సూచనలు[మార్చు]

గమనికలు[మార్చు]

  1. Robertson, David (March 13, 2009). "Workhorse jet has been huge success with airlines that want to cut costs". London: The Times. Retrieved March 20, 2009. 
  2. Grantham, Russell (February 29, 2008). "Delta's new Boeing 777 can fly farther, carry more". The Atlanta Journal-Constitution. Archived from the original on May 25, 2012. Retrieved June 30, 2009. 
  3. 3.0 3.1 Norris & Wagner 1996, p. 89
  4. 4.0 4.1 4.2 Glenday 2007, p. 200
  5. 5.0 5.1 5.2 Wallace, James (November 11, 2005). "Boeing 777 stretches its wings, record". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved March 18, 2009. 
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 "777 Model Orders and Deliveries summary". Boeing. April 2010. Retrieved May 7, 2010. 
  7. 7.0 7.1 "Boeing, Emirates Celebrate Record 78th 777 Delivery". Boeing. July 30, 2009. 
  8. Wells & Rodrigues 2004, p. 146
  9. "The 1980s Generation". Time. August 14, 1978. Retrieved July 19, 2008. 
  10. 10.0 10.1 Richards, Bill (October 16, 1990). "$11 billion order puts Boeing 777 on launch pad: an inside look customers had a hand in new plane's design". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved December 1, 2008. 
  11. 11.0 11.1 Eden 2008, pp. 99–104
  12. 12.0 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 Norris & Wagner 1999, p. 128
  13. Yenne 2002, p. 33
  14. 14.0 14.1 14.2 14.3 Eden 2008, p. 112
  15. 15.0 15.1 15.2 15.3 Norris & Wagner 1999, p. 126
  16. 16.0 16.1 16.2 16.3 Norris & Wagner 1999, p. 127
  17. 17.0 17.1 Eden 2008, p. 106
  18. Norris & Wagner 2001, p. 11
  19. Norris & Wagner 1996, pp. 9–14
  20. Norris & Wagner 1999, p. 129
  21. 21.0 21.1 Birtles 1998, pp. 13–16
  22. Lane, Polly (December 1, 1991). "Aerospace Company May Be Rethinking Commitment To The Puget Sound Area". Seattle Times. Retrieved October 15, 2009. 
  23. 23.0 23.1 23.2 23.3 Norris & Wagner 1999, p. 132
  24. "Business Notes: Aircraft". Time. October 29, 1990. Retrieved July 19, 2008. 
  25. 25.0 25.1 25.2 Norris & Wagner 1996, p. 14
  26. Norris & Wagner 1996, p. 15
  27. Norris & Wagner 1996, p. 20
  28. "BA Gets New 777 Model". Seattle Post-Intelligencer. February 10, 1997. Retrieved November 6, 2009. 
  29. 29.0 29.1 Norris & Wagner 1999, p. 133
  30. Norris & Wagner 1999, pp. 133–134
  31. Abarbanel & McNeely 1996, p. 124గమనిక: 2010 బోయింగ్ లో 29,000 కు పైగా వినుయోగాదారులతో IVT ఇప్పటికి వాడుక లో ఉన్నది.
  32. Norris & Wagner 1996, p. 21
  33. 33.0 33.1 Eden 2008, p. 108
  34. Hise, Phaedra (July 9, 2007). "The power behind Boeing's 787 Dreamliner". CNN. Retrieved October 15, 2009. 
  35. 35.0 35.1 Richardson, Michael (February 23, 1994). "Demand for Airliners Is Expected to Soar: Asia's High-Flying Market". International Herald Tribune. Retrieved March 20, 2009. 
  36. Sabbagh 1995, pp. 112–114
  37. 37.0 37.1 Norris & Wagner 1999, pp. 136–137
  38. 38.0 38.1 38.2 38.3 "A question of choice". Airline Business Review. January 3, 2000. Retrieved March 29, 2009. 
  39. Sabbagh 1995, pp. 168–169
  40. West, Karen (January 1993). "A New Jetliner Spreading its Wings at Boeing". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved December 1, 2008. 
  41. Norris & Wagner 1996, p. 7
  42. Sabbagh 1995, pp. 256–259
  43. 43.0 43.1 43.2 43.3 43.4 Eden 2008, p. 107
  44. Birtles 1998, p. 25
  45. Andersen, Lars (August 16, 1993). "Boeing's 777 Will Be Tops When It Comes To ETOPS". Seattle Times. Retrieved March 20, 2009. 
  46. 46.0 46.1 46.2 Norris & Wagner 1999, p. 144
  47. Birtles 1998, p. 40
  48. Birtles 1998, p. 20
  49. Birtles 1999, p. 34
  50. Birtles 1998, p. 69
  51. "First Boeing 777 delivery goes to United Airlines". Business Wire. May 15, 1995. Retrieved December 1, 2008. 
  52. Norris & Wagner 1999, p. 139
  53. 1996 అక్టోబర్ 3న జనరల్ ఎలెక్ట్రిక్ GE90 పోవార్డ్ 777 కు మరియు 1996 అక్టోబర్ 10న రోల్ల్స్-రొయ్స్ 800 పోవార్డ్ 777 కు 180-మినిట్ ETOPS అంగీకారం మంజూరైనది.
  54. Birtles 1998, p. 80
  55. 55.0 55.1 Eden 2004, p. 115.
  56. 56.0 56.1 56.2 Norris & Wagner 1999, p. 143
  57. Norris & Wagner 1999, p. 147
  58. Norris & Wagner 1999, pp. 146–147
  59. "Boeing Roars Ahead". BusinessWeek. November 6, 2005. Retrieved December 1, 2008. 
  60. 60.0 60.1 60.2 Norris & Wagner 1999, p. 148
  61. 61.0 61.1 61.2 61.3 61.4 Eden 2008, p. 113.
  62. 62.0 62.1 62.2 62.3 62.4 62.5 62.6 62.7 62.8 62.9 "The Boeing 777 Program Background". Boeing. Retrieved June 6, 2009. 
  63. హెంగ్గి, మైకేల్. "777 ట్రిపెల్ సెవెన్ రివోల్యున్ ". బోయింగ్ వైడ్ బోడీస్ . St.పాల్ , మిన్నెసోట: MBI, 2003. ISBN 0-06-095339-X
  64. 64.0 64.1 64.2 64.3 64.4 Norris & Wagner 1999, p. 151
  65. Norris & Wagner 2001, p. 125
  66. 66.0 66.1 Norris & Wagner 1999, pp. 151–157
  67. 67.0 67.1 67.2 Norris & Wagner 1999, p. 165
  68. 68.0 68.1 68.2 Norris & Wagner 1999, pp. 165–167
  69. 69.0 69.1 Norris, Guy (May 15, 1996). "Boeing sets decision date for new versions of 777". Flight International. Retrieved March 29, 2009. 
  70. "Aero-Engines - Rolls-Royce Trent". Jane's Transport Business News. February 13, 2001. Archived from the original on March 25, 2008. Retrieved March 21, 2009. 
  71. "Boeing launches stretch 777 jetliner". Deseret News. February 29, 2000. Retrieved October 28, 2009. 
  72. Dinell, David (March 16, 2004). "Boeing's 777-300ER receives certification". Wichita Business Journal. Retrieved March 20, 2009. 
  73. 73.0 73.1 Ostrower, Jon (August 7, 2008). "Green and versatile". Flight International. Retrieved March 29, 2009. 
  74. 74.0 74.1 74.2 74.3 74.4 74.5 Thomas, Geoffrey (June 13, 2008). "Boeing under pressure as demand rises for fuel-saver 777". The Australian. Retrieved June 20, 2008. 
  75. Wallace, James (February 3, 2006). "777 distance champ is certified for service". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved December 10, 2008. 
  76. 76.0 76.1 Chaudhry, Muhammad Bashir (November 18, 2008). "Modernization of PIA fleet". Pakistan Dawn. Retrieved February 12, 2008. 
  77. 77.0 77.1 "Boeing 777-200LR and 777-300ER Technical Characteristics". Boeing. Retrieved March 20, 2009. 
  78. Trimble, Stephen (May 23, 2008). "Boeing 777F makes its debut ahead of flight test phase". Flight International. Retrieved June 6, 2008. 
  79. 79.0 79.1 "Datafile: Boeing 777F". Flug Revue. 2006. Archived from the original on January 30, 2008. Retrieved March 20, 2009. 
  80. 80.0 80.1 80.2 80.3 80.4 80.5 80.6 "Boeing 777 - Technical Information". Boeing. Retrieved May 22, 2009. 
  81. Ionides, Nicholas (July 15, 2008). "Boeing 777F flies for the first time". Flight International. Retrieved March 20, 2009. 
  82. "European Aviation Safety Agency Validates FAA Certification of Boeing 777 Freighter". Reuters. February 6, 2009. Retrieved March 21, 2009. 
  83. 83.0 83.1 Ionides, Nicholas. "First 777 freighter delivered to Air France". Air Transport Intelligence via Flight Global. Retrieved February 20, 2009. 
  84. "Boeing launches cargo version of 777". Associated Press. May 24, 2005. Retrieved March 20, 2009. 
  85. 85.0 85.1 Song, Kyung (June 4, 2000). "Who builds a better widebody?". Seattle Times. Retrieved October 29, 2009. 
  86. Ray, Susanna (April 21, 2009). "Boeing Earnings Buffeted by 777 Production Slump". Bloomberg. Retrieved October 29, 2009. 
  87. Gates, Dominic (November 16, 2004). "Freighter version of 777 jetliner in works". Seattle Times. Retrieved October 29, 2009. 
  88. 88.0 88.1 88.2 88.3 "Airbus A350 XWB puts pressure on Boeing 777". Flight Global. November 26, 2007. Retrieved December 1, 2008. 
  89. Hepher, Tim (September 8, 2008). "Sizing up Boeing's plane portfolio". Reuters. Retrieved October 29, 2009. 
  90. Birtles 1998, p. 57
  91. Norris & Wagner 1996, p. 47
  92. 92.0 92.1 Sweetman, Bill (September 1, 2005). "The Short, Happy Life of the Prop-fan". Air & Space. Retrieved December 1, 2008. 
  93. Corliss, Bryan (November 5, 2003). "New Boeing 777 Boasts Breakthrough Video System". Forbes. Retrieved May 5, 2009. 
  94. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; fbw అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  95. Ropelewski, Robert (June 1995). "Flying the Boeing 777". Interavia Business & Technology. Retrieved March 21, 2009. 
  96. Norris & Wagner 1999, p. 130
  97. "Type Acceptance Report - Boeing 777". Civil Aviation Authority of New Zealand. Retrieved December 1, 2008. 
  98. West, Karen (June 1, 1993). "Boeing 777 Lights up with Plastics". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved December 10, 2008. 
  99. Norris & Wagner 1996, p. 92
  100. Eden 2008, p. 111
  101. Turner, Aimee (March 28, 2006). "ADP to revamp runway at Orly". Flight International. Retrieved April 2, 2009. 
  102. Birtles 1998, p. 66
  103. Birtles 1998, p. 60
  104. 104.0 104.1 Norris & Wagner 2001, pp. 32–33
  105. Wallace, James (November 26, 2008). "Continental plans Dreamliner seats to be roomy, with a view". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved November 28, 2008. 
  106. "Lufthansa Technik turns out first customized VIP Boeing 777". Lufthansa Technik. December 22, 2000. Retrieved October 25, 2008. 
  107. 107.0 107.1 Wallace, James. "Boeing adds places for crews to snooze". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved November 23, 2008. 
  108. Norris & Wagner 1999, p. 122
  109. Norris & Wagner 1999, pp. 46, 112
  110. 110.0 110.1 110.2 "ICAO Document 8643". International Civil Aviation Organization. Retrieved March 30, 2009. 
  111. 111.0 111.1 Birtles 1999, pp. 103, 105
  112. Norris & Wagner 2001, p. 102
  113. "About our operating aircraft". Japan Airlines. Retrieved October 25, 2009. 
  114. John, Danny (September 12, 2007). "Air NZ must ask shareholders". Sydney Morning Herald. Retrieved March 30, 2009. 
  115. "Cathay Pacific puts its trust in Boeing". Asia Times Online. December 3, 2005. Retrieved March 30, 2009. 
  116. "Air Canada – 777-300ER (77W)". Air Canada. Retrieved March 30, 2009. 
  117. 117.0 117.1 117.2 "777-200/-200ER Technical Characteristics". Boeing. November 21, 2008. Retrieved June 6, 2009. 
  118. 118.0 118.1 118.2 118.3 118.4 "వరల్డ్ ఎయిర్ లైనర్ సెంసస్". ఫ్లైట్ ఇంటర్నేషనల్ , ఆగష్టు 18–24, 2009.
  119. Wallace, James (November 19, 2001). "Aerospace Notebook: Conner's best bet -- Let it ride on the 777s". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved March 20, 2009. 
  120. Eden 2008, pp. 112–113
  121. "Still Tops for ETOPS". Air Safety Week. April 14, 2003. Retrieved May 23, 2009. 
  122. "Divert Details". Air Safety Week. March 24, 2003. Retrieved May 23, 2009. 
  123. Wall, Robert (October 30, 2005). "Boeing's Interest Focuses on 747 Advanced, Not 787-10". Aviation Week & Space Technology. Retrieved March 20, 2009. 
  124. Birtles 1998, p. 67
  125. Norris & Wagner 1999, pp. 152–156
  126. "777-300 Technical Characteristics". Boeing. Retrieved March 20, 2009. 
  127. 127.0 127.1 "Datafile: Boeing 777-300". Flug Revue. 2006. Archived from the original on January 30, 2008. Retrieved March 20, 2009. 
  128. 128.0 128.1 128.2 "Datafile: Boeing 777-300ER". Flug Revue. 2006. Archived from the original on January 29, 2008. Retrieved March 20, 2009. 
  129. 129.0 129.1 129.2 129.3 129.4 "Datafile: Boeing 777-200LR Worldiner". Flug Revue. 2006. Archived from the original on June 23, 2008. Retrieved March 20, 2009. 
  130. Field, David (March 17, 2008). "Delta pushes Boeing to squeeze more range from 777-200LR". Flight Global. Retrieved December 2, 2008. 
  131. "Flight of Boeing’s 777 Breaks Distance Record". The New York Times. November 10, 2005. Retrieved December 10, 2008. 
  132. "FAA Type Certificate Data Sheet T00001SE". Federal Aviation Administration. Retrieved November 5, 2009. 
  133. "Deliveries". Boeing. Retrieved September 8, 2009. 
  134. 134.0 134.1 Eisenstein, Paul (July 2004). "Biggest Jet Engine". Popular Mechanics. Retrieved December 2, 2008. 
  135. Norris, Guy (January 2003). "Long Ranger". Flight International. Retrieved December 2, 2008. 
  136. Cheung, Clare; Irene Shen (November 8, 2007). "Cathay Pacific Orders 17 Boeing Jets". Bloomberg. Retrieved December 2, 2008. 
  137. థోమస్, జెఫ్రీ. "బోయింగ్ నొస్ ఏహెడ్ ఇన్ క్వాన్టాస్ ఇన్ ఆర్డర్ రేస్". ది ఆస్ట్రేలియన్ , డిసెంబర్ 2, 2005. మార్చి 20, 2009న తిరిగి పొందబడింది.
  138. "Air France takes delivery of Boeing 777-300ER". Logistics Business Review. May 5, 2008. Retrieved October 20, 2008. 
  139. Kingsley Jones, Ben; Guy Norris (November 29, 2005). "Enhanced A340 to take on 777". Flight International. Retrieved April 2, 2009. 
  140. Norris, Guy (May 16, 2006). "Cargo Kings: new Boeing 777F and 747-8F programmes". Flight International. Retrieved March 29, 2009. 
  141. Wallace, James (November 16, 2004). "Boeing seeks cargo 777 orders". Seattle Post-Intelligencer. Retrieved December 3, 2008. 
  142. "Air France to buy Boeing 777 freighters". Associated Press. March 26, 2005. Retrieved December 3, 2008. 
  143. "Aerospace Notebook: Boeing now offers the 777 as a tanker". Seattle Post-Intelligencer. September 27, 2006. Retrieved November 21, 2008. 
  144. Norris, Guy (October 3, 2006). "US Air Force tanker RFP reveals KC-777 offer". Flight Global. Retrieved April 21, 2009. 
  145. "Ready to fill 'er up". Boeing. November 2006. Retrieved April 21, 2009. 
  146. Vandruff, Ken (April 11, 2007). "Boeing submits KC-767 tanker proposal". Wichita Business Journal. Retrieved March 20, 2009. 
  147. "Orders and Deliveries search page". Boeing. Retrieved May 7, 2010. 
  148. "Boeing 777 occurrences". Aviation Safety Network. May 21, 2010. Retrieved May 24, 2010. 
  149. "Boeing 777 hull losses". Aviation Safety Network. May 21, 2010. Retrieved May 24, 2010. 
  150. "Boeing 777 Accident Statistics". Aviation Safety Network. May 24, 2010. Retrieved May 24, 2010. 
  151. 151.0 151.1 "British Airways Flight 2019 ground fire". Aviation Safety Network. Retrieved November 21, 2008. 
  152. 152.0 152.1 152.2 "Safety Recommendation: In reply refer to: A-09-17 (Urgent) and -18". National Transportation Safety Board. March 11, 2009. 
  153. "Interim Management Statement". British Airways. February 1, 2008. Retrieved November 21, 2008. 
  154. "Report on the accident to Boeing 777-236ER, G-YMMM, at London Heathrow Airport on 17 January 2008". AAIB. February 9, 2010. Retrieved February 9, 2010. 
  155. "'High risk' of plane fault repeat". BBC News. March 13, 2009. Retrieved March 20, 2009. 
  156. Kaminski-Morrow, David (February 29, 2008). "American investigates as 777 engine fails to respond to throttle". Flight International. Retrieved March 20, 2009. 
  157. "NTSB Investigates B777 Uncommanded Engine Rollback". Air Safety Week. December 22, 2008. Retrieved April 2, 2009. 
  158. "777 Airplane Characteristics for Airport Planning". Boeing. December 2008. Retrieved November 25, 2008. 
  159. Frawley 2003, pp. 61–62
  160. "Trent 800 Technical data (archive)". Rolls-Royce. 2007. Retrieved May 23, 2009. 

గ్రంథ పట్టిక[మార్చు]

  • Abarbanel, Robert; McNeely, William (1996). FlyThru the Boeing 777. ACM SIGGRAPH. ISBN 0-89791-784-7. 
  • Birtles, Philip (1998). Boeing 777, Jetliner for a New Century. St. Paul, Minnesota: Motorbooks International. ISBN 0-7603-0581-1. 
  • Birtles, Philip (1999). Modern Civil Aircraft: 6, Boeing 757/767/777, third edition. London: Ian Allen Publishing. ISBN 0-7110-2665-3. 
  • Eden, Paul, ed. (2008). Civil Aircraft Today: The World's Most Successful Commercial Aircraft. London: Amber Books Ltd. ISBN 1-84509-324-0. 
  • Frawley, Gerard (2003). The International Directory of Civil Aircraft 2003/2004. London: Aerospace Publications. ISBN 1-875671-58-7. 
  • Glenday, Craig (2007). Guinness World Records. London/New York: HiT Entertainment. ISBN 978-0-9735514-4-0. 
  • Norris, Guy; Mark Wagner (1996). Boeing 777. St. Paul, Minnesota: Motorbooks International. ISBN 0-7603-0091-7. 
  • Norris, Guy; Mark Wagner (2001). Boeing 777: The Technological Marvel. Minneapolis, Minnesota: Zenith Imprint. ISBN 0-7603-0890-X. 
  • Norris, Guy; Mark Wagner (1999). Modern Boeing Jetliners. Minneapolis, Minnesota: Zenith Imprint. ISBN 0-7603-0717-2. 
  • Sabbagh, Karl (1995). 21st Century Jet: The Making of the Boeing 777. New York: Scribner. ISBN 0-333-59803-2. 
  • Wells, Alexander T.; Clarence C. Rodrigues (2004). Commercial Aviation Safety. New York: McGraw-Hill Professional. ISBN 0-07-141742-7. 
  • Yenne, Bill (2002). Inside Boeing: Building the 777. Minneapolis, Minnesota: Zenith Press. ISBN 0-7603-1251-6. 

బాహ్య లింకులు[మార్చు]

మూస:Boeing airliners మూస:Boeing 7x7 timeline మూస:Boeing model numbers మూస:Aviation lists

"http://te.wikipedia.org/w/index.php?title=బోయింగ్_777&oldid=1285679" నుండి వెలికితీశారు