బ్లాక్ సబ్బాత్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
బ్లాక్ సబ్బాత్
Black Sabbath 1999-12-16 Stuttgart.jpg
వేదికపై బ్లాక్ ప్రదర్శన డిసెంబర్ 16, 1999
వ్యక్తిగత సమాచారం
మూలం బర్మింగ్‌హామ్, ఇంగ్లండ్
రంగం Heavy metal
క్రియాశీల కాలం 1968-
Labels Vertigo, Warner Bros, Sanctuary, IRS, Reprise, Epic
Associated acts మిథాలజీ, Heaven & Hell, GZR, రెయిన్ బో, Dio, Deep Purple, Black Country, Badlands
వెబ్‌సైటు www.blacksabbath.com
సభ్యులు Tony Iommi
Ozzy Osbourne
Geezer Butler
Bill Ward
Past members See: List of Black Sabbath band members

బ్లాక్ సబ్బాత్ అనేది 1968లో బర్మింగ్‌హామ్‌లో టోనీ ఐవోమీ (గిటారు), వోజే ఓస్బోర్నే (ప్రధాన గాయకుడు), టెర్రీ "గీజెర్" బట్లర్ (బాస్) మరియు బిల్ యార్డ్ (డ్రమ్స్ మరియు పెర్క్యూసన్)చే స్థాపించబడిన ఒక ఆంగ్ల రాక్ బ్యాండ్‌గా చెప్పవచ్చు. అప్పటి నుండి ఈ బ్యాండ్‌లో మొత్తం ఇరవై రెండు మాజీ సభ్యులతో పలు మార్పులు జరిగాయి. వాస్తవానికి ఎర్త్ అనే పేరుతో ఒక భారీ బ్లూస్-రాక్ బ్యాండ్ వలె అవతరించింది, ఈ బ్యాండ్ శృతి చేయని గిటారులతో క్షుద్ర-మరియు భయపెట్టే భావగీతాలను పాడటం ప్రారంభించింది, వారు బ్యాండ్ పేరును బ్లాక్ సబ్బాత్‌గా మార్చుకుని, 1970ల్లో పలు ప్లాటినమ్ రికార్డులను సాధించారు. క్షుద్ర మరియు భీతిగొల్పే నేపథ్యాలతో కూడిన పాటలనే కాకుండా, బ్లాక్ సబ్బాత్ మాదక ద్రవ్యాలు మరియు యుద్ధం వంటి సామాజిక మరియు రాజకీయ సమస్యలతో కూడిన పాటలను కూడా కూర్చింది.

మొట్టమొదటి మరియు అధిక ప్రభావిత భారీ మెటల్ బ్యాండ్‌ల్లో ఒకదాని వలె,[1] బ్లాక్ సబ్బాత్ 1970లో విడుదల చేసిన నాలుగు-ప్లాటినమ్ పారానాయిడ్ వంటి విడుదలతో ఒక నూతన తరం ఆరంభానికి దోహదపడింది.[2] వారు MTVచే సార్వకాలిక "ప్రసిద్ధ మెటల్ బ్యాండ్" వలె ర్యాంక్ పొందింది,[3] మరియు VH1 యొక్క "100 గ్రేటెస్ట్ ఆర్టిస్ట్స్ ఆఫ్ హార్డ్ రాక్" జాబితాలో లెడ్ జెపెలిన్ తర్వాత రెండవ స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది.[4] వారు ప్రత్యేకంగా సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో మాత్రమే 15 మిలియన్ పైగా రికార్డ్‌లను విక్రయించారు.[5] రోలింగ్ స్టోన్ ఈ బ్యాండ్‌ను 70ల'కు భారీ-మెటల్ రాజులు'గా పేర్కొంది.[6]

గాయకుడు ఓజీ ఓస్బోర్నే యొక్క మధ్యపాన వ్యసనం 1979లో అతన్ని బ్యాండ్ నుండి తొలగించడానికి కారణమైంది. అతను స్థానంలో మాజీ రెయిన్‌బో గాయకుడు రోనీ జేమ్స్ డియో వచ్చి చేరాడు. డియో యొక్క గాత్రం మరియు అతని గేయరచన సహకారంతో కొన్ని ఆల్బమ్‌లు తర్వాత, బ్లాక్ సబ్బాత్ 1980లు మరియు 1990ల్లో గాయకులు ఇయాన్ గిలాన్, గ్లెన్ హ్యూగెస్, రే గిలాన్ మరియు టోనీ మార్టిన్‌లతో సహా ఆవృత్త బృంద సభ్యులతో కాలం వెల్లబుచ్చింది. 1992లో, ఐయోమీ మరియు బట్లర్‌లు డెహ్యూమనైజర్‌ ను రికార్డ్ చేయడానికి మళ్లీ డియో మరియు డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్‌లతో జత కట్టారు. అసలైన బృంద సభ్యులు 1997లో మళ్లీ ఓస్బోర్నేతో జత కట్టారు మరియు ఒక ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్ రీయూనియన్‌ ను విడుదల చేశారు. ప్రారంభ/మధ్య 1980ల బృంద సభ్యులు ఐయోమీ, బట్లర్, డియో మరియు అపైస్‌లు హెవిన్ & హెల్ అనే పేరుతో మళ్లీ బృందాన్ని ప్రారంభించారు.

విషయ సూచిక

చరిత్ర[మార్చు]

స్థాపన మరియు ప్రారంభ రోజులు (1968–1969)[మార్చు]

1968లో మునుపటి బ్యాండ్ మైథాలజీ నుండి విడిపోయిన తర్వాత, గిటారు వాద్యకారులు టోనీ ఐయోమీ మరియు డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్‌లు బిర్మింగ్హమ్‌లో ఆస్టాన్‌లో ఒక భారీ బ్లూస్ బ్యాండ్‌ను స్థాపించడానికి ప్రయత్నించారు. రేర్ బ్రీడ్ అనే ఒక బ్యాండ్‌లో కలిసి పాల్గొనే బాసిస్ట్ గీజెర్ బట్లర్ మరియు గాయకుడు ఓజీ ఓస్బోర్నేలు ఈ బృందంలో చేరారు, ఓస్బోర్నే ఒక స్థానిక మ్యూజిక్ దుకాణంలో ఈ ప్రకటనను ఉంచాడు: "ఓజీ బృందానికి ఒక గిగ్ అవసరం- స్వంత PA కలిగి ఉన్నాము".[7] ప్రారంభంలో ఈ కొత్త బృందానికి ది పోల్కా తుల్క్ బ్లూస్ బ్యాండ్ అనే పేరు పెట్టారు (ఓస్బోర్నే ఈ పేరును తన తల్లి సాన్నాల గదిలోని చౌకబారు టాల్కమ్ పౌడర్ పేరు నుండి తీసుకున్నాడు)[8] మరియు ఈ బృందంలో స్లయిడ్ గిటారు వాద్యకారుడు జిమ్మీ ఫిలిప్పిస్ మరియు శాక్సోఫోన్ వాద్యకారుడు అలాన్ "అకార్" క్లార్కేలు కూడా పాల్గొన్నారు. పేరును పోల్కా తుల్క్ వలె కుదించిన తర్వాత, బ్యాండ్ తన పేరును ఎర్త్‌గా మార్చుకుంది మరియు ఫిలిప్పిస్ మరియు క్లార్కేలు లేకుండా నలుగురు సభ్యుల బృందంగా కొనసాగింది.[9][10] ఎర్త్ అనే పేరుతో బ్యాండ్ ప్రదర్శనలను ఇస్తున్నప్పుడు, వారు నార్మన్ హైనెస్ వ్రాసిన "ది రెబెల్", "సాంగ్స్ ఫర్ జిమ్" మరియు "వెన్ ఐ కేమ్ డౌన్" వంటి పలు ప్రదర్శనలను రికార్డ్ చేసింది.[11]

ఎర్త్ ఇంగ్లాండ్, డెన్మార్క్ మరియు జర్మనీల్లో క్లబ్ ప్రదర్శనలను నిర్వహించింది; వారి సెట్-జాబితాలో జిమీ హెండ్రిక్స్, బ్లూ చీర్ మరియు క్రీమ్‌లచే కవర్ పాటలు, అలాగే పొడవైన మెరుగుపర్చిన బ్లూస్ జామ్స్‌లు ఉండేవి. డిసెంబరు 1968లో, ఐయామీ జెథ్రో టుల్‌లో చేరడానికి హఠాత్తుగా ఎర్త్‌ను విడిచి పెట్టాడు.[12] బ్యాండ్‌తో ఐయోమీ అనుబంధం కొంతకాలమైనప్పటికీ, అతను ది రోలింగ్ స్టోన్స్ అండ్ రోల్ సర్కస్ TV కార్యక్రమంలో జెథ్రో టుల్‌తో పాల్గొన్నాడు. జెథ్రో టుల్ దిశతో అసంతృప్తి చెందిన ఐయామీ జనవరి 1969లో మళ్లీ ఎర్త్‌లో చేరాడు. "అది సరైనది కాదు, కనుక నేను విడిచి పెట్టాను", అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "మొదటిలో నేను టుల్ అత్యుత్తమైనదని భావించాను, కాని ఐయాన్ ఆండెర్సెన్ దూరంగా ఉండటం వలన, బ్యాండ్‌లోని నాయకుడి లేకుండా నేను కొనసాగలేను. నేను మళ్లీ ఈ బృందంలో చేరినప్పుడు, నేను ఒక సరికొత్త దృక్పథంతో వచ్చాను. వారు నాకు పని కోసం ఎలా కృషి చేయాలో నేర్పారు."[13]

1969లో ఇంగ్లాండ్‌లో ప్రదర్శనలను ఇస్తున్నప్పుడు, వారు ఎర్త్ అనే పేరు గల మరొక ఆంగ్ల బృందం వలె భావించబడినట్లు బృందం గుర్తించారు మరియు మళ్లీ వారి పేరును మార్చడానికి నిర్ణయించుకున్నారు. బ్యాండ్ యొక్క సాధన గది నుండి కొద్ది దూరంలో రహదారిపై ఒక చలన చిత్ర థియేటర్‌లో 1963 బోరిస్ కార్లాఫ్ భయానక చిత్రం బ్లాక్ సబ్బాత్ ప్రదర్శించబడుతుంది. చలన చిత్రాన్ని చూడటానికి వ్యక్తులు ఉత్సాహాన్ని చూసిన తర్వాత, బట్లర్ "ప్రజలు ఒక భయానక చిత్రాన్ని చూడటానికి ఎక్కువ మొత్తంలో చెల్లించడం చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉందని" భావించాడు.[14] దాని తర్వాత, బట్లర్ మంచం దిగువన ఒక నల్లని భారీ వ్యక్తి నిలబడి ఉన్నట్లు ఊహించుకుని, తాంత్రిక రచయిత డెన్నీస్ వీట్లే,[15][16] రచనచే ప్రోత్సహించబడిన ఓస్బోర్నే "బ్లాక్ సబ్బాత్" అనే ఒక పాటకు రచించాడు.[17] "ది డెవిల్స్ ఇంటర్వెల్" అని కూడా పిలిచే, సంగీత ట్రిటోన్‌ను ఉపయోగించి,[18] పాట యొక్క అశుభసూచకమైన ధ్వని మరియు తాంత్రిక సాహిత్యం బ్యాండ్ తాంత్రిక సంగీతంవైపుగా పయనించడానికి కారణమైంది,[19][20] ఫ్లవర్ పవర్, జానపద సంగీతం మరియు హిప్పే సంస్కృతులు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న 1960ల చివరిల్లో ప్రజాదరణ పొందిన సంగీతానికి విరుద్ధంగా ఒక కఠినమైన ప్రయత్నంగా చెప్పవచ్చు. కొత్త ధ్వనితో ప్రభావితమైన, బ్యాండ్ ఆగస్టు 1969లో తన పేరును బ్లాక్ సబ్బాత్‌గా మార్చుకుంది,[21] మరియు భయానక చలన చిత్రాలకు సమానంగా సంగీతాన్ని సృష్టింటే ఒక ప్రయత్నంలో భాగంగా ఇటువంటి రచనలు చేయడంపై దృష్టి పెట్టాలని నిర్ణయించుకుంది.

బ్లాక్ సబ్బాత్ మరియు పారానాయిడ్ (1970–1971)[మార్చు]

బ్లాక్ సబ్బాత్ డిసెంబరుకు 1969లో ఫిలిప్స్ రికార్డ్స్‌తో సంతకం చేసింది మరియు ఫిలిప్స్ సహాయక ఫాంటానా రికార్డ్స్ ద్వారా జనవరి 1970లో వారి మొట్టమొదటి సింగిల్ "ఈవిల్ ఉమెన్"ను విడుదల చేసింది. తదుపరి విడుదలలు ఫిలిఫ్స్ కొత్తగా రూపొందించిన ఔత్సాహిక రాక్ లేబుల్ వెర్టిగో రికార్డ్స్‌చే నిర్వహించబడ్డాయి. ఆ సింగిల్ చార్ట్‌లో ప్రవేశించడంలో విఫలమైనప్పటికీ, నిర్మాత రోడ్జెర్ బాయిన్‌తో బ్యాండ్ మొట్టమొదటి ఆల్బమ్‌ను రికార్డ్ చేయడానికి జనవరి ముగింపులో రెండు రోజుల స్టూడియో సమయాన్ని ఆ బృందం పొందింది. ఐయోమీ ఆ ప్రత్యక్ష రికార్డింగ్‌ను జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ ఇలా చెప్పాడు: "'మాకు దాని చేయడానికి రెండు రోజులు మరియు మిక్సింగ్‌కు ఒక రోజు మాత్రమే ఉందని' మేము భావించాము." కనుక మేము ప్రత్యక్షంగా ప్రదర్శన ఇచ్చాము. అదే సమయంలో ఓజీ పాడుతున్నాడు, మేము అతన్ని వేరొక బూత్‌లో ఉంచి, మేము వెళ్లిపోయాము. మాకు రికార్డ్ చేసిన వాటిలో చాలా వాటిని రెండవ సారి పరీక్షించే సమయం లేదు."[22]

బ్లాక్ సబ్బాత్ అనే పేరుతో శుక్రవారం, 13 ఫిబ్రవరి 1970లో విడుదల చేయబడింది. ఈ ఆల్బమ్ UK ఆల్బమ్స్ చార్ట్‌లో 8వ స్థానానికి చేరుకుంది మరియు తర్వాత వార్నెర్ బ్రదర్స్ రికార్డ్స్‌చే మే 1970లో US విడుదలలో, ఆల్బమ్ బిల్‌బోర్డ్ 200లో 23వ స్థానంలో నిలిచింది, ఇది సంవత్సరం కంటే ఎక్కువ కాలం అదే స్థానంలో కొనసాగింది.[23][24] ఆల్బమ్ వ్యాపార పరంగా విజయం సాధించినప్పటికీ, ఇది పలు విమర్శకులచే విస్తృతంగా విమర్శించబడింది, వీటిలో రోలింగ్ స్టోన్ యొక్క లెస్టెర్ బ్యాంగ్స్ ఈ ఆల్బమ్‌ను "మొత్తం ప్రతి ఇతర సంగీత హద్దులపై వేగంతో కూడిన వ్యసనపరులు వలె బాస్ మరియు గిటారు తొట్రుపాటుతో విరస దిగ్భందం, ఎటువంటి సమకాలీకరణ లేదు." అని కొట్టిపారేశాడు.[25] విమర్శలతో సంబంధం లేకుండా ఇది అధిక సంఖ్యలో విక్రయించబడింది, ఇది బ్యాండ్‌ను మొట్టమొదటిసారిగా వెలుగులోకి తెచ్చింది.[26] తర్వాత ఇది USలో రికార్డింగ్ ఇండస్ట్రీ అసొసియేషన్ ఆఫ్ అమెరికా (RIAA) మరియు UKలో బ్రిటీష్ ఫోనోగ్రాఫిక్ ఇండస్ట్రీ (BPI)లు రెండింటిచే ప్లాటినమ్ సర్టిఫికేట్‌ను పొందింది.[27][28]

USలో వారి చార్ట్ విజయాన్ని పెట్టుబడిగా పెట్టడానికి, బ్యాండ్ వెంటనే జూన్ 1970లో స్టూడియోలోకి తిరిగి ప్రవేశించి, కేవలం నాలుగు నెలల్లోనే బ్లాక్ సబ్బాత్ విడుదల చేశారు. కొత్త ఆల్బమ్‌కు ప్రారంభంలో "వార్ పిగ్స్ " పాట పేరుతో వార్ పిగ్స్ అనే పేరు పెట్టారు, ఇది వియత్నాం యుద్ధం యొక్క సంక్షోభం గురించి చిత్రీకరించబడింది. అయితే వార్నర్ వియత్నాం యుద్ధం మద్దతుదారుల నుండి ప్రతిక్రియలకు భయపడి, ఆల్బమ్ శీర్షికను పారానోయిడ్‌ గా మార్చింది. ఆల్బమ్ యొక్క ప్రారంభ సింగిల్ "పారానోయిడ్" చివరి సమయంలో స్టూడియోలో రచించబడింది. బిల్ యార్డ్ ఇలా వివరించాడు: "ఆల్బమ్‌లో మేము తగిన పాటలను కలిగి లేము మరియు టోనీ మాత్రమే (పారానోయిడ్) గిటారును వాయించాడు అంతే. దీనికి మొత్తంగా ఇరవై నుండి ఇరవై-ఐదు నిమిషాలు సమయం పట్టింది."[29] ఈ సింగిల్ ఆల్బమ్ కంటే ముందుగా సెప్టెంబరు 1970లో విడుదల చేయబడింది మరియు UK చార్ట్‌లో నాలుగవ స్థానానికి చేరుకుంది, బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క అగ్ర పది హిట్‌ల్లో స్థానం సంపాదించిన ఒకే ఒక్క సింగిల్‌గా మిగిలిపోయింది.[24]

బ్లాక్ సబ్బాత్ వారి తదుపరి పూర్తి-నిడివి ఆల్బమ్ పారానోయిడ్‌ ను అక్టోబరు 1970లో UKలో విడుదల చేశారు. "పారానోయిడ్" సింగిల్ యొక్క విజయంతో ప్రేరిపితమైన, ఆల్బమ్ UKలో మొదటి స్థానంలో నిలిచింది. పారానోయిడ్‌ ల UK విడుదల సమయంలో బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్ అప్పటికీ చార్ట్‌ల్లో ఉండటం వలన US విడుదల జనవరి 1971 వరకు వాయిదా వేయబడింది. ఈ ఆల్బమ్ మార్చి 1971లో USలో అగ్ర పది స్థానాల్లోకి ప్రవేశించింది మరియు దాదాపు ఎటువంటి రేడియో ప్రసారం లేకుండా USలో నాలుగు మిలియన్ కాపీలు విక్రయించబడ్డాయి.[24] మళ్లీ ఈ ఆల్బమ్ ఆ కాలంలోనే రాక్ విమర్శకులచే విమర్శలకు గురైంది, కాని ఆధునిక విమర్శకులు AllMusic యొక్క స్టెవే వంటి వారు పారానోయిడ్‌ను "ప్రసిద్ధ మరియు అధిక ప్రభావం కలిగిన భారీ మెటల్ సార్వకాలిక ఆల్బమ్‌ల్లో ఒకటి"గా పేర్కొన్నారు, ఇది "రాక్ చరిత్రలో ఇతర రికార్డ్‌ల్లో ఉపయోగించిన వాటి కంటే ఎక్కువ స్థాయిలో భారీ మెటల్ యొక్క ధ్వని మరియు శైలిని కలిగి ఉంది".[2] 2003లో, ఈ ఆల్బమ్ రోలింగ్ స్టోన్ మ్యాగజైన్ యొక్క 500 ప్రముఖ సార్వకాలిక ఆల్బమ్‌ల జాబితాలో 130వ స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది. పారానోయిడ్ యొక్క చార్ట్ విజయం బ్యాండ్ డిసెంబరు 1970లో మొట్టమొదటిసారిగా USలో పర్యటించడానికి దోహదపడింది, ఇది ఆల్బమ్ యొక్క రెండవ సింగిల్ "ఐరన్ మ్యాన్" విడుదల వరకు కొనసాగింది. ఈ సింగిల్ అగ్ర 40లోకి ప్రవేశించడంలో విఫలమైనప్పటికీ, "ఐరన్ మ్యాన్" బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క ప్రజాదరణ పొందిన పాటల్లో ఒకటిగా, అలాగే 1998లో "సైకో మ్యాన్" వరకు US సింగిల్ చార్ట్‌లో అత్యధిక స్థానంలో నిలిచిన బ్యాండ్ సింగిల్ వలె పేరు గాంచింది.[23]

మాస్టర్ ఆఫ్ రియాలిటీ మరియు వాల్యూమ్ 4 (1971–1973)[మార్చు]

ఫిబ్రవరి 1971లో, బ్లాక్ సబ్బాత్ వారి మూడవ ఆల్బమ్‌పై పని చేయడానికి స్టూడియోకి తిరిగి చేరుకున్నారు. పారానోయిడ్ చార్ట్ విజయం తర్వాత, బ్యాండ్ మత్తు మందులను కొనుగోలు చేయడానికి ఒక "ఒక బ్రీఫ్‌కేసు డబ్బు"తో పాటు మరింత స్టూడియో సమయాన్ని పొందింది.[30] "మేము కొకైన్‌ను తీసుకుంటున్నాము, విజయం" అని వార్డ్ వివరించాడు. "అప్పర్స్, డౌనెర్స్, క్యూలౌడెస్ మీకు ఏది ఇష్టమైతే అది తీసుకుంటాము. వీటి ప్రభావం కొత్త ఆలోచలను కలిగించే వేదిక వరకు మాత్రమే ఉంటుంది, తర్వాత మేము మర్చిపోతాము, ఎందుకంటే మేము దాని నుండి బయట పడతాము."[31]

నిర్మాణం ఏప్రిల్ 1971న పూర్తి అయ్యింది మరియు జూలైలో బ్యాండ్ పారానోయిడ్ విడుదల చేసిన ఆరు నెలల వ్యవధిలోనే మాస్టర్ ఆఫ్ రియాలిటీ ని విడుదల చేసింది. ఈ ఆల్బమ్ US మరియు UKలు రెండింటిలోనూ అగ్ర పది స్థానాల్లో నిలిచింది మరియు రెండు నెలలు కంటే తక్కువ సమయంలోనే గోల్డ్ సర్టిఫికేట్‌ను పొందింది,[32] చివరికి 1980ల్లో ప్లాటినమ్ సర్టిఫికేషన్ పొందింది[32] మరియు 21 శతాబ్దం ప్రారంభంలో డబుల్ ప్లాటినమ్‌ను పొందింది.[32] మాస్టర్ ఆఫ్ రియాలిటీ లో అభిమానులు ఇష్టపడిన "చిల్డ్రన్ ఆఫ్ ది గ్రేవ్" మరియు "ల్వీట్ లీఫ్" వంటి వాటితో సహా బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క మొట్టమొదటి మధురమైన పాటలు ఉన్నాయి.[33] ఆ కాలంలోని విమర్శకుల ప్రతిస్పందన మళ్లీ సానుకూలంగా లేదు, రోలింగ్ స్టోన్ యొక్క లెస్టెర్ బ్యాంగ్స్ దీనిని "సరళమైన, సాధారణ, ఆవృత్త, ఖచ్చితమైన డాగెరెల్" వలె కొట్టిపారేశాడు, అయితే తర్వాత దీనిని అదే మ్యాగజైన్ 2003లో ప్రచురించిన దాని 500 సార్వకాలిక ప్రముఖ ఆల్బమ్ జాబితాలో 298 స్థానంలో ఉంచింది.[34]

1972లో మాస్టర్ ఆఫ్ రియాలిటీ ప్రపంచ పర్యటన తర్వాత, బ్లాక్ సబ్బాత్ మూడు సంవత్సరాల్లో మొట్టమొదటి విరామాన్ని తీసుకుంది. బిల్ వార్డ్ ఈ విధంగా వివరించాడు: "బ్యాండ్ చాలా అలసటతో, బలహీనంగా మారడం ప్రారంభమైంది. మేము సంవత్సరాల పాటు నిరంతరంగా, స్థిరంగా పర్యటించాము మరియు రికార్డ్ చేశాము. మొదటి మూడు ఆల్బమ్‌లతో మాస్టర్స్ ఆఫ్ రియాలిటీ అనేది ఈ కాలంలో ముగింపు ఆల్బమ్‌గా నేను భావించాను మరియు మేము తదుపరి ఆల్బమ్ తర్వాత విరామం తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాము."[35]

జూన్ 1972లో, బ్యాండ్ వారి తదుపరి ఆల్బమ్‌లో పనిని ప్రారంభించడానికి రికార్డ్ ప్లాంట్‌లో లాస్ ఏంజిల్స్‌లో మళ్లీ కలుసుకున్నారు. సారాంశ దుర్వినియోగ సమస్యల ఫలితంగా, రికార్డింగ్ విధానంలో పలు సమస్యలను ఎదుర్కొన్నారు. "కార్నౌకోపియా" పాట రికార్డింగ్‌లో సమస్యలు ఎదుర్కొంటున్న సమయంలో, "గది మధ్యలో కూర్చుని, మత్తు మందును సేవిస్తున్న"[36] బిల్ యార్డ్ దాదాపు బ్యాండ్ నుండి తొలగించబడే స్థితికి చేరుకున్నాడు. "నాకు ఆ పాట ఇష్టంలేదు, దానిలో కొన్ని బాణీలు నిజంగా చాలా భయంకరంగా ఉన్నాయి." అని వార్డ్ చెప్పాడు. "నేను దానిని చివరిలో చెప్పాను, కాని నేను ప్రతి ఒక్కరి నుండి తిరస్కారాన్ని పొందాను. అది ఎలాంటే 'అయితే, నువ్వు ఇంటికి వెళ్లిపో, నువ్వు ప్రస్తుతం దేనికి ఉపయోగం లేదు' అన్నట్లు ఉంది. నేను దానిని పాడు చేసినట్లు భావించాను, నన్ను దాదాపు తొలగించారు."[37] ఈ ఆల్బమ్ వాస్తవానికి పేరును "స్నోబ్లైండ్" అనే పాట పేరును నిర్ణయించారు, దీనిలో కొకైన్ దుర్వినియోగం ప్రస్తావించబడింది. రికార్డ్ సంస్థ చివరి నిమిషంలో ఈ శీర్షికను బ్లాక్ సబ్బాత్ వాల్యూమ్ 4 గా మార్చింది, దీనికి వార్డ్ ఈ విధంగా స్పందించాడు, "దీనికి వాల్యూమ్ 1, 2 లేదా 3 అనేవి లేవు, కనుక దీనిని ఒక వాస్తవిక అర్ధరహిత శీర్షికగా చెప్పవచ్చు".[38]

బ్లాక్ సబ్బాత్ వాల్యూమ్ 4 సెప్టెంబరు 1972లో విడుదల అయ్యింది మరియు ఆ కాలంలోని విమర్శకులు మళ్లీ ఆల్బమ్‌ను కొట్టిపారేసినప్పటికీ, ఇది ఒక నెల కంటే తక్కువ వ్యవధిలోనే గోల్డ్ స్థాయిని పొందింది,[39] మరియు USలో ఒక మిలియన్ కంటే ఎక్కువ కాపీలు అమ్ముడైన వరుసగా బ్యాండ్ యొక్క నాలుగవ విడుదలగా పేరు గాంచింది.[23][39] స్టూడియోలో ఎక్కువ సమయం పట్టిన కారణంగా, వాల్యూమ్ 4 లో బ్యాండ్ స్ట్రింగ్స్, పియానో, ఆర్కెస్ట్రేషన్ మరియు బహుళ-భాగాల పాటలు వంటి కొత్త నిర్మాణంతో ప్రయోగం చేయడాన్ని ప్రారంభించింది.[40] "టుమారోస్ డ్రీమ్" పాట ఒక సింగిల్-పారానోయిడ్ తర్వాత బ్యాండ్ యొక్క మొట్టమొదటి-వలె విడుదల చేయబడింది, కాని చార్ట్‌లో ప్రవేశించలేకపోయింది.[41] USలో విస్తృతమైన పర్యటన తర్వాత, 1973లో మొట్టమొదటిసారిగా బ్యాండ్ ఆస్ట్రేలియాకు తర్వాత ప్రధాన యూరోప్‌కు పర్యటించింది.

సబ్బాత్ బ్లడ్ సబ్బాత్ మరియు సబోటేజ్ (1973–1976)[మార్చు]

వాల్యూమ్ 4 ప్రపంచ పర్యటన తర్వాత, బ్లాక్ సబ్బాత్ వారి తదుపరి ఆల్బమ్‌పై పని చేయడానికి లాస్ ఏంజిల్స్‌కు తిరిగి చేరుకుంది. వాల్యూమ్ 4 ఆల్బమ్‌తో సంతోషించిన, బ్యాండ్ రికార్డింగ్ వాతావరణాన్ని పునఃనిర్మించడానికి ప్రయత్నించింది మరియు లాస్ ఏంజిల్స్‌లోని రికార్డ్ ప్లాంట్‌కు చేరుకుంది. ఆ కాలంలోని నూతన సంగీత ఆలోచనలతో, బ్యాండ్ వారు మునుపటిలో రికార్డ్ ప్లాంట్‌లో ఉపయోగించిన గది స్థానంలో ఒక "భారీ సింథెసైజర్" ఉండటం చూసి ఆశ్చర్యపడింది. బ్యాండ్ బెల్ ఎయిర్‌లో ఒక ఇంటిని అద్దెకి తీసుకుంది మరియు 1973లోని వేసవికాలంలో రచనను ప్రారంభించింది, అంశానికి సంబంధించి సమస్యలు మరియు బడలిక కారణంగా, వారు పాటల్లో ఒక్కదాన్ని కూడా పూర్తి చేయలేకపోయారు. "ఏ ఆలోచనలు రావడం లేదు, వారు వాల్యూమ్ 4 ప్రభావంలో ఉన్నారు మరియు మేము నిజంగా అసంతృప్తిగా ఉన్నాము" అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "ప్రతి ఒక్కరూ అక్కడ కూర్చుని నేను ఏదైనా ఆలోచన చెబుతానని వేచి ఉన్నారు. నేను దేని గురించి ఆలోచించ లేకపోతున్నాను. మరియు నేను ఏదైనా ఆలోచన చేయకుంటే, ఎవరూ ఏమీ చేయరు."[42]

వేదికపై టోనీ ఐయోమీ మరియు ఓజే ఓస్బోర్నేలు.

ఎటువంటి ఉపయోగం లేకుండా లాస్ ఏంజిల్స్‌లో ఒక నెల గడిపిన తర్వాత, బ్యాండ్ ఇంగ్లాండ్‌కు తిరిగి వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకుంది, అక్కడ వారు ది ఫారెస్ట్ ఆఫ్ డీన్‌లో క్లియర్‌వెల్ కేజిల్‌ను అద్దెకు తీసుకున్నారు. "మేము నేలమాళిగల్లో సాధన చేశాము మరియు ఇది నిజంగా గగుర్పాటు కలిగించింది కాని అక్కడ వాతావరణంలో ఏదో ఉంది, ఇది పరిస్థితులను గారడీ చేసి మార్చింది మరియు మళ్లీ ఆలోచనలు రావడం ప్రారంభించాయి",[43] నేలమాళిగలో పని చేస్తున్నప్పుడు, ఐయోమీ "సబ్బాత్ బ్లడ్డీ సబ్బాత్" ప్రధాన అంశం గురించి తడబడ్డాడు, తర్వాత ఇది కొత్త అంశం యొక్క భావాన్ని స్ఫురించేలా చేసింది. లండన్‌లో మైక్ బుట్చర్‌చే మోర్గాన్ స్టూడియోస్‌లో రికార్డ్ చేయబడింది మరియు వాల్యూమ్ 4 లో ఉపయోగించి శైలీకృత మార్పులను తొలగించి, కొత్త పాటలను సింథసైజర్లు, స్ట్రింగ్లు మరియు క్లిష్టమైన విన్యాసాలతో రూపొందించారు. యస్ కీబోర్డు వాద్యకారుడు రాక్ వాక్‌మాన్ "సబ్బారా కడబారా"లో కనిపించడానికి ఒక సెషన్ వాద్యకారుడు వలె నియమించబడ్డాడు.[44]

నవంబరు 1973లో, బ్లాక్ సబ్బాత్ క్లిష్టంగా ప్రశంసలను పొందిన సబ్బాత్ బ్లడ్డీ సబ్బాత్‌ ను విడుదల చేసింది. వారి వృత్తి జీవితంలో మొట్టమొదటిసారిగా, బ్యాండ్ ప్రధాన ప్రసార మాధ్యమాల నుండి సానుకూలమైన సమీక్షలను పొందడం ప్రారంభమైనది, వీటిలో రోలింగ్ స్టోన్ గోర్డాన్ ఫ్లెట్చెర్ ఈ ఆల్బమ్‌ను "ఒక అద్భుతమైన ఆకర్షించే వ్యవహారం" మరియు "ఒక సంపూర్ణ విజయం కంటే తక్కువ కాదు" అని పేర్కొన్నాడు.[45] AllMusic యొక్క ఎడ్యూర్డో రివాడావియా వంటి తదుపరి విమర్శకులు ఆల్బమ్‌ను ఒక "ఉత్తమరచన, ఏదైనా భారీ మెటల్ సేకరణకు అవసరమైనది"గా పేర్కొన్నారు, అలాగే వారు "నైపుణ్యంతో మరియు పక్వత యొక్క కొత్త ధోరణిని" కనబర్చారని కూడా పేర్కొన్నారు.[46] ఈ ఆల్బమ్ USలో వరుసగా బ్యాండ్ యొక్క ఐదవ ప్లాటినమ్ విక్రయాలను నమోదు చేసింది,[47] ఇది UK చార్ట్‌లో నాలుగవ స్థానానికి మరియు USలో పదకొండవ స్థానానికి చేరుకుంది. బ్యాండ్ జనవరి 1974లో ఒక ప్రపంచ పర్యటనను ప్రారంభించింది, దీనిని వారు 6 ఏప్రిల్ 1974న కాలిఫోర్నియా, వొంటారియోలోని కాలిఫోర్నియా జామ్ ఉత్సవంలో ముగించారు. 200,000 అభిమానులను ఆకర్షిస్తూ, బ్లాక్ సబ్బాత్ 70 తరానికి చెందిన పాప్ ప్రముఖులు రేర్ ఎర్త్, ఎమెర్సెన్, లేక్ & పామెర్, డీప్ పర్పెల్, ఎర్త్, విండ్ & ఫైర్, సీల్స్ & క్రాఫ్ట్స్, బ్లాక్ వోక్ ఆర్కాన్సాన్ మరియు ఈగల్స్ సరసన నిలిచింది. కార్యక్రమంలోని భాగాలు బ్యాండ్‌ను అమెరికన్ అభిమానులకు విస్తృతంగా పరిచయం చేస్తూ, USలోని ABC టెలివిజెన్‌చే ప్రసారం చేయబడ్డాయి. 1974లో, బ్యాండ్ అపఖ్యాతి పాలైన ఇంగ్లీష్ నిర్వాహకుడు డాన్ అర్డెన్‌తో సంతకం చేసి నిర్వాహణను మార్చివేసింది. ఈ చర్య బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క మునుపటి నిర్వహణతో ఒప్పంద వివాదాలకు దారి తీసింది మరియు USలో వేదికపై ఉన్నప్పుడు, ఓస్బోర్నేకు ఒక దావా అందించబడింది, ఇది రెండు సంవత్సరాల వ్యాజ్యానికి కారణమైంది.[42]

బ్లాక్ సబ్బాత్ ఫిబ్రవరి 1975లో మళ్లీ ఇంగ్లాండ్‌లోని విల్లెస్డెన్‌లో మోర్గాన్ స్టూడియోస్‌లో వారి ఆరవ ఆల్బమ్ పనిని ప్రారంభించారు, ఈసారి సబ్బాత్, బ్లడ్డీ సబ్బాత్ నుండి ధ్వని వ్యత్యాసంగా ఉండాలని ఒక నిర్ణయంతో ప్రారంభించారు. "మేము ఆర్కెస్ట్రాలు మరియు ప్రతి ఒక్కదాన్ని ఉపయోగించి మరింత సాంకేతికతతో కొనసాగించగలము మరియు విజయాలను సాధించగలము, కాని ప్రస్తుతం మేము ఆ ధోరణిని కోరుకోవడం లేదు. మేము మమ్మల్ని ఒకసారి చూసుకున్నాము మరియు మేము ఒక రాక్ ఆల్బమ్ చేయాలనుకున్నాము - నిజానికి సబ్బాత్, బ్లడ్డీ సబ్బాత్ ఒక రాక్ ఆల్బమ్ కాదు."[48] బ్లాక్ సబ్బాత్ మరియు మైక్ బట్చర్‌లు నిర్మించిన సాబోటేజ్ జూలై 1975లో విడుదల అయ్యింది. మళ్లీ ఈ ఆల్బమ్ సానుకూలమైన సమీక్షలను అందుకుంది, వీటిలో రోలింగ్ స్టోన్ ఈ విధంగా పేర్కొంది, "సాబోటేజ్ అనేది పారానోయిడ్ తర్వాత బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క అద్భుతమైన రికార్డే కాకుండా, ఇది చరిత్రలో అద్భుతమైనదిగా మిగిలిపోతుంది",[49] అయితే, Allmusic వంటి తదుపరి విమర్శకులు ఈ విధంగా పేర్కొన్నారు, "పారానోయిడ్ మరియు వాల్యూమ్ 4 వంటి ఆల్బమ్‌లను సృష్టించిన సంగీత రసవాదం చాలా ప్రత్యేకం, ఇవే విచ్ఛిన్నానికి కారణమయ్యాయి."[50]

సాబోటేజ్ US మరియు UK రెండింటిలోనూ అగ్ర 20 స్థానాల్లోకి ప్రవేశించింది, కాని USలో ప్లాటినమ్ స్థాయిని చేరుకోలేని బ్యాండ్ మొట్టమొదటి విడుదలగా చెప్పవచ్చు, ఇది గోల్డ్ సర్టిఫికేషన్‌ను మాత్రమే పొందగల్గింది.[51] ఆల్బమ్ యొక్క ఏకైక సింగిల్ "యామ్ ఐ గోయింగ్ ఇన్సేన్ (రేడియో)" చార్ట్‌లో ప్రవేశించడానికి విఫలమైనప్పటికీ, సాబోటేజ్‌లో అభిమానుల మనస్సును దోచుకున్న "హోల్ ఇన్ ది స్కై" మరియు "సింప్టమ్ ఆఫ్ ది యూనివర్స్" వంటివి ఉన్నాయి.[50] బ్లాక్ సబ్బాత్ సాబోటేజ్‌ కు మద్దతుగా ఓపెనర్స్ కిస్‌తో పర్యటించారు, కాని మోటారుసైకిల్ ప్రమాదంలో ఓస్బోర్నే తన వెనుక భాగంలో కండరం ఛిద్రంకావడంతో నవంబరు 1975న పర్యటనను మధ్యలో నిలిపివేశారు. డిసెంబరు 1975లో, బ్యాండ్ యొక్క రికార్డ్ సంస్థలు బ్యాండ్ నుండి ఎటువంటి సూచన లేకుండా వీ సోల్డ్ అవర్ సౌల్ ఫర్ రాక్ అండ్ రోల్ అనే పేరుతో ఒక గ్రేటెస్ట్ హిట్స్ రికార్డ్‌ను విడుదల చేశాయి. ఈ ఆల్బమ్ 1976లో పూర్తిగా చార్ట్‌లో ఉంచబడింది, చివరికి USలో రెండు మిలియన్ కాపీలు అమ్ముడయ్యాయి.[52]

===టెక్నికల్ ఎస్కాట్సే మరియు నెవర్ సే డై! (1976–1979)=== బ్లాక్ సబ్బాత్ జూన్ 1976లో ఫ్లోరిడా, మియామీలో క్రిటెరియా స్టూడియోస్‌లో వారి తదుపరి ఆల్బమ్ పనిని ప్రారంభించారు. వారి ధ్వనిని మెరుగుపర్చడానికి, బ్యాండ్ కీబోర్డు వాద్యకారుడు గెర్రీ ఉడ్‌రుప్పేను చేర్చుకున్నారు, ఇతను సాబోటేజ్‌ లో కూడా కొంత భాగంలో కనిపించాడు. టెక్నికల్ ఎస్క్సాటాసే 25 సెప్టెంబరు 1976న విడుదల అయ్యింది, మిశ్రమ సమీక్షలను అందుకుంది. కాలం గడిచేకొద్ది మొదటిసారిగా సమీక్షలు ఏ విధంగా దోహదపడలేదు, అది విడుదలైన రెండు దశాబ్దాల తర్వాత, AllMusic ఆల్బమ్‌కు రెండు నక్షత్రాలను ఇచ్చి మరియు బ్యాండ్ "ఒక హెచ్చరిక స్థాయిలో విచ్ఛిన్నమవుతుందని" పేర్కొంది.[53] ఆల్బమ్‌లో మునుపటి ప్రయత్నాల తక్కువ స్థాయిలో డూమీ, అశుభ ధ్వని ఉంది మరియు అధిక సింథెసైజర్లు మరియు అప్‌టెంపో రాక్ పాటలను చొప్పించారు. టెక్నికల్ ఎస్క్సేటాసే USలోని అగ్ర 50 స్థానాల్లో ప్రవేశించలేకపోయింది మరియు ప్లాటినమ్ స్థాయికి చేరుకోలేకపోయిన వరుసగా బ్యాండ్ యొక్క రెండవ ఆల్బమ్‌గా చెప్పవచ్చు, అయితే ఇది తర్వాత 1997లో గోల్డ్ సర్టిఫికేట్‌ను పొందింది.[54] ఈ ఆల్బమ్‌లో "డర్టీ ఉమెన్" ప్రత్యక్ష ప్రధానమైన పాటగా చెప్పవచ్చు అలాగే బిల్ యార్డ్ మొట్టమొదటిగా గానం చేసిన "ఇట్స్ ఆల్‌రైట్" కూడా ఇందులో ఉంది.[53] టెక్నికిల్ ఎస్కాటాసే కు మద్దతుగా పర్యటన ఓపెనర్లు USలో బోస్టన్ మరియు టెడ్ నుగెంట్‌లతో నవంబరు 1976లో ప్రారంభమైంది మరియు ఏప్రిల్ 1977లో AC/DCతో ఐరోపాలో ముగిసింది.[21]

నవంబరు 1977న, వారి తదుపరి ఆల్బమ్ సాధనలో ఉన్నప్పుడు మరియు స్టూడియోలోకి ప్రవేశించడానికి నిర్ణయించుకున్న దానికి ఒక్క రోజు ముందు, ఓజీ ఓస్బోర్నే బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు. "చివరి సబ్బాత్ ఆల్బమ్‌లు నన్ను చాలా నిరుత్సాహపరిచాయి" అని ఓస్బోర్నే చెప్పాడు. "నేను ఈ రికార్డ్ సంస్థ నుండి బయటపడే ఉద్దేశ్యంతో ఇలా చేస్తున్నాను, బీరు ద్వారా లావు పెరగడానికి మరియు ఒక రికార్డ్‌ను బయటికి తేవడానికి చేస్తున్నాను."[55] అక్టోబరు 1977లో సాధనల కోసం మాజీ ఫ్లీట్‌వుడ్ మాక్ మరియు సావోయే బ్రౌన్ గాయకుడు డేవ్ వాకర్‌లను తీసుకుని వచ్చారు మరియు బ్యాండ్ కొత్త పాటలపై పని చేయడం ప్రారంభించింది.[23] బ్లాక్ సబ్బాత్ వాకర్‌తో "జూనియర్స్ ఐస్" పాట యొక్క ప్రారంభ వెర్షన్‌ను గానం చేస్తూ వారి మొట్టమొదటి మరియు ఏకైక ప్రదర్శనను BBC టెలివిజన్ ప్రోగ్రామ్ "లుక్! హియర్!"లో ఇచ్చారు.[21]

2005లో టోనీ ఐయోమీ.

ప్రారంభంలో ఓస్బోర్నే ఒక సోలో ప్రాజెక్ట్‌ను నిర్మించాలని ప్రయత్నించాడు, దీనిలో మాజీ-డర్టీ డ్రిక్స్ సభ్యులు జాన్ ఫ్రాజెర్-బిన్నే, టెర్రీ హార్బురే మరియు ఆండే బైర్నేలు పాల్గొన్నారు. జనవరి 1978లో కొత్త బ్యాండ్ సాధనలో ఉన్నప్పుడు, ఓస్బోర్నే మనస్సు మార్చుకుని, మళ్లీ బ్లాక్ సబ్బాత్‌లో చేరాడు. "మేము స్టూడియోలోకి ప్రవేశించడానికి ఇంకా మూడు రోజులు ఉంది అనగా, ఓజీ బ్యాండ్‌లో తిరిగి చేరాలనుకున్నాడు" అని ఐయోమీ వివరించాడు. "అతను మేము ఇతర వ్యక్తి వ్రాయించిన ఏ పాటను తన పాడడు, కనుక మాకు అది చాలా కష్టంగా ఉండేది. వాస్తవానికి మేము పాటలు లేకుండా స్టూడియోలోకి ప్రవేశించాము. మేము ఉదయంపూట రచన చేస్తాము కనుక మేము రాత్రిపూట మాత్రమే సాధన చేసి, రికార్డ్ చేయగలము. ఇది ఒక కన్వెయర్ బెల్ట్ వలె చాలా కష్టంగా ఉండేది, ఎందుకంటే రికార్డ్ చేసిన అంశాన్ని తిరిగి పరీక్షించుకోవడానికి మాకు సమయం లేదు. 'ఇది సరైనదా? ఇది సరిగా పనిచేస్తుందా?' నేను అంశాలను బాగా ఆలోచించి, తక్షణమే వాటిని సమిష్టిగా ఒకచోట ఉంచడానికి నాకు చాలా కష్టంగా అనిపించింది."[55]

బ్యాండ్ రచన చేస్తూ, రికార్డ్ చేస్తూ టోరొంటో, కెనడాలోని సౌండ్స్ ఇంటర్‌ఛేంజ్ స్టూడియోస్‌లో ఐదు నెలలు గడపగా, ఫలితంగా నెవర్ సే డై! వెలుగులోకి వచ్చింది. "దీనికి చాలా సమయం పట్టింది" అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "మేము అధికంగా మత్తు పదార్ధాలను సేవించడం వలన, మా వద్ద పూర్తిగా మాదక ద్రవ్యాలు నిండుకున్నాయి. మేము సెషన్‌లతో అలసిపోయాము మరియు మేము దీనిని ముగించాలి ఎందుకంటే మేము పూర్తిగా మత్తు పదార్ధాల ప్రభావంలో ఉన్నాము, మేము దీని నుండి బయటపడాలి. ఏ ఒక్కరూ సరైనదాన్ని పొందలేరు, మేము మొత్తం ప్రాంతాన్ని ఆక్రమించుకున్నాము, ప్రతి ఒక్కరూ వేర్వేరు పరిస్థితుల్లో ఉన్నారు. మేము తిరిగి వెళ్లి పోయి, విశ్రాంతి తీసుకోవాలి మరియు రేపు మళ్లీ ప్రయత్నించాలి."[55] ఈ ఆల్బమ్ సెప్టెంబరు 1978లో విడుదలైంది, UKలో పన్నెండు స్థానానికి, USలో 69 స్థానానికి చేరుకుంది. ప్రసార సాధనాల నుండి మళ్లీ అననుకూలంగా సమీక్షలను పొందింది మరియు గడిచిన కాలంలో వారిపై అభిప్రాయాన్ని ఏమాత్రం మెరుగుపర్చకోలేకపోయారు,AllMusic యొక్క ఇడ్యూర్డో రివాడావియా వీరి విడుదల రెండు దశాబ్దాల తర్వాత వచ్చిన ఈ ఆల్బమ్ గురించి ఇలా చెప్పాడు, "అశ్రద్ధతో చేసిన పాటలు ఖచ్చితంగా బ్యాండ్ యొక్క వ్యక్తిగత సమస్యలు మరియు మాదక ద్రవ్య దుర్వినియోగాలను ప్రతిబించిస్తున్నాయి."[56] ఈ ఆల్బమ్‌లోని సింగిల్‌లు "నెవర్ సే డై!" మరియు "హార్డ్ రోడ్" రెండూ కూడా UKలోని అగ్ర 40 స్థానాల్లోకి ప్రవేశించాయి మరియు బ్యాండ్ వారి రెండవ ప్రదర్శనను "నెవర్ సే డై"ను ప్రదర్శిస్తూ టాప్ ఆఫ్ ది పాప్స్‌లో ఇచ్చారు. USలో ఈ ఆల్బమ్ గోల్డ్ సర్టిఫికేట్ పొందడానికి దాదాపు 20 సంవత్సరాలు పట్టింది.[57]

నెవర్ సే డై! కు మద్దతుగా పర్యటనను మే 1978లో ఓపెనర్స్ వ్యాన్ హెలాన్‌తో ప్రారంభించారు. విమర్శకులు మొదటిసారిగా ప్రపంచ పర్యటనలో పాల్గొన్న వ్యాన్ హాలెన్ యొక్క "ఉత్సాహభరిత" ప్రదర్శనకు విరుద్ధంగా బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క ప్రదర్శన "అలసటతో మరియు ఉత్సహరహితంగా" ఉందని పేర్కొన్నారు.[21] బ్యాండ్ జూన్ 1978లో హామెర్‌స్మిత్ ఓడెయోన్‌లో ఒక ప్రదర్శనను చిత్రీకరించారు, తర్వాత అది DVDల్లో నెవర్ సే డై గా విడుదల చేయబడింది. పర్యటనలోని ఆఖరి ప్రదర్శన మరియు బృందంతో ఓస్బోర్నే యొక్క తుది ప్రదర్శన (తదుపరి పునఃకలయిక వరకు) 11 డిసెంబరు ఆల్బూక్యెర్కూ, న్యూమెక్సికోలో జరిగింది.

పర్యటన తర్వాత, బ్లాక్ సబ్బాత్ లాస్ ఏంజిల్స్‌కు తిరిగి చేరుకుంది మరియు బెల్ ఎయిర్‌లో ఒక ఇంటిని అద్దెకు తీసుకుంది, ఇక్కడ వారు తదుపరి ఆల్బమ్ యొక్క అంశంపై దాదాపు ఒక సంవత్సర కాలం గడిపారు. రికార్డ్ లేబుల్ నుండి ఒత్తిడితో మరియు ఓస్బోర్నే యొక్క ఆలోచనలు రాకపోవడంతో నిస్పృహలు, టోనీ 1979లో ఓజీ ఓస్బోర్నేను బృందం నుండి తొలగించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. "ఆ సమయంలో, ఓజీ కాలం ముగింపు దశకు చేరుకుంది", అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "మేము అధికంగా మత్తు పదార్ధాలు, అధికంగా కొకైన్ మరియు ప్రతి రకాన్ని అధికంగా సేవిస్తున్నాము మరియు ఆ సమయంలో ఓజీ మాత్రం ఎక్కువగా త్రాగుతూ ఉండేవాడు. మేము సాధన చేయాలనుకున్నాము మరియు ఏమి జరగలేదు. ఆ పరిస్థితి ఎలా ఉంది అంటే, 'ఈ రోజు సాధన చేద్దామా? వద్దు, మనం రేపు చేద్దాము.' మేము ఏమి చేయకపోవడంతో పరిస్థితి దిగజారింది. ఇది నీరసంగా ముగిసింది."[58] ఓస్బోర్నేకు విషయం తెలియాలనే ఉద్దేశ్యంతో, అతనికి సన్నిహితంగా ఉండే డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్‌ను టోనీ ఎంచుకున్నాడు. "నేను ఒక ప్రొఫెషినల్‌గా భావించాను, నిజానికి నేను కాకపోవచ్చు. నేను త్రాగినప్పుడు, నేను భయంకరంగా ఉంటాను, నేను భయపెడతాను" అని వార్డ్ చెప్పాడు. "ఆల్కాహాల్ అనేదానిని ఖచ్ఛితంగా బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను నాశనం చేసిన పలు ప్రమాదకరమైన అంశాల్లో ఒకటిగా చెప్పవచ్చు. మేము ఒక్కరినొకరు నాశనం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాము. బ్యాండ్‌ను చాలా అపాయకరమైనది చెప్పవచ్చు."[59]

హెవిన్ అండ్ హెల్ మరియు మోబ్ రూల్స్ (1979–1982)[మార్చు]

బ్లాక్ సబ్బాత్ నిర్వాహకుడు డాన్ ఆర్డెన్ కుమార్తె షెరాన్ ఆర్డెన్ (తర్వాత షెరాన్ ఓస్బోర్నే) 1979లో ఓజీ ఓస్బోర్నే స్థానంలో రెయిన్‌బో గాయకుడు రోనీ జేమ్స్ డియోను ప్రతిపాదించింది. డియో అధికారికంగా జూన్‌లో చేరాడు మరియు బ్యాండ్ వారి తదుపరి ఆల్బమ్‌ను రచించడం ప్రారంభించింది. ఓస్బోర్నే యొక్క గాన శైలికి గమనించతగ్గ తేడాతో, డియో గానం బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క ధ్వనిలో నూతన మార్పును అందించింది. "వారు ఇద్దరూ పూర్తిగా విరుద్ధమైన గాత్రాన్ని కలిగి ఉన్నారు" అని ఐయోమీ వివరించాడు. "గాత్రం పరంగానే మాత్రమే కాకుండా, ధోరణి పరంగా కూడా వ్యత్యాసం ఉంది. ఓజీ మంచి ఆకర్షణ గల వ్యక్తి, కాని డియో ప్రవేశించిన తర్వాత, ఇది వేరొక ధోరణి, వేరొక స్వరం మరియు వేరొక సంగీత విధానం, గాత్రలు వలె వేర్వేరుగా ఉన్నాయి. డియో రిఫ్‌కు అడ్డంగా పాడతాడు, కాని ఓజీ "ఐరన్ మ్యాన్"లో వలె రిఫ్‌కు అనుగుణంగా పాడతాడు. రోనీ బ్యాండ్‌లోకి ప్రవేశించి, మాకు రచనలో మరొక కోణాన్ని పరిచయం చేశాడు."[60]

బ్లాక్ సబ్బాత్‌లో డియో కాలంలో భారీ మెటల్ ఉపసంస్కృతికి "మెటల్ హార్న్స్" సంకేతాన్ని కూడా పరిచయం చేసింది. డియో దాని ఆచరించేవాడు, నిజానికి ఇది ప్రేక్షకులకు ఒక పలకరింపు వలె "చెడ్డ కన్ను"ను తొలగించడానికి ఒక మూఢనమ్మకపు చిహ్నంగా చెప్పవచ్చు. అప్పటి నుండి, ఈ సంకేతాన్ని విస్తృతంగా అభిమానులు మరియు ఇతర వాద్యకారులు ఆచరించడం ప్రారంభించారు.[61][62]

సెప్టెంబరు 1979లో గీజెర్ బట్లర్ తాత్కాలికంగా బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు మరియు అతని స్థానంలో బాస్ కోసం ప్రారంభంలో జెయాఫ్ నిచోల్స్‌ యొక్క క్వార్ట్జ్ నియమించబడ్డాడు. నూతన బృందం రికార్డింగ్ పనిని ప్రారంభించడానికి నవంబరులో క్రిటేరియా స్టూడియోస్‌కు తిరిగి చేరుకుంది, బట్లర్ జనవరి 1980లో తిరిగి బృందంలో చేరాడు మరియు నోచోల్స్ కీబోర్డుల వాయించడానికి నిర్ణయించుకున్నాడు. మార్టిన్ బిర్చ్‌చే నిర్మించబడిన హెవిన్ అండ్ హెల్ 25 ఏప్రిల్ 1980న విడుదల చేయబడింది, ఇది క్లిష్టమైన ప్రశంసలను పొందింది. దాని విడుదలకు ఒక దశాబ్దం తర్వాత, AllMusic ఆ ఆల్బమ్ గురించి ఇలా పేర్కొంది, "సబ్బాత్ ఉత్తమమైన రికార్డ్‌ల్లో ఒకటి, బ్యాండ్ పునర్జీవాన్ని పొందినట్లు మరియు పూర్తి శక్తిని సంతరించుకున్నట్లు అనిపించింది." హెవిన్ అండ్ హెల్ UKలో 9వ స్థానంలో మరియు USలో 28వ స్థానంలో నిలిచింది, సాబోటేజ్ తర్వాత చార్ట్‌లో అత్యధిక స్థానాన్ని పొందిన బ్యాండ్ యొక్క ఆల్బమ్‌గా చెప్పవచ్చు. చివరికి ఆ ఆల్బమ్ USలో ఒక మిలియన్ కాపీలు అమ్ముడయ్యాయి మరియు బ్యాండ్ ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రపంచ పర్యటనను ప్రారంభించింది, దీనిలో భాగంగా బ్యాండ్ డియోతో కలిసి మొట్టమొదటి ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనను 17 ఏప్రిల్ 1980న జర్మనీలో ఇచ్చింది.

బ్లాక్ సబ్బాత్ 1980 సంవత్సరంలో పూర్తిగా "బ్లాక్ అండ్ బ్లూ" పర్యటనలో బ్లూ వోయెస్టెర్ కల్ట్‌తో USలో పర్యటించింది, దీనిలో భాగంగా యూనియండాలే, న్యూయార్క్‌లో నాసౌ కొలిసీయమ్‌లో ఒక ప్రదర్శనను చిత్రీకరించి, బ్లాక్ అండ్ బ్లూక్ అనే పేరుతో 1981లో థియేటర్‌ల్లో విడుదల చేశారు.[63] 26 జూలై 1980న, జర్నీ, చీప్ ట్రిక్ మరియు మోలే హాట్చెట్‌లతో బ్యాండ్ లాస్ ఏంజిల్స్‌లో టిక్కెట్లు ముందే విక్రయించబడిన మొమోరియల్ కొలిసెయమ్‌లో 75,000 మంది అభిమానుల మధ్య ప్రదర్శన ఇచ్చింది.[64] తర్వాత రోజు, బ్యాండ్ వోక్‌ల్యాండ్ కొలిసెయమ్‌లోని 1980 డే ఆన్ ది గ్రీన్‌లో పాల్గొంది. పర్యటనలో ఉన్నప్పుడు, ఇంగ్లాండ్‌లోని బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క మాజీ లేబుల్, బ్యాండ్‌కు ఎటువంటి సూచన చేయకుండా, ఏడు-సంవత్సరాల పాత ప్రదర్శన నుండి సేకరించిన ఒక ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్‌ను లైవ్ ఎట్ లాస్ట్ అనే పేరుతో విడుదల చేసింది. ఈ ఆల్బమ్ బ్రిటీష్ చార్ట్‌ల్లో ఐదవ స్థానంలో నిలిచింది మరియు "పారానోయిడ్"ను ఒక సింగిల్ వలె పునఃవిడుదలకు కారణమైంది, ఇది అగ్ర 20 స్థానాల్లోకి ప్రవేశించింది.[23]

గాయకుడు రోనీ జేమ్స్ డియో

18 ఆగస్టు 1980లో, మిన్నెయాపోలిస్, మిన్నేసోటాలో ఒక ప్రదర్శన తర్వాత, బిల్ యార్డ్ బ్లాక్ సబ్బాత్ నుండి తొలగించబడ్డాడు. "నేను చాలా త్వరగా నాశనమవుతున్నాను" అని వార్డ్ తర్వాత చెప్పాడు. "నేను నమ్మశక్యం కానిరీతిలో తాగుతూ ఉంటాను, నేను రోజులో ఇరవై-నాలుగు గంటలు తాగుతూ ఉంటాను. నేను వేదికపైకి వెళ్లినప్పుడు, వేదిక ప్రకాశంగా లేదు. నేను అంతర్గత చనిపోతున్నట్లు భావించాను. ప్రత్యక్ష ప్రదర్శన చాలా కళాహీనంగా కనిపించింది, రోన్ అతని పని చేసుకుంటూ పోతున్నాడు మరియు నేను 'ఇది అయిపోంది' అన్నట్లు వెళ్లిపోయాను. నేను రోనీని ఇష్టపడతాను, కాని సంగీతపరంగా అతను నాకు సమానం కాదు."[65] వార్డ్ క్షీణిస్తున్న ఆరోగ్యాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని, ఐయోమీ వార్డ్‌కు తెలియజేయకుండా డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్‌ను తీసుకుని వచ్చాడు. "వారు నాతో మాట్లాడరు, వారు నా కుర్చీ నుండి తోసివేశారు మరియు నాకు ఆ విషయాన్ని చెప్పలేదు. వారు (పర్యటన)ను రక్షించడానికి ఒక డ్రమ్మర్‌ను తీసుకురావలని నాకు తెలుసు, కాని నేను ఈ బ్యాండ్‌లో సంవత్సరాలపాటు, మా చిన్న వయస్సు నుండి ఉంటున్నాను. మరియు విన్నే వాయిస్తున్నాడు మరియు అది 'ఈ దరిద్రం ఏమిటి?' అనిపించేలా ఉంది. ఇది చాలా బాధపెడుతుంది."[66]

బ్యాండ్ ఫిబ్రవరి 1981లో హెవిన్ అండ్ హెల్ ప్రపంచ పర్యటనను పూర్తి చేసింది మరియు వారి తదుపరి ఆల్బమ్‌పై పని చేయడానికి స్టూడియోకు తిరిగి చేరుకుంది.[67] మార్టిన్ బిర్చ్ నిర్మిస్తున్న మరియు రోనీ జేమ్స్ డియో గాయకుడుగా బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క రెండవ స్టూడియో ఆల్బమ్ మోబ్ రూల్స్ అక్టోబరు 1981న విడుదల చేయబడింది, అభిమానులచే ప్రశంసలను అందుకుంది, కాని విమర్శకులచే తక్కువ స్థాయిలో మాత్రమే అందుకోగల్గింది. రోలింగ్ స్టోన్ విమర్శకుడు J. D. కాన్సిడైన్ ఆల్బమ్‌కు ఒక నక్షత్రాన్ని ఇచ్చి, ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు, "మోబ్ రూల్స్ బ్యాండ్ ఎన్నడూ లేనంత నీరసంగా మరియు నిస్సత్తువుగా ఉందని నిర్ధారిస్తుంది." పలు బ్యాండ్‌ల ప్రారంభ పనితనం వలె, సమయం సంగీత ప్రసార సాధనాల యొక్క అభిప్రాయాలను మెరుగుపరుచుకోవడానికి ఉపయోగపడింది, దాని విడుదలకు ఒక దశాబ్దం తర్వాత, AllMusic యొక్క ఎడ్యూర్డో రివాడావియా మోబ్ రూల్స్‌ను "ఒక అద్భుతమైన రికార్డ్"గా పేర్కొన్నాడు.[68] ఆల్బమ్ గోల్డ్ సర్టిఫికేట్‌ను పొందింది,[69] మరియు UK చార్ట్‌ల్లో అగ్ర 20 స్థానాల్లోకి ప్రవేశించింది. ఇంగ్లాండ్‌లోని జాన్ లెనాన్ పాత ఇంటిలో రికార్డ్ చేసిన ఆల్బమ్ యొక్క శీర్షిక ట్రాక్ "ది మోబ్ రూల్స్" కూడా[67] 1981 యానిమేటడ్ చలన చిత్రం హెవీ మెటల్‌లో ప్రదర్శించబడింది, అయితే ఆ చలనచిత్ర వెర్షన్ ఒక ప్రత్యామ్నాయ టేక్ మరియు ఆల్బమ్ వెర్షన్‌కు వ్యత్యాసంగా ఉంటుంది.[67]

1980ల లైవ్ ఎట్ లాస్ట్ నాణ్యతతో నిరుత్సాహపడిన, బ్యాండ్ సంయుక్త రాష్టాల్లోని డల్లాస్, శాన్ ఆంటోనియా మరియు సీటెల్‌ల్లో మోబ్ రూల్స్ ప్రపంచ పర్యటన సమయంలో-1982లో మరొక ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్‌ను-లైవ్ ఇవిల్ పేరుతో-రికార్డ్ చేసింది.[70] ఆల్బమ్ యొక్క మిక్సింగ్ విధానం సమయంలో, ఐయోమీ మరియు బట్లర్‌లు మరియు డియోల మధ్య మనస్పర్థలు ఏర్పడ్డాయి. ఐయోమీ మరియు బట్లర్‌లు డియో వారి గాత్రాల శబ్ద స్థాయిని పెంచడానికి రాత్రి సమయంలో స్టూడియోలోకి దొంగతనంగా చొరబడ్డాడని నిందించారు. ఇంకా, డియో పత్రికల్లో ముద్రించబడిన అతని చిత్రాలతో సంతృప్తి చెందలేదు.[71] "రోనీ ఎక్కువగా ఆశపడుతున్నాడని" ఐయోమీ చెప్పాడు. "మరియు గీజెర్ అతనితో ఇబ్బందిని ఎదుర్కొంటున్నాడు మరియు అక్కడే ఈ గొడవ ప్రారంభమైంది. ఆ సమస్యలు అన్నింటినీ పరిష్కరించిన తర్వాత మాత్రమే లైవ్ ఈవిల్ ఉంటుంది. రోన్నీ స్వంతంగా ఎన్నో పనులు చేయాలనుకున్నాడు మరియు ఆ సమయంలో మేము నియమించిన ఇంజినీర్‌కు ఏమి చేయాలో తెలియదు, ఎందుకంటే రోన్నీ ఒక విషయం చెబితే, మేము అతనికి మరొక విషయం చెప్పేవాళ్లము. రోజు చివరిలో, మేము ఇలా చెప్పాము, "అంతే, ఇప్పటి నుండి బ్యాండ్ లేదు."[72] "స్వరం గురించి వచ్చినప్పుడు, ఎవరూ చేయాల్సింది ఏమిటో చెప్పరు. ఒక్కరు కూడా! ఎందుకంటే వారికి నా స్థాయి ప్రావీణ్యం లేదు, కనుక నేను ఏమి చేయాలనుకుంటానో దానిని చేస్తాను" అని తర్వాత డియో చెప్పాడు. "నేను లైవ్ ఈవిల్‌ ను వినకుండా తిరస్కరించాను, ఎందుకంటే అందులో చాలా సమస్యలు ఉన్నాయి. మీరు క్రెడిట్స్ విషయంలో చూస్తే, గాయకులు మరియు డ్రమ్స్‌ను ఒక ప్రక్కగా జాబితా చేశారు. ఆల్బమ్‌ను తెరిచి చూడండి, వాటిలో ఎన్నో ఫోటోలు టోనీ ఉన్నాయి మరియు నావి మరియు విన్నే ఫోటోలు ఎన్ని ఉన్నాయో గమనించండి".[73]

రోనీ జేమ్స్ డియో తన స్వంత బ్యాండ్‌ను ప్రారంభించడానికి, నవంబరు 1982న బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను విడిచి పెట్టాడు మరియు అతనితో పాటు డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్‌ను తీసుకుని వెళ్లిపోయాడు. లైవ్ ఈవిల్ జనవరి 1983లో విడుదలైంది, కాని ఈ ఆల్బమ్ ఐదు నెలలు ముందు విడుదలైనది. బ్లాక్ సబ్బాత్ పాటలు మాత్రమే కలిగి ఉన్న ఒక ప్లాటినమ్ అమ్మకాల ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్ ఓజీ ఓస్బోర్నే యొక్క స్పీక్ ఆఫ్ ది డెవిల్‌ చే అణచివేయబడింది.[21]

బోర్న్ ఎగైన్ (1983–1984)[మార్చు]

ఇద్దరు అసలైన సభ్యులు టోనీ ఐయోమీ మరియు గీజెర్ బట్లర్‌లతో మిగిలిపోయిన బ్యాండ్ తన తదుపరి విడుదల కోసం కొత్త గాయకుల గాత్ర పరిశీలనను ప్రారంభించారు. వైట్‌స్నేక్ యొక్క డేవిడ్ కవర్డాలే, శాంసన్ యొక్క నిక్కీ మోర్ మరియు లోన్ స్టార్ యొక్క జాన్ స్లోమాన్ వంటి వారితో ప్రయత్నించి విఫలమైన తర్వాత, బ్యాండ్ 1983లో రోనీ జేమ్స్ డియో స్థానంలోకి మాజీ డీప్ పర్పెల్ గాయకుడు ఇయాన్ గిల్లాన్‌ను నియమించింది.[23][74] ఈ ప్రాజెక్ట్‌ను ప్రారంభంలో బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరుతో పిలవడానికి ఇష్టపడలేదు కాని రికార్డ్ లేబుల్ నుండి ఒత్తిడి కారణంగా బృందం అదే పేరును కొనసాగించింది.[74] డ్రమ్స్ వాద్యానికి తిరిగి కొత్తగా హుందాగా ప్రవేశించిన బిల్ యార్డ్‌తో బ్యాండ్ జూన్ 1983లో షిప్టాన్-ఆన్-చెర్వెల్, ఆక్స్‌ఫోర్డ్‌షైర్, ఇంగ్లాండ్‌లోని ది మానోర్ స్టూడియోలోకి ప్రవేశించింది.[74] బోర్న్ ఎగైన్ అభిమానులు మరియు విమర్శకుల నుండి ఒకే విధమైన మిశ్రమ సమీక్షలను పొందింది. ఈ ఆల్బమ్ UK చార్ట్‌ల్లో నాలుగవ స్థానానికి మరియు USలో 39 స్థానానికి చేరుకుంది.[41] అయితే, దాని విడుదలకు ఒక దశాబ్దం తర్వాత కూడా AllMusic యొక్క ఎడ్యూర్డో రివాడావయా ఈ ఆల్బమ్‌ను "భయానకంగా" పేర్కొన్నాడు, "గిల్లాన్ యొక్క బ్లూసీ శైలి మరియు హాస్య గీతాలు లార్డ్స్ ఆఫ్ డూమ్ మరియు గ్లూమ్‌కు పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉన్నాయి" అని వ్యాఖ్యానించాడు.[75]

డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్ ఈ ఆల్బమ్‌లో ఉన్నప్పటికీ, రహదారులపై అతనిపై ఉండే ఒత్తిడి కారణంగా అతను పర్యటనలో పాల్గొనలేకపోయాడు మరియు 1984లో బ్యాండ్ నుండి నిష్క్రమించాడు. "నన్ను పర్యటన ఆలోచన నుండి దూరంగా ఉంచారు" అని తర్వాత వార్డ్ చెప్పాడు. "నేను పర్యటిస్తున్నప్పుడు చాలా భయపడ్డాను, నేను ఆ భయం గురించి ఎప్పుడూ మాట్లాడలేదు, బదులుగా భయం నుండి బయటపడటానికి నేను తాగాను మరియు అదే నేను చేసిన పెద్ద పొరపాటుగా భావిస్తున్నాను."[76] వార్డ్ స్థానంలో బోర్న్ ఎగైన్ ప్రపంచ పర్యటన కోసం మాజీ ఎలక్ట్రిక్ లైట్ ఆర్కెస్ట్రా డ్రమ్మర్ బెవ్ బేవాన్ నియమించబడ్డాడు,[74] ఇది డైమండ్ హెడ్‌తో ఐరోపాలో ప్రారంభమైంది, తర్వాత క్వైట్ రియోట్ మరియు నైట్ రేజర్‌లతో USలో పర్యటించింది. బ్యాండ్ 1983 రీడింగ్ ఫెస్టివల్‌లో ప్రధాన అంశంగా మారింది, దీనిలో వారి సెట్ జాబితాకు డీప్ పర్పెల్ పాట "స్మోక్ ఆన్ ది వాటర్" జోడించబడింది.

బోర్న్ ఎగైన్‌ కు మద్దతుగా చేసిన పర్యటనలో స్టోన్‌హెంజ్ స్మారకం వద్ద ఒక భారీ సెట్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. తర్వాత పరిహాస డాక్యుమెంటరీ దిస్ ఈజ్ స్పినాల్ ట్యాప్‌ లో హాస్యానుకృతిగా చేసిన ఒక అంశంగా సూచించబడింది, సెట్ భాగాన్ని ఆర్డర్ చేయడంలో బ్యాండ్ ఒక పొరపాటు చేసింది. తర్వాత గీజెర్ బట్లర్ ఈ విధంగా వివరించాడు:

We had Sharon Osbourne's dad, Don Arden, managing us. He came up with the idea of having the stage set be Stonehenge. He wrote the dimensions down and gave it to our tour manager. He wrote it down in meters but he meant to write it down in feet. The people who made it saw fifteen meters instead of fifteen feet. It was 45 feet high and it wouldn't fit on any stage anywhere so we just had to leave it in the storage area. It cost a fortune to make but there was not a building on earth that you could fit it into.[77]

విరామం మరియు సెవెన్త్ స్టార్ (1984–1986)[మార్చు]

మార్చి 1984లో బోర్న్ ఎగైన్ పర్యటన పూర్తి అయిన తర్వాత, ఒక దీర్ఘకాల విరామం తర్వాత పునఃస్థాపించబడిన డీప్ పర్పెల్‌లో మళ్లీ చేరడానికి, గాయకుడు ఐయాన్ గిలాన్ బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను విడిచి పెట్టాడు. అదే సమయంలో బెవాన్ కూడి విడిచి వెళ్లిపోయాడు మరియు ఈ సందర్భంగా గిలాన్ మాట్లాడుతూ, ఐయోమీ, నన్ను మరియు బెవాన్‌ను "ఉద్యోగులు" వలె చూశాడని పేర్కొన్నాడు. అప్పుడు బ్యాండ్ ఒక సాధారణ లాస్ ఏంజిల్స్ గాయకుడు డేవిడ్ డోనాటోను నియమించుకుంది. నూతన బృంద సిబ్బంది 1984 సంవత్సరాంతం వరకు రచనలు మరియు అభ్యాసన చేశారు మరియు చివరికి అక్టోబరులో నిర్మాత బాబ్ ఏజ్రిన్‌తో ఒక డెమోను రికార్డ్ చేశారు. ఫలితాలతో అసంతృప్తి చెందిన బ్యాండ్ కొంతకాలం తర్వాత డోనాటోతో వేరు పడింది.[23] బ్యాండ్ యొక్క మారుతున్న సిబ్బంది గురించి తెలుసుకున్న, బాసిస్ట్ గీజెర్ బట్లర్ ఒక సోలో బ్యాండ్‌ను ఏర్పాటు చేసుకోవడానికి నవంబరు 1984లో బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను విడిచి పెట్టాడు. "ఐయాన్ గిల్లాన్ అంగీకరించినప్పుడు, అది నాకు ముగింపు అని భావించాను" అని బట్లర్ చెప్పాడు. "నేను దానిని ఒక జోక్‌గా తీసుకున్నాను మరియు నేను దానిని పూర్తిగా మర్చిపోయాను. మేము గిలాన్‌తో కలిసినప్పుడు, ఇది ఒక బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్ కాదు. మేము ఆల్బమ్ చేసిన తర్వాత, మేము దానిని వార్నెర్ బ్రదర్స్‌కు ఇచ్చాము మరియు వారు మాతో దానిని బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్ వలె విడుదల చేస్తామని చెప్పారు మరియు మాకు వేరే ఆధారం లేకుండా పోయింది. నేను విజంగా దానితో భ్రమ నుండి బయటపడ్డాను మరియు గిల్లాన్ నిజంగా చాలా ఆగ్రహించాడు. దీని కారణంగా ఒక ఆల్బమ్ మరియు ఒక పర్యటన జరిగింది, అది ముగింపుగా భావించాము."[77]

బట్లర్ నిష్క్రమణ తర్వాత, మిగిలిన ఏకైక సభ్యుడు టోనీ ఐయోమీ బ్లాక్ సబ్బాత్‌కు విరామం ఇఛ్చాడు మరియు కీబోర్డు వాద్యకారుడు జియోఫ్ నికోలస్‌తో కలిసి ఒక సోలో ఆల్బమ్‌కు పనిని ప్రారంభించాడు. కొత్త అంశంపై పని చేస్తున్నప్పుడు, అసలైన బ్లాక్ సబ్బాత్ సిబ్బందికి బాబ్ జెల్డోఫ్ యొక్క ప్రత్యక్ష సహాయక లాభ సంగీత కచేరీలో ఒక స్థానాన్ని అందించారు; బ్యాండ్ 13 జూలై 1985లో ఫిలాడెల్ఫియాలో ప్రదర్శన ఇవ్వడానికి అంగీకరించింది.[74][21] ఈ ప్రదర్శన 1978 తర్వాత వేదికపై అసలైన బ్యాండ్ సిబ్బంది మళ్లీ మొట్టమొదటిసారిగా పాల్గొన్న కార్యక్రమంగా గుర్తింపు పొందింది మరియు దీనిలో ది టూ మరియు లెడ్ జెపెలిన్‌ల పునఃకలయిక కూడా నమోదు అయ్యింది.[78] అతని సోలో పనికి తిరిగి ప్రారంభించిన, ఐయోమీ బాసిస్ట్ డేవ్ స్పిట్జ్ మరియు డ్రమ్మర్ ఎరిక్ సింగర్‌లను చేర్చుకున్నాడు మరియు ప్రారంభంలో పలువురు గాయకులను ఉపయోగించుకోవాలని భావించాడు, వారిలో జ్యూడాస్ ప్రీస్ట్‌లోని రోబ్ హాల్ఫోర్డ్, మాజీ-డీప్ పర్పల్ మరియు ట్రాపెజె గాయకుడు గ్లెన్ హ్యూగెల్ మరియు మాజీ-బ్లాక్ సబ్బాత్ గాయకుడు రోనీ జేమ్స్ డియోలు ఉన్నారు.[74] "మేము ఆల్బమ్‌లో వేర్వేరు గాయకులను ఉపయోగించుకోవాలనుకుంటున్నాము, అతిథ్య గాయకులు, కాని వారిని ఒకటిగా చేర్చడం మరియు వారి రికార్డ్ సంస్థల నుండి విడుదలలను పొందడం చాలా కష్టం. గ్లెన్ హ్యూగెన్ ఒక ట్రాక్‌లో పాడటానికి వచ్చాడు మరియు మేము అతనినే మొత్తం ఆల్బమ్‌లో ఉపయోగించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాము."[79]

బ్యాండ్ సంవత్సరంలో మిగిలిన సమయాన్ని రికార్డింగ్ చేస్తూ స్టూడియోలో గడిపింది, ఫలితంగా సెవెన్త్ స్టార్ రూపొందింది. ఆ ఆల్బమ్‌ను వార్నర్ బ్రదర్స్ ఒక టోనీ ఐయోమీ సోలో విడుదల వలె విడుదల చేయడానికి తిరస్కరించింది, బదులుగా బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరు ఉపయోగించాలని ఒత్తిడి చేసింది.[80] బ్యాండ్ యొక్క నిర్వాహకుడు డాన్ ఆర్డెన్ ఒత్తిడిచే, ఇద్దరూ రాజీపడ్డారు మరియు "బ్లాక్ సబ్బాత్ నుండి ఐయోమీ" వలె ఆల్బమ్‌ను విడుదల చేశారు.[81] "నిజానికి ఇది ఒక పురుగుల డబ్బాను తెరిచినట్లు ఉంది" అని ఐయోమీ ఇలా వివరించాడు, "ఎందుకంటే మేము దీనిని ఒక సోలో ఆల్బమ్‌గా చేసి ఉంటే, దీనిని మరింతగా అభిమానులు ఆదరించి ఉండేవారు."[82] ఒక బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్ వలె ఉన్న సెవెన్త్ స్టార్‌ లో 1980ల సన్‌సెట్ స్ట్రిప్ హార్డ్ రాక్‌చే ప్రజాదరణ పొందిన అధిక హార్డ్ రాక్ అంశాలు ఉంచారు మరియు ఆ కాలంలోని విమర్శకులచే విమర్శించబడింది, అయితే తర్వాత AllMusic వంటి విమర్శకులు ఆల్బమ్‌కు సానుకూలమైన సమీక్షలను ఇచ్చి, ఆ ఆల్బమ్‌ను "తరచూ తప్పుగా మరియు తక్కువగా అంచనా వేయబడింది" అని పేర్కొన్నారు.[80]

నూతన బృంద సిబ్బంది సంపూర్ణ ప్రపంచ పర్యటనకు సిద్ధమవుతూ, ఆరు వారాలపాటు సాధన చేసింది, అయితే మళ్లీ బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరునే ఉపయోగించాలని బ్యాండ్‌పై ఒత్తిడి వచ్చింది. "నేను 'టోనీ ఐయోమీ ప్రాజెక్ట్'లో ఉన్నాను, కాని అయితే నేను బ్లాక్ సబ్బాత్ మారుపేరు గల దానిలో భాగంగా కాదు" అని హ్యూగెస్ చెప్పాడు. "బ్లాక్ సబ్బాత్‌లో ఉండే ఆలోచన నాకు ఏవైనా ఉత్తమంగా తోచలేదు. బ్లాక్ సబ్బాత్‌లో గ్లెన్ హ్యూగెస్ మెటాలికాలోని జేమ్స్ బ్రౌన్ వలె పాడుతున్నాడు. ఇది ఫలించదు".[79][83] పర్యటనకు నాలుగు రోజుల ముందు, గాయకుడు జ్లెన్ హ్యూగెస్ బార్‌లో బ్యాండ్ నిర్మాణ నిర్వాహకుడు జాన్ డౌవింగ్‌తో గొడవ పెట్టుకున్నాడు, ఈ సంఘటనలో ఇతను గాయకుడు యొక్క ఆర్బిటాల్ ఎముకను విరగొట్టాడు. ఈ గాయం హ్యూగెస్ పాడే సామర్థ్యాన్ని తగ్గించింది మరియు బ్యాండ్ W.A.S.P. మరియు ఆంథ్రాక్స్‌లతో పర్యటనను కొనసాగించడానికి గాయకుడు రే గిల్లేన్‌ను రంగంలోకి దించింది, అయితే దాదాపు US తేదీల్లో సగం తేదీలు తక్కువ టిక్కెట్ విక్రయాలు నమోదు అయిన కారణంగా చివరికి రద్దు చేయబడ్డాయి.[84]

బ్లాక్ సబ్బాత్ లోపల మరియు వెలుపల వివాదస్పదంగా మారిన ఒక గాయకుడుగా క్రైస్తవ మత ప్రచారకుడు జెఫ్ ఫెన్హోల్ట్‌ను చెప్పవచ్చు. అతను జనవరి మరియు మే 1985 మధ్య బ్లాక్ సబ్బాత్‌లో ఒక గాయకుడిగా పనిచేసినట్లు నొక్కి చెప్పాడు.[21] టోనీ ఐయోమీ ఒక సోలో విడుదలపై పని చేస్తున్న కారణంగా, అతను దీనిని నిర్ధారించలేదు, తర్వాత ఈ విడుదల ఒక సబ్బాత్ ఆల్బమ్ వలె విడుదల అయ్యింది. ఫెన్హోల్ట్ ఐయోమీ మరియు సబ్బాత్‌తో అతని గడిపిన కాలం గురించి గార్రే షార్పే-యంగ్ యొక్క పుస్తకం సబ్బాత్ బ్లడ్డీ సబ్బాత్: ది బ్యాటెల్ ఫర్ బ్లాక్ సబ్బాత్‌ లో సవివరంగా వివరించాడు.[85]

ది ఎటెర్నల్ ఐడల్ , హెడ్‌లెస్ క్రాస్ మరియు టైర్ (1986–1990)[మార్చు]

బ్లాక్ సబ్బాత్ అక్టోబరు 1986న నిర్మాత జెఫ్ గ్లిక్స్‌మ్యాన్‌తో మోంట్సెరాట్‌లో ఎయిర్ స్టూడియోస్‌లో కొత్త అంశంపై పనిని ప్రారంభించింది. గిలిక్స్‌మ్యాన్ ప్రారంభ సెషన్‌ల తర్వాత విడిచిపెట్టి వెళ్లిపోవడం వలన, ప్రారంభం నుండే రికార్డింగ్ సమస్యలతో కొనసాగింది మరియు ఆ స్థానంలో నిర్మాత విక్ కాపర్‌స్మిత్-హెవన్ వచ్చి చేరాడు. బాసిస్ట్ డేవ్ స్పిట్జ్ "వ్యక్తిగత సమస్యలు" కారణంగా విడిచి వెళ్లిపోయాడు మరియు ఆ స్థానంలో మాజీ రెయిన్‌బో బాసిస్ట్ బాబ్ డైస్లే వచ్చి చేరాడు. డైస్లే బాస్ ట్రాక్‌లు అన్నింటినీ మళ్లీ రికార్డ్ చేశాడు మరియు ఆల్బమ్ యొక్క గీతాలను వ్రాశాడు, కాని ఆల్బమ్ పూర్తి కావడానికి ముందుగా, అతను డ్రమ్మర్ ఎరిక్ సింగర్‌‌ను తనతోపాటు తీసుకుని గారే మోర్‌లో చేరడానికి వెళ్లిపోయాడు.[23] రెండవ నిర్మాత కాపర్‌స్మిత్-హెవీన్‌తో సమస్యల తర్వాత, బ్యాండ్ కొత్త నిర్మాత క్రిస్ ట్సాగారైడ్స్‌తో పని చేయడానికి జనవరి 1987న మోర్గాన్ స్టూడియోస్‌కు తిరిగి చేరుకుంది. UKలో పనిచేస్తున్నప్పుడు, కొత్త గాయకుడు రే గిల్లాన్ జాన్ స్క్రైస్‌తో బ్లూ మర్డర్‌ను ఏర్పాటు చేయడానికి బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను విడిచి పెట్టాడు. బ్యాండ్ గిల్లెన్ యొక్క ట్రాక్‌లను మళ్లీ రికార్డ్ చేయడానికి మాజీ-అలియెన్స్ గాయకుడు టోనీ మార్టిన్‌ను మరియు కొన్ని ప్రొకస్సిన్ ఓవర్‌డబ్‌ను పూర్తి చేయడానికి మాజీ డ్రమ్మర్ బెవ్ బెవాన్‌ను జాబితాలో చేర్చింది.[21] కొత్త ఆల్బమ్‌కు విడుదలకు ముందుగా, బ్లాక్ సబ్బాత్ వర్ణవివక్షత కాలంలో సన్ సిటీ, దక్షిణ ఆఫ్రికాలో ఆరు ప్రదర్శనలను ఇవ్వడానికి ఒప్పందాన్ని అంగీకరించింది. ఈ బ్యాండ్ ఆర్టిస్ట్స్ యునైటెడ్ ఎగైనెస్ట్ అపార్ట్‌హెయిడ్‌లోని కార్యకర్తలు మరియు కళాకారుల నుండి విమర్శలను ఎదుర్కొంది, ఈ కారణంగా బృందం 1985 నుండి దక్షిణ ఆఫ్రికాను బహిష్కరించింది.[86] డ్రమ్మర్ బెవ్ బెవాన్ ప్రదర్శనల్లో పాల్గొనడానికి తిరస్కరించాడు మరియు ఆ స్థానంలో ది క్లాష్ మాజీ సభ్యుడు టెర్రే చిమెస్ వచ్చి చేరాడు.[21]

దాదాపు ఒక సంవత్సరం పాటు నిర్మించిన తర్వాత, ది ఎటెర్నల్ ఐడల్ 8 డిసెంబరు 1987న విడుదల అయ్యింది మరియు సమకాలీన విమర్శకులుచే తిరస్కరించబడింది. ఆన్-లైన్ ఇంటర్నెట్ కాలంలోని విమర్శకులు నుండి మిశ్రమ సమీక్షలు వచ్చాయి. AllMusic ఈ విధంగా చెప్పింది, బ్యాండ్‌కు "మార్టిన్ యొక్క శక్తివంతమైన స్వరం నూతన ఉత్తేజాన్ని జోడించింది" మరియు ఆల్బమ్‌లో "సంవత్సరంలోని ఐయోమీ యొక్క భారీ రిఫ్‌లు ఉన్నాయి."[87] బ్లెండర్ ఆల్బమ్ "బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరును మాత్రమే కలిగి ఉందని" వ్యాఖ్యానిస్తూ ఆల్బమ్‌కు రెండు నక్షత్రాలను ఇచ్చింది.[88] ఆల్బమ్ UKలో #66 స్థానంలో నిలిచింది మరియు USలో 168వ స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది.[41] బ్యాండ్ ఎటెర్నల్ ఐడల్‌ కు మద్దతుగా జర్మనీ, ఇటలీ మరియు మొట్టమొదటిసారిగా గ్రీస్‌లో పర్యటించింది. ఊహించిన విధంగా, దక్షిణ ఆఫ్రికా సంఘటనపై నిర్మాతల నుండి ప్రతిక్రియలో భాగంగా, ఇతర యూరోపియన్ ప్రదర్శనలు రద్దు చేయబడ్డాయి.[89] పర్యటనకు కొన్ని రోజులు ముందు బాసిస్ట్ డేవ్ స్పిట్జ్ బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు మరియు ఆ స్థానంలో వర్జీనియా వూల్ఫ్ మాజీ సభ్యుడు జో బర్ట్ వచ్చి చేరాడు.

ఎటెర్నల్ ఐడల్ వ్యాపారపరంగా విఫలమైన తర్వాత, బ్లాక్ సబ్బాత్ వెర్టిగో రికార్డ్స్ మరియు వార్నెర్ బ్రదర్స్ నుండి తొలగించబడింది మరియు I.R.S. రికార్డ్స్‌తో సంతకం చేసింది.[21] బ్యాండ్ 1998లో విరామం తీసుకుంది మరియు ఆగస్టులో వారి తదుపరి ఆల్బమ్‌పై పనిని ప్రారంభించింది. ఎటెర్నల్ ఐడల్‌ తో రికార్డింగ్ సమస్యల ఫలితంగా, టోనీ ఐయోమీ బ్యాండ్ యొక్క తదుపరి ఆల్బమ్‌ను తానే నిర్మించడానికి ముందుకొచ్చాడు. "ఇది సంపూర్ణంగా ఒక నూతన ఆరంభం" అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "నేను మొత్తం పరిస్థితుల గురించి మళ్లీ ఆలోచించాలి మరియు మనం మళ్లీ కొంచెం నమ్మకాన్ని సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాను."[90] ఐయోమీ మాజీ-రెయిన్‌బో డ్రమ్మర్ కోజే పోవెల్‌ను, దీర్ఘ-కాల కీబోర్డు వాద్యకారుడు నికోలస్‌ను మరియు సెషన్ బాసిస్ట్ లారెన్స్ కాటెల్‌ను జాబితాలో చేర్చాడు మరియు "ఇంగ్లాండ్‌లో చాలా చవకైన స్టూడియోను" అద్దెకు తీసుకున్నాడు.[90]

బ్లాక్ సబ్బాత్ ఏప్రిల్ 1989లో హెడ్‌లెస్ క్రాస్‌ ను ఏప్రిల్ 1989లో విడుదల చేసింది మరియు మళ్లీ సమకాలీన విమర్శకులచే విస్మరించబడింది. చివరికి, AllMusic ఆల్బమ్‌కు నాలుగు నక్షత్రాలను ఇచ్చి, హెడ్‌లెస్ క్రాస్‌ ను "ఉత్తమమైన ఓజీ లేదా డియో రహిత బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్"గా పేర్కొంది.[91] 62వ స్థానంలో నిలిచిన సింగిల్ "హెడ్‌లెస్ క్రాస్"తో ఆల్బమ్ UK చార్ట్‌ల్లో 31వ స్థానానికి మరియు USలో 115 స్థానానికి చేరుకుంది.[41] ఐయోమీ యొక్క మంచి స్నేహితుడు క్వీన్ గిటారు వాద్యకారుడు బ్రియాన్ మే "వెన్ డెత్ కాల్స్" పాటలో అతిధ్య సోలోలో కనిపించాడు. ఆల్బమ్ విడుదల తర్వాత, బ్యాండ్ వైట్‌స్నేక్ మరియు గారే మోర్ యొక్క నేపథ్య బ్యాండ్‌లో మాజీ సభ్యుడు పర్యటనా బాసిస్ట్ నెయిల్ ముర్రేను చేర్చుకుంది.

దురదృష్ట హెడ్‌లెస్ క్రాస్ US పర్యటన ఓపెనర్లు కింగ్‌డమ్ కమ్స్ మరియు సైలెంట్ రేజ్‌లతో మే 1989లో ప్రారంభమైంది, టిక్కెట్లు తక్కువగా విక్రయించబడటంతో, కేవలం ఎనిమిది ప్రదర్శనల తర్వాత పర్యటన రద్దు చేయబడింది.[21] యూరోపియన్ పర్యటన సెప్టెంబరులో ప్రారంభమైంది, అక్కడ బ్యాండ్ చార్ట్ విజయాన్ని అనుభవించింది. జపనీస్ ప్రదర్శన క్రమం తర్వాత, బ్యాండ్ గర్ల్‌స్కూల్‌తో ఒక 23 తేదీ రష్యన్ పర్యటనను ప్రారంభించింది. మిఖాయిల్ గోర్బాచెవ్ దేశంలో 1989లో వెస్ట్రన్ కార్యక్రమాలను అనుమతించిన తర్వాత, బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను రష్యాలో పర్యటించిన మొట్టమొదటి బ్యాడ్‌ల్లో ఒకటిగా చెప్పవచ్చు.[89]

బ్యాండ్ హెడ్‌లెస్ క్రాస్‌ కు తర్వాత టైర్ రికార్డ్ చేయడానికి ఫిబ్రవరి 1990లో స్టూడియోకి తిరిగి చేరుకుంది. ఇది సాంకేతికంగా ఒక కాన్సెప్ట్ ఆల్బమ్ కాదు, ఆల్బమ్‌లోని కొన్ని గీతాల నేపథ్యాల కొంతవరకు నోర్స్ పురాణ గాథపై ఆధారపడి ఉన్నాయి.[21] టైర్ 6 ఆగస్టు 1990న విడుదల అయ్యింది మరియు UK ఆల్బమ్‌ల చార్ట్‌లో 24 స్థానానికి చేరుకుంది, కాని USలోని బిల్‌బోర్డు 200 లో ప్రవేశించలేని మొట్టమొదటి బ్లాక్ సబ్బాత్ విడుదలగా చెప్పవచ్చు.[41] ఈ ఆల్బమ్ మళ్లీ ఇంటర్నెట్-ఆధారిత విమర్శకుల నుండి మిశ్రమ సమీక్షలను అందుకుంది, AllMusic ఈ విధంగా పేర్కొంది, బ్యాండ్ "సంగీత సమన్వయంలో ఒక కిక్కిరిసిన ప్రదర్శనలో మెటల్‌తో పురాణ గాధ మిళితం చేసింది",[92] బ్లెండర్ ఆల్బమ్‌కు ఒకే ఒక్క నక్షత్రాన్ని ఇచ్చి ఇలా వివరించింది, "ఐయోమీ ఈ సాధారణ సేకరణతో సబ్బాత్ అపకీర్తిని కొనసాగిస్తున్నాడు."[93] బ్యాండ్ టైర్‌ కు మద్దతుగా సర్కస్ ఆఫ్ పవర్‌ తో ఐరోపాలో పర్యటించింది, కాని టిక్కెట్లు తక్కువగానే విక్రయించబడటంతో చివరి ఏడు UK తేదీలు రద్దు చేయబడ్డాయి.[94] వారి వృత్తి జీవితంలో మొట్టమొదటిసారిగా, బ్యాండ్ పర్యటన జాబితాలో UK తేదీలను చేర్చలేదు.[95]

డెహ్యూమనైజర్ (1990–1993)[మార్చు]

1990లో ఒక ప్రదర్శన తర్వాత, రోనీ జేమ్స్ డియో మరియు గీజెర్ బట్లర్‌లు (చిత్రంలో కనిపిస్తున్న) బ్లాక్ సబ్బాత్ మళ్లీ చేరడానికి ఆసక్తిగా ఉన్నట్లు తెలిపారు

ఆగస్టు 1990లో అతని స్వంత లాక్ అప్ ది వూల్వ్స్ US పర్యటనలో, మాజీ బ్లాక్ సబ్బాత్ గాయకుడు రోనీ జేమ్స్ డియో "నియోన్ నైట్స్‌"ను ప్రదర్శించడానికి మాజీ బ్లాక్ సబ్బాత్ బాసిస్ట్ గీజెర్ బట్లర్ కారణంగా మిన్నేయాపోలిస్ ఫోరమ్‌లో వేదికపై కనిపించాడు. ఆ కార్యక్రమం తర్వాత, ఆ ఇద్దరూ బ్లాక్ సబ్బాత్‌లో మళ్లీ చేరడానికి ఆసక్తి కనబర్చారు. బట్లర్ ఐయోమీని ఒప్పించాడు, దీనితో అతను గాయకుడు టోనీ మార్టిన్ మరియు బాసిస్ట్ నెయిల్ ముర్రేను తొలగించడం ద్వారా ప్రస్తుత బృంద సభ్యులను వేరు చేశాడు. "నేను ఈ చర్యకు ఎన్నోవిధాలుగా విచారిస్తున్నాను" అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "మేము మంచి స్థానంలో ఉన్నాము. మేము [డియోతో మళ్లీ చేరడానికి] నిర్ణయించుకున్నాము మరియు నిజంగా ఎందుకో మాకు కూడా తెలియదు. ఇక్కడ ఆర్థిక పరిస్థితులు విషమంగా ఉన్నాయి, కాని అది ఒక్కటే మాత్రం కాదు. మేము మునుపటిలో పొందిన పేరుప్రతిష్టలను మళ్లీ సంపాదించుకోవాలని భావిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది."[90]

రోనీ జేమ్స్ డియో మరియు గీజెర్ బట్లర్‌లు 1990లోని వర్షాకాలంలో తదుపరి బ్లాక్ సబ్బాత్ విడుదలపై పని చేయడానికి టోనీ ఐయోమీ మరియు కోజే పోవెల్‌తో చేరారు. నవంబరులో సాధన చేస్తున్నప్పుడు, పోవెల్ అతని గుర్రం చనిపోయి, అతని కాళ్లపై పడిపోయిన కారణంగా అతని తుంటి ఎముక విరిగిపోయింది.[96] ఆల్బమ్‌లో పని చేయడం సాధ్యం కాలేదు, పోవెల్ స్థానంలో మోబ్ రూల్స్ బృంద సిబ్బందిని మళ్లీ చేర్చుకుంటూ మాజీ డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్ చేరాడు మరియు బ్యాండ్ నిర్మాత రెయిన్హోల్డ్ మాక్‌తో స్టూడియోలోకి ప్రవేశించింది. సంవత్సరం పాటు సాగిన రికార్డింగ్ విధానం సమస్యలతో నత్తనడక సాగింది, ప్రాథమికంగా ఐయోమీ మరియు డియో మధ్య రచనా ఉద్రికత్త కారణంగా, పలు పాటలు పలుసార్లు మళ్లీ మళ్లీ వ్రాయబడ్డాడు.[97] "డీహ్యూమనైజర్‌ కు చాలా సమయం పట్టింది, ఇది కృషితో కూడిన ఆల్బమ్‌గా చెప్పవచ్చు" అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "దీని కోసం మేము చాలా సమయాన్ని వెచ్చించాము, ఈ ఆల్బమ్ మాకు మిలియన్ డాలర్లు విలువ చేస్తుంది, ఇది పరిహాసాస్పదంగా ఉంది".[90] డియో తర్వాత ఆల్బమ్‌ను కష్టమైన అంశంగా పేర్కొన్నాడు, కాని కృషికి తగిన ఫలితంగా చెప్పాడు. "ఇది మాపై మేమే ఒత్తిడికి పెంచుకున్నట్లు కనిపించింది, కాని అందుకే ఇది చాలా అద్భుతంగా వచ్చింది." అని అతను చెప్పాడు. "కొన్నిసార్లు మనకి అటువంటి ఒత్తిడి అవసరమవుతుంది లేదంటే క్రిస్మస్ ఆల్బమ్‌లను రూపొందించడం ఆపివేయడం మంచిది".[98]

ఫలితంగా సిద్ధమైన ఆల్బమ్, డీహ్యూమనైజర్ 22 జూన్ 1992న విడుదల అయ్యింది. USలో, ఆ సమయంలో రోనీ జేమ్స్ డియో మరియు అతని స్వంత బ్యాండ్ అప్పటికీ లేబుల్‌తో ఒక ఒప్పందంలో ఉన్న కారణంగా, ఆల్బమ్ రిప్రైజ్ రికార్డ్స్‌చే 30 జూన్ 1992న విడుదల అయ్యింది. ఆల్బమ్ మిశ్రమ స్పందనలను అందుకుంది reviews,[96][99] ఇది ఒక దశాబ్దంలో వ్యాపారపరంగా బ్యాండ్ యొక్క భారీ విజయాన్ని నమోదు చేసింది.[23] అగ్ర 40 రాక్ రేడియో సింగిల్ "TV క్రైమ్స్"తో, ఈ ఆల్బమ్ బిల్‌బోర్డ్ 200 లో 44 స్థానానికి చేరుకుంది.[23] ఈ ఆల్బమ్‌లో 1992 చలన చిత్రం వేనెస్ వరల్డ్ కోసం రికార్డ్ చేసిన దాని ఒక వెర్షన్ "టైమ్ మెషీన్" పాట కూడా ఉంది. అదనంగా, "నిజమైన" బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క కొంత సమానత తిరిగి పొందినందుకు అభిమానులచే అనుభూతి బ్యాండ్‌కు చాలా ముఖ్యంగా అవసరమైన వేగాన్ని అందించింది.

బ్లాక్ సబ్బాత్ డిహ్యూమనైజర్‌ కు మద్దతుగా పర్యటనను టెస్టామెంట్, డాన్జిగ్, ప్రోంగ్ మరియు ఎక్సోడస్‌లతో జూలై 1992న ప్రారంభించింది. పర్యటనలో, మాజీ గాయకుడు ఓజీ ఓస్బోర్నే అతని మొట్టమొదటి పదవీ విరమణను ప్రకటించాడు మరియు కాలిఫోర్నియా, కోస్టా మెసాలో అతని నో మోర్ టూర్స్ పర్యటనలోని చివరి రెండు ప్రదర్శనల్లో అతని సోలో బ్యాండ్‌ను పరిచయం చేయడానికి బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను ఆహ్వానించాడు. గాయకుడు రోనీ జేమ్స్ డియో మినహా బ్యాండ్ అంగీకరించింది, అతని ఇలా చెప్పాడు:

I was told in the middle of the tour that we would be opening for Ozzy in Los Angeles. And I said, "No. Sorry, I have more pride than that." A lot of bad things were being said from camp to camp, and it created this horrible schism. So by [the band] agreeing to play the shows in L.A. with Ozzy, that, to me, spelled out reunion. And that obviously meant the doom of that particular project.[98]

కాలిఫోర్నియా, వోక్‌ల్యాండ్‌లో 13 నవంబరు 1992న ఒక ప్రదర్శన తర్వాత, ఓస్బోర్నే పదవీ విరమణ ప్రదర్శనలో కనిపించాలని బ్యాండ్ అనుకునే ఒక రాత్రి మందు, డియో బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను విడిచి పెట్టాడు. చివరి నిమిషంలో జ్యూడాస్ ప్రియెస్ట్ గాయకుడు రోబ్ హెల్ఫార్డ్ బృందంలోకి ప్రవేశించాడు, బ్యాండ్‌తో రెండు రాత్రులు ప్రదర్శన ఇచ్చాడు.[100] ఐయోమీ మరియు బట్లర్‌లు కూడా 1985లోని లైవ్ ఎయిడ్ సంగీత కచేరీ తర్వాత మొట్టమొదటిసారిగా వేదికపై ఓస్బోర్నే మరియు మాజీ డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్‌తో కలిసి ఒక క్లుప్త సెట్ బ్లాక్ సబ్బాత్ పాటలను పాడారు.

క్రాస్ పర్పసెస్ మరియు ఫర్బిడెన్ (1993–1996)[మార్చు]

పునఃకలయిక ప్రదర్శన తర్వాత, డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్ రోనీ జేమ్స్ డియో యొక్క సోలో బ్యాండ్‌లో చేరడానికి బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు, తర్వాత డియో యొక్క స్ట్రేంజ్ హైవేస్ మరియు యాంగ్రీ మెషీన్స్‌ ల్లో కనిపించాడు. ఐయోమీ మరియు బట్లర్‌లు మాజీ రెయిన్‌బో డ్రమ్మర్ బాబీ రోండినెల్లిని జాబితాలో చేర్చాడు మరియు మాజీ గాయకుడు టోనీ మార్టిన్‌ను మళ్లీ నియమించాడు. బ్యాండ్ కొత్త ఆల్బమ్‌పై పని చేయడానికి స్టూడియోకు తిరిగి చేరుకుంది, మళ్లీ బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరుతో విడుదల చేయడానికి ఉద్దేశించింది కాదు. గీజెర్ బట్లర్ ఈ విధంగా వివరించాడు:

It wasn't even supposed to be a Sabbath album; I wouldn't have even done it under the pretence of Sabbath. That was the time when the original band were talking about getting back together for a reunion tour. Tony and myself just went in with a couple of people, did an album just to have, while the reunion tour was (supposedly) going on. It was like an Iommi/Butler project album.[101]

వారి రికార్డ్ లేబుల్ నుండి వస్తున్న ఒత్తిడి కారణంగా, బ్యాండ్ వారి పదిహేడవ స్టూడియో ఆల్బమ్ క్రాస్ పర్పసెస్‌ ను బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరుమీదుగా 8 ఫిబ్రవరి 1994న విడుదల చేశారు. ఈ ఆల్బమ్ మళ్లీ మిశ్రమ స్పందనలను అందుకుంది, బ్లెండర్ ఆల్బమ్‌కు రెండు నక్షత్రాలను ఇచ్చి, ఇలా పేర్కొంది, సౌండ్‌గార్డెన్ యొక్క 1994 ఆల్బమ్ సూపర్‌అన్‌నౌన్ అనేది దీని కన్నా సాహిత్యం రీత్యా చాలా ఉత్తమమైన సబ్బాత్ ఆల్బమ్‌గా చెప్పవచ్చు".[102] Allmusic యొక్క బ్రాడ్లే టోరియానో క్రాస్ పర్పసెస్ గురించి ఇలా పేర్కొన్నాడు, "బోర్న్ ఎగైన్ తర్వాత దీనిని ఖచ్చితంగా ఒక మొట్టమొదటి నిజమైన సబ్బాత్ రికార్డ్‌గా చెప్పవచ్చు."[103] ఈ ఆల్బమ్ UKలో 41వ స్థానంలో నిలిచి, అగ్ర 40 స్థానాల్లో ప్రవేశించలేకపోయింది మరియు USలో బిల్‌బోర్డ్ 200 లో 122వ స్థానానికి చేరుకుంది. క్రాస్ పర్పసెస్‌ లో "ఈవిల్ ఐ" పాటకు వ్యాన్ హెలాన్ గిటారు వాద్యకారుడు ఎడ్డియే వ్యాన్ హెలెన్ సహరచన చేశాడు, కాని రికార్డ్ లేబుల్ పరిమితుల కారణంగా పేరు పొందలేదు.[21] క్రాస్ పర్పసెస్‌ కు మద్దతుగా పర్యటనను USలో మార్బిడ్ ఏంజిల్ మరియు మోటార్‌హెడ్‌లతో ఫిబ్రవరిలో ప్రారంభమైంది. బ్యాండ్ 13 ఏప్రిల్ 1994లో హామ్మెర్‌స్మిత్ అపోలోలో ఒక ప్రత్యక్ష ప్రదర్శనను చిత్రీకరించింది, తర్వాత దానిని ఒక CDతో కలిపి క్రాస్ పర్పసెస్ లైవ్ అనే పేరుతో VHSలో విడుదల చేసింది. జూన్ 1994లో క్యాథిడ్రల్ మరియు గాడ్‌స్పీడ్‌లతో యూరోపియన్ పర్యటన తర్వాత, డ్రమ్మర్ బాబీ రోండినెల్లే బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు మరియు ఆ స్థానంలో దక్షిణ ఆఫ్రికాలో ఐదు ప్రదర్శనల కోసం అసలైన బ్లాక్ సబ్బాత్ డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్ చేరాడు.

క్రాస్ పర్పసెస్‌ కు పర్యటన పర్వం తర్వాత, బాసిస్ట్ గీజెర్ బట్లర్ మళ్లీ బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు. "చివరికి నేను ఆఖరి సబ్బాత్ ఆల్బమ్‌తో పూర్తిగా కళ్లు తెరిచాను మరియు నేను సబ్బాత్ చేస్తున్న అంశం కంటే నేను వ్రాస్తున్న అంశానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇస్తాను."[101] బట్లర్ ఒక సోలో ప్రాజెక్ట్ GZRను రూపొందించాడు మరియు 1995లో ప్లాస్టిక్ ప్లానెట్‌ ను విడుదల చేశాడు. ఈ ఆల్బమ్‌లో "గివింగ్ అప్ ది గోస్ట్" అనే పాట ఉంది, దీనిలో బ్లాక్ సబ్బాత్ పేరు మరియు గీతాలను కొనసాగిస్తున్నందుకు క్లిష్టపరిస్థితిని ఎదుర్కొన్నాడు: నువ్వు భావ చౌర్యం మరియు హాస్యానుకృతి చేశావు / మన భావం యొక్క ఇంద్ర జాలం / మీ ఉద్దేశ్యంలో ఒక ప్రముఖడు / మీ స్నేహితులు అందరిని వదలిపెట్టావు / నువ్వు తప్పు చేసావని అంగీకరించవు / ఆ స్ఫూర్తి చనిపోయింది మరియు పోయింది .[104]

బట్లర్ వదిలి వెళ్లిపోయిన తర్వాత, కొత్తగా తిరిగి వచ్చిన డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్ మళ్లీ బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు. ఐయోమీ టైర్ బృంద సిబ్బిందిని మళ్లీ ఏకం చేస్తూ, మాజీ సభ్యులు బాస్ కోసం నెయిల్ ముర్రే మరియు డ్రమ్స్ కోసం కోజే పోవెల్‌ను తిరిగి నియమించాడు. బ్యాండ్ కొత్త ఆల్బమ్‌ను నిర్మించడానికి బాడీ కౌంట్ గిటారు వాద్యకారుడు ఎర్నియే సిని బృందంలో చేర్చుకుంది. ఈ ఆల్బమ్‌లో బాడీ కౌంట్ గాయకుడు ఐస్ టి "ఇల్యూజన్ ఆఫ్ పవర్"లో గానం చేశాడు.[105] ఫలితంగా రూపొందించబడిన ఫర్బిడెన్ 8 జూన్ 1995లో విడుదల అయ్యింది, కాని US మరియు UKల్లో చార్ట్‌లో ప్రవేశించలేకపోయింది.[106][107] ఈ ఆల్బమ్‌ను విమర్శకులు విస్తృతంగా విమర్శించారు; Allmusic యొక్క బ్రాడ్లే టోరియానో ఇలా చెప్పాడు "చికాకుపెట్టే పాటలు, ఆమోదరహిత నిర్మాణం మరియు ఉత్సాహరహిత ప్రదర్శన, దీనిని నిజంగా అధిక ఉత్సాహభరిత అభిమానులు మినహా అందరూ సులభంగా తిరస్కరిస్తారు";[108] అయితే బ్లెండర్ మ్యాగజైన్ దీని గురించి వ్యాఖ్యానిస్తూ, ఫర్బిడెన్ "ఒక కలవరపెట్టే ఆల్బమ్... బ్యాండ్ యొక్క చెత్త ఆల్బమ్" అని చెప్పింది.[109]

బ్లాక్ సబ్బాత్ జూలై 1995న ఓపెనర్లు మోటర్‌హెడ్ మరియు టియామాట్‌లతో ఒక ప్రపంచ పర్యటనను ప్రారంభించింది, పర్యటనలో రెండు నెలల తర్వాత, డ్రమ్మర్ కోజీ పోవెల్ ఆరోగ్య సమస్యలు కారణంగా బ్యాండ్‌ను విడిచి పెట్టాడు మరియు ఆ స్థానంలో మాజీ డ్రమ్మర్ బాబీ రోండినెల్లీ వచ్చి చేరాడు. డిసెంబరు 1995లో ఆసియన్ తేదీలు పూర్తి చేసిన తర్వాత, టోనీ ఐయోమీ బ్యాండ్‌కు విరామం ఇచ్చాడు మరియు మాజీ బ్లాక్ సబ్బాత్ గాయకుడు గ్లెన్ హ్యూగెస్ మరియు మాజీ జూడాస్ ప్రీస్ట్ డ్రమ్మర్ డేవ్ హోలాండ్‌లతో ఒక సోలో ఆల్బమ్‌పై పని ప్రారంభించాడు. ఈ ఆల్బమ్ పూర్తి అయిన తర్వాత అధికారికంగా విడుదల కాలేదు, అయితే అతి కొద్దికాలంలోనే ఎయిత్ స్టార్ అనే పేరుతో విస్తృతంగా చట్టవ్యతిరేక విక్రయాలు జరిగాయి. ఈ ఆల్బమ్ అధికారికంగా 2004లో ది 1996 DEP సెషన్స్ అనే పేరుతో విడుదలైంది, దీనిలో హోలాండ్ యొక్క డ్రమ్స్‌ను సెషన్ డ్రమ్మర్ జిమ్మీ కాప్లేచే రీరికార్డ్ చేయబడ్డాయి.[110]

1997లో, టోనీ ఐయోమీ అధికారింగా ఓజీ ఓస్బోర్నే మరియు అసలైన బ్లాక్ సబ్బాత్ బృంద సిబ్బందితో మళ్లీ చేరడానికి ప్రస్తుత బృందాన్ని తొలగించాడు. ఓస్బోర్నే యొక్క 1992 కోస్టా మెసా ప్రదర్శనలో క్లుప్తమైన బ్యాండ్ కలిసిన సమయం నుండి అసలైన బృంద సభ్యులతో పునఃకలయిక కోసం ప్రణాళికను రూపొందిస్తున్నట్లు గాయకుడు టోనీ మార్టిన్ చెప్పాడు మరియు బ్యాండ్ I.R.S. రికార్డ్స్‌తో తమ రికార్డ్ ఒప్పందాన్ని పూర్తి చేయడానికి తదుపరి ఆల్బమ్‌లను విడుదల చేసింది. తర్వాత మార్టిన్ ఫర్బిడెన్ ఒక "లేబుల్ ఒప్పందం నుండి బ్యాండ్‌ను విముక్తి చేసిన పూరక ఆల్బమ్, గాయకుడుని దూరం చేసింది మరియు పునఃకలయికకు కారణమైంది. అయితే ఆ సమయంలో అది నా అంతరంగిక సమాచారం కాదు."[111] I.R.S. రికార్డ్స్ బ్యాండ్ ఒప్పందాన్ని పూర్తి చేయడానికి 1996లో ఒక సంకలన ఆల్బమ్‌ను ది సబ్బాత్ స్టోన్స్ అనే పేరుతో విడుదల చేసింది,దీనిలో బోర్న్ ఎగైన్ నుండి ఫర్బిడెన్ వరకు పాటలు ఉన్నాయి.

ఓస్బోర్నే పునఃకలయిక (1997–2006)[మార్చు]

2007లో ఓజే ఓస్బోర్నే.

1997 వేసవికాలంలో, టోనీ ఐయోమీ, గీజెర్ బట్లర్ మరియు ఓజీ ఓస్బోర్నేలు అధికారికంగా ఓస్బోర్నే సోలో బ్యాండ్‌తో సహా ఓజీఫెస్ట్ ఉత్సవ పర్యటన సహ-నిర్వహణ కోసం మళ్లీ ఏకం అయ్యారు. బిల్ అతని సోలో ప్రాజెక్ట్ ది బిల్ యార్డ్ బ్యాండ్‌తో మునుపటి నిర్ణయాల కారణంగా హాజరు కాలేకపోయాడు, కనుక ఈ బృంద సిబ్బందిలో బిల్ యార్డ్ స్థానంలో ఓస్బోర్నే డ్రమ్మర్ మైక్ బార్డిన్ వచ్చి చేరాడు.[23] డిసెంబరు 1997లో, సమూహం వార్డ్‌చే ఏకమైంది, ఓస్బోర్నే 1992 "పదవీ విరమణ ప్రదర్శన" తర్వాత అసలైన నాలుగు సభ్యులు మొట్టమొదటిసారిగా మళ్లీ ఏకమైనట్లు చెప్పవచ్చు. అసలైన బృంద సిబ్బంది బిర్మింగ్హమ్ NECలో రెండు ప్రదర్శనలను రికార్డ్ చేసింది, ఇవి 20 అక్టోబరు 1998న డబుల్ ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్ రీయూనియన్ వలె విడుదల అయ్యాయి. రీయూనియన్ బిల్‌బోర్డ్ 200 లో పదకొండవ స్థానానికి చేరుకుంది మరియు USలో ప్లాటినమ్ స్థాయికి చేరుకుంది.[23][112] ఈ ఆల్బమ్ నుండి సింగిల్ "ఐరన్ మ్యాన్" వచ్చింది, ఇది 2000లో బెస్ట్ మెటల్ పెర్ఫార్మెన్స్‌కు బ్లాక్ సబ్బాత్ దాని మొట్టమొదటి గ్రామీ అవార్డును గెలుచుకుంది, నిజానికి ఈ పాట 30 సంవత్సరాల తర్వాత విడుదలయ్యింది. రీయూనియన్‌ లో రెండు కొత్త స్టూడియో ట్రాక్‌లు "సైకో మ్యాన్" మరియు "సెల్లింగ్ మై సోల్"లు కూడా ఉన్నాయి, ఇవి రెండూ బిల్‌బోర్డ్ మెయిన్‌స్ట్రీమ్ రాక్ ట్రాక్స్‌ లో అగ్ర 20 స్థానాల్లోకి ప్రవేశించాయి.

1998 వేసవి కాలంలో బ్యాండ్ ఒక యూరోపియన్ పర్యటనను ప్రారంభించడానికి కొన్ని రోజులు ముందు, డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్ గుండె పోటుకు గురయ్యాడు మరియు ఆస స్థానంలో తాత్కాలికంగా మాజీ డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్ నియమించబడ్డాడు.[113] వార్డ్ US పర్యటనకు ఓపెనర్స్ పాంటెరాతో సరైన సమయంలో తిరిగి వచ్చాడు, ఇది జనవరి 1999లో ప్రారంభమైంది మరియు వార్షిక ఓజ్జాఫెస్ట్ పర్యటనను ప్రచారం చేస్తూ వేసవి కాలం మొత్తం కొనసాగింది.[23] ఓజ్జాఫెస్ట్ ప్రదర్శనల తర్వాత, సభ్యులు సోలో అంశాలపై పని చేస్తున్న కారణంగా బ్యాండ్‌కు విరామం ఇచ్చారు. టోనీ ఐయోమీ 2000లో అతని మొదటి అధికారిక సోలో ఆల్బమ్ ఐయోమీ ని విడుదల చేశాడు, ఓస్బోర్నే అతని తదుపరి సోలో విడుదల డౌన్ టూ ఎర్త్‌ పై పనిని కొనసాగించాడు.

బ్లాక్ సబ్బాత్ 2001 వసంత కాలంలో కొత్త అంశంపై పని చేయడానికి మొత్తం నలుగురు అసలైన సభ్యులు మరియు నిర్మాత రిక్ రూబిన్‌తో స్టూడియోకి తిరిగి చేరుకున్నారు,[23] 2001లో వేసవి కాలంలో ఓస్బోర్నే తన సోలో ఆల్బమ్‌లో ట్రాక్‌లను పూర్తి చేయడానికి వెళ్లిపోవడంతో సెషన్‌లు నిలిపివేయబడ్డాయి.[114] "ఇది ముగిసింది" అని ఐయోమీ చెప్పాడు. "మేము ముందుకు కొనసాగించలేము మరియు ఇది సిగ్గుచేటు ఎందుకంటే [పాటలు] నిజంగా good".[115] ఐయోమీ ఆల్బమ్‌లో పనిచేయడానికి బ్యాండ్ సభ్యులు అందరినీ ఒకేచోట చేర్చడంలోని కష్టం గురించి వ్యాఖ్యానించాడు:

It's quite different recording now. We've all done so much in between. In [the early] days there was no mobile phone ringing every five seconds. When we first started, we had nothing. We all worked for the same thing. Now everybody has done so many other things. It's great fun and we all have a good chat, but it's just different, trying to put an album together.[115]

మార్చి 2002లో, ఓజీ ఓస్బోర్నే యొక్క ఎమ్మే విన్నింగ్ రియాల్టీ TV కార్యక్రమం "ది ఓస్బోర్నేస్" MTVలో ప్రారంభమైంది మరియు కొద్దికాలంలోనే ప్రపంచ వ్యాప్తంగా విజయం సాధించింది.[23] ఈ కార్యక్రమం ఓస్బోర్నేను అధిక ప్రేక్షకులకు పరిచయం చేసింది మరియు బ్యాండ్ యొక్క మునుపటి కేటలాగ్ లేబుల్‌ను పెట్టుబడిగా శాంచరీ రికార్డ్స్ ఒక డబుల్ ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్ పాస్ట్ లైవ్స్‌ ను విడుదల చేసింది, దీనిలో మునుపటి అనాధికార లైవ్ ఎట్ లాస్ట్ ఆల్బమ్‌తో సహా 70ల్లో రికార్డ్ చేసిన సంగీత కచేరీ అంశాలు పొందుపర్చింది. బ్యాండ్ 2004 వేసవి కాలం వరకు విరామంలో ఉండిపోయింది, తర్వాత వారు ఓజ్జ్‌ఫెస్ట్ 2004 మరియు 2005 ప్రచారానికి మళ్లీ కలుసుకున్నారు. నవంబరు 2005లో, బ్లాక్ సబ్బాత్‌కు UK మ్యూజిక్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్‌లో స్థానం కల్పించారు మరియు పదకొండు సంవత్సరాల అర్హత తర్వాత మార్చి 2006లో బ్యాండ్ US రాక్ అండ్ రోల్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్‌లో స్థానం కల్పించారు.[116] అవార్డుల ఉత్సవంలో, బ్యాండ్‌ను ప్రశంసిస్తూ, మెటాలికా రెండు బ్లాక్ సబ్బాత్ పాటలు "హోల్ ఇన్ ది స్కై" మరియు "ఐరన్ మ్యాన్‌"లను ప్రదర్శించింది.[117]

ది డియో ఇయర్స్ మరియు హెవన్ అండ్ హెల్ (2006-ఇప్పటి వరకు)[మార్చు]

2007లో కాటోవైస్‌లో హెవిన్ అండ్ హెత్‌తో ఒక డ్రోమ్ సోలోను ప్రదర్శిస్తున్న విన్నియే అపైస్

2006లో ఓజీ ఓస్బోర్నే కొత్త సోలో ఆల్బమ్ అంశంపై పని చేస్తున్నప్పుడు, రినో రికార్డ్స్ ది డియో ఇయర్స్‌ ను విడుదల చేసింది, దీనిలో రోనీ జేమ్స్ డియో గల నాలుగు బ్లాక్ సబ్బాత్ విడుదలల నుండి సంగ్రహించిన సంకలన పాటలు ఉన్నాయి. విడుదలకు, మూడు కొత్త పాటలను రచించడానికి మరియు రికార్డ్ చేయడానికి ఐయోమీ, బట్లర్, డియో మరియు అపైస్‌లు మళ్లీ కలిసి పని చేశారు. ది జియో ఇయర్స్ 3 ఏప్రిల్ 2007న విడుదల అయ్యింది, ఇది బిల్‌బోర్డ్ 200 లో 54 స్థానానికి చేరుకుంది, సింగిల్ "ది డెవిల్ క్రైయిడ్" మెయిన్‌స్ట్రీమ్ రాక్ ట్రాక్స్ చార్ట్‌లో 37 స్థానానికి చేరుకుంది.[41] ఫలితాలతో సంతృప్తి చెందిన ఐయోమీ మరియు డియోలు ఒక ప్రపంచ పర్యటన కోసం హెవిన్ అండ్ హెల్ కాలం బృంద సభ్యులను మళ్లీ ఏకం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ఓస్బోర్నే, బట్లర్, ఐయోమీ మరియు వార్డ్‌ల బృందాన్ని ఇప్పటికీ బ్లాక్ సబ్బాత్ వలె పిలుస్తారు, అదే పేరుతో ఆల్బమ్ విడుదల చేసిన తర్వాత, అస్పష్టతను నివారించడానికి, కొత్తగా ఒకటైన బృంద సిబ్బంది తమకు తామే హెవన్ అండ్ హెల్ పేరు ఎంచుకున్నారు. ప్రారంభంలో డ్రమ్మర్ బిల్ యార్డ్ పాల్గొనేందుకు అంగీకరించాడు, కాని "బ్యాండ్ సభ్యుల్లో కొంతమంది"తో సంగీతపరంగా తేడాలు రావడంతో పర్యటన ప్రారంభానికి ముందు విరమించకున్నాడు.[118] అతను స్థానంలో మాజీ డ్రమ్మర్ విన్నే అపైస్ నియమించబడ్డాడు, ఈ విధంగా మోబ్ రూల్స్ మరియు డిహ్యూమనైజర్ ఆల్బమ్‌ల బృంద సభ్యులు మళ్లీ ఏకమయ్యారు.

హెవిన్ అండ్ హెల్ ఓపెనర్స్ మెగాడెత్ మరియు లాంబ్ ఆఫ్ గాడ్‌లతో USలో పర్యటించారు మరియు ఒక ప్రత్యక్ష ఆల్బమ్‌ను రికార్డ్ చేశారు మరియు దానిని లైవ్ ఫ్రమ్ రేడియో సిటీ మ్యూజిక్ హాల్ అనే పేరుతో 30 మార్చి 2007న DVD విడుదల అయ్యింది. నవంబరు 2007లో, డియో బ్యాండ్ ఒక కొత్త స్టూడియో ఆల్బమ్‌ను రికార్డ్ చేయడానికి ప్రణాళికను సిద్ధం చేస్తున్నట్లు నిర్ధారించాడు,[119] ఇది తర్వాత సంవత్సరంలో రికార్డ్ చేయబడింది. ఏప్రిల్ 2008లో, బ్యాండ్ త్వరలో ఒక కొత్త బాక్స్ సెట్ విడుదల గురించి మరియు జుడాస్ ప్రీస్ట్, మోటార్‌హెడ్ మరియు టెస్టామెంట్‌లతో మెటల్ మాస్టర్స్ పర్యటనలో పాల్గొంటున్నట్లు ప్రకటించింది.[120] బాక్స్ సెట్ ది రూల్స్ ఆఫ్ హెల్‌ లో డియో పాల్గొన్న అన్ని బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్‌ల యొక్క మళ్లీ మెరుగుపర్చిన వెర్షన్‌లు ఉన్నాయి, దీనికి మెటల్ మాస్టర్స్ పర్యటనలో మద్దతు దక్కింది. 2009లో, బ్యాండ్ వారి ప్రారంభ స్టూడియో ఆల్బమ్ ది డెవిల్ యూ నో ఏప్రిల్ 28న విడుదల అవుతుందని ప్రకటించింది.[121]

26 మే 2009లో, ఓస్బోర్నే న్యూయార్క్‌లోని ఒక సమాఖ్య న్యాయస్థానంలో ఐయోమ్ చట్టవిరుద్ధంగా బ్యాండ్ పేరును ఉపయోగించాడని ఆరోపిస్తూ అతనికి వ్యతిరేకంగా ఒక దావా వేశాడు. ఐయోమీ ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు, తాను బ్యాండ్ యొక్క నలభై ఒకటి సంవత్సరాలు పాటు పూర్తి బ్యాండ్ సభ్యుని కొనసాగని ఏకైక వ్యక్తిని అని మరియు 1980లో పేరుపై బ్యాండ్ సభ్యులు హక్కును కోల్పోయారని, కనుక బ్యాండ్ యొక్క పేరుపై తనకై అధిక హక్కులు ఉంటాయని చెప్పాడు. అయితే, దావాలో, ఓస్బోర్నే వ్యాపార చిహ్నంలో 50% యాజమాన్య హక్కును అభ్యర్థించాడు, ఈ విచారణలు నలుగురు అసలైన సభ్యులకు సమాన యాజమాన్య హక్కులకు దారి తీయవచ్చని ఊహించాడు.[122]

అతని జీవిత చరిత్ర "ఐ యామ్ ఓజీ"ని ప్రచారం చేస్తున్న ఇటీవల ఇంటర్వ్యూల్లో, ఓస్బోర్నే, అతను ఒక పునఃకలయిక నిరాకరించడం లేదని పేర్కొన్నాడు, తాను అందరు అసలైన సభ్యులతో పునఃకలయికపై సంశయాన్ని వ్యక్తం చేశాడు. ఓజీ ఇలా చెప్పాడు, "నేను అది (పునఃకలయిక) ఎప్పటికీ సాధ్యం కాదని వ్రాయలేదు, కాని ప్రస్తుతం దానికి ఏదైనా అవకాశం ఉందని నేను అనుకోవడం లేదు. కాని ఎవరికి తెలుసు భవిష్యత్తులో నా కోసం ఏమి వేచి ఉందో? అదే నా విధి అయితే, మంచిదే." ఓస్బోర్నే ఆ అంశాన్ని తన మాజీ-ప్రేయసిని తిరిగి కలవడంతో పోల్చాడు, "నేను చిన్నవయస్సులో ఉన్నప్పుడు, నాకు కొంతమంది స్నేహితురాళ్లు ఉన్నారు మరియు నేను వెళ్లతాను, 'నాకు షిర్లేతో తిరిగి వెళ్లడానికి నిజంగా సంతోషం' మరియు తర్వాత నువ్వు ఒంటరిగా వెళ్లిపోతావు, 'నేను ఎందుకు ఇలా ఆలోచిస్తున్నాను?' [123]

సంగీత శైలి[మార్చు]

బ్లాక్ సబ్బాత్ పలు సిబ్బంది సభ్యులతో మరియు శైలీకృత మార్పులతో కొనసాగినప్పటికీ, వారి ధ్వని ముఖ్యంగా భయానక గీతాలు మరియు డూమీ సంగీతంతో నిండి ఉంటుంది,[19] తరచూ సంగీత ట్రిటోన్‌ను ఉపయోగిస్తారు, దీనిని "డెవిల్స్ ఇంటర్వెల్" అని కూడా పిలుస్తారు.[18] ప్రారంభ 1907ల్లో ప్రజాదరణ పొందిన సంగీతానికి పూర్తి విరుద్ధంగా సాగిన, బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క భయానక సంగీతం ఆ కాలంలోని రాక్ విమర్శకులచే తిరస్కరించబడింది.[23] వారి ప్రారంభ హెవీ మెటల్ తరానికి చెందిన పలువురి లాగా, బ్యాండ్ రాక్ రేడియోలో దాదాపు ఎటువంటి ప్రసారాన్ని పొందలేదు.[124]

బ్యాండ్ యొక్క ప్రాథమిక గేయరచయిత టోనీ ఐయోమీ బ్లాక్ సబ్బాత్ సంగీతంలోని అధిక భాగాన్ని రచించాడు, ఓస్బోర్నే శ్రావ్య గానాన్ని రచించాడు మరియు బాసిస్ట్ గీజెర్ బట్లర్ భావగీతాలను రచించాడు. ఈ పద్ధతి కొత్త అంశాన్ని అందించాలనే ఒత్తిడిని అనుభవించే ఐయోమీని కొన్నిసార్లు నిరాశపరిచింది. "నేను ఏ ఆలోచనను చెప్పకపోతే, ఎవరూ ఏ పని చేయరు."[42] ఐయోమ్ యొక్క ప్రభావంలో, ఓస్బోర్నే తర్వాత ఇలా చెప్పాడు:

Black Sabbath never used to write a structured song. There'd be a long intro that would go into a jazz piece, then go all folky... and it worked. Tony Iommi—and I have said this a zillion times—should be up there with the greats. He can pick up a guitar, play a riff, and you say, 'He's gotta be out now, he can't top that.' Then you come back, and I bet you a billion dollars, he'd come up with a riff that'd knock your fucking socks off.[125]

ప్రారంభ బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్‌ల్లో సరిగా ట్యూన్ చేయని గిటార్లను ఉపయోగించారు, ఇవి సంగీతంలోని భయానక అనుభూతిని అందించాయి.[23] 1966లో, బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను స్థాపించడానికి ముందు, గిటారు వాద్యకారుడు టోనీ ఐయోమీ షీట్ మెటల్‌లో పని చేస్తున్నప్పుడు ఒక ప్రమాదంలో అతని కుడి చేతి రెండు వేళ్ల కొనలు పోగొట్టుకున్నాడు. ఐయోమీ దాదాపు సంగీతాన్ని విడిచి పెట్టాడు, కాని అతని స్నేహితుడు రెండు వ్రేళ్లను కోల్పోయిన ఒక జాజ్ గిటారు వాద్యకారుడు డ్జాంగో రెయిన్‌హార్డ్‌ సంగీతాన్ని వినమని చెప్పాడు.[126] రెయిన్‌హార్డ్‌చే ప్రోత్సహించబడిన ఐయోమీ అతను కోల్పోయిన చేతివ్రేళ్లను కప్పిపుచ్చిడానికి ప్లాస్టిక్ మరియు తోలుతో తయారు చేయబడిన రెండు వ్రేళ్ల తొడుగులను చేయించుకున్నాడు. గిటారు వాద్యకారుడు తేలికైన తీగలను ఉపయోగించడం ప్రారంభించాడు మరియు అతని కృత్రిమ భాగాలతో తీగలపై మంచి పట్టు కోసం అతని గిటారును ట్యూన్‌ను తగ్గించేవాడు, ఇది అనుకోని విధంగా సంగీతానికి క్షుద్ర సంగీత అనుభూతిని అందించింది."[126] బ్యాండ్ యొక్క ప్రారంభ చరిత్రలో ఐయోమీ E♭ ట్యూనింగ్ లేదా ప్రాథమిక ట్యూనింగ్ నుండి ఒక సగం సృతిని తగ్గింపుకు స్థిరపడటానికి ముందుగా C# ట్యూనింగ్ లేదా 3 సెమీటోన్స్ తగ్గింపుతో సహా వేర్వేరు క్షీణిత ట్యూనింగ్‌లతో ప్రయోగం చేశాడు.[127]

ఉత్తరదాయిత్వం[మార్చు]

బ్లాక్ సబ్బాత్ అనేది అధిక ప్రభావిత భారీ మెటల్ బ్యాండ్ వలె చెప్పవచ్చు. బ్యాండ్ పారానోయిడ్ వంటి అధ్బుతమైన విడుదలలతో కళా ప్రక్రియను రూపొందించడానికి సహాయపడింది, ఈ ఆల్బమ్ గురించి మాట్లాడుతూ, రోలింగ్ స్టోన్ మ్యాగజైన్ "ఇది సంగీతాన్ని పూర్తిగా మార్చివేసిందని" పేర్కొంది,[128] మరియు బ్యాండ్‌ను "భారీ మెటల్ యొక్క బీటెల్స్"గా సూచించింది.[129] టైమ్ మ్యాగజైన్ పారానాయిడ్‌ ను "భారీ మెటల్ యొక్క జన్మస్థలం"గా పేర్కొంది, దానిని వారి సర్వకాల అగ్ర 100 ఆల్బమ్‌ల్లో చేర్చింది.[130] MTV దాని అగ్ర పది భారీ మెటల్ బ్యాండ్‌ల్లో బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను మొదటి స్థానంలో ఉంచింది[131] మరియు VH1 వారిని హార్డ్ రాక్‌లో దాని 100 అత్యుత్తమ కళాకారుల జాబితాలో రెండవ స్థానంలో ఉంచింది.[132] VH1 బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క "ఐరన్ మ్యాన్"ను వారి అత్యుత్తమ మెటల్ పాటల కౌంట్‌డౌన్‌లో ఒకటవ స్థానంలో ఉంచింది.[133] Allmusic యొక్క విలియమ్ రుహ్ల్‌మాన్ ఇలా చెప్పాడు:

Black Sabbath has been so influential in the development of heavy metal rock music as to be a defining force in the style. The group took the blues-rock sound of late '60s acts like Cream, Blue Cheer, and Vanilla Fudge to its logical conclusion, slowing the tempo, accentuating the bass, and emphasising screaming guitar solos and howled vocals full of lyrics expressing mental anguish and macabre fantasies. If their predecessors clearly came out of an electrified blues tradition, Black Sabbath took that tradition in a new direction, and in so doing helped give birth to a musical style that continued to attract millions of fans decades later.[23]

ప్రభావం మరియు ఆవిష్కరణ[మార్చు]

భారీ మెటల్‌లో బ్లాక్ సబ్బాత్ యొక్క ప్రభావం ఒకే విధంగా లేదు, బ్యాండ్ లెక్కలేనని బ్యాండ్‌లను అధికంగా ప్రభావితం చేసినట్లు సూచించబడింది, వారిలో మెటాలికా[11], ఐరన్ మైడెన్[134], స్లేవర్[11], డెత్[11], కోర్న్[11], మేహెమ్[11], వెనమ్[11], అలైస్ ఇన్ చైన్స్, ఆంథ్రాక్స్, డిస్ట్ర్బూడ్, ఐసెడ్ ఎర్త్, మాల్విన్స్, ఓపెత్,[135] పాంటెరా[11], మెగాడెత్,[136] ది శాంషింగ్ పంప్కిన్స్,[137] స్లిప్నాట్,[138] ఫో ఫైటర్స్,[139] ఫియర్ ఫ్యాక్టరీ,[140] క్యాండెల్‌మాస్,[141] మరియు గాడ్‌స్మాక్క్‌‌లు ఉన్నాయి.[142] రెండు గోల్డ్ స్థాయి అమ్మకాల ప్రశంస ఆల్బమ్‌లు నాటివిటే ఇన్ బ్లాక్ వాల్యూమ్ 1 & 2 విడుదలయ్యాయి, వీటిలో సెపుల్టురా, వైట్ జాంబియో, టైప్ ఓ నెగిటివ్, ఫెయిత్ నో మోర్, మెషీన్ హెడ్, సిస్టమ్ ఆఫ్ ఏ డౌన్ మరియు మానిస్టర్ మాగ్నెట్‌లచే కవర్ పాటలు ఉన్నాయి.

2006లో మెటాలికా యొక్క లార్స్ ఉల్‌రిచ్ తన బ్యాండ్ సభ్యుడు జేమ్స్ హెట్ఫీల్డ్‌తో కలిసి బ్లాక్ సబ్బాత్‌ను రాక్ అండ్ రోల్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్‌లోకి ప్రవేశపెట్టాడు, ఇలా పేర్కొన్నాడు, "బ్లాక్ సబ్బాత్ అనేది ఎల్లప్పుడూ భారీ మెటల్ సంగీతానికి పర్యాయపదంగా ఉంటుంది"[143] హెట్ఫీల్డ్ ఇలా చెప్పాడు, "సబ్బాత్ నేను క్షుద్ర-సంగీతాన్ని ప్రారంభించేలా చేసింది మరియు నేను అందులో చిక్కుకునిపోయాను. టోనీ ఐయోమీ భారీ రిఫ్ యొక్క రారాజుగా చెప్పవచ్చు."[144] మాజీ గన్స్ అండ్ రోజెస్ గిటారు వాద్యకారుడు స్లాష్ పారానోయిడ్ ఆల్బమ్ గురించి ఇలా చెప్పాడు: "ఈ సంపూర్ణ రికార్డ్‌లో ఉన్నది ఏమిటంటే మీరు చిన్న వయస్సులో ఉన్నప్పుడు మీరు దానిని వినండి, అది నిజంగా వేరొక ప్రపంచం వలె ఉంటుంది. ఇది మీ మెదడు వేరొక కోణంలో ఆలోచించేలా చేస్తుంది.... పారానోయిడ్ అనేది మొత్తం సబ్బాత్ అనుభవంగా చెప్పవచ్చు; ఆ సమయంలో సబ్బాత్ అంటే ఏమిటి సమీప పోలికను కలిగి ఉంది. టోనీ యొక్క ప్రదర్శన శైలి - ఇది 'పారానాయిడ్'కు లేదా 'హెవిన్ అండ్ హెల్'కు పూర్తి వైరుధ్యం అనే దానికి సంబంధం లేకుండా - ఇది చాలా ప్రత్యేకంగా చెప్పవచ్చు."[144] ఆంథ్రాక్స్ గిటారు వాద్యకారుడు స్కాట్ ఐయాన్ ఇలా చెప్పాడు "నేను హాజరయ్యే ప్రతి ఇంటర్వ్యూలోనూ ఒక ప్రశ్నను ఎదుర్కొంటాను, 'మీ అగ్ర ఐదు మెటల్ ఆల్బమ్‌లు ఏమిటి?' నన్ను నేను సమాధానపరుచుకుంటాను మరియు ఎల్లప్పుడూ మొదటి ఐదు సబ్బాత్ ఆల్బమ్‌ల పేర్లను చెబుతాను."[144] ల్యాంబ్ ఆఫ్ గాడ్ యొక్క క్రిష్ అడ్లెర్ అలా చెప్పాడు: "భారీ మెటల్‌ను ప్రదర్శించే ఎవరైనా వారు బ్లాక్ సబ్బాత్‌చే ప్రభావితం కాలేదని చెబితే, వారు అసత్యం చెబుతున్నారని నేను భావిస్తాను. మొత్తం భారీ మెటల్ సంగీతం ఏదో మార్గంలో బ్లాక్ సబ్బాత్ చేసిన పద్ధతిచే ప్రభావితం అయ్యిందని నేను భావిస్తున్నాను."[145]

భారీ మెటల్ సంగీతానికి మార్గదర్శకులుగా ఉండటమే కాకుండా, వారు భారీ మెటల్ ఉపసాహిత్యాలు స్టోనెర్ రాక్,[146] స్లడ్జ్ మెటల్,[147][148] బ్లాక్ మెటల్ మరియు డోమ్ మెటల్‌లకు స్థాపకులుగా చెప్పవచ్చు. సబ్బాత్ గోథిక్ సంగీతాన్ని ఒక సాహిత్యంగా మార్చిన ప్రారంభ కళాకార బృందాల్లో ఒక బృందంగా కూడా చెప్పవచ్చు.[149]

సభ్యులు[మార్చు]

ప్రస్తుత బృంద సభ్యులు

డిస్కోగ్రఫీ[మార్చు]

సూచనలు[మార్చు]

  1. Fletcher, Gordon (Feb 14, 1974). "Rolling Stone review of Sabbath Bloody Sabbath 1974". Retrieved 2009-01-24. 
  2. 2.0 2.1 Huey, Steve. "AMG Paranoid Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-02-11. 
  3. "Greatest Metal Artists of All Time". MTV. Retrieved 2008-03-29. 
  4. [1]
  5. "RIAA Top Selling Artists". Retrieved 2009-02-07. 
  6. రోలింగ్ స్టోన్ ఎన్‌సైక్లోపీడియా ఆఫ్ రాక్ అండ్ రోల్, 3వ ఎడిషన్, 2001, రోలింగ్ స్టోన్ ప్రెస్, U.S. pg.1028
  7. ""Heavy Metal"". Seven Ages of Rock. 2009-03-05. 8 minutes in. Yesterday.
  8. Osbourne, Ozzy; Ayres, Chris, I Am Ozzy, Grand Central Publishing, p. 63, ISBN 0446569895 
  9. Dwyer, Robert. Timeline "Black Sabbath Live Project - Beginnings". Sabbathlive.com. Retrieved 2007-12-09. 
  10. Siegler, Joe. "Black Sabbath Online: Band Lineup History". Blacksabbath.com. Retrieved 2007-12-09. 
  11. 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 Gill, Chris (December 2008). "The Eternal Idol". Guitar World. 
  12. "Melody Maker 1968-12-21". Melody Maker Magazine. Archived from the original on 2007-06-04. Retrieved 2008-02-14. 
  13. Rosen 1996, p. 34
  14. "Ozzy Osbourne: The Godfather of Metal". NYRock.com. June 2002. Retrieved 2008-02-14. 
  15. Charles Strong, Martin (2006). The Essential Rock Discography 1 (8 ed.). Canongate. p. 97. ISBN 1841958603. 
  16. Wilson, Dave (2004). Rock Formations: Categorical Answers to How Band Names Were Formed. Cidermill Books. p. 51. ISBN 0974848352. 
  17. VH1చే ఓజే ఓస్బోర్నే: బిహెండ్ ది మ్యూజిక్ ; 1998-04-19న మొట్టమొదటిగా ప్రసారం చేయబడింది.
  18. 18.0 18.1 R. Lewis, James (2001). Satanism today: an encyclopedia of religion, folklore, and popular culture. ABC-CLIO. p. 72. ISBN 1576072924. 
  19. 19.0 19.1 Torreano, Bradley. "Song Review: Black Sabbath". Allmusic. Macrovision. Retrieved 2009-04-23. 
  20. Koskoff, Ellen (2005). "Popular Musics". Music Cultures in the United States. Routledge. p. 356. ISBN 0415965896. 
  21. 21.00 21.01 21.02 21.03 21.04 21.05 21.06 21.07 21.08 21.09 21.10 21.11 21.12 Sharpe-Young, Garry. "MusicMight.com Black Sabbath Biography". MusicMight.com. 
  22. Rosen 1996, p. 38
  23. 23.00 23.01 23.02 23.03 23.04 23.05 23.06 23.07 23.08 23.09 23.10 23.11 23.12 23.13 23.14 23.15 23.16 23.17 Ruhlmann, William. ""AMG Biography"". Allmusic. Retrieved 2008-02-14. 
  24. 24.0 24.1 24.2 ""Rolling Stone Biography"". RollingStone.com. Retrieved 2008-02-14. 
  25. Bangs, Lester (May 1970). "Black Sabbath Album Review". Rolling Stone Magazine #66, May 1970. Retrieved 2008-02-14. 
  26. బ్లాక్ సబ్బాత్ ఆల్బమ్, అంతర్గత పుస్తక వివరాలు, పునః-విడుదల, కాంపాక్ట్ డిస్క్ వెర్షన్
  27. "RIAA Gold & Platinum database -Black Sabbath". Retrieved 2009-02-22. 
  28. "Certified Awards". British Phonographic Industry. Retrieved 2009-04-23. 
  29. Rosen 1996, p. 57
  30. Rosen 1996, p. 63
  31. Rosen 1996, p. 52
  32. 32.0 32.1 32.2 "RIAA Gold & Platinum database-Master of Reality". Retrieved 2009-02-22. 
  33. Erlewine, Stephen Thomas. "AMG Master of Reality Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-02-18. 
  34. Levy, Joe; Steven Van Zandt (2006) [2005]. Rolling Stone The 500 Greatest Album of All Time (3rd ed.). London: Turnaround. ISBN 1932958614. OCLC 70672814. 
  35. Rosen 1996, p. 64-65
  36. Rosen 1996, p. 73
  37. Rosen 1996, p. 73-74
  38. Rosen 1996, p. 65
  39. 39.0 39.1 "RIAA Gold & Platinum database-Vol. 4". Retrieved 2009-02-22. 
  40. Huey, Steve. "AMG Volume 4 Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-04-10. 
  41. 41.0 41.1 41.2 41.3 41.4 41.5 "Chart History". Billboard. Retrieved 29 November 2009. 
  42. 42.0 42.1 42.2 Rosen 1996, p. 76
  43. Rosen 1996, p. 77
  44. Rosen 1996, p. 79
  45. Fletcher, Gordon (February 1974). "Sabbath, Bloody Sabbath Album Review". Rolling Stone Magazine #154, 14 February 1974. Retrieved 2008-02-25. 
  46. Rivadavia, Eduardo. "Sabbath, Bloody Sabbath AMG Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-02-25. 
  47. "RIAA Gold & Platinum database-Sabbath Bloody Sabbath". Retrieved 2009-02-22. 
  48. Rosen 1996, p. 80
  49. Altman, Billy (September 1975). "Sabotage Album Review". Rolling Stone Magazine #196, 25 September 1975. Retrieved 2008-02-25. 
  50. 50.0 50.1 Prato, Greg. "Sabotage AMG Album Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-20. 
  51. "RIAA Gold & Platinum database-Sabotage". Retrieved 2009-02-22. 
  52. "RIAA Gold & Platinum Database-We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll". Retrieved 2009-02-22. 
  53. 53.0 53.1 Prato, Greg. "Technical Ecstasy AMG Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-17. 
  54. "RIAA Gold & Platinum database-Technical Ecstasy". Retrieved 2009-02-22. 
  55. 55.0 55.1 55.2 Rosen 1996, p. 93-94
  56. Rivadavia, Eduardo. "Never Say Die! AMG Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-02-27. 
  57. "RIAA Gold & Platinum database-Never Say Die!". Retrieved 2009-02-22. 
  58. Rosen 1996, p. 95
  59. Rosen 1996, p. 97
  60. Rosen 1996, p. 98
  61. ఓడేస్సే ఆఫ్ ది డెవిల్ హార్న్స్ బై స్టీవ్ అపీల్‌ఫోర్డ్
  62. ది డెవిల్స్ హార్న్స్: ఏ రాక్ అండ్ రోల్ సింబల్
  63. "Brief Reviews: New Films". New York Magazine (New York Media) 14 (1):  72. 5 January 1981. ISSN 0028-7369. 
  64. "Stadiums & Festivals". Billboard (Nielsen Business Media) 92 (32):  34. 9 August 1980. ISSN 0006-2510. 
  65. Rosen 1996, p. 104
  66. Rosen 1996, p. 111
  67. 67.0 67.1 67.2 Reesman, Bryan (1981). Mob Rules (CD booklet; 2008 reissue). Burbank, California: Warner Bros./Rhino. pp. 2–9. R2 460156 B.
  68. Rivadavia, Eduardo. "AMG Mob Rules review". Allmusic.com. Retrieved 2008-02-29. 
  69. "RIAA Gold & Platinum database-Mob Rules". Retrieved 2009-02-22. 
  70. Gilmour, Hugh (1983). "Mob Rules World Tour 1981–1982". Live Evil (CD booklet; 1996 reissue). England: Gimcastle/Castle Communications. pp. 3–5. ESM CD 333.
  71. Goodman, Dean (2006-10-26). "Black Sabbath reunites without Ozzy". News Limited. Archived from the original on 2008-12-07. Retrieved 2008-05-13. 
  72. Rosen 1996, p. 118
  73. Rosen 1996, p. 107-108
  74. 74.0 74.1 74.2 74.3 74.4 74.5 Thompson, Dave (2004). "As the Colors Fade". Smoke on the Water: The Deep Purple Story. ECW Press. pp. 233–239. ISBN 1550226185. 
  75. Rivadavia, Eduardo. "AMG Born Again Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-04. 
  76. "From Jazz to Black Sabbath". AllAboutJazz.com. Retrieved 2008-03-02. 
  77. 77.0 77.1 "Geezer Butler Interview". ClassicRockRevisited.com. Archived from the original on 2006-08-29. Retrieved 2008-03-02. 
  78. Kaufman, Gil (29 June 2005). "Live Aid: A Look Back at a Concert That Actually Changed the World". MTV News (MTV Networks). Retrieved 2009-04-24. 
  79. 79.0 79.1 Rosen 1996, p. 123
  80. 80.0 80.1 Rivadavia, Eduardo. "AMG Seventh Star Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-05. 
  81. Ann Vare, Ethlie (8 March 1986). "Sabbath's 'Seventh Star' Spotlights Iommi". Billboard (Los Angeles: Nielsen Business Media) 98 (10):  47. ISSN 0006-2510. 
  82. Rosen 1996, p. 122
  83. Rosen 1996, p. 125
  84. Dwyer, Robert. "Sabbath Live Cancelled tourdates 1985". SabbathLive.com. Archived from the original on 2007-12-29. Retrieved 2008-03-05. 
  85. "Sabbath Bloody Sabbath: The Battle for Black Sabbath, book details". Google Book Search. Google. Retrieved 2009-04-24. 
  86. Drewett, Michael (2006). "The Cultural Boycott against Apartheid South Africa". Popular Music Censorship in Africa. Ashgate Publishing. p. 27. ISBN 0754652912. 
  87. Rivadavia, Eduardo. "AMG Eternal Idol Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-10. 
  88. "Blender Eternal Idol Review". Blender.com. Retrieved 2008-03-10. 
  89. 89.0 89.1 Dwyer, Robert. "Sabbath Live Timeline 1980s". SabbathLive.com. Archived from the original on 2007-12-11. Retrieved 2008-03-10. 
  90. 90.0 90.1 90.2 90.3 Rosen 1996, p. 129
  91. Rivadavia, Eduardo. "Headless Cross AMG review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-10. 
  92. Chrispell, James. "Tyr AMG review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-11. Chrispell, James. "Tyr AMG review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-11. 
  93. Mitchell, Ben. "Tyr Blender review". Blender.com. Retrieved 2008-03-11. 
  94. Dwyer, Robert. "Sabbath Live Timeline 1990s Cancelled shows". SabbathLive.com. Archived from the original on 2005-12-19. Retrieved 2008-03-11. 
  95. Dwyer, Robert. "Sabbath Live Timeline 1990s". SabbathLive.com. Archived from the original on 2006-01-16. Retrieved 2008-03-11. 
  96. 96.0 96.1 "Blender Dehumanizer Review". Blender.com. Retrieved 2008-03-17. 
  97. Rosen 1996, p. 128
  98. 98.0 98.1 Wiederhorn, Jon. "Interview with Ronnie James Dio and Tony Iommi". Blabbermouth.net. Retrieved 2008-03-17. 
  99. "Revelation Z Magazine Dehumanizer Review". RevolutionZ.net. Retrieved 2008-03-17. 
  100. Henderson, Tim. "Rob Halford Reminisces About Covering For OZZY!". BraveWords.com. Retrieved 2008-03-17. 
  101. 101.0 101.1 Rosen 1996, p. 130
  102. Mitchell, Ben. "Blender Cross Purposes Review". Blender.com. Retrieved 2008-03-18. 
  103. Torreano, Bradley. "AMG Cross Purposes Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-18. 
  104. Rosen 1996, p. 51
  105. Rosen 1996, p. 131
  106. "Billboard Black Sabbath album chart history". Billboard.com. Archived from the original on 2008-06-03. Retrieved 2008-03-20. 
  107. "Every Hit.com UK Black Sabbath album chart history". EveryHit.com. Retrieved 2008-03-20. 
  108. Torreano, Bradley. "Allmusic Forbidden review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-20. 
  109. Mitchell, Ben. "Blender Forbidden review". Blender.com. Retrieved 2008-03-20. 
  110. Rivadavia, Eduardo. "AMG The 1996 DEP Sessions Review". Allmusic.com. Retrieved 2008-03-21. 
  111. "Tony Martin.net Q&A". TonyMartin.net. Retrieved 2008-03-20. 
  112. "RIAA Gold & Platinum database-Reunion". Retrieved 2009-02-22. 
  113. "HEAVEN AND HELL Drummer: RONNIE JAMES DIO Is 'Singing Better Than He Has Ever Sung'". Blabbermouth.net. Retrieved 2008-04-08. 
  114. Saraceno, Christina. "Sabbath Scrap Disturbed Dates". RollingStone.com. Retrieved 2008-04-08. 
  115. 115.0 115.1 "BLACK SABBATH Guitarist Says It's A 'Shame' The Band Didn't Complete New Studio Album". Blabbermouth.net. Retrieved 2008-04-08. 
  116. Sprague, David. "Rock and Roll Hall of Fame 2006: Black Sabbath - Ozzy Osbourne recalls his band's heavy, scary journey". Rollingstone.com. Retrieved 2008-04-08. 
  117. "METALLICA: Video Footage Of BLACK SABBATH Rock Hall Induction, Performance Posted Online". Blabbermouth.net. Retrieved 2008-04-08. 
  118. Russell, Tom (20 February 2010). "Ward On Quitting Heaven & Hell: I Was Uncomfortable With Some Things Surrounding The Project". Blabbermouth. Retrieved 21 February 2010. 
  119. Script error
  120. Script error
  121. Script error
  122. Script error
  123. Script error
  124. Script error
  125. Script error
  126. 126.0 126.1 Script error
  127. Script error
  128. Script error
  129. Script error
  130. Script error
  131. Script error
  132. "Rock the Net-VH1: 100 Greatest Hard Rock Artists". http://www.rockonthenet.com/archive/2000/vh1hardrock.htm. Retrieved 2009-04-09.
  133. Script error
  134. Script error
  135. Script error
  136. Script error
  137. డి పెర్నా, అలాన్. "జీరో వార్షిప్", గిటారు వరల్డ్ . డిసెంబరు 1995.
  138. Script error
  139. Script error
  140. Script error
  141. Script error
  142. Script error
  143. Script error
  144. 144.0 144.1 144.2 Script error
  145. Script error
  146. Script error
  147. Script error
  148. ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ , పాప్/జాజ్ జాబితా, పేజీ 2, అక్టోబరు 5, 2007 [2] పునరుద్ధరణ తేదీ: డిసెంబరు 31, 2009
  149. స్కౌరుఫీ 2003, pg. 105, "బ్లాక్ (2), ఒక అధిక ప్రభావిత బ్యాండ్, హార్డ్-రాక్ ప్లే చేయడానికి అవసరమైన నైపుణ్యాల స్థాయిని మరింత హీనస్థితికి చేర్చింది, కాని వారి వక్రీకృత మరియు ఘంకార ధ్వని రిఫ్‌లు, వారి విపరీతమైన గాళ్లు, వారి సైనిక గీతాలు, వారి మార్పులేని గానం మరియు వారి భయానిక నేపథ్యాలు ఒక భావికాల మధ్యయుగ విశ్వానికి ఒక దూర దృష్టిని అందించింది, బ్లాక్ మెటల్ మరియు డోమ్-మెటల్ సంగీతానికి పునాదులను వేసింది. మెలోడీ మరియు ఏదైనా సంగీత పరికర కళ అనేవి వారి ప్రత్యేకమైన ఆల్బమ్‌లు పారానోయిడ్ (1971) మరియు మాస్టర్ ఆఫ్ రియాలిటీ (1971)ల్లో విస్మరించబడిన అంశాలుగా చెప్పవచ్చు. వారు గోథిక్ సంగీతం యొక్క సృష్టికారకులు కాదు, కాని దానిని ఒక సాహిత్యంగా మార్చిన మొట్టమొదటి కళాకారులుగా చెప్పవచ్చు. "

ఉపప్రమాణాలు[మార్చు]

  • Script error
  • Script error
  • Script error

బాహ్య లింకులు[మార్చు]

inline

inline

Commons-logo.svg
వికీమీడియా కామన్స్‌లో కి సంబంధించిన మీడియా ఉంది.