వృత్తి చికిత్స

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు

వృత్తిని "జీవనంలో సక్రియాత్మక విధానం: జీవితం ప్రారంభం నుండి ముగింపు వరకు, ... వృత్తులు అనేవి మన మరియు ఇతరుల అవసరాల కోసం చేసే మొత్తం సక్రియాత్మక పనులు, జీవితాన్ని ఆనందంగా గడపడానికి మరియు జీవితంలో మరియు పలు సందర్భాల్లో సామాజికంగా మరియు ఆర్థికంగా ఫలప్రథమైన పనులు కోసం ఉద్దేశించినవి"[1] వీటిలో (వీటికి మాత్రమే పరిమితం కాదు) పని, విరామం, స్వీయ రక్షణ, స్వదేశీ మరియు సామాజిక కార్యక్రమాలు ఉన్నాయి. వృత్తి చికిత్సకులు వృత్తిలో సమయ నియమం ద్వారా ఆరోగ్యం, శ్రేయస్సు మరియు న్యాయం వంటి అంశాల్లో సహాయపడటానికి వ్యక్తులు, కుటుంబాలు, బృందాలు, సంఘాలు మరియు సంస్థలతో పని చేస్తారు. వృత్తి చికిత్సకులు వర్ణన మరియు వృత్తి రిక్తీకరణకు దోహదపడే సామాజిక, రాజకీయ మరియు పర్యావరణ కారకాల ప్రభావాన్ని పరిష్కరించడానికి ఎక్కువగా కృషి చేస్తారు.[2][3]

ప్రపంచ వృత్తి చికిత్సకుల సమాఖ్య వృత్తి చికిత్సకు క్రింది వివరణను ఇచ్చింది: "వృత్తి చికిత్స అనేది వృత్తి ద్వారా ఆరోగ్యం మరియు శ్రేయస్సును మెరుగుపర్చడానికి ఉద్దేశించిన ఒక పని. వృత్తి చికిత్స యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం ఏమిటంటే దైనందిన జీవితంలోని కార్యక్రమాల్లో ప్రజలు పాల్గొనేలా ఆసక్తి కలిగించడమే. వృత్తి చికిత్సకులు దీనిని వ్యక్తులు పాల్గొనడానికి వారి సామర్థ్యాన్ని మెరుగుపర్చే అంశాలను చేయడానికి ప్రోత్సహించడం ద్వారా లేదా పాల్గొనడానికి ఉత్తమ మద్దతు కోసం పర్యావరణంలో మార్పులు చేయడం ద్వారా సాధిస్తారు." వృత్తి చికిత్సకులు వృత్తికి అవరోధాలను గుర్తించడానికి శారీరక, పర్యావరణ, మానసిక, మనో, ఆధ్యాత్మిక, రాజకీయ మరియు సాంస్కృతిక కారకాల నిశిత పరిశీలనను ఉపయోగిస్తారు. వృత్తి చికిత్స అనేది వైద్యశాస్త్రం, మనస్తత్వ శాస్త్రం, సామాజిక శాస్త్రం, మానవ శాస్త్ర రంగాల నుండి ఉద్భవించింది మరియు దీని విజ్ఞానం ఆధారంగా పలు ఇతర విభాగాలు అభివృద్ధిలో ఉన్నాయి. వృత్తిలో నిజమైన ఆధారాన్ని మెరుగుపర్చడానికి వృత్తి శాస్త్రంలోని ఒక నూతన అనుశాసనం అభివృద్ధి చేయబడింది.

వృత్తి చికిత్స చరిత్ర[మార్చు]

వృత్తులను ఒక చికిత్స పద్ధతి వలె ఉపయోగించినట్లు మొట్టమొదటి ఆధారాలు పురాతన కాలంలో కూడా చూడవచ్చు. సుమారు 100 BCEలో, గ్రీకు వైద్యుడు ఆస్కెల్పియాడెస్ చికిత్సా స్నానాలు, మర్దనా, వ్యాయామం మరియు సంగీతాన్ని ఉపయోగించి మానసిక అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న రోగులకు మానవత్వ చికిత్సను ప్రారంభించాడు. తర్వాత, రోమన్ సెల్సస్ అతని రోగులకు సంగీతం, ప్రయాణం, సంభాషణ మరియు వ్యాయామాలను సూచించాడు. అయితే, మధ్యయుగానికి వ్యక్తులకు అందించే మానవత్వ చికిత్స పద్ధతి ఉనికిలో ఉన్నప్పటికీ చాలా అరుదుగా భావించారు[4].

18వ శతాబ్దంలోని ఐరోపాలో, ఫిలిప్పే పినెల్ మరియు జాన్ క్రిస్టియాన్ రెయిల్ వంటి విప్లవకారులు ఆస్పత్రి వ్యవస్థను సంస్కరించారు. లోహ గొలుసులు మరియు నిర్బంధాలను ఉపయోగించడానికి బదులుగా, వారి సంస్థలు 18వ శతాబ్దం చివరిలో కఠినమైన పని మరియు విరామ కార్యక్రమాలను ఉపయోగించారు. ఇది విదేశాల్లో అభివృద్ధి చెందుతున్నప్పటికీ, 19వ శతాబ్దంలో సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో సంస్కరణ ఉద్యమం సన్నగిల్లింది మరియు నీరుగారింది. 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, వైద్యులకు దీర్ఘకాల వ్యాధుల నివారణలో ఆసక్తి, మానసిక ఆరోగ్య సంరక్షణ వ్యవస్థ సంస్కరణలో ఉత్సాహం సంయుక్త రాష్ట్రాల్లో పని చికిత్స ద్వారా పునరుద్ధరించబడ్డాయి [4].

వృత్తి చికిత్స యొక్క ఆరోగ్య ఉపాధి ప్రారంభ 1910లో ప్రారంభమైంది. ఇది "బలహీనుల"లో ఆరోగ్యాన్ని ప్రోత్సహించడమే దృష్టి సారించింది. ప్రారంభ నిపుణులు ఒక బలమైన వృత్తి నీతి మరియు శాస్త్రీయ మరియు వైద్య నియమాలతో ఒక వ్యక్తి తన స్వంత చేతులతో హస్తకళ ప్రాముఖ్యత వంటి అత్యధిక విలువైన ఆశయాలను జోడించారు. ఈ పద్ధతిని వ్యతిరేకించిన కొందరు ప్రారంభంలో అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న రోగుల దారు శిల్పం మరియు హస్తకళలను తేలికగా తీసుకున్నారు[4].

వృత్తి చికిత్స యొక్క ఆవిర్భావం ప్రధాన శాస్త్రీయ వైద్యశాస్త్ర అభిప్రాయాలను సవాలు చేసింది. పూర్తిగా శారీరక రోగత్పత్తి శాస్త్రంపై దృష్టి సారించడానికి బదులుగా, వారు సామాజిక, ఆర్థిక మరియు జీవ సంబంధిత కారణాల ఒక క్లిష్టమైన కలయిక రోగాలకు కారణమవుతుందని పేర్కొన్నారు. నియమాలు మరియు పద్ధతులను వృత్తి యొక్క పరిధిని విస్తరించడానికి పలు విభాగాలు నుండి సేకరించారు - వీటిలో రోగి పోషణ, మానసిక చికిత్సా విధానం, పునరావాసం, స్వీయ సహాయం, శల్యవైద్యులు మరియు సామాజిక సేవ వంటి అంశాలు ఉన్నాయి, వీటికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. 1900 మరియు 1930ల మధ్య, స్థాపకులు సాధన రంగాన్ని నిర్వచించారు మరియు సాధన సిద్ధాంతాలను అభివృద్ధి చేశారు. 20 సంవత్సరాల్లోనే, వారు వృత్తి చికిత్స యొక్క విలువను ప్రజలకు మరియు వైద్య ప్రపంచానికి తెలియజేశారు మరియు ఆ వృత్తికి ప్రమాణాలను నిర్దేశించారు[4].

తగినంత ప్రాథమిక సమాచార వనరులు లేని కారణంగా నేటి వృత్తి చికిత్సకులకు ఈ రంగం స్థాపకులు కంటే పలు సమస్యలను ఎదుర్కొంటున్నారు. సమాచారాన్ని ప్రారంభ శిక్షణా సంస్థలు మరియు ఆస్పత్రులు, అభ్యాసకుల ప్రొఫిషనల్ రచనలు, ప్రభుత్వ సంస్థల నుండి మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ నివేదికలు, వార్తాపత్రికల వ్యాసాలు మరియు వ్యక్తిగత యోగ్యతాపత్రాల నుండి సేకరించారు[4].

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం వైద్య రంగంలో నూతన వృత్తి యొక్క పాత్రను పరీక్షించింది మరియు శిక్షణ మరియు అభ్యాసనలను ప్రామాణీకరించేలా చేసింది. దాని ప్రజాదరణను స్పష్టం చేయడంతో పాటు, OT కూడా దేశవ్యాప్తంగా క్లినిక్‌లు, కర్మాగారాలు మరియు శిక్షణా కళాశాలను స్థాపించింది. యుద్ధాల్లో ఎక్కువమంది గాయపడటంతో, "పునరుద్ధరణ సహాయకుల"ను (శారీరక చికిత్సకులు మరియు వృత్తి చికిత్సకులకు ఒక ప్రధాన పదం) ప్రధాన శస్త్రచికిత్సకుడు నియమించాడు. 1917 మరియు 1920 మధ్య, సుమారు 148,000 మంది గాయపడిన వ్యక్తులను రాష్ట్రాలకు తిరిగి వచ్చిన తర్వాత ఆస్పత్రుల్లో ఉంచారు. ఈ సంఖ్యలో విదేశాల్లో గాయపడిన వ్యక్తుల సంఖ్యను చేర్చలేదు. యుద్ధ సమయాల్లో "వారి వంతు" సహాయాన్ని అందించాలనే పరితపించే మహిళలు ఎక్కువగా పాల్గొన్న పునరుద్ధరణ సహాయకుల సేవ మంచి ప్రశంసలను అందుకుంది. అయితే యుద్ధం తర్వాత, ప్రజలు ఈ వృత్తిలో కొనసాగడానికి చాలా కష్టపడ్డారు. అవధారణ పరిహిత ప్రధాన యుద్ధ కాల మనస్తత్వం నుండి ఒక వృత్తి చికిత్సకుడు వలె ఉండటం వలన వచ్చే ఆర్థిక, వృత్తిపరమైన మరియు వ్యక్తిగత సంతృప్తికి మారింది. ఈ వృత్తిని మరింత ఆకర్షణీయంగా చేయడానికి, సాధనను బోధన ప్రణాళిక వలె ప్రమాణీకరించారు. ప్రవేశ మరియు నిష్క్రమణ పద్ధతులను నిర్దేశించారు మరియు స్థిరమైన ఉపాధి, తగిన వేతనాలు మరియు ఉత్తమ కార్యాలయ పరిస్థితులు కోసం AOTA సహాయం చేసింది. ఈ పద్ధతుల ద్వారా, వృత్తి చికిత్స 1920ల్లో వైద్య శాస్త్ర న్యాయసమ్మతి కోసం ప్రయత్నించింది మరియు సాధించింది. [4].

వృత్తి చికిత్స.మానసిక ఆస్పత్రిలో బొమ్మల తయారీ. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం కాలం.

వృత్తి చికిత్స యొక్క తత్త్వ శాస్త్ర పరిణామం[మార్చు]

వృత్తి చికిత్స యొక్క తత్త్వ శాస్త్రం ఈ ఉపాధి యొక్క చరిత్ర ఆధారంగా మారింది. స్థాపకులు వ్యక్తీకరించిన తత్త్వ శాస్త్రం అధికంగా కాల్పనికవాదం[5], వ్యవహార జ్ఞానం[6] మరియు మానవతావాదం యొక్క ఆదర్శాలకు అనుగుణంగా ఉంది, వీటిని మొత్తంగా గత శతాబ్దంలోని ప్రాథమిక ఆదర్శాలుగా భావిస్తారు[7][8][9].

వృత్తి చికిత్స యొక్క తత్త్వ శాస్త్రం గురించి ఎక్కువగా సూచించబడిన ప్రారంభ పత్రాల్లో ఒకదానిని 19వ శతాబ్దం చివరిలో స్విట్జర్లాండ్ నుండి సంయుక్త రాష్ట్రాలకు వలస వచ్చిన ఒక మానసిక వైద్యుడు మరియు 1922లో నూతన వృత్తి చికిత్స సంఘం యొక్క ఒక సదస్సులో అతని అభిప్రాయాలను తెలియజేయాలని ఆహ్వానించబడిన అడాల్ఫ్ మేయర్ అందించాడు. ఆ సమయంలో, వైద్యుడు మేయర్ సంయుక్త రాష్ట్రాల్లోని ప్రముఖ మానసిక వైద్యుల్లో ఒకడు మరియు మేరీల్యాండ్, బాల్టిమోర్‌లోని జాన్స్ హోప్కిన్స్ విశ్వవిద్యాలయంలోని నూతన మానసిక విభాగం మరియు ఫిప్ప్స్ క్లినిక్ ప్రధాన అధికారి[10][11] .

ప్రస్తుతం అమెరికన్ ఆక్యుపేషినల్ థెరపీ వలె పిలిచే ప్రమోషన్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషినల్ థెరపీ కోసం నేషనల్ సొసైటీలో ఒక మద్దతుదారు విలియం రష్ డంటన్ వృత్తి అనేది ఒక కనీసం మానవ అవసరం మరియు ఆ వృత్తి చికిత్సా శాస్త్రం అనే ఆలోచనలను ప్రచారం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. అతని ప్రకటనల నుండి, వృత్తి చికిత్స యొక్క కొన్ని ప్రాథమిక ప్రతిపాదనలు వచ్చాయి, వాటిలో ఇవి ఉన్నాయి:

  • వృత్తి ఆరోగ్యం మరియు శ్రేయస్సుపై ఒక ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది.
  • వృత్తి ఆకృతులను రూపొందిస్తుంది మరియు సమయ పాలన నిర్వహిస్తుంది.
  • వృత్తి జీవితానికి సాంస్కృతిక మరియు వ్యక్తిగత విలువను తెలియజేస్తుంది.
  • వృత్తులు అనేవి వ్యక్తిగతమైనవి. ప్రజలు వేర్వేరు వృత్తులకు నాణ్యం చేస్తారు[2].

వీటిని కొన్ని సంవత్సరాలపాటు ప్రతి జాతీయ సంఘం మంజూరు చేసే నీతి నియమావళికి మద్దతు ఇచ్చే విలువను రూపొందించడానికి విస్తరించారు. అయితే, ఆరోగ్యం మరియు శ్రేయస్సుకు వృత్తి యొక్క సంబంధం ప్రధాన అంశంగా మిగిలిపోయింది. వైద్య శాస్త్రం నుండి విమర్శ మరియు రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ఫలితంగా ఏర్పడిన శారీరక బలహీనతల అనేక అంశాల ప్రభావంతో, వృత్తి చికిత్స ఆ సమయంలోని మరింత కుదింపువాద సిద్ధాంతాన్ని అనుసరించింది. ఈ విధానం వృత్తి పనితీరు గురించి సాంకేతిక పరిజ్ఞానంలో అభివృద్ధికి కారణం కావడంతో, చికిత్సకులకు ఈ నమ్మకాలు భ్రమలుతొలిగిపోయాయి మరియు మళ్లీ వీటిని విశ్వసించడం ప్రారంభించారు[12][13]. ఫలితంగా, క్లయింట్ ముఖ్య ఉద్దేశ్యం మరియు వృత్తి అనేవి ఉద్యోగంలో ప్రముఖ నేపథ్యాలు వలె మళ్లీ అభివృద్ధి చెందుతున్నాయి, ఇది పక్వత మరియు ఆత్మవిశ్వాసాలను సూచిస్తుంది[14][15][16]. గత శతాబ్దంలో, వృత్తి చికిత్సకు మద్దతు ఇస్తున్న తత్త్వ శాస్త్రం అనారోగ్యానికి ఒక మళ్లింపు స్థాయి నుండి చికిత్సకు, అర్థవంతమైన వృత్తి ద్వారా సమర్థతను అనుమతించే స్థాయికి అభివృద్ధి చేయబడింది[2]. ఈ వాస్తవం వృత్తి పనితీరు కెనడా నమూనా యొక్క అభివృద్ధి మరియు విస్తృత వాడకం ద్వారా నిరూపించబడింది.

ఎక్కువగా సూచించే రెండు విలువల్లో వృత్తి అనేది ఆరోగ్యానికి మరియు ప్రకృతి తత్వానికి అవసరమైన అంశంగా సూచిస్తారు. అయితే, కొంతమంది దీనిని ఆమోదించడం లేదు. ముఖ్యంగా మోసెలిన్ వృత్తి ద్వారా ఆరోగ్యం అనే భావనను ఆధునిక ప్రపంచంలో వ్యవహారభ్రష్టగా భావించాలని పేర్కొన్నాడు మరియు అభ్యాసన దీనిని అరుదుగా మద్దతు ఇస్తున్నప్పుడు, ప్రకృతి తత్త్వాన్ని సిఫార్సు చేయడం వలన ప్రయోజనం ఏమిటని ప్రశ్నించాడు[17][18][19]. అమెరికా వృత్తి చికిత్స సంఘం తెలియజేసిన విలువలను కూడా చికిత్సకుడుని కేంద్రంగా చేసుకున్నందుకు మరియు బహు సంస్కృతీ అభ్యాసన ఆధునిక వాస్తవికతను ప్రతిబింబించడం లేదని విమర్శించబడ్డాయి[20][21].

వృత్తి చికిత్స తత్త్వ శాస్త్రం యొక్క కేంద్ర భాగంగా వృత్తి పనితీరు అంశాన్ని చెప్పవచ్చు. వృత్తి పనితీరును పరిగణనలోకి తీసుకోవడానికి చికిత్సకుడు మొత్తం పనితీరును అందించే అన్ని కారకాలను తప్పక పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. ఈ అంశాన్ని లా మొదలైన వారు ప్రతిపాదించిన వ్యక్తి-పర్యావరణం-వృత్తి వంటి నమూనాలను ఉపయోగించి మరింత స్పష్టంగా నిరూపించారు. (1996)[22]. ఈ విధానం ఒక వ్యక్తి యొక్క వృత్తుల్లో సంతృప్తి యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తుంది, ఇది వృత్తి చికిత్స యొక్క లక్ష్యాన్ని విధులను పూర్తి చేయడానికి మాత్రమే కాకుండా వ్యక్తిగత శ్రేయస్సును ప్రకృత్తి తత్త్వం ద్వారా సాధించడానికి మారుస్తుంది.

ఇటీవల కాలంలో, వృత్తి చికిత్సకులు వృత్తి యొక్క సమర్థవంతమైన పరిధిని మరింత విస్తరించేలా ఆలోచించడానికి తమనుతాము సవాలు చేసుకున్నారు మరియు దీనిని బలహీనత కాకుండా ఇతర కారణాల వలన వృత్తి నష్టాన్ని ఎదుర్కొంటున్న సమూహాలతో పని చేయడం ద్వారా విస్తరించారు[23]. నూతన మరియు అభివృద్ధి చెందుతున్న రంగాలకు ఉదాహరణల్లో చికిత్సకులు శరణార్థులు[24] మరియు నీడ లేని వ్యక్తులు గురించి చేస్తున్న కృషిని చెప్పవచ్చు[25].

వృత్తి పనితీరు మరియు సమయ నియమ కెనడా నమూనా (CMOP-E) యొక్క విస్తారిత సంస్కరణ వృత్తి చికిత్సకులు వృత్తి పనితీరును మించి ఆలోచించడానికి మరియు వృత్తి మళ్లింపు, పోటీ మరియు న్యాయం వంటి వృత్తి పరస్పర చర్య ఇతర దశలను పరిష్కరించడానికి ప్రోత్సహించింది. వృత్తి సమయ నియమ విస్తారిత ఉద్దేశ్యం మనం చేసే ప్రతి అంశాన్ని పరిధిలోకి తీసుకుని వస్తుంది మరియు నేడు వృత్తి చేయడానికి తలెత్తే సమస్యలను ఏ విధంగా వృత్తి చికిత్సకులు పరిష్కరిస్తారో తెలియజేస్తుంది[2].

వృత్తిని చట్టబద్ధం చేయడం[మార్చు]

వృత్తి చికిత్సలో ఉత్తమ సాధన జీవితంలోని వృత్తుల్లో వ్యక్తులను పాల్గొనేలా ప్రోత్సహించే ప్రభావవంతమైన, క్లయింట్ ఆధారిత సేవలను అందించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. కెనడియన్ మోడల్ ఆఫ్ క్లయింట్ సెంటర్డ్ ఎనేబుల్‌మెంట్ (CMCE) వృత్తి చట్టబద్ధతను వృత్తి చికిత్సలో ప్రధాన అర్హత గల అంశంగా[2] మరియు కెనడియన్ ప్రాక్టీస్ ప్రాసెస్ ఫ్రేమ్‌వర్క్ (CPPF)[2]ను వృత్తి చట్టబద్ధతకు ప్రధాన విధానంగా పేర్కొంది.

వృత్తి చికిత్సా విధానం[మార్చు]

ఒక వృత్తి చికిత్సకుడు వృత్తి చికిత్సా విధానం అని పిలిచే ఒక చర్యల క్రమం ద్వారా ఒక క్రమపద్ధతిలో పని చేస్తారు. ఈ విధానానికి పలు రచయితలు పేర్కొన్న పలు సంస్కరణలు అందుబాటులో ఉన్నాయి. క్రీక్ [26] విస్తృత పరిశోధన తర్వాత ఒక సమగ్ర సంస్కరణను అందించడానికి ప్రయత్నించాడు. ఈ సంస్కరణ 11 దశలను కలిగి ఉంది, ఇవి అనుభవం కలిగిన చికిత్సకులకు సహజంగా ఒకే వరుసలో ఉన్నట్లు కనిపించకపోవచ్చు. ఈ దశలు:

  • సూచన
  • సమాచార సేకరణ
  • ప్రారంభ నిర్ధారణ
  • అవసరమైన గుర్తింపు/సమస్య తీవ్రత
  • లక్ష్య నిర్దేశం
  • క్రియా ప్రణాళిక
  • క్రియ
  • ప్రస్తుత నిర్థారణ మరియు క్రియా సవరణ
  • ఫలితం మరియు ఫలితం అంచనా
  • మధ్యవర్తిత్వం ముగింపు లేదా ఉత్సర్గం
  • సమీక్ష

వృత్తి చికిత్సకులు ఉపయోగించడానికి మరొక విధాన నమూనాగా కెనడియన్ ప్రాక్టీస్ ప్రాసెస్ ఫ్రేమ్‌వర్క్ (CPPF)ను చెప్పవచ్చు[2], ఇది వృత్తి ఆధారంగా, క్లయింట్ ఆధారిత చట్టబద్ధత విధానం కోసం ఎనిమిది క్రియా అంశాలు మరియు మూడు సందర్భోచిత కారకాలను పేర్కొంటుంది. సందర్భోచిత కారకాలు:

  • సమాజ సందర్భం
  • ఆచరణ సందర్భం
  • సూచనల నమూనా(లు)

ఎనిమిది క్రియా అంశాల్లో ఇవి ఉన్నాయి:

  • ప్రవేశం/ప్రారంభం
  • ఆధారాన్ని నిర్ణయించాలి
  • నిర్ధారణ/విశ్లేషణ
  • వాస్తవాలను అంగీకరించాలి మరియు ప్రణాళిక
  • ప్రణాళికను అమలు చేయాలి
  • పరిశీలించాలి/సవరించాలి
  • ఫలితాన్ని విశ్లేషించాలి
  • ముగించాలి/నిష్క్రమించాలి

భయంతో, లా మరియు క్లార్క్ [27] ఒక 7 దశల విధానాన్ని సూచించారు, వాటిలో:

  • వృత్తి పనితీరు సమస్యలను గుర్తించడం
  • సూచన యొక్క ఒక సైద్ధాంతిక నియమాన్ని ఎంచుకోవడం
  • గుర్తించిన వృత్తి పనితీరు సమస్య(లు) సహాయపడే కారకాలను నిర్ధారించడం
  • క్లయింట్ మరియు చికిత్సకుల బలాలు మరియు వనరులను అంచనా వేయడం
  • లక్ష్య ఫలితాలను నిర్వహించాలి మరియు ఒక క్రియా ప్రణాళికను అభివృద్ధి చేయడం
  • వృత్తి ద్వారా ఆ ప్రణాళికను అమలు చేయడం
  • ఫలితాలను విశ్లేషించడం

ఈ పద్ధతి నమూనాలోని కేంద్ర అంశంగా ఫలితాలు మరియు క్రియా ప్రణాళికను అభివృద్ధి చేయడానికి ముందే క్లయింట్ మరియు చికిత్సకుల బలాలు మరియు వనరులను గుర్తించడాన్ని చెప్పవచ్చు.

వృత్తి చికిత్సలో ఆచరణ దశలు[మార్చు]

వృత్తి చికిత్స యొక్క పాత్ర OTలు పలు వేర్వేరు సందర్భాల్లో, పలు వేర్వేరు జనాభాలతో పని చేయడానికి మరియు పలు వేర్వేరు ప్రత్యేకతలను పొందడానికి అనుమతిస్తుంది. అభ్యాసన యొక్క ఈ విస్తృత వర్ణపటం ఇది ఉనికిలో ఉన్న అభ్యాసన రంగాల్లో ముఖ్యంగా పలు దేశాలు మరియు ఆరోగ్య సంరక్షణ వ్యవస్థలను పరిగణనలోకి తీసుకుని వర్గీకరించడం క్లిష్టంగా మారింది. ఈ విభాగంలో, అమెరికా వృత్తి చికిత్స సంఘం నుండి వర్గీకరణను ఉపయోగిస్తారు. అయితే, OTలో శారీరక, మానసిక మరియు సామాజిక అభ్యాసన (AOTA, 2009) వంటి అభ్యాసన దశలను వర్గీకరించడానికి ఇతర మార్గాలు ఉన్నాయి. ఈ విభాగాలు ఇది సేవలను అందిస్తున్న వ్యక్తులచే అమర్పు అందినప్పుడు సంభవిస్తాయి. ఉదాహరణకు, తీవ్ర శారీరక లేదా మానసిక అమర్పులు (ఉదా: ఆస్పత్రులు), స్వల్ప తీవ్ర అమర్పులు (ఉదా: వయస్సు మళ్లిన వారి సంరక్షణ సంస్థలు), ఆసుపత్రిలో చేరకుండా చికిత్స అందించే క్లినిక్‌లు మరియు సామాజిక అమర్పులు.

కింది పేర్కొన్న ప్రతి అభ్యాసన దశలో, ఒక OT వేర్వేరు వ్యక్తులతో, వ్యాధి నిర్ధారణ, ప్రత్యేకతలతో మరియు వేర్వేరు అమర్పుల్లో పని చేస్తారు.

శారీరక ఆరోగ్యం[మార్చు]

WWI సమయంలో వృత్తి చికిత్స: గాయాలతో పడకలపై ఉన్న వ్యక్తులు అల్లిక పని చేస్తున్నారు.
  • పిడియాట్రిక్స్ - పాఠశాలలు, సంఘం, పిల్లల OT ఆధారిత ఆసుపత్రులు: తరచూ, ఒక వయోజనుడికి అవసరమైన OT సేవలు పిల్లలకు కూడా అవసరమవుతాయి. అయితే, OTల పద్ధతి పిల్లలతో మధ్యవర్తిత్వం వేరొక విధంగా ఉంటుంది. OT వృత్తి ద్వారా పద్ధతుల చికిత్సను అందిస్తారు మరియు ఒక పిల్లవాడికి వృత్తులు ఒక వయోజనుడి వృత్తుల కంటే విభిన్నంగా ఉంటాయి మరియు వీటిలో క్రీడ, విధులు, స్వీయ రక్షణ మరియు పాఠశాల పని ఉంటాయి.[28] OT సేవలకు ఒక అవసరాన్ని రూపొందించే పిడియాట్రిక్ జనాభాలో నిర్దిష్ట లేదా సర్వ సాధారణమైన పరిస్థితుల్లో ఇవి ఉంటాయి: పలు సమస్యల్లో పురోగమనశీల క్రమరాహిత్యాలు, సంవేదనాత్మక నియంత్రణ లేదా సంవేదనాత్మక విధాన లోపాలు, ఉత్తమ ప్రేరక పురోగమనశీల జాప్యాలు లేదా లోపాలు, ఆస్టిమ్[28], భావభరిత మరియు ప్రవర్తనా అంతరాయాలు ఉన్నాయి (లాంబెర్ట్, 2005). వీటితో పాటు, పిల్లలను ఏ వయస్సులోనైనా వారి దైనందిన జీవితంలోని పనితీరు లోపాలకు కారణమయ్యే ప్రతి గాయం, అనారోగ్యం లేదా దీర్ఘ కాల పరిస్థితిని పరిశీలిస్తారు మరియు ఈ విధంగా OT సేవలు ద్వారా ప్రయోజనం పొందవచ్చు.[28] తరచూ, పిడియాట్రిక్‌ల్లో OTలు తరగతి గది బోధనకు నిర్దిష్ట వైద్య పరిస్థితుల చిక్కులను మరియు అవసరమైన ఉపశమనం మరియు వ్యూహాలను నిర్వహిస్తారు. వారు విద్యార్థి అతని లేదా ఆమె విద్యా సామర్థ్యాన్ని పొందడానికి సహాయంగా ఉనికిలో ఉన్న బోదనా విధానాలపై నిశితమైన అవగాహనను కలిగి ఉండాలి.[29]
  • అత్యావశ్యక వైద్య ఆస్పత్రులు: అత్యావశ్యక సంరక్షణ అనేది ఒక ప్రమాదకరమైన రోగ పరిస్థితుల్లో బాధాకరమైన మెదడు గాయం, వెన్నుపాము గాయం మొదలైన వాటి వలె ఎక్కువ బాధాకరమైన గాయంతో వ్యక్తులు కోసం ఏర్పాటు చేసిన ఒక ఆస్పత్రి. అత్యావశ్యక సంరక్షణ వ్యవస్థల యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యం రోగి యొక్క అనారోగ్య స్థితిని స్థిరీకరించాలి మరియు అతని లేదా ఆమె ప్రాణానికి హానికరమైన అంశం మరియు ఏదైనా చర్యను పరిష్కరించాలి. ప్రారంభ మొబైలిజేషన్, పునరుద్ధరణ చర్య, మరింత క్షీణతను నివారించడానికి మరియు సంక్రమణ మరియు ఉత్సర్గ ప్రణాళికలతో సహా నిర్దేశాంక సంరక్షణను అందించడంలో వృత్తి చికిత్స ఒక ముఖ్యమైన పాత్రను పోషిస్తుంది. ఇంకా, వృత్తి చికిత్స పాత్రలో భాగంగా రోగి తనకు అవసరమైన మరియు స్వీయ రక్షణ, గృహ నిర్వహణ, వృత్తి సంబంధిత విధులు మరియు విరామ మరియు సమాజ పనికి సంబంధించి చేయాల్సిన కార్యక్రమాలను నిర్వహించడంలో అతని సామర్థ్యానికి ఆటంకం ఏర్పరిచే లోపాలు మరియు అడ్డంకులను పరిష్కరించడమే దృష్టి సారిస్తుంది.[30]
  • ఆస్పత్రిలో పునరావాసం (ఉదా. వెన్నుపాము గాయాలు): వైకల్యంతో బాధపడుతున్న వ్యక్తులు అర్థవంతమైన జీవితాలను గడపటానికి హక్కును మరియు అధికారాన్ని కలిగి ఉన్నారు. ఒక వైకల్యం సంభవించినప్పుడు, దానికి కొన్నిసార్లు నివారణ ఉంటుంది - పాల్గొనడానికి సామర్థ్యం మరియు పర్యావరణ మద్దతు పొందడానికి అవసరమైన నైపుణ్యాలను పొందలేనప్పుడు కూడా వారు ఈ హక్కును కలిగి ఉంటారు. OTలు నివారణ మరియు ఉపయోజనం రెండింటితోనూ సహాయం చేయడానికి వారి పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగిస్తారు.
  • పునరావాస కేంద్రాలు (ఉదా., ప్రమాదకరమైన మెదడు గాయం (TBI)[31], అఘాతం (CVA), వెన్నుపాము గాయాలు, తలకు గాయాలు)
  • నైపుణ్యం గల పరిచర్యా సౌకర్యాలు: ఒక నైపుణ్యం గల పరిచర్యా సౌకర్యాలను అందించడంలో ఒక వృత్తి చికిత్సకుల పాత్ర ప్రతి క్లయింట్ యొక్క వ్యక్తిగత అవసరాలకు ముఖ్య అంశంగా చెప్పవచ్చు. ఒక OT పనుల్లో పలు నైపుణ్యాలను ఆహారం అందించడం లేదా దుస్తులు మార్చడం వంటి దైనందిన జీవన లేదా స్వీయ రక్షణ కార్యక్రమాలు వలె చెప్పవచ్చు. OTలు స్వతంత్రతను పెంచడానికి మరియు స్వతంత్రాన్ని అందించడానికి పర్యావరణను సవరించడంలో కార్యక్రమాల్లో సహాయం మరియు నైపుణ్యం కోసం సామగ్రిని అందిస్తారు. ఇతర OT పాత్రల్లో అనుకూల సామగ్రి (షవర్ బెంచ్), విద్యుత్ వాడకం లేదా విధి సరళీకరణ (హోఫ్మాన్, 2008)ల్లో అవగాహన కూడా ఉంది.
  • గృహ ఆరోగ్యం: ఈ సాధన రంగంలో పని చేసే వృత్తి చికిత్సకులు సాధారణంగా కింది రోగనిదానాల్లో ఒకటి లేదా ఎక్కువ అంశాలు కలిగి ఉన్న వృద్ధుల్లో క్లయింట్‌లతో పని చేస్తారు: అల్జెమిర్ వ్యాధి, కీళ్ళవాతం, నిరాశ, CVA, సాధారణ నీరసం, COPD లేదా పార్కిన్సన్ యొక్క వ్యాధి. ఈ క్లయింట్‌లతో పనిచేస్తున్న వృత్తి చికిత్సకులు వారి స్వతంత్రత, పరిజ్ఞానం మరియు భద్రత స్థాయిని విశ్లేషిస్తారు. ముఖ్యంగా, వృత్తి చికిత్సకులు క్లయింట్ తన ఇంటిలో స్వతంత్రంగా జీవించగల సామర్థ్యాన్ని తిరిగి పొందాలనే ప్రధాన లక్ష్యంతో ఉపశమన మరియు లోప పద్ధతుల ద్వారా స్వతంత్రత మరియు కార్యాచరణను పెంచడానికి మధ్యవర్తులుగా వ్యవహరిస్తారు (స్వాన్సన్ అండెర్సన్ మరియు మాలాస్కీ, 1999).[32]
  • అవుట్‌పేషంట్ క్లినిక్‌లు (ఉదా. హస్త వైద్యం, శల్యవైద్యులు) హస్త వైద్యం అనేది వృత్తి చికిత్సలో ఒక ప్రత్యేక ఆచరణ రంగంగా చెప్పవచ్చు, దీనిలో ముఖ్యంగా చేయి మరియు భుజం కార్యాచరణ వాడకాన్ని ఆప్టిమైజ్ చేయడానికి శల్య వైద్యం ఆధారిత అత్యధిక ప్రమాదకర పరిస్థితుల్లో చికిత్సను అందిస్తారు. ఈ ఆచరణ రంగంలో కనిపించే వ్యాధి నిర్ధారణల్లో ఇవి ఉంటాయి: చేయి లేదా భుజం పగుళ్లు, కోతలు మరియు అంగచ్ఛేదం, కాలిన గాయాలు మరియు స్నాయువులు మరియు నరాల శస్త్ర వైద్య మరమ్మత్తులు. ఇంకా, హస్త వృత్తి చికిత్సకులు స్నాయువు వాపు, కీళ్ల నొప్పులు మరియు ఎముకల బాధ మరియు కార్పాల్ టన్నల్ సిండ్రోమ్ వంటి ఆర్జిత పరిస్థితుల్లో చికిత్స చేస్తారు. ఈ రంగంలో పని చేసే వృత్తి చికిత్సకులు చాలా ప్రమాదకరమైన పరిస్థితుల్లో జీవ యాంత్రిక సమస్యలకు పరిష్కారం అందిస్తారు. వీటితో పాటు, వృత్తి చికిత్సకులు పాల్గొనే క్లయింట్ అవసరాలను గుర్తించడం ద్వారా ఒక వృత్తి ఆధారిత మరియు క్లయింట్ ఆధారిత విధానాన్ని ఉపయోగిస్తారు, తర్వాత కోరుకున్న కార్యాచరణల్లో పనితీరును మెరుగుపర్చడానికి మధ్యవర్తులుగా వ్యవహరిస్తారు.[30] [1](హస్త వైద్యం యొక్క ఒక చిత్రానికి లింక్)
  • నిపుణుల బేరీజు కేంద్రాలు (ఉదా. ఎలక్ట్రానిక్ సహాయక సాంకేతిక, స్థానం మరియు చలన శీల సేవలు)
  • హాస్పిసెస్: హాస్పిస్ కేర్‌లో ఒక వృత్తి చికిత్సకుడు సాధారణ విధిలో భాగంగా సర్దుబాటు చేస్తారు మరియు నివారణ అందిస్తారు. క్లయింట్ యొక్క సామర్థ్యాలకు అనుకూలంగా కార్యకలాప డిమాండ్‌లను సవరించాలి. మధ్యవర్తిత్వాన్ని నేరుగా క్లయింట్‌తో లేదా క్లయింట్ మరియు క్లయింట్ యొక్క సంరక్షకులతో నిర్వహిస్తారు. OT సంరక్షకులకు మద్దతు ఇచ్చే విద్యను అందిస్తారు. ప్రగతిని హాస్పిస్ కేర్‌లోని జీవన నాణ్యత మెరుగుదల ఆధారంగా సూచిస్తారు. (హాసేల్కౌస్, 1998)
  • సహాయక జీవన సంస్థలు: సహాయక జీవన సంస్థల్లో OT సేవలను గృహ ఆరోగ్య సంస్థ, పునరావాస సంస్థ లేదా ఒక ప్రైవేట్ సాధన సంస్థచే అందించబడతాయి. ALFల్లో వైద్య సంరక్షణ మరియు కొన్ని ప్రైవేట్ భీమా ప్రణాళికలను OT సేవల్లో అందిస్తారు. మధ్యవర్తిత్వ చికిత్స రంగాల్లో ఎక్కువగా ఇవి ఉంటాయి: స్నానం చేయించడం, దుస్తులను మార్చడం, అలంకరించడం, కాలకృత్యాల్లో సహాయపడటం, చలన శీలత, నగదు నిర్వహణ, బట్టలను ఉతకడం మరియు సమాజంలో పాల్గొనడం. వృత్తి పనితీరు క్షీణత లేదా క్షీణతకు గురయ్యే ప్రమాదంలో ఉన్న వ్యక్తులకు చికిత్స అందిస్తారు. జీవన ప్రమాణాన్ని పెంచడం వలన తక్కువమంది నివాసులకు దీర్ఘ కాల SNF సేవలు అవసరమవుతాయి. ప్రత్యేక విభాగాల్లో చలన శీల పరికర అంచనా (స్కూటర్), నిగ్రహ శిక్షణ, మానసిక అవసరాలు మరియు అత్యల్ప దృశ్యమాన కార్యక్రమాలు (ఫాగాన్, 2001) ఉన్నాయి.
  • ఫలవంతమైన వృద్ధాప్యం: ఈ రంగంలోని పాల్గొనే ఒక OT వృద్ధులకు స్వతంత్రత, వంతు మరియు జీవన ప్రమాణాన్ని పెంచడానికి నైపుణ్యాలు మరియు సేవలను అందిస్తారు. వీరు పరిష్కరించే సాధారణ సమస్యలు: దైనందిన జీవితంలో వారికి అవసరమైన అర్థవంతమైన వృత్తులు మరియు విధులను నిర్వహించడానికి వారి సామర్థ్యాన్ని పరిమితం చేసే ఏదైనా వైకల్యం లేదా పరిస్థితి. శిక్షణ ఇచ్చే నైపుణ్యాల్లో ఇవి ఉన్నాయి: విద్యుత్ వాడకం, అనుకూల సామగ్రిలో అవగాహన (ఒక షవర్ బెంచ్ వంటిది), విధి సరళీకరణ, ఒక క్లయింట్ యొక్క మారుతున్న సామర్థ్యాలతో కొనసాగడానికి కార్యాచరణలను స్వీకరించడం లేదా మార్చడం (ఆప్ హోఫ్మాన్, 2008), సంరక్షకుడి విద్య మరియు మద్దతు (AOTA, 2004), భద్రత, సామాజిక పరస్పర చర్యలు మరియు సంభాషణలు, జ్ఞాపక శక్తి శిక్షణ[33], చలన శీల పరికరాల అంచనా మరియు శిక్షణ (అంటే, స్కూటర్‌లు, చక్రాల కుర్చీలు, వాకర్లు), స్వల్ప దృశ్యమాన మధ్యవర్తిత్వాలు, నిగ్రహ శిక్షణ మరియు ప్రాథమిక ADL మరియు IADLల్లో పనితీరు నిర్వహణ (ఫాగాన్, 2001).
  • పనిని తీవ్రతరం చేయడం అనేది ఒక వ్యక్తి యొక్క సామర్థ్యాన్ని తగ్గిస్తున్న శారీరక, మానసిక మరియు మానసిక సమస్యలను అధిగమించి, వ్యక్తిని తిరిగి పని చేసేలా ప్రోత్సహించడానికి రూపొందించిన ఒక ప్రత్యేక కార్యక్రమంగా చెప్పవచ్చు. పనిని తీవ్రతరం చేయడం అనే అంశంపై జాతీయ సలహాదారు సంఘం ఉత్తమంగా ఇలా వివరించింది:

“Work hardening is a highly structured, goal oriented, individualized treatment program designed to maximize the individual’s ability to return to work. Work hardening programs, which are interdisciplinary in nature, use real or simulated work activities in conjunction with conditioning tasks that are graded to progressively improve the biomechanical, neuromuscular, cardiovascular/metabolic and psychosocial functions of the individual. Work hardening provides a transition between acute care and return to work while addressing the issues of productivity, safety, physical tolerances, and worker behaviors” (Ogden-Niemeyer & Jacobs, 1989, p. 1).

  • పని నియంత్రీకరణ అనేది పని తీవ్రతరం చేయడం అనే అంశాన్ని పోలి ఉంటుంది, పని నియంత్రీకరణను పూర్తిగా శారీరక సామర్థ్యాలను మెరుగుపర్చడానికి నిర్వహిస్తారు, అయితే పని తీవ్రతరం చేసే అంశం శారీరక, మానసిక మరియు మానసిక కారకాలను మెరుగుపర్చడానికి నిర్వహిస్తారు.[34]

మానసిక ఆరోగ్యం[మార్చు]

మెడికేర్ (2005) ఉపదేశం ప్రకారం, "ఒక అర్హత కలిగిన వృత్తి చికిత్సకుడు మాత్రమే రోగి యొక్క కార్యాచరణ స్థితిని విశ్లేషించడానికి అవసరమైతే పునఃవిశ్లేషణకు, ఆగిపోయిన పనిని మెరుగుపర్చడానికి, పునరుద్ధరణ లేదా పూరించడానికి ఒక వృత్తి చికిత్స కార్యక్రమం ఫలితం చూపిస్తుందా అని నిర్ణయించడానికి మరియు అవసరమైతే వైద్యుడికి ఒక చికిత్సా విధానాన్ని సిఫార్సు చేయడానికి వివేకాన్ని, శిక్షణ మరియు అనుభవాన్ని కలిగి ఉంటాడు."[citation needed]

అమెరికా వృత్తి చికిత్స సంఘం (AOTA) దృష్ట్యా, వృత్తి చికిత్సకులు వారి జీవితంలో ఎక్కువగా మానసిక రోగులతో మరియు మానసిక ఆరోగ్య సేవలు మరియు మనోవిక్షేప పునరావాసాన్ని అందించే పలు చికిత్సా సంస్థల్లో పని చేస్తారు (AOTA, 2009). ఇతర క్లయింట్‌లతో వలె, OT దైనందిన జీవితంలో కార్యక్రమాల్లో (దుస్తులను ధరించడం, అలంకరించుకోవడం మొదలైనవి) మరియు దైనందిన జీవనంలో దోహదకార కార్యక్రమాల్లో (మందుల నిర్వహణ, కిరాణా షాపింగ్ మొదలైనవి) అత్యధిక స్వతంత్రత కోసం కృషి చేస్తారు. అమెరికా వృత్తి చికిత్స సంఘం దృష్ట్యా, OT వృత్తి, విద్య, సమాజ జీవనం మరియు గృహ మరియు వ్యక్తిగత సంరక్షణ దశల్లో మానసిక అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న వ్యక్తులకు చికిత్సా విధానాల్లో నిజ జీవిత కార్యక్రమాల ఉపయోగం ద్వారా కార్యాచరణ సామర్థ్యం మరియు నాణ్యతను మెరుగుపరుస్తుంది (AOTA, 2005).

ఎలాంటి మానసిక అనారోగ్యం లేదా మానసిక అనారోగ్య సమస్యలతో ఉన్న వృద్ధులు, వయోజనులు, శిశువులు మరియు పిల్లలు. ఈ పరిస్థితులు వీటిని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, వీటికి మాత్రమే పరిమితం కాదు: మనోవైకల్యం, సారాంశ దుర్వినియోగం, వ్యసనం, చిత్తవైకల్యం, అల్జెమీర్, మనస్థితి క్రమరాహిత్యాలు, వ్యక్తిత్వ క్రమరాహిత్యాలు, మానసిక వ్యాధులు, భోజన క్రమరాహిత్యాలు, ఆతృత క్రమరాహిత్యాలు (బాధాకరమైన ఒత్తిడి క్రమరాహిత్యాలు, విభజన ఆతృత క్రమరాహిత్యాలు) (కారా & మాక్‌రా, 2005) మరియు ప్రతిక్రియాశీల జోడింపు క్రమరాహిత్యం (పిల్లల్లో మాత్రమే) (లాంబెర్ట్, 2005).

పరిష్కరించే సాధారణ సమస్యల్లో ఇవి ఉంటాయి: వారిని వారు లేదా ఇతరులను రక్షించడానికి తగిన నైపుణ్యాలను పొందడంలో ప్రజలకు సహాయపడటం; ఒక ప్రణాళికను అనుసరించడం, మందుల నిర్వహణ, ఉద్యోగం, విద్య, సామాజిక వంతును పెంచడం, సమాజ అంచనా (కిరాణా దుకాణం, గ్రంథాలయం, బ్యాంకు మొదలైనవి), నగదు నిర్వహణ నైపుణ్యాలు, ఒక రోజు గడపడానికి ఫలవంతమైన కార్యక్రమాలను నిర్వహించడం, నైపుణ్యాలను పొందడం, దినచర్యల ఎంపిక, సామాజిక నైపుణ్యాలను పెంచుకోవడం మరియు పిల్లల సంరక్షణ (కారా & మాక్‌రా, 2005).

UKలో, వృత్తి చికిత్సకుల కళాశాల (COT) రికవరింగ్ ఆర్డనరీ లైవ్స్‌ను ప్రచురించింది [35], దీనిలో 2017 వరకు మానసిక అనారోగ్యంలో OTలకు వ్యూహం వివరాలు మరియు ప్రభుత్వ ఆదేశాలకు అనుగుణంగా వృత్తి కోసం నిర్దేశించిన ప్రత్యేకమైన లక్ష్యాలు సూచించబడ్డాయి (COT 2006).

మానసిక ఆరోగ్య OTలు పనిచేసే విభాగాల్లో ఇవి ఉన్నాయి: [citation needed]

  • మానసిక ఆరోగ్య ఆస్పత్రి విభాగాలు
    • శిశువుల, వయోజన మరియు వృద్ధుల అనుకూల మానసికారోగ్య వార్డులు
    • వయోజన మరియు వృద్ధుల పునరావాస చికిత్సా విభాగాలు
    • జైళ్లు/భద్రతా విభాగాలు (న్యాయ సంబంధ మానసిక చికిత్సా విధానం)
    • మానసిక జబ్బుల అవధారణ సంరక్షణ విభాగం
    • తినడంలో క్రమరాహిత్యాలు, బోధనా అసమర్థతలు కోసం ప్రత్యేక నిపుణులు
  • మానసికారోగ్య జట్ల ఆధారిత సంఘం
    • పిల్లల మరియు శిశువుల మానసికారోగ్య జట్లు
    • వయోజన మరియు వృద్ధుల సంఘం మానసికారోగ్య జట్లు
    • పునరావాస మరియు పునరుద్ధరణ మరియు సహాయక వ్యాప్తి సంఘం జట్లు
    • GP ఆచరణల్లో ప్రాథమిక సంరక్షణ సేవలు
    • గృహ చికిత్స జట్లు
    • మనోవిక్షిప్తి జట్లల్లో ప్రారంభ మధ్యవర్తిత్వం
    • బోధనలో అసమర్థత నిపుణులు, ఆహార అలవాట్లల్లో క్రమరాహిత్యాల సంఘం
    • రోజువారీ సేవలు
    • ఉద్యోగ సేవలు
    • డెమెంటియా & అల్జిమీర్ సంరక్షణ: క్లయింట్ అనారోగ్యం నుండి కోలుకుంటున్నప్పుడు OTలు సహాయక కార్యక్రమాలపై దృష్టి సారిస్తారు (హాఫ్మాన్, 2008) సంరక్షకులు క్లయింట్ యొక్క సామర్థ్యానికి కార్యక్రమాలను నిర్దేశించడం నేర్పడానికి కూడా OT కృషి చేస్తుంది. మధ్యవర్తిత్వాలు క్లయింట్ వారి జీవన ప్రమాణాన్ని మరియు సంరక్షకులతో వారి సంబంధాన్ని మెరుగుపరచుకోవడానికి వారి బలాలను ఉపయోగించుకుంటాయి. సామాజిక మధ్యవర్తిత్వాలు, సంభాషణలు, స్మృతి, భద్రత మరియు స్వీయ నిర్వహణ ఉపయోగిస్తారు.[33]

సంఘం[మార్చు]

సంఘంతో ఆచరణలో ఒక ఆస్పత్రిలో కాకుండా వారి స్వంత పర్యావరణంలోని ప్రజలతో పని చేస్తారు. ఇది తరచూ శారీరక మరియు మానసికారోగ్య సంబంధిత విజ్ఞానం మరియు నైపుణ్యాల కలయికగా చెప్పవచ్చు. దీనిలో ఇల్లు లేని లేదా ప్రమాదకర వ్యాధితో బాధపడుతున్న వ్యక్తులు వంటి అసాధారణ వ్యక్తులకు కూడా సేవలు అందిస్తారు. సంఘం ఆచరణ పద్ధతులకు ఉదాహరణలు:

  • ఆరోగ్య ప్రచారం మరియు జీవనశైలి మార్పు: ఆరోగ్యవంతంగా ఉండటం అనేది ఒక సమాజంలోని దీర్ఘకాల అసమర్థత లేదా ఆరోగ్య పరిస్థితులతో బాధపడుతున్న వ్యక్తులతో సహా మొత్తం అందరి ప్రజల లక్ష్యంగా చెప్పవచ్చు. ఆరోగ్యాన్ని పొందడానికి దైనందిన జీవితంలోని కార్యక్రమాలకు వారి సామర్థ్యాన్ని పరిమితం చేసే స్వీయ నిర్వహణ పరిస్థితులకు నైపుణ్యాలు అవసరమవుతాయి. వృత్తి చికిత్సకులు ఈ నైపుణ్యాలు పొందడంలో సహాయ పడతారు (విల్కాక్, 2005).
  • ప్రైవేట్ సాధన
  • వృద్ధుల ప్రాంతం: వృత్తి చికిత్సకులు వృద్ధుల నివాస గృహంలో పర్యావరణ సవరణలను అమలు చేస్తారు, జీవనంలో సహాయపడతారు, దీర్ఘ కాల సంరక్షణ సౌకర్యాలను మరియు గృహాలను అందిస్తారు (యాంకోవెంకో, 2008) పర్యావరణ సవరణల్లో గృహోపకరణాలను మార్చడం, వాలుబల్లలను ఏర్పాటు చేయడం, ద్వారాలను విస్తరించడం, పట్టీలను వెడల్పు చేయడం, ప్రత్యేక అలంకరణ కుర్చీలు మరియు వారి సంపూర్ణ పనితీరు సామర్థ్యాలను ఉపయోగించడానికి భద్రతా సామగ్రి ఉంటాయి (మోయెర్స్ మరియు క్రిస్టియాన్సెన్, 2004).
  • అల్ప దృష్టి: వృత్తి చికిత్సకులు క్లయింట్‌లు వారి రోజూవారీ కార్యక్రమాలను పరిహారం, నివారణ, వైకల్య నిరోధం మరియు ఆరోగ్య ప్రచారంతో పూర్తి చేయడానికి వారి మిగిలిన దృష్టిని ఉపయోగించడంలో సహాయపడతారు. పరిహారాలు లేదా పర్యావరణంలోని సవరణల్లో సరైన కాంతి, రంగుల వ్యత్యాసం, తక్కువ అస్పష్టత మరియు అనుకూల సామగ్రిపై అవగాహన (గోలెంబిస్కీ, 2004)లు ఉండవచ్చు.
  • మాధ్యమిక సంరక్షణ సేవలు
  • డ్రైవింగ్ కేంద్రాలు: డ్రైవింగ్ అనేది దైనందిన జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన కార్యాచరణగా చెప్పవచ్చు మరియు ఒక వృత్తి చికిత్సకుడు దృష్టి, కార్యనిర్వాహక చర్య లేదా స్మృతి వంటి డ్రైవ్ చేయడానికి అవసరమైన నైపుణ్యాలను విశ్లేషించవచ్చు మరియు చికిత్స ఇవ్వవచ్చు. ఒక క్లయింట్‌కు మరింత నైపుణ్యం గల అంచనా మరియు శిక్షణ అవసరమైతే, వారు అతనికి ఒక OT డ్రైవర్ పునరావాస నిపుణుడిని సిఫార్సు చేస్తారు, ఇతను రహదారి అంచనా, అనుకూల సామగ్రిలో శిక్షణ మరియు మరింత నిర్దిష్ట సిఫార్సులు చేయవచ్చు.
  • రోజువారీ కేంద్రాలు
  • పాఠశాలలు
  • పిల్లల అభివృద్ధి కేంద్రాలు
  • ప్రజలు గృహాలను కలిగి ఉంటారు, చికిత్సకు హాజరవుతారు మరియు సామగ్రి మరియు అనుకూలతలను అందిస్తారు
  • ఉద్యోగం మరియు పరిశ్రమ: ఒక ఆరోగ్యవంతమైన ఫలవంతమైన కార్మికుడుగా ఉండేందుకు, ఆ వ్యక్తి విధి, సామగ్రి మరియు వ్యక్తి యొక్క నైపుణ్యాల మధ్య సరిపోయే ఒక పర్యావరణంలో ఉండాలి. వృత్తి చికిత్సకులు ఈ అనుకూలతను సాధించడానికి కృషి చేస్తారు (ఎలెక్స్‌సన్, 2000; క్లింజెర్, డాడ్సన్, మాల్ట్‌చెవ్ మరియు పేజ్, 2007). జనాభాలు, పరిస్థితులు మరియు వ్యాధి నిర్ధారణలు: పని చేసే వయస్సు గల మరియు పని చేయడానికి వారి సామర్థ్యాన్ని రాజీ పడేలా చేసే ఒక పరిస్థితి, గాయం లేదా అనారోగ్యంతో జన్మించిన లేదా అభివృద్ధి అయిన వ్యక్తులు (ఎలెక్స్‌సన్, 2000; క్లింజెర్, డాడ్సన్, మాల్ట్‌చెవ్ మరియు పేజీ 2007). అమర్పులు: ఉద్యోగ కార్యక్రమాలను మళ్లీ ప్రారంభించడం, పెద్ద సంస్థలు, కన్సల్టెంట్‌లు నుండి పెద్ద సంస్థలు, పనిని పెంచే కార్యక్రమాలు, పని నియంత్రీకరణ కార్యక్రమాలు, ఉద్యోగ కార్యక్రమాలకు మళ్లీ స్థిత్యంతరిత ప్రారంభం (ఎలెక్స్‌సన్, 2000; క్లింజెర్, డాడ్సన్, మాల్ట్‌చెల్ మరియు పేజీ, 2007). పరిష్కరించే సాధారణ సమస్యలు: పని చేయడానికి సామర్థ్యం అంచనా, పనిని పెంచడం, పని నియంత్రీకరణ వంటి అంశాలచే ఉద్యోగ పనితీరును మెరుగుపర్చడానికి మధ్యవర్తిత్వాలు మరియు కార్యాలయంలో సమర్థతా అధ్యయనం మెరుగుదల, అనారోగ్యం లేదా గాయం నుండి కోలుకున్న తర్వాత పనిని తిరిగి ప్రారంభించడానికి అవసరమైన సౌకర్యాల గుర్తింపు, గాయం, అనారోగ్యం లేదా అసమర్థతకు సంబంధించిన పనిని నిలిపివేయడం (ఎలెక్స్‌సన్, 2000; క్లింజెర్, డాడ్సన్, మాల్ట్‌చెవ్ మరియు పేజ్, 2007).
  • ఇల్లు లేని వారికి ఆశ్రయాలు
  • విద్యా అమర్పులు
  • శరణార్థుల శిబిరాలు[24]

చికిత్స కోసం అభివృద్ధి చెందుతున్న నూతన అభ్యాసన రంగాలు[మార్చు]

  • పిల్లలు మరియు యువత:[36]
    • పిల్లలు మరియు యువతకు మానసిక అవసరాలు
    • శారీరక మరియు వృత్తి చికిత్స విద్యార్థులకు స్వీయ నిర్వహణ [37]
    • ప్రత్యేక అవసరాలతో పిల్లలు మరియు యువతకు జీవన నైపుణ్యాల శిక్షణలు (ఖెంథాంగ్, 2006)
  • ఆరోగ్యం మరియు శ్రేయస్సు:
    • ఆరోగ్యం మరియు శ్రేయస్సు కన్సల్టింగ్
    • రూపకల్పన మరియు ప్రవేశ సౌలభ్యం కన్సల్టింగ్ మరియు గృహ సవరణ
    • సమర్థతా అధ్యయన కన్సల్టింగ్
    • ప్రైవేట్ అభ్యాసన కమ్యూనిటీ ఆరోగ్య సేవలు
  • ఫలవంతమైన వృద్ధాప్యం:
    • డ్రైవర్ పునరావాలం మరియు శిక్షణ
    • అల్ప దృష్టి సేవలు
    • అలసట మరియు విరామ నిర్వహణ (ఖెంథాంగ్, 2006)
    • వృద్ధులకు సంగీత శిక్షణలు (ఖెంథాంగ్, 2006)
  • పునరావాసం, అసమర్థత మరియు హజరు:
    • సాంకేతికత మరియు సహాయక పరికర అభివృద్ధి మరియు కన్సల్టింగ్
    • డయాబెటెస్ మిలెటస్ కోసం వైద్య శిక్షణలు (ఖెంథాంగ్, 2006)
    • దీర్ఘ కాల ఆటంక ఫుఫుస వ్యాధి కోసం విరామ నిర్వహణ (ఖెంథాంగ్, 2006)
    • స్ట్రోక్ కోసం వృత్తి చికిత్స యొక్క ఆరోగ్య క్రమపద్ధతి [38]
    • మానసిక సాధన మరియు పునరుద్ధరణ కార్యక్రమాలు (ఖెంథాంగ్, 2006)
    • మానసికారోగ్యానికి తీరుబడి నిర్వహణ (ఖెంథాంగ్, 2006)
    • క్యాన్సర్, నిరాశ, రెమాటాయిడ్ ఆర్థిరిటిస్ కోసం బహు-జ్ఞాన విరామం యొక్క అలసట మరియు మనో అధ్యాత్మికత (ఖెంథాంగ్, 2006)
  • ఉద్యోగం మరియు పరిశ్రమ:
    • ఉద్యోగ సేవలకు టిక్కెట్
    • ఉద్యోగ సేవలకు సంక్షేమం
    • ఉద్యోగ సేవలకు నాయకత్వ పక్వత యోగ్యత (ఖెంథాంగ్, 2006)
    • ఉద్యోగ సేవలకు అలసట & విరామ నిర్వహణ (ఖెంథాంగ్, 2006)

వృత్తి చికిత్సా విధానాలు[మార్చు]

సాధారణంగా ఉండే సేవలు:

  • అవసరమైన విధులకు నూతన విధానాలను బోధించడం[39]
  • కార్యాచరణలను సాధించగల విభాగాలు వలె విభజించే పద్ధతి ఉదా. ఒక క్లిష్టమైన వంటకాన్ని వంటడం వంటి ఒక క్లిష్టమైన విధిని క్రమబద్దీకరించడం[39]
  • అనుకూల సిఫార్సులతో సమగ్ర ఇల్లు మరియు ఉద్యోగ ప్రాంత విశ్లేషణలు.
  • పనితీరు నైపుణ్యాల అంచనాలు మరియు చికిత్స.
  • అనుకూల సామగ్రి సిఫార్సులు మరియు వినియోగ శిక్షణ.
  • అడ్డంకులను తొలగించడానికి లేదా వాటిని నిర్వహించడానికి సామగ్రి సరఫరా లేదా ఉపయోజనాలను రూపొందించడంతో సహా పర్యావరణ ఉపయోజనాలు[39]
  • కుటుంబ సభ్యులు మరియు సంరక్షకులకు మార్గనిర్దేశం.[40]
  • సృజనాత్మక ప్రసారసాధనాలను చికిత్సా చర్య వలె ఉపయోగించడం

కార్యకలాప విశ్లేషణ[మార్చు]

కార్యకలాప విశ్లేషణ అనేది ఒక కార్యకలాపాన్ని దాని అంతర్గత లక్షణాలను మరియు దాని పనితీరుకు అవసరమైన నైపుణ్యాలను గుర్తించడానికి దాని విడి భాగాలు మరియు విధి పరంపరలోకి విభజించే ఒక విధానంగా చెప్పవచ్చు, ఈ విధంగా ఇది చికిత్సకుడు దాని చికిత్సా సామర్థ్యాన్ని విశ్లేషించడానికి అనుమతిస్తుంది[41]

సైద్ధాంతిక ప్రణాళికలు[మార్చు]

వృత్తి చికిత్సకులు వారి సాధన ప్రణాళిక కోసం పలు సైద్ధాంతిక ప్రణాళికలను ఉపయోగిస్తారు. ఈ పరిభాష విద్వాంసుల ఆధారంగా వేర్వేరుగా ఉంటుందని గమనించాలి. ఒక మానవుని మరియు వారి వృత్తిని నిర్ణయించడానికి సైద్ధాంతిక ఆధారాల్లో ఇవి ఉంటాయి:

సూచన ప్రణాళికలు/సాధారణ నమూనాలు[మార్చు]

సూచన ప్రణాళికలు లేదా సాధారణ నమూనాలు అనేవి సంభావిత ఆచరణను రూపొందించే అనుకూల విజ్ఞానం, పరిశోధన మరియు సిద్ధాంతాల ఒక సమాకలనానికి ప్రధాన శీర్షికగా చెప్పవచ్చు[42]. మరింత సాధారణంగా, వీటిని వాటి దృష్ట్యా మన అంచనాలు, నిర్ణయాలు మరియు సాధనను ప్రభావితం చేసే అంశాలుగా పేర్కొనవచ్చు"[43].

వృత్తి చికిత్స సూచనల ప్రణాళిక/నమూనాలు:

  • వ్యక్తుల పర్యావరణ వృత్తి పనితీరు నమూనా (PEOP) (చార్లెస్ క్రిస్టియాన్సెన్ మరియు కారోలెన్ బౌమ్)
  • వృత్తి పనితీరు నమూనా (OPM)
  • మానవ వృత్తి నమూనా (MOHO) (గారే కియెల్హోఫ్నెర్ మరియు ఇతరులు)
    • MOHO మొట్టమొదటిగా 1980లో ప్రచురించబడింది. ఇది ప్రజలు వారి పర్యావరణంలో ఏ విధంగా వృత్తులను ఎంచుకుంటారు, నిర్వహిస్తారు మరియు అమలు చేస్తారు అనే అంశాన్ని వివరిస్తుంది. ఈ నమూనాకు ముప్పై సంవత్సరాలు కంటే ఎక్కువ కాలం నుండి ఉన్న ఆధారం మద్దతు ఇస్తుంది మరియు ఇది విజయవంతంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా వర్తించబడింది.[44]
  • వృత్తి పనితీరు మరియు సమయ నియమ కెనడా నమూనా (CMOP-E)
  • కావా (నది) నమూనా (మిచెల్ ఐవామా)
  • కార్యాచరణ సమాచార విధాన నమూనా
  • సూచన యొక్క జీవ యాంత్రిక ప్రణాళిక
    • సూచన యొక్క జీవ యాంత్రిక ప్రణాళిక అనే దానిని ప్రధానంగా వృత్తి సమయంలో చలనంతో పరిగణిస్తారు. దీనిని చలనంలో ఆటంకాలు, తగని కండరాల శక్తి లేదా వృత్తుల్లో సహన శక్తిని కోల్పోయే వ్యక్తులు కోసం ఉపయోగిస్తారు. సూచన ప్రణాళిక అనేది వాస్తవానికి వృత్తి చికిత్సకులచే నిర్వహించబడలేదు మరియు చికిత్సకులు చలనం లేదా వ్యాయామ హాని ప్రధాన అంశంగా మారకుండా నివారించడానికి దానిని వృత్తి చికిత్స దృష్టికోణంలోకి[45] అనువదించారు[46].
  • పునరావాస కేంద్రం (పరిహారం)
  • న్యూరోఫిక్షనల్ (గోర్డాన్ ముయిర్ గిలెస్ మరియు క్లార్క్-విల్సన్)
  • అభిజ్ఞాసంతు అసమర్థతలు
  • నాడీ సమాకలనం
  • జీవనశైలి పనితీరు నమూనా (ఫిడ్లెర్)
  • సూచన యొక్క కేంద్ర ఆధారిత ప్రణాళిక
    • ఈ సూచన ప్రణాళిక అనేది కార్ల్ రోజెర్స్ పని నుండి అభివృద్ధి చేయబడింది. ఇది క్లయింట్‌ను అన్ని చికిత్సా కార్యక్రమాలకు కేంద్రంగా భావిస్తుంది మరియు క్లయింట్ యొక్క అవసరాలు మరియు లక్ష్యాలు వృత్తి చికిత్సా విధానానికి ఆధారంగా చెప్పవచ్చు.[47]
  • సూచన యొక్క అభిజ్ఞాసంతు-ప్రవర్తనా ప్రణాళిక
  • సూచన యొక్క సైకోడైనమిక్ ప్రణాళిక
  • పర్యావరణ సంబంధిత మానవ అభివృద్ధి నమూనా
  • పునరుద్ధరణ నమూనాలు & స్వీయ నిర్వహణ నమూనాలు
    • కర్టిన్ హాజరు నమూనా
    • స్వీయ నిర్వహణ నమూనాల పరిజ్ఞాన అనువాదం [48]
    • జీవిత నైపుణ్యాల వృక్ష నమూనా [49]
    • వృత్తి చికిత్స - మెహిడాల్ క్లినికల్ సిస్టమ్ (OT-MCS) నమూనా [50]

వృత్తి చికిత్సకు సవాళ్లు[మార్చు]

వృత్తి చికిత్సకు ఒక ప్రధాన సవాలుగా దీని స్వభావం మరియు పరిధి ఒక వివరణను అభివృద్ధి చేయడం మరియు నిర్వహించడాన్ని చెప్పవచ్చు[51] ఇది ఒక సవాలు అయినప్పటికీ, దీని ఫలితంగా ఒక ప్రయోజనం కూడా ఉంది అంటే ఇది సామాజిక, సాంస్కృతిక మరియు పర్యావరణ మార్పుకు అనుగుణంగా క్రమబద్ధత మారడానికి అనుమతిస్తుంది. వివరణలో ఈ క్లిష్టత అభ్యాసకులకు ఒక తీవ్రమైన అవాంతరం కావచ్చు[52] మరియు ఇది వివరణ పాత్ర లేకపోవడం మరియు తదుపరి అస్పష్టతకు కారణం కావచ్చు[53]

ఇటీవల సాహిత్యంలో వృత్తి చికిత్సకులు ఎవరు మరియు వారి ఏ విధంగా సహాయపడతారు అనే రాజకీయ స్వభావాన్ని సూచించడానికి కూడా వృత్తి చికిత్సను సంప్రదించారు (క్రోనెన్బర్గ్ మరియు పొలార్డ్, 2005). వృత్తి చికిత్స యొక్క ప్రొఫెషినల్ నిర్దిష్ట నమూనాలు ఒక పాశ్చాత్య, సమర్థవంతమైన వ్యక్తుల పద్ధతి ఆధారంగా ఉన్నందుకు విమర్శించబడ్డాయి మరియు సాధారణంగా అత్యధిక వృత్తిపరంగా లేకుండా పోయిన సమూహాలను సూచించదు[54][55]

వృత్తి చికిత్స మరియు ICF[మార్చు]

ఇంటర్నేషనల్ క్లాసిఫికేషన్ ఆఫ్ ఫంక్షనింగ్, డిజిబిలిటీ అండ్ హెల్త్ (ICF) అనేది ఈ అంశాలు ఒక వ్యక్తి యొక్క కార్యాచరణపై ఏ విధమైన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటాయో వివరించడం ద్వారా ఆరోగ్యం మరియు సామర్థ్యాన్ని అంచనా వేయడానికి ఒక విధానం. ఇది వృత్తి చికిత్సా సాధన ప్రణాళికకు పోలి ఉంటుంది, ఇలా సూచిస్తుంది "వృత్తి యొక్క ప్రధాన నమ్మకాలు వృత్తి మరియు ఆరోగ్యం మధ్య మంచి సంబంధంలో ఉంటుంది మరియు దీని దృష్టిలో ప్రజలు వృత్తి అంశాలుగా చెప్పవచ్చు"[56]. ICF సాధన ప్రణాళిక యొక్క 2వ సంచికను కూడా రూపొందించింది. ICF నుండి కార్యక్రమాలు మరియు పాల్గొనే ఉదాహరణలు ప్రణాళికలోని వృత్తి ప్రాంతాలు, పనితీరు నైపుణ్యాలు మరియు పనితీరు నమూనాలను భర్తీ చేశాయి. ICF ప్రణాళికలో సందర్భానికి సంబంధించిన సందర్భోచిత కారకాలను (పర్యావరణ మరియు వ్యక్తిగత కారకాలు) కూడా చేర్చింది. వీటితోపాటు, క్లయింట్ యొక్క కారకాలను OT ప్రణాళికలో పేర్కొన్న విధంగా పేర్కొనడానికి సహాయంగా ICFలో శరీర విధులు మరియు నిర్మాణాలను వర్గీకరించారు [57]

వృత్తి చికిత్స మరియు ICIDH-2 విభాగాల (యదార్ధ ఇంటర్నేషనల్ క్లాసిఫికేషన్ ఆఫ్ ఇంపైర్మెంట్స్, డిజిబిలిటీస్ అండ్ హ్యాండీకాప్స్ (ICIDH); తర్వాత ICFగా మారింది) మధ్య సంబంధంపై మరింత పరిశోధనను మెక్‌లాఫ్లిన్ గ్రే నిర్వహించాడు [58]. ముందుగా, ICF అనేది ఒక అంతర్జాతీయ ప్రణాళిక మరియు వృత్తి చికిత్సా రంగం ప్రపంచవ్యాప్తంగా మంచి ప్రజాదరణ పొందడానికి ఒక అవకాశాన్ని అందిస్తుంది. రెండవ అంశం, ICF వృత్తి చికిత్సకులు అతిపెద్ద అంతర్జాతీయ ఆరోగ్య సంరక్షణ సంఘంలో వారి ప్రావీణ్యతను ప్రదర్శించడానికి ఒక ప్రపంచ భాషను అందిస్తుంది. ICF ఒక వ్యక్తి లోపాలు మరియు అసమర్థతలపై దృష్టి సారించకుండా ఒక వ్యక్తి యొక్క సకారాత్మక, అవిభాజ్యతత్వ సంబంధిత నైపుణ్యాలు, సామర్థ్యాలు మరియు బలాలను ఉపయోగించుకుంటుంది. ఇది వృత్తి చికిత్సకుల దృక్పథాన్ని పోలి ఉంటుంది. మూడవ అంశం, ICF పర్యావరణ మరియు వ్యక్తిగత అంశ కారకాలను కలిగి ఉంటుంది, దీనిలో వృత్తి చికిత్సకు ఆధారమైన సిద్ధాంతం ఉంటుంది. ఇక్కడ ఒక ప్రభావవంతమైన మధ్యవర్తిత్వాన్ని అభివృద్ధి చేయడానికి ఒక వ్యక్తి యొక్క వ్యక్తిగత, పర్యావరణ మరియు వృత్తి కారకాలను పరిగణనలోకి తీసుకోవడం చాలా ముఖ్యం [11]. వృత్తి చికిత్సకు ICF యొక్క ఆఖరి ముఖ్యమైన అనువర్తనంలో వృత్తిలోని సాంస్కృతిక నమూనాలను గుర్తించడం. సంస్కృతి ఒక వ్యక్తి యొక్క కార్యాచరణలు మరియు వంతుపై ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది మరియు ఒక వ్యక్తికి చికిత్సను అందిస్తున్న సమయంలో ఈ విషయాన్ని మనస్సులో ఉంచుకోవాలి.

అయితే ICF అనేది వృత్తి చికిత్సకులకు చాలా ఉపయోగకరమైనది, సాహిత్యంలో వృత్తి చికిత్సకులు నిర్దిష్ట అంశాల గురించి సరైన సమాచారాన్ని పొందడానికి ICFతోపాటు నిర్దిష్ట వృత్తి చికిత్సా పదావళిని తప్పక ఉపయోగించాలని సూచించబడింది [59]. ICF క్లయింట్లు మరియు సహచరులతో సంభాషించడానికి వృత్తి చికిత్సకులకు అవసరమైన అంశాలను వివరించడానికి నిర్దిష్ట వర్గాలను కలిగి లేదు. ఇది వృత్తి చికిత్సా పదాలకు ICF వర్గాల సహజార్ధాలకు ఖచ్చితంగా సరిపోలడం సాధ్యం కాకపోవచ్చు. ICF అనేది ఒక అంచనా కాదు మరియు ప్రత్యేక వృత్తి చికిత్సా పదావళి ICF పదావళితో భర్తీ చేయరాదు [60] ICF అనేది ప్రస్తుత చికిత్సా విధానాలకు ఒక ప్రబలమైన ప్రణాళిక.

వీటిని కూడా చూడండి[మార్చు]

  • వృత్తి వర్ణ విచక్షణ
  • వృత్తి చికిత్సకుడు
  • యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో వృత్తి చికిత్స
  • అమెరికాలో వృత్తి చికిత్స యొక్క చరిత్ర
  • న్యూజిలాండ్‌లో వృత్తి చికిత్స యొక్క చరిత్ర

సూచనలు[మార్చు]

  1. *విలాండ్ & స్పాక్మాన్ (2008). ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ ఈజ్ ఆర్ట్ అండ్ సైన్స్ (11 ఎడ్), p. 16; లిపిన్కాట్ క్విలియమ్స్ & విల్కిన్స్.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 టౌన్సెండ్, ఎలిజిబెత్ A. మరియు హెలెన్ J పోలాటాజ్కో. (2007) ఎనేబ్లింగ్ ఆక్యుపేషన్ II: అడ్వాన్సింగ్ యాన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ విజన్ ఫర్ హెల్త్, వెల్-బీయింగ్ & జస్టిస్ త్రూ ఆక్యుపేషన్. ఒట్టావా: CAOT పబ్లికేషన్ ACE. ISBN 978-1-895437-76-8
  3. ఆక్యుపేషనల్ డిప్రెషన్: గ్లోబల్ చాలెంజ్ ఇన్ ది న్యూ మిలీనియం, వైట్‌ఫోర్డ్ (2000), బ్రిటీష్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ వాల్యూమ్ 63, నంబర్ 5, pp. 200-204(5)
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 క్విరోగా, వర్జినియా A. M., PhD (1995), ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ: ది ఫస్ట్ 30 ఇయర్స్, 1900-1930. బెథెస్డా, మేరీల్యాండ్: అమెరికన్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ అసోసియేషన్, ఇంక్. ISBN 978-1-56900-025-0
  5. హాకింగ్, C (2004). మేకింగ్ ఏ డిఫిరెన్స్: ది రొమాన్స్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ. సౌత్ ఆఫ్రికా జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 34(2), 3-5.
  6. బ్రెయిన్స్, E (1990). జెనెసిస్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషన్: ఏ ఫిలాసిఫికల్ మోడల్ ఫర్ థెరపీ అండ్ థియరీ. ఆస్ట్రేలియన్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ జర్నల్, 37(1), 45-49.
  7. మాక్‌కోల్, M A, లా, M., స్టెవార్ట్ D., డౌట్, L., పొలాక్, N మరియు కృపా, T (2003). థిరీటికల్ బేసిస్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ (2 ఎడ్). న్యూజెర్సీ, SLACK ఇన్‌కార్పొరేటెడ్.
  8. చాపారో, C. మరియు రాంకా. J2000). క్లినికల్ రీజనింగ్ ఇన్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ ఇన్ హిగ్స్ J అండ్ జోన్స్ M (2000) క్లినికల్ రీజనింగ్ ఇన్ ది హెల్త్ ప్రొఫెషిన్స్. 2 ఎడ్. ఆక్స్‌ఫర్డ్, బట్టర్‌వర్త్ హెనెమాన్ లిమిటెడ్
  9. యెర్కా, E J (1983). ఆడాసియస్ వేల్యూస్: ది ఎనర్జీ సోర్స్ ఫర్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ ప్రాక్టీస్ ఇన్ G. కెల్హోఫ్నార్ (1983) హెల్త్ త్రూ ఆక్యుపేషన్: థియరీ అండ్ ప్రాక్టీస్ ఇన్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ. ఫిలడెల్ఫియా, FA డేవిస్.
  10. మేయెర్, A (1922). ది పిలాసఫీ ఆఫ్ ఆక్యుపేషన్ థెరపీ. ఆర్కైవ్స్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 1, 1-10.
  11. 11.0 11.1 క్రిస్టియాన్సెన్, C.H.(2007). : అడాల్ఫ్ మేయర్ రివిజిటడ్:కనక్షన్స్ బిట్వీన్ లైఫ్‌స్టైల్, రెసిలైన్స్ అండ్ ఇల్లినెస్. జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ సైన్స్ 14(2),63‐76.
  12. టర్నెర్, A. (2002). హిస్టరీ అండ్ ఫిలాసఫీ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ ఇన్ టర్నెర్, A., ఫోస్టెర్, M. అండ్ జాన్సన్, S. (eds) ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ అండ్ ఫిజికల్ డేస్ఫంక్షన్, ప్రిన్సిపాల్, స్కిల్స్ అండ్ ప్రాక్టీస్. 5 ఎడిషన్. ఎడిన్‌బర్గ్, చర్చిల్ లివింగ్‌స్టోన్, 3-24..
  13. పన్వార్, A.J. (1994). ఫిలాసఫీ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ ఇన్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, ప్రిన్సిపాల్ అండ్ ప్రాక్టీస్. 2 ఎడ్. విలియం మరియు విల్కిన్స్, బాల్టిమోర్, 7-20.
  14. డగ్లస్, F M (2004). ఆక్యుపేషనల్ స్టిల్ మేటర్స్: ఏ ట్రిబ్యూట్ టు ఏ పైనరీ. బ్రిటీష్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషన్ థెరపీ, , 67(6), 239.
  15. వైట్‌ఫోర్డ్, G. మరియు ఫోసే, E. (2002). ఆక్యుపేషన్: ది ఎస్సెన్షియల్ నెక్సస్ బిట్వీన్ ఫిలాసఫీ, థియరీ అండ్ ప్రాక్టీస్. ఆస్ట్రేలియన్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ జర్నల్, 49(1), 1-2.
  16. పోలాటాజ్కో, H (2001). ది ఇవాల్యూషన్ ఆఫ్ అవర్ ఆక్యుపేషనల్ పెర్‌స్పెక్టివ్: ది జర్నీ ఫ్రమ్ డైవర్షన్ త్రూ థెరపీటెక్ యూజ్ టూ ఎనేబుల్‌మెంట్. కెనడియన్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 68(4), 203-207.
  17. మోసెలిన్, G. (1988). ఏ పెర్స్‌పెక్టివ్ ఆన్ ది ప్రిన్సిపాల్స్ అండ్ ప్రాక్టీస్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ. జనరల్లీ దే నీడ్ టు ఈట్ లోడ్స్ ఆఫ్ బనాన్స్ అండ్ చాక్లెట్. బ్రిటీష్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 51(1), 4-7.
  18. మోసెలిన్, G. ((1995). ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ: ఏ క్రిటికల్ ఓవర్‌వ్యూ, పార్ట్ 1. బ్రిటీష్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 58(12), 502-506.
  19. మోసెలిన్Mocellin, G. (1996). ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ: ఏ క్రిటికల్ ఓవర్‌వ్యూ, పార్ట్ 2. బ్రిటీష్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 59(1), 11-16.
  20. కిల్హోఫ్నెర్, G. (1997). కాన్సెప్చ్యువల్ ఫౌండేషన్స్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ. 2వ ఎడ్. ఫిలాడెల్ఫియా, F.A.Davis.
  21. హాకింగ్, C మరియు వైట్‌ఫోర్డ్, G (1995). మల్టీకల్చెరలిజమ్ ఇన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ: ఏ టైమ్ ఫర్ రెఫ్లెక్షన్ ఆన్ కోర్ వేల్యూస్. ఆస్ట్రేలియన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ జర్నల్, 42(4), 172-175.
  22. ది పర్సన్-ఎన్విరాన్మెంట్-అక్యుపేషన్ మోడల్, లా et al. (1996), కెనడియన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరఫీ, వాల్యూ 63 n1 p9-23 Apr 1996
  23. అక్యుపేషనల్ థెరపీ విత్అవుట్ బోర్డర్స్:లెర్నింగ్ ఫ్రమ్ ది స్పిరిట్ ఆఫ్ సర్వైవర్స్, క్రోనెన్బర్గ్ మొదలైనవారు, చర్చిల్ లివింగ్‌స్టోన్ 2004
  24. 24.0 24.1 అక్యుపేషన్ ఫర్ అక్యుపేషనల్ థెరపిస్ట్స్, మాథ్యూ మోలినెక్స్, బ్లాక్వెల్ పబ్లిషింగ్, 2004
  25. ది ప్రాసెస్ అండ్ అవుట్‌కమ్స్ ఆఫ్ ఏ మల్టైమ్‌థాడ్ నీడ్స్ యాసెస్మెంట్ ఎట్ ఏ హోమ్లెస్ షెల్టెర్, ఫిన్లేసన్ మొదలైనవారు. (2002), అమెరికన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ
  26. క్రీక్ 2003 అక్యుపేషనల్ థెరపీ డిపైండ్ యాజ్ ఏ క్లాంపెక్స్ ఇంటర్వెన్షన్, లండన్ COT
  27. ఫియరింగ్,V.G., లా, M. & క్లార్క్, J. (1997). యాన్ అక్యుపేషనల్ పెర్ఫార్మెన్స్ ప్రాసెస్ మోడల్: ఫోస్టెరింగ్ క్లయింట్ అండ్ థెరపిస్ట్ అలైన్స్. కెనడియన్ జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపీ, 64(11)
  28. 28.0 28.1 28.2 కేస్-స్మిత్, J. (2005). అక్యుపేషనల్ థెరపీ ఫర్ చిల్డ్రన్. సెయింట్ లూయిస్: ఎల్సెవైర్.
  29. జిల్ జెంక్నిసన్, టెస్సా హేడ్, & సాఫియా అడ్మాడ్, (2002) "ఆక్యుపేషనల్ థెరఫీ అప్రోచెస్ ఫర్ సెకండరీ స్పెషల్ నీడ్స్: ప్రాక్టికల్ క్లాస్‌రూమ్ స్ట్రాటెజీస్." వుర్ పబ్లిషర్స్ లిమిటెడ్, లండన్.
  30. 30.0 30.1 http://www.aota.org/Practitioners/SIS/SISs/PDSIS.aspx
  31. జిలెస్, G. M., & క్లార్క్-విల్సన్, J. ((ఎడ్స్.) (1993). బ్రెయిన్ ఇంజూరీ రిహెబిలేషన్: ఏ న్యూరోఫంక్షనల్ అప్రోచ్. శాన్ డియాగో: సింగులర్.
  32. స్వాన్సన్ ఆండెర్సన్, L.L. & మాలాస్కీ, C.K. (1999) అక్యుపేషనల్ థెరపీ యాజ్ ఏ కెరీర్: యాన్ ఇంటర్‌డక్షన్ టు ది ఫీల్డ్ అండ్ ఏ స్ట్రక్చర్డ్ మెదడ్ ఫర్ అబ్జెర్వేషన్. F.A. డేవిస్ కంపనీ: USA.
  33. 33.0 33.1 గ్లాంట్జ్, C. & రిచ్మాన్, N. (2007). అక్యుపేషన్-బేసెడ్, ఎబిలిటీ-సెంటర్డ్ కేర్ ఫర్ పీపుల్ విత్ డెమెంటియా. [ఎలక్ట్రానిక్ వెర్షన్]. OT ప్రాక్టీస్, 12(2), 10-16
  34. ఓగ్డెన్-నైమెయెర్, L. & Jacobs, K. (1989). 'వర్క్ హార్డెనింగ్: స్టేట్ ఆఫ్ ది ఆర్ట్. స్లాక్: థోరోఫేర్, N.J.
  35. http://www.nzaot.com/publications/journal/index.php
  36. http://www.aota.org/Practitioners/PracticeAreas/Emerging.aspx
  37. ఖెంథాంగ్, S. (2006 మార్చి 2). "అక్యుపేషనల్ థెరఫీ లైఫ్ [థాయ్]." అక్టోబరు 2010న http://gotoknow.org/blog/otpop నుండి పునరుద్ధరించబడింది
  38. ఖెంథాంగ్, S., పోసావాంగ్, P., & థిమేయోమ్, P. (2009). ఎఫెక్టివ్నెస్ ఆఫ్ హెల్త్ సిస్టమ్ ప్రోగ్రామ్ విత్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ ఆన్ క్వాలిటీ ఆఫ్ లైఫ్ అండ్ సెల్ఫ్-అఫికసీ ఆఫ్టర్ స్ట్రోక్. [థాయ్]. ది జర్నల్ ఆఫ్ ఆక్యుపేషనల్ థెరపిస్ట్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ థాయ్‌లాండ్,14(3):26-34.
  39. 39.0 39.1 39.2 ది ఇండిపెండింట్ దర్స్‌డే 26 జూన్ 2003 కామెంట్
  40. అమెరికన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ అసోసియేషన్, ఇంక్. (2005).
  41. క్రీక్ 2003 అక్యుపేషనల్ థెరపీ డిఫైండ్ యాజ్ ఏ కాంప్లెక్స్ ఇంటర్వెన్షన్. లండన్. COT
  42. ఫోస్టెర్, M. (2002) "థియరెటికల్ ఫ్రేమ్‌వర్క్స్", ఇన్: అక్యుపేషనల్ థెరపీ అండ్ ఫిజికల్ డైస్ఫంక్షన్, Eds. టర్నెర్, ఫోస్టెర్ & జాన్సన్.
  43. రోజెర్స్ JC (1983), ఎలీనర్ క్లార్క్ స్లాజ్ల్ లెక్చర్. క్లినికల్ రీజనింగ్; ది ఎథిక్స్, సైన్స్ అండ్ ఆర్ట్. అమెరికన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ, 37(9):601-616
  44. కెయిల్హోఫ్నెర్, G. (2008) మోడల్ ఆఫ్ హ్యూమన్ అక్యుపేషన్: థియరీ అండ్ అప్లికేషన్ . 4 edn. ఫెలాడెల్ఫియా, PA: లిపిన్కాట్ విలియమ్స్ & విల్కిన్స్
  45. మెక్‌మిలాన్, R. (2002) 'ఎజంప్షన్స్ అండర్‌పిన్నింగ్ ఏ బయోమెకానికల్ ఫ్రేమ్ ఆఫ్ రెఫెరెన్స్ ఇన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ' ఇన్ డంకన్ (ed), ఫౌండేషన్స్ ఫర్ ప్రాక్టీస్ ఇన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ. లండన్: ఎల్సెవియర్ లిమిటెడ్. pp. 255-275
  46. ఫోస్టెర్, M. (2002) 'థియరెటికల్ ఫ్రేమ్‌వర్క్స్' ఇన్ టర్నర్, ఫోస్టర్ అండ్ జాన్సన్(eds) అక్యుపేషనల్ థెరపీ అండ్ ఫిజికల్ డెస్ఫంక్షన్: ప్రిన్సిపల్స్, స్కిల్స్ అండ్ ప్రాక్టీస్. లండన్: చర్చిల్ లివింగ్‌స్టోన్
  47. పార్కెర్, D. (2002) 'ది క్లయింట్-సెంటెర్డ్ ఫ్రేమ్ ఆఫ్ రెఫిరెన్స్' ఇన్ డంకన్ (ed), ఫాండేషన్స్ ఫర్ ప్రాక్టీస్ ఇన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ. లండన్: ఎల్సెవైర్ లిమిటెడ్. pp. 193-215
  48. ఖెంథాంగ్, S., & సరవిధ్య, T. (2010). నాలెడ్జ్ ట్రాన్సలేషన్ ఆఫ్ సెల్ఫ్ మేనేజ్‌మెంట్ కాన్సెప్ట్స్ ఫర్ థాయిస్. జర్నల్ ఆఫ్ నర్సింగ్ సైన్స్. జూల్-సెప్టె;28(3):8-12.
  49. రీంకమ్, M., & ఖెంథాంగ్, S. (2009). లైఫ్ స్కిల్స్ ఫర్ ఆటిస్టిక్ చిల్డ్రన్ త్రూ వ్యూపాయింట్ ఆఫ్ కారెర్స్ [థాయ్]. బులెటిన్ ఆఫ్ చాయింగ్ మియా అసొసియేటెడ్ మెడికల్ సైన్సెస్, 42(2): 112-119.
  50. కౌనిల్, A., & ఖెంథాంగ్, S. (2008) అక్యుపేషనల్ థెరపీ – మాహిడాల్ క్లినిక్ సిస్టమ్ ఇన్ స్ట్రోక్ పేషెంట్స్ [థాయ్]. జర్నల్ ఆఫ్ హెల్త్ సిస్టమ్స్ రీసెర్చ్, 2(1): 138-147.
  51. సైకలాజికల్ అక్యుపేషినల్ థెరపీ, కారా అండ్ మాక్‌రీ (2002), థాంప్సన్ డెల్మార్
  52. అక్యుపేషనల్ థెరపీ ఇన్ కమ్యూనిటీ మెంటల్ హెల్త్ టీమ్స్: ఏ కంటిన్యూయింగ్ డైలేమో? రోల్ థియర్ ఆఫర్స్ యాన్ ఎక్స్‌ప్లినేషన్, హ్యూగెస్ (2001), బ్రిటీష్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ, వాల్యూమ్ 64, నంబర్ 1,pp. 34-40(7).
  53. రోల్ ఓవర్‌లాప్ బిట్వీన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ అండ్ ఫిజియోథెరపీ డ్యూరింగ్ ఇన్-పేషంట్ స్ట్రోక్ రిహెబిలేషన్: యాన్ ఎక్స్‌ప్లోరేటరీ స్టడీ, బూత్ అండ్ హెవిసన్ (2002) జర్నల్ ఆఫ్ ఇంటర్‌ప్రొపెషినల్ కేర్
  54. హామెల్, K. (2009a). స్కెరెడ్ టెక్స్ట్: ఏ సెప్టికల్ ఎక్స్‌ప్లోరేషన్ ఆఫ్ ది ఎజంప్షన్స్ అండర్‌పిన్నింగ్ థియరీస్ ఆఫ్ అక్యుపేషన్. కెనడియన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ, 76, p6-13.
  55. హామెల్, K. (2009b) సెల్ఫ్-కేర్, ప్రొడక్టవిటీ, అండ్ లీజర్ ఆర్ డైమెన్షన్స్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ ఎక్స్‌పీరెయన్స్? రీథింకింగ్ అక్యుపేషనల్ “కేటగిరీస్”. కెనడియన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ 76(2) p107-114.
  56. అమెరికన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ అసోసియేషన్. (2008). అక్యుపేషనల్ థెరపీ ప్రాక్టీస్ ఫ్రేమ్‌వర్క్: డొమైన్ అండ్ ప్రాసెస్ (2nd ed). అమెరికన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ, 62, 625-683.
  57. అమెరికన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ అసోసియేషన్. (2002). అక్యుపేషనల్ థెరపీ ప్రాక్టీస్ ఫ్రేమ్‌వర్క్: డొమైన్ అండ్ ప్రాసెస్. అమెరికన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషినల్ థెరపీ, 56, 609–639.
  58. మాక్‌లాఫ్లిన్ గ్రే, J. (2001) డిస్కషన్ ఆఫ్ ది ICIDH-2 ఇన్ రిలేషన్ టు అక్యుపేషనల్ థెరపీ అండ్ అక్యుపేషనల్ సైన్స్. స్కాండినావియాన్ జర్నల్ ఆఫ్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ, 8, 19-30.
  59. స్టామ్, T.A., సియెజా, A., మాక్హోల్డ్, K., స్మోలెన్, J.S., & స్టస్కీ, G. (2006). ఎక్స్‌ప్లోరేషన్ ఆఫ్ ది లింక్ బిట్వీన్ కాన్పెట్చువల్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ మోడల్స్ అండ్ ది ఇంటర్నేషనల్ క్లాసిఫికేషన్ ఆఫ్ ఫంక్షనింగ్, డిజిబిలటీ అండ్ హెల్త్. ఆస్ట్రేలియన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ జర్నల్, 53, 9-17.
  60. హాగ్లాండ్, L., & హెన్రిక్సన్, C. (2003). కాన్సెప్ట్స్ ఇన్ అక్యుపేషనల్ థెరపీ. అక్యుపేషనల్ థెరఫీ ఇంటర్నేషనల్, 10, 253-268.
Commons-logo.svg
వికీమీడియా కామన్స్‌లో కి సంబంధించిన మీడియా ఉంది.