సమురాయ్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
కవచంలో సమురాయ్, 1860లు.ఫెలిస్ బీతో యొక్క చేతితో వేయబడిన వర్ణ చిత్రం
1860ల ప్రాంతంలోని సమురాయ్

సమురాయ్ అనే పదం పూర్వ పారిశ్రామిక జపాన్ యొక్క సైనిక ప్రభువులకు ఉద్దేశించినది. విలియం స్కాట్ విల్సన్ అనే అనువాదకుని ప్రకారం: "చైనా భాషలో, 侍 అనే అక్షరం ఒక క్రియ, దీనికి అర్ధం వేచిఉండటం లేదా సమాజంలో ఉన్నత పదవిలో ఉన్నవారికి తోడుగా ఉండటం, ఇది జపనీయుల సహజ పదం, సబురుకు కూడా సరిపోతుంది. రెండు దేశాలలో కూడా ఈ పదం "కులీనుల వద్ద సేవకు హాజరయ్యే అంతరింగిక సేవకులకు సంబంధించినది," జపాన్ భాషలో దీని ఉచ్ఛారణ సబురాయ్కి మారింది." విల్సన్ ప్రకారం, "సమురాయ్" అనే పదానికి సంబంధించిన మొదటి సూచన కోకిన్ వాకషు (905-914)లో కనిపిస్తుంది, ఇవి తొమ్మిదో శతాబ్ది మొదటి భాగానికి చెందిన అతిగొప్ప నీతి పద్యాలు.

12వ శతాబ్దాంతానికి, సమురాయ్ దాదాపు బుషీ (武士) తో సమానమైన పదంగా మారింది, మరియు ఈ పదం యుద్ధ తరగతుల యొక్క మధ్య మరియు ఉన్నత స్థాయిలతో సమీప సంబంధం కలిగిఉండేది. సమురాయ్ బుషిడోగా పిలువబడే లిఖిత నియమాలను అనుసరించే వారు. వారి సంఖ్య జపాన్ యొక్క జనాభాలో 10% కంటే తక్కువ.[1] సమురాయ్ బోధనలు నేటి ఆధునిక సమాజంలో యుద్ధ కళలైన ఖడ్గం యొక్క మార్గం అనే అర్ధాన్ని కలిగిన కెన్డో, వంటి వాటిలో ఇప్పటికీ కనుగొనవచ్చు.

చరిత్ర[మార్చు]

కోఫున్ కాలం, 5వ శతాబ్దంలో, ఇనుప శిరస్త్రాణం మరియు బంగారు పూతపూసిన ఇత్తడి కవచంతో టోక్యో జాతీయ సంగ్రహాలయం

టాంగ్ చైనా మరియు సిల్లాలకు వ్యతిరేకంగా హకుసుకినో యుద్ధం జపనీయుల పలాయనానికీ, జపాన్ విస్తృతమైన సంస్కరణలకు లోనుకావడానికి దారితీసింది. ఈ సంస్కరణలలో ముఖ్యమైనది తైక సంస్కరణ, నక నో ఒఎ రాజకుమారునిచే (టెంజి చక్రవర్తి ) క్రీ.శ.646లో జారీ చేయబడింది. ఈ శాసనం జపాన్ ఉన్నత ప్రభువులు టాంగ్ వంశ రాజకీయ నిర్మాణాన్ని, అధికారస్వామ్యం, సంస్కృతి, మతం, మరియు తత్వశాస్త్రాన్ని అనుసరించడానికి అనుమతించింది.[2]. క్రీ.శ.702 నాటి తైహో స్మృతి, మరియు తరువాత యోరో స్మృతి ప్రకారం,[3] ప్రజలు క్రమానుసారం జనాభా గణనకు నమోదు చేసుకోవలసి ఉండేది, ఇది జాతీయ నిర్బంధ సైన్యాన్ని అంచనా వేయడానికి ఉపయోగపడేది. జనాభా యొక్క పంపిణీని అర్ధంచేసుకొని, ప్రతి 3-4 మగవారిలో ఒకరిని జాతీయ సైన్యంలో చేర్చుకునే చట్టాన్ని మొమ్ము చక్రవర్తి ప్రవేశపెట్టారు. ఈ సైనికులు వారి స్వంత ఆయుధాలను పంపిణీ చేయవలసి ఉండేది, దానికి బదులుగా వారు సుంకాలు మరియు పన్నుల నుండి మినహాయింపు పొందేవారు.[2] చైనీయుల వ్యవస్థను అనుసరించి ఒక వ్యవస్థీకృత సైన్యాన్ని నెలకొల్పడానికి సామ్రాజ్యవాద ప్రభుత్వం తీసుకున్న మొదటి చర్యలలో ఇది ఒకటి. చరిత్రకారులు తరువాత దీనిని గుండాన్-సెయ్ (軍団制)గా పిలిచారు మరియు ఇది స్వల్పకాలం మాత్రమే మనగలిగిందని నమ్ముతారు.

తైహో స్మృతి సామ్రాజ్యాధికారులను 12 హోదాలుగా వర్గీకరించింది, ప్రతి హోదా రెండు ఉప-హోదాలుగా వర్గీకరించబడింది, 1వ హోదా అత్యున్నతమై, చక్రవర్తికి సలహాదారుగా ఉంటుంది. 6 మరియు దాని క్రింద హోదా కలిగినవారిని "సమురాయ్" అని సూచించేవారు మరియు వీరు దైనందిన విషయాలతో వ్యవహరించేవారు. "సమురాయ్" ప్రజా సేవకులు అయినప్పటికీ, పేరు ఈ పదం నుండి ఉద్భవించి ఉండవచ్చని భావిస్తారు. అయితే, అనేక శతాబ్దాలపాటు, సైనిక అధికారులను "సమురాయ్" గా సూచించేవారు కాదు.

8వ శతాబ్దం చివర మరియు 9వ శతాబ్దం ప్రారంభం నాటి, హేయన్ కాలంలో, కమ్ము చక్రవర్తి తన సామ్రాజ్యాన్ని ఏకీకృతం చేసి తన పరిపాలనను ఉత్తర హోన్షు వరకు విస్తరించాలని అనుకున్నారు, కానీ తిరుగుబాటుదారులైన ఎమిషి ప్రజలను ఓడించడానికి ఆయన పంపిన సైన్యాలకు ప్రేరణ మరియు క్రమశిక్షణ లేకపోవడంతో వారు తమ పనిలో వైఫల్యం చెందారు.{ కమ్ము చక్రవర్తి సెయిటై షోగన్ (征夷大将軍) లేదా షోగన్ అనే బిరుదును ప్రవేశపెట్టారు, మరియు ఎమిషిని ఓడించడానికి శక్తివంతమైన ప్రాంతీయ తెగలను నమ్మడం ప్రారంభించారు. అధిరోహణ యుద్ధం మరియు విలువిద్య (క్యూడో)లలో నిపుణులైన ఈ తెగల యుద్ధవీరులు, తిరుగుబాటులను అణచివేయడానికి చక్రవర్తులకు అనుకూలమైన పరికరాలుగా మారారు. ఈ యుద్ధవీరులు చదువుకున్నవారే అయినప్పటికీ, ఈ కాలంలో (7 నుండి 9వ శతాబ్దం) ప్రభుత్వ ఆస్థాన అధికారులు వీరిని అనాగరికుల కంటే కొద్దిగా ఎక్కువగా మాత్రమే భావించేవారు.

చివరికి, కమ్ము చక్రవర్తి తన సైన్యాన్ని తొలగించారు, మరియు అప్పటినుండి, చక్రవర్తి యొక్క శక్తి క్రమంగా సన్నగిల్లింది. చక్రవర్తి ఇంకా పరిపాలకుడిగా ఉండగానే, క్యోటో చుట్టుప్రక్కల ఉన్న శక్తివంతమైన వంశాలు(京都) మంత్రులుగా స్థానాలను ఆక్రమించుకున్నాయి, మరియు వారి బంధువులు న్యాయాధిపతి పదవులను కొనుగోలు చేసారు. సంపదను ప్రోగుచేసుకొనడానికి మరియు అప్పులను తీర్చడానికి, న్యాయాధికారులు తరచూ భారీ పన్నులను విధించేవారు, దీని ఫలితంగా అనేకమంది రైతులు భూమిలేనివారుగా మారారు.

నాసు నో యొఇచి, టైర ఓడ స్థంభం పైన ఉన్న పంకపై తన ప్రసిద్ధ గురిలో. వతానబే సంగ్రహాలయం, వ్రేలాడుతున్న పట్టీ నుండి, తోత్తోరి ప్రేఫెక్చ్యూర్, జపాన్

రక్షిత ఒప్పందాలు మరియు రాజకీయ వివాహాల ద్వారా, వారు రాజకీయ అధికారాన్ని సంపాదించి, చివరికి సాంప్రదాయ ప్రభువుల పాలననే అధిగమించారు.

తమ భూములను పాలించడానికి మరియు పన్నులను వసూలు చేయడానికి వచ్చిన ప్రభుత్వ న్యాయాధికారుల నుండి తమను రక్షించుకోవడానికి ఆయుధాలు చేపట్టిన రైతులచే కొన్ని వంశాలు రూపొందాయి. ఈ వంశాలు, శక్తివంతమైన వంశాలనుండి తమను తాము రక్షించుకోవడానికి కూటములుగా ఏర్పడ్డాయి, మరియు-హేయన్ కాలం మధ్యనాటికి అవి జపనీయుల కవచం మరియు ఆయుధాల లక్షణాలను అనుసరించి, వారి నైతికస్మృతి బుషిడో కు పునాదులు వేసాయి.

సమురాయ్ యోధులు తమని తాము "యుద్ధ వీరుని మార్గం" లేదా బుషిడో అనుసరించే వారుగా పేర్కొంటారు. బుషిడో అనే పదానికి జపనీయుల నిఘంటువు షోగాకుకాన్ కోకుగో దయ్జితెన్ ప్రకారం "మురోమచి (చుసెయ్) కాలం నుండి యుద్ధ శ్రేణుల మధ్య వ్యాపించిన ఒక ప్రత్యేక తత్వశాస్త్రం(రోన్రి). ప్రారంభకాలం నుండి, యుద్దవీరుని మార్గం గౌరవప్రథమైనదని, యజమాని యొక్క బాధ్యతను స్పష్టపరచేదని, మరియు మరణం వరకు విశ్వాసం చూపేదని సమురాయ్ భావించేవారు.[4]

13వ శతాబ్దంలో, హొజో షిగెటోకి (క్రీ.శ.1198-1261) ఈ విధంగా వ్రాసారు: "ఒకరు అధికారికంగా లేక యజమాని యొక్క ఆస్థానంలో పని చేస్తున్నపుడు, అతను వంద లేదా వేల మంది ప్రజలను గురించి ఆలోచించక, కేవలం యజమాని ప్రాముఖ్యతను మాత్రమే పరిగణించాలి."

హొజో గురించి తన 1979 నాటి తన సుదీర్ఘ పత్రంలో, డా. కార్ల్ స్టీన్ స్ట్రుప్, 13వ మరియు 14వ శతాబ్దం నాటి యోధుల రచనలు (గుంకి) "బుషీలను వారి సహజలక్షణాలతో చిత్రీకరించాయి, వీటిలో దేనినీ లెక్కచేయని ధైర్యం, గాఢమైన కుటుంబ గౌరవం, నిస్వార్ధం మరియు కొన్ని సమయాలలో యజమాని మరియు మనిషి పట్ల జ్ఞానానికి అతీతమైన భక్తి వంటి వాటికి వారు శ్లాఘించబడ్డారని" నమోదుచేసారు.

షిబ యోషిమాస (క్రీ.శ.1350-1410) ఒక యోధుడు సైనిక అధికారి లేదా చక్రవర్తి సేవలో ఘనమైన మరణం కొరకు ఎదురుచూసేవాడని పేర్కొన్నారు: "ఒకరు మరణాన్ని వదలివేసే క్షణం చితించదగినది....ఆయుధాలు ఉపయోగించడం వృత్తిగా గల వ్యక్తి ముందు తన కీర్తి గురించి మాత్రమే కాక తన అనుచరులను గురించి కూడా ఆలోచించాలి. అతను తన ప్రాణం మాత్రమే ప్రియమని భావించి తన పేరుకు అపకీర్తి కలిగించుకోకూడదు....తన జీవితాన్ని తృణీకరించుటకు ఒక ముఖ్య కారణం చక్రవర్తి లేదా సైన్య నాయకుని యొక్క గొప్ప కార్యక్రమం అయివుండాలి. అది తన అనుచరుల గొప్ప కీర్తికి ఉపయోగపడేదిగా ఉంటుంది."

1582లో తన యజమాని కొరకు యుద్ధం ఓడిన తరువాత సేప్పుకు చేసుకోవడానికి సిద్ధం అవుతున్న జనరల్ అకాషి గిడయు. ఆయన అంతకు ముందే తన మరణగీతం వ్రాసారు.

క్రీ.శ.1412లో, ఇమగావ సడాయో తన తమ్మునికి హితబోధ చేస్తూ గురువుపట్ల చూపవలసిన బాధ్యతల యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియచేసే లేఖ రాశాడు. ఇమగావ తన యొక్క సైనిక మరియు పరిపాలనల సమతుల్య నైపుణ్యాల వల్ల తన జీవితకాలంలో ఆరాధించబడ్డాడు మరియు అతని రచనలు విస్తృతంగా ప్రచారమయ్యాయి. ఈ లేఖలు టోకుగవ-యుగ చట్టాలకు కీలకంగా మారాయి మరియు II వ ప్రపంచ యుద్ధం వరకు సాంప్రదాయ జపనీయుల అధ్యయనానికి అవసరంగా ఉన్నాయి.

First of all, a samurai who dislikes battle and has not put his heart in the right place even though he has been born in the house of the warrior, should not be reckoned among one's retainers....It is forbidden to forget the great debt of kindness one owes to his master and ancestors and thereby make light of the virtues of loyalty and filial piety....It is forbidden that one should...attach little importance to his duties to his master...There is a primary need to distinguish loyalty from disloyalty and to establish rewards and punishments.

అదే విధంగా. భూస్వామి తకేడ నొబుషిగే (క్రీ.శ.1525-1561) ఈ విధంగా పేర్కొన్నారు: "గొప్పవిషయమైనా, అల్పవిషయమైనా ఒకరు తన యజమాని ఆజ్ఞలకు వెన్ను చూపరాదు......బహుమానాలను లేదా సన్మానాలను గురించి యజమానిని అడుగరాదు..యజమాని అతనిని ఎంత అన్యాయంగా చూసినప్పటికీ, అతను అసంతృప్తి చెందరాదు...ఒక తాబేదారు తన అధికారికి ఆజ్ఞలను జారీచేయరాదు"

నొబుషిగే యొక్క సోదరుడు టకెడ షిన్గెన్ (క్రీ.శ.1521-1573) కూడా ఇదే విధమైన సూచనలు చేసారు: "ఒక యోధుని నివాసంలో పుట్టిన వ్యక్తి, అతని హోదా లేదా తరగతితో సంబంధం లేకుండా, మొదట తనకు సైనిక సాహస కృత్యాలు మరియు విశ్వసయనీయతలతో సంబంధం కలిగించుకోవాలి...ఒక వ్యక్తి తన స్వంత తల్లిదండ్రుల పట్ల పితృభక్తి కలిగిఉండనట్లయితే అతను తన ప్రభువు యొక్క బాధ్యతలను కూడా విస్మరిస్తాడనేది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. అటువంటి అనాదరణకు అర్ధం మానవత్వానికి ద్రోహం చేయడం. కాబట్టి అటువంటి వ్యక్తి 'సమురాయ్'" అనిపించుకొనే అర్హతను పొందడు.

భూస్వామి అసకుర యోషికగే (క్రీ.శ.1428-1481) ఈవిధంగా వ్రాసారు: "అసకుర సైనిక సేవలో, ఎవరూ వంశపారంపర్యంగా ముఖ్యులుగా నిర్ధారింపబడరాదు. అతని సామర్ధ్యం మరియు విశ్వసనీయతల ఆధారంగా వ్యక్తికి అవకాశం కల్పించాలి." అసకుర, తన తండ్రి విజయాలకు కారణం ఆయన యోధులపట్ల మరియు తమ పాలనలోని ప్రజలపట్ల దయ కలిగి ఉండటమేనని గమనించారు. ఆయన చూపిన మర్యాద వలన, "అందరూ తమ ప్రాణాలను ఆయన కొరకు త్యాగం చేయడానికి మరియు ఆయన స్నేహితులుగా మారడానికి ఇష్టపడ్డారు."

కాటో కియోమాస, సేన్గోకు శకంలోని అత్యంత శక్తివంతమైన మరియు ప్రసిద్ధిచెందిన ప్రభువులలో ఒకరు. ఆయన కొరియా దాడి (1592-1598) సమయంలో జపాన్ యొక్క అధిక భాగం వంశాలకు నాయకత్వం వహించారు. ఒక పుస్తకంలో ఆయన అందరినీ ఉద్దేశిస్తూ "హోదాతో సంబంధం లేకుండా, అందరు సమురాయ్ లు" అని, జీవితంలో ఒక యోధుని ఒకే విధి "మరణానికి, పొడవైన మరియు పొట్టి కత్తులను అందుకోవడం" అని తన అనుచరులకు చెప్పారు. ఆయన తన అనుచరులను, సైనిక కావ్యాలను, ప్రత్యేకించి స్వామిభక్తి మరియు పితృభక్తికి చెందినవాటిని చదవడానికి కృషి చేయవలసినదిగా ఆజ్ఞాపించారు. అయన తన సూక్తికి బాగా ప్రసిద్ధి చెందారు:

"బుషిడో యొక్క దినచర్య గురించి ఒక వ్యక్తి పరిశోధించనట్లయితే, ఒక వీర యోధునిగా మరణం పొందడం అతనికి కష్టమవుతుంది. ఒక యోధుని యొక్క ఈ కర్తవ్యాన్ని అతని మనసులో నిలపడం అత్యవసరం."

నాబెషిమ నావుషిగే (క్రీ.శ.1538-1618 ) మరొక సేన్గోకు దైమ్యో, ఈయన కూడా కాటో కియోమాసతో పాటు కొరియాలో పోరాడారు. తన హోదాతో సంబంధం లేకుండా, ప్రతి వ్యక్తీ తన విధి నిర్వహణలో ఒక్కసారైనా తన ప్రాణాలను పణంగా పెట్టకపోవడం సిగ్గుపడవలసిన విషయమని పేర్కొన్నారు. నాబెషిమ యొక్క వచనాలు అతని కొడుకు మరియు మనుమడికీ సంక్రమించి సునేటోమో యమమోటో యొక్క హగాకురే కు ఆధారంగా నిలిచాయి. అతని అత్యుత్తమ ప్రవచనం "సమురాయ్ యొక్క మార్గం అతని తెగింపు. అటువంటి వ్యక్తిని పదిమంది లేదా అంతకంటే ఎక్కువమంది కూడా చంపలేరు."

1562లో కవనకజిమ యుద్ధం

తోరి మొతోతాడ (1539-1600) తోకుగావ ఇయసు సేవలో ఉన్న ఒక భూస్వామి. సెకిగహర యుద్ధసమయంలో, అతని యజమాని తూర్పుకి ప్రయాణమైనపుడు అతను బురుజులతో కూడిన ఫ్యుషిమి కోటలోనే ఉండటానికి సంసిద్ధుడయ్యాడు. టొరీ మరియు తోకుగావ ఇద్దరూ కోటను రక్షించడం సాధ్యం కాదని అంగీకరించారు. తన స్వామిభక్తికి నిదర్శనగా, టొరీ కోటలోనే ఉండిపోయాడు, తానూ మరియు తన సైనికులు చివరివరకు పోరాడుతామని ప్రతిజ్ఞ చేసాడు. ఆచారం ప్రకారం, తానూ సజీవంగా బందీని కానని టొరీ ప్రతిజ్ఞ చేసాడు. చివరి నాటకీయ పరిణామంలో, ఇషిడ మిత్సునారి యొక్క 40,000 మంది యోధుల గొప్ప సైన్యంతో 2000 మంది కోటలో ఉన్న సైన్యం అన్ని ప్రతికూలతలను తట్టుకుంటూ పదిరోజులపాటు యుద్ధం చేసారు. ఒక దశలో last statement అతని కుమారుడు తడమాసకు ఆయన ఈ విధంగా వ్రాసాడు:

"ప్రత్యేకించి ముఖ్యం కాని సంఘటనలలో కూడా మరణాన్ని తప్పించుకోవడం ఒక యోధుని [అనగా బుషిడో] మార్గంకాదు, అది సిగ్గుపడవలసిన చర్య. ఒకరి జీవితాన్ని యజమాని కొరకు త్యాగం చేయాలని చెప్పకుండానే జరిగే విషయం ఒక మార్పులేని సూత్రం. నేను ఈ దేశంలోని అందరు యోధుల కంటే ముందు నిలిచి యజమాని యొక్క దయ కొరకు నా జీవితాన్ని త్యాగం చేయడం నా కుటుంబానికి గౌరవప్రదం మరియు అనేక సంవత్సరాలుగా నాకు తరచుగా కలిగే కోరిక."

వారు మరలా ఎప్పుడూ ఒకరినొకరు కలుసుకోరనే విషయం వారికి తెలిసిఉండటం వలన వారు తమ మార్గాలలోకి విడిపోయేటప్పుడు ఏడ్చారని చెప్తారు. టొరీకి ముందు అతని తండ్రి మరియు తాత కూడా తోకుగావ వద్ద సేవ చేసారు మరియు అతని స్వంత సోదరుడు యుద్ధంలో చనిపోయాడు. టొరీ యొక్క చర్యలు జపాన్ చరిత్రను మలుపు తిప్పాయి. ఇయసు తోకుగావ విజయవంతమైన సైన్యాన్ని నెలకొల్పి సెకిగహర వద్ద విజయం సాధించగలిగారు.

హగాకురే యొక్క అనువాదకుడు, విలియం స్కాట్ విల్సన్ యమమోతో తప్ప మిగిలిన తెగల యోధులందరూ మరణం గురించి నొక్కి చెప్పడాన్ని ఉదహరిస్తూ: "అతను (తాకెడ షిన్గెన్) ఒక క్రమశిక్షణ కలిగిన యోధుడు, హగాకురే లో ఇద్దరు పోరాట వీరులు, వారు యుద్ధంలో పోరాడనందుకు కాక మృత్యువుతో పోరాడనందుకు ఉరితీయబడ్డారు." [5]

తాకెడ షిన్గెన్ {1521-1573} శత్రువు ఉసుగి కేన్షిన్ (1530-1578), చైనీయుల సైనిక గ్రంధాలగురించి బాగా తెలిసిన పౌరాణిక సేన్గోకు యుద్ధప్రభువు మరియు "మరణానికి యోధుని మార్గం"ను సమర్ధించారు. జపాన్ చరిత్రకారుడు దైసేత్జ్ తెఇతారో సుజుకి, ఉసుగి యొక్క నమ్మకాలను తన గ్రంధం "జెన్ అండ్ జపనీస్ కల్చర్" (1959)లో వివరించారు:

"వారి జీవితాలను వదలి వేయడానికి మరియు మరణాన్ని ఆహ్వానించేందుకు ఇష్టపడనివారు నిజమైన యోధులు కారు.... యుద్ధభూమికి విజయంపట్ల విశ్వాసంతో నిశ్చయంగా వెళ్ళండి, మీకు ఏ విధమైన గాయాల వంటివి ఉండవు. మరణానికి నిశ్చయమై పూర్తిగా పోరాడండి అప్పుడు మీరు జీవించే ఉంటారు; యుద్ధంలో జీవించి ఉండాలని అనుకుంటే మీరు తప్పనిసరిగా మరణాన్ని పొందుతారు. మీరు ఇల్లువదలి వెళ్ళేటపుడు మరలా చూడనని నిశ్చయించుకుంటే మీరు తప్పక ఇంటికి తిరిగి వస్తారు; మీరు తిరిగి వస్తారని అనుకుంటే మీరు ఇంటికే రాలేరు. మీరు ప్రపంచం నిరంతరం మారుతూ ఉంటుందని అనుకొనే తప్పిదం చేయకపోవచ్చు, కానీ ఒక యోధుడు ఈవిధంగా ఆలోచన చేయకూడదు, ఆయన అదృష్టం ఎప్పుడూ నిర్ధారించబడే ఉంటుంది.

1890లో సమురాయ్ యొక్క చేతితో రంగులద్దిన ధవళ చిత్రం

ఇమగావ వంటి కుటుంబాలు యోధుల నీతిసూత్రాలను అభివృద్ధి పరచడంలో ప్రభావం చూపాయి మరియు వారి జీవితకాలంలో ఇతర ప్రభువులచే విస్తృతంగా ఉటంకించబడ్డాయి. ఇమగావ సడాయో యొక్క రచనలు బాగా గౌరవించబడి తోకుగావ ఇయసుచే జపనీయుల భూస్వామ్య చట్టం కొరకు ఆధారంగా స్వీకరించబడ్డాయి. సాంప్రదాయ జపనీయులచే IIవ ప్రపంచ యుద్ధం వరకు ఈ రచనలు అధ్యయనం చేయబడ్డాయి.

తన గ్రంథం "జపనీస్ కల్చర్"లో (2000), చరిత్రకారుడు H. పాల్ వర్లీ, జపాన్ గురించి జేస్యూట్ నాయకుడు St. ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ (1506-1552) వర్ణనను నమోదుచేసారు: "ప్రపంచంలోని ఏ జాతీ మరణం గురించి తక్కువ భయపడలేదు." జేవియర్ ప్రజల గౌరవం మరియు ప్రవర్తన గురించి మరింత వివరించారు: "ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రజలెవరూ తమ గౌరవం పట్ల జపనీయులంత అతి శ్రద్ధ చూపుతారని నేను భావించను, చిన్న అవమానాన్ని లేదా కోపంతో మాట్లాడిన మాటను కూడా వారు సహించరు." జేవియర్ 1549-1551 వరకు జపనీయులను క్రైస్తవంలోకి మారుస్తూ గడిపారు. ఆయన ఇంకా ఇవి గమనించారు: "జపనీయులు, ఫిలిప్పైన్స్ చుట్టూ ఉన్న ఇతర దేశాలైన చైనా, కొరియా, టేర్నేట్ ల వంటి ఇతర దేశాల ప్రజల కంటే ఎక్కువ ధైర్య వంతులు మరియు యుద్ధాన్ని ఇష్టపడేవారు."

డిసెంబర్ 1547లో, ఫ్రాన్సిస్ గోవా (భారత దేశం) వెళ్ళడానికి మలక్కా(మలేసియా)లో వేచియున్నపుడు అన్జిరో (బహుశ "యజిరో" కావచ్చు)అనే తక్కువ హోదా కలిగిన సమురాయ్ ని కలిసారు. అన్జిరో ఒక కులీనుడు లేదా మేధావి కాదు, కానీ జేవియర్ చర్చిలో చెప్పిందంతా నమోదు చేసుకొని ఆయనపై తన ముద్ర వేయగలిగాడు. ఈ తక్కువ హోదా కలిగిన సమురాయ్ ఆయనను పోర్చుగీస్ లో జపనీయులు బాగా చదువుకున్నవారని మరియు నేర్చుకోవడానికి ఆసక్తి చూపుతారని ఒప్పించడంతో జేవియర్ జపాన్ వెళదామని పాక్షికంగా నిర్ణయించుకున్నారు. వారు కష్ట జీవులు మరియు అధికారుల పట్ల గౌరవంగా ఉంటారు. వారి చట్టాలు మరియు ఆచారాలలో వారు హేతువు చేత నడుపబడతారు, మరియు, క్రైస్తవ విశ్వాసం దాని సత్యం గురించి వారిని నమ్మించగలిగితే, వారు దీనిని మూకుమ్మడిగా అంగీకరిస్తారు.[6]

12వ శతాబ్దం నాటికి, సామ్రాజ్య ఆస్థానాలలో వారి సంబంధాలకు ప్రతిస్పందనగా, 7 నుండి 9వ శతాబ్దాలలో చైనా నుండి కన్ఫ్యూషియనిజం సాధారణ ప్రవేశం వలన ఉన్నత-తరగతి సమురాయ్ బాగా విద్యావంతులయ్యారు. హేయన్ కాలంలో వీరు సంస్కృతి మరియు అక్షరాస్యతపై ఏకస్వామ్యాన్ని సాధించారు. దీని ఫలితంగా వారు ప్రభువులకు ఇంకా ఎక్కువ సాంస్కృతిక సామర్ధ్యాలు ఉండాలని ఆశించారు.[7]

టైర తదనోరి (హేఇకే మొనోగాతరిలో కనిపించే సమురాయ్) యోధులు కళలను ఆదర్శంగా మలచారని మరియు వాటిలో నైపుణ్యం సాధించాలని ఆశిస్తారని చూపుతాడు.

తదనోరి తన కత్తి మరియు కలం లేదా "బున్ మరియు బు", పోరాటం మరియు అధ్యయనాల కలయికకు ప్రసిద్ధి చెందాడు. సమురాయ్ సంస్కారవంతంగా మరియు విద్యావంతులుగా ఉండాలని ఆశిస్తారు, మరియు పురాతన సామెత అయిన "బున్ బు ర్యో డో" (文武両道, అర్ధం., సాహిత్య కళలు, సైనిక కళలు, రెండూ) లేక "కలం మరియు కత్తిల ఐకమత్యాన్ని" ఆరాధిస్తారు. ఎదో కాలం నాటికి, జపాన్, ఐరోపా కంటే ఎక్కువ అక్షరాస్యతా రేటును కలిగిఉంది.

ఈ ఆదర్శాన్ని సాధించి వాటి కోసం జీవించిన పురుషుల సంఖ్య కూడా అధికంగానే ఉంది. యోధునికి పురాతన పదం "ఉరువశీ", సాహిత్య అధ్యయనం ("బున్" 文) మరియు సైనిక కళలు ("బు" 武) రెండిటి లక్షణాలతో కలిసి కంజి తో వ్రాయబడి హేఇకే మొనోగాతరి (12వ శతాబ్దం చివర)లో పొందుపరచబడ్డాయి. హేఇకే మొనోగాతరి విద్యా వంతుడైన కవి-యోధుల ఆదర్శాన్ని టైర నో తదనోరి యొక్క మరణంలో పొందుపరచింది:

Friends and foes alike wet their sleeves with tears and said,

What a pity! Tadanori was a great general,
pre-eminent in the arts of both sword and poetry.

తన గ్రంధం "ఐడియల్స్ అఫ్ ది సమురాయ్" లో అనువాదకుడు విలియం స్కాట్ విల్సన్ ఈ విధంగా వ్రాసారు: "హేఇకే మొనోగాతరి లో యోధులు తరువాత తరాలలోని విద్యావంతులైన యోధులకు నమూనాగా నిలిచారు, మరియు వారు చూపిన ఆదర్శాలు ఆచరణ సాధ్యం కానంత దూరంలో లేవు. అయితే, ఈ ఆదర్శాలు యోధుల సమాజాల ఉన్నత తరగతులలో ఎక్కువగా అనుసరించబడి జపాన్ ఆయుధ సైనికుల నిజమైన రూపంగా సిఫారసు చేయబడేవి. హేఇకే మొనోగాతరితో, సాహిత్యంలో జపాన్ యోధుల గుర్తింపు సంపూర్ణ స్థాయికి చేరింది." విల్సన్ ఆ సమయంలో, హేఇకే మొనోగాతరి వారి అనుచరులు అనుసరించదగిన ఉదాహరణగా పేర్కొన్న అనేక మంది యోధుల రచనలను అనువదించారు.

అనేకమంది యోధుల రచనలు 13వ శతాబ్దం నుండి ఈ ఆదర్శాన్ని నమోదు చేసాయి. చాలామంది యోధులు ఈ ఆదర్శాన్ని సాధించాలనుకొన్నారు లేదా సాధించారు లేక పోతే వారికి సమురాయ్ సైన్యంతో సంబంధం ఉండదు.[8]

కమకురా బకుఫు మరియు సమురాయ్ యొక్క ఉత్థానం[మార్చు]

జపనీయుల సమురాయ్ కవచం (ఓ-యోరోయ్) (తోసెయ్ గుసోకు, హచిసుక వంశం)

ప్రారంభంలో చక్తవర్తి మరియు కులీనులు ఈ యోధులను నియమించుకున్నారు. కాలంతోపాటు, వారు తగినంత మానవశక్తిని, వనరులను మరియు కూటములుగా ఏర్పడి రాజకీయ అండదండలను సముపార్జించుకొని, మొదటి సమురాయ్-ఆధిపత్య ప్రభుత్వ స్థాపనకు సిద్ధమయ్యారు.

ఈ ప్రాంతీయ తెగల శక్తి పెరుగుతున్నపుడు, వారి ముఖ్యాధికారి చక్రవర్తి యొక్క దూరపు బంధువు, మరియు ఫుజివర, మినమోటో, లేదా టైర తెగలవారు తక్కువ సంఖ్యలో ఉన్నారు.

న్యాయాధికారులు మొదట నాలుగు సంవత్సరాల నిర్ణీత-వ్యవధికి రాష్ట్రాలకు పంపబడినప్పటికీ, ఈ రాజపక్ష వాదులు తమ పదవీకాలం ముగిసిన తరువాత రాజధానికి తిరిగి వెళ్ళడానికి నిరాకరించారు, అనువంశికంగా వారి కుమారులు వారి స్థానాలను ఆక్రమించి, హేయన్ కాల మధ్య మరియు చివరి కాలంలో జపాన్ అంతటా తెగలకు నాయకత్వం వహించి తిరుగుబాటులను అణచివేయగలిగారు.

1185లో జరిగిన నౌకా యుద్ధం డాన్-నో-ఉర లో సమురాయ్ పోరాడారు. వారి సైనిక మరియు ఆర్ధిక శక్తి పెరుగుతున్నందువలన, ఈ యోధులు ఆస్థానం యొక్క రాజకీయాలలో అంతిమంగా కొత్త శక్తిగా అవతరించారు. హేయేన్ కాలంలో హోగెన్లో వారి ప్రమేయం వారి శక్తిని ధృడపరచి, మినమోటో మరియు టైర తెగల మధ్య 1160లో హెయజి తిరిగుబాటుకు దారితీసింది.

విజేత, టైర నో కియోమోరి, సామ్రాజ్య సలహాదారు అయ్యారు, అటువంటి స్థానాన్ని సాధించిన మొదటి యోధుడు ఈయనే. ఆయన చివరకు కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని నియంత్రించి, మొదటి సమురాయ్-ఆధిపత్య ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పరచారు మరియు చక్రవర్తిని అలంకార ప్రాయమైన స్థానానికి త్రోసివేసారు.

అయితే, వారి తరువాత వారసులు మినమోటోతో పోల్చినపుడు టైర తెగ బాగా సాంప్రదాయపరమైనది, వారి సైనిక శక్తిని విస్తృతపరచడం లేదా బలోపేతం చేయడానికి బదులుగా, టైర తెగ వారు వారి స్త్రీలను చక్రవర్తికి ఇచ్చి వివాహం చేసి అతని ద్వారా నియంత్రణ చేసారు.

టైర మరియు మినమోటో మరొకసారి 1180లో తలపడ్డారు, దీనితో ప్రారంభమైన గేమ్పేయ్ యుద్ధం 1185లో ముగిసింది. విజేత అయిన మినమోటో నో యోరిటోమో ప్రభువుల పాలనపై సమురాయ్ ఆధిపత్యం స్థాపించాడు. 1190లో ఆయన క్యోటో దర్శించారు, మరియు 1192లో కమకురా షోగునేట్ లేదా కమకురా బకుఫు స్థాపించడంతో సెయి తైషోగన్ గా మారారు. క్యోటో నుండి పరిపాలించడానికి బదులుగా, ఆయన షోగునేట్ ని కమకురాలో, తన తన అధికార స్థానంలో నెలకొల్పారు. "బకుఫు" అనే పదానికి అర్ధం "డేరా ప్రభుత్వం", ఇది సైనిక ప్రభుత్వం యొక్క స్థాయికి తగినట్లుగా, సైనికులు నివసించే గుడారాల నుండి తీసుకొనబడింది.

కాలాంతరంలో, శక్తివంతులైన సమురాయ్ వంశాలు కులీన యోధులుగా, లేదా "బుకే " గా రూపొందారు, వీరు ప్రభుత్వ ఆస్థానాలలో నామమాత్రంగానే ఉండేవారు. సమురాయ్ ప్రభువుల కాలక్షేపాలైన సొగసైన వ్రాత, పద్యం మరియు సంగీతం వంటి వాటిని ఆదరించగా, కొందరు ప్రభువులు దీనికి విరుద్ధంగా సమురాయ్ ఆచారాలను ఆదరించడం ప్రారంభించారు. అనేక తంత్రాలు మరియు అనేక మంది చక్రవర్తుల స్వల్పకాల పాలన తరువాత, నిజమైన అధికారం ఇప్పుడు షోగన్ మరియు సమురాయ్ ల హస్తగతమైంది.

ఆశికగా షోగునేట్[మార్చు]

జపాన్ పై మంగోలుల దండయాత్రలపుడు వారిని ఎదుర్కొంటున్న సమురాయ్ స్యునేగా.మోకో ష్యురాయ్ ఎకోతోబ (蒙古襲来絵詞), షుమారుగా 1293.

కమకురా మరియు ఆశికగా షోగునేట్ ల సమయంలో అనేక సమురాయ్ వంశాలు అధికారం కొరకు పోరాడుకున్నాయి.

13వ శతాబ్దంలో జెన్ బౌద్ధం సమురాయ్ లలో వ్యాప్తి చెంది, వారి ప్రవర్తన యొక్క ప్రమాణాలను తీర్చిదిద్దటానికి, ప్రత్యేకించి చావడం మరియు చంపడం అంటే భయం నుండి బయట పడటానికి సహాయపడింది, కానీ సాధారణ ప్రజానీకం, సహజ స్వదేశ బౌద్ధం పట్ల మొగ్గుచూపారు.

1274లో చైనాలో మంగోల్ లు యువాన్ వంశం స్థాపించి 40,000 పురుషులు మరియు 900 ఓడలతో కూడిన సైన్యాన్ని ఉత్తర క్యుషూలో జపాన్ పై దాడి చేయడానికి పంపారు. జపాన్, కేవలం 10,000 సమురాయ్ ఈ ఆపదను ఎదుర్కున్నారని పేర్కొంది. దాడికి వచ్చిన సైన్యం దాడి సమయమంతా భారీ పిడుగులతో బాధలుపడ్డారు, దీనివలన ఎక్కువమంది గాయపడటంతో ఇది వారిని ఎదుర్కుంటున్నవారికి సహాయపడింది. చివరకు యువాన్ సైన్యం వెనుకకు పిలిపించబడింది మరియు ఈ దాడి ఆపివేయబడింది. మంగోల్ ఆక్రమణదారులు చిన్న బాంబులను వాడారు, జపాన్ లో బాంబులు మరియు తుపాకిమందు కనిపించడం ఇదే తొలిసారి కావచ్చు.

జపాన్ రక్షకులు మరొక దాడి జరుగవచ్చని ఊహించి, 1276లో హకత అఖాతం చుట్టూ గొప్ప రాతి గోడని కట్టడం ప్రారంభించారు. 1277లో పూర్తైన ఈ గోడ అఖాతం సరిహద్దుల చుట్టూ 20 కిలోమీటర్ల మేర విస్తరించి ఉంది. ఇది తరువాత మంగోల్ లకు వ్యతిరేకంగా ఒక బలమైన రక్షణ కేంద్రంగా నిలిచింది. మంగోల్ లు 1275 నుండి 1279 వరకు విషయాలను శాంతి యుతంగా పరిష్కరించుకోవడానికి ప్రయత్నించారు, కానీ జపాన్ కు పంపిన అందరు ప్రతినిధులూ ఉరితీయబడ్డారు. ఇది జపాన్ చరిత్రలో అత్యంత ప్రసిద్ధ కార్యక్రమానికి వేదికగా నిలిచింది.

1281లో, యువాన్ సైన్యం 140,000 సైనికులు 5,000 ఓడలతో జపాన్ పై మరొక దాడికి సిద్ధమైంది. ఉత్తర క్యుషూ 40,000 మంది జపాన్ సైన్యంచే పరిరక్షించబడింది. మంగోల్ సైన్యం ఓడలపై నుండి దిగే ప్రయత్నంలో ఉండగానే ఒక తుఫాను ఉత్తర క్యుషూ ద్వీపాన్ని తాకింది. తుఫాను వలన గాయపడినవారు మరియు నష్టం, హకత అఖాత సరిహద్దుకు జపనీయుల రక్షణ, మంగోలులు మరలా వారి సైన్యాన్ని వెనుకకు పిలిపించుకునేట్లు చేసాయి.

హకత వద్ద సమురాయ్ మరియు రక్షణ గోడ మోకో ష్యురాయ్ ఎకోతోబ, (蒙古襲来絵詞) షుమారుగా 1293.

1274 నాటి ఉరుములతో కూడిన పెనుగాలులు మరియు 1281 నాటి తుఫాను మంగోల్ సైనికులు అధిక సంఖ్యలో ఉన్నప్పటికీ వారిని తరిమి గొట్టడానికి జపాన్ సంరక్షకులకు ఉపయోగపడ్డాయి. ఈ గాలులు కామి-నో-కాజే గా ప్రసిద్ధి చెందాయి, దీనికి సాహిత్య పరమైన అనువాదం "దేవతల గాలి." దీనికి తరచూ "దైవ పవనం" అనే క్లుప్తమైన అనువాదాన్ని ఇవ్వడం జరుగుతుంది. కామి-నో-కాజే జపనీయుల నమ్మకమైన వారి భూమి పవిత్రమైనదని మరియు మానవాతీత శక్తుల రక్షణలో ఉన్నదనే దానికి విశ్వసనీయతను కలిగించాయి.

14వ శతాబ్దంలో మసమునే అనే కుమ్మరి రెండు-పొరల మెత్తని మరియు ధృడమైన ఉక్కు నిర్మాణాన్ని కత్తులలో ఉపయోగించడానికి అభివృద్ధి పరచాడు. ఈ నిర్మాణం మరింత పదునైన శక్తిని మరియు దీర్ఘకాలికతను కలిగించింది, మరియు ఈ ఉత్పత్తి సాంకేతికత జపాన్ కత్తులు (కాటన) పూర్వ-పారిశ్రామిక తూర్పు ఆసియా యొక్క సమర్ధవంతమైన చేతి ఆయుధాలలో ఒకటిగా ఉండేటట్లు చేసింది. ఈ పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించి తయారుచేయబడిన అనేక కత్తులు తూర్పు చైనా సముద్రందాటి ఎగుమతి చేయబడ్డాయి, వాటిలో కొన్ని భారత దేశం వరకు కూడా చేరాయి.

జ్యేష్ట పుత్రునికి అధికారం ఇవ్వడం సాధారణంగా మారడంతో, అనువంశికతకు సంబంధించిన విషయాలు కుటుంబస్పర్ధలకు కారణమయ్యాయి, ఇది 14వ శతాబ్దానికి ముందు చట్టంద్వారా ఇవ్వబడిన వారసత్వ విభజనకు వ్యతిరేకంగా ఉంది. అంతర్గత కలహాలకు బదులు, పొరుగున ఉన్న సమురాయ్ ప్రదేశాలపై దాడి సాధారణంగా మారింది మరియు కమకురా మరియు ఆశికగా షోగునేట్ లకు సమురాయ్ ల మధ్య అప్రాధాన్య విషయాల గురించి పోరు నిరంతర సమస్యగా మారింది.

సేన్గోకు జిదై ("రాజ్యాల-యుద్ధ కాలం")లో ఇతర సాంఘిక వర్గాలలో జన్మించిన ప్రజలు వారికివారే యోధులుగా నామకరణం చేసుకుని న్యాయవిరుద్ధమైన సమురాయ్ గా మారడం వలన సమురాయ్ సంస్కృతి క్షీణించడం ప్రారంభమైంది. శాంతికి భంగకరమైన ఈ కాలంలో, ప్రజా జీవనాన్ని నియంత్రించి, నిర్వహించడానికి బుషిడో నీతిసూత్రాలు ముఖ్యమైన కారకాలుగా మారాయి.

15 మరియు 16వ శతాబ్దాల కాలంలో యుద్ధ వ్యూహాలు మరియు సాంకేతికతలు వేగంగా అభివృద్ధి చెందాయి. నిరాడంబరమైన యోధులు లేదా సాధారణ ప్రజలు నగయరి (ఒక పొడవైన బల్లెము) లేదా (నగినత) కలిగి ఉన్నవారు, పెద్దసంఖ్యలో అషిగారు (వారి తేలికైన కవచం వలన "తేలికైన-అడుగు," వేసేవారు)గా పిలువబడే పదాతిదళం, అశ్విక దళంతో పాటు కవాతులో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. యుద్ధతంత్రంలో సమీకరించబడిన ప్రజల సంఖ్య కొన్ని వేల నుండి కొన్ని వందల వేల వరకు ఉంది.

నంబాన్(పశ్చిమ)- శైలి సమురాయ్ క్యుఇరాస్, 16వ శతాబ్దం.

1543 లోఅర్క్వేబుస్, ఒక పాతకాలపు తుపాకీ, సముద్ర దొంగతనం చేయబడ్డ చైనీయుల ఓడ ద్వారా పోర్చుగీస్ వారిచేత పరిచయం చేయబడింది, మరియు జపనీయులు దీనికి అలవాటుపడటంలో ఒక దశాబ్దంలోనే పరిణితి సాధించారు. అర్క్వేబస్ ల సామూహిక ఉత్పత్తితో కిరాయి సైనికుల సమూహాలు కీలక పాత్ర పోషించడం మొదలైంది.

భూస్వామ్య కాలం ముగిసేనాటికి, జపాన్ లో అనేక వందల వేల అగ్నిఆయుధాలు ఉండేవి మరియు పెద్ద సంఖ్యలో సైనికులు 100,000 కు పైగా యుద్ధాలలో పోరాడారు. పోల్చిచూసినపుడు, ఐరోపాలో అతిపెద్ద మరియు శక్తివంతమైన స్పానిష్ సైన్యం, కొన్ని వేల అగ్నిఆయుధాలను కలిగి కేవలం 30,000 మంది పటాలాన్ని మాత్రమే సమీకరించగలిగింది.

1590లో, మరియు మరలా 1598లో, తోయోతోమి హైడ్యోషి చైనాను ముట్టడించాలని నిర్ణయించుకొని(唐入り) కొరియాకు రైతుకూలీలు మరియు సమురాయ్ లతో కూడిన 160,000 మంది సైన్యాన్ని పంపారు.(హైడ్యోషి యొక్క కొరియా దాడులు, 朝鮮征伐). అర్క్వేబస్ ఉపయోగంలో వారికిగల నైపుణ్యాన్ని ఉపయోగించి, జపాన్ సమురాయ్ యుద్ధంలో దాదాపు విజయం వరకు వెళ్లారు, కానీ మింగ్ చైనీయుల దళాల ప్రవేశం వలన ఆవిధంగా చేయలేకపోయారు. ఈ యుద్ధంలో ప్రసిద్ధి చెందిన కొందరు సమురాయ్ సైనికాధికారులలో కాటో కియోమాస, కొనిషి యుకినగా, మరియు షిమాజు యోషిహిరో ఉన్నారు.

పురాతన పరిపాలన అంతరించి, ఎదుగుతున్న సమురాయ్ వారి ప్రభావిత ప్రాంతాలలో అధిక సంఖ్యలో సైన్యాన్ని మరియు పరిపాలనా వ్యవస్థను నిర్వహించవలసి ఉండటం వలన సాంఘిక పరివర్తన అధికమైంది. 19వ శతాబ్దం వరకు నిలిచియున్న సమురాయ్ కుటుంబాలు ఎక్కువగా ఈ కాలానికి చెందినవే, వారు తమని నాలుగు పురాతన కులీన వంశాలైన మినమోతో, టైర, ఫ్యుజివర మరియు తచిబనల రక్తంలో ఒకరిగా ప్రకటించుకున్నారు. అయితే, చాలా సందర్భాలలో ఈ వాదనలను నిరూపించడం కష్టం.

ఒడ, తోయోతోమి మరియు తోకుగావ[మార్చు]

ఒడ నోబునగా నగోయ ప్రాంతానికి చెందిన ప్రసిద్ధ ప్రభువు (ఒకప్పుడు ఒవరి రాష్ట్రంగా పిలువబడేది) మరియు సెన్గోకు కాలానికి చెందిన అసాధారణమైన సుమురాయ్ కి ఉదాహరణ. అతను కొన్ని సంవత్సరాలలోనే తిరిగి వచ్చి, ఒక నూతన బకుఫు (షోగునేట్) క్రింద జపాన్ ను పునరేకీకరించి, తన వారసులు అనుసరించవలసిన మార్గాన్ని చూపారు.

ఒడ నోబునగా, వ్యవస్థీకరణ మరియు యుద్ధవ్యూహాలలో నూతన కల్పనలను చేసి, అర్క్వేబస్ లను అధికంగా ఉపయోగించి, వాణిజ్యం మరియు పరిశ్రమలు మరియు నూతన కల్పనల పరిరక్షణలను అభివృద్ధి పరచారు. వరుస విజయాలు అతను అషికగా బకుఫు యొక్క ముగింపును గుర్తించేటట్లు చేసాయి మరియు శతాబ్దాలుగా ప్రజా బాహుళ్యంలో నిష్ఫలమైన పోరాటాలకు దారి తీస్తున్న బౌద్ధ సన్యాసుల సైనిక అధికారాలను తగ్గించుటకు దోహదం చేసాయి. బౌద్ధ దేవాలయాల "ఆశ్రయం" నుండి దాడి చేస్తూ, వారి చర్యలను నియంత్రించాలనుకునే యుద్ధ ప్రభువులకు మరియు చక్రవర్తులకు కూడా వారు తల నొప్పిగా తయారయ్యారు. 1582లో, అతని సైనికాధికారులలో ఒకరైన అకేచి మిత్సుహిదే, సైన్యంతో తిరుగుబాటు చేసినపుడు ఇతను మరణించాడు.

1615లో రోమ్ లో సమురాయ్ హసేకురా సునేనగా, Coll. బోర్ఘేస్, రోమ్.

ముఖ్యంగా, తోకుగావ షోగునేట్ ను స్థాపించిన తోయోతోమి హిదేయోషి (క్రింద చూడుము) మరియు తోకుగావ ఇయసు, నోబునగా యొక్క నమ్మకమైన అనుచరులు. హిదేయోషి ఒక పేరు లేని రైతుకూలీ నుండి నోబునగా యొక్క ఉన్నత సైనికాధికారులలో ఒకరిగా ఎదిగారు మరియు ఇయసు తన బాల్యాన్ని నోబునగాతో పంచుకున్నారు. హిదేయోషి, మిత్సుహిదేను ఒక నెలలోనే ఓడించి, మిత్సుహిదేపై ప్రతీకారం తీర్చుకొని నోబునగా యొక్క సరైన వారసునిగా భావించబడ్డారు.

వీరిద్దరూ ఏకీకృత జపాన్ ను నిర్మించడానికి నోబునగా యొక్క పూర్వ విజయాలతో బహుకరించబడ్డారు మరియు ఒక లోకోక్తి ప్రకారం: "ఏకీకరణ ఒక బియ్యపు రొట్టె వంటిది; ఒడ దానిని చేసారు. హషిబా దానికి ఆకృతినిచ్చారు. చివరకు, కేవలం ఇయసు దానిని రుచి చూస్తారు."[citation needed] (హషిబా అనే తోయోతోమి హిదేయోషి యొక్క ఇంటిపేరు అతను నోబునగా అనుచరునిగా ఉన్నపుడు వాడబడేది.)

1586లో, ప్రధాన(గొప్ప) మంత్రి అయిన తోయోతోమి హిదేయోషి, స్వయంగా ఒక రైతుకూలీ కుటంబ కుమారుడు, సమురాయ్ కులం శాశ్వతంగా మరియు అనువంశికంగా క్రోడీకరింపబడిందని, మరియు సమురాయ్ కానివారు ఆయుధాలను కలిగిఉండటం నిషేధించబడిందని చట్టం చేసారు, దీనితో జపాన్ లో అప్పటివరకూ జరిగిన సాంఘిక పరివర్తన నిలిచిపోయింది, ఇది మీజి విప్లవకారులు ఎదో షోగునేట్ ను రద్దుచేసేవరకు కొనసాగింది.

16వ శతాబ్దంలో సమురాయ్ మరియు సమురాయ్-కానివారి మధ్య విభేదం స్పష్టంగా ఉండేది కాదు, హిదేయోషి యొక్క పరిపాలనకు ముందు మరియు పరిపాలనా కాలంలో, ఏ సాంఘిక వర్గంలోని మగవారైనా (చిన్న రైతులు కూడా) వారి స్వంతదైన సైనిక వ్యవస్థకు చెంది యుద్ధంలో సేవలను అందించేవారు. "అందరికీ వ్యతిరేకంగా అందరూ" అనే పరిస్థితి ఒక శతాబ్దంపాటు కొనసాగిందని చెప్పవచ్చు.

17వ శతాబ్దం తరువాత నోబునగా, హిదేయోషి మరియు ఇయసులను అనుసరించాలని అనుకున్నవారు అధీకృత సమురాయ్ కుటుంబాలు. పాలనలు మారుతున్నపుడు పెద్ద యుద్ధాలు జరిగాయి, మరియు ఓడిపోయిన సమురాయ్ నాశనం చేయబడ్డారు, రోనిన్ గా వెళ్లారు లేదా సాధారణ జనబాహుళ్యంలో కలిసిపోయారు.

తోకుగావ షోగునేట్[మార్చు]

సేవకుడు వెంటరాగా నడుస్తున్న సమురాయ్, హనబుస ఇట్చో (1652 - 1724)

తోకుగావ షోగునేట్ కాలంలో, సమురాయ్, యోధుల కంటే ఎక్కువగా, అధికారులుగా మరియు పరిపాలకులుగా ఆస్థానాలలో చేరడం పెరిగింది. 17వ శతాబ్ద ప్రారంభం నుండి ఏ విధమైన యుద్ధ తంత్రం లేకపోవడం వలన, సమురాయ్ తోకుగావ కాలంలో(ఎదో కాలంగా కూడా పిలుస్తారు) క్రమంగా వారి సైనిక వృత్తిని కోల్పోయారు.

తోకుగావ కాలం ముగిసేనాటికి, సమురాయ్ వారి దైషో తో దైమ్యోకు ప్రభుత్వ అధికారులుగా ఉన్నారు, సమురాయ్ యొక్క పొడవైన మరియు పొట్టి కత్తుల జత (అనగా కటన మరియు వాకిజాషి) రోజువారీ దినచర్యలో ఆయుధంగా కాక కేవలం అధికారానికి చిహ్నాత్మక సంకేతంగా మారింది.

వారికి ఇప్పటికీ సరైన గౌరవం చూపని (కిరి సుతే గోమేన్ సామాన్యుణ్ణి వధించే శాసన అధికారం ఉంది(斬り捨て御免)), అయితే వారు ఈ హక్కుని ఎంతవరకు ఉపయోగించినదీ తెలియదు. కేంద్రం ప్రభుత్వం దైమ్యోస్ ను వారి సైన్యాల పరిమాణం తగ్గించుకోవలసిందిగా వత్తిడి చేసినపుడు, నిరుద్యోగులైన రోనిన్ ఒక సాంఘికసమస్యగా మారారు.

సమురాయ్ కి మరియు అతని ప్రభువు(సాధారణంగా ఒక దైమ్యో) కు మధ్య విభేదాలు గెన్పెయ్ కాలం నుండి ఎదో కాలం వరకు ఎక్కువయ్యాయి. విద్యావంతులైన సమురాయ్ తరగతి శ్రేణుల పఠనానికి అవసరమైన కన్ఫ్యూషియస్ మరియు మేన్సియాస్(క్రీ.పు.550)ల బోధనలచే వారు బాగా ప్రభావితమయ్యారు. ఎదో కాలానికి ముందు అనేకమంది ప్రభావవంతమైన నాయకులు మరియు కుటుంబాలచే బుషిడో సాంప్రదాయీకరించబడింది. బుషిడో ఒక ఆదర్శంగా ఉండేది, మరియు అది 13వ శతాబ్దం నుండి 19వ శతాబ్దం వరకు దాదాపు ఒకేవిధంగా ఉంది— బుషిడో యొక్క ఆదర్శాలు సాంఘిక వర్గాలు, కాలం మరియు యోధుల తరగతి యొక్క భౌగోళిక స్థానాలను మించిపోయాయి.

బుషిడో ఇమగావ ర్యోషన్ వంటి సమురాయ్ లచే 13వ శతాబ్దంలోనే సాంప్రదాయీకరించబడింది. సమురాయ్ యొక్క ప్రవర్తన ఇతర సాంఘిక తరగతులకు అనుసరించ తగినదిగా ఉండేది. వారికి లభ్యమైన సమయాన్ని బట్టి, సమురాయ్ విద్వాంసులుగా మారడం వంటి ఇతర ఆసక్తుల కొరకు ఎక్కువ సమయాన్ని వినియోగించారు.

బుషిడో యొక్క కొన్ని ఆదర్శాలు మరియు భావనలు నిలిచి ఉన్నప్పటికీ, ఆధునిక జపాన్ లో అది అంత ముఖ్యమైనదేమీ కాదు.

ఆధునికీకరణ[మార్చు]

1864లో శోగునల్ సమురాయ్ పటాలాలు (లండన్ న్యూస్ చే చిత్రించబడినది).
తోకుగవ షోగునెట్ మరణించిన కొద్ది కాలం తర్వాత, పశ్చిమశైలి వస్త్రధారణలో రెండు కత్తులు ధరించిన సమురాయ్, 1866.

ఈ కాలం నాటికి, ఒకప్పుడు-ఏకీకరణ ముఖ్య జాతీయ విధానంగా ఉన్న చోట, U.S.నావికాదళానికి చెందిన ఆవిరినౌకలు, నౌకాదళ అధికారి మాథ్యూ పెర్రీ యొక్క నాయకత్వంలో మొదటిసారి విస్తృత వాణిజ్యాన్ని అమలుచేసినపుడు, 1853లో ఒక అనాగరిక మేల్కొలుపు ద్వారా మరణం యొక్క మార్గం మరియు సాహసము మూస:Clarify meమరుగునపడ్డాయి. దీనికి ముందు షోగునేట్ యొక్క ఖచ్చితమైన నియంత్రణతో కొన్ని నౌకాపట్టణాలు మాత్రం పశ్చిమ వర్తకంలో పాల్గోనేవి, అప్పుడు కూడా ఫ్రాన్సిస్కాన్లు మరియు డొమినికన్స్ ను ఒకరికి వ్యతిరేకంగా మరొకరిని చేయడం అనే ప్రధాన భావన ఆధారంగా చేసేవి(కీలకమైన అర్క్వేబస్ సాంకేతికత మార్పిడితో, ఇదే తరువాత సాంప్రదాయ సమురాయ్ ల వినాశనానికి ముఖ్య కారకంగా మారింది).

1854 నుండి, సమురాయ్ ల పదాతిదళం మరియు నావికాదళం ఆధునికీకరించబడ్డాయి. 1885లో, నాగసాకిలో ఒక నావికాదళ శిక్షణా పాఠశాల నెలకొల్పబడింది. నావికాదళ విద్యార్ధులు అనేక సంవత్సరాలపాటు పశ్చిమ నావికాదళ పాఠశాలలలో అధ్యయనం కొరకు పంపబడ్డారు, ఇది అడ్మిరల్ ఎనోమోతో వంటి విదేశీ-విద్య నభ్యసించిన భవిష్యత్ నాయకుల సాంప్రదాయానికి ప్రారంభం అయింది.

యోకోసుక మరియు నాగసాకి వంటి ఆయుధాగారాలను నిర్మించేందుకు ఫ్రెంచ్ ఇంజినీర్లను ప్రతిఫలమిచ్చి నియమించుకున్నారు. 1867లో, తోకుగవ షోగునేట్ ముగిసేనాటికి, షోగన్ యొక్క నావికా దళం అప్పటికే ఎనిమిది పశ్చిమ-రీతి ఆవిరి యుద్ధ నౌకలను flagship కైయో మారు చుట్టూ అమరుచుకుంది, ఇవి, అడ్మిరల్ ఎనోమోతో నాయకత్వంలో బోషిన్ యుద్ధంలో సామ్రాజ్యవాద-అనుకూల బలగాలకు వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించబడ్డాయి. జపాన్ కు ఫ్రెంచ్ సైనిక బృందం (1867) బకుఫు యొక్క సైన్య ఆధునికీకరణలో సహాయం కొరకు ఏర్పాటు చేయబడింది.

1867లో చోషు మరియు సత్సుమ రాష్ట్రాల నుండి వచ్చిన సమురాయ్ చక్రవర్తి పరిపాలనకు అనుకూలంగా బోషిన్ యుద్ధం (1868-1869)లో షోగునేట్ సేనలను ఓడించినపుడు చివరి సమురాయ్ ప్రదర్శన జరిగింది. ఈ రెండు రాష్ట్రాలు సేకిగాహర యుద్ధం (1600) తరువాత ఇయసు కి సమర్పించబడిన దైమ్యో భూములు.

1860ల వరకు తోకుగావ షోగునేట్ కూడా జపాన్ ను ఒంటరిగానే ఉంచింది.

పతనం[మార్చు]

బోశిన్ యుద్ధ కాలంలో, సత్సుమ వంశపు సమురాయ్, షుమారుగా 1867. ఫెలిస్ బీటో చే చేతితో రంగులు దిద్దబడిన ఫోటోగ్రాఫ్.

1873లో మరింత ఆధునిక, పశ్చిమ శైలి కలిగిన, నిర్బంధ సైన్యానికి అనుకూలంగా, ఏకైక సైనిక దళంగా ఉండే సమురాయ్ యొక్క హక్కుని మీజి చక్రవర్తి నిషేధించారు. సమురాయ్ షిజోకు గా మారి (士族) వారి జీతాలలో కొంతభాగం నిలుపుకోగాలిగారు, కానీ కాటనను బహిరంగంగా ధరించే హక్కుతో పాటు వారిని గౌరవించని సామాన్య పౌరులను ఉరితీసే హక్కు కూడా చివరికి రద్దు చేయబడింది.

కొన్ని వందల సంవత్సరాలు వారి హోదా, అధికారాలు, మరియు జపాన్ లో ప్రభుత్వాన్ని తీర్చగలిగిన వారి సామర్ధ్యం అనుభవించిన తరువాత సుమురాయ్ చివరకు ముగింపుకు వచ్చింది. అయితే, సైనిక వర్గాలతో రాజ్య పాలన ఇంకా ముగియలేదు.

ఆధునిక జపాన్ ఏ విధంగా ఉండాలనే దాని నిర్వచనంలో, మీజి ప్రభుత్వ సభ్యులు యునైటెడ్ కింగ్డం మరియు జర్మనీలను, "విదేశీ ప్రత్యేకసౌకర్యం" అనే భావనపై ఆధారపడి అనుసరించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ఈ నూతన క్రమంలో సమురాయ్ రాజకీయ శక్తిగా కొనసాగరు.

19వ శతాబ్ద చివరిలోని మీజి సంస్కరణలతో, సమురాయ్ శ్రేణి నిషేధించబడి, పశ్చిమ-శైలి జాతీయ సైన్యం ఏర్పరచబడింది. సామ్రాజ్యవాద జపాన్ సైన్యాలు నిర్బంధించబడ్డాయి, కానీ అనేక మంది సమురాయ్ లు సైనికులుగా ఉండటానికి స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చారు మరియు వారిలో అనేక మంది అధికారులుగా శిక్షణ కూడా పొందారు. సామ్రాజ్యవాద సైనిక అధికారులలో అధికభాగం సమురాయ్ మూలానికి చెందినవారు, మరియు వీరు బాగా ప్రేరణ పొంది, క్రమశిక్షితులై, అత్త్యుత్తమ శిక్షణ పొంది ఉండేవారు.

1877లో సత్సుమ తిరుగుబాటు సందర్భంగా సమురాయ్ వస్త్రధారణలో, తన అధికారులతో పరివేష్టితమైన సైగో తకమోరి (పశ్చిమదేశ సాధారణ దుస్తులలో కూర్చున్నవారు). లే మొండె ఇల్లస్ట్రే లో వార్తా వ్యాసం, 1877.

చివరి సమురాయ్ పోరాటంగా చెప్పబడేది 1877లో, షిరోయమా యుద్ధంలో సత్సుమ తిరిగుబాటు సమయంలో జరిగింది. ఈ పోరాటానికి మూలం ఇంతకు పూర్వం తోకుగావ షోగునేట్ ను ఓడించడానికి జరిగిన తిరిగుబాటు, ఇది మీజి పునస్థాపనకు దారితీసింది.

నూతన ప్రభుత్వం అనేక సమూల మార్పులను ప్రారంభించింది, ఇవి సత్సుమతో సహా, భూస్వామ్య ప్రాంతాల అధికారాన్ని తగ్గించడం, మరియు సమురాయ్ హోదాని రద్దుచేయడం లక్ష్యాలుగా ఉన్నాయి. ఇది సైగో తకమోరి నాయకత్వంలో పరిపక్వతలేని తిరుగుబాటుకు దారితీసింది.

అనేకమంది సమురాయ్ లు వ్యవస్థను మార్చుకున్న విద్యార్ధులలో మొదటివారు, దీనికి కారణం వారు ప్రత్యక్షంగా సమురాయ్ అయినందువలన కాక వారు అక్షరాస్యులు మరియు బాగా-చదువుకున్న విద్వాంసులు కావడం వలన జరిగింది. ఈ విద్యార్ధులలో కొందరు ఉన్నత విద్య కొరకు వ్యక్తిగత పాఠశాలలు ప్రారంభించారు, అనేక మంది సమురాయ్ లు తుపాకుల బదులుగా కలాలను పట్టుకొని విలేఖరులు మరియు రచయితలుగా మారారు, కొందరు వార్తా పత్రికల సంస్థలు స్థాపించారు మరియు ఇతరులు ప్రభుత్వ సేవలలో ప్రవేశించారు.

కేవలం షిజోకు అనే పేరు మాత్రం తరువాత మిగిలింది. IIవ ప్రపంచ యుద్ధంలో జపాన్ ఓడిపోయిన తరువాత, జనవరి 1, 1947 నుండి చట్ట ప్రకారం షిజోకు అనే పేరు అంతరించిపోయింది.

పశ్చిమ సమురాయ్[మార్చు]

బోషిన్ యుద్ధం జరుగుతున్నపుడు ఫ్రెంచ్ నావికాదళ అధికారి యూజీన్ కొల్లాచే ఒక సమురాయ్ గా షోగన్ కోసం పోరాడారు (1869).

ఆంగ్ల నావికుడు మరియు సాహసికుడు విలియం ఆడమ్స్ (1564–1620) సమురాయ్ హోదాను పొందిన మొదటి కకాసియన్ గా కనిపిస్తాడు. షోగన్ తోకుగావ ఇయసు అతనికి సమురాయ్ హోదాని ఇస్తూ రెండు కత్తులను బహుకరించారు, మరియు నావికుడు విలియమ్స్ ఆడమ్స్ మరణించాడని, మివురా అన్జిన్ (三浦按針), అనే సమురాయ్ జన్మించాడని తీర్మానించారు. షోగన్ ఆస్థానంలో ఉన్నత-గౌరవ స్థాయిని ప్రత్యక్షంగా పొంది, హతమోతో (పతాకపురుషుడు)అనే బిరుదుని కూడా ఆడమ్స్ అందుకున్నారు. అతనికి మంచి ఆదాయం కల్పించబడింది: "చక్రవర్తి సేవలో నేను ఉద్యోగాన్ని పొంది, నేను సేవ చేసినందుకు మరియు రోజువారీ కార్యకలాపాలు నిర్వహించినందుకు, చక్రవర్తి నాకు జీవితాన్ని ఇచ్చారు" (లేఖలు). అతనికి నేటి యోకోసుక నగరం పరిధిలో, హేమీలో భూదానం ఇవ్వబడింది(逸見) "ఎనభై లేదా తొంభై మంది మానవవనరులు, వారు నా బానిసలు లేదా సేవకులు" (లేఖలు). అతని ఆస్తి 250 కోకు (భూమి లేదా ధాన్యం యొక్క విలువ ఐదు బుషెల్ లకు సమానం) లుగా వెలకట్టబడింది. చివరకు ఆయన "నా దుర్భర కష్టం తరువాత దేవుడు నాకు ప్రసాదించాడు" (లేఖలు) అని వ్రాసుకున్నారు దాని ద్వారా ఆయన తనను జపాన్ కు తీసుకువచ్చిన ఆపదలతో నిండిన యాత్రను సూచించారు.

ఆడం యొక్క డచ్ సహచరుడు, అతనితో పాటు జపాన్ కు దురదృష్టకరమైన ఓడ డి లీఫ్డే లో ప్రయాణం చేసిన జాన్ జూస్టేన్ వాన్ లోడెన్స్టిజ్న్ (1556?-1623?)కు కూడా తోకుగావ ఇయసు ఇదే విధమైన సౌకర్యాలను కల్పించారు. జూస్టేన్ సమురాయ్ అయ్యాడని[citation needed] మరియు అతనికి ఎదో లోని ఇయసు కోటలోనే నివాసం కల్పించబడిందని తెలుస్తుంది. ప్రస్తుతం, టోక్యో స్టేషన్ తూర్పు వైపు వెలుపలికి పోయే మార్గం వద్ద ఉన్న ఈ ప్రదేశం యేసూ (八重洲)గా పిలువబడుతుంది. యేసూ అనేది యయౌసు (耶楊子) అనే డచ్ వ్యక్తి పేరుకు జపనీయుల దోషపూరిత అనుకరణ. ఆడంతో పాటు జూస్తేన్స్ కు కూడా, జపాన్ మరియు ఇండో-చైనాల మధ్య వర్తకానికి అనుమతిస్తూ ఎరుపు ఓడ ముద్ర (朱印船) ఇవ్వబడింది. బటావియా నుండి తిరుగు ప్రయాణంలో అతని పడవ నేలను కొట్టుకోవడంతో అతను నీటిలో మునిగిపోయాడు.

బోషిన్ యుద్ధం (1868-1869) సమయంలో, దక్షిణ దైమ్యోస్ కు వ్యతిరేకంగా మీజి చక్రవర్తి పునస్థాపనకు అనుకూలంగా ఫ్రెంచ్ సైనికులు, షోగన్ సైనికులతో కలిసారు. ఫ్రెంచ్ నావికాదళ అధికారి యూజీన్ కల్లచే సమురాయ్ వస్త్రధారణతో పోరాడారని అతని తోటి జపాన్ సోదరులు-ఆయుధాలు-కలిగి ఉన్నారని వ్రాయబడింది. అదే సమయంలో, ప్రష్యన్ ఎడ్వర్డ్ స్క్నేల్ ఐజు ప్రాంతంలో సైనిక నిర్దేశకుడిగా మరియు ఆయుధ సమీకరణ చేస్తూ ఉండేవారు. అతనికి జపాన్ పేరు హిరమత్సు బుహేయ్ ప్రదానం చేయబడింది(平松武兵衛), ఇది దైమ్యో యొక్క పేరు మత్సుడైర అక్షరాలను తలక్రిందులుచేస్తుంది. హిరమత్సు(స్క్నేల్)కు కత్తులను ధరించే హక్కుతో పాటు, వాకమత్సు కోట పట్టణంలో నివాసం, ఒక జపాన్ భార్య మరియు పనివారిని కల్పించారు. అనేక సమకాలీన సందర్భాలలో, ఆయన జపాన్ కిమినో, పై కోటు, కత్తులు, మరియు పశ్చిమ దేశాల పాంట్లు మరియు జోళ్ళు ధరించి చిత్రీకరించబడ్డారు.

సంస్కృతి[మార్చు]

అనేక శతాబ్దాల పాటు వాస్తవమైన ప్రభువులుగా, సమురాయ్ మొత్తం జపాన్ సంస్కృతిని ప్రభావితం చేసిన వారి స్వంత సంస్కృతులను అభివృద్ధి చేసారు. తేయాకు పానీయ (టీ) కార్యక్రమం, ఒకే రంగులో సిరా చిత్రలేఖనం, రాతి తోటలు మరియు పద్యాల వంటి సమురాయ్ సంబంధిత సంస్కృతి యోధుల పోషణలో 1200-1600 శతాబ్దాల కాలంలో అనుసరించబడింది. ఈ పద్ధతులు చైనీయుల కళల నుండి స్వీకరించబడ్డాయి. జెన్ సన్యాసులు వీటిని జపాన్ లోకి ప్రవేశపెట్టగా, అధికార యుతులైన యోధ మేధావుల ఆసక్తి వలన అవి అభివృద్ధి చెందాయి. ముసో సోసేకి (1275-1351) అనే జెన్ సన్యాసి గో-డైగో చక్రవర్తి వద్ద మరియు సైన్యాధికారి జనరల్ అషికగా తకుజి (1304-58)వద్ద సలహాదారుగా ఉండేవారు. ముసో మరియు ఇతర సన్యాసులు జపాన్ మరియు చైనాల మధ్య రాజకీయ మరియు సాంస్కృతిక రాయబారులుగా పనిచేసారు. ముసో, తోట రూపకల్పనలో ప్రత్యేకమైన పేరు పొందారు. మరొక అషికగా కళాపోషకుడు యోషిమస. ఆయన సాంస్కృతిక సలహాదారు, జెన్ సన్యాసి జీమి, టీ కార్యక్రమాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. ఇంతకుముందు, ధ్యానం సమయంలో మేలుకొని ఉండటానికి బౌద్ధ సన్యాసులు మాత్రమే ప్రాధమికంగా టీ ని సేవించేవారు.[9]

విద్య[మార్చు]

సాధారణంగా, సమురాయ్, ప్రభువులు మరియు పూజారులు కంజిలో ఉన్నతమైన అక్షరాస్యత రేటును కలిగి ఉండేవారు. ఇటీవలి అధ్యయనాలు, సమాజంలోని ఇతర వర్గాల వారిలో కంజిలో అక్షరాస్యత ఇంతకు ముందు అనుకున్న దానికంటే ఎక్కువగా ఉందని సూచించాయి. ఉదాహరణకు, కమకురా కాలంలోని ఆస్థాన పత్రాలు, జనన మరియు మరణ నమోదులు మరియు వివాహ నమోదులు, రైతులచే సమర్పించబడేవి, కంజి లోనే తయారు చేయబదేవి. కంజిలో అక్షరాస్యత మరియు గణిత నైపుణ్యాలు కమకురా కాలం చివరిలో అభివృద్ధి చెందాయి.[7]

యోధులు మరియు సామాన్య తరగతులలో కూడా సాధారణంగా అక్షరాస్యత అధికంగా ఉండేది. భూస్వామి అసకురా నోరికగే (క్రీ.శ.1474-1555) తన తండ్రి తోటి సమురాయ్ లకే కాక, రైతులకు మరియు పట్టణ ప్రజలకు వినయంగా వ్రాసిన ఉత్తరాల వలన ఆయనకు ఇవ్వబడిన విశ్వాసాన్ని గమనించారు:

"ఇర్విన్ ప్రభువు ప్రవర్తనవలె అనేక ఉన్నత అంశాలు గణనకు కష్టమైనవి, ఆయన తన నాగరికతతో రాష్ట్రాన్ని పరిపాలించిన విధానం అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనదని పెద్దలు చెప్తారు. ఆయన సమురాయ్ శ్రేణులతో ఈ విధంగా ప్రవర్తించడం చెప్పుకోవలసిన విషయంకాదు, కానీ ఆయన రైతులకు మరియు పట్టణ ప్రజలకు వ్రాసిన లేఖలలో కూడా మర్యాదగా ఉండేవారు, ఈ లేఖల సంబోధనలలో కూడా మామూలుస్థాయి కంటే ఎక్కువ మర్యాదగా ఉండేవారు. ఈ విధంగా, అందరూ ఆయన కొరకు జీవితాలు త్యాగం చేయడానికి మరియు ఆయనకు స్నేహితులుగా ఉండటానికి ఇష్టపడేవారు."[8]

29 జనవరి 1552నాటి ఒక లేఖలో, సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్, ఆ కాలంలో జపాన్ లో ఉన్న అత్యున్నత అక్షరాస్యత వలన వారు ప్రార్ధనలు అర్ధం చేసుకోవడంలోని సౌలభ్యాన్ని గమనించారు:

"జపాన్ లో రెండు రకాల వ్రాతలు ఉండేవి, ఒకటి పురుషులు ఉపయోగించేది మరొకటి స్త్రీలు ఉపయోగించేది; ప్రత్యేకించి ఉన్నతవర్గాలు మరియు వాణిజ్య శ్రేణులలో అధిక భాగం పురుషులు మరియు స్త్రీలకు సాహిత్య విద్య ఉండేది. బొంజేస్ మరియు బొంజేసేస్ లు వారి ఆరామాలలో బాలికలకు మరియు బాలురకు అక్షరాలను నేర్పేవారు, ధనిక మరియు ఉన్నతవర్గాల ప్రజలు వారి పిల్లల విద్యను వ్యక్తిగత ఉపాధ్యాయులకు అప్పగించేవారు.” "వీరిలో చాలామంది చదవగలరు, ఇది వారికి మన మామూలు ప్రార్ధనలు మరియు మన పవిత్ర మతంలోని ముఖ్యాంశాలను అర్ధంచేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది"[6]

రోమ్లోని ఫాదర్ ఇగ్నేషియస్ లయోలాకు వ్రాసిన ఉత్తరంలో, ఉన్నతవర్గాలవారి విద్య గురించి జేవియర్ ఈ విధంగా తెలియచేసారు:

“కులీనులు వారి కుమారులను 8 సంవత్సరాల వయసు నిండగానే విద్యాభ్యాసం కొరకు మఠాలకు పంపేవారు, మరియు వారికి 19 లేదా 20 సంవత్సరాల వయసు నిండేవరకు చదవడం, వ్రాయడం మరియు మతం గురించి అభ్యసిస్తూ అక్కడే ఉండేవారు;

"వారు వివేకం కలవారు, ఉదారులు మరియు నీతిని ఇంకా అక్షరాలను ప్రేమించేవారు, జ్ఞానులను విపరీతంగా గౌరవించేవారు."

నవంబర్ 11, 1549 నాటి ఉత్తరంలో జేవియర్ జపాన్ లోని బహుళ-అంచెల విద్యావ్యవస్థ గురించి వివరించారు, దీనిలో "విశ్వవిద్యాలయాలు", "కళాశాలలు", "విద్యాసంస్థలు" మరియు ప్రజాబాహుళ్యానికి అభ్యాసన కేంద్రాలుగా సేవచేసిన అనేక వందల మఠాలు ఉన్నాయి:

"కాగోజిమలో మా బస గురించి మేము ఇప్పుడు తప్పనిసరిగా తెలియచేయాలి. రాజులు మరియు రాకుమారుల నివాసాల వలన ప్రసిద్ధిచెందిన జపాన్ లోని అతిపెద్ద నగరమైన, మెకో నగరానికి, మా నౌకాయానంలో ప్రతికూల గాలుల వలన మమ్మల్ని ఆ నౌకాశ్రయంలో ఉంచారు. నాలుగు నెలల తరువాత అనుకూలమైన ఋతువులో మెకో యానం తిరిగి ప్రారంభమవుతుందని చెప్పబడింది, అప్పుడు దేవుని యొక్క మంచి సహాయంతో మేము ఆ వైపుకి వెళ్ళవచ్చు. కాగోజిమ నుండి దూరం మూడు వందల లీగులు.(దూరప్రమాణం) మెకో యొక్క పరిమాణం గురించి మేము అద్భుతమైన కథలను విన్నాము: అది తొంభై వేలకు పైగా నివాసాలను కలిగిఉందని చెప్తారు. అక్కడ ప్రసిద్ధిచెందిన విశ్వవిద్యాలయం, మరియు దానితోపాటు విద్యార్ధులకు ఐదు కళాశాలలు, రెండువందలకు పైగా బొంజేస్ ల మఠాలు ఉన్నాయి, మరియు ఇతరులలో లేజియోక్సిగా పిలువబడే మత సన్యాసులవంటి వారు, హమకుతిస్ గా పిలువబడే అదే తరగతికి చెందిన స్త్రీలు ఉన్నారు. మెకోలో ఉన్న వీటితో పాటు, జపాన్ ఐదు ముఖ్య విద్యా కేంద్రాలను కోయ, నెగు, ఫిస్సో, మరియు హోమియల వద్ద కలిగిఉంది. వాటి మధ్య తక్కువ దూరాలతో, ఇవి మెకో చుట్టూ పరివేష్టితమై ఉన్నాయి, ఒకోక్కదానిని సుమారు మూడువేల ఐదువందల మంది పండితులు దర్శిస్తారు. వీటితో పాటు బండౌ లోని విద్యాసంస్థ జపాన్ లో అతి పెద్దది మరియు అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందింది, ఇది మెకో నుండి చాలా దూరంలో ఉంది. బండౌ, ఆరుగురు చిన్న రాజులు పాలించే అతిపెద్ద భూభాగం, వారిలో ఒకరు అధిక శక్తివంతులుగా ఉండి మిగిలినవారి విధేయతను పొందుతారు, అతను మెకో యొక్క గొప్ప రాజు గా పిలువబడే జపాన్ రాజు యొక్క పాలనలో ఉంటాడు. ఈ విశ్వవిద్యాలయాల గొప్పతనం మరియు ప్రాముఖ్యత గురించి తెలిసిన విషయాలు మరియు నగరాలు చాల అద్భుతంగా ఉండి వాటిని మొదటిసారి మా కళ్ళతో చూసి నిజం తెలిసికోగానే మమ్మల్ని ఆలోచింపచేసాయి, మరియు మేము విషయాలను తెలుసుకొని ఏ విధంగా ఉన్నదీ చూసిన తరువాత మీకు వ్రాస్తున్నాను. 10 మేము చెప్పిన సంస్థలే కాక అనేక చిన్నస్థాయి విద్యాసంస్థలు ఉన్నాయని వారు చెప్తారు."

షుడో[మార్చు]

ఒక యువకుడైన మరియు పెద్దవాడైన సమురాయ్ ల మధ్య ఒక షుడో-టైప్ పోరాటం."టేల్ అఫ్ షుడో" నుండి(衆道物語) 1661.

షుడో (衆道), ఒక అనుభవజ్ఞుడైన మరియు ఒక కొత్త శిష్యుడైన సమురాయ్ ల మధ్య సాంప్రదాయ ప్రేమబంధంగా "సమురాయ్ ఆత్మ యొక్క పుష్పం"గా ఉండి సమురాయ్ మనోభావాల వాస్తవ ఆధారంగా రూపొందింది. ఈ పద్ధతి సాధారణంగా బుషిడో విశ్వాసాల నుండి వచ్చినదిగా నమ్మబడుతుంది, ఈ విశ్వాసాలు ప్రారంభంలో బుషిడో సిద్ధాంతాలను ప్రభావితం చేసిన బౌద్ధ సన్యాసుల నుండి వచ్చి ఉంటాయని అనేక మంది ఊహిస్తారు. ఇది సమురాయ్ సమాజంలో గౌరవమైన మరియు ముఖ్యమైన పద్ధతి మరియు విద్యాసంబంధ గ్రీక్ పేదేరస్తితో సాదృశ్యమైనది. సమురాయ్ సాంప్రదాయం యొక్క సంస్కృతి లక్షణాలు మరియు నైపుణ్యాలు ఒక తరం నుండి మరొక తరానికి అందించే ముఖ్యమైన పద్ధతులలో ఇది కూడా ఒకటి. [citation needed]

ఈ బంధాలకు మరోపేరు బిడో (美道 "అందమైన పద్ధతి"). ఇద్దరు సమురాయ్ లు ఒకరిపట్ల ఒకరు కలిగి ఉండే భక్తి వారు దైమ్యో పట్ల కలిగి ఉండే దానంత గొప్పగా ఉంటుంది. నిజానికి, తన ప్రియురాలు మరియు యజమాని మధ్య ఎంపిక సమురాయ్ కి తత్వజ్ఞాన సంబంధ సమస్యగా ఉంటుందని సమకాలీన గ్రంధాలు తెలుపుతున్నాయి. ఈ సాంప్రదాయం కొనసాగింపు మరియు గౌరవం పొందడం గురించి ప్రత్యేకమైన సూచనలు హగాకురే మరియు ఇతర సమురాయ్ స్మృతులలో ఇవ్వబడ్డాయి. మీజి పునరుద్ధరణ మరియు పాశ్చాత్య జీవన సరళి మరింతగా ప్రవేశించడం వలన, ఈ పధ్ధతి నశించి పోయింది.

షుడో సాంప్రదాయం దాని సమర్ధకులతో పాటు విమర్శకులను కూడా కలిగి ఉంది, "కేయ్చు కిబున్ మకురబుంకో" ఎదో కాలంలో ఇన్సైసెన్, అనే మారుపేరు కలిగిన తీవ్ర విమర్శకుడితో రచింపబడింది.[10]

పేర్లు[మార్చు]

ఒక సమురాయ్ పేరు సాధారణంగా తండ్రి లేదా తాత నుండి సంక్రమించిన ఒక కంజి మరియు ఒక నూతన కంజి కలిపి పెట్టబడుతుంది. సమురాయ్ మామూలుగా తన పూర్తి పేరులోని చిన్న భాగాన్ని మాత్రమే ఉపయోగించుకున్నారు.

ఉదాహరణకు, ఒడ నోబునగా యొక్క పూర్తి పేరు "ఒడ కజుసనోసుకే సబురో నోబునగా" (織田上総介三郎信長), దీనిలో "ఒడ" వంశపు లేదా కుటుంబ(ఇంటి) పేరు, "కజుసనోసుకే" అనేది కజుస రాష్ట్ర ఉప-పరిపాలకుని బిరుదు, వయసు వచ్చినపుడు చేసే కార్యక్రమమైన గెన్పుకు ముందు వచ్చిన పేరు "సబురో", మరియు "నోబునగా" అనేది పెద్దయిన తరువాత పేరు. సమురాయ్ కి వారి స్వంత మొదటి పేరును ఎంపిక చేసుకునే సామర్ధ్యం ఉంది.

వివాహం[మార్చు]

సమురాయ్ యొక్క వివాహం, వివాహం చేసుకునే వారితో సమానమైన లేదా అంతకంటే ఎక్కువ హోదా కలిగిన వారితో ఏర్పాటు చేయబడుతుంది. ఉన్నత హోదాలలో ఉన్న సమురాయ్ కి ఇది అవసరం (వారికి ఆడవారిని కలుసుకునే అవకాశం తక్కువగా ఉంటుంది) అయితే, తక్కువ హోదా కలవారిలో ఇది ఒక సాంప్రదాయం. ఎక్కువమంది సమురాయ్, సమురాయ్ కుటుంబానికి చెందిన వనితలనే వివాహం చేసుకున్నారు, కానీ కొంతమంది తక్కువ హోదా కలిగిన సమురాయ్ మాత్రం సామాన్యులను వివాహం చేసుకోవడానికి అనుమతించబడ్డారు. ఈ వివాహాలలో స్త్రీలు తెచ్చే కట్నం వారి నూతన జీవితాలను ప్రారంభించడానికి ఉపయోగించేవారు.

సమురాయ్ ఒక ఉపపత్నిని కలిగి ఉండవచ్చు కానీ ఆమె నేపధ్యం అధిక హోదా కలిగిన సమురాయ్ చే తీవ్రంగా పరిశీలించబడేది. చాల సందర్భాలలో, ఇది వివాహం వలెనే పరిగణించబడేది. కల్పితాలలో ఉన్నప్పటికీ, ఉపపత్నిని "ఎత్తుకురావడం", నేరం కానప్పటికీ, సిగ్గు పడవలసిన విషయం. ఆమె సామాన్యురాలు అయినపుడు, ఒక దూతను, ప్రధానం కొరకు ధనం మరియు పన్ను మినహాయిస్తూ ఒక చీటీతో, ఆమె తల్లిదండ్రుల అంగీకారం కొరకు పంపేవారు మరియు వారు ఆనందంగా అంగీకరించేవారు. సమురాయ్ భార్య మగ బిడ్డకు జన్మనిస్తే అతను సమురాయ్ అవుతాడు.

ఒక సమురాయ్ అనేక రకాల కారణాల వలన ఉన్నత అధికారి అనుమతితో తన భార్యకు విడాకులు ఇవ్వవచ్చు, పూర్తిగా జరగనిది కానప్పటికీ, ఇది అరుదుగా జరిగే సంఘటన. ఆమె మగ బిడ్డకు జన్మనివ్వలేకపోవడం విడాకులకు కారణం కావచ్చు, కానీ విడాకులకు ప్రత్యామ్నాయంగా దత్తతను ఏర్పాటు చేయవచ్చు. సమురాయ్ వ్యక్తిగత కారణాల వలన విడాకులు ఇవ్వవచ్చు, చివరకు తన భార్య నచ్చకపోయినా సరే, కానీ ఇది వివాహాన్ని ఏర్పాటు చేసిన సమురాయ్ కి అవమానకరం అయినందువలన సాధారణంగా జరుగదు. స్త్రీ కూడా విడాకులకు ఏర్పాటు చేయవచ్చు, అయితే అది కూడా సమురాయ్ ఆమెకు విడాకులు ఇచ్చినట్లుగానే సాధారణంగా భావించబడుతుంది. విడాకుల తరువాత, సమురాయ్ ఆమెకు ప్రధాన సమయంలో ఇచ్చిన ధనాన్ని తిరిగి ఇవ్వవలసి ఉంటుంది, ఇది తరచుకుగా విడాకులను తప్పించేదిగా ఉంది. కొంతమంది ధనవంతులైన వ్యాపారులు సమురాయ్ బాకీని రద్దు చేయడానికి తమ కుమార్తెలను ఇచ్చి వివాహం చేసి తమ హోదాని మెరుగు పరచుకునేవారు.

సమురాయ్ యొక్క భార్య వదలివేయబడినట్లయితే, అగౌరవ పరచడం మరియు జిగాయ్ (ఒక స్త్రీ యొక్క సెప్పుకు) చేసుకోవడం జరిగేది.[citation needed]

తత్వశాస్త్రం[మార్చు]

బుద్ధిజం మరియు జెన్ తత్వజ్ఞానాలు, మరియు కొంత తక్కువ మేరకు కన్ఫ్యూషియనిజం మరియు షిన్టో, సమురాయ్ సంస్కృతిని ప్రభావితం చేసాయి. మెదడును నిదాన పరచే ప్రక్రియ ఉండటం వలన జెన్ ధ్యానం ముఖ్యమైన బోధనగా మారింది. బౌద్ధ భావనలైన తిరిగి అవతారం దాల్చడం మరియు పునర్జన్మ సమురాయ్ హింసను మరియు అకారణ హత్యలను వదలివేసేలా చేసాయి, కొంతమంది సమురాయ్ వారి హత్యలు ఎంత నిష్ఫలమైనవో తెలుసుకున్న తరువాత, హింసను పూర్తిగా వదలివేసి బౌద్ధ సన్యాసులుగా కూడా మారారు. తాము తెలుసుకున్న విషయాలను ఆచరించడం వలన కొంతమంది యుద్ధభూమిలో చంపబడ్డారు. సమురాయ్ తత్వజ్ఞానంలో కన్ఫ్యూషియనిజం పోషించిన కీలక పాత్ర యజమాని-సేవక సంబంధం యొక్క ప్రాముఖ్యతను నొక్కి చెప్పడం; అనగా, సమురాయ్ తన ప్రభువుకు చూపించవలసిన విశ్వాసం.

బుషిదో ("యోధుని యొక్క మార్గం") అనే పదం జపాన్ 1885లో చైనాను మరియు 1905లో రష్యాను ఓడించిన తరువాత మేధావుల మరియు జాతీయ ప్రసంగాలలో కనిపించడం ప్రారంభమైంది[11]. తోకుగావ కాలంలో (1603-1868), యమమోతో సునేటోమో రచించిన హగాకురే లేదా "ఆకులలో దాక్కున్న" మరియు మియమోటో ముసాహి రచించిన గోరిన్ నో షో లేదా "ఐదు వలయాల గ్రంధం" లోని సిద్ధాంతాలు తరచూ బుషిడో మరియు జెన్ తత్వానికి అన్వయించబడతాయి.

బుద్ధిజం మరియు జెన్ తత్వజ్ఞానాలు, మరియు కొంత తక్కువ మేరకు కన్ఫ్యూషియనిజం మరియు షిన్టో, సమురాయ్ సంస్కృతి అభివృద్ధికి ఆపాదించబడ్డాయి. "డి. టి. సుజుకి రచనల ద్వారా జెన్ యొక్క పశ్చిమ విద్యార్ధులకు, జెన్ అనేది సాధారణంగా మరియు బుషిడో ప్రత్యేకంగా జపాన్ సంస్కృతికి చెందుతాయనే భావన తెలిసింది, నిస్సందేహంగా ఇది పశ్చిమంలో జెన్ వ్యాప్తి చెందడానికి ఏకైక ప్రధాన కారణం.[12]

రోమ్ లోని ఫాదర్ ఇగ్నేషియస్ లయోలాకి, యాంగర్(హన్-సిరో యొక్క పశ్చిమ నామం) వ్రాసిన పత్రాల నుండి జపాన్ గురించి వివరణ ఇస్తూ, జపనీయులు గౌరవానికిచ్చే ప్రాముఖ్యతను జేవియర్ ఈ విధంగా వివరించారు(ఉత్తరం కోయిమ్బ్ర కళాశాలలో భద్రపరచబడింది.):

"మొదటి స్థానంలో, ఇతర దేశాలు ఆలస్యంగా కనుగొన్న విషయాలను మనం ఇక్కడ అనుకుంటున్న దేశం మంచితనంలో అధిగమించింది. జపనీయుల సహజమైన మంచితనం అనాగరిక దేశాలలో వేటికీ లేదని నేను అనుకుంటాను. వారు దయాగుణం కలిగినవారు, ఏ మాత్రం మోసం తెలియనివారు, హోదా మరియు గౌరవం కొరకు అద్భుతమైన కోరిక కలిగినవారు. వారికి గౌరవం అనేది అన్నిటికీ మించినది. వారిలో చాలామంది పేదవారు ఉన్నారు, కానీ పేదరికం ఎవరికీ అవమానకరమైనది కాదు. వారిలో ఉన్న ఒక విషయం ఎక్కడైనా క్రైస్తవులు పాటిస్తారా అనేది నాకు తెలియదు. కులీనులు, వారు ఎంత పేదవారైనా, వారు గొప్పవారిగా ఉన్నపుడు పొందిన ఆదరణనే మిగిలిన వారినుండి పొందుతారు." [13]

స్త్రీలు[మార్చు]

గృహ నిర్వహణ సమురాయ్ స్త్రీల ముఖ్యవిధి. యోధులైన భర్తలు తరచూ విదేశాలకు పయనించడం లేదా వంశాల యుద్ధాలలో పాల్గొనడం వలన, ప్రాధమిక భూస్వామ్య జపాన్ లో ఇది మరీ కీలకంగా ఉండేది. భార్య, లేదా ఒకుసన్ (అర్ధం: గ్రహంలో ఉండేది), గృహ కార్యాలు నిర్వహించడం, పిల్లలను పెంచడం, చివరకు తప్పని సరి అయినపుడు గృహాన్ని రక్షించడానికి పరిమితమైంది. ఈ కారణం వలన, సమురాయ్ తరగతికి చెందిన అనేక మంది స్త్రీలు నగినత అని పిలువబడే కర్రసాములో లేదా తంతోజుత్సు (అర్ధం. కత్తి యొక్క నైపుణ్యం) అనే కళలో కైకేన్ అనే ప్రత్యేక కత్తితో శిక్షణ పొందేవారు, వారు వీటిని గృహసంబంధ, కుటుంబ, మరియు అవసరమైనపుడు గౌరవం రక్షించుకోవడానికి వాడేవారు.

నమ్రత, విధేయత, ఆత్మ-నిగ్రహం, బలం, మరియు విశ్వాసం వంటి లక్షణాలు సమురాయ్ స్త్రేలకు విలువనిచ్చేవి. ఆదర్శవంతంగా, ఒక సమురాయ్ భార్య ఆస్తి నిర్వహణ, నమోదులు చేయడం, ఆర్ధిక వ్యవహారాలు చక్కబెట్టడం, పిల్లలకు విద్య నేర్పించడం (మరియు పనివారికి కూడా), మరియు ఆమె ఇంటిలో నివశిస్తున్న వృద్ధులైన తల్లితండ్రులు లేదా అత్తమామల సంరక్షణ వంటి విషయాలలో నైపుణ్యాన్ని కలిగి ఉండాలి. వ్యక్తిగత సంబంధాలను మరియు యోధుల తరగతి కొరకు నీతి సూత్రాల స్మృతిని నిర్వచించడంలో సహాయపడిన కన్ఫ్యూషియన్ చట్టం, స్త్రీ భర్త పట్ల ఉపయుక్తతను, ఆమె తల్లితండ్రుల పట్ల పితృ భక్తిని, మరియు పిల్లల పట్ల సంరక్షణ చూపడం అవసరమని పేర్కొంది. యుక్తవయస్కుల పట్ల మితిమీరిన ప్రేమ మరియు దయ వారిని విలాసవంతంగా ఉండటానికి అనుమతించి చెడిపోయేటట్లు చేస్తాయి. అందువలన, స్త్రీ క్రమశిక్షణను కూడా నేర్పవలసి ఉంటుంది.

నిమ్న తరగతి స్త్రీలు తరచూ మునిగిఉండే శారీరక కష్టం వంటివి చేయకుండా, సమాజంలో వారి ఉన్నత స్థానం వలన సంపన్న సమురాయ్ స్త్రీలు కొన్ని సౌకర్యాలు అనుభవించినప్పటికీ, వారు ఇంకా పురుషుల కంటే చాలా దిగువ స్థానంలోనే చూడబడేవారు. స్త్రీలు ఏ విధమైన రాజకీయ కార్య కలాపాలలో పాల్గొనడం నుండి నిషేధింపబడ్డారు మరియు సాధారణంగా వారు గృహ పెద్దలు కూడా కారు.

దీనికి అర్ధం సమురాయ్ స్త్రీలు ఎప్పుడూ శక్తి హీనులని కాదు. శక్తి వంతులైన మహిళలు తెలివిగాను మరియు తెలివి తక్కువగాను వివిధ సందర్భాలలో అధికారాన్ని సంపాదించుకున్నారు. అషికగా యోషిమస తరువాత, మురోమచి షోగునేట్ యొక్క ఎనిమిదవ షోగన్ రాజకీయాలలో ఆసక్తి కోల్పోయారు, ఆయన స్థానంలో ఆయన భార్య హినో తోమికో ఎక్కువగా పరిపాలన చేసేవారు. తోయోతోమి హిదేయోషి యొక్క భార్య అయిన నెనే, కొన్ని సందర్భాలలో భర్త ఆజ్ఞను తోసిపుచ్చే వారు, మరియు ఆయన ఉపపత్ని అయిన యొడో ఒసాక కోటకు మరియు హిదేయోషి మరణం తరువాత తోయోతోమి వంశానికి వాస్తవ యజమానిగా రూపొందారు. యముచి కజుతోయో భార్య అయిన చియో, దీర్ఘకాలంగా ఆదర్శవంతమైన సమురాయ్ భార్యగా భావించబడ్డారు. పురాణాల ప్రకారం, ఆమె తన భర్త ఒక గొప్ప గుర్రాన్ని కొనడానికి పాత గుడ్డల ముక్కలతో కుట్లు వేసి తన కిమోనో తయారు చేసుకొని ధనాన్ని పొదుపు చేసారు, దానిపై ఆయన అనేక విజయాలను పొందారు. చియో యొక్క పేరు("యముచి కజుతోయో" భార్యగా బాగా ప్రసిద్ధమైనప్పటికీ) ఆమె వారసులకు జన్మ నివ్వలేక పోయిందనే వాస్తవంలో కూడా గొప్ప గౌరవాన్ని పొందటం ఆమె ఆర్ధికపరమైన క్రమశిక్షణ వల్లనే అన్నది వాస్తవం మరియు యముచి వంశం కజుతోయో యొక్క చిన్న సోదరునిచే కొనసాగించబడింది. ఆడవారికి అధికారం ఉండటానికి మూల కారణం సమురాయ్ ఎప్పుడూ డబ్బుకు సంబంధించిన విషయాలను తక్కువగా చూసి సంపాదనను వారి భార్యలకు వదలివేసేవారు.

తోకుగావ కాలం జరుగుతున్న సమయంలో విద్యకు విలువనివ్వడం ప్రారంభమైంది, మరియు ఆడపిల్లలకు చిన్నవయసులోనే విద్యను ప్రారంభించడం కుటుంబానికి మరియు సమాజానికి కూడా ముఖ్యంగా మారింది. వైవాహిక లక్షణాలు తెలివితేటలను పొందాయి మరియు మరియు భార్యకు ఉండవలసిన లక్షణాలలో శారీరక ఆకర్షణతో పాటు చదువు కూడా వచ్చి చేరింది. తోకుగావ కాలంలో స్త్రీల కోసం వ్రాయబడిన రచనలు ఎక్కువగా స్త్రీ విజయవంతమైన భార్య లేదా గృహ నిర్వాహకురాలు ఏ విధంగా అవుతుందనే విషయాలకు సంబంధించినవి, కొందరు చదవడాన్ని ఒక పోటీగా నేర్చుకొని, తత్వజ్ఞానం మరియు సాహిత్య కావ్యాలను కూడా చదవగలిగారు. తోకుగావ కాలం అంతమయ్యే నాటికి సమురాయ్ తరగతికి చెందిన దాదాపు అందరు స్త్రీలు అక్షరాస్యులయ్యారు.

ఆయుధాలు[మార్చు]

సమురాయ్ అనేక ఆయుధాలను ఉపయొగిన్చాఉ, కానీ కాటన అనే ఆయుధం రూపకాలంకారంలో మాట్లాడినపుడు, సమురాయ్ తో సమానంగా మారింది. బుషిడో కాటన సమురాయ్ యొక్క ఆత్మ అని బోధిస్తుంది ఇంకా కొన్నిసార్లు సమురాయ్ పోరాడటానికి పూర్తిగా అఆయుధంపై ఆధారపడినట్లు చిత్రీకరించబడతాడు. వారు కాటన చాలా విలువైనవని నమ్మి వాటికి పేర్లు పెట్టి తమ జీవనంలో భాగంగా భావిస్తారు. ఒక బుషీ బాలుడు జన్మించినపుడు, మమోరి-గాటన గా పిలువబడే కార్యక్రమంలో అతడు తన మొదటి కత్తిని అందుకుంటాడు. అయితే ఆ కత్తి ఐదు సంవత్సరాలలోపు పిల్లలు ధరించే బంగారు జలతారు ఆభరణం, అది ఒక జోలెకు లేదా సంచికి తగిలించి ఉంటుంది. పదమూడు సంవత్సరాలు వచ్చేనాటికి, గెన్పుకు అనే కార్యక్రమంలో(元服), ఒక బాలుడు తన మొదటి నిజమైన ఆయుధాలను మరియు కవచాన్ని, యుక్త నామాన్ని పొంది, సమురాయ్ అవుతాడు. ఒక కాటన మరియు ఒక వాకిజాషి రెండూ కలిసి దైషో గా పిలువబడతాయి ("పెద్ద మారియు చిన్న" అని సాహిత్యపరమైన అర్ధం).

వాకిజాషి సమురాయ్ యొక్క "గౌరవ ఆయుధం" మరియు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగా సమురాయ్ పక్కన లేకుండా ఎప్పుడూ ఉండదు. నిద్రించేటపుడు కూడా అతను దానికి తన దిండు క్రింద ఉంచుకుంటాడు మరియు అతను ఒక ఇంట్లో ప్రవేశించి ముఖ్య ఆయుధాలను బయట వదలినపుడు అది మాత్రం అతనితోనే ఉంటుంది.

కొన్నిసార్లు తాంతో అనే చిన్న కత్తి వాకిజాషి బదులుగా దైషో లో ధరించబడుతుంది. తాంతో లేదా వాకిజాషి సెప్పుకు , పేగులను బయటకు లాగడం ద్వారా కర్మతో కూడిన ఆత్మహత్యకు ఉపయోగపడతాయి.

వివిధ రకాల ఆయుధాలతో సమురాయ్.

సమురాయ్ యుమి (పొడవైన విల్లు)తో ప్రావీణ్యం సాధించడానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వటం, క్యుజుత్సు కళలో ప్రతిఫలిస్తుంది(lit. విల్లు యొక్క ప్రావీణ్యం). సేన్గోకు కాలంలో అగ్ని ఆయుధాలు ఉపయోగించడం ప్రారంభమైనప్పటికి జపాన్ సైన్యంలో విల్లంబు ఒక కీలక ఆయుధంగా ఉంటూనే ఉంది. ఒక అసౌష్టవ సమ్మిళిత విల్లు ఐన యుమి , వెదురు, చెక్క, రతన్ (ఫేము రకానికి చెందిన తీగ) మరియు తోలుతో తయారు చేయబడి, యూరేసియన్ సమ్మిళిత విల్లు రిఫ్లెక్స్ కున్న సామర్ధ్యం లేనప్పటికీ, దీని పరిధి ప్రభావవంతంగా 50 మీటర్లు (164 అడుగులు షుమారు) లేక ఖచ్చితత్వాన్ని పరిగణించకపోతే 100 మీటర్ల (328 అడుగులు) దాకా ఉంటుంది. నేలమీద నుండైతే, దీనిని సాధారణంగా వెదురుతో చేసిన ఒక పెద్ద కదిలే గోడ లాంటి తేదాటే (手盾) వెనుకనుండి ఉపయోగిస్తారు, అయితే దీని యొక్క అసౌష్టవ ఆకృతి వల్ల అశ్వం పైనుండి కూడా దీనిని ఉపయోగించ వచ్చు. అశ్వం పైనుండి ప్రయోగించే పధ్ధతి ఒక షిన్టో కార్యక్రమమైన యబుసమే గా స్థిరపడింది(流鏑馬).

15 వ శతాబ్దంలో, యరి (ఈటె) కూడా ఒక ప్రసిద్ధమైన ఆయుధంగా ఉంది. వ్యక్తిగత సాహసం ప్రాముఖ్యత కోల్పోయి యుద్ధాలు సామూహికంగా మరియు ఖర్చు తక్కువైన పదాతి దళాలు (అషిగారు ) నిర్వహణ తోనూ జరుగుతున్న యుద్ధరంగంలో ఇది నగినత ఆయుధం యొక్క స్థానాన్ని పూరించింది. అధిరోహించిఉన్నా, లేకపోయినా దాడిలో కత్తిని ఉపయోగించడం కన్నా ఈటెను ఉపయోగించడం ఎక్కువ ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది, దీనికి కారణం ఒక కత్తిని ఉపయోగించే సమురాయ్ ని ఎదుర్కోవటంలో ఉన్న అసౌకర్యాన్ని కూడా ఇది అధిగమిస్తుంది. షిజుగాతకే యుద్ధంలో షిబాట కట్సుఎయ్ తోయోతోమి హిదేయోషి చేతిలో ఓడించబడ్డారు, అప్పుడు హషిబ హిదేయోషిగా పిలువబడే "సెవెన్ స్పియర్స్ అఫ్ షిజుగాతకే"గా ప్రసిద్ధి చెందిన ఏడుగురు సమురాయ్(賤ヶ岳七本槍) విజయాన్ని సాధించడంలో ప్రముఖ పాత్ర పోషించారు.

అర్ధ-ముఖ తొడుగుతో ఉన్న సమురాయ్ శిరస్త్రాణం, న్యూ యార్క్ లోని మెట్రోపాలిటన్ మ్యూజియం అఫ్ ఆర్ట్.

16వ శతాబ్ద చివరి భాగంలో పోర్చుగీసు వర్తకం ద్వారా తెప్పో లేదా అర్క్వేబస్ జపాన్ లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి, ఇవి రైతుకూలీల సమూహాలనుండి సమర్ధులైన సైన్యాన్ని నిర్మించుకోవడానికి యుద్ధప్రభువులకు వీలు కలిగించాయి. ఈ కొత్త ఆయుధాలు అత్యంత వివాదాస్పదమయ్యాయి. వాడుకలో సౌలభ్యత మరియు మరణ సమర్ధతను అనేకమంది సమురాయ్ సాంప్రదాయ అగౌరవ అవమానంగా భావించారు. ఒడ నోబునగా తెప్పో ను 1575లో నగశినో యుద్ధంలో ఉపయోగించి, తకేడ వంశం అంతంచేసారు.

ప్రారంభంలో పోర్చుగీస్ మరియు డచ్ వారిచే ప్రవేశపెట్టబడిన తరువాత, తెప్పో ను జపాన్ తుపాకీ తయారీదారులు భారీస్థాయిలో ఉత్పత్తి చేసారు. 16వ శతాబ్దం చివరి నాటికి జపాన్ ఏ ఇతర ఐరోపా దేశం కంటే కూడా అధికసంఖ్యలో అగ్నిఆయుధాలని కలిగిఉంది. ఆశిగారు యొక్క రైతుకూలీ పదాతిదళంలో మూకుమ్మడిగా ప్రవేశపెట్టబడిన తెప్పో , అనేక విధాలుగా సమురాయ్ శౌర్యానికి విరుద్ధంగా ఉన్నాయి. పౌరయుద్ధం ముగిసి తోకుగావ షోగునేట్ ఏర్పడిన తరువాత, స్వంతంగా కలిగిఉండటం నిషేధించిన తరువాత తుపాకుల ఉత్పత్తి తగ్గిపోయింది. తోకుగావ కాలంలో చాలావరకు ఈటె-ఆధారిత ఆయుధాలు తొలగిపోవడానికి పాక్షిక కారణం ఆ కాలంలోని సమీప-ప్రదేశ పోరులో అవి తక్కువ ప్రమాణాలను కలిగి ఉండటం;దీనితో పాటు అగ్నిఆయుధాలపై పైన తెలిపిన నిషేధాలు దైషో మాత్రమే సమురాయ్ ధరించే ఏకైక ఆయుధంగా చేసాయి.

ఒజుత్సు (大筒), చీల వెనుక ఉండి-కూరే ఫిరంగి, 16వ శతాబ్దం.

1570లలో సమురాయ్ యొక్క ఆయుధశాలలో ఫిరంగులు సాధారణ భాగంగా మారాయి. వాటిని తరచూ కోటలు లేదా ఓడలపై ఉంచేవారు, వ్యక్తులకు వ్యతిరేకంగా కంటే వాటిని ఎక్కువగా కోట గోడల వంటి వాటిమీద ప్రయోగించేవారు, నగశినో కోట ఆక్రమణ (1575)లో ఒక ఫిరంగి శత్రువుల ఆక్రమణబురుజు పైకి ప్రయోగించబడింది. జపాన్ లో మొదటి ప్రసిద్ధ ఫిరంగి చీల-వెనుక భాగం నుండి కూరేవి, మారుపేరు కునికుజుషి లేదా "రాష్ట్రాల విధ్వంసకారులు". కునికుజుషి బరువు 120 కిలోలు. మరియు వాటిలో ఉండే గదుల బరువు 18 కిలోలు, తక్కువ దూరం పేల్చగలిగేవి 10 ఔన్సులు. క్యుషు యొక్క అరిమ వంశం ఈ విధమైన తుపాకులను ఒకినవతే యుద్ధంలో ర్యూజోజి వంశంకి వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించారు. ఒసాకా కాంపైన్ (1614-1615)కాలం నాటికి, ఒసాకాలో, ఐ నావుటక పేల్చినపుడు 8.2 కిలోల గుండు కోట యొక్క కావలి దాటి వెళ్ళగలిగే స్థాయికి జపాన్ ఫిరంగి సాంకేతికత చేరుకుంది.

సిబ్బంది ఆయుధాలను కూడా సమురాయ్ అప్పుడప్పుడూ ఉపయోగించేవారు, బో దీనికి ప్రసిద్ధ ఉదాహరణ. దానికి ఉక్కు చట్రాలు తొడిగి మరింత బలంగా చేసేవారు, దీనికి ఉదాహరణ జో . కనబో గా పిలువబడే ఉక్కు గుబ్బలు కలిగిన దుడ్డుకర్ర వాస్తవం కంటే కల్పనలలో తరచుగా కనిపిస్తుంది. అయితే, నిజంగా ఉపయోగించినపుడు అది యుద్ధభూమిలో మరణాంతకమవుతుంది.

సమురాయ్ యొక్క వ్యుత్పత్తి మరియు సంబంధిత పదాలు[మార్చు]

Kanji for Samurai

సమురాయ్ అనే పదానికి సాధారణ అర్ధం "ప్రభువుకు సమీపం నుండి సహాయపడేవారు", మరియు అదే అర్దానిచ్చే చైనీస్ అక్షరం (లేదా కంజి ) లో వ్రాయబడుతుంది. జపనీయుల భాషలో, ఇది మొదట పూర్వ-హేయన్ కాలంలో సబురు గా పిలువబడేది తరువాత అది సబురాయ్ గా మారి, తరువాత ఎదో కాలంలో సమురాయ్ గా మారింది. జపనీయుల సాహిత్యంలో, సమురాయ్ గురించి ప్రస్తావన కోకిన్షులో ఉంది(古今集, ఇది 10వ శతాబ్ది ప్రారంభంలోనిది):

Attendant to your nobility

Ask for your master's umbrella
The dews 'neath the trees of Miyagino
Are thicker than rain

[14]

బుషి అనే పదం(武士, అర్ధం. "యోధుడు లేదా ఆయుధాలు కలిగిన వాడు") షోకు నిహొంగి గా పిలువబడే ప్రారంభ జపాన్ చరిత్రలో కనిపిస్తుంది(続日本記, క్రీ.శ.797 ). క్రీ,శ.721వ సంవత్సరాన్ని గురించి తెలియచేసే షోకు నిహొంగి లోని ఒక భాగం ఈ విధంగా తెలియచేస్తుంది: "విద్యావంతులు మరియు యోధులు ఎవరంటే జాతి గౌరవించే వారు". బుషి అనే పదం చైనీస్ మూలానికి సంబంధించినది మరియు యోధుడు కు దేశీయ జపాన్ పదాలైన : సువమోనో మరియు మొనోనోఫు లను కలిగిఉంది.

బుషి అనే పేరు సాంప్రదాయ యోధుల కుటుంబాలకు చెందిన పురాతన జపాన్ సైనికులకు ఇవ్వబడేది. బుషి తరగతి ప్రధానంగా ఉత్తర జపాన్ లో అభివృద్ధి చెందింది. వీరు శక్తివంతమైన వంశాలుగా రూపొందారు, వీరు 12వ శతాబ్దంలో తమలో తాము జట్టుకడుతున్న కులీనులకి వ్యతిరేకంగా క్యోటోలో నివసించే సామ్రాజ్య కుటుంబానికి మద్దతునిచ్చారు. సమురాయ్ అనే పదం కుగే అనే ఉన్నత వంశీకులు వాడారు అయితే యోధులు బుషి అనే పదానికే మొగ్గు చూపారు. బుషిడో , "యోధుని యొక్క మార్గం," ఈ పదం నుండే ఉద్భవించింది మరియు యోధుని భవంతిని బుకేయాషికి అని పిలిచేవారు.

విలియం స్కాట్ విల్సన్ తన గ్రంధం ఐడియల్స్ అఫ్ ది సమురాయ్—రైటింగ్స్ అఫ్ జపనీస్ వారియర్స్ లో 12వ శతాబ్దం చివరి నాటికి బుషి మరియు సమురాయ్ సమానార్ధం కలవిగా మారాయని పేర్కొన్నారు. జపాన్ చరిత్రలో యోధుడు అనే పదం యొక్క మూలం గురించి మరియు ఆ పదాన్ని సూచించే కంజి గురించి విల్సన్ తన గ్రంధంలో కూలంకషంగా అన్వేషించారు.

"బు (武) అనే అక్షరాన్ని విడదీయడం ప్రాతిపదిక శబ్దం (止)ను చూపుతుంది, దీని అర్ధం "ఆపుట," మరియు ఈ ప్రాతిపదిక శబ్దం యొక్క సంక్షిప్త రూపం (戈 ) "ఈటె." ప్రాచీన కాలపు చైనీయుల నిఘంటువు షువో వెన్, ఈ నిర్వచనాన్ని ఇచ్చింది: "బు అనేది ఆయుధాన్ని లొంగదీయటాన్ని కలిగిఉంది అందువల్ల ఈటెను ఆపటం అని అర్ధం." సో చుయన్ అనే మరియొక ప్రాచీన చైనా నిఘంటువు మరింత వివరంగా:

బు అనేది బున్ (文)ను కలిగి ఉంటుంది, సాహిత్యం లేక అక్షరాలు (మరియు సాధారణంగా శాంతి కళలు), ఈటెను ఆపటం. బు హింసను నిషేధిస్తుంది మరియు ఆయుధాన్ని లొంగదీస్తుంది... ఇది ప్రజలను శాంతపరచి, సమూహాలను ఐక్యపరుస్తుంది.

మరోవైపు ప్రాతిపదిక శబ్దం షి (±) ప్రాధమికంగా ఏదో ఒక రంగంలో సామర్ధ్యం కలిగి ఒక పనిని చేసే వ్యక్తి అనే అర్ధాన్ని కలిగిఉంది. ప్రాచీన చైనా చరిత్రలో ఇది సమాజంలోని ఉన్నత వర్గాన్ని నిర్వచించేది, మరియు బుక్ అఫ్ హన్ లో ఈ నిర్వచనం ఇవ్వబడింది:

షి, రైతు, చేతి పనివాడు, మరియు వర్తకుడు అనేవి ప్రజల యొక్క నాలుగు వృత్తులు. అభ్యసనం ద్వారా తన హోదాని పొందే వ్యక్తిని షి అంటారు.

విల్సన్ ప్రకారం షి, నాలుగు తరగతులలోనూ ఉన్నతమైనదిగా, ఆయుధాలను మరియు గ్రంధాలను శాసించింది. అందువలన బుషి యొక్క అనువాదం "సాహిత్య పరంగా లేదా సైనిక పద్ధతిలో శాంతిని పరిరక్షించే సామర్ధ్యం కలిగిన వ్యక్తి, ముఖ్యంగా రెండవ పద్ధతిలో".

ఆధునిక కాల ఆరంభంలో, అనగా అజుచి-మోమోయమ కాలం మరియు 16 మరియు 17వ శతాబ్దాల చివరినాటి ప్రారంభ ఎదో కాలం నుండి మాత్రమే సబురాయ్ అనే పదం స్థానంలో సమురాయ్ వచ్చిచేరింది. అయితే, అర్ధం మాత్రం దీనికి చాలాకాలం క్రితమే మారింది.

కోషిరేలో ఒక సమురాయ్ కటన

సమురాయ్ పాలన యొక్క కాలంలో, యుమితోరి (弓取, "వృషభపురుషుడు") కూడా ఒక విజయవంతమైన యోధునికి గౌరవ బిరుదుగా ఇవ్వబడేది అయితే ఖడ్గంగ్రహించడం ముఖ్యమైనది. (జపనీయుల విలువిద్య (క్యుజుత్సు ) ఇంకా యుద్ధదేవత అయిన హచిమన్తో సంబంధం కలిగిఉంది.)

ఏ వంశానికీ లేదా దైమ్యో కి చెందని సమురాయ్ ని (大名) రోనిన్ అని పిలుస్తారు(浪人). జపాన్ భాషలో, రోనిన్ అనే పదానికి అర్ధం "అల మనిషి", ఆ వ్యక్తి సముద్రంలో అలవలె ఎప్పటికీ లక్ష్యం లేకుండా తిరుగుతూ ఉంటాడు. దానికి అర్ధం సమురాయ్ యొక్క యజమాని చనిపోవడం వలన అతను ఇంక యజమాని సేవలో లేకపోవడం, సమురాయ్ నిషేధించబడటం లేదా సమురాయ్ రోనిన్ గా ఉండటాన్ని ఎంపిక చేసుకోవడం కారణాలు కావచ్చు.

సమురాయ్ యొక్క జీతం బియ్యం యొక్క కోకు లో కొలవబడుతుంది (180 లీటర్లు; ఒక మనిషికి ఒక సంవత్సరానికి సరిపోయేంత). హన్ సేవలో ఉన్న సమురాయ్ ని హన్షి అని పిలుస్తారు.

సమురాయ్ కవచం టోప్కపి భవనం, ఇస్తాంబుల్, టర్కీ

ఈ క్రింది పదాలు సమురాయ్ లేదా సమురాయ్ సంప్రదాయంతో సంబంధం కలిగినవి:

  • ఉరువశీ
    కంజిలో "బున్" (సాహిత్య అధ్యయనం) మరియు "బు" (సైనిక అధ్యయనం)లచే సూచించబడిన ఒక సంస్కారవంతమైన యోధుడు
  • బుకే (武家)
    ఒక మార్షల్ సంస్థ లేదా ఆ సంస్థలోని సభ్యుడు
  • మొనోనోఫు (もののふ)
    ఒక యోధుడు అనే అర్ధానిచ్చే పురాతన పదం.
  • ముష (武者)
    బుగెఇశ యొక్క సంక్షిప్త రూపం(武芸者), అర్ధం. యుద్ధ కళల వ్యక్తి
  • షి ()
    సుమారుగా "మర్యాదస్తుడు," అనే అర్ధాన్నిచ్చే పదం, కొన్నిసార్లు సమురాయ్ కి వాడబడుతుంది, ప్రత్యేకించి బుషి అనే పదాలలో(武士, దీనికి అర్ధం యోధుడు లేదా సమురాయ్).
  • సువమోనో ()
    మాట్సువో బషోచే తన ప్రసిద్ధ హైకులోని ప్రసిద్ధి చెందిన సైనికుడి కొరకు పురాతన పదం. సాహిత్యపరమైన అర్ధం శక్తివంతమైన వ్యక్తి.
నత్సుకుస య
సువమోనో దోమో గ
యుమే నో అటో

మాట్సువో బషో

వేసవి పచ్చికలు,
మిగిలి ఉండేవి
సైనికుల యొక్క కళలు

అనువాదం. లుసిఎన్ స్ట్రిక్)

మిధ్య మరియు వాస్తవం[మార్చు]

ఎక్కువగా సమురాయ్ గౌరవ స్మృతికి బద్దులుగా ఉండి వారి క్రింది వారికి ఉదాహరణగా నిలవాలని ఆశించబడతారు. అపకీర్తి పొందిన సమురాయ్ తిరిగి గౌరవం పొందాలంటే మరణించాలి, అక్కడ కూడా సమురాయ్ సాంఘిక నియమాలకు ఇంకా ఉపకారబద్ధుడై ఉంటాడు. సమురాయ్ ప్రవర్తన యొక్క అనేక లక్షణాలు కల్పించబడినప్పటికీ రచన బుషిడో. 1905లో, కొబుడో అధ్యయనాలు మరియు సాంప్రదాయ బుడో సమురాయ్ యుద్ధభూమిలో మిగిలిన వీరులవలెనే వ్యవహరించేవారని సూచిస్తాయి.

20వ శతాబ్దపు ప్రబలమైన కాల్పనికత ఉన్నప్పటికీ, సమురాయ్ అవిశ్వాసంగా మరియు మోసపూరితంగా ఉన్నారు (ఉదా, అకేచి మిత్సుహిదే), పిరికి, సాహసి, లేదా అతి విశ్వాసం (ఉదా, కుసునోకి మసశిగే). సమురాయ్ సాధారణంగా వారి పైన ఉండే అధికారులకు విశ్వాసపాత్రులుగా ఉండేవారు, ప్రతిగా వారు ఉన్నత ప్రభువులతో సంబంధం కలిగిఉండేవారు. ఉన్నత ప్రభువులపట్ల ఈ విశ్వాసాలు తరచూ మారుతూ ఉండేవి; ఉదాహరణకు, తోయోతోమి హిదేయోషి వద్ద సన్నిహితమైన ప్రభువులు(豊臣秀吉) నమ్మకమైన సమురాయ్ చే సేవించబడ్డారు, కానీ వారి క్రింద ఉన్న భూస్వామ్య ప్రభువులు వారి మద్దతును తోకుగావకు ప్రకటించి, సమురాయ్ ని వారితో తీసుకొని పోయారు. అయితే, సమురాయ్ తమ ప్రభువు లేదా దైమ్యోకు అవిశ్వాసంగా ఉన్న సంఘటనలు ఉన్నాయి, చక్రవర్తి పట్ల చూపిన విశ్వాసం మాత్రం సర్వోత్క్రుష్టంగా ఉంది.[15]

సమున్నత సంస్కృతి[మార్చు]

మిటో కొమోన్ సెట్ పై నటుడు కొటారో సతోమి

జపనీయుల సినిమాలు మరియు TV లలో జిదైగెకి (lit. చారిత్రిక నాటకం) ఒక ముఖ్య వ్యాపార వస్తువుగా ప్రాధాన్యత పొందింది. ఈ కార్యక్రమాలు సాధారణంగా, చెడు సమురాయ్ మరియు వ్యాపారులకు వ్యతిరేకంగా పోరాడే కెంజుత్సు తో ఉన్న సమురాయ్ ని ప్రదర్శిస్తాయి. తోకుగవ మిత్సుకుని యాత్రల ఊహాజనిత కథల సంపుటి మిటో కొమోన్ ఒక ప్రజాదరణ పొందిన TV నాటకం(水戸黄門), దీనిలో మిత్సుకుని ఒక విశ్రాంత ధనిక వ్యాపారవేత్తగా ఇద్దరు సమురాయ్ లు అతని అనుచరులుగా మారువేషాల్లో ప్రయాణిస్తారు[citation needed]. అతను వెళ్ళిన ప్రతిచోటా కష్టాలను కనుగొని, తగిన సాక్ష్యాన్ని సంపాదించిన తరువాత, పశ్చాత్తాపం చెందని దుర్మార్గపు సమురాయ్ మరియు వ్యాపారులకు తన సమురాయ్ దెబ్బను రుచిచూపి, తన నిజ రూపాన్ని ప్రదర్శించేవాడు. అతను తమ వంశాన్నే నాశనం చేయగలడనే విషయం స్పష్టమై, అతని శిక్షలు తమ కుటుంబాలను తాకకుండా ఉండాలనే ఆశతో ఆ దుష్టులు అతనికి లొంగిపోయేవారు. [citation needed]

సినిమా దర్శకుడైన అకిరా కురోసవా యొక్క సమురాయ్-ఆధారిత కథలు సాహిత్యంలో బహుళ ప్రశంసలు పొంది, ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేకమంది నిర్మాతలను అతని విధానాలు మరియు కథాసంవిధానంతో ప్రభావితం చేసాయి.[citation needed] ఆయన యొక్క ప్రసిద్ధిపొందిన రచనలలో, బందిపోటుదొంగలచే ముట్టడించబడిన వ్యవసాయ గ్రామస్తులు వారినుండి రక్షణ కొరకు సంచారులుగా ఉన్న సమురాయ్ గుంపును కిరాయికి కుదుర్చుకొనే సెవెన్ సమురాయ్ , ఒక పూర్వపు సమురాయ్ ఐన ఒక వ్యక్తి ఒక పట్టణంలో ఇరువర్గాలకు పనిచేస్తూ వారి మధ్య గాంగ్ వార్ లో పాల్గొనే యోజిమ్బో , మరియు ఒక పేరుపొందిన సాంప్రదాయక సైన్యాధికారికి సహాయమందించి యువరాణిని కాపాడే ఇద్దరు తెలివితక్కువ సాధారణ కూలీల కథది హిడెన్ ఫోర్ట్రెస్ వంటివి ఉన్నాయి. వీటిలో చివరది జార్జ్ లుకాస్ యొక్క స్టార్ వార్స్ కు ప్రాధమికంగా స్ఫూర్తినిచ్చిన వాటిలో ఒకటి, ఇది ఇంకా సమురాయ్ నుండి అనేక అంశాలను గ్రహించింది, ఉదాహరణకు ఈ శ్రేణిలోని జెడి నైట్స్ ఒకటి. డర్త్ వాడర్ యొక్క వస్త్రధారణ సమురాయ్ యొక్క తొడుగు మరియు కవచాలచే బాగా ప్రభావితమైనది.

సమురాయ్ చిత్రాలు మరియు పశ్చిమ దేశాల చిత్రాలు అనేక సారూప్యతలను కలిగి కొన్ని సంవత్సరాలుగా పరస్పరం ప్రభావితమవుతున్నాయి. కురోసావా దర్శకుడు జాన్ ఫోర్డ్ చిత్రాల నుండి ప్రేరణ పొందగా, కురోసావా చిత్రాలు ది సెవెన్ సమురాయ్ , ది మాగ్నిఫిషిఎంట్ సెవెన్ గా మరియు యోజిమ్బో ఎ ఫిస్ట్ ఫుల్ అఫ్ డాలర్స్ గా పశ్చిమదేశాలలో పునర్నిర్మించబడ్డాయి. "ది సెవెన్ సమురాయ్" యొక్క అనిమేషన్ అనుసరణ (సమురాయ్ 7) అనేక భాగాలుగా తీయబడింది.

ఈజి యోషికవ జపాన్ యొక్క ప్రసిద్ధ చారిత్రిక నవలాకారులలో ఒకరు. ఆయన తిరిగి చెప్పిన టైకో , ముసాషి మరియు హేయికే టేల్ వాటి పౌరాణిక వ్యాఖ్యానానికి మరియు సమురాయ్ మరియు యుద్ధ సంస్కృతి యొక్క ఘనమైన వాస్తవిక వర్ణనలతో పాఠకులలో ప్రసిద్ధి చెందాయి.

మరొక కల్పిత టెలివిజన్ ధారావాహిక, అబరెమ్బో షోగన్ లో, ఎనిమిదవ తోకుగావ షోగన్ అయిన యోషిమునేను చూపారు. అన్ని స్థాయిలలోని సమురాయ్, షోగన్ నుండి అత్యల్పస్థాయి వరకు, రోనిన్తో పాటు, ఈ ప్రదర్శనలో ప్రముఖంగా కనిపిస్తారు.

జేమ్స్ క్లావెల్ యొక్క ఆసియన్ సాగాలో షోగన్ మొట్టమొదటి నవల. ఇది 1600 సంవత్సరంలో భూస్వామ్య జపాన్ నేపధ్యంలో సాగింది మరియు తోకుగావ ఇయసు షోగునేట్కు ఎదగడం గురించి పూర్తి కల్పిత గాధను విలియం ఆడమ్స్ యొక్క సాహస కృత్యాల ఆధారంగా ఒక ఆంగ్లేయ నావికుని దృష్టి నుండి చూపబడింది.

శిరియోమ యుద్ధంలో తన పటాలాలను సూచిస్తున్న సైగో తకమోరి (కుడి ఎగువ, పశ్చిమ శైలి దుస్తులలో), కొంతమంది సాంప్రదాయ సమురాయ్ కవచాలతో ఉన్నారు.

2003లో విడుదలైన హాలీవుడ్ చిత్రమైన, వాస్తవ మరియు కల్పనల మిశ్రమమైన ది లాస్ట్ సమురాయ్ , ఉత్తర అమెరికాలో మంచి సమీక్షలనే పొందింది. ఈ చిత్రం యొక్క ముఖ్యాంశం కొంతవరకు 1877లో సైగో తకమోరి నాయకత్వం వహించిన సత్సుమ తిరుగుబాటుపై ఆధారపడింది మరియు బోషిన్ యుద్ధంలో ఎనోమోతో తకేకితో పాటు పోరాడిన ఫ్రెంచ్ సైనిక కెప్టెన్ జూల్స్ బ్రునెట్ యొక్క కథపై కూడా ఆధారపడింది.

ఈ చిత్రంGhost Dog: The Way of the Samurai , సమకాలీన అమెరికాలో హగాకురే నుండి స్ఫూర్తి పొందిన నల్లజాతి హంతకుడిగా ముఖ్యపాత్రను ఫారెస్ట్ విటేకర్ పోషించారు. హగాకురే పుస్తకాల కంటే కూడా సౌండ్ ట్రాక్ సంకలనం ప్రజాదరణ పొందింది.

క్వెంటిన్ తరన్తినో యొక్క కిల్ బిల్ కాటన యొక్క ఘనతను వివరిస్తుంది. ఇది ప్రాధమికంగా పాత కుంగ్-ఫు చిత్రాల నుండి ప్రేరణ పొంది సమురాయ్ తో తక్కువ సంబంధాన్ని కలిగిఉంది. సమురాయ్ సంస్కృతి వక్రీకరించే ఈ విధానంలో, తక్కువ బడ్జెట్ ప్రపంచ మూస చిత్రాలు, సమురాయ్ వామ్పైర్ బైకర్స్ ఫ్రమ్ హెల్ వంటి చిత్రాలలో, ప్రధాన పాత్రలు సమురాయ్ వారసత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి కానీ ఇరవయ్యో శతాబ్దపు చివరి భాగపు అనిమేషన్ లేదా కామిక్ పుస్తక సంస్కృతితో దగ్గరి సంబంధాన్ని కలిగిఉంటాయి.

సమురాయ్ జపనీస్ కామిక్స్ (మంగ) మరియు అనిమేషన్ (అనిమే) లోను తరచూ కనిపించారు. సర్వ సాధారణంగా ఉండేవి యుద్ధ నైపుణ్యం తగినంత కలిగిన ఒక సమురాయ్ లేదా మాజీ సమురాయ్ (లేదా మరియొక హోదా/స్థానం) ముఖ్యపాత్ర వహించే చారిత్రక రచనలు. అత్యంత ప్రసిద్ధి పొందిన ఉదాహరణలు రెండిటిలో, షోగన్ యొక్క మాజీ నిర్వహణా ప్రతినిధి మరియు అతని చిన్నవయసు కుమారుడు ఇతర సమురాయ్ మరియు ప్రభువులచే మోసగింపబడి కిరాయి హంతకులుగా మారిన లోన్ వోల్ఫ్ అండ్ కబ్ , బకుమత్సు శకాన్ని ముగించి, మీజీ శకాన్ని తీసుకురావడంలో సహాయం చేసిన పూర్వ హంతకుడు, తానెప్పుడూ ఇరువైపులా-పదునైన కత్తితో మరలా హత్య చేయననే ప్రమాణాన్ని నిలుపుకుంటూ, కొత్త స్నేహితులను రక్షిస్తూ, పాత శత్రువులతో పోరాడే రురౌని కేన్షిన్ అనే చిత్రాలు ఉన్నాయి.

సమురాయ్ వంటి పాత్రలు కేవలం చారిత్రిక నేపధ్యానికే పరిమితం కావు మరియు ఆధునిక కాలంలోని అనేక పాత్రలు, మరియు భవిష్యత్ లోనివి కూడా సమురాయ్ వలె జీవించి, శిక్షణ పొంది మరియు పోరాడే పాత్రలను కలిగిఉంటాయి. ప్రసిద్ధ ఉదాహరణలలో లూపిన్ III నుండి గోఎమోన్ ఇషికవ XIII శ్రేణుల కామిక్స్, టెలివిజన్ ధారావాహికలు మరియు చిత్రాలు, మరియు హాస్య ప్రేమకథ లవ్ హిన నుండి మొటోకో ఆఒయమ ఉన్నాయి. మరొక పశ్చిమ చలనచిత్రం ది హంటెడ్ (1995)లో, జీవించి ఉన్న సమురాయ్ వంశం, సాక్షిని చెడు నింజాల బారినుండి రక్షిస్తారు. ప్రస్తుతం వస్తున్న బేబ్లేడ్ కూడా సమురాయ్ తో కొంత సంబంధం కలిగిఉంది. జిన్ అఫ్ ది గేల్ అనే పాత్ర సమురాయ్ మరియు నింజాల లక్షణాల మిశ్రమంగా ఉంటుంది. సమురాయ్ ఉన్న మరొక అనిమే 2004 లోని సమురాయ్ చంప్లూ , జపాన్ యొక్క ఎదో-కాలం ను ఆధునిక వీధి సంస్కృతి మరియు సంగీతం తో కలిపి యుక్త వయస్కులను ఉద్దేశించినది. ఈ ప్రదర్శనలోని ప్రధానపాత్ర జిన్, ఒక సమర్ధుడైన సమురాయ్, తన యజమానిని చంపిన తరువాత దిమ్మరి అయిన రోనిన్ గా మారతాడు. ఆఫ్రో సమురాయ్ సమురాయ్ యొక్క మరొక గాధ, కానీ భవిష్యత్ నేపధ్యంలో సాగుతుంది.

అమెరికన్ కామిక్ పుస్తకాలు వారి స్వంత కథలకు పాత్ర స్వభావాన్ని అనుసరించాయి. ఉదాహరణకు, 1980లలో మార్వెల్ యూనివర్స్ యొక్క సూపర్ హీరో వుల్వరైన్, తన హింసాయుత ప్రేరణలను నిర్మాణాత్మకంగా నియంత్రిచుకునే మార్గంగా సమురాయ్ ఆదర్శాలను మరియు భావాలను వినియోగించుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. ఫ్రాంక్ మిల్లర్ యొక్క ప్రజాదరణ పొందిన ధారావాహిక రోనిన్ లోను స్టాన్ సకై యొక్క ఉసగి యోజిమ్బో లోను రోనిన్ లు ఉన్నారు.

ప్రభువుకు వ్యతిరేకమైన సమురాయ్ అనే భావన, జపాన్ మరియు ఇతర ప్రపంచంలో ఒక యోధుడు లేదా ఒక కథానాయకుడు చిత్రీకరణలో గొప్ప అంతరానికి దారితీసింది. బలంగా ఉండటానికి సమురాయ్ పొడవుగా కండలు తిరిగి ఉండనవసరం లేదు-ఐదు అడుగుల పొడవుతో బలహీనంగా కనిపిస్తూ అంగవైకల్యం కూడా కలిగి ఉండవచ్చు. స్త్రీలు కూడా సమురాయ్ కావచ్చు. పరిమాణాన్ని, శక్తి మరియు బలంతో సమం చేయడం జపనీయుల భావ సౌందర్యాన్ని వెంటనే తాకదు. అంధ ఖడ్గవీరుడు జాతోఇచి చలనచిత్ర శ్రేణి దీనికి స్పష్టమైన ఉదాహరణ.

అమెరికన్ మరియు జపనీయుల సంగీత సంస్కృతిలో సమురాయ్ యొక్క ఉపయోగాలను గ్రహించడం కూడా ముఖ్యమైనదే. రాప్ సంగీతంలోని “గ్యాంగ్ స్టాస్” కు ఇది స్పర్శ రేఖ వలె భావించబడుతుంది. రెండు సంస్కృతుల రాప్ కళాకారుల సహకారం మరియు అనిమే కలయికతో ఇవి సంఘటితమవడం కనిపిస్తుంది. [16]

పైన ఉదాహరించిన సంఘటనల నుండి అనేక మాధ్యమాలలో సమురాయ్ పునః సృష్టించబడినట్లు తెలుస్తుంది. ఈ విధంగా “ఈ విధంగా సమురాయ్ ఆకృతికి రూపు మార్చడం చరిత్రకు కాక అప్పటి అవసరానికి తగినట్లుగా ఉంది....ప్రతి తరం సమురాయ్ కి వారి వైఖరులకు మరియు కార్యక్రమాలకు తగినట్లుగా కొత్త రూపాన్ని ఇస్తున్నారు".[17] ఈ విధంగా సమురాయ్ కి తిరిగి రూపాన్నివ్వడం ఆధునిక మాధ్యమానికే పరిమితం కాక అన్ని కాలలలోని అన్ని మాధ్యమాలలోను ఉంది. ఖడ్గాన్ని కలిగిఉండటం లేదా ఒక ప్రత్యేక పద్ధతిలో ప్రవర్తించడం అనే ఉమ్మడి అంశాలను అనేక మాధ్యమాలలోని సమురాయ్ కలిగి ఉన్నారు. ఇది ప్రేక్షకులు కర్తను ఒక రూపంతో గుర్తించి దానిని ముందు ముందు పునర్బలనం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడుతుంది.

కంప్యూటర్ ఆటలలో[మార్చు]

సమురాయ్ అనేక కంప్యూటర్ ఆటలలో, ప్రత్యేకించి RPG, వ్యూహం, నటన, సాహసం, మరియు పోరాడే ఆటకు సంబంధించిన వాటిలో నాయకులు మరియు శత్రువులుగా కూడా ఉన్నారు.

ఉదాహరణకు, వ్యూహాత్మక ఆటల శ్రేణులైన నోబునగాస్ యామ్బిషన్ , కేస్సేన్ , బ్లాక్ & వైట్ 2 , ఏజ్ అఫ్ ఎమ్పైర్స్ , సివిలైజేషన్ IV, బాటిల్ రెల్మ్స్ మరియు Ultima Online: Samurai Empire MMORPGలో సమురాయ్ లను చూడవచ్చు. సమురాయ్ యుద్ధాలు కూడా వ్యూహ కల్పనకు విషయాన్ని అందిస్తాయిShogun: Total War , ఇది సన్-త్జు యుద్ధ తత్వాన్ని చిత్రీకరిస్తుంది. సమురాయ్ పాత్ర శ్రేణి ప్రసిద్ధి చెందిన RPG విజార్డ్రీ 8 లో లభ్యమవుతుంది. ఫైనల్ ఫాంటసి టాక్టిక్స్ , ఫైనల్ ఫాంటసి V , X , X-2 మరియు XI కూడా సమురాయ్ శ్రేణిని కలిగి ఉన్నాయి.

సమురాయ్ లను ప్రదర్శించే ప్రసిద్ధ జపాన్ శీర్షికలలో షిన్గెన్ ది రూలర్ , బుషిడో బ్లేడ్ , సమురాయ్ వారియర్స్ , బ్రేవ్ ఫెన్సర్ ముసాషి , Musashi: Samurai Legend , మరియు సెవెన్ సమురాయ్ 20XX ఉన్నాయి. ముఖ్య పాత్ర సమురాయ్ గా వైజ్ఞ్ఞానిక-కల్పిత ఉత్తేజిత ఆట జేనోసగా ఎపిసోడ్ II: జెంసేఇత్స్ వాన్ గుట్ ఉండ్ బోస్ లో పేరు జిన్ ఉజుకి. షిఒన్ ఉజుకి యొక్క సోదరుడైన జిన్ ఉజుకి, సాంప్రదాయ కిమోనో ధరించి కత్తితో మాత్రమే పోరాడే సమురాయ్. సమురాయ్ ని ప్రధాన పాత్రగా చిత్రీకరించే ఇతర ప్రసిద్ధ జపాన్ ఆటలలో పాత్రలు ఒనిముష , గెంజి మరియు వే అఫ్ ది సమురాయ్ శ్రేణి. నింజ గైడెన్ లో, ఒక యజమాని ఉన్నత సమురాయ్ కాగా మరొకరు సమురాయ్ రూపం దాల్చిన దయ్యం.

అనేక పోరాట ఆటలు సమురాయ్ యోధులను కలిగి ఉంటాయి, ఉదాహరణకు, డార్క్ స్టాల్కర్స్ నుండి బిషమొన్ మరియు స్ట్రీట్ ఫైటర్ ఆల్ఫా నుండి సొదోం. సమురాయ్ షోడౌన్ సమురాయ్ పాత్రల పూర్తి పట్టిక కలిగిఉంది. హయోహ్మరు మరియు గెంజురో కిబగామి ఈ పోరాట ఆటలో అత్యంత సాంప్రదాయ సమురాయ్ యోధులు. సోల్ శ్రేణి అందించే సమురాయ్ పాత్రపేరు:మిత్సురుగి.

కార్డులతో వ్యాపారం ఆడే ఆట మాజిక్ ది గాదరింగ్ లో జపాన్-విషయమైన కమిగావ ఏర్పాటులో సమురాయ్ ఒక భాగంగా ఉంటారు.

Command and Conquer: Red Alert 3లో, సమురాయ్ ని ఇంపీరియల్ వారియర్ గా పిలుస్తారు. దీనిలో ఆయుధం కిరణ కాటన, ఇది స్టార్ వార్స్ ఆయుధం వెలుగు కత్తిని పోలి ఉంటుంది.

ప్రసిద్ధ సమురాయ్[మార్చు]

వలిగ్న్="టాప్"   వలిగ్న్="టాప్"   valign=/tvcselect/harvest.search"top"

సమురాయ్ చిత్రాలు[మార్చు]

చారిత్రికమైనవి[మార్చు]

అకిరా కురోసావా దర్శకత్వం వహించినవి

ఇతర చిత్రాలు

సమురాయ్ చే ప్రేరణ పొందినవి[మార్చు]

ఇవి కూడా చూడండి[మార్చు]

మూస:Wikisourcepar

Commons-logo.svg
వికీమీడియా కామన్స్‌లో కి సంబంధించిన మీడియా ఉంది.

సూచనలు[మార్చు]

  1. "సమురాయ్ (జపనీస్ వారియర్)". ఎన్ సైక్లో పీడియా బ్రిటానికా.
  2. 2.0 2.1 విలియం వినే ఫర్రిస్, హెవెన్లీ వారియర్స్— ది ఎవోల్యూషన్ అఫ్ జపాన్స్ మిలిటరీ, 500–1300, హార్వర్డ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 1995.
  3. ఎ హిస్టరీ అఫ్ జపాన్, వాల్యూం. 3 మరియు 4, జార్జ్ సామ్సన్, తుట్టేల్ పబ్లిషింగ్, 2000.
  4. క్లియరీ, థామస్ ట్రైనింగ్ ది సమురాయ్ మైండ్: ఎ బుషిడో సోర్స్ బుక్ శంభాల (మే, 2008) ISBN 1-59030-572-8
  5. సుజుకి,దైసేటజ్ తెఇతారో జెన్ అండ్ జపనీస్ కల్చర్ (న్యూ యార్క్: పంతేయాన్ బుక్స్)
  6. 6.0 6.1 కొలెరిడ్జ్, హెన్రీ జేమ్స్ ది లైఫ్ అండ్ లెటర్స్ అఫ్ St. ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ (లండన్: బర్న్స్ అండ్ ఓట్స్, 1872)
  7. 7.0 7.1 మత్సుర, యోశినోరి ఫుకుఇకేన్-షి 2 (టోక్యో: సంశుష, 1921)
  8. 8.0 8.1 విలియం స్కాట్ విల్సన్, ఐడియల్స్ అఫ్ ది సమురాయ్: రైటింగ్స్ అఫ్ జపనీస్ వారియర్స్ (కోడన్ష, 1982) ISBN 0-89750-081-4
  9. మసన్, RHP అండ్ JG కైగెర్ "ఎ హిస్టరీ అఫ్ జపాన్" 1997
  10. 「日本仏教における僧侶と稚児の男色」హిరమత్సు ర్యుఎన్
  11. షర్ఫ్, రాబర్ట్ H "ది జెన్ అఫ్ జపనీస్ నేషనలిజం" (యూనివర్సిటీ అఫ్ చికాగో ప్రెస్, 1993)
  12. షర్ఫ్, రాబర్ట్ H. "ది జెన్ అఫ్ జపనీస్ నేషనలిజం" (యూనివర్సిటీ అఫ్ చికాగో ప్రెస్, 1993) పేజి. 12
  13. వర్లీ, H. పాల్ జపనీస్ కల్చర్ (యూనివర్సిటీ అఫ్ హవాయి ప్రెస్, 2000) ISBN 0-8248-2152-1, 9780824821524
  14. http://etext.lib.virginia.edu/japanese/kokinshu/kikokin.html (Japanese)
  15. మార్క్ రవిన, ది లాస్ట్ సమురాయ్ — ది లైఫ్ అండ్ బేటిల్స్ అఫ్ సైగో తకమోరి, జాన్ విలీ & సొన్స్, 2004.
  16. కండ్రి, ఇయన్. "ఎ హిస్టరీ అఫ్ జపనీస్ హిప్-హాప్: స్ట్రీట్ డాన్స్, క్లబ్ సీన్, పాప్ మార్కెట్." ఇన్ గ్లోబల్ నాయిస్: రాప్ అండ్ హిప్-హాప్ అవుట్ సైడ్ ది USA, 237, మిడిల్ టౌన్: వేస్లేయాన్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్, 2001.
  17. పాట్రిక్ ద్రాజెన్, అనిమే ఎక్స్ ప్లోజన్! ది వాట్? వై? & వావ్! అఫ్ జపనీస్ అనిమేషన్ (U.S.A: స్టోన్ బ్రిడ్జ్ ప్రెస్: 2003), 109.

బాహ్య వలయాలు[మార్చు]

"http://te.wikipedia.org/w/index.php?title=సమురాయ్&oldid=1218104" నుండి వెలికితీశారు