స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
"Protectionist" redirects here. For other uses, see Protectionist (disambiguation).

మూస:Economic systems sidebar

దిగుమతి చేసుకునే వస్తువులపై సుంకాలు విధించడం, నియంత్రిత కేటాయింపుల వంటి విధానాలు మరియు దిగుమతులను నిరుత్సాహపరచడానికి మరియు స్థానిక మార్కెట్‌లను మరియు కంపెనీలను విదేశీ కంపెనీలు స్వాధీనపరుచుకోకుండా ఉండేందుకు ఉద్దేశించిన వివిధ ఇతర ప్రభుత్వ నియంత్రణల ద్వారా దేశాల మధ్య వాణిజ్యాన్ని నియంత్రించే ఆర్థిక విధానాన్ని స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం అంటారు. ఈ విధానం ప్రపంచీకరణ వ్యతిరేక భావానికి దగ్గరి అనుబంధం కలిగివుంది, మరియు స్వతంత్ర వాణిజ్యంతో విభేదిస్తుంది, ఇందులో వాణిజ్యానికి ప్రభుత్వ అడ్డంకులు మరియు పెట్టుబడి బదిలీ కనిష్ట స్థాయిలో ఉంచబడతాయి. ఈ పదం ఆర్థిక శాస్త్రంలో ఎక్కువగా ఉపయోగించబడుతుంది, ఇక్కడ స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం విదేశాలతో వాణిజ్యాన్ని పరిమితం చేయడం లేదా నియంత్రించడం ద్వారా స్వదేశీ వ్యాపారాలను మరియు కార్మికులను రక్షించడాన్ని సూచిస్తుంది.

విషయ సూచిక

చరిత్ర[మార్చు]

చారిత్రాత్మకంగా, స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం ఆర్థిక సిద్ధాంతాలు వాణిజ్యవాదం (ఇది ఒక పురోగమన వర్తక సంతులనం కొనసాగించటం లాబాధాయకమైనదని నమ్మింది), మరియు దిగుమతి ప్రత్యామ్నాయం వంటివాటితో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. ఆ సమయంలో, ఆడం స్మిత్ ప్రముఖంగా పరిశ్రమ యొక్క 'ప్రయోజన అబద్దపు వాదన'కు వ్యతిరేకంగా , వినియోగదారుల యొక్క ధర లాభాన్ని పొందడాన్ని కోరడం గురించి హెచ్చరించారు.[1] లాభాలను మించి ఖర్చులు అధికంగా ఉండే చోట స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం అపాయకరమని మరియు ఆర్థిక పురోగమనంను అది ఆటంకపరుస్తుందని చాలా మంది ఆధునిక ఆర్థిక వేత్తలు అంగీకరిస్తారు.[2][3] ఆర్థిక శాస్త్ర నోబెల్ పురస్కార గ్రహీత మరియు వర్తక సిద్ధంతకర్త పాల్ క్రుగ్మాన్ ఒకసారి ప్రముఖంగా తెలుపుతూ, "ఒకవేళ ఆర్థిక శాస్త్రవేత్తల యొక్క విశ్వాసం ఉంటే, అది ఖచ్చితంగా అంగీకార ప్రకటనలను కలిగి ఉండాలి, 'నాకు తులనాత్మక ప్రయోజన సిద్ధాంతం అర్ధం అవుతుంది' మరియు 'నేను స్వేచ్ఛా వాణిజ్యాన్ని సమర్థిస్తాను'."[4]

స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం యొక్క ఇటీవలి ఉదాహరణలలో ప్రపంచ దేశాలు ముఖ్యంగా రాజకీయంగా ముఖ్యమైన దేశీయ పరిశ్రమలలో ప్రజల యొక్క జీవనోపాధిని రక్షించే కోరికతో ప్రేరణ పొందుతుంది.[citation needed] అయితే పూర్వం చాలా సంపన్నమైన ఉద్యోగాలు అభివృద్ధి దేశాల నుండి విదేశీ పోటీతో కోల్పోయారు, ఇటీవలి సంవత్సరాలలో స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం యొక్క యొక్క నవీకరణ చర్చ ఆఫ్‌షోర్ అవుట్ సోర్సింగ్ మరియు ఉన్నతమైన ఉద్యోగాలు కోల్పోవడం వల్ల చర్చ జరుగుతోంది.

అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాలలో స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం[మార్చు]

స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం మరియు స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం అనేవి ప్రాంతీయ సమస్యలు. అమెరికాలో స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం అనేది అమెరికన్ బానిసలు కలిగివున్న రాష్ట్రాల చేత అభివృద్ధి చేయబడిన ఆర్థిక విధానం, మరియు స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం అనేది ఉత్తరాది, ఉత్పాదక రంగ సమస్య. బానిసత్వం అనేది పెద్దదిగా చేసి చూపించినంత సమస్య కాకపోయినప్పటికీ, రెండు ప్రాంతాల మధ్య వర్తక విభేదాలు పౌర యుద్ధంకు దారితీసింది మరియు ఈనాటికీ జాతీయ విభేదాలు ఒక చర్చగా మిగిలి ఉంది.

చారిత్రాత్మకంగా, దక్షిణ బానిసత్వ దేశాలు, వారి శారీరక శ్రమ తక్కువ వ్యయంగా ఉండడంతో యంత్రీకరణ కొరకు తక్కువ అవసరం గోచరించింది, మరియు ఏ దేశం నుండి అయినా తయారైన వస్తువులను కొనటానికి హక్కు కలిగి ఉండటాన్ని సమర్ధించింది. అందుచే వారిని వారు స్వేచ్ఛా వర్తకులుగా పిలుచుకున్నారు.

దక్షిణ దేశాలు, దీనికి విరుద్దంగా, తయారీ సామర్ధ్యాన్ని అభివృద్ధి చేయాలని అనుకుంది, మరియు ఆరంభ ఉత్తరాది తయారీదారులను వారి యొక్క అత్యంత సమర్ధవంతమైన బ్రిటిష్ పోటీదారులతో పోటీ పడటానికి అనుమతించటానికి విజయవంతంగా సుంకాలను పెంచింది. మొదటి U.S. ట్రెజరీ సెక్రెటరీ అలెగ్జాండర్ హమిల్టన్ యొక్క నివేదిక "రిపోర్ట్ ఆన్ మానుఫాక్చరర్స్" తో ఆరంభమయ్యింది, ఇందులో అతను సుంకాలను ఆరంభదశలో ఉన్న పరిశ్రమలను రక్షించడానికి సూచించాడు, ఇందులో ఆ సుంకాల నుండి భాగంగా పొందబడిన ప్రోత్సాహ భత్యాలు (ఆర్థిక సహాయాలు) ఉన్నాయి, సంయుక్త రాష్ట్రాలు "స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం " సిద్ధాంతంను వ్యతిరేకిస్తున్న ప్రధాన దేశం. 19వ శతాబ్దం మొత్తం, ప్రముఖ U.S. రాజనీతిజ్ఞులు సెనేటర్ హెన్రీ క్లేతో సహా, హమిల్టన్ యొక్క అంశాలను విగ్ పార్టీలో "అమెరికన్ సిస్టం"అనే పేరుతొ కొనసాగించారు.

ప్రత్యర్ధ సదరన్ డెమొక్రటిక్ పార్టీ 1830లలో, 1840లలో, మరియు 1850లలో కొంత భాగంలో సుంకాల యొక్క సమస్య మీద మరియు పరిశ్రమ యొక్క సంరక్షణ కొరకు అనేక ఎన్నికలలో పోటీ చేసింది. అయినప్పటికీ, దక్షిణ ప్రజాస్వామ్య వాదులు ఎప్పుడునూ US సభలో అధిక జనాభా కల ఉత్తర భాగం కన్నా బలంగా లేరు. ఉతారాది విగ్లు అధిక రక్షణ కల సుంకాలను దక్షిణాది వారి ప్రతిఘటనతో కోరి మరియు పొందారు. సుంకాల యొక్క సమస్య మీద నిరర్ధక విపత్తు అని పిలవబడే దానిని దక్షిణాది దేశం త్రోసివేసింది, ఫెడరల్ చట్టాల అలక్ష్యంకు దేశాలు హక్కు కలిగి ఉన్నాయని వాదించారు. ముఖ్యంగా తీసివేయుట మరియు ఇతర దుమారాల సమస్య మీద, విగ్స్ చిట్టచివరికి పడిపోయింది, ఇంకనూ అబ్రహం లింకన్ నాయకత్వంలోని అనుభవంలేని రిపబ్లికన్ పార్టీని వదిలి వెళ్ళింది. లింకన్, అతనిని అతను "హెన్రీ క్లే టారిఫ్ విగ్" అని పిలిచేవారు, అతను శక్తివంతంగా ప్రతిఘటిస్తున్న స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం. అతను 44 శాతం సుంకాన్ని పౌర యుద్ధం సమయంలో భాగంగా యూనియన్-పసిఫిక్ రైలు రహదారిని నిర్మించడం, యుద్ద ప్రయత్నం, మరియు అమెరికా పరిశ్రమను రక్షించడం కొరకు చెల్లించారు.[5]

ఉత్తరాది పరిశ్రమ కొరకు ఈ సహకారం చిట్టచివరికి విజయవంతం అయింది. రాష్ట్రపతి లింకన్ యొక్క గడువుకి, ఉత్తరాది తయారీ దేశాలు దక్షిణాది కన్నా పదింతలు ఎక్కువగా ఉన్నాయి. ఈ ఆర్థిక లాభంతో సంపన్నులై, ఉత్తరభాగం చాలా సులభంగా దక్షిణం యొక్క ఆయుధాలను దాదాపు పూర్తి ముట్టడిచేసి ఓడించగలిగింది, అయితే సమయంలో దాని యొక్క సొంత సైన్యం భారీ ఫిరంగి బలాల నుండి హెన్రీ తుపాకుల వరకు సరఫరా చేయగలిగింది.

పౌర యుద్దాన్ని ఉత్తర భాగం గెలిచిన తరువాత, ప్రజాస్వామ్యవాదుల మీద ప్రజాప్రభుత్వ అధికారం అంగీకరింపచేసింది. ప్రజాస్వామ్యవాదులు అమెరికా రాజకీయాల మీద అధికారం 20వ శతాబ్దం ఆరంభం వరకు కొనసాగించారు. రాష్ట్రపతి విల్లియం మక్కిన్లీ పేర్కొంటూ సంయుక్తరాష్ట్రాలు రిపబ్లికన్ పార్టీ ఉద్దేశ్యంలో ఇలా ఉంది:

"స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం క్రింద వర్తకుడే బానిసకు మాస్టర్ మరియు ఉత్పత్తిదారుడు. రక్షణ ఉంది కానీ చట్ట స్వభావం, స్వీయ-రక్షణ చట్టం, స్వీయ-అభివృద్ధి చట్టం, మనిషి యొక్క పోరాటం యొక్క ఉత్తమ మరియు అత్యధిక గమ్యం పొందడానికి ఉంది. [ఇది చెప్పబడింది] ఈ సంరక్షణ అయోగ్యమైనది…. ఎందుకంటే, ఒకవేళ సంరక్షణ పెరిగి మరియు 63,000,000 [U.S. జనాభా ] మంది జనాభాకు పెరిగితే, మరియు 63,000,000 మంది యొక్క ప్రభావం మిగిలిన ప్రపంచంలోని ప్రజల మీద పడుతుంది. పురోగతి మార్గంలో మానవజాతికి ప్రతిచోటా లాభదాయకం కాని చర్యను మనం తీసుకోలేము. వారు చెప్తారు, ‘మీరు బాగా చవకగా ఎక్కడ దొరుకుతుందో అక్కడ కొనవచ్చు'…. అయిననూ, ప్రతిదాని లాగానే అది కార్మికులకు కూడా వర్తిస్తుంది. దీనికన్నా వెయ్యి రెట్లు మంచిదైన ఒక సూత్రాన్ని నన్ను మీకు ఇవ్వనీయండి, మరియు ఇది సంరక్షణ సూత్రం: ‘సులభతరంగా మీరు ఎక్కడ కొనగాలరో అక్కడ చెల్లించండి.' మరియు భూమి మీద కార్మికులు గెలుస్తారో అక్కడ అత్యంత బహుమానాలు గెలుస్తుంది."[6]

దక్షిణ ప్రజాస్వామ్యవాదులు నిదానంగా వారి పార్టీని పునఃనిర్మించారు, మరియు ఉత్తరాది వృద్దిచెందిన వాటితో వారు కూటమి చేసుకుంది. వారికి అనేక విభేదాలు ఉన్నాయి కానీ నిర్మితమైన గొప్ప కార్పోరేట్ నమ్మకాలకు ఇద్దరూ శక్తివంతంగా ప్రతిఘటించారు మరియు రిపబ్లిక్ లంచగొండితనం అంటువ్యాధిలాగా అయింది. సౌకర్యం కొరకు చేసుకున్న ఈ ఒప్పందం ఒక ఉమ్మడి శత్రువును ఎదుర్కొనటానికి నూతన ఉత్సాహంను డెమొక్రటిక్ పార్టీ పొందింది, ఇది అధికారంలోకి తిరిగి తీసుకువచ్చింది. ఉత్తరాది అభివృద్దులు స్వేచ్చ వాణిజ్యంను రిపబ్లికన్ల యొక్క అధికార పునాదిని క్షీణింపచేయటాన్ని కోరారు- వుడ్రో విల్సన్ చట్టసభకు ఇచ్చిన ఉపన్యాసంలో ఇంతవరకు ఒప్పుకున్నారు. 1920లలో రిపబ్లికన్లచే క్లుప్తమైన పురోగమనం వారికి ఆపత్కరంగా ఉంది. వుడ్రో విల్సన్ యొక్క ఆదర్శవంతమైన పరిశీలనలో[citation needed], ఫ్రాంక్లిన్ రూస్వెల్ట్, ముందున్న రాష్ట్రపతి హెర్బర్ట్ హూవేర్ చేత రక్షణవాదకుల విధానాల వివరణ మీద అగ్ర మాంద్యంను ముఖ్యంగా దూషించారు.[citation needed]

డెమొక్రటిక్ పార్టీ స్వేచ్ఛా వాణిజ్యంను దాని యొక్క దక్షిణ విభాగంకు కోరడానికి,[citation needed] జాగ్రత్తగా ఆటంకం కొరకు దాని యొక్క కార్మికుల మధ్య పెరుగుతున్న నిరసనలను సమతులనం చేయడానికి ముందుకు కొనసాగించింది. స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం అనేది ప్రపంచ యుద్ధం II లో కూటముల యొక్క యుద్ద అనంతర లక్ష్యాలలో ఒకటిగా ఉంది, మరియు ఈ ఉద్దేశ్యంను అనేక మార్లు ఏర్పాటు చేసిన చర్చలు మరియు సంధులు నిదానంగా పురోగతిలోకి తీసుకువెళ్ళాయి. అగ్ర మాంద్యం కొరకు దూషణతో ఆగిపోయిన రిపబ్లికన్లు నిదానంగా స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం యొక్క ఔత్సాహికులు అయినారు, ఈ స్థానాన్ని వారు ఈనాటికీ ఉంచుకున్నారు.

1960లలో, డెమొక్రటిక్ పార్టీ దక్షిణ పునాదిని ఉత్తరాది రిపబ్లికన్లతో మేళనంలో అనేక పౌర హక్కుల ఉద్యమాలతో పాసింగ్ ద్వారా పోగొట్టుకుంది. రిపబ్లికన్ పార్టీ దాని యొక్క స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ఉత్సాహాన్ని మానవ హక్కుల ఉద్యమాల యొక్క మౌనపూర్వక అనంగీకారంతో దక్షిణాది ఓట్లను సంపాదించుకోవడానికి సమానం చేసింది. అందుచే డెమొక్రటిక్ రిపబ్లికన్ పార్టీ పార్టీతో కలసి ప్రాంతాలలో వాణిజ్యం చేసింది. హాస్యాస్పదంగా, గొప్ప మాంద్యం యొక్క హెర్బర్ట్ హూవెర్ ప్రేరకులుగా పేరుపొందినవారు ప్రముఖంగా స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం కు మద్దతునిచ్చారు, 2008 రిపబ్లికన్ల ఎన్నికలలో స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది గా లేనందుకు వారినే నిందించినట్టు కనుగొన్నారు.

స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది విధానాలు[మార్చు]

స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది లక్ష్యాలను సాధించడానికి అనేకరకాల విధానాలను ఉపయోగించవచ్చు. వాటిలో:

  1. సుంకాలు : విలక్షణంగా, సుంకాలను (లేదా పన్నులు) దిగుమతి వస్తువుల మీద వేస్తారు. సుంకాల రేట్లు సాధారణంగా దిగుమతి చేసుకున్న వస్తువుల యొక్క రకాన్ని బట్టి మారుతుంది. దిగుమతి సుంకాలు దిగుమతిదారుల వ్యయాన్ని పెంచుతుంది, మరియు స్థానిక మార్కెట్లలో దిగుమతి చేసుకున్న వస్తువుల ధరను పెంచుతుంది, అందుచే దిగుమతి వస్తువుల యొక్క పరిమాణంను తగ్గిస్తుంది. సుంకాలను ఎగుమతుల మీద కూడా వేయవచ్చు, మరియు చర మారక రేట్లుతో ఉన్న ఆర్థిక వ్యవస్థలో ఎగుమతి సుంకాల మీద దిగుమతి సుంకాల వంటి ప్రభావంను కలిగి ఉంటాయి. అయిననూ, ఎగుమతి సుంకాలును తరచుగా స్థానిక పరిశ్రమలను 'దెబ్బతీశాయని' భావించబడుతుంది, అయితే దిగుమతి సుంకాలును స్థానిక పరిశ్రమలకు 'సహాయకం'గా భావించబడుతుంది, ఎగుమతుల సుంకాలు అరుదుగా అమలుచేస్తారు.
  2. దిగుమతుల భాగాలు : పరిమాణంను తగ్గించటానికి మరియు తద్వారా దిగుమతి వస్తువుల యొక్క మార్కెట్ ధరను పెంచబడుతుంది. దిగుమతుల భాగం యొక్క ఆర్థిక ప్రభావాలు సుంకాల ప్రభావం లాగానే ఉంటాయి, కేవలం మార్పు ఏమనగా సుంకం నుండి పొందిన పన్ను రాబడిని దిగుమతుల లైసన్స్ పొందినవారికి పంపిణీ చేయబడుతుంది. ఆర్థిక వేత్తలు తరచుగా దిగుమతి లైసన్సులను అత్యధిక వేలంపాట పాడినవారికి వేలం చేయబడుతుంది, లేదా ఆ దిగుమతుల భాగాలు సమానమైన సుంకాల చేత ప్రతిక్షేపించబడతాయి.
  3. పరిపాలనా అడ్డంకులు : దేశాలు కొన్నిసార్లు వారి యొక్క అనేక పరిపాలనా నియమాలను ఉపయోగించినందుకు (ఉదా. ఆహార భద్రత గురించి, పర్యావరణ ప్రమాణాలు, ఎలెక్ట్రికల్ భద్రత, etc.) దిగుమతులకు అడ్డంకులను పరిచయం చేసిన మార్గంగా నిందించారు.
  4. శాసన విరుద్దంగా-ముంచెత్టటం ముంచెత్తే-విరుద్ద చట్టాల యొక్క మద్దతుదారుల వాదన ప్రకారం తక్కువ రకం విదేశీ వస్తువులను "ముంచెత్టటం" వల్ల అది స్థానిక సంస్థలను మూయించివేస్తుంది. అయినప్పటికీ, అభ్యాసంలో, ముంచెత్తే-విరుద్ద చట్టాలు సాధారణంగా విదేశీ ఎగుమతిదారుల మీద వర్తక సుంకాలను విధిస్తుంది.
  5. ప్రత్యక్ష ఆర్థిక ప్రోత్సాహాలు : ప్రభుత్వ ఆర్థిక ప్రోత్సాహాలు (పెద్ద మొత్తాలలో చెల్లింపులు లేదా చవక ఋణాలు రూపంలో ఇస్తారు) కొన్నిసార్లు విదేశీ దిఉగ్మతులకు విరుద్దంగా పోటీ సరిగా చేయలేని స్థానిక సంస్థలకు ఇవ్వబడుతుంది. ఈ ప్రోత్సాహకాలు స్థానిక ఉద్యోగాలను "కాపాడటానికి" సూచించబడతాయి, మరియు ప్రపంచ మార్కెట్లకు స్థానిక సంస్థలను సవరించడానికి సహాయపడుతుంది.
  6. ఎగుమతి ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాలు : ఎగుమతి ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాలు తరచుగా ఎగుమతులను పెంచడానికి ప్రభువం ఉపయోగిస్తుంది. ఎగుమతి ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాలు ఎగుమతి సుంకాలకు వ్యతిరేకంగా ఉంటాయి, ఎగుమతిదారులకు వారి యొక్క ఎగుమతుల విలువ యొక్క కొంత శాతాన్ని చెల్లిస్తారు. ఎగుమతి ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాలు వాణిజ్యం యొక్క మొత్తాన్ని పెంచుతుంది, మరియు చర మారకరేట్లుతో ఉన్న దేశంలో ఒకేరకమైన దిగుమతుల ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాల ప్రభావాలను కలిగి ఉంటుంది.
  7. మారకపు రేటు మోసం: ప్రభుత్వం విదేశీ మారకం మార్కెట్లో దాని యొక్క ద్రవ్యం యొక్క విలువను విదేశీ మారక మార్కెట్లో దాని ద్రవ్యంను తక్కువ విలువకు అమ్మి కల్పించుకోవచ్చు. అలా చేయటం ద్వారా దిగుమతుల యొక్క వ్యయాన్ని పెంచుతుంది మరియు ఎగుమతుల యొక్క వ్యయాన్ని తగ్గిస్తుంది, దాని యొక్క వాణిజ్యం సమతులనంలో మెరుగుదలను తీసుకువస్తుంది. అయినప్పటికీ, అట్లాంటి విధానం కేవలం స్వల్ప కాలంలో ప్రభావవంతంగా ఉంటుంది, అలానే దేశంలో ద్రవ్యోల్బణంకు చాలా వరకు దారి తీస్తుంది, దీని కారణంగా ఎగుమతుల యొక్క ఖర్చు పెరుగుతుంది, మరియు దిగుమతుల యొక్క ధరను తగ్గిస్తుంది.

వాస్తవమైన స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం[మార్చు]

ఆధునిక వర్తకరంగంలో సుంకాలతో పాటు అనేక ఇతర ప్రోత్సాహకాలను స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది అని పిలుస్తారు. ఉదాహరణకి, కొంతమంది వ్యాఖ్యాతలు జగదీష్ భగవతి వంటివారు, అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు వారి యొక్క సొంత కార్మికులను విధించటంలో ప్రయత్నాలు లేదా స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం గా పర్యావరణ ప్రమాణాలు కనుగొన్నారు. ఇంకనూ, దిగుమతుల మీద నిబంధన ధృవీకరణ విధానాలు మీద విధింపును ఇక్కడ చూడవచ్చు.

ఇంకనూ, ఇతరులు స్వేచ్ఛా వర్తక ఒప్పందాలు స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది సదుపాయాలను తరచుగా కలిగి ఉంటాయని ఎత్తి చూపారు, వీటిలో పెద్ద కార్పోరేషన్లకు లాభదాయకమైన మేదాపరమైన ఆస్తి, కాపీ రైట్, మరియు పేటెంట్ పరిమితులు ఉంటాయి. ఈ సదుపాయాలు సంగీతం, చిత్రాలు, మందులు, సాఫ్ట్ వేర్, మరియు ఇతర తయారీ వస్తువుల వాణిజ్యం ను అధిక ఖర్చు విధానాలకు తక్కువ ఖర్చు ఉత్పత్తిదారులు సున్నా వద్ద ఏర్పరచడంతో పరిమితం చేయబడుతుంది.[7][8]

స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం కొరకు వాదనలు[మార్చు]

భద్రతావాదులు వారి దేశం యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ మరియు దాని యొక్క ప్రజల జీవన ప్రమాణంను రక్షించడానికి స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం మీద ప్రభుత్వ నిభంధనల కొరకు హేతుబద్దత అవసరమని నమ్మారు.

"సమతులన ప్రయోజనం" వాదన దాని యొక్క సహేతుకాన్ని కోల్పోయింది.[మార్చు]

స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం యొక్క ప్రత్యర్ధులు తరచుగా స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం కొరకు చేసే సమతులన ప్రయోజనం వాదన దాని యొక్క న్యాయసమ్మతిని సమైక్య ప్రపంచలో కోల్పోయిందని వాదిస్తారు, ఇందులో పెట్టుబడి స్వేచ్చగా అంతర్జాతీయంగా బదిలీ అవుతుంది. ఆవరణ ఆర్థిక శాస్త్రం యొక్క క్రమవిధానంలో ప్రముఖ వ్యక్తి హెర్మన్ డాలీ, రికార్డో యొక్క సమతులన ప్రయోజన సిద్ధాంతం ఆర్థిక శాస్త్రంలో ఒక ఉదాత్త సిద్ధాంతం అయినప్పటికీ, ఈనాడు దీని యొక్క అమలు వితండవాదమైనది: "స్వేచ్ఛాయుతమైన పెట్టుబడి స్వభావం వస్తువులలోని స్వేచ్చ వాణిజ్యం కొరకు రికార్డో యొక్క సమతులన ప్రయోజనంను పూర్తిగా క్షీణింపచేస్తుంది, ఎందుకంటే దేశాల మధ్య చలించలేని ఆ వాదన పెట్టుబడి (మరియు ఇతర అంశాలు) మీద స్పష్టంగా మరియు ముఖ్యంగా ప్రతిపాదించబడింది. నూతన ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థలో, పెట్టుబడి వ్యయాలు ఎక్కడ తక్కువగా ఉంటే అక్కడికి ప్రవహిస్తుంది —అనగా, సంపూర్ణ ప్రయోజనంను అన్వేషిస్తుంది." [9]

భద్రతావాదులు, అమెరికా సంస్థలు చేత ఉత్పత్తి యంత్రాంగం నిర్మించటం మరియు ఉత్పత్తిని మెక్సికోకు బదిలీ చేయడం వంటివి ఎత్తి చూపారు, ఈ వాదనకు ఋజువుగా సంస్థలు GE, GM, మరియు హెర్షె చాక్లెట్ వంటివి ఉన్నాయి.

దేశీయ పన్ను విధానాలు విదేశీ వస్తువులకు అనుకూలంగా ఉండవచ్చు[మార్చు]

భద్రతావాదులు, విదేశీ వస్తువులను దేశీయ మార్కెట్లోకి సుంకాలకు లేదా ఇతర పన్నువిధింపుల రకాలకు లోనుకాకుండా అనుమతించడం వల్ల, దేశీయ వస్తువులు అననుకూలత పరిస్థితికి దారితీస్తుంది, ఇది ఒకరకమైన ప్రతికూల స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం . విదేశీ ఉత్పత్తుల మీద రాబడి సుంకాల మీద ఆధారపడకుండా, ప్రభుత్వాలు పూర్తిగా దేశీయ పన్నువిధానం మీద దాని యొక్క రాబడిని ఇవ్వడానికి ఆధారపడుతున్నాయి, ఇది దేశీయ తయారీ మీద వ్యత్యాసంగా పడుతుంది. పాల్ క్రైగ్ రోబెర్ట్స్ సూచిస్తూ: "[US ఉత్పత్తుల యొక్క విదేశీ విచక్షణ] దీనిని US పన్ను విధానం చేత పరిపుష్టి చేయబడింది, ఇది USలో విక్రయించే విదేశీ ఉత్పత్తులు మరియు సేవల మీద మూల్య వృద్ది పన్నుభారాన్ని విధించదు కానీ వస్తువులు మరియు సేవల ఉత్పత్తిదారుల మీద అధిక పన్ను భారాన్ని వారు US లోపల అమ్మారా లేదా ఇతర దేశాలకు ఎగుమతి చేశారా అనే దానితో సంబంధం లేకుండా విధించబడుతుంది."[10]

భద్రతావాదులు ఈ ప్రతికూల స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తోందని మరియు వేల్యూ ఆడెడ్ టాక్స్ (VAT) విధానంలో పాల్గొనని ఆ దేశాలకు(US వంటివి) బాగా హానికరంగా ఉందని వాదించారు. ఈ విధానంలో విదేశీ లేదా దేశీయ వస్తువులు మరియు సేవల అమ్మకాల మీద పన్ను విధింపు నుండి రాబడులను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. భద్రతావాదులు, పాల్గొనని దేశం అది వాణిజ్యం చేసే దేశంతో విస్పష్టమైన నష్టంలో ఉంటుంది అని వాదిస్తారు. దేశంలో అమ్మిన పాల్గొనని దేశం నుండి వచ్చిన వస్తువు యొక్క VAT పన్నుతో కలిసిన అంతిమ విక్రయ ధర, మూల దేశం యొక్క పన్ను భారాన్ని మోయడమే కాకుండా అది అమ్మే దేశం యొక్క పన్ను భారాన్ని కొంతవరకు మోస్తుంది. విరుద్దంగా, పాల్గొంటున్న దేశంలో తయారైన ఉత్పత్తి యొక్క విక్రయ ధర మరియు పాల్గొనని దేశంలో అమ్మడం, అది అమ్మిన దేశం యొక్క పన్ను భారంలో భాగం వహించదు (అది పోటీపడే దేశీయ ఉత్పత్తులతో ఉంటుంది). అదియునుకాక, పాల్గొన్న దేశం ఉత్పత్తి యొక్క తయారీలో సేకరించిన VAT పన్నులు ఒకవేళ ఆ ఉత్పత్తిని పాల్గొనని దేశంలో అమ్మితే తగ్గిస్తారు. ఇది వస్తువుల యొక్క ఎగుమతిదారులను పాల్గొనే దేశాల నుండి పాల్గొనని దేశాలలో అమ్మే ఉత్పత్తుల యొక్క ధర తగ్గింపు ఉంటుంది.

భద్రతావాదులు, ప్రభుత్వాలు ఈ అసమానత గురించి చర్య తీసుకోవాలని ముఖ్యంగా సుంకాల రూపంలో ఇవ్వాలని నమ్ముతారు.

ఆరంభ పరిశ్రమ వాదన[మార్చు]

భద్రతావాదుల నమ్మకం ప్రకారం ఆరంభ పరిశ్రమలను తప్పనిసరిగా రక్షించాలి, దానివల్ల ఒక స్థాయిదాకా వాటిని ఎదగడానికి అనుమతిస్తే అవి విదేశీ దేశాలలో స్థాపించబడిన అతిపెద్ద పరిపక్వం చెందిన పరిశ్రమలతో సముచితంగా పోటీ పడగలవు. ఈ భద్రతా లేకపోతే, ఆదాల శ్రేణి, పారిశ్రామిక అవస్థాపన, మరియు తయారీలో నైపుణ్యం తగినంత పురోగమించి పరిశ్రమను ప్రపంచ మార్కెట్లో పోటీ పడటానికి అనుమతిస్తుంది, ఈ భద్రతా లేకపోతే ఆరంభ పరిశ్రమలు వాటి పరిమాణంను మరియు వయస్సును చేరేలోపే చితికిపోతాయి అని వారు భావించారు.

ఉదాహరణకి, ఇథియోపియాలో పెట్టుబడిదారులు ఒక కారు సంస్థను ఆరంభించాలని అనుకున్నారు. పెట్టుబడిదారులు తెలివైనవారిగా, కార్ల ఉత్పత్తి ఎలా చేయాలనే జ్ఞానం ఉన్న వారిగా భావించినప్పటికీ, ఇథియోపియా సంస్థ అప్పటికి కూడా వాస్తవంగా అధిగమించలేని అడ్డంకులను ప్రపంచ వాహన పరిశ్రమలో అడుగిడడానికి ఎదుర్కుంటుంది. ఇథియోపియాలో భాగాలను సరఫరాచేసేవారి యొక్క అవస్థాపన లోపించింది. కార్లను నిర్మించడం యొక్క ప్రత్యేకతలలో ఇది నిపుణులైన కార్మికులను కలిగి లేదు. మరియు, ఒక ఆరంభ పరిశ్రమ ఉక్కు, గ్లాస్, మరియు ఇతర ముడి సరుకుల కొరకు స్థాపితమైన సంస్థలు టయోట మరియు మెర్సిడెస్ వంటివి వస్తువులను పెద్ద పరిమాణాలలో కొనటం వల్ల అవి మచి ధరను పొందుతాయి మరియు అందుచే వారు ఆరంభ సంస్థ కన్నా తక్కువ ధరకు కార్లను ఉత్పత్తి చేస్తాయి.

కొంతమంది ఇథియోపియాలో కార్ల వ్యాపారం ఆరంభించడానికి ప్రయత్నించటం ఒక చెడ్డ వ్యాపార ఆలోచనగా వాదిస్తారు మరియు అది ఖచ్చితంగా నిజం, కానీ వాహన పరిశ్రమకు ఏది నిజమో అది మిగిలిన పరిశ్రమ విభాగాలకు కూడా నిజంగా ఉంటుంది. ఇథియోపియా ఇటువంటి అడ్డంకులను ఉపకరణాల పరిశ్రమ, వస్త్రాల పరిశ్రమ, మందుల పరిశ్రమ, లేదా ఏ ఇతర స్థాపింపబడిన తయారీ విభాగంలో ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నిస్తే ఎదుర్కుంటుంది. భద్రతావాదులు, ప్రవేశించడానికి అట్లాంటి అడ్డంకులను గుత్తాధిపత్యాల లాగా పోటీ-విరుద్దమైనవని మరియు నమ్మకాలు పోటీ-విరుద్దమైనవని భావిస్తారు. భద్రతావాదుల నమ్మిక ప్రకారం ఇథియోపియా ఒక పారిశ్రామిక దేశంగా అవ్వటానికి హక్కును కలిగి ఉందని మరియు ఆరంభ పరిశ్రమలు పరిపక్వం చెందడానికి పూచీగా ఒక అవకాశంను దాని యొక్క ప్రభుత్వం స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది శాసనంను జారీచేసే హక్కు కలిగి ఉందని భావించారు.

సమాజ మంచి కొరకు ఉన్న దేశీయ విధానాలను అపరిమిత వాణిజ్యం బలహీనపరుస్తుంది[మార్చు]

ప్రభుత్వాలు దాని యొక్క పౌరులను జోక్యం చేసుకొని పెట్టుబడీ విధానం నుండి కాపాడడానికి విధానాలను చట్టంగా శాసనం చేసినప్పుడు, వారు దేశీయ సంస్థలను విదేశీ ఉత్పత్తిదారులతో అననుకూల పోటీవద్ద ఉంచుతారని వాదించారు. ఈ చట్టాలు పోటీ పడేటప్పుడు అననుకూలత కలిగించడంతో సంస్థల మీద దేశీయంగా మరియు విదేశంలో ఆతంకంలేని అట్లాంటి నిబంధనలతో సంస్థలు ఉత్పత్తి చేసిన వస్తువులు మరియు సేవలు భారంగా ఉంటాయి. అట్లాంటి చట్టాలకు ఉదాహరణలలో:

బాల కార్మిక చట్టాలు, పర్యావరణ పరిరక్షణ చట్టాలు, ఉత్పాదన భద్రతా చట్టాలు, విశ్వాస-విరుద్ద చటాలు, వృత్తిపర భద్రతా చట్టాలు, సమాన అవకాశ చట్టాలు, మేధా ఆర్జిత చట్టాలు, మరియు కనీస వేతన చట్టాలు

భద్రతావాదులు వాదనలో, సాంఘిక సంక్షేమం కొరకు చట్టాలను అమలుచేయడం ద్వారా ప్రభుత్వాలు దేశీయ సంస్థలను అననుకూలమైన పోటీలో ఉంచుతున్నాయి కాబట్టి వాటిని కాపాడే బాధ్యత కూడా ప్రభుత్వందే అని ఉంది. లేకపోతే, వారి నమ్మకం ప్రకారం ఈ చట్టాలు దేశీయ సంస్థలను నాశనం చేయడానికి ఒడికడతాయి మరియు చివరికి రక్షించటానికి ఏర్పరచిన చట్టాలు పౌరులను నొప్పిస్తాయి.

స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం కు వ్యతిరేకంగా వాదనలు[మార్చు]

స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం ప్రజలకు సహాయంగా కాకుండా కీడు చేసేదిగా తరచుగా విమర్శించబడింది. చాలామంది ప్రధాన స్రవంతిలోని ఆర్థిక వేత్తలు స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం ను బలపరుస్తారు.[1][4] సమతులన ప్రయోజనం క్రింద ఆర్థిక సిద్ధాంతం , స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం నుండి లాభాలు ఏ విధమైన నష్టాలకన్నా అధిక విలువను కలిగి ఉన్నాయి ఎందుకంటే స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం అది నాశనం చేసే ఉద్యోగాల కన్నా ఎక్కువ ఉద్యోగాలను ఏర్పరుస్తుంది, అది వారికి సమతులన ప్రయోజనం ఉన్న చోట దేశాలను వస్తువుల మరియు సేవల యొక్క ఉత్పత్తిలో ప్రత్యేకత పొందడానికి దేశాలను అనుమతిస్తుంది.[11] స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం నిశ్చలభార నష్టంకు దారితీస్తుంది; స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం లోలా కాకుండా ఈ సమగ్ర శ్రేయస్సు నష్టం ఎవరికీ లాభం కాదు, స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం లో అంత మొత్తం నష్టం సంభవించదు. ఆర్థిక వేత్త స్టీఫెన్ P. మాగీ ప్రకారం, స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం యొక్క లాభాలు నష్టాల కన్నా అధికంగా 100 నుండి 1 వరకు ఉంటాయి.[12]

చాలా మంది ఆర్థిక వేత్తలు, నోబెల్ పురస్కార విజేతలు మిల్టన్ ఫ్రైడ్మాన్ మరియు పాల్ క్రుగ్మాన్ తో సహా, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం కార్మికులకు సహాయం చేస్తుందని నమ్ముతారు, అయిననూ అవి అభివృద్ధి చెందిన దేశాల యొక్క తీవ్రమైన ఆరోగ్య మరియు కార్మిక ప్రమాణాలకు లోబడి ఉండవు. ఇది "నూతన ఎగుమతి విభాగం ఏర్పరచిన తయారీ యొక్క వృద్ది — మరియు లెక్కకు మించిన ఇతర ఉద్యోగాలు— ఆర్థిక వ్యవస్థ మొత్తం అలలంటి ప్రభావం ఉంటుంది" ఇది ఉత్పత్తిదారులు మధ్య పోటీని, వేతనాలను మరియు జీవన పరిమితులను ఏర్పరుస్తుంది.[13] ఎవరైతే స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం ను బాహ్యంగా మూడవ ప్రపంచ కార్మికుల యొక్క ప్రయోజనాల పెంపుకు సమర్దిస్తారో వారు బుద్దికుశలత లేనివారు, వారు అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో కేవలం ఉద్యోగాలను రక్షించటాన్ని కోరుతున్నారని ఆర్థిక వేత్తలు సూచించారు.[14] దానికి తోడూ, మూడవ ప్రపంచంలో కార్మికులు ఉత్తమమైన అవకాశం అయితేనే వారు దానిని ఆమోదిస్తారు, ఎందుకంటే మొత్తం పరస్పర ఏకీభావం మార్పిడులు ఇరువర్గాలకు లాభదాయకంగా ఉండాలి, లేకపోతే వారు స్వేచ్చగా ప్రవేశించి ఉండేవారు కాదు. వారు మొదట ప్రపంచ సంస్థల నుండి తక్కువ మొత్తం-చెల్లించే ఉద్యోగాలను ఒప్పుకోవడం వారి ఇతర ఉద్యోగ అవకాశాలు మిక్కిలి చెడ్డగా ఉన్నాయని ప్రస్పుటమౌతుంది.

అమెరికా ఫెడరల్ రిజర్వ్ యొక్క మాజీ సభ్యుడు అలాన్ గ్రీన్స్పాన్ భద్రతవాదుల ప్రతిపాదనలను విమర్శిస్తూ "మా పోటీపూరక సామర్ధ్యం యొక్క క్షీణతకు. ...దారితీస్తుంది ఒకవేళ భద్రతావాదుల మార్గాన్ని అనుసరిస్తే, నూతనమైనవి, ఎక్కువ ప్రతిభావంతమైన పరిశ్రమలు విస్తరణకు చాలా తక్కువ అవకాశం ఉంటుంది, మరియు పూర్తి ఉత్పత్తి మరియు ఆర్థిక శ్రేయస్సు దెబ్బతింటాయి."[15]

స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం యుద్ధం యొక్క అనేక అతిపెద్ద కారణాలలో ఒకటిగా దూషించబడింది. ఈ సిద్ధాంతం తరుపున వాదించేవారు 17 మరియు 18వ శతాబ్దాలలో ఐరోపా దేశాల మధ్య నిరంతరం సాగిన యుద్దవిధానంను సూచిస్తారు, వీరి ప్రభుత్వాలు ప్రధానంగా వ్యాపారవాదులు మరియు భద్రతావాదులు, అమెరికా విప్లవం ముఖ్యంగా బ్రిటిష్ సుంకాలు మరియు పన్నులు అలానే ప్రపంచ యుద్ధం I మరియు ప్రపంచ యుద్ధం II రెండిటి ముందున్న భద్రతా విధానాల వల్ల వచ్చింది. ఫ్రెడెరిక్ బాస్టియాట్ ప్రకారం, "ఒకవేళ వస్తువులు సరిహద్దులను దాటలేకపోతే, సైన్యం దాటుతుంది"అని తెలిపారు.

స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం దేశీయ భాగస్వామ్యులకు మరియు విదేశీ భాగస్వామ్యులకు ఒకేరకంగా దేశీయ వనరుల కొరకు (మానవ, సహజమైన, మూలధనం, మొదలైనవి.) సమానమైన అవకాశాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది. కొంతమంది ఆలోచనాపరులు దానిని విస్తరిస్తూ స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం క్రింద, పాల్గొనే దేశాల యొక్క పౌరులు వనరులకు మరియు సాంఘిక సంక్షేమంకు (కార్మిక చట్టాలు, విద్య, మొదలైనవి.) సమానమైన ప్రవేశంకు యోగ్యులై ఉంటారు. వీసా ప్రవేశవిధానాలు అనేక దేశాల మధ్య తిరిగి కేటాయింపు స్వేచ్చను నిరుత్సాహపరచడానికి మరియు దానిని ఇతరులతో ప్రోత్సహించడానికి మొగ్గుచూపుతాయి. అధిక స్వతంత్రం మరియు చలత్వం చాలా సందర్భాలలో పురోగమించే అభివృద్దిని సహాయక కార్యక్రమాల కన్నా ఎక్కువగా అందిస్తుంది, ఉదాహరణకి ఐరోపా సంఘంలో తూర్పు ఐరోపా దేశాలు. వేరే మాటలలో వీసా ప్రవేశ అవసరాలు స్థానిక స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం యొక్క నిర్మాణం.

ప్రస్తుత ప్రపంచ పోకడలు[మార్చు]

ప్రపంచ యుద్ధం II ముగింపు నాటి నుండి, చాలా వరకు మొదటి ప్రపంచ దేశాలు అంతర్జాతీయ సమావేశాలు మరియు సంస్థలు వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్ వంటి వాటి ద్వారా అమలుకాబడిన స్వేచ్చ వర్తక విధానాలను స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం తొలగించడానికి ఉపయోగిస్తున్నాయని పేర్కొన్నారు. మొదటి ప్రపంచ ప్రభుత్వాల యొక్క నిర్దిష్టమైన విధానాలు స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది చే విమర్శించబడినాయి, అయినప్పటికీ ఐరోపాసంఘంలోని కామన్ అగ్రికల్చరల్ పాలసీ[16] మరియు సంయుక్త రాష్ట్రాలలో కోలుకునే ప్యాకేజీలలో "బయ్ అమెరికన్" ఏర్పాట్లు [17] ప్రతిపాదించబడింది.

వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్ ద్వారా ప్రస్తుత వర్తక చర్చలు దోహా డెవలప్మెంట్ రౌండ్ లో జరుగుతున్నాయి, దీనికి ముందు సమావేశాలు జెనీవాలో జరిగాయి, స్విట్జర్లాండ్ ప్రతిష్టంభవమునకు దారితీసింది. 2009 ఆరంభంలో లండన్ జరిగిన G20 సమావేశంలో దోహా సమావేశాలను కొనసాగించే వాగ్దానంను పొందుపరచారు.

2008 ఆర్థిక విపత్తు తరువాత స్వదేశీ వస్తు రక్షణ విధానం[మార్చు]

G20 యొక్క ప్రముఖులు వారియొక్క ఇటీవలి లండన్ శిఖరాగ్ర సమావేశం వద్ద ఏ వర్తక భద్రతావాదుల కొలమాన విధింపు నైనా వదిలివేయాలని ప్రమాణం చేశారు. అయినప్పటికీ వారు ఇంతక్రితమే ఒప్పుకున్నదానిని మరల మరల జ్ఞప్తికి తెచ్చుకున్నారు, గత నవంబర్ వాషింగ్టన్ లో, ఈ 20 దేశాలలో 17 వర్తక నిర్బధకరమైన కొలమానాలను అప్పటి నుండి విదిస్తున్నాయని ప్రపంచ బ్యాంకు నివేదిక అందించింది. దాని యొక్క నివేదికలో, ప్రపంచ బ్యాంకు తెలుపుతూ ప్రపంచంలో దాదాపు అన్ని అతిపెద్ద ఆర్థిక వ్యవస్థలు ప్రపంచ ఆర్థిక మాంద్యం ప్రభావాన్ని చూపించడం ఆరంభమవ్వటంతో స్వదేశీ వస్తు రక్షణవాది జాగ్రత్తలకు చేరుతున్నాయి.

ఇవి కూడా చూడండి[మార్చు]

సూచనలు[మార్చు]

  1. 1.0 1.1 ఎంపిక చేసుకోవడానికి స్వేచ్చ, మిల్టన్ ఫ్రైడ్మాన్
  2. Bhagwati, Jagdish. "CEE:Protectionism". Concise Encyclopedia of Economics. Library of Economics and Liberty. Retrieved 2008-09-06. 
  3. Mankiw, N. Gregory. "Smart Taxes: An Open Invitation to Join the Pigou Club" (PDF). Retrieved 2008-09-06. 
  4. 4.0 4.1 Krugman, Paul R. (1987). "Is Free Trade Passe?". The Journal of Economic Perspectives 1 (2): 131–144. 
  5. [1] లిండ్, మైకేల్. నూతన అమెరికా ఫౌండేషన్.
  6. విల్లియం మక్కిన్లీ ఉపన్యాసం, బోస్టన్ లో అక్టోబర్. 4, 1892 , MA విల్లియం మక్కిన్లీ పేపర్స్ (కాంగ్రెస్ యొక్క గ్రంధాలయం)
  7. [2][dead link]
  8. ది కన్జర్వేటివ్ నాన్నీ స్టేట్
  9. Daly, Herman (2007). Ecological Economics and Sustainable Development, Selected Essays of Herman Daly. Northampton MA: Edward Elgar Publishing. 
  10. Paul Craig Roberts (July 26, 2005). "US Falling Behind Across the Board". VDARE.com. Retrieved 2008-10-08. 
  11. క్రుగ్మాన్, పాల్ (జనవరి. 24, 1997). ది యాక్సిడెంటల్ థియరిస్ట్. స్లేట్ .
  12. Magee, Stephen P. (1976). International Trade and Distortions In Factor Markets. New York: Marcel-Dekker. 
  13. క్రుగ్మాన్, పాల్ (మార్చి. 21, 1997). ఇన్ ప్రైజ్ ఆఫ్ చీప్ లేబర్. స్లేట్ .
  14. క్రుగ్మాన్, పాల్ (నవంబర్. 21, 1997). అ రాస్బెర్రీ ఫర్ ఫ్రీ ట్రేడ్. స్లేట్ .
  15. సిసిలియా, డేవిడ్ B. & క్రుక్ శాంక్, జెఫ్ఫ్రే L. (2000). ది గ్రీన్ స్పాన్ ఎఫ్ఫెక్ట్ , p. 131. న్యూ యార్క్: మక్గ్రా-హిల్. ISBN 0-43-956827-7.
  16. http://www.nytimes.com/2003/08/31/opinion/a-french-roadblock-to-free-trade.html
  17. http://www.dw-world.de/dw/article/0,,3988551,00.html

బాహ్య లింక్లు[మార్చు]

మూస:Trade