Jump to content

అట్లాంటిస్

వికీపీడియా నుండి
ఆమ్స్టర్డామ్‌లో 1669లో ప్రచురించబడిన ముండస్ సబ్‌టెర్రేనియస్ నుండి, అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం మధ్యలో అట్లాంటిస్‌ను ఉంచిన అథనాసియస్ కిర్చర్ పటం. పటంలో దక్షిణం పైభాగంలో ఉండేలా అమర్చబడింది.

అట్లాంటిస్ ప్లేటో రచనలైన టిమాయస్, క్రిటియాస్‌లలో జాతుల అహంకారంపై ఒక రూపకంలో భాగంగా ప్రస్తావించబడిన ఒక కల్పిత ద్వీపం. అట్లాంటిస్‌ను పశ్చిమం నుండి వచ్చిన నావికా సామ్రాజ్యంగా, ఐరోపా, లిబియాలో ఎక్కువ భాగాన్ని జయించినట్లుగా వర్ణించడం ద్వారా, [1] ప్లేటో ఉద్దేశపూర్వకంగా తూర్పును (గ్రీకులు ఆసియా అని పిలిచే) పాలించిన గొప్ప భూ-ఆధారిత శక్తి అయిన అకెమెనిడ్ సామ్రాజ్యంతో [2] సాహిత్య వైరుధ్యాన్ని సృష్టించాడు. ప్లేటో కథనం ప్రకారం, కల్పిత ఏథెన్స్‌పై జరిగిన ఒక దురదృష్టకరమైన పోరాటం తరువాత అట్లాంటిస్ దైవిక అనుగ్రహాన్ని కోల్పోయి, తదనంతరం అట్లాంటిక్ మహాసముద్రంలో మునిగిపోతుంది. రిపబ్లిక్ గ్రంథంలోని తన ఆదర్శ రాజ్యానికి ప్రతీకగా విజయం సాధించిన ఏథెన్స్‌ను చిత్రీకరించడం ద్వారా, ప్లేటో తన రాజ్య భావన ఆధిక్యతకు అట్లాంటిస్ కథ సాక్ష్యంగా నిలవాలని ఉద్దేశించాడు.

ప్లేటో రచనలలో దీనికి స్వల్ప ప్రాముఖ్యత ఉన్నప్పటికీ, అట్లాంటిస్ కథ సాహిత్యంపై గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపింది. అట్లాంటిస్ అలంకారిక అంశాన్ని ఫ్రాన్సిస్ బేకన్ 'న్యూ అట్లాంటిస్', థామస్ మోర్ ' యుటోపియా ' వంటి అనేక పునరుజ్జీవన రచయితల ఆదర్శధామ రచనలలో స్వీకరించారు. మరోవైపు, పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు ఔత్సాహిక పండితులు ప్లేటో కథనాన్ని చారిత్రక సంప్రదాయంగా తప్పుగా అన్వయించారు, వీరిలో అత్యంత ప్రసిద్ధుడు ఇగ్నేషియస్ ఎల్. డోనెల్లీ తన 'అట్లాంటిస్: ది యాంటిడైలువియన్ వరల్డ్' అనే గ్రంథంలో. సంఘటనల సమయం గురించి ప్లేటో ఇచ్చిన అస్పష్టమైన సూచనలు (అతని కాలానికి 9,000 సంవత్సరాల కంటే ముందు), అట్లాంటిస్ ఆరోపిత ప్రదేశం (" హెర్క్యులస్ స్తంభాలకు ఆవల") చాలా నకిలీ శాస్త్రీయ ఊహాగానాలకు దారితీశాయి. [3] ఫలితంగా, అట్లాంటిస్ అనేది అభివృద్ధి చెందిన, చరిత్రపూర్వ కాలంలో కనుమరుగైన నాగరికతలన్నింటికీ పర్యాయపదంగా మారింది, కామిక్ పుస్తకాల నుండి సినిమాల వరకు సమకాలీన కల్పనలకు స్ఫూర్తినిస్తూనే ఉంది.

ప్రస్తుత భాషావేత్తలు, ప్రాచీన గ్రంథకర్తలు ఈ కథ కల్పితమని అంగీకరిస్తున్నప్పటికీ, [4] దీనికి ప్రేరణ ఏమిటనే దానిపై ఇప్పటికీ చర్చ జరుగుతోంది. ప్లేటో తన కొన్ని రూపకాలు, అలంకారాలను పాత సంప్రదాయాల నుండి స్వేచ్ఛగా స్వీకరించాడని అంటారు, గైజెస్ కథ విషయంలో అతను చేసినట్లుగా. దీనివల్ల చాలా మంది పండితులు అట్లాంటిస్‌కు థెరా అగ్నిపర్వత విస్ఫోటనం [5] , సముద్ర ప్రజల దండయాత్ర లేదా ట్రోజన్ యుద్ధం వంటి ఈజిప్షియన్ రికార్డుల నుండి ప్రేరణ లభించి ఉండవచ్చని సూచించారు. ఇతరులు ఈ సంప్రదాయ పరంపరను అసంభవమని తిరస్కరించారు, ప్లేటో పూర్తిగా కల్పిత వృత్తాంతాన్ని సృష్టించాడని పట్టుబట్టారు, క్రీ.పూ. 415–413లో సిసిలీపై ఏథెనియన్ దండయాత్ర విఫలమవడం లేదా క్రీ.పూ. 373లో హెలికే నాశనం వంటి సమకాలీన సంఘటనల నుండి ప్రేరణ పొందాడు.

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Hale, John R. (2009). Lords of the Sea: The Epic Story of the Athenian Navy and the Birth of Democracy. New York: Penguin. pp. 277, 368. ISBN 978-0-670-02080-5. Plato also wrote the myth of Atlantis as an allegory of the archetypal thalassocracy or naval power.
  2. ↑ Welliver, Warman (1977). Character, Plot and Thought in Plato's Timaeus-Critias. Leiden: E.J. Brill. p. 42. ISBN 978-90-04-04870-6.
  3. ↑ Feder, Kenneth (2011). "Lost: One Continent – Reward". Frauds, Myths, and Mysteries: Science and Pseudoscience in Archaeology (Seventh ed.). New York: McGraw-Hill. pp. 141–164. ISBN 978-0-07-811697-1.
  4. ↑ Clay, Diskin (2000). "The Invention of Atlantis: The Anatomy of a Fiction". In Cleary, John J.; Gurtler, Gary M. (eds.). Proceedings of the Boston Area Colloquium in Ancient Philosophy. Vol. 15. Leiden: E. J. Brill. pp. 1–21. ISBN 978-90-04-11704-4.
  5. ↑ Luce, John V. (1978). "The Literary Perspective". In Ramage, Edwin S. (ed.). Atlantis, Fact or Fiction?. Indiana University Press. p. 72. ISBN 978-0-253-10482-3.