అన్నే సుల్లివన్
అన్నే సుల్లివన్ మాసీ ( ఏప్రిల్ 14, 1866 - అక్టోబర్ 20, 1936) హెలెన్ కెల్లర్కు బోధకురాలిగా, జీవితకాల సహచరురాలిగా ప్రసిద్ధి చెందిన ఒక అమెరికన్ ఉపాధ్యాయురాలు . ఐదు సంవత్సరాల వయస్సులో, సుల్లివన్ ట్రాకోమా అనే కంటి వ్యాధి బారిన పడ్డింది, దీని వలన ఆమె పాక్షికంగా అంధురాలు అయ్యింది, చదవడం లేదా వ్రాయడం వంటి నైపుణ్యాలు లేకుండా పోయాయి. ఆమె పెర్కిన్స్ స్కూల్ ఫర్ ది బ్లైండ్లో విద్యార్థినిగా విద్యను పొందింది . 20 సంవత్సరాల వయస్సులో గ్రాడ్యుయేషన్ తర్వాత, ఆమె కెల్లర్కు ఉపాధ్యాయురాలిగా మారింది.[1]
బాల్యం
[మార్చు]
ఏప్రిల్ 14, 1866న, సుల్లివన్ యునైటెడ్ స్టేట్స్లోని మసాచుసెట్స్లోని అగావామ్లోని ఫీడింగ్ హిల్స్లో జన్మించారు . ఆమె బాప్టిజం సర్టిఫికేట్లో జోహన్నా మాన్స్ఫీల్డ్ సుల్లివన్ పేరు ఉంది, కానీ ఆమెను పుట్టినప్పటి నుండి "అన్నే" లేదా "అన్నీ" అని పిలిచేవారు. ఆమె థామస్, ఆలిస్ (క్లోసీ) సుల్లివన్ దంపతుల పెద్ద సంతానం, వారు గొప్ప కరువు సమయంలో ఐర్లాండ్ నుండి యునైటెడ్ స్టేట్స్కు వలస వచ్చారు.
ఆమెకు ఐదు సంవత్సరాల వయసులో, సుల్లివన్ బాక్టీరియల్ కంటి వ్యాధి అయిన ట్రాకోమా బారిన పడింది, ఇది అనేక బాధాకరమైన ఇన్ఫెక్షన్లకు కారణమైంది, కాలక్రమేణా ఆమెను దాదాపు అంధురాలిని చేసింది. ఆమెకు ఎనిమిదేళ్ల వయసులో, ఆమె తల్లి క్షయవ్యాధితో మరణించింది,, ఆమె తండ్రి రెండు సంవత్సరాల తరువాత పిల్లలను స్వయంగా పెంచలేడనే భయంతో విడిచిపెట్టాడు. ఆమెను, ఆమె తమ్ముడు జేమ్స్ (జిమ్మీ)ని మసాచుసెట్స్లోని టెక్స్బరీలోని పాడుబడిన, రద్దీగా ఉండే ధార్మిక గృహానికి పంపారు, ఇది నేడు టెక్స్బరీ ఆసుపత్రిలో భాగం ,, వారి చెల్లెలు మేరీని అత్తకు వదిలివేశారు. జిమ్మీకి తుంటికి బలహీనమైన వ్యాధి ఉంది, వారు ఉన్న నాలుగు నెలల తర్వాత క్షయవ్యాధితో మరణించింది. అన్నే మరణించిన తర్వాత టెక్స్బరీలోనే ఉండిపోయింది, రెండు విజయవంతం కాని కంటి ఆపరేషన్లను భరించింది.[2]
1875లో, లైంగికంగా వక్రీకరించబడిన పద్ధతులు, నరమాంస భక్షణతో సహా టెవ్క్స్బరీలోని ఖైదీలపై క్రూరత్వం గురించి వచ్చిన నివేదికల ఫలితంగా, మసాచుసెట్స్ బోర్డ్ ఆఫ్ స్టేట్ ఛారిటీస్ ఆ సంస్థపై దర్యాప్తు ప్రారంభించింది. ఈ దర్యాప్తును అప్పటి బోర్డు ఛైర్మన్ ఫ్రాంక్లిన్ బెంజమిన్ సాన్బోర్న్, బోస్టన్లోని పెర్కిన్స్ స్కూల్ ఫర్ ది బ్లైండ్ వ్యవస్థాపకుడు సామ్యూల్ గ్రిడ్లీ హోవే నిర్వహించారు.[3]
ఫిబ్రవరి 1877లో, సుల్లివన్ను మసాచుసెట్స్లోని లోవెల్లోని సోయర్స్ డి లా చారిటే ఆసుపత్రికి పంపారు, అక్కడ ఆమెకు మరో విఫలమైన ఆపరేషన్ జరిగింది. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, ఆమె వార్డులలో సన్యాసినులకు సహాయం చేసింది, ఆ సంవత్సరం జూలై వరకు సమాజంలో పనులకు వెళ్ళింది, ఆ తర్వాత ఆమెను నగర వైద్యశాలకు పంపారు, అక్కడ ఆమెకు మరో విఫలమైన ఆపరేషన్ జరిగింది. ఆ తర్వాత ఆమెను బలవంతంగా ట్యూక్స్బరీకి తిరిగి తరలించారు. ప్రధానంగా అనారోగ్యంతో, పిచ్చిగా ఉన్న రోగుల కోసం సౌకర్యానికి తిరిగి రావడానికి బదులుగా, ఆమెను ఒంటరి తల్లులు, అవివాహిత గర్భిణీ స్త్రీలతో ఉంచారు.[4]
వ్యక్తిగత జీవితం
[మార్చు]
మే 3, 1905న, సుల్లివన్ హార్వర్డ్ విశ్వవిద్యాలయ బోధకుడు, సాహిత్య విమర్శకుడు జాన్ ఆల్బర్ట్ మాసీ (1877–1932)ని వివాహం చేసుకున్నది, ఆమె కెల్లర్ తన ప్రచురణలకు సహాయం చేసింది. ఆమె వివాహం చేసుకున్నప్పుడు, సుల్లివన్ అప్పటికే కెల్లర్తో తన వ్యక్తిగత ఉపాధ్యాయురాలిగా నివసిస్తున్నది, కాబట్టి మాసీ ఇద్దరు మహిళల ఇంట్లోకి వెళ్లింది. అయితే, కొన్ని సంవత్సరాలలో, వివాహం విచ్ఛిన్నం కావడం ప్రారంభమైంది. 1914 నాటికి, వారు విడిపోయారు, అయినప్పటికీ 1920 యుఎస్ జనాభా లెక్కల ప్రకారం మాసీ వారితో "లాడ్జర్"గా నివసిస్తున్నట్లు జాబితా చేయబడింది. వారి విడిపోయిన తర్వాత సంవత్సరాలు గడిచేకొద్దీ, మాసీ తన జీవితం నుండి తొలగిపోయినట్లు కనిపిస్తుంది, ఇద్దరూ అధికారికంగా విడాకులు తీసుకోలేదు. మాసీ 1932లో గుండెపోటుతో మరణించింది. సుల్లివన్ తిరిగి వివాహం చేసుకోలేదు.[5]
1932లో, సుల్లివన్, కెల్లర్ లకు స్కాట్లాండ్ విద్యా సంస్థ నుండి గౌరవ ఫెలోషిప్ లు లభించాయి . వారికి టెంపుల్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి గౌరవ డిగ్రీలు కూడా లభించాయి . 1955లో, కెల్లర్ కు హార్వర్డ్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి గౌరవ డిగ్రీ లభించింది, 1956లో పెర్కిన్స్ స్కూల్ లోని డైరెక్టర్స్ కాటేజ్ కు కెల్లర్-మాసీ కాటేజ్ అని పేరు పెట్టారు. 2003లో, సుల్లివన్ కు నేషనల్ ఉమెన్స్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్ లో చోటు దక్కింది .[6]
మరణం
[మార్చు]సుల్లివన్ జీవితాంతం తీవ్రంగా దృష్టి లోపంతో బాధపడింది, కానీ 1935 నాటికి, ఆమె పూర్తిగా అంధురాలైంది. అక్టోబర్ 15, 1936న, ఆమెకు కరోనరీ థ్రాంబోసిస్ వచ్చింది, కోమాలోకి జారుకుంది, ఐదు రోజుల తర్వాత 70 సంవత్సరాల వయసులో న్యూయార్క్లోని క్వీన్స్లోని ఫారెస్ట్ హిల్స్ పరిసరాల్లో మరణించింది, కెల్లర్ ఆమె చేతిని పట్టుకుంది. కెల్లర్ తన జీవితపు చివరి నెలలో సుల్లివన్ చాలా ఆందోళనకు గురైనట్లు వర్ణించాడు, కానీ చివరి వారంలో, ఆమె తన సాధారణ ఉదార స్వభావానికి తిరిగి వచ్చిందని చెప్పబడింది. సుల్లివన్ను దహనం చేశారు, ఆమె బూడిదను వాషింగ్టన్, డిసిలోని నేషనల్ కేథడ్రల్ వద్ద ఒక స్మారక చిహ్నంలో ఖననం చేశారు ఈ విధంగా ఆమె సాధించిన విజయాలకు గుర్తింపు పొందిన మొదటి మహిళ ఆమె. కెల్లర్ 1968లో మరణించినప్పుడు, ఆమెను కూడా దహనం చేశారు, ఆమె బూడిదను సుల్లివన్ బూడిదతో పాటు ఖననం చేశారు.[7]
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Herrmann, Dorothy. Helen Keller: A Life, Alfred A. Knopf, New York, 1998, p. 35; ISBN 0-679-44354-1.
- ↑ McGinnity, Seymour-Ford, & Andries, 2014
- ↑ American Printing House for the Blind (2019). "A Brief Exit from Tewksbury – Anne's Formative Years (1866–1886) – Helen Keller Kids Museum". braillebug.org. Archived from the original on July 3, 2020.
- ↑ American Printing House for the Blind (2019). "A Brief Exit from Tewksbury – Anne's Formative Years (1866–1886) – Helen Keller Kids Museum". braillebug.org. Archived from the original on July 3, 2020.
- ↑ "Dr. John Albert Macy Dies". Newspapers.com. The Baltimore Sun. August 27, 1932. p. 2. Retrieved October 20, 2021.
- ↑ "Anne Sullivan (Anne Sullivan Macy)". National Women's Hall of Fame.
- ↑ "Becoming Helen Keller". PBS.org. October 20, 2021. Retrieved October 20, 2021.