అపరాజిత దత్తా
అపరాజిత దత్తా (జననం 1970)భారతీయ వన్యప్రాణి పర్యావరణ శాస్త్రవేత్త, ఆమె నేచర్ కన్జర్వేషన్ ఫౌండేషన్ కోసం పనిచేస్తుంది.[1] అరుణాచల్ ప్రదేశ్ లోని దట్టమైన ఉష్ణమండల అడవులలో ఆమె పరిశోధన హార్న్బిల్స్ పై విజయవంతంగా దృష్టి సారించి, వాటిని వేటగాళ్ల నుండి కాపాడింది. 2013 లో, ఆమె వైట్లీ అవార్డు అందుకున్న ఎనిమిది మంది పరిరక్షకులలో ఒకరు.[2][3] ఆమె IUCN హార్న్బిల్ స్పెషలిస్ట్ గ్రూప్కు కో-చైర్పర్సన్ కూడా.
జీవిత చరిత్ర
[మార్చు]1970 జనవరి 5న కోల్కతాలో జన్మించిన ఆమె 1978లో తన కుటుంబంతో కలిసి జాంబియాలోని లుసాకాకు వెళ్లింది, అక్కడ ఆమె తండ్రి అకౌంటెంట్గా పనిచేశారు. ప్రకృతి పట్ల ఆమెకున్న ఆసక్తిని గమనించి, లుసాకాలోని ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్లోని ఆమె టీచర్ ఆమెకు ప్రత్యేక శ్రద్ధ ఇచ్చి, పాఠశాలలోని జూ క్లబ్కు ఆహ్వానించారు. ఆఫ్రికాలో ఐదు సంవత్సరాలు గడిపిన తర్వాత, కుటుంబం భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చింది, అక్కడ ఉన్నత పాఠశాల పూర్తి చేసిన తర్వాత, ఆమె కోల్కతాలోని ప్రెసిడెన్సీ విశ్వవిద్యాలయంలో వృక్షశాస్త్రం అభ్యసించింది. గ్రాడ్యుయేషన్ తర్వాత, ఆమె వైల్డ్లైఫ్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఇండియాలో చేరి 1993లో వైల్డ్లైఫ్ ఎకాలజీలో మాస్టర్స్ డిగ్రీని సంపాదించింది. విశ్వవిద్యాలయంలో ఉన్నప్పుడు, ఆమె మరొక వన్యప్రాణి జీవావరణ శాస్త్ర విద్యార్థి చారుదత్ మిశ్రాను కలిసింది, ఆమెను 1999లో వివాహం చేసుకుంది.[3]
ఆ తర్వాత ఆమె భారతదేశంలోని పశ్చిమ తీరంలోని గుజరాత్లోని రాజ్కోట్లోని సౌరాష్ట్ర విశ్వవిద్యాలయంలో డాక్టరేట్ పట్టా పొందింది, కానీ ఆమె థీసిస్పై పని ఆమెను తిరిగి అరుణాచల్ ప్రదేశ్కు తీసుకెళ్లింది, అక్కడ ఆమె పఖుయ్ వన్యప్రాణుల అభయారణ్యంలోని హార్న్బిల్స్ యొక్క జీవావరణ శాస్త్రాన్ని పరిశోధించి, తన పిహెచ్డిని విజయవంతంగా పూర్తి చేసింది. అందులో, హార్న్బిల్స్ పర్యావరణానికి చాలా ముఖ్యమైనవని ఆమె వెల్లడించింది, ఎందుకంటే అవి 80 కంటే ఎక్కువ జాతుల చెట్ల విత్తనాలను వ్యాప్తి చేస్తాయి, కొన్ని పూర్తిగా హార్న్బిల్స్పై ఆధారపడతాయి. ఆమె హార్న్బిల్స్ను "అడవి రైతులు" అని పిలిచింది.[3]
2002లో, దత్తా చాముండి కొండలలోని మైసూరుకు వెళ్లింది, అక్కడ ఆమె హార్న్బిల్ జనాభాపై గిరిజన వేట ప్రభావాలను పరిశోధించడానికి నేచర్ కన్జర్వేషన్ ఫౌండేషన్, వైల్డ్లైఫ్ కన్జర్వేషన్ సొసైటీ యొక్క ఇండియా ప్రోగ్రామ్లో పనిచేయడం ప్రారంభించింది. స్థానిక వేటగాళ్లతో ఆమెకున్న పరిచయాల ఫలితంగా, భారతదేశంలో ఆకు జింకలు, నల్ల మొరిగే జింకల ఉనికిని ఆమె వెల్లడించింది. ఆమె భర్త మిశ్రా, వన్యప్రాణి జీవశాస్త్రవేత్త మైసూర్ దోరెస్వామి మధుసూదన్లతో కలిసి, ఆమె అరుణాచల్ ప్రదేశ్లోని హిమాలయాల శిఖరాలకు యాత్ర చేపట్టింది, అక్కడ ఒక చైనీస్ గోరల్ను చూసిన తర్వాత, వారు అరుణాచల్ మకాక్ అనే కొత్త జాతి కోతిని కనుగొన్నారు.[3]
ఆ తరువాత దత్తా అరుణాచల్లో వన్యప్రాణుల గణనను నామ్దఫా జాతీయ ఉద్యానవనంలో ఎలుగుబంట్లు, పులులు, మేఘావృత చిరుతలు, కస్తూరి జింకలతో సహా మార్గదర్శక పనిని ప్రారంభించింది. ఆమె మాజీ లిసు వేటగాళ్ళు, నైషి గిరిజనుల సహాయం ఆధారంగా హార్న్బిల్లను అధ్యయనం చేయడం కొనసాగించింది. ఆమె వారి పిల్లలకు వైద్య సహాయం, ఆరోగ్య సంరక్షణ, కిండర్ గార్టెన్లను అందించడం ద్వారా వేటను ఆపడానికి వారికి సహాయం చేసింది.[3] దత్తా తన విధానాన్ని ఇలా వివరించింది: "లిసు ప్రజలు మా పక్కనే ఉన్నారు. వారు నాకు తెలియని విషయాలను చూపించారు, చెప్పారు. వన్యప్రాణి జీవశాస్త్రవేత్తలు స్థానిక ప్రజల అంతర్దృష్టిపై మనం ఎంతగా ఆధారపడతామో తరచుగా మర్చిపోతారని నేను భావిస్తున్నాను. నాకు ఈ అద్భుతమైన ప్రదేశం యొక్క అద్భుతంలో ఒక భాగం లిసుతో కలిసి ఉండటం, అడవిలో క్షణాలను వారితో పంచుకోవడం." [4]
అవార్డులు
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "Dr. Aparajita Datta – Wild Shades Of Grey". Sanctuary Asia, Vol. XXXV. 6 June 2015. the original నుండి 29 January 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 8 February 2020.
- ↑ "A Young Indian Biologist, Aparajita Datta Honoured With the Whitley Award 2013". Jagran Josh. 4 May 2013. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 8 February 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 Ross, Michael Elsohn (2014). A World of Her Own: 24 Amazing Women Explorers and Adventurers. Chicago Review Press. pp. 99–. ISBN 978-1-61374-438-3.
- ↑ "Emerging Explorer 2010: Aparajita Datta". National Geographic. the original నుండి 29 జనవరి 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 10 February 2020.
- ↑ "Chardutt Mishra And Aparajita". sanctuarynaturefoundation.org (in ఇంగ్లీష్). 2021-04-13. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2021-09-29.
- ↑ "Emerging Explorer 2010: Aparajita Datta". National Geographic. the original నుండి 29 జనవరి 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 10 February 2020.
- ↑ "A Young Indian Biologist, Aparajita Datta Honoured With the Whitley Award 2013". Jagran Josh. 4 May 2013. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 8 February 2020.