అప్పక్కుడతాన్ పెరుమాళ్ ఆలయం, తిరుప్పేర్ నగర్
| తిరుప్పెర్నగర్ (కోవిలడి) అప్పక్కుడతాన్ పెరుమాళ్ ఆలయం | |
|---|---|
| அப்பக்குடத்தான் பெருமாள் கோவில் | |
 అప్పక్కుడతాన్ పెరుమాళ్ ఆలయం, కోవిలడి, తమిళనాడు | |
  తంజావూరు జిల్లా, తమిళనాడులోని స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 10°50′22″N 78°53′22″E / 10.839431°N 78.889455°E |
| దేశం |  భారతదేశం |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | తంజావూరు జిల్లా |
| ప్రదేశం | కోవిలడి (తిరుప్పెర్నగర్) |
| సంస్కృతి | |
| దైవం |
|
| వాస్తుశైలి | |
| నిర్మాణ శైలులు | ద్రావిడ శైలి |
| దేవాలయాల సంఖ్య | 1 |
| చరిత్ర, నిర్వహణ | |
| సృష్టికర్త | కరికాల చోళుడు, మధ్యయుగ చోళులు |
అప్పక్కుడతాన్ పెరుమాళ్ ఆలయం లేదా తిరుప్పెర్ నగర్ అనేది పెరుమాళ్ దేవాలయం, ఇది కోవిలడి గ్రామంలో, తిరుచిరాపల్లి నుండి సుమారు 10 మైళ్ళ దూరంలో, తమిళనాడు, భారతదేశంలో ఉంది. ఈ దేవాలయం విష్ణువుకు అంకితమైన ఆలయం. ఇది వైష్ణవ దివ్య దేశాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది — అంటే నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో 12 మంది ఆళ్వార్ సంతులు స్తుతించిన విష్ణు దేవాలయాలలో ఇది ఒకటి. ఈ దేవాలయం కావేరి నది తీరాన ఉంది. ఇది కావేరి నది తీరంలో ఉన్న ఐదు పంచరంగ క్షేత్రాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. తిరుప్పేర్ నగర్ భారతదేశంలోని ప్రసిద్ధ వైష్ణవ దివ్యక్షేత్రం.
ఈ దేవాలయం ప్రాచీన కాలానికి చెందినదిగా నమ్మబడుతోంది. వివిధ కాలాల్లో మధ్యయుగ చోళులు ఈ దేవాలయానికి నిర్మాణ, విస్తరణ సహకారం అందించారు. దేవాలయం ఎత్తైన వేదికపై నిర్మించబడింది, 21 మెట్ల ద్వారా ప్రవేశించాలి. ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారం అయిన రాజగోపురం మూడు అంతస్తులతో నిర్మించబడింది. గర్భగృహాన్ని చుట్టుముట్టే ప్రాకారం కూడా ఉంది. స్థానిక పురాణ కథనం ప్రకారం, రంగనాథుడు రాజు ఉపమన్యు, ఋషి పరాశరుడుకు ప్రత్యక్షమయ్యాడని విశ్వసిస్తారు. ఈ దేవాలయంలో రోజుకు నాలుగు నిత్యపూజలు జరుగుతాయి; మొదటిది ఉదయం 8:30 గంటలకు ప్రారంభమవుతుంది, చివరిది రాత్రి 8 గంటలకు ముగుస్తుంది. దేవాలయ వార్షిక క్యాలెండర్లో నాలుగు ప్రధాన ఉత్సవాలు నిర్వహించబడతాయి. వాటిలో ముఖ్యమైనది తమిళ మాసమైన పంగుని (మార్చి–ఏప్రిల్)లో నిర్వహించే రథోత్సవం.
పురాణ గాథ, వ్యుత్పత్తి
[మార్చు]
హిందూ పురాణం ప్రకారం, ఉభమన్యు అనే రాజు ఋషి దుర్వాసుడు కోపానికి గురై తన శారీరక బలం కోల్పోయాడు. శాప విమోచన కోసం అతను ప్రతిరోజూ ఒక లక్ష మందికి అన్నదానం చేయాలని ఆదేశించబడ్డాడు. ఒక రోజు విష్ణువు వృద్ధుడి వేషంలో రాజు ఎదుట ప్రత్యక్షమై భోజనం కోరాడు. రాజు అన్నదానం చేస్తూనే ఉండగా, ఆ వృద్ధుడు ప్రజల కోసం సిద్ధం చేసిన అన్నాన్ని అంతా తిన్నాడు. ఈ విచిత్ర ఘటనతో రాజు ఆశ్చర్యచకితుడయ్యాడు. ఆ వృద్ధుడు తన ఆకలి తీర్చడానికి ఒక కుడం (కుండ) నిండా నేయ్యప్పం కావాలని కోరాడు. రాజు ఆ కోరికను కూడా తీర్చాడు. తరువాత అతనికి ఆ వృద్ధుడు స్వయంగా విష్ణువేనని తెలిసింది. విష్ణువు అనుగ్రహంతో రాజు దుర్వాసుడి శాపం నుండి విముక్తి పొందాడు. ఈ పురాణగాథ కారణంగా ఇక్కడి విష్ణువును "అప్పక్కుడతాన్" (అప్పం కుండను ధరించినవాడు) అని పిలుస్తారు.
ఇంకా ఒక విశ్వాసం ప్రకారం, ఈ ఆలయంలోనే ఋషి మార్కండేయుడు యముడు (మరణదేవుడు) ఇచ్చిన శాపం నుండి విముక్తి పొందాడని చెబుతారు. యముడు మార్కండేయుడికి 16 ఏళ్ల వయసులో మరణం సంభవిస్తుందని శపించగా, విష్ణు అనుగ్రహంతో అతను రక్షించబడ్డాడని కథనం ఉంది. ఈ ఆలయ ప్రధాన దేవుడు రంగనాథుడు. ఆయన ఇంద్రుడు అహంకారాన్ని కూడా చూర్ణం చేశాడని నమ్మకం ఉంది.[1][2]
ఈ ప్రాంతాన్ని "కోవిలడి" అని పిలవడం వెనుక కారణం, ఇది శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి దేవాలయంకు దిగువ ప్రవాహ దిశలో ఉండటమే. వైష్ణవ సంప్రదాయంలో శ్రీరంగం దేవాలయాన్ని "కోవిల్" (ముఖ్య ఆలయం)గా వ్యవహరిస్తారు. అలాగే చోళుల కాలంలో ఈ ప్రాంతం "పెర్ నగర్"గా పిలవబడింది. అందువల్ల ఈ ఆలయానికి "తిరుప్పెర్నగర్" అనే పేరు వచ్చింది. ఆళ్వార్లు తమ నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో ఈ క్షేత్రాన్ని "తిరుప్పెర్ నగర్ "గా పేర్కొన్నారు.[2]
ఈ దేవాలయంలో ఆదిత్య చోళ పరిపాలన 18వ సంవత్సరానికి చెందిన శాసనాలు లభించాయి.[3] 1901 నాటికి నమోదైన శాసనాలలో 283, 300, 301, 303 సంఖ్యలు ఈ దేవాలయానికి సంబంధించినవి.[4] నమ్మాళ్వార్ ప్రకారం, ఈ క్షేత్రం వేదపండితుల కేంద్రంగా నిలిచింది. దేవాలయ శాసనాలు ప్రధాన మండప నిర్మాణానికి సంబంధించిన దానాలను సూచిస్తున్నాయి. ఆంగ్లో–ఫ్రెంచ్ యుద్ధ కాలంలో తిరుచిరాపల్లి పరిసర ప్రాంతాలలో జరిగిన యుద్ధాల్లో కోవిలడి ఒక ప్రధాన కేంద్రంగా నిలిచింది. అయితే ఆ యుద్ధం కారణంగా ఆలయానికి జరిగిన నష్టం లేదా సహాయంపై స్పష్టమైన ఆధారాలు లేవు.
వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]
ఈ దేవాలయానికి పశ్చిమ దిశను ముఖంగా ఉంచిన మూడు అంతస్తుల రాజగోపురం ఉంది. ఆలయం ఎత్తైన వేదికపై నిర్మించబడింది, 21 మెట్ల ద్వారా గర్భగృహానికి చేరుకోవాలి. దేవాలయ మూర్తి (మూలవర్) అయిన "అప్పల రంగన్" పశ్చిమ దిశగా శయన స్థితిలో (భుజంగశయనం) దర్శనమిస్తాడు. ఆయన పక్కన భూదేవి, కమలవల్లి తాయార్ సన్నిధులు ఉన్నాయి. ప్రధాన దేవుడు తన కుడిచేతిలో పవిత్ర కుండ (అప్పం కుండ)ను ధరించిన రూపంలో కనిపిస్తాడు. గర్భగృహంలో ఉపమన్యు, దుర్వాసుడు విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి.
ఇక్కడి ప్రధాన దేవుడిని "అప్పల రంగనాథర్" అని పిలుస్తారు. శ్రీరంగంలోని రంగనాథుడి కంటే భిన్నమైన స్థలంలో ఈ దేవుడు దర్శనమిస్తాడు. గర్భగృహాన్ని చుట్టుముట్టే ప్రాకారం (ఆవరణ గోడ) ఉంది. చరిత్రకారుడు కె.వి. సౌందరరాజన్ ప్రకారం, 9వ–10వ శతాబ్దాలలో దక్షిణ భారతదేశంలో నిర్మించబడిన రంగనాథ ఆలయాలలో ఉపదేవతల అమరిక ఒక క్రమబద్ధమైన రూపంలో కనిపిస్తుంది. ఇదే లక్షణం ఈ ఆలయంలో కూడా గమనించవచ్చు. అలాగే సౌమ్య నారాయణ పెరుమాళ్ ఆలయం (తిరుకోష్టియూర్), వీరరాఘవ పెరుమాళ్ ఆలయం (తిరువల్లూర్), రాజగోపాలస్వామి ఆలయం (మన్నార్గుడి), రంగనాథస్వామి దేవాలయం, శ్రీరంగపట్నంలలో కూడా ఇదే శైలి కనిపిస్తుంది.[5]
ఉత్సవాలు, ఆచారాలు
[మార్చు]
ఈ దేవాలయంలో పూజారులు ప్రతిరోజూ పూజలు నిర్వహిస్తారు. ఉత్సవాల సమయంలో ప్రత్యేక ఆచారాలు నిర్వహించబడతాయి. తమిళనాడులోని ఇతర విష్ణు దేవాలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి అర్చకులు వైష్ణవ సంప్రదాయంకు చెందిన బ్రాహ్మణులు.
దేవాలయ నిత్యకార్యాలు రోజుకు నాలుగు సార్లు నిర్వహించబడతాయి:
- కలసాంతి – ఉదయం 8:30 గంటలకు
- ఉచ్చికాలం – ఉదయం 10:00 గంటలకు
- సాయరక్షై – సాయంత్రం 6:00 గంటలకు
- అర్ధజామం – రాత్రి 8:00 గంటలకు
ప్రతి పూజలో మూడు దశలు ఉంటాయి:
- అలంకారం (దేవుని అలంకరించడం)
- నైవేద్యం (భోజన సమర్పణ)
- దీపారాధన (దీపాలతో హారతి ఇవ్వడం)
పూజా విధానంలో వేద మంత్రాల పఠనం, భక్తుల నమస్కారం,, ధ్వజస్తంభం ముందు ప్రణామం ఉంటాయి. వారానికోసారి, పక్షానికోసారి, నెలకొకసారి ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహించబడతాయి.
దేవాలయంలో జరుపుకునే ప్రధాన ఉత్సవాలు:
- 13 రోజుల పంగుని బ్రహ్మోత్సవం
- కార్తిగై మాసంలో జరిగే కైశిక ద్వాదశి (నవంబర్–డిసెంబర్)
- మాసి మఘం సందర్భంగా కావేరి నదిలో జరిగే తీర్థవారి (ఫిబ్రవరి–మార్చి)
- మార్గళి మాసంలో జరిగే ఎర పత్తు సందర్భంగా నమ్మాళ్వార్ మోక్షం
దేవాలయంలో అత్యంత ప్రముఖమైన ఉత్సవం రథోత్సవం. ఇది తమిళ మాసమైన పంగుని (ఏప్రిల్–మే)లో జరుగుతుంది. ఈ సందర్భంగా ఉత్సవ మూర్తిని అలంకరించిన రథాన్ని కోవిలడి వీధులలో భక్తులు లాగుతారు. ఈ వేడుకలో నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం పద్యాలను ఆలయ పండితులు పారాయణం చేస్తారు. అలాగే నాదస్వరము, తవిల్ వాద్యాలతో మంగళవాయిద్యాలు వినిపిస్తాయి.
ఇతర ముఖ్య ఉత్సవాలు:
- వైకుంఠ ఏకాదశి (డిసెంబర్–జనవరి)
- నవరాత్రి (సెప్టెంబర్–అక్టోబర్)
- వెన్న కుండ పగలగొట్టే ఉత్సవం (స్థానికంగా ఉరి ఆడి అని పిలుస్తారు)[6]
ఆధ్యాత్మిక ప్రాముఖ్యత
[మార్చు]
పంచరంగ క్షేత్రాలు (పంచరంగాలు అని కూడా పిలుస్తారు) అనేవి కావేరి నది తీరాన ఉన్న, విష్ణువు యొక్క శయనరూపమైన రంగనాథుడుకు అంకితమైన ఐదు ప్రధాన హిందూ దేవాలయాల సమూహం. ఈ ఐదు క్షేత్రాలను సమష్టిగా "పంచరంగ క్షేత్రాలు" అని వ్యవహరిస్తారు.
పంచరంగ క్షేత్రాలలో చేరిన దేవాలయాలు:
- శ్రీరంగపట్నం — ఆది రంగ (కావేరి నది ఎగువ ప్రవాహంలోని మొదటి రంగ క్షేత్రం)
- శ్రీరంగం — చివరి రంగ క్షేత్రంగా పరిగణించబడుతుంది
- అప్పలరంగం లేదా కోవిలడి (తిరుప్పెర్నగర్)
- పరిమళ రంగనాథ పెరుమాళ్ ఆలయం (ఇందలూరు, మయిలాదుతురై)
- వడరంగం (సిర్కాజీ సమీపంలో)[7]
కొన్ని ఆధారాలలో సారంగపాణి ఆలయం (కుంభకోణం)ను వడరంగం స్థానంలో పేర్కొంటారు.[8][9][10] ఈ దివ్య దేశంలో ప్రతి రాత్రి దేవుడికి నేయ్యప్పంను నైవేద్యంగా సమర్పించడం ప్రత్యేకత. ఇతర దివ్య దేశాలలో లేని ఈ ఆచారం ఇక్కడ ప్రత్యేకమైనదిగా భావించబడుతుంది. స్థానిక విశ్వాసం ప్రకారం, సంతానలేమితో బాధపడుతున్న దంపతులు దేవాలయంలోని సంతానగోపాల స్వామికి ప్రార్థించి, వెన్నతో చక్కెర కలిపి సమర్పిస్తే వారికి సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుందని నమ్మకం ఉంది. అప్పక్కుడతాన్ పెరుమాళ్ ఆలయం 7వ–9వ శతాబ్దాల మధ్య రచించబడిన వైష్ణవ సంప్రదాయ గ్రంథమైన నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో స్తుతించబడింది. ఈ క్షేత్రాన్ని పెరియాళ్వార్, తిరుమంగై ఆళ్వార్, తిరుమలిసై ఆళ్వార్, నమ్మాళ్వార్ తమ 33 పాశురాలలో మహిమనుపించారు.[11][12] ఈ ఆలయం ఒక దివ్య దేశంగా వర్గీకరించబడింది — అంటే వైష్ణవ ఆగమ సంప్రదాయంలో ప్రాముఖ్యమున్న 108 విష్ణు క్షేత్రాలలో ఇది ఒకటి.[13] చోళ నాడులో ఉన్న దివ్య దేశాలలో ఇది ఆరవ స్థానంలో లెక్కించబడుతుంది. ఈ దేవాలయం గురించి సంస్కృత గ్రంథమైన శ్రీరంగరాజ సరిథాపనంలో కూడా ప్రస్తావన ఉంది. అదేవిధంగా, ఇది ఒక ముక్తి స్థలంగా కూడా పరిగణించబడుతుంది — అంటే ఇక్కడే సంత్ పెరియాళ్వార్ విష్ణు పదాలను పొందినట్లు విశ్వసిస్తారు. స్థానిక సంప్రదాయం ప్రకారం, నమ్మాళ్వార్ తన చివరి పాశురాన్ని ఇక్కడ నుంచే పారాయణం చేశారని చెబుతారు. కొందరు శాస్త్రోక్త గ్రంథాల ప్రకారం, ఈ దేవాలయం శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి దేవాలయం కంటే కూడా ప్రాచీనమైనదని సూచించబడింది.[14]
విశేషాలు
[మార్చు]ఈ దివ్య దేశానికి పెరునగర్ (పెద్ద నగరం) అను విలక్షణమైన మరొక పేరు ఉంది. నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయిమొళి (10వ శతకం 9వ తిరువాయిమొழி) తిరుమాలిరుంశోలై మలై అను దశకములో "తిరుమాల్వన్దెన్నెంజు నిఱైయ పుకున్దాన్." (ఆ సర్వేశ్వరుడే వచ్చి నా హృదయము నిండునట్లు) అని పెరుమాళ్ల యొక్క స్వామిత్వమును ప్రకాశింపచేసిరి.
సాహిత్యం
[మార్చు]శ్లో. ఇంద్రాఖ్యాయుత తీర్థ శోభిత తలే శ్రీ మత్తిరుప్పేర్ పురే
పశ్చాద్వక్త్ర యుతో భుజంగ శయనోహీంద్రాఖ్య వైమాసగ: |
ఆలింగన్ కమలోప పూర్వ లతికా మప్పక్కుడుత్తాన్ విభు :
దృశ్యశ్చోపమనో : పరాశరమునే ర్విభ్రాజతే సర్వదా ||
శ్లో. భక్తిసార శఠారాతి కలిజిత్ రథయోగిభి:|
సంస్తుత:కుంభ సంరాజ ద్వామేతర కరాంబుజ:||
పాశురం
[మార్చు]తిరుమాలిరుఇజోమలై యెన్ఱేనెన్న
తిరుమాల్ వన్దెన్నెంజు నిఱై యప్పుగున్దాన్
కురుమామణియున్దు పునల్ పొన్నిత్తెన్ పాల్
తిరుమాల్ శెన్ఱు శేర్విడం తెన్ తిరుప్పేరే.
నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొழி 10-8-1
చేరే మార్గం
[మార్చు]దీనిని "కోవిలడి" అంటారు. ఈక్షేత్రమును అన్బిల్ కొల్లడం ఎడమవైపున ఉంది. తిరుచ్చి నుండి బస్ మార్గంలో 24 కి.మీ. లాల్గుడి నుండి 10 కి.మీ. కుంభకోణం నుండి-తిరుక్కాట్టుపళ్లి-తిరువైయ్యారు బస్ మార్గమున "కల్లణై" పోవు బస్లోను పోవచ్చును.
వివరాలు
[మార్చు]| ప్రధాన దైవం పేరు | ప్రధాన దేవి పేరు | తీర్థం | ముఖద్వార దిశ | భంగిమ | కీర్తించిన వారు | విమానం | ప్రత్యక్షం |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| అప్పక్కుడుత్తాన్ | కమలవల్లి తాయార్ | ఇంద్ర తీర్థము | పశ్చిమ ముఖము | భుజంగ శయనము | తిరుమొళిశై ఆళ్వార్, నమ్మాళ్వార్, పెరియాళ్వార్, తిరుమంగై యాళ్వార్ | ఇంద్ర విమానము | ఉపమన్యువునకు పరాశర మహర్షికి |
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- ↑ K. V., Soundara Rajan (1967). "The Typology of the Anantaśayī Icon". Artibus Asiae. 29 (1): 80. doi:10.2307/3250291. JSTOR 3250291.
- ↑ 2.0 2.1 S., Venkatraman (April 2013). "Thirupperngar". Thirukoyil. 04. 55. Hindu Religious And Endowment Board Tamil Nadu: 55–56.
- ↑ Jouveau-Dubreuil, Tony (1994). The Pallavas. New Delhi: Asian Educational Services. p. 77. ISBN 81-206-0574-8.
- ↑ Jouveau-Dubreuil, G. (1994). Pallava Antiquities – 2 Vols. Asian Educational Services. p. 13. ISBN 978-81-206-0571-8.
- ↑ K. V., Soundara Rajan (1967). "The Typology of the Anantaśayī Icon". Artibus Asiae. 29 (1): 80. doi:10.2307/3250291. JSTOR 3250291.
- ↑ "Appakudathan Temple". Dinamalar. Retrieved 2013-05-04.
- ↑ Warrier, Shrikala (2014). Kamandalu: The Seven Sacred Rivers of Hinduism. MAYUR University. p. 210. ISBN 9780953567973.
- ↑ Subodh Kapoor (2002). The Indian Encyclopaedia: Timi-Vedic Age. Cosmo Publications. ISBN 978-81-7755-280-5.
- ↑ "Pancharanga Kshetrams". indiantemples.com. Retrieved 2007-06-20.
- ↑ Dalal, Roshen (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 339. ISBN 978-0-14-341421-6.
- ↑ S., Prabhu (16 September 2010). "Restoring the glory of a temple". The Hindu. Retrieved 2013-09-09.
- ↑ Soundara Rajan, Kodayanallur Vanamamalai (2001). Concise classified dictionary of Hinduism. New Delhi: Concept Publishing Company. p. 65. ISBN 81-7022-857-3.
- ↑ "An NGO does its bit for god - and humanity". Hindustan Times. New Delhi, India. 29 April 2007. Archived from the original on 14 ఏప్రిల్ 2018. Retrieved 13 April 2018.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 532–3.
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]