అరక్కల్ రాజ్యం
అరక్కల్ రాజ్యం | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1545–1819 | |||||||||
 Flag
 Coat of arms
| |||||||||
| రాజధాని | కాననూర్, కొన్ని (ప్రస్తుతం కన్నూర్) | ||||||||
| Common languages | మలయాళం | ||||||||
| Religion | ఇస్లాం | ||||||||
| ప్రభుత్వం | రాచరికం | ||||||||
| History | |||||||||
• Established | 1545 | ||||||||
• బ్రిటిష్ ఇండియాలో విలీనం | 1819 | ||||||||
| |||||||||
.svg)
అరక్కల్ రాజ్యం (మలయాళం: അറയ്ക്കൽ രാജവംശം) అనేది దక్షిణ భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రం, కన్నూర్ జిల్లాలోని కన్నూర్ పట్టణంలో ఉన్న ఒక ముస్లిం సుల్తానేట్. రాజును అలీ రాజా అని, పాలక రాణిని అరక్కల్ బీవీ అని పిలిచేవారు.[1] అరక్కల్ రాజ్యంలో కాననూర్ పట్టణం, దక్షిణ లక్షద్వీప్ దీవులు (అగత్తి, కవరత్తి, ఆండ్రోత్, కల్పెని, మినికాయ్) ఉండేవి. వీటిని మొదట కోలత్తిరి నుండి లీజుకు తీసుకున్నారు. వీరు ఒకప్పుడు మంత్రులుగా పనిచేసిన కోలత్తిరి పాలకులకు సామంతులుగా ఉండేవారు. పాలకులు కేరళలోని హిందువుల వర్గానికి ప్రత్యేకమైన మరుమక్కత్తాయం అనే మాతృస్వామ్య వారసత్వ పద్ధతిని అనుసరించారు. మరుమక్కత్తాయం పద్ధతిలో వారసత్వం స్త్రీ సభ్యుల మగ సంతానానికి, అంటే ఒక వ్యక్తి నుండి అతని సోదరి కుమారునికి వెళుతుంది. మలబార్లోని ఏకైక ముస్లిం పాలకులుగా, చిరక్కల్ పాలకులకు వ్యతిరేకంగా తమ అధికారాన్ని పెంచుకోవడానికి మైసూర్ సుల్తానేట్ వాస్తవ పాలకుడు హైదర్ అలీని కేరళపై దాడి చేయడానికి ఆహ్వానించారు.
శ్రీరంగపట్నం ఒప్పందాల తర్వాత బీవీకి ప్రత్యేక గుర్తింపు లభించలేదు. చర్చలు సుదీర్ఘంగా, కష్టంగా సాగాయి. చివరకు 1796లో ఆమె ఒక ఒప్పందంపై సంతకం చేశారు. దీని ద్వారా కాననూర్ నగరం, లక్షద్వీప్ దీవులపై అధికారం దక్కింది కానీ సార్వభౌమాధికారం పోయింది. అయినప్పటికీ 1864 నాటికి కూడా కాననూర్ బీవీ "స్థానిక సార్వభౌమత్వ పాలకులు, అధిపతుల" అధికారిక జాబితాలో ఏడు తుపాకుల గౌరవ వందనానికి (seven-gun salute) అర్హులుగా ఉన్నారు. 1796 ఒప్పందం తర్వాత ఫ్రాన్స్తో యుద్ధం రావడం, ఇతర కారణాల వల్ల లక్షద్వీప్ దీవులు గమనించబడలేదు. దాంతో బీవీ ఎటువంటి ఆంక్షలు లేకుండా వాటిని పాలించారు. 19వ శతాబ్దం అంతా దీవుల పాలన సరిగా లేదు. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం కనీసం రెండుసార్లు, 1854 నుండి 1861 వరకు, మళ్ళీ 1875లో (శాశ్వతంగా) వాటి పరిపాలనను స్వాధీనం చేసుకోవలసి వచ్చింది. 1905లో బకాయిల మాఫీ, కుటుంబ పెద్దకు వార్షిక పెన్షన్, సుల్తాన్ బిరుదుకు బదులుగా, అలీ రాజా లక్షద్వీప్ దీవులపై (కుటుంబం తమ ప్రైవేట్ ఆస్తిగా పేర్కొన్న మినికాయ్తో సహా) సార్వభౌముడిగా లేదా కౌలుదారుగా ఉన్న అన్ని హక్కులను వదులుకోవడానికి అంగీకరించారు.
1663లో డచ్ వారి నుండి రాజు కొనుగోలు చేసిన రాజభవనానికి పాలక వంశం పేరుమీద అరక్కల్ ప్యాలెస్ అని పేరు పెట్టారు.
మూలాలు
[మార్చు]
పురాణాల ప్రకారం చేర సామ్రాజ్య చివరి పాలకుడు రామ వర్మ కులశేఖర పెరుమాళ్, ఇస్లాం మత ప్రచారకుడు మాలిక్ దీనార్ ప్రభావంతో ఇస్లాం స్వీకరించినట్లు చెబుతారు.[2] పెరుమాళ్, మాలిక్ దీనార్తో కలిసి మహోదయపురం (ప్రస్తుత కొడంగల్లూర్ - చేర సామ్రాజ్య రాజధాని) నుండి తలస్సేరికి అక్కడ నివసిస్తున్న తన సోదరి, మేనల్లుడిని చూడటానికి వచ్చారు. పెరుమాళ్ సోదరి శ్రీదేవి, మేనల్లుడు మాబెలి తలస్సేరికి ఉత్తరాన ఉన్న ధర్మడం అనే ప్రదేశంలో ఉండేవారు. వారి కోట అవశేషాలు తలస్సేరిలోని ప్రభుత్వ బ్రెన్నాన్ కాలేజీ సమీపంలో ఉన్నాయి. మాబెలి ఇస్లాం స్వీకరించి ముహమ్మద్ అలీ అనే పేరు పెట్టుకున్నారు. తరువాత ఆయనే మొదటి అరక్కల్ అలీ రాజా అయ్యారు.[3][4][5][6] జానపద కథల ప్రకారం చేరమాన్ పెరుమాళ్ అప్పటి పోయా నాడు (దీనిని రండుతార అచ్చన్మార్ అనే భూస్వామ్య గవర్నర్లు పాలించేవారు. ఈ ప్రాంతంలో ఎడక్కాడ్, అంజరక్కండి, మావిలాయి ఉన్నాయి) అనే ప్రాంతం నుండి మక్కాకు వెళ్లారు. ప్రస్తుతం ఇది కన్నూర్ జిల్లాలో ఉంది. మాలిక్ దీనార్ కన్నూర్కు ఉత్తరాన ఉన్న మదాయిలో ఒక మసీదును నిర్మించారు. ఇది కేరళలోని మూడవ పురాతన మసీదు.[7]
పెరుమాళ్ మేనల్లుడు మాబెలి ఒక అరయంకులంగర నాయర్. అందుకే అరక్కల్ రాజకుటుంబం నాయర్ మాతృస్వామ్య పద్ధతిని పాటిస్తుంది.[8] అతని భార్య కోలత్తిరి కుమార్తె. వీరిని తరువాత అరక్కల్ బీవీగా పిలిచేవారు.[8] ముహమ్మద్ అలీ మతం మారిన తర్వాత కూడా కోలత్తిరిల సేవలో కొనసాగారు. మమ్మలి కిడావుస్ అని పిలువబడే అతని వారసులే కోలత్తిరి వంశపారంపర్య పడనాయర్లు.[8] ఈ సమయంలో మలబార్ ప్రాంతంలో అనేక ముస్లిం వ్యాపార కుటుంబాలు ఆర్థికంగా బలపడ్డాయి. అరక్కల్ కుటుంబం లక్షద్వీప్ నియంత్రణను చేపట్టినప్పుడు, వారు దాదాపు రాజ హోదాను పొందారు.
బ్రిటిష్ సైన్యం ధర్మడంను తమ స్థావరంగా మార్చుకోవడానికి, అక్కడ ఒక కోటను నిర్మించడానికి చాలా ఆసక్తి చూపింది. ఈ చిన్న ద్వీప గ్రామం కొండ ప్రాంతం కావడం వల్ల చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల కంటే వ్యూహాత్మకంగా సురక్షితమైనది. అయితే ఇది మొదటి అలీ రాజా సొంత ఊరు కావడం వల్ల అరక్కల్ రాజ్యం పాలనలో ఉండేది. మైసూర్ మిత్రపక్షంగా ఆ సమయంలో అరక్కల్ రాజ్యం బ్రిటిష్ వారిని ఎదిరించేంత శక్తివంతంగా ఉండేది. బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని ధర్మడంలో సైనిక స్థావరాన్ని నిర్మించడానికి అరక్కల్ రాజ్యం అనుమతించలేదు. కాబట్టి వారు తమ స్థావరాన్ని తలస్సేరిలో నిర్మించవలసి వచ్చింది. అక్కడ కొద్ది కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న మహేలో ఫ్రెంచ్ దళాలు బలంగా ఉండేవి.[2]
ప్రదేశం
[మార్చు]ఈ ప్యాలెస్ కేరళలోని కన్నూర్ పట్టణానికి మూడు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. అరక్కల్ కుటుంబం కేరళలోని ఏకైక ముస్లిం రాజ కుటుంబం.
అలీ రాజాలు, అరక్కల్ బీవీలు
[మార్చు]
అరక్కల్ కుటుంబం మాతృస్వామ్య వారసత్వ పద్ధతిని అనుసరించింది: కుటుంబంలోని పెద్ద వయసు వ్యక్తి (పురుషుడు లేదా స్త్రీ) అధిపతిగా, పాలకుడిగా ఉండేవారు. పురుష పాలకులను ఆది రాజా అని, మహిళా పాలకులను అరక్కల్ బీవీ అని పిలిచేవారు.
2021 డిసెంబర్ 2న హమీద్ హుస్సేన్ కోయమ్మ అలీ రాజా అరక్కల్ రాజకుటుంబానికి కొత్త అధిపతి అయ్యారు.[9]
పాలించిన అరక్కల్ రాజాలు, అరక్కల్ బీవీలు
[మార్చు]అరక్కల్ పాలకుల జాబితా:[10]
- ఆది రాజా అలీ (1545–1591)
- ఆది రాజా అబూబకర్ I (1591–1607)
- ఆది రాజా అబూబకర్ II (1607–1610)
- ఆది రాజా ముహమ్మద్ అలీ I (1610–1647)
- ఆది రాజా ముహమ్మద్ అలీ II (1647–1655)
- ఆది రాజా కమల్ (1655–1656)
- ఆది రాజా ముహమ్మద్ అలీ III (1656–1691)
- ఆది రాజా అలీ II (1691–1704)
- ఆది రాజా కున్హి అంసా I (1704–1720)
- ఆది రాజా ముహమ్మద్ అలీ IV (1720–1728)
- ఆది రాజా బీవీ హర్రబిచి కడవుబే (1728–1732)
- ఆది రాజా బీవీ జునుమాబే I (1732–1745)
- ఆది రాజా కున్హి అంసా II (1745–1777)
- ఆది రాజా బీవీ జునుమాబే II (1777–1819)
చరిత్ర
[మార్చు]ప్రవక్త ముహమ్మద్ కాలానికి (సుమారు సా.శ. 570 - 632) ముందే మధ్యప్రాచ్యం, మలబార్ తీరం మధ్య గణనీయమైన వాణిజ్య సంబంధాలు ఉండేవి.[11][12] పురాతన తేదీలతో కూడిన ముస్లిం సమాధులు, మధ్యయుగ మసీదులలోని చిన్న శాసనాలు, అరుదైన అరబ్ నాణేల సేకరణలు మలబార్ తీరంలో తొలి ముస్లిం ఉనికికి ప్రధాన ఆధారాలు.[citation needed] విస్తారమైన హిందూ మహాసముద్రంలో భాగమైన కేరళకు మధ్యప్రాచ్యం నుండి సుగంధ ద్రవ్యాలు, పట్టు వ్యాపారుల ద్వారా ఇస్లాం చేరుకుంది. ఏడవ శతాబ్దం నాటికే కేరళకు ఇస్లాం పరిచయం అయి ఉండవచ్చని చరిత్రకారులు భావిస్తున్నారు.[13][14] కన్నూర్ సమీపంలోని ధర్మడం నుండి హిందూ రాజు చేరమాన్ పెరుమాళ్ తాజుద్దీన్ ముహమ్మద్ను కలవడానికి అరేబియాకు వెళ్లి ఇస్లాం స్వీకరించిన సంఘటన గమనార్హం.[15][16][17] చేరమాన్ పెరుమాళ్ పురాణం ప్రకారం, ముహమ్మద్ (సుమారు 570–632) జీవితకాలంలో ఇస్లాం స్వీకరించిన చేర వంశ చివరి పాలకుని (చేరమాన్ పెరుమాళ్) ఆజ్ఞతో సా.శ. 624లో కొడంగల్లూర్ వద్ద మొదటి భారతీయ మసీదు నిర్మించబడింది.[18][19][20][21] కిస్సాత్ శకర్వతి ఫర్మద్ ప్రకారం, మాలిక్ దీనార్ కాలంలో కొడంగల్లూర్, కొల్లం, మదాయి, బార్కూర్, మంగళూరు, కాసరగోడ్, కన్నూర్, ధర్మడం, పంతలాయిని, చలియం ప్రాంతాల్లో మసీదులు నిర్మించబడ్డాయి. ఇవి భారత ఉపఖండంలోని పురాతన మసీదులలో కొన్ని.[22] మాలిక్ దీనార్ కాసరగోడ్ పట్టణంలోని తలంగర వద్ద మరణించినట్లు నమ్ముతారు.[23] ప్రసిద్ధ సంప్రదాయం ప్రకారం, మలబార్ తీరానికి పశ్చిమాన ఉన్న లక్షద్వీప్ దీవులకు సా.శ. 661లో ఉబైదుల్లా ఇస్లాంను తీసుకువచ్చారు. అతని సమాధి ఆండ్రోత్ ద్వీపంలో ఉన్నట్లు నమ్ముతారు.[24] కన్నూర్లోని మదాయి మసీదు లోపల ఉన్న రాగి పలకపై ఉన్న అరబిక్ శాసనం దాని స్థాపన సంవత్సరం సా.శ. 1124 అని నమోదు చేసింది.[25]
అందువల్ల కేరళలోని ముస్లింల చరిత్ర సమీపంలోని లక్షద్వీప్ దీవుల ముస్లింల చరిత్రతో ముడిపడి ఉంది. కేరళ ఏకైక ముస్లిం రాజ్యం కన్నూర్ అరక్కల్ కుటుంబం. అయితే అరక్కల్ పాలకుల కాలానికి సంబంధించి చరిత్రకారులలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. అరక్కల్ రాజులు 16వ లేదా 17వ శతాబ్దంలో అధికారంలోకి వచ్చారని వారు భావిస్తున్నారు.
1909 నాటికి అరక్కల్ పాలకులు కన్నూర్, కాననూర్ కంటోన్మెంట్ను కోల్పోయారు. 1911 నాటికి చెంకోల్ (రాజదండం), ఉడవల్ (కత్తి) కోల్పోవడంతో మరింత క్షీణత ఏర్పడింది.[26] వారు పోర్చుగీస్, డచ్, ఫ్రెంచ్, బ్రిటిష్ వారితో పొత్తులు పెట్టుకున్నారు, ఘర్షణ పడ్డారు. అరక్కల్ పాలకుల నుండి బిరుదులు, అధికార ఆనవాళ్లను తొలగించడంలో బ్రిటిష్ వారు అతిపెద్ద పాత్ర పోషించారు. చివరి రాజులలో ఒకరైన అబ్దు రహీమాన్ అలీ రాజా (1881–1946) తన ప్రజలకు సహాయం చేయడంలో చురుకుగా ఉండేవారు. చివరి పాలకురాలు అలీ రాజా మరియమ్మ బీవీ తంగల్. ఆమె పాలన తర్వాత కుటుంబం విడిపోయింది.
సామూతిరిల కాలంలో కేరళ ముస్లింలు స్థానిక సైన్యం, నావికాదళంలో ప్రధాన పాత్ర పోషించారు. అరేబియా, చైనాలకు రాయబారులుగా వ్యవహరించారు. ఈ కాలానికి ముందే పెరుమాతుర, తక్కల, తెంగపట్టణం, పూవార్, తిరువంకోట్టులో వారికి నివాసాలు ఉండేవి. పాండి దేశం నుండి ముస్లింలు కేరళలోని కొట్టాయం జిల్లా పరిసరాల్లోని అరువితుర, కంజిరపల్లి, ముండకయం, పెరువంతనం, మువట్టుపుళ, వండిపెరియార్ ప్రాంతాలతో వ్యాపారం చేయడానికి వలస వచ్చారు. 17వ శతాబ్దంలో పశ్చిమాన కాయంకుళం, అలప్పుళ వంటి ప్రదేశాలతో వాణిజ్య సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. సామూతిరిల కాలంలోనే మరక్కార్ బిరుదు సృష్టించబడింది. నాల్గవ వాడైన కుంజలి మరక్కార్ కాలంలో ముస్లిం ప్రభావం గరిష్ట స్థాయికి చేరుకుంది.
అరేబియా సముద్రంలో సముద్ర ఆధిపత్యం
[మార్చు]అరక్కల్ అలీ రాజులు తమ నావికాదళాన్ని బాగా ఉపయోగించుకున్నారు. ఐదవ పాలకుడు అలీ మూసా సా.శ. 1183-84లో మాల్ద్వీప్ (మాల్దీవులు) దీవులను జయించినట్లు చెబుతారు. సాధారణంగా ఈ రాజులను ఆది రాజా (మొదటి రాజు), ఆழி రాజా (సముద్రాల అధిపతి), అలీరాజా (గొప్ప రాజు), ఆలి రాజా వంటి వివిధ బిరుదులతో పిలిచేవారు. ఇది మొదటి రాజు మమ్మలి నుండి వచ్చిన మూలాన్ని సూచిస్తుంది. మాల్దీవులు, లక్షద్వీప్ (లక్కదీవ్స్) తో ఉన్న సంబంధం పోర్చుగీసు వారికి, ఇతర యూరోపియన్లకు బాగా తెలుసు. మినికాయ్ను లక్కదీవ్స్ సమూహం నుండి వేరుచేసే 9° ఛానల్ను 'మమ్మలి ఛానల్' అని పిలిచేవారు. 16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో కూడా మాల్దీవుల రాజు ఈ వంశానికి సామంతుడిగా ఉండేవారు. 16వ శతాబ్దంలో కోలత్తిరిల నుండి అలీ రాజులు పొందిన లక్షద్వీప్ దీవుల జాగీర్ ఈ వంశ హోదాను పెంచింది.[27] కన్నూర్ (కాననూర్) సమర్థవంతమైన ముస్లిం తలసోక్రసీ (సముద్ర ఆధిపత్యం) గా ఉండేది. అలీ రాజుల మతపరమైన గుర్తింపు వారి రాజకీయ ప్రాముఖ్యతలో కీలక పాత్ర పోషించిందని చెప్పవచ్చు. పదహారవ శతాబ్దం అంతటా పశ్చిమ ఆసియా నుండి గుర్రాలను దిగుమతి చేసుకోవడం ద్వారా వచ్చిన ఆదాయానికి, అలీ రాజుల రాజకీయ శక్తికి సంబంధం ఉంది.[28]
మైసూర్ రాజ్యంతో సంబంధాలు
[మార్చు]హైదర్ అలీ సైన్యానికి నావికాదళ అధిపతిగా నియమితుడైన తర్వాత, అలీ రాజా కున్హి అంసా II దురదృష్టవంతుడైన మాల్దీవుల సుల్తాన్ హసన్ ఇజ్జుద్దీన్ను బంధించి, కళ్ళు తీయించి హైదర్ అలీకి అప్పగించారు. ఆయన మాల్దీవుల సుల్తాన్ ముహమ్మద్ ఇమాదుద్దీన్ III ను కూడా ఓడించారు. ఆయన చెరలోనే మరణించారు.[29]
అరక్కల్ విదేశీ సంబంధాలు
[మార్చు]1777లో మైసూర్ సుల్తానేట్కు చెందిన హైదర్ అలీ మిత్రుడు అలీ రాజా కున్హి అంసా II ఒట్టోమన్లకు ఒక లేఖ పంపారు. రెండు వందల నలభై సంవత్సరాల క్రితం హదీమ్ సులేమాన్ పాషా ద్వారా ఈ ప్రాంతానికి ఒట్టోమన్ సహాయం ఎలా అందిందో అందులో ప్రస్తావించారు. గత నలభై ఏళ్లుగా వివిధ శత్రు శక్తులకు వ్యతిరేకంగా తమ అధికారం కోసం రాజవంశం పోరాడుతోందని అలీ రాజా కున్హి అంసా II పేర్కొన్నారు. బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి వ్యతిరేకంగా సహాయం కోరారు. రెండు సంవత్సరాల తర్వాత 1780లో రెండవ ఆంగ్లో-మైసూర్ యుద్ధం సమయంలో పోర్చుగీస్, బ్రిటిష్ ఆక్రమణలకు వ్యతిరేకంగా అత్యవసర సహాయం కోరుతూ ఆయన సోదరి అలీ రాజా బీవీ జునుమాబే II మరొక లేఖ పంపారు.[30]
అరక్కల్ మ్యూజియం
[మార్చు]
అరక్కల్ కెట్టు (అరక్కల్ ప్యాలెస్) లోని దర్బార్ హాల్ విభాగం అరక్కల్ రాజవంశ కాలం నాటి కళాఖండాలను ఉంచే మ్యూజియంగా మార్చబడింది. కేరళ ప్రభుత్వం 9,000,000 రూపాయల వ్యయంతో ఈ పనిని చేపట్టింది. ఈ మ్యూజియం 2005 జూలైలో ప్రారంభమైంది.
అరక్కల్ కెట్టు అరక్కల్ ట్రస్ట్ ఆధీనంలో ఉంది. ఇందులో అరక్కల్ రాజ కుటుంబ సభ్యులు కొందరు ఉన్నారు. మలబార్ చరిత్రలో ప్రముఖ పాత్ర పోషించిన అరక్కల్ కుటుంబ వారసత్వాన్ని పరిరక్షించడానికి ప్రభుత్వం ప్రత్యేక శ్రద్ధ తీసుకుంది. అరక్కల్ ట్రస్ట్ నామమాత్రపు ప్రవేశ రుసుమును వసూలు చేస్తుంది.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Logan, William (2006). Malabar Manual, Mathrubhumi Books, Calicut. ISBN 978-81-8264-046-7
- 1 2 Malabar Manual, Volume 1, William Logan
- ↑ Kerala Muslim History – P A Syed Mohammed
- ↑ A. Sreedhara Menon (1967). A Survey of Kerala History. Sahitya Pravarthaka Co-operative Society. p. 204.
- ↑ N. S. Mannadiar (1977). Lakshadweep. Administration of the Union Territory of Lakshadweep. p. 52.
- ↑ Ke. Si. Māmmanmāppiḷa (1980). Reminiscences. Malayala Manorama Pub. House. p. 75.
- ↑ "Madayi Mosque". the original నుండి 29 September 2013 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 25 September 2013.
- 1 2 3 Kerala District Gazetteers: Malappuram, A. Sreedhara Menon, Superintendent of Govt. Presses, 1972, p. 92
- ↑ "Kerala: Head of Arakkal royal family dies | Kozhikode News - Times of India". The Times of India. 30 November 2021.
- ↑ Truhart, Peter [in జర్మన్] (2017-10-23). Regents of Nations / Regenten der Nationen, Part 2, Asia, Australia-Oceania / Asien, Australien-Ozeanien (in జర్మన్). Walter de Gruyter GmbH & Co KG. p. 1504. ISBN 978-3-11-161625-4.
- ↑ Fuller, C. J. (March 1976). "Kerala Christians and the Caste System". Man. New Series. 11 (1). Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland: 53–70. doi:10.2307/2800388. JSTOR 2800388.
- ↑ P. P., Razak Abdul "Colonialism and community formation in Malabar: a study of muslims of Malabar" Unpublished PhD thesis (2013) Department of History, University of Calicut
- ↑ Sethi, Atul (24 June 2007). "Trade, not invasion brought Islam to India". Times of India. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 24 September 2014.
- ↑ Katz 2000; Koder 1973; Thomas Puthiakunnel 1973; David de Beth Hillel, 1832; Lord, James Henry 1977.
- ↑ Varghese, Theresa (2006). Stark World Kerala (in ఇంగ్లీష్). Stark World Pub. ISBN 9788190250511.
- ↑ Kumar, Satish (27 February 2012). India's National Security: Annual Review 2009 (in ఇంగ్లీష్). Routledge. ISBN 9781136704918.
- ↑ Minu Ittyipe; Solomon to Cheraman; Outlook Indian Magazine; 2012
- ↑ Jonathan Goldstein (1999). The Jews of China. M. E. Sharpe. p. 123. ISBN 9780765601049.
- ↑ Edward Simpson; Kai Kresse (2008). Struggling with History: Islam and Cosmopolitanism in the Western Indian Ocean. Columbia University Press. p. 333. ISBN 978-0-231-70024-5. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 24 July 2012.
- ↑ Uri M. Kupferschmidt (1987). The Supreme Muslim Council: Islam Under the British Mandate for Palestine. Brill. pp. 458–459. ISBN 978-90-04-07929-8. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 25 July 2012.
- ↑ Husain Raṇṭattāṇi (2007). Mappila Muslims: A Study on Society and Anti Colonial Struggles. Other Books. pp. 179–. ISBN 978-81-903887-8-8. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 25 July 2012.
- ↑ Prange, Sebastian R. Monsoon Islam: Trade and Faith on the Medieval Malabar Coast. Cambridge University Press, 2018. 98.
- ↑ Pg 58, Cultural heritage of Kerala: an introduction, A. Sreedhara Menon, East-West Publications, 1978
- ↑ "History". lakshadweep.nic.in. the original నుండి 14 మే 2012 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 1 ఆగస్టు 2012.
- ↑ Charles Alexander Innes (1908). Madras District Gazetteers Malabar (Volume-I). Madras Government Press. pp. 423–424.
- ↑ Kerala Source Book. India, Cruz Consultants for Kerala NRI Association, 2003. p25.
- ↑ Kurup, KKN (1970). "Ali Rajas of Cannanore, English East India Company and Laccadive Islands". Proceedings of the Indian History Congress. 32: 44–53. JSTOR 44138504. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 12 January 2024.
- ↑ Prange, Sebastian. Monsoon Islam: Trade and Faith on the Medieval Malabar Coast.
- ↑ Logan, William. Malabar Manual. Vol. 1. p. 408.
- ↑ Özcan, Azmi (1997). Pan-Islamism: Indian Muslims, the Ottomans and Britain, 1877-1924. BRILL. ISBN 9004106324.