Jump to content

అలిసియా గార్జా

వికీపీడియా నుండి

అలిసియా గార్జా (జననం జనవరి 4, 1981) అమెరికన్ పౌర హక్కుల కార్యకర్త, రచయిత్రి, బ్లాక్ లైవ్స్ మ్యాటర్ ఉద్యమానికి సహ వ్యవస్థాపకురాలు. నల్లజాతి మహిళలు, ఎల్జీబీటీక్యూ+ ప్రజలు, వలసదారులతో సహా అణగారిన వర్గాలను ప్రభావితం చేసే సమస్యలపై ప్రత్యేక దృష్టి సారించిన ఆమె సామాజిక, జాతి న్యాయం కోసం గుర్తింపు పొందిన న్యాయవాది. గార్జా రచయిత, ప్రజా వక్త కూడా. ఆమె జాతి, లింగం, సామాజిక న్యాయానికి సంబంధించిన సమస్యలపై విస్తృతంగా రాశారు, ఆమె రచనలు అనేక ప్రచురణలలో కనిపించాయి. ఆమె సంపాదకీయ రచనను టైమ్, మైక్, మేరీ క్లెయిర్, ఎల్లే, ఎసెన్స్, ది గార్డియన్, ది నేషన్, ది ఫెమినిస్ట్ వైర్, రోలింగ్ స్టోన్, హఫ్పోస్ట్, ట్రూత్అవుట్ ప్రచురించాయి.[1]

గార్జా నేషనల్ డొమెస్టిక్ వర్కర్స్ అలయన్స్, బ్లాక్ ఫ్యూచర్స్ ల్యాబ్ వంటి సంస్థలతో కలిసి పనిచేశారు, ఇది నల్లజాతి సమాజాలకు రాజకీయ శక్తిని నిర్మించడంపై దృష్టి పెడుతుంది. వ్యవస్థాగత మార్పును సృష్టించడానికి, అసమానతలను సవాలు చేయడానికి ఉద్దేశించిన కమ్యూనిటీ ఆర్గనైజింగ్ ప్రయత్నాలు, కార్యక్రమాలలో ఆమె నిమగ్నమయ్యారు.

గార్జా ఫార్వర్డ్ టుగెదర్ ఓక్లాండ్ శాఖ, బ్లాక్ ఆర్గనైజింగ్ ఫర్ లీడర్షిప్ అండ్ డిగ్నిటీ, ఓక్లాండ్ స్కూల్ ఆఫ్ యూనిటీ అండ్ లిబరేషన్ / సోల్ బోర్డు సభ్యురాలిగా పనిచేశారు.

ప్రారంభ జీవితం, విద్యాభ్యాసం

[మార్చు]

గార్జా కాలిఫోర్నియాలోని ఓక్లాండ్ లో ఒంటరి తల్లికి జన్మించారు. ఆమె కుటుంబం మొదట శాన్ రాఫెల్, తరువాత టిబురాన్ లో నివసించింది, పురాతన వస్తువుల వ్యాపారాన్ని నిర్వహించింది, తరువాత ఆమె సోదరుడు జోయ్ సహాయంతో, ఆమె కంటే ఎనిమిదేళ్ళు చిన్నది.

గార్జా ఫార్వర్డ్ టుగెదర్ ఓక్లాండ్ శాఖ, బ్లాక్ ఆర్గనైజింగ్ ఫర్ లీడర్షిప్ అండ్ డిగ్నిటీ, ఓక్లాండ్ స్కూల్ ఆఫ్ యూనిటీ అండ్ లిబరేషన్ / సోల్ బోర్డు సభ్యురాలిగా పనిచేశారు.

గుర్తింపు, పురస్కారాలు

[మార్చు]

గార్జా 25, 45 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు గల ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ అచీవర్స్ రూట్ 100 జాబితాలో గుర్తింపు పొందారు. పొలిటికల్ 50 2015 గైడ్ టు థింకర్స్, డోర్స్, విజనరీస్ తో పాటు కల్లర్స్ అండ్ టోమెటీలో కూడా ఆమె గుర్తింపు పొందారు.

గార్జా శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో బే గార్డియన్ నుండి లోకల్ హీరో అవార్డును అందుకున్నారు. శాన్ఫ్రాన్సిస్కోలో జాత్యహంకారం, జాత్యహంకారానికి వ్యతిరేకంగా ఆమె చేసిన కృషికి గాను హార్వే మిల్క్ డెమోక్రటిక్ క్లబ్ బయార్డ్ రుస్టిన్ కమ్యూనిటీ యాక్టివిస్ట్ అవార్డును రెండుసార్లు అందుకున్నారు. ఆమెకు సెంటర్ ఫర్ మీడియా జస్టిస్ నుంచి జీన్ గౌనా కమ్యూనికేషన్ జస్టిస్ అవార్డు కూడా లభించింది.

2015 లో, గార్జా, కల్లర్స్, టోమెటి ది అడ్వొకేట్ పర్సన్ ఆఫ్ ది ఇయర్ కోసం తొమ్మిది మంది రన్నరప్లలో ఉన్నారు.[2]

2017లో గార్జా, పాట్రిస్సే కల్లర్స్, ఓపల్ టోమెటిలకు సిడ్నీ శాంతి బహుమతి లభించింది.

2018 లో, గార్జా అట్లాంటిక్ ఫెలోస్ ఫర్ రేసియల్ ఈక్విటీ (ఎఎఫ్ఆర్ఇ) ప్రారంభ బృందంలో పేరు పొందారు. 29 మంది అట్లాంటిక్ ఫెలోల ఈ మొదటి బృందం యు.ఎస్, దక్షిణాఫ్రికాలో జాత్యహంకారాన్ని సవాలు చేయడం, శ్వేతజాతి జాతీయవాదం, ఆధిపత్యం పెరుగుదలకు విఘాతం కలిగించడంపై దృష్టి పెడుతుంది.

2020లో ఫార్చ్యూన్ మ్యాగజైన్ '40 అండర్ 40' జాబితాలో 'గవర్నమెంట్ అండ్ పాలిటిక్స్' కేటగిరీ కింద గార్జాకు చోటు దక్కింది.

2020 లో, గార్జా టైమ్ మ్యాగజైన్ 2020 100 అత్యంత ప్రభావవంతమైన వ్యక్తుల జాబితాలో చేర్చబడింది, 2020 నవంబరు 23 న బిబిసి ప్రకటించిన 100 మంది మహిళల జాబితాలో చేర్చబడింది.

2020 లో, గార్జా ఫాస్ట్ కంపెనీ క్వీర్ 50 జాబితాలో 32 వ స్థానంలో ఉన్నారు. 2022లో ఆమె ఈ జాబితాలో 40వ స్థానంలో నిలిచింది.

వ్యక్తిగత జీవితం

[మార్చు]

2004 లో, గార్జా తన కుటుంబానికి వింతగా బయటకు వచ్చింది. కమ్యూనిటీ యాక్టివిస్ట్ అయిన మలాచి గార్జాను 13 ఏళ్ల క్రితం వివాహం చేసుకుంది. ఇద్దరూ 2004 లో కలుసుకున్నారు, 2008 లో వివాహం చేసుకున్నారు, 2021 లో వారి సంబంధాన్ని ముగించినట్లు ప్రకటించే వరకు ఓక్లాండ్లో నివసించారు.[3]

జూన్ జోర్డాన్ "నా హక్కుల గురించి కవిత" నుండి ప్రేరణ పొందిన గార్జా ఛాతీ పచ్చబొట్టులో "నేను తప్పు చేయలేదు: తప్పు నా పేరు కాదు. నా పేరు నా స్వంతం" #బ్లాక్ లైవ్స్ మ్యాటర్, ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ సంస్కృతి లోతైన మూలాల మధ్య లోతైన సంబంధాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

2018 లో, గార్జా తల్లి గ్లియోబ్లాస్టోమాతో మరణించింది.

మూలాలు

[మార్చు]
  1. Imani, Blair (2018). Modern HERstory. California: Ten Speed Press. pp. 24. ISBN 978-0-399-58223-3.
  2. Heinrichs, Ann (2019-04-18). "LCC from December 2018-February 2019 Lists". Theology Cataloging Bulletin. 27 (2): 8–13. doi:10.31046/tcbv27no2_725. ISSN 1548-8497.
  3. Gurtler, Bridget (2019-12-31), "Cecile Richards: Leading Planned Parenthood in the New Millennium", Junctures in Women's Leadership, Rutgers University Press, pp. 177–194, retrieved 2025-02-08