అళకత్తు పద్మనాభ కురుప్
అళకత్తు పద్మనాభ కురుప్ | |
|---|---|
 | |
| జననం | 1869 ఫిబ్రవరి 15 |
| మరణం | 1931 నవంబరు 6 (వయసు: 62) |
| పౌరసత్వం | భారతీయ |
| Notable work | రామచంద్రవిలాసం, గంధర్వవిజయం, ప్రభుశక్తి |
| భాగస్వామి | భాగీరథి కుంజమ్మ |
| తల్లిదండ్రులు | కొచ్చుకుంజు కుంజమ్మ, నారాయణన్ ఎంబ్రాధిరి |
అళకత్తు పద్మనాభ కురుప్ (15 ఫిబ్రవరి 1869 – 6 నవంబర్ 1931), సంస్కృతం, మలయాళం భాషల్లో ప్రసిద్ధ పండితుడు. ఆయన తొలి మలయాళ పురాణ పద్యకావ్యం రామచంద్రవిలాసం రచించాడు.
జీవిత చరిత్ర
[మార్చు]ఆయన అళకత్తు కుటుంబంలో నారాయణన్ ఎంబ్రాధిరి, కొచ్చుకుంజు కుంజమ్మ దంపతులకు మాతృస్వామ్య పద్ధతిలో జన్మించాడు. అతనికి అళకత్తు పల్లియాడి ఈశ్వరన్ పద్మనాభన్ అని నామకరణం చేశారు.[1]
ఆయన తన తండ్రి వద్ద హిందీ భాషలో కూడా శిక్షణ పొందాడు. తులసీదాస్ రచించిన రామచరితమానస్ చదివిన తర్వాత అళకత్తు పద్మనాభన్ కురుప్ రాముడికి గొప్ప భక్తుడయ్యాడు. అతని భక్తి రామచంద్రవిలాసం పురాణాన్ని స్వరపరచడానికి ప్రభావితం చేసింది. ఆయన తన తండ్రి వద్ద హిందీ భాషలో కూడా శిక్షణ పొందాడు. తులసీదాస్ రచించిన రామచరితమానస్ చదివిన తర్వాత అళకత్తు పద్మనాభన్ కురుప్ రాముడికి గొప్ప భక్తుడయ్యాడు. అతని భక్తి రామచంద్రవిలాసం పురాణాన్ని స్వరపరచడానికి ప్రభావితం చేసింది.[1]
రామచంద్రవిలాసం కూర్పు నియమాలన్నింటికీ ఖచ్చితంగా కట్టుబడి ఉన్న మొదటి మలయాళం పురాణం. ఇందులో 21 సర్గలు, 1832 శ్లోకాలు, 'చిత్రసర్గం' ఉన్నాయి. ఈ పద్యం ఇతివృత్తం ఉత్తరకాండం మినహాయించి రామాయణం ఆధారంగా రూపొందించబడింది.
ఈ రచయిత చేసిన తొలి ప్రయత్నం కావడంతో మలయాళ సాహిత్యంలో, ముఖ్యంగా మహాకావ్యాల్లో రామచంద్రవిలాసం ఒక మైలురాయిగా నిలిచింది. ఇతిహాస రచనకు మలయాళంలో తగిన సారం లేదనే నమ్మకంతో అప్పటి వరకు మహాకావ్యాలు సంస్కృతంలోనే రాయబడ్డాయి. అళకత్తు ఈ పనిని 1894లో ప్రారంభించాడు, కానీ దానిని పూర్తి చేయడానికి కొన్ని సంవత్సరాలు పట్టింది.[1]
ఈ రచన సమయంలో పూర్తిగా కొత్త రచనపై పాఠకుల అభిప్రాయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, అతను 8 సర్గలు కలిగిన రామచంద్రవిలాసం ప్రారంభ ముసాయిదాను అప్పటి ప్రసిద్ధ వార్తాపత్రిక 'మలయాళీ'లో అనామకంగా ప్రచురించాడు. నిరాశపరిచే విధంగా పాఠకుల నుండి అతనికి ఎలాంటి స్పందన రాలేదు. కాబట్టి అళకత్తు తన అభిప్రాయాన్ని కోరుతూ కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్కు ఒక లేఖ పంపాడు, వార్తాపత్రికలో ప్రచురితమైన రామచంద్రవిలాసం తనచే స్వరపరచబడిందని తెలియజేశాడు. కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్ అతని పనిని అభినందిస్తూ స్పందించాడు. ఇది మలయాళం సాహిత్యంలో ఒక మలుపు అవుతుందని, మిగిలిన పనిని పూర్తి చేయమని అళకత్తును ప్రోత్సహించాడు.
1905లో అళకత్తు రామచంద్రవిలాసం కూర్పును పూర్తి చేసి 'మలయాళీ' పత్రికలో ప్రచురించాడు. తన పనిని సమీక్షించడానికి, సూచనలు అందించడానికి తన శ్రేయోభిలాషి ఎ. ఆర్. రాజరాజ వర్మను ఆశ్రయించాడు. ఎ. ఆర్. రాజరాజ వర్మ సూచనలను చేర్చిన తర్వాత రామచంద్రవిలాసం తుది ముసాయిదా 1907లో 'అవతారిక'లో ప్రచురించబడింది.
[1] రామచంద్రవిలాసం నియో-క్లాసికల్ ఇతిహాస లక్షణాలన్నింటినీ కలిగి ఉంది. పద్యం ముందుమాటలో కవి భోజచంపును తన నమూనాగా ప్రకటించాడు. పలువురు సంస్కృత పండితుల భావాలను తాను స్వీకరించినట్లు కూడా పేర్కొన్నాడు. అయినప్పటికీ మలయాళ సాహిత్య చరిత్రలో రామచంద్రవిలాసం తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక స్థానాన్ని కలిగి ఉంది.
అళకత్తు పద్మనాభ కురుప్ ఆట్టకథ, నాటకం, కిళిప్పాట్టు, ఖండకావ్యం, బాలసాహిత్యాల్లో కూడా విశేషకృషి చేశాడు. ఆయన ప్రసిద్ధ రచనలలో 'గంధర్వవిజయం' (ఆట్టకథ), 'మీనకేతన చరితం' (నాటకం), 'ప్రభుశక్తి' (ఖండకావ్యం), 'కువలయాశ్వీయం' (కిళిప్పాట్టు) ఉన్నాయి. ఆయన సంస్కృత గ్రంథాలను మలయాళంలోకి అనువదించాడు.[1] 1894లో అళకత్తు 'పల్లిక్కల్ పుతియావీతిల్ భాగీరథి కుంజమ్మ'ను వివాహం చేసుకున్నాడు, ఈ దంపతులకు 8 మంది సంతానం. ఆయన కొల్లం లోని చవర ప్రభుత్వ ఉన్నత పాఠశాలలో సంస్కృతం ఉపాధ్యాయుడిగా పనిచేశాడు, తరువాత సర్వీసు నుండి 'మున్షీ'గా పదవీ విరమణ పొందాడు.[1]
మలయాళ సాహిత్యంలో ఆయన కృషి విశేషమైనప్పటికీ దురదృష్టవశాత్తూ ఈ కవి జీవితం గురించి చరిత్రలో పెద్దగా వివరాలు నమోదు కాలేదు.
ఇవి కూడా చదవండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 3 4 5 6 "Azhakathu Padmanabha Kurup". Kerala Sahitya Akademi. Retrieved 19 December 2018.