అవతార్ నారాయణ్ గుజ్రాల్
లాలా అవతార్ నారాయణ్ గుజ్రాల్ (మ. 1976), పంజాబ్ కు చెందిన భారతీయ రాజకీయ నాయకుడు. ఆయన భారతదేశ 12వ ప్రధాన మంత్రి ఐ. కె. గుజ్రాల్ తండ్రి. ఆయన కొన్ని నెలల పాటు పాకిస్తాన్ రాజ్యాంగ సభ పశ్చిమ పంజాబ్ ముస్లిమేతర జనాభాకు ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. ఆయన మనవడు నరేష్ గుజ్రాల్ కూడా భారతదేశంలో రాజకీయవేత్త.
వ్యక్తిగత జీవితం
[మార్చు]అవతార్ నారాయణ్ గుజ్రాల్ జీలం కు ఇరవై ఐదు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న పరీ దర్వాజా అనే కుగ్రామంలో జన్మించాడు, అతను తన తండ్రి దునీ చంద్ ను పదహారు సంవత్సరాల వయస్సులో బుబోనిక్ ప్లేగు కారణంగా కోల్పోయాడు.[1] ఆయన డి. ఎ. వి. లాహోర్ పూర్వ విద్యార్ధి, జమ్మూ నుండి ఉన్నత మాధ్యమిక విద్యను పూర్తి చేశాడు. ఆయన వృత్తిరీత్యా న్యాయవాది.[1] ఆయన పుష్పను వివాహం చేసుకున్నాడు.[1]
ఆర్య సమాజ్ ఉద్యమం నుండి, ముఖ్యంగా లాలా లజపతిరాయ్ నుండి ప్రేరణ పొందిన హిందూ సంస్కరణవాదిగా ఆయనను ఐ.కె.గుజ్రాల్ అభివర్ణించాడు.[1]
రాజకీయ జీవితం
[మార్చు]బ్రిటిష్ ఇండియా
[మార్చు]ఆయన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ జీలం విభాగానికి జిల్లా అధ్యక్షుడిగా పనిచేసాడు.[1] విధ్వంసక కార్యకలాపాలకు పాల్పడినందుకు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆయనను చాలాసార్లు జైలుకు పంపింది.[1]
పాకిస్తాన్
[మార్చు]1946లో భారతదేశానికి కేబినెట్ మిషన్ భారతదేశాన్ని విభజించాలని నిర్ణయించడంతో, ఆయన పాకిస్తాన్లోనే ఉండాలని ఎంచుకున్నాడు; జీలంకు చెందిన న్యాయవాది, ప్రముఖ లీగ్ రాజకీయ నాయకుడు గజన్ఫర్ అలీ ఖాన్ అతనికి సామరస్యపూర్వక వాతావరణం ఉండేలా చూసుకున్నాడు.[2] 1947 జూలై 4న, ఆయనను (ఇంకా విభజించబడని) పంజాబ్ అసెంబ్లీలోని ముస్లిమేతర సభ్యులు పాకిస్తాన్ రాజ్యాంగ సభకు ఎన్నుకున్నారు;[3] [a] ఆగస్టు 10న జరిగిన ప్రారంభ సమావేశానికి ఆయన హాజరయ్యాడు.[4]
మూడు రోజుల తరువాత, రాజ్యాంగ సభలోని ముస్లిమేతర సభ్యులు కరాచీలోని ఆయన ఇంట్లో సమావేశమై, "పాకిస్తాన్ కాంగ్రెస్"ను స్థాపించారు; ఆయన చీఫ్ విప్గా ఎన్నికయ్యాడు.[1] త్వరలోనే, పాకిస్తాన్ మొదటి ప్రధాన మంత్రి లియాఖత్ అలీ ఖాన్, పాకిస్తాన్కు వలస వెళ్లాలనుకునే ముస్లింల భద్రతను నిర్ధారించడానికి ఆయనను ఢిల్లీకి పంపారు. ఆయన కొంతకాలం కరాచీలో తన కొడుకుతో కలిసి ఉన్నాడు.
భారతదేశం
[మార్చు]జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ ఆదేశాల మేరకు జలంధర్ లో స్థిరపడిన అవతార్ నారాయణ్ గుజ్రాల్, పంజాబ్ పారిశ్రామిక ట్రిబ్యునల్ లో న్యాయమూర్తిగా నియమితులయ్యాడు.[5]
మరణం
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 3 4 5 6 7 Gujral, I. K. (2011). Matters of Discretion: an autobiography (in ఇంగ్లీష్). Penguin Books. pp. 17–18, 23, 28–30. ISBN 978-938048080-0. ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని
<ref>ట్యాగు; ":0" అనే పేరును విభిన్న కంటెంటుతో అనేక సార్లు నిర్వచించారు - ↑ Nair, Neeti (2011). "Memory and the Search for Meaning in Post-Partition Delhi". Changing Homelands: Hindu Politics and the Partition of India (in ఇంగ్లీష్). Harvard University Press. pp. 220–224. ISBN 9780674057791.
- ↑ "Punjab Speaker Defeated: Pakistan Assembly". Times of India. 5 July 1947. p. 8. ProQuest 347195954.
- ↑ Constituent Assembly of Pakistan Debates: Sunday, 10th August, 1947 (in ఇంగ్లీష్). Vol. I (1). Lahore: Government of Pakistan. 1947. pp. 3–4.
- ↑ Shukla, Rajeev (2022). Scars Of 1947: Real Partition Stories (in ఇంగ్లీష్). Penguin Random House India Private Limited. ISBN 9789354924101.
- ↑ "Former ambassador to Moscow K.P.S. Menon awarded the Lenin Prize". India Today (in ఇంగ్లీష్). 13 March 2014. Retrieved 2022-12-29.
గమనికలు
[మార్చు]- ↑ He was nominated by the Congress; his fellow victors were Bhim Sen Sachar (Congress) and Ganga Saran (Ind.)