అషర్మాన్ సిండ్రోమ్
| Asherman syndrome | |
|---|---|
| ఇతర పేర్లు | Intrauterine adhesions (IUA); intrauterine synechiae; uterine/cervical atresia, traumatic uterine atrophy, sclerotic endometrium, endometrial sclerosis[1] |
 | |
| Drawing of Asherman's syndrome showing scarring within the uterus | |
| ప్రత్యేకత | Gynecology |
| లక్షణాలు | Menstrual bleeding, pain with menstruation, recurrent miscarriages, infertility[2] |
| సంక్లిష్టతలు | Preterm birth, రిటెయిన్డ్ ప్లేసెంటా[2] |
| రకాలు | Mild, moderate, severe[2] |
| రోగనిర్ధారణ పద్ధతి | Saline sonography, hysterosalpingography, hysteroscopy, MRI[2] |
| భేదాత్మక రోగనిర్థారణ పద్ధతి | Polycystic ovarian disease, pelvic inflammatory disease, cervical stenosis, low thyroid, premature menopause[2] |
| చికిత్స | Surgery, estrogen[2] |
| తరుచుదనము | 1.5% to 46% of infertile women[2][3] |
అషర్మాన్ సిండ్రోమ్ (AS) అనేది గర్భాశయం లేదా గర్భాశయంలోని అంటుకునే (స్కార్ టిష్యూ) రూపాలు, ఫలితంగా లక్షణాలు సంభవిస్తాయి. లక్షణాలు ఋతు రక్తస్రావం తగ్గడం, ఋతుస్రావం తో నొప్పి, పునరావృత గర్భస్రావాలు లేదా వంధ్యత్వం ఉండవచ్చు.[2]
దీనికి కారణం సాధారణంగా గర్భాశయ శస్త్రచికిత్స, గర్భం తర్వాత విస్తరణ, క్యూరేటేజ్ వంటివి, అయితే ఇది క్షయవ్యాధి లేదా స్కిస్టోసోమియాసిస్ వంటి అంటువ్యాధుల వల్ల కూడా సంభవించవచ్చు. ప్రమాద కారకాలలో గర్భధారణ సమయంలో మావి ఇంక్రెటా ఉంటాయి.[2] సెలైన్ సోనోగ్రఫీ, హిస్టెరోసాల్పింగోగ్రఫీ, హిస్టెరోస్కోపీ లేదా ఎంఆర్ఐ ద్వారా రోగ నిర్ధారణ జరుగుతుంది.[2] దీనిని తేలికపాటి, మితమైన లేదా తీవ్రమైనదిగా వర్గీకరించవచ్చు.[2] లక్షణాలు లేకుండా అంటుకునే లక్షణాలు ఉంటే, దానిని "లక్షణరహిత గర్భాశయ అంతర్గత అంటుకునే లక్షణాలు" అని పిలుస్తారు.[3]
చికిత్స సాధారణంగా మచ్చ కణజాలాన్ని కత్తిరించడానికి హిస్టెరోస్కోప్ ఉపయోగించి శస్త్రచికిత్స ద్వారా జరుగుతుంది నివారణ పద్ధతుల్లో గర్భాశయం లోపల ఐయుడి లేదా బెలూన్ వాడకం ఉంటాయి. పునరావృతమవడాన్ని నివారించడానికి శస్త్రచికిత్స సమయంలో ఈస్ట్రోజెన్ కూడా ఉపయోగించబడింది.[2][3] చికిత్స ఉన్నప్పటికీ మహిళలకు పిల్లలు పుట్టడంలో ఇబ్బంది ఉండవచ్చు, గర్భం దాల్చిన వారికి ముందస్తు జననం లేదా మాయను నిలుపుకోవచ్చు.[2] మూమూల కణాలు అధ్యయనం చేస్తున్నారు..[2]
అషర్మాన్ సిండ్రోమ్ వంధ్యత్వానికి సంబంధించి పరిశోధించిన మహిళల్లో 1.5% నుండి 46% వరకు కనుగొనబడింది. గర్భస్రావం తరువాత సంవత్సరంలో రేటు సుమారు 20% ఉంటుంది. ఈ పరిస్థితి మొదటి నివేదికను 1894లో హెన్రిచ్ ఫ్రిట్ష్ ప్రచురించగా, 1950 వరకు జోసెఫ్ అషర్మాన్ పూర్తి వివరణ ఇవ్వలేదు.[3]