ఆండ్రూ జాక్సన్

Military campaigns
of Andrew Jackson
Military campaigns; of Andrew Jackson
	Portrait of Jackson, painted by Rembrandt Peale in Washington, D.C. in 1819
	Nashville Mobile Ft. Barrancas St. Marks New; Orleans Pensacola Horseshoe Bend Emuckfaw and; Enotachopo Creek Talladega Creek War War of 1812 First Seminole War

Andrew Jackson
Andrew Jackson
	Portrait c. 1835
7th President of the United States
	In office; March 4, 1829 – March 4, 1837
Vice President	John C. Calhoun; (1829–1832); None (1832–1833); Martin Van Buren; (1833–1837);
అంతకు ముందు వారు	John Quincy Adams
తరువాత వారు	Martin Van Buren
United States Senator; from Tennessee
	In office; March 4, 1823 – October 14, 1825
అంతకు ముందు వారు	John Williams
తరువాత వారు	Hugh Lawson White
	In office; September 26, 1797 – April 1, 1798
అంతకు ముందు వారు	William Cocke
తరువాత వారు	Daniel Smith
Military Governor of Florida
	In office; March 10, 1821 – December 31, 1821
Appointed by	James Monroe
అంతకు ముందు వారు	José María Coppinger (Spanish East Florida); José María Callava (Spanish West Florida);
తరువాత వారు	William Pope Duval (as Territorial Governor)
Justice of the Tennessee Superior Court
	In office; June 1798 – June 1804
Appointed by	John Sevier
అంతకు ముందు వారు	Howell Tatum
తరువాత వారు	John Overton
Member of the U.S. House of Representatives; from Tennessee's at-large district
	In office; December 4, 1796 – September 26, 1797
అంతకు ముందు వారు	James White (Delegate from the Southwest Territory)
తరువాత వారు	William C. C. Claiborne
వ్యక్తిగత వివరాలు
జననం	1767 మార్చి 15; Waxhaw Settlement between North Carolina and South Carolina, British America
మరణం	1845 జూన్ 8 (వయసు: 78); Nashville, Tennessee, U.S.
సమాధి స్థలం	The Hermitage
రాజకీయ పార్టీ	Democratic (1828–1845)
ఇతర రాజకీయ; పదవులు	Democratic-Republican (before 1825); Jacksonian (1825–1828);
జీవిత భాగస్వామి	Rachel Donelson (m. 1794; died 1828)
సంతానం	Andrew Jackson Jr.
వృత్తి	Politician; lawyer; general;
పురస్కారాలు	Congressional Gold Medal; Thanks of Congress;
సంతకం
Military service
Allegiance	United States
Branch/service	United States Army
Rank	Major general (U.S. Army); Major general (U.S. Volunteers); Major general (Tennessee militia);
Unit	South Carolina Militia (1780–81); Tennessee Militia (1792–1821); United States Army (1814-1821)
Battles/wars	See list American Revolutionary War Battle of Hanging Rock; ; Creek War Battle of Talladega; Battles of Emuckfaw and Enotachopo Creek; Battle of Horseshoe Bend; ; War of 1812 Battle of Pensacola; Battle of New Orleans; ; First Seminole War Capture of St. Marks; Siege of Fort Barrancas; ; ;

ఆండ్రూ జాక్సన్ (1767 మార్చి 15, – 1845 జూన్ 8) 1829 నుండి 1837 వరకు ఏడవ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడు. ఆయన యుఎస్ ఆర్మీ జనరలు‌గా కీర్తిని పొందాడు. యుఎస్ కాంగ్రెసు ఉభయ సభలలో పనిచేశాడు. ఆయన అధ్యక్ష పదవి మీద ఆధిపత్యం వహించిన ఆయన రాజకీయ తత్వశాస్త్రం జాక్సోనియను ప్రజాస్వామ్యం పెరుగుదలకు ఆధారం అయ్యింది. జాక్సను వారసత్వం వివాదాస్పదమైనది: ఆయన పనిచేసే అమెరికన్లకు, రాష్ట్రాల యూనియను‌ను కాపాడటానికి న్యాయవాదిగా ప్రశంసించబడ్డాడు. ఆయన జాత్యహంకార విధానాలకు, ముఖ్యంగా స్థానిక అమెరికన్లకు విమర్శించబడ్డాడు.

జాక్సను అమెరికను విప్లవాత్మక యుద్ధానికి ముందు వలసరాజ్యాల కరోలినాసులో జన్మించాడు. ఆయన సరిహద్దు న్యాయవాది అయ్యాడు. రాచెలు డోనెల్సను రాబర్డ్సును వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆయన కొంతకాలం యు.ఎస్. ప్రతినిధుల సభ, యు.ఎస్. సెనేటులో టెన్నస్సీకు ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. రాజీనామా చేసిన తర్వాత ఆయన 1798 నుండి 1804 వరకు టెన్నస్సీ సుపీరియర్ కోర్టులో న్యాయమూర్తిగా పనిచేశాడు. జాక్సను తరువాత ది హెర్మిటేజు అని పిలువబడే ఒక తోటను కొనుగోలు చేశాడు. తన జీవితకాలంలో వందలాది యునైటెడు స్టేట్సు‌లో బానిసత్వం ఆఫ్రికను అమెరికన్ల బలవంతపు శ్రమ నుండి లాభం పొందిన ధనవంతుడైన ప్లాంటరు అయ్యాడు. 1801లో ఆయన టేనస్సీ మిలీషియాకు కల్నలు‌గా నియమితులయ్యారు. దాని కమాండరు‌గా ఎన్నికయ్యారు. 1813–1814 క్రీకు యుద్ధంలో ఆయన దళాలకు నాయకత్వం వహించారు. హార్సు‌షూ బెండు యుద్ధంలో గెలిచారు. ఫోర్టు జాక్సను ఒప్పందం మీద చర్చలు జరిపారు. దీని ప్రకారం స్థానిక క్రీకు జనాభా ప్రస్తుత అలబామా, జార్జియాలోని విస్తారమైన భూభాగాలను అప్పగించాల్సి వచ్చింది. బ్రిటిషు వారితో 1812 యుద్ధంలో 1815లో న్యూ ఓర్లీన్సు యుద్ధంలో జాక్సను విజయం ఆయనను జాతీయ హీరోగా చేసింది. తరువాత ఆయన మొదటి సెమినోలు యుద్ధంలో అమెరికా దళాలకు నాయకత్వం వహించారు. ఇది స్పెయిను నుండి ఫ్లోరిడాను విలీనానికి దారితీసింది. సెనేటు‌కు తిరిగి వచ్చే ముందు జాక్సను కొంతకాలం ఫ్లోరిడా మొదటి ప్రాదేశిక గవర్నరు‌గా పనిచేశారు. 1824 అధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేశారు. ఆయన ప్రజాదరణ పొందిన, ఎన్నికల ఓట్లలో బహుళత్వం గెలుచుకున్నాడు. కానీ ఏ అభ్యర్థి కూడా ఎన్నికల మెజారిటీని గెలుచుకోలేదు. హెన్రీ క్లే సహాయంతో, ప్రతినిధుల సభ జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్సును అధ్యక్షుడిగా ఎన్నుకుంది. జాక్సను మద్దతుదారులు ఆడమ్సు, క్లే (ఆడమ్సు మంత్రివర్గంలో చేరిన) మధ్య "అవినీతి బేరం" ఉందని ఆరోపించారు. 1830లలో డెమోక్రటికు పార్టీగా మారిన కొత్త రాజకీయ సంకీర్ణాన్ని సృష్టించడం ప్రారంభించారు.

జాక్సను 1828 మళ్ళీ పోటీ చేసి ఆడమ్సు‌ను తన బానిస వ్యాపారం, "క్రమరహిత" వివాహం వంటి సమస్యలు ఉన్నప్పటికీ భారీ మెజారిటీతో ఓడించాడు. 1830లో ఆయన భారతీయ తొలగింపు చట్టం మీద సంతకం చేశాడు. ఈ చర్యను జాతి ప్రక్షాళనగా అభివర్ణించారు. స్థానభ్రంశం చెందారు మిస్సిస్సిప్పికి తూర్పున ఉన్న వారి పూర్వీకుల మాతృభూమి నుండి వేలాది మంది స్థానిక అమెరికన్లను తొలగించారు. దీని ఫలితంగా వేలాది మంది మరణించారు. దీనిని కన్నీళ్ల బాట అని పిలుస్తారు. సౌతు కరోలినా సమాఖ్య ప్రభుత్వం నిర్దేశించిన అధిక రక్షణ సుంకాన్ని రద్దు చేస్తామని బెదిరించినప్పుడు జాక్సను సమాఖ్య యూనియను సమగ్రతకు సవాలును ఎదుర్కొన్నాడు. సుంకాన్ని అమలు చేయడానికి సైనిక బలగాలను ఉపయోగించాలని అతను బెదిరించాడు. కానీ అది సవరించబడినప్పుడు సంక్షోభం తొలగిపోయింది. 1832లో యునైటెడు స్టేట్సు రెండవ బ్యాంకు అవినీతి సంస్థ అని వాదిస్తూ దానిని తిరిగి అధికారం ఇవ్వడానికి కాంగ్రెసు చేసిన బిల్లును ఆయన వీటో చేశారు. సుదీర్ఘ పోరాటం తర్వాత, బ్యాంకు రద్దు చేయబడింది. 1835లో జాక్సను జాతీయ రుణాన్ని చెల్లించిన ఏకైక అధ్యక్షుడయ్యాడు. పదవిని విడిచిపెట్టిన తర్వాత, జాక్సను మార్టిను వాన్;బురెను, జేమ్సు కె. పోల్కు అధ్యక్ష పదవులకు అలాగే టెక్సాసు విలీనానికి మద్దతు ఇచ్చాడు.

జాక్స గురించి సమకాలీన అభిప్రాయాలు తరచుగా ధ్రువీకరించబడతాయి. మద్దతుదారులు ఆయనను ప్రజాస్వామ్యం, యుఎస్ రాజ్యాంగం రక్షకుడిగా వర్ణిస్తారు. అయితే విమర్శకులు అతనికి అనుకూలమైనప్పుడు చట్టాన్ని విస్మరించిన ప్రజాప్రతినిధులుగా ఆయన ఖ్యాతిని ఎత్తి చూపారు. యుఎస్ అధ్యక్షుల పండితుల ర్యాంకింగు‌లు చారిత్రాత్మకంగా జాక్సను అధ్యక్ష పదవిని సగటు కంటే ఎక్కువగా రేటు చేశాయి. 20వ శతాబ్దం చివరి నుండి ఆయన ఖ్యాతి క్షీణించింది. 21వ శతాబ్దంలో అధ్యక్షుల ర్యాంకింగ్సు‌లో ఆయన స్థానం పడిపోయింది.

ప్రారంభ జీవితం

బాల్యం

ఆండ్రూ జాక్సను 1767 మార్చి 15న కరోలినాసులోని వాక్స్‌హాసు ప్రాంతంలో జన్మించాడు. ఆయన తల్లిదండ్రులు స్కాట్సు-ఐరిషు వలసవాదులు ఆండ్రూ జాక్సన్, ఎలిజబెతు హచిన్సను, ప్రెస్బిటేరియన్లు. వీరు 1765లో ఐర్లాండు‌లోని ఉల్స్టరు నుండి వలస వచ్చారు.^[1] జాక్సను తండ్రి కౌంటీ ఆంట్రింలోని కారికు‌ఫెర్గసులో 1738లో ^[2], ఆయన పూర్వీకులు 1690లో బోయ్ను యుద్ధం తర్వాత స్కాట్లాండు నుండి ఉత్తర ఐర్లాండు‌లోకి ప్రవేశించారు.^[3] జాక్సను‌కు ఇద్దరు అన్నలు ఉన్నారు. వారు ఐర్లాండ్ నుండి తన తల్లిదండ్రులతో వచ్చారు. హ్యూ (జననం 1763), రాబర్టు (జననం 1764).^[4]^[3] ఎలిజబెత్‌కు బ్రిటిషు వారి పట్ల తీవ్రమైన ద్వేషం ఉంది. దానిని ఆమె తన కుమారులకు అందించింది.^[5]

జాక్సను కచ్చితమైన జన్మస్థలం అస్పష్టంగా ఉంది. జాక్సను తండ్రి 1767 ఫిబ్రవరిలో 29 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. ఆయన కుమారుడు ఆండ్రూ పుట్టడానికి మూడు వారాల ముందు; ^[4] ఆ తర్వాత ఎలిజబెత్, ఆమె ముగ్గురు కుమారులు ఆమె సోదరి, బావమరిది జేన్, జేమ్సు క్రాఫోర్డు‌లతో కలిసి వెళ్లారు.^[6] జాక్సను తరువాత తాను క్రాఫోర్డు తోటలో జన్మించానని పేర్కొన్నాడు. ^[7] ఇది దక్షిణ కరోలినాలోని లాంకాస్టరు కౌంటీలో ఉంది. కానీ ఆయన ఉత్తర కరోలినాలోని మరొక మామ ఇంట్లో జన్మించి ఉండవచ్చని సెకండ్ హ్యాండ్ ఆధారాలు సూచిస్తున్నాయి.^[6]

జాక్సన్ చిన్నతనంలో ఎలిజబెతు తాను మంత్రి అవుతానని భావించి స్థానిక మతాధికారి ద్వారా ఆయనకు విద్యను అందించడానికి డబ్బు చెల్లించాడు.^[8] ఆయన చదవడం, రాయడం, సంఖ్యలతో పనిచేయడం, గ్రీకు, లాటిను భాషలను నేర్చుకున్నాడు.^[9] కానీ ఆయన చాలా దృఢ సంకల్పం, త్వరిత కోపాన్ని కలిగి ఉన్నాడు.^[6]

విప్లవ యుద్ధం

జాక్సన్, అతని అన్నలు; హ్యూ, రాబర్టు అమెరికను రివల్యూషనరీ యుద్ధం సమయంలో బ్రిటిషు దళాలకు వ్యతిరేకంగా పేట్రియాటు వైపు పనిచేశారు. హ్యూ కల్నలు విలియం రిచర్డ్సను డేవి కింద పనిచేశాడు. 1779 జూన్‌లో స్టోనో ఫెర్రీ యుద్ధం తర్వాత వేడి అలసట కారణంగా మరణించాడు.^[10] 1780 మేలో వాక్స్హాసు యుద్ధం తర్వాత దక్షిణ కాలనీలలో బ్రిటిషు వ్యతిరేక భావన తీవ్రమైన తర్వాత, ఎలిజబెతు ఆండ్రూ, రాబర్టు‌లను మిలిషియా డ్రిలు‌లలో పాల్గొనమని ప్రోత్సహించాడు.^[11] వారు కొరియరు‌లుగా ^[12]గా పనిచేశారు. 1780 ఆగస్టులో హాంగింగూ రాక్ యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు.^[13]

బ్రిటిషు వారు క్రాఫోర్డు బంధువు ఇంటిని ఆక్రమించినప్పుడు ఆండ్రూ, రాబర్టు 1781 ఏప్రిల్ లో పట్టుబడ్డారు. ఒక బ్రిటిషు అధికారి తన బూట్లను పాలిషు చేయాలని డిమాండు చేశాడు. ఆండ్రూ నిరాకరించాడు. ఆ అధికారి ఆయనను కత్తితో నరికి ఆయన ఎడమ చేయి, తల మీద మచ్చలను మిగిల్చాడు. రాబర్టు కూడా నిరాకరించడంతో తల మీద దెబ్బ తగిలింది.^[14] సోదరులను కామ్డెను, సౌతు కరోలినాలోని యుద్ధ ఖైదీల శిబిరానికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ వారికి పోషకాహార లోపం ఏర్పడి మశూచి సోకింది.^[15] వసంతకాలం చివరిలో సోదరులను ఖైదీల మార్పిడిలో వారి తల్లికి విడుదల చేశారు.^[16] ఇంటికి వచ్చిన రెండు రోజుల తర్వాత రాబర్టు మరణించాడు. కానీ ఎలిజబెతు ఆండ్రూను తిరిగి ఆరోగ్యంగా ఉంచగలిగింది.^[17] ఆయన కోలుకున్న తర్వాత ఎలిజబెతు చార్లెస్టను, సౌత్ కరోలినా హార్బరు‌లోని బ్రిటిషు జైలు ఓడలో ఉంచబడిన అమెరికను యుద్ధ ఖైదీలకు పాలివ్వడానికి స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చింది.^[18] ఆమెకు కలరా సోకి ఆ తర్వాత త్వరలోనే మరణించింది.^[19] యుద్ధం జాక్సను‌ను 14 సంవత్సరాల వయసులో అనాథగా చేసింది^[20]. బ్రిటను‌తో ఆయన అనుభవించిన విలువల పట్ల, ముఖ్యంగా కులీనవర్గం, రాజకీయ ప్రత్యేక హక్కుల పట్ల ఆయనకు ద్వేషాన్ని పెంచింది.^[21]

ప్రారంభ కెరీరు

న్యాయ జీవితం - వివాహం

అమెరికన్ విప్లవాత్మక యుద్ధం తర్వాత జాక్సను సాడ్లరు‌గా పనిచేశాడు.^[22] కొంతకాలం పాఠశాలకు తిరిగి వచ్చాడు. పిల్లలకు చదవడం, రాయడం నేర్పించాడు.^[23] 1784లో ఆయన వాక్సు‌హాసు ప్రాంతం నుండి సాలిసు‌బరీ నార్తు కరోలినాకి బయలుదేరాడు. అక్కడ ఆయన న్యాయవాది స్ప్రూసు ఆధ్వర్యంలో చదివే చట్టం అభ్యసించాడు.^[24] ఆయన జాన్ స్టోక్సూ,^[25] కింద శిక్షణ పూర్తి చేసి 1787 సెప్టెంబరులో నార్తు కరోలినా బారులో చేరాడు.^[26] ఆ తర్వాత కొద్దికాలానికే ఆయనకు స్నేహితుడు జాన్ మెక్‌నైరీ నార్తు కరోలినాలోని వెస్ట్రను డిస్ట్రిక్టులో ప్రాసిక్యూటింగు అటార్నీగా నియమించబడటానికి సహాయం చేశాడు.^[27] ఇది తరువాత టెన్నెస్సీ రాష్ట్రంగా మారింది. తన కొత్త పదవిని చేపట్టడానికి ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు జాక్సను జోన్సు‌బర్గులోలో ఆగాడు. అక్కడ ఉన్నప్పుడు ఆయన తన మొదటి బానిసగా తన వయసులో ఉన్న ఒక స్త్రీని కొన్నాడు.^[28] ఆయన తన మొదటి ద్వంద్వ పోరాటం కూడా చేశాడు. మరొక న్యాయవాది వైటు‌స్టిలు అవేరీ తన వ్యక్తిత్వాన్ని అవమానించాడని ఆరోపించాడు. ఆ ద్వంద్వ పోరాటం ఇద్దరూ గాల్లోకి కాల్పులు జరపడంతో ముగిసింది.^[29]

1788 జాక్సనులో నాష్విల్లే సరిహద్దు పట్టణంలో తన కొత్త వృత్తిని ప్రారంభించాడు. త్వరగా సామాజిక హోదాలో ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాడు.^[30] ఆయన ఆ ప్రాంతంలోని అత్యంత శక్తివంతమైన వ్యక్తులలో ఒకరైన విలియం బ్లౌంటు రక్షకుడయ్యాడు.^[31] జాక్సను 1791లో మెరో జిల్లాకు అటార్నీ జనరలు‌గా, మరుసటి సంవత్సరం మిలీషియాకు న్యాయమూర్తి-న్యాయవాదిగా నియమితుడయ్యాడు.^[32] ఆయన భూ స్పెక్యులేషను‌లో కూడా పాల్గొన్నాడు, ^[33] చివరికి తోటి న్యాయవాది జాన్‌తో భాగస్వామ్యాన్ని ఏర్పరచుకున్నాడు.^[34] వారి భాగస్వామ్యం ప్రధానంగా 1783 నాటి "భూ కబ్జా" చట్టం కింద చేసిన వాదనలతో వ్యవహరించింది. ఇది చెరోకీ, చికాసా భూభాగాన్ని ఉత్తర కరోలినాలోని తెల్ల నివాసితులకు ద్వారం తెరిచింది.^[35] జాక్సను కూడా బానిస వ్యాపారి.^[36] అయ్యాడు నాష్విల్లే ‌స్పానిషు వెస్టు ఫ్లోరిడాలోని నాట్చెజు జిల్లా మధ్య మిస్సిస్సిప్పి నది అంతర్ప్రాంతీయ బానిస మార్కెట్టు కోసం బానిసలను రవాణా చేశాడు.^[37]

జాన్ డోనెల్సను భార్య రాచెలు స్టాక్లీ డోనెల్సను ఇంట్లో బస చేస్తున్నప్పుడు జాక్సను వారి కుమార్తె రాచెలు డోనెల్సను రాబర్డ్సు‌తో పరిచయం పెంచుకున్నాడు. చిన్న రాచెలు కెప్టెను లూయిసు రాబర్డ్సుతో అసంతృప్తికరమైన వివాహంలో ఉంది. 1789 నాటికి ఇద్దరూ విడిపోయారు.^[38] విడిపోయిన తర్వాత జాక్సను, రాచెలు ప్రేమలో పడ్డారు. ^[39] భార్యాభర్తలుగా కలిసి జీవిస్తున్నారు.^[40] రాబెల్సు విడాకుల కోసం పిటిషను వేశారు. ఇది రాచెలు అవిశ్వాసం ఆధారంగా 1793లో మంజూరు చేయబడింది.^[41] ఈ జంట చట్టబద్ధంగా 1794 జనవరిలో వివాహం చేసుకున్నారు.^[42] 1796లో వారు హంటర్సు హిల్,^[43] నాష్విల్లే సమీపంలో భూమిలో తమ మొదటి తోటను సంపాదించారు..^[44]

ప్రారంభ ప్రజా జీవితం

జాక్సను టేనస్సీలో ఆధిపత్య పార్టీ అయిన డెమొక్రాటికు-రిపబ్లికను పార్టీలో సభ్యుడయ్యాడు.^[45] ఆయన 1796లో టేనస్సీ రాజ్యాంగ సమావేశంకు ప్రతినిధిగా ఎన్నికయ్యాడు.^[46] ఆ సంవత్సరం టేనస్సీ రాష్ట్ర హోదాను సాధించినప్పుడు ఆయన దాని యు.ఎస్. ప్రతినిధి సభ్యుడిగా ఎన్నికయ్యాడు. కాంగ్రెసు‌లో తన 10 నెలల కాలంలో జాక్సను జే ట్రీటీకి వ్యతిరేకంగా వాదించాడు. డెమొక్రాటికు-రిపబ్లికన్లను ప్రభుత్వ కార్యాలయం నుండి తొలగించారని ఆరోపిస్తూ జార్జి వాషింగ్టన్ను విమర్శించాడు. వాషింగ్టను‌కు ధన్యవాదాలు తెలిపే తీర్మానానికి వ్యతిరేకంగా ఓటు వేయడంలో అనేక ఇతర డెమొక్రాటికు-రిపబ్లికను కాంగ్రెసు సభ్యులతో చేరాడు.^[47] స్థానిక అమెరికను ప్రయోజనాలను సైనికపరంగా వ్యతిరేకించే టేనస్సీన్ల హక్కు కోసం ఆయన వాదించాడు.^[48] రాష్ట్ర శాసనసభ ఆయనను యు.ఎస్. సభ్యుడిగా ఎన్నుకుంది. 1797లో సెనేటరు‌గా నియమితుడయ్యాడు. కానీ కేవలం ఆరు నెలలు మాత్రమే పనిచేసిన తర్వాత ఆయన రాజీనామా చేశాడు.^[49]

1798 ప్రారంభంలో గవర్నరు జాన్ సెవియరు జాక్సను‌ను టెన్నెస్సీ సుపీరియరు కోర్టు న్యాయమూర్తిగా నియమించాడు.^[50]

1802లో ఆయన టెన్నెస్సీ మిలీషియాకి మేజరు జనరలు లేదా కమాండరు అయ్యాడు. ఈ పదవిని మిలీషియా అధికారుల ఓటు ద్వారా నిర్ణయించారు. జాక్సను, సెవియరు మధ్య ఓటు సమానంగా ఉంది. ప్రముఖ విప్లవ యుద్ధ అనుభవజ్ఞుడు, మాజీ గవర్నరు, కానీ గవర్నరు ఆర్కిబాల్డు రోనే జాక్సను‌కు అనుకూలంగా టైను బద్దలు కొట్టాడు. తరువాత జాక్సను సెవియరు మీద మోసం, లంచం తీసుకున్నాడని నేరం ఆరోపించాడు.^[51] సెవియరు రాచెలు గౌరవాన్ని అవమానించడం ద్వారా ప్రతిస్పందించాడు. ఫలితంగా ఒక బహిరంగ వీధిలో కాల్పులు జరిగాయి.^[52] ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే వారు ద్వంద్వ పోరాటం కోసం కలుసుకున్నారు కానీ ఒకరి మీద ఒకరు కాల్పులు జరపకుండానే విడిపోయారు.^[53]

నాటక వృత్తి - బానిసత్వం

జాక్సను 1804లో తన న్యాయమూర్తి పదవికి రాజీనామా చేశాడు.^[54] ప్రామిసరీ నోట్సు ఆధారంగా ఆయన చేసిన భూమి, వర్తక ఊహాగానాలు భయాందోళనల నేపథ్యంలో పడిపోయినప్పుడు ఆయన దాదాపు దివాళా తీశాడు. 1796–1797.^[55] ఆయన హంటర్సు హిల్‌ను అలాగే ఊహాగానాల కోసం కొనుగోలు చేసిన 25,000 acres (10,000 ha) భూమిని అమ్మవలసి వచ్చింది. ఆయన హెర్మిటేజు అని పిలిచే నాష్విల్లే సమీపంలో ఒక చిన్న 420-acre (170 ha) తోటను కొనుగోలు చేశాడు.^[56] ఆయన విజయవంతమైన ప్లాంటరు వ్యాపారి కావడం ద్వారా తన నష్టాల నుండి కోలుకోవడం మీద దృష్టి పెట్టాడు.^[56] హెర్మిటేజు 1,000 acres (400 ha),^[57] రాష్ట్రంలోని అతిపెద్ద పత్తి-పెరుగుతున్న తోటలలో ఒకటిగా నిలిచింది.^[58]

దక్షిణ యునైటెడు స్టేట్సులోని చాలా మంది ప్లాంటరు‌ల మాదిరిగానే, జాక్సను బానిస శ్రమను ఉపయోగించాడు. 1804లో జాక్సను‌కు తొమ్మిది మంది ఆఫ్రికను అమెరికను బానిసలు ఉన్నారు; 1820 నాటికి ఆయనకు 100 మందికి పైగా ఉన్నారు; 1845లో ఆయన మరణం నాటికి ఆయన వద్ద 150 కంటే ఎక్కువ మంది ఉన్నారు.^[59] ఆయనకు జీవితకాలంలో ఆయన మొత్తం 300 మంది బానిసలను కలిగి ఉన్నాడు.^[60] జాక్సను బానిసత్వం పితృస్వామ్య ఆలోచనకు సభ్యత్వాన్ని పొందారు. బానిసలను మానవత్వంతో చూసుకున్నంత కాలం, వారి ప్రాథమిక అవసరాలను తీర్చినంత వరకు బానిస యాజమాన్యం నైతికంగా ఆమోదయోగ్యమైనదని పేర్కొంది.^[61] ఆచరణలో బానిసలను ఉత్పాదకత అవసరమయ్యే సంపద రక్షిత రూపంగా పరిగణించారు.^[62] అవిధేయత చూపిన లేదా పారిపోయిన బానిసలకు కఠినమైన శిక్ష విధించాలని జాక్సను ఆదేశించాడు.^[63] ఉదాహరణకు, పారిపోయిన బానిసను తిరిగి పొందడానికి 1804 ప్రకటనలో ఆయన "ప్రతి వంద కొరడా దెబ్బలకు పది డాలర్లు అదనంగా ఇస్తాడు" అని ప్రతిపాదించాడు. మూడు వందల కొరడా దెబ్బల వరకు—ఈ సంఖ్య ప్రాణాంతకం కావచ్చు.^[63]^[64] కాలక్రమేణా బానిసలు, భూమి రెండింటిలోనూ ఆయన సంపద పేరుకుపోవడం ఆయనను ఉన్నత కుటుంబాలలో ఉంచింది టేనస్సీ.^[65]

డికిన్సను‌తో ద్వంద్వ పోరాటం - బర్‌తో సాహసం

1806 మేలో జాక్సను చార్లెసు డికిన్సనుతో ద్వంద్వ పోరాటం చేశాడు. కోల్పోయిన గుర్రపు పందెం చెల్లింపుల గురించి వారి వివాదం ప్రారంభమైంది. వారు ద్వంద్వ పోరాటానికి అంగీకరించే వరకు ఆరు నెలలు పెరిగింది.^[68] డికిన్సను మొదట కాల్పులు జరిపాడు. ఆ బుల్లెటు జాక్సను ఛాతీలోకి తగిలింది. కానీ ఆయన వక్షస్థల ఎముకకు దెబ్బతింది.^[69] ఆయన తిరిగి కాల్పులు జరిపి డికిన్సను‌ను చంపాడు. ఈ హత్య జాక్సను ప్రతిష్ఠను దెబ్బతీసింది.^[70]

ఆ సంవత్సరం తరువాత జాక్సను స్పానిషు ఫ్లోరిడాను జయించి టెక్సాస్ నుండి స్పానిషు వారిని తరిమికొట్టడానికి మాజీ ఉపాధ్యక్షుడు ఆరోను బర్ ప్రణాళికలో పాల్గొన్నాడు. అలెగ్జాండరు హామిల్టను‌ను ద్వంద్వ పోరాటంలో తీవ్రంగా గాయపరిచిన తర్వాత అప్పటి పశ్చిమ యునైటెడు స్టేట్సు‌లో పర్యటిస్తున్న బర్ 1805లో హెర్మిటేజు‌లో జాక్సను‌లతో కలిసి ఉన్నాడు.^[71] చివరికి ఆయన జాక్సను‌ను తన సాహసయాత్రలో చేరమని ఒప్పించాడు. 1806 అక్టోబరులో జాక్సను జేమ్సు వించెస్టరును యునైటెడు స్టేట్సు "ఫ్లోరిడాను మాత్రమే కాకుండా మొత్తం స్పానిషు ఉత్తర అమెరికాను కూడా జయించగలదు" అని రాశాడు.^[72] "మన దేశ ప్రభుత్వం, ఏర్పాటు చేసిన అధికారం కోరినప్పుడు", టేనస్సీ మిలీషియా తక్షణమే కవాతు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండాలని ఆయన టేనస్సీ మిలీషియాకు తెలియజేశాడు.^[73] యాత్రకు పడవలు, సదుపాయాలను అందించడానికి అంగీకరించాడు.^[71] జాక్సను అధ్యక్షుడు థామస్ జెఫర్సన్కు ఒక లేఖ పంపి టేనస్సీ దేశ గౌరవాన్ని కాపాడటానికి సిద్ధంగా ఉందని చెప్పాడు.^[74]

జాక్సను కూడా ఈ సంస్థ గురించి అనిశ్చితిని వ్యక్తం చేశాడు. ఈ సాహసయాత్రలో పాల్గొన్న కొంతమంది వ్యక్తులు యునైటెడు స్టేట్సు నుండి విడిపోవాలని భావిస్తున్నారని ఆయన లూసియానా గవర్నరు విలియం క్లైబోర్ను, టేనస్సీ సెనేటరు డేనియలు స్మితులను హెచ్చరించాడు.^[75] డిసెంబరు‌లో, జెఫెర్సను బర్‌ను రాజద్రోహం కింద అరెస్టు చేయాలని ఆదేశించాడు.^[71] తన విస్తృతమైన కాగితపు ట్రయల కారణంగా అరెస్టు నుండి సురక్షితంగా ఉన్న జాక్సను, కుట్రదారులను పట్టుకోవడానికి మిలీషియాను ఏర్పాటు చేశాడు.^[76] ఆయన 1807లో గ్రాండు జ్యూరీ ముందు సాక్ష్యం చెప్పాడు. బర్ కాదు బర్ సహచరుడు జేమ్సు విల్కిన్సను రాజద్రోహానికి పాల్పడ్డాడని సూచించాడు. బర్ ఈ ఆరోపణల నుండి నిర్దోషిగా విడుదలయ్యాడు.^[77]

సైనిక వృత్తి

1812 యుద్ధం

1812 జూన్ 18 న యునైటెడు స్టేట్సు యునైటెడు కింగ్డం‌ మీద యుద్ధం ప్రకటించి 1812 యుద్ధాన్ని ప్రారంభించింది.^[78] యుద్ధం ప్రధానంగా సముద్ర సమస్యల కారణం అయినప్పటికీ ^[79] దక్షిణ సరిహద్దులోని తెల్ల అమెరికను స్థిరనివాసులకు స్థానిక అమెరికను స్థిరనివాసానికి ప్రతిఘటనను అధిగమించడానికి స్థానిక అమెరికను తెగల బ్రిటిషు మద్దతును బలహీనపరచడానికి ^[80] స్పానిషు సామ్రాజ్యం నుండి ఫ్లోరిడాను దొంగిలించడానికి ఇది అవకాశాన్ని కల్పించింది.^[81]

జాక్సను వెంటనే యుద్ధం కోసం స్వచ్ఛంద సేవకులను పెంచడానికి ముందుకొచ్చాడు. కానీ ఆయన అమెరికను నార్తు వెస్టులో యునైటెడు స్టేట్సు సైన్యం పదేపదే ఓడిపోయే వరకు విధులకు పిలవబడలేదు. ఈ పరాజయాల తర్వాత 1813 జనవరిలో జాక్సను 2,000 మందికి పైగా స్వచ్ఛంద సేవకులను నియమించుకున్నాడు.^[82] బ్రిటిషు దాడి నుండి రక్షించడానికి వారిని న్యూ ఓర్లీన్సుకు వెళ్లమని ఆదేశించారు.^[83]^[84]^[85]^[86] ఆయన దళాలు నాట్చెజు వద్దకు చేరుకున్నప్పుడు న్యూ ఓర్లీన్సు‌లోని కమాండరు బర్ సాహసం తర్వాత దేశద్రోహ ఆరోపణలు ఎదుర్కొంటున్న జాక్సను జనరలు విల్కిన్సను వారిని ఆపమని ఆదేశించారు. కొద్దిసేపటి తర్వాత జాక్సను‌కు సెక్రటరీ ఆఫ్ వార్, జాన్ ఆర్ముస్ట్రాంగు నుండి ఒక లేఖ వచ్చింది. అందులో తన నాట్చెజు ఎక్స్‌పెడిషను స్వచ్ఛంద సేవకులు అవసరం లేదని^[87] వారు ఏవైనా సామాగ్రిని విల్కిన్సను‌కు అప్పగించి రద్దు చేయాలని పేర్కొన్నారు.^[88] జాక్సను తన దళాలను రద్దు చేయడానికి నిరాకరించాడు; బదులుగా ఆయన వారిని నాష్విల్లేకు తిరిగి వెళ్ళే కష్టతరమైన ప్రయాణంలో నడిపించాడు. ఆయన దృఢత్వానికి "హికోరీ" (తరువాత "ఓల్డ్ హికోరీ") అనే మారుపేరు సంపాదించాడు. ^[89]

నాష్విల్లేకు తిరిగి వచ్చిన తర్వాత జాక్సను ఆయన ముగ్గురు బంధువులు జాన్ కాఫీ, స్టాక్లీ డి. హేసు, అలెగ్జాండరు డోనెల్సను, సోదరులు జెస్సీ, థామసు హార్టు బెంటనులతో గౌరవార్థం ఒక చావడిలో గొడవ పడ్డారు. ఎవరూ చనిపోలేదు. కానీ జాక్సను భుజంలో తుపాకీ గుండు తగిలి దాదాపుగా చనిపోయాడు. ^[90]

క్రీక్ వార్

ఆగస్టు ఫోర్టు మిమ్సు ఊచకోత తర్వాత 1813 సెప్టెంబరులో గవర్నరు విల్లీ బ్లౌంటు మిలీషియాను పిలిచినప్పుడు జాక్సను తన గాయాల నుండి పూర్తిగా కోలుకోలేదు.^[91] యునైటెడు స్టేట్సు‌కు వ్యతిరేకంగా బ్రిటిషు వారితో పోరాడుతున్న షానీ చీఫ్ టెకుమ్సేతో పొత్తు పెట్టుకున్న రెడ్ స్టిక్సు, బర్న్టు కార్ను యుద్ధంలో అమెరికను మిలీషియా చేసిన ఆకస్మిక దాడికి ప్రతీకారంగా ఫోర్టు మిలీషియా వద్ద దాదాపు 250 మంది మిలీషియా పురుషులు, పౌరులను క్రీక్ చంపింది.^[92]

జాక్సను లక్ష్యం రెడ్ స్టిక్సు‌ను నాశనం చేయడం.^[93] ఆయన అక్టోబరు‌లో 2,500 మంది మిలీషియాతో టేనస్సీలోని ఫాయెటు‌విల్లే నుండి దక్షిణానికి బయలుదేరాడు. ఫోర్టు స్ట్రోథరును తన సరఫరా స్థావరంగా స్థాపించాడు.^[94] ఆయన జనరలు కాఫీ ఆధ్వర్యంలో తన అశ్వికదళాన్ని ప్రధాన దళానికి ముందు పంపాడు. రెడ్ స్టిక్ గ్రామాలను నాశనం చేసి సామాగ్రిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.^[95]^[96] కాఫీ తల్లుషాచీ యుద్ధంలో రెడ్ స్టిక్సు బృందాన్ని ఓడించాడు. నవంబరు 3న జాక్సను ఆ నెల చివర్లో జరిగిన తల్లాడేగా యుద్ధంలో మరొక బ్యాండు‌ను ఓడించాడు.^[97]

1814 జనవరి నాటికి సైన్యాల నుండి సైన్యాన్ని తొలగించడం, సైన్యం నుండి వైదొలగడం వలన జాక్సను సైన్యంలో దాదాపు 1,000 మంది స్వచ్ఛంద సేవకులు తగ్గారు.^[98] కానీ ఆయన దాడిని కొనసాగించాడు.^[99] రెడ్ స్టిక్సు ఎముక్ఫా, ఎనోటాచోపో క్రీక్ యుద్ధాలలో ఎదురుదాడి చేశారు. జాక్సను వారిని తిప్పికొట్టాడు కానీ ఫోర్టు స్ట్రోథరు‌కు వెనక్కి తగ్గవలసి వచ్చింది.^[100] జాక్సను సైన్యం మరింత నియామకం, సాధారణ సైనిక విభాగం, 39వ యుఎస్ పదాతిదళ రెజిమెంటును జోడించడం ద్వారా బలోపేతం చేయబడింది. చెరోకీ, చోక్టావు, క్రీక్ మిత్రదేశాలతో సహా 3,000 మంది సైనికులు కలిసి తల్లాపూసా నదిలోని హార్సు‌షూ బెండు వద్ద ఉన్న రెడ్ స్టిక్ కోట మీద దాడి చేశారు. దీనిని దాదాపు 1,000 మంది పురుషులు నడిపారు.^[101] రెడ్ స్టిక్సు‌ను ముంచెత్తి ఊచకోత కోశారు.^[102] వారి యోధులందరూ చంపబడ్డారు. దాదాపు 300 మంది మహిళలు, పిల్లలను ఖైదీలుగా తీసుకుని జాక్సను స్థానిక అమెరికను మిత్రదేశాలకు పంపిణీ చేశారు.^[102] ఈ విజయం రెడ్ స్టిక్సు శక్తిని విచ్ఛిన్నం చేసింది.^[103] జాక్సను తన దహన-భూమి గ్రామాలను తగలబెట్టడం, సామాగ్రిని నాశనం చేయడం,^[103] అనే తన పోరాటాన్ని కొనసాగించాడు. ఆకలితో అలమటిస్తున్న రెడ్ స్టికు మహిళలు, పిల్లలు.^[104] రెడ్ స్టికు నాయకుడు విలియం వెదర్ఫోర్డు లొంగిపోవడంతో పోరాటం ముగిసింది.^[105] అయితే కొంతమంది రెడ్ స్టిక్సు తూర్పు ఫ్లోరిడాకు పారిపోయారు.^[106]

జూన్ 8న జాక్సను యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్మీలో బ్రిగేడియరు జనరలుగా నియమితులయ్యారు. 10 రోజుల తర్వాత బ్రెవెటు మేజరు జనరలుగా ఏడవ మిలిటరీ డిస్ట్రిక్టు కమాండు‌గా నియమించబడ్డారు. ఇందులో టేనస్సీ, లూసియానా, మిస్సిస్సిప్పి టెరిటరీ, ముస్కోగీ క్రీక్ కాన్ఫెడరసీ ఉన్నాయి.^[107] అధ్యక్షుడు జేమ్సు మాడిసను ఆమోదంతో, జాక్సను ఫోర్టు జాక్సను ఒప్పందాన్ని విధించారు. ఈ ఒప్పందం ప్రకారం మిత్రదేశాలుగా మిగిలిపోయిన వారితో సహా అన్ని క్రీక్‌లు యునైటెడు స్టేట్సు‌కు 23,000,000 ఎకరాలు (93,00,000 హెక్టార్లు) భూమిని అప్పగించాలి.^[108]

జాక్సను తన దృష్టిని బ్రిటిషు, స్పానిషు వైపు మళ్లించాడు. ఆగస్టులో ఆయన తన దళాలను అలబామాలోని మొబైలుకు తరలించాడు. వెస్టు ఫ్లోరిడా స్పానిషు గవర్నరు మాటియో గొంజాలెజు మాన్రికు రెడ్ స్టిక్సు‌కు ఆయుధాలు సమకూర్చాడని ఆరోపించాడు. దాడి చేస్తానని బెదిరించాడు. గవర్నరు బ్రిటిషు వారిని పెన్సకోలాలో దిగమని ఆహ్వానించడం ద్వారా స్పందించాడు. ఇది స్పానిషు తటస్థతను ఉల్లంఘిస్తుంది.^[109] బ్రిటిషు వారు మొబైలు‌ను స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. కానీ వారి నాలుగు యుద్ధనౌకలు ఫోర్టు బోయరు వద్ద తిప్పికొట్టబడ్డాయి.^[110] తరువాత జాక్సను ఫ్లోరిడాలోకి ప్రవేశించి నవంబరు 7న పెన్సకోలా యుద్ధంలో స్పానిషు, బ్రిటిషు దళాలను ఓడించాడు.^[111] తరువాత స్పానిషు వారు లొంగిపోయారు, బ్రిటిషు వారు వెనక్కి తగ్గారు. వారాల తర్వాత బ్రిటిషు వారు న్యూ ఓర్లీన్సు మీద ‌ దాడికి ప్రణాళిక వేస్తున్నారని జాక్సను తెలుసుకున్నాడు. ఇది దిగువ మిస్సిస్సిప్పి నదికి ప్రవేశ ద్వారం, అమెరికను వెస్టు నియంత్రణ.^[112] ఆయన పెన్సకోలాను ఖాళీ చేశాడు. ^[113] దండును బలోపేతం చేసి తన దళాలను న్యూ ఓర్లీన్సు‌కు నడిపించాడు.^[114]

న్యూ ఓర్లీన్సు యుద్ధం

జాక్సను 1814 డిసెంబరు 1న న్యూ ఓర్లీన్సు‌కు చేరుకున్నాడు.^[115] నగరంలోని క్రియోలు, స్పానిషు నివాసుల విధేయత గురించి ఆందోళన చెంది అక్కడ మార్షలు లాను స్థాపించాడు. జీన్ లాఫిటు స్మగ్లర్లతో ఒక కూటమిని ఏర్పరచుకుని, స్వేచ్ఛా ఆఫ్రికను అమెరికన్లు, క్రీక్,^[116] యూనిట్లను పెంచడం ద్వారా ఆయన తన బలగాలను పెంచుకున్నాడు. వారికి తెల్లవారు కాని స్వచ్ఛంద సేవకులకు శ్వేతజాతీయుల మాదిరిగానే జీతం చెల్లించారు.^[117] దీని వలన బ్రిటిషు వారు వచ్చినప్పుడు జాక్సను‌కు దాదాపు 5,000 మంది సైనికులు ఉన్నారు.^[118]

డిసెంబరు మధ్యలో బ్రిటిషు వారు న్యూ ఓర్లీన్సు‌కు చేరుకున్నారు.^[119] అడ్మిరలు అలెగ్జాండరు కోక్రాను ఆపరేషను మొత్తం కమాండర్;^[120] జనరల్ ఎడ్వర్డు పాకెన్‌హాం 10,000 మంది సైనికుల సైన్యానికి నాయకత్వం వహించారు. వీరిలో చాలామంది నెపోలియను యుద్ధాలు.^[121] బ్రిటిషు వారు మిస్సిస్సిప్పి నది తూర్పు ఒడ్డున ముందుకు సాగుతుండగా జాక్సను వారిని అడ్డుకోవడానికి ఒక బలవర్థకమైన స్థానాన్ని నిర్మించాడు.^[122] జనవరి 8న బ్రిటిషు వారు ఎదురుగా దాడి చేయడంతో ఈ పరాకాష్ఠ యుద్ధం జరిగింది. వారి దళాలు అమెరికన్లను వారి పారాపెటు‌ల ద్వారా సులభంగా లక్ష్యంగా చేసుకున్నాయి. దాడి విపత్తులో ముగిసింది.^[123] బ్రిటిషు వారు 2,000 మందికి పైగా (పాకెను‌హాం‌తో సహా) మరణించారు. అమెరికన్లు 71 మంది మరణించారు.^[124]

జనవరి చివరిలో బ్రిటిషు వారు న్యూ ఓర్లీన్సు నుండి దిగిపోయారు. కానీ వారు ఇప్పటికీ ముప్పుగానే ఉన్నారు.^[125] జాక్సను యుద్ధ చట్టాన్ని ఎత్తివేయడానికి నిరాకరించారు. మిలీషియాను ఆయుధాల కింద ఉంచారు. పారిపోయినందుకు ఆరుగురు మిలీషియా సభ్యులను ఉరితీయడానికి ఆయన ఆమోదించారు.^[126] కొంతమంది క్రియోల్‌లు ఫ్రెంచి కాన్సులు వద్ద ఫ్రెంచి పౌరులుగా నమోదు చేసుకున్నారు. వారి విదేశీ జాతీయత కారణంగా మిలీషియా నుండి విడుదల చేయాలని డిమాండు చేశారు. జాక్సను తరువాత ఫ్రెంచు పౌరులందరూ మూడు రోజుల్లోపు నగరం విడిచి వెళ్లాలని ఆదేశించాడు. ^[127] జాక్సను మార్షలులా కొనసాగింపును విమర్శిస్తూ ఒక వార్తాపత్రిక కథనం రాసినప్పుడు లూసియానా శాసనసభ సభ్యుడు లూయిసు లౌయిలియరు‌ను అరెస్టు చేశాడు. యుఎస్ డిస్ట్రిక్టు కోర్టు జడ్జి డొమినికు ఎ. హాలు లూయిలియరు విడుదల కోసం హేబియాసు కార్పసు రిటు మీద ‌మీద సంతకం చేశాడు. జాక్సను హాలు అరెస్టు కూడా చేశారు. ఒక సైనిక కోర్టు లౌయిలియర్‌ను విడుదల చేయాలని ఆదేశించింది. కానీ జాక్సను ఆయనను జైలులో ఉంచి హాలు‌ను నగరం నుండి వెళ్ళగొట్టాడు.^[128] బ్రిటిషు వారితో యుద్ధాన్ని ముగించిన ఘెంటు ఒప్పందం మీద సంతకం చేయబడిందని అధికారిక వార్త అందినప్పుడు జాక్సను మార్షలు లాను ఎత్తివేసినప్పటికీ.^[129] ఆయన మునుపటి ప్రవర్తన న్యూ ఓర్లీన్సు‌లో ఆయన ప్రతిష్ఠను కళంకం చేసింది.^[130]

జాక్సను విజయం అతన్ని జాతీయ హీరోగా నిలిపింది.^[131] 1815 ఫిబ్రవరి 27న ఆయనకు కాంగ్రెసు కృతజ్ఞతలు, కాంగ్రెసు స్వర్ణ పతకం లభించింది.^[132] న్యూ ఓర్లీన్సు యుద్ధం జరగడానికి ముందే 1814 డిసెంబరులో ఘెంటు ఒప్పందం మీద సంతకం చేసినప్పటికీ^[133] జాక్సను విజయం మొబైలు న్యూ ఓర్లీన్సు మధ్య ప్రాంతం మీద యునైటెడు స్టేట్సు నియంత్రణను యూరోపియను శక్తులు సమర్థవంతంగా పోటీ చేయవని హామీ ఇచ్చింది. ఈ నియంత్రణ అమెరికను ప్రభుత్వం ఒప్పందంలోని ఒక ఆర్టికలు‌ను విస్మరించడానికి అనుమతించింది. ఇది ఫోర్టు జాక్సను ఒప్పందంలో తీసుకున్న క్రీక్ భూములను తిరిగి ఇచ్చేది.^[134]

మొదటి సెమినోలు యుద్ధం

ఇద్దరు సైనికులు విచారణలో ఉన్నారు. ఇతర పురుషులు గుమిగూడారు. — జాన్ ఫ్రాస్టు రాసిన *పిక్టోరియలు లైఫ్ ఆఫ్ ఆండ్రూ జాక్సను*లో విలియం క్రూం రాసిన 1846 చెక్క చెక్కడం

యుద్ధం తరువాత జాక్సను యునైటెడు స్టేట్సు దక్షిణ భాగంలో దళాలకు నాయకత్వం వహించాడు. హెర్మిటేజు‌లో తన ప్రధాన కార్యాలయాన్ని ఏర్పాటు చేసుకోవడానికి అనుమతించబడ్డాడు.^[135] ఇండియను కమిషనరు ప్లీనిపోటెన్షియరీగా నియమించబడిన జాక్సను, తన ఆధీనంలో ఉన్న ప్రాంతాలలో స్థానిక అమెరికన్లను బహిష్కరించడం కొనసాగించాడు.^[136] ట్రెజరీ కార్యదర్శి విలియం క్రాఫోర్డు నుండి ప్రతిఘటన ఉన్నప్పటికీ ఆయన 1816, 1820 మధ్య ఐదు ఒప్పందాల మీద చర్చలు జరిపి సంతకం చేశాడు; దీనిలో క్రీక్, చోక్టావ్, చెరోకీ, చికాసాలు పది లక్షల ఎకరాల భూమిని యునైటెడు స్టేట్సు‌కు అప్పగించాయి. వీటిలో టర్కీటౌను ఒప్పందం, టుస్కలూసా ఒప్పందం డోక్సు స్టాండు ఒప్పందం ఉన్నాయి.^[137]^[138]

జాక్సన్ త్వరలోనే ఫ్లోరిడాలో వివాదంలో చిక్కుకున్నాడు. అమెరికన్లకు "నీగ్రో కోట"గా పిలువబడే ప్రాస్పెక్టు బ్లఫు‌లోని మాజీ బ్రిటిషు పోస్టు, బ్రిటిషు రాయలు, కలోనియలు మెరైను‌ల వెయ్యి మందికి పైగా మాజీ సైనికులు, బానిసలు వివిధ స్వదేశీ ప్రజలచే ఆక్రమించబడింది.^[139] ఇది పారిపోయిన వారికి ఒక అయస్కాంతంగా మారింది^[139] అమెరికను బానిసల ఆస్తి హక్కులకు ముప్పుగా భావించబడింది.^[140] బానిసలుగా ఉన్న వ్యక్తుల తిరుగుబాటుకు కూడా ఇది ఒక సంభావ్య వనరు.^[141] జాక్సను 1816 జూలైలో కోటను స్వాధీనం చేసుకోవాలని కల్నలు డంకను క్లించును ఆదేశించాడు. ఆయన దానిని నాశనం చేసి దండులోని చాలా మందిని చంపాడు. కొంతమంది ప్రాణాలతో బయటపడిన వారిని బానిసలుగా మార్చగా, మరికొందరు ఫ్లోరిడా అరణ్యంలోకి పారిపోయారు.^[142]

అమెరికా, ఫ్లోరిడా మధ్య సరిహద్దును ఆక్రమించిన సెమినోలులు అని పిలువబడే స్థానిక అమెరికను ప్రజలతో తెల్ల అమెరికను స్థిరనివాసులు నిరంతరం ఘర్షణలో ఉన్నారు. ^[143] 1817 డిసెంబరులో యుద్ధ కార్యదర్శి జాన్ సి. కాల్హౌను జాక్సను‌ను "తనకు బాగా నచ్చినట్లు యుద్ధాన్ని నిర్వహించడానికి పూర్తి అధికారంతో" ప్రచారానికి నాయకత్వం వహించమని ఆదేశించడం ద్వారా మొదటి సెమినోలు యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు. ^[144] దీనికి ఉత్తమ మార్గం ఫ్లోరిడాను స్పెయిన్ నుండి ఒకేసారి స్వాధీనం చేసుకోవడమేనని జాక్సను నమ్మాడు. బయలుదేరే ముందు జాక్సను అధ్యక్షుడు జేమ్సు మన్రోకి ఇలా వ్రాశాడు. "ఏ మార్గం ద్వారా అయినా నాకు ఇది సూచించబడాలి ... ఫ్లోరిడాల స్వాధీనం యునైటెడు స్టేట్సు‌కు కావాల్సినదిగా ఉంటుంది. అరవై రోజుల్లో అది సాధించబడుతుంది."^[145]

జాక్సను ఫ్లోరిడా మీద దండెత్తి, సెయింటు మార్క్సు, స్పానిషు కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. పెన్సకోలాను ఆక్రమించాడు. సెమినోలు, స్పానిషు ప్రతిఘటన 1818 మే నాటికి సమర్థవంతంగా ముగిసింది. ఆయన సెమినోల్సు‌తో కలిసి పనిచేస్తున్న ఇద్దరు బ్రిటిషు సబ్జెక్టులను; రాబర్టు అంబ్రిస్టరు, అలెగ్జాండరు అర్బుతు‌నాటులను కూడా స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. క్లుప్త విచారణ తర్వాత, జాక్సను వారిద్దరినీ ఉరితీశాడు. దీని వలన బ్రిటిషు వారితో అంతర్జాతీయ సంఘటన ఏర్పడింది. జాక్సను చర్యలు మన్రో మంత్రివర్గాన్ని ధ్రువీకరించాయి. ఆక్రమించబడిన భూభాగాలను స్పెయిన్‌కు తిరిగి ఇచ్చారు.^[146] అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు స్పెయిన్ ‌మీద యుద్ధం ప్రకటించలేదు కాబట్టి రాజ్యాంగాన్ని ఉల్లంఘించినందుకు తనను ఖండించాలని కాల్హౌను కోరుకున్నాడు. సెక్రటరీ ఆఫ్ స్టేటు జాక్సను పెన్సకోలా ఆక్రమణ స్పెయిన్ ఫ్లోరిడాను విక్రయించడానికి దారితీస్తుందని భావించిన జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్సు ఆయనను సమర్థించారు. 1819 ఆడమ్సు–ఓనిసు ఒప్పందంలో స్పెయిను కూడా అలాగే చేసింది.^[147] 1819 ఫిబ్రవరిలో కాంగ్రెసు దర్యాప్తు జాక్సను,^[148]ను నిర్దోషిగా ప్రకటించింది. ఆయన విజయం 1823లో సెమినోల్సు మౌల్ట్రీ క్రీక్ ఒప్పందం మీద సంతకం చేయడానికి ఒప్పించడంలో కీలక పాత్ర పోషించింది. ఇది ఫ్లోరిడాలో వారి భూమిలో ఎక్కువ భాగాన్ని అప్పగించింది.^[149]

అధ్యక్షుడి ఆకాంక్షలు

1824 ఎన్నిక

1819 నాటి భయాందోళన యునైటెడు స్టేట్సు మొట్టమొదటి దీర్ఘకాలిక ఆర్థిక మాంద్యం కారణంగా కాంగ్రెసు సైనిక పరిమాణాన్ని తగ్గించడానికి చేసిన ప్రయత్నం జాక్సను జనరల్షిప్పు‌ను రద్దు చేయడానికి కారణమైంది.^[151] పరిహారంగా మన్రో ఆయనను 1821లో ఫ్లోరిడాకు మొదటి ప్రాదేశిక గవర్నరు‌గా నియమించారు.^[152] ఆయన రెండు నెలలు గవర్నరు‌గా పనిచేశాడు. అనారోగ్యంతో హెర్మిటేజు‌కు తిరిగి వచ్చాడు.^[153] ఆయన కోలుకునే సమయంలో కనీసం 1798 నుండి ఫ్రీమేసనుగా ఉన్న జాక్సను గ్రాండు లాడ్జి ఆఫ్ టేనస్సీ గ్రాండు మాస్టరు అయ్యాడు. 1822–1823.^[154] ఈ సమయంలోనే ఆయన టేనస్సీ చికాసా భూములను కొనుగోలు చేయడానికి చర్చలు కూడా పూర్తి చేశాడు. దీనిని జాక్సను కొనుగోలు అని పిలుస్తారు. జాక్సను, ఓవర్టను, మరొక సహోద్యోగి కొంత భూమి మీద ఊహాగానాలు చేసి మెంఫిసు పట్టణాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి వారి భాగాన్ని ఉపయోగించారు.^[155]

1822లో జాక్సను 1824 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో పోటీ చేయడానికి అంగీకరించారు. జూలైలో టేనస్సీ శాసనసభ ఆయనను నామినేటు చేసింది.^[156] ఆ సమయంలో ఫెడరలిస్టు పార్టీ కూలిపోయింది. డెమోక్రటికు-రిపబ్లికను పార్టీ నామినేషను కోసం నలుగురు ప్రధాన పోటీదారులు ఉన్నారు: విలియం క్రాఫోర్డు, జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్సు, హెన్రీ క్లే, జాన్ సి. కాల్హౌను. టేనస్సీ ఎన్నికల ఓట్లు క్రాఫోర్డు‌కు వెళ్లకుండా నిరోధించడానికి జాక్సను‌ను వెంబడించే గుర్రం అభ్యర్థిగా ఉద్దేశించారు. ఆయన వాషింగ్టను అంతర్గత వ్యక్తిగా పరిగణించబడ్డాడు. జాక్సను ఊహించని విధంగా టేనస్సీ వెలుపల ప్రజాదరణ పొంది అత్యత ప్రధాన అభ్యర్థి అయ్యాడు.^[151] 1812 యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత తెల్లజాతి పురుషులలో ఓటు హక్కు విస్తరణ నుండి ఆయన ప్రయోజనం పొందాడు.^[157]^[158] ఆయన ఒక ప్రసిద్ధ యుద్ధ వీరుడు, ఆయన ఖ్యాతి వాషింగ్టను‌కు సంస్కరణలను తీసుకురావడానికి ఆయన నిర్ణయాత్మకత, స్వాతంత్ర్యం ఉందని సూచించింది.^[159] ఆయన ప్రజలందరికీ అండగా నిలిచిన బయటి వ్యక్తిగా కూడా పదోన్నతి పొందాడు. దేశం మాంద్యానికి బ్యాంకులను నిందించాడు.^[160]

అధ్యక్ష అభ్యర్థిత్వం సమయంలో జాక్సను అయిష్టంగానే టేనస్సీలోని యుఎస్ సెనేటు స్థానాల్లో ఒకదానికి పోటీ చేశాడు. జాక్సను రాజకీయ నిర్వాహకులు విలియం బర్కిలీ లూయిసు, జాన్ ఈటను, తనను వ్యతిరేకించిన ప్రస్తుత జాన్ విలియమ్సును ఓడించాల్సిన అవసరం ఉందని ఆయన ఒప్పించారు. శాసనసభ 1823 అక్టోబరు‌లో జాక్సను‌ను ఎన్నుకుంది.^[161]^[162] ఆయన తన సెనేటోరియలు విధుల పట్ల శ్రద్ధ వహించాడు. ఆయన కమిటీ ఆన్ మిలిటరీ అఫైర్సుకి ఛైర్మను‌గా నియమితులయ్యారు. కానీ చర్చ లేదా చట్టాన్ని ప్రారంభించడం మానేశారు.^[163] ఆయన సెనేటు‌లో తన సమయాన్ని పొత్తులు ఏర్పరచుకోవడానికి, పాత విరోధులతో శాంతి నెలకొల్పడానికి ఉపయోగించుకున్నారు.^[164] ఈటన్ జాక్సను అధ్యక్ష పదవికి ప్రచారం చేస్తూనే ఉన్నాడు. తన జీవిత చరిత్రను నవీకరిస్తూ జాక్సను‌ను రిపబ్లికను స్వేచ్ఛకు ఛాంపియను‌గా చిత్రీకరించే విస్తృతంగా పంపిణీ చేయబడిన మారుపేర్ల లేఖల శ్రేణిని రాశాడు.^[165]

డెమొక్రాటికు-రిపబ్లికను అధ్యక్ష అభ్యర్థులను చారిత్రాత్మకంగా అనధికారిక కాంగ్రెసు నామినేటింగు కాకసులు ఎన్నుకున్నారు. 1824లో కాంగ్రెసు‌లోని డెమొక్రాటికు-రిపబ్లికన్లలో ఎక్కువ మంది కాకసు‌ను బహిష్కరించారు.^[166] నామినీలను ఎన్నుకునే అధికారం రాష్ట్ర నామినేటింగు కమిటీలు, శాసనసభలకు మారుతోంది.^[167] జాక్సను పెన్సిల్వేనియా సమావేశం ద్వారా నామినేటు చేయబడ్డాడు. ఆయనను కేవలం ప్రాంతీయ అభ్యర్థిగా కాకుండా ప్రముఖ జాతీయ పోటీదారుగా మార్చాడు.^[168] జాక్సను పెన్సిల్వేనియా నామినేషను‌ను గెలుచుకున్నప్పుడు. కాల్హౌను అధ్యక్ష రేసు నుండి తప్పుకున్నాడు.^[169] ఆ తర్వాత జాక్సను మరో ఆరు రాష్ట్రాలలో నామినేషను‌ను గెలుచుకున్నాడు. మరో మూడు రాష్ట్రాల్లో బలమైన రెండవ స్థానంలో నిలిచాడు.^[170]

అధ్యక్ష ఎన్నికలలో జాక్సను 42 శాతం బహుళత్వం ప్రజాదరణ పొందాడు. మరింత ముఖ్యంగా ఆయన ఎన్నికల ఓట్లను గెలుచుకున్నాడు. దక్షిణ, పశ్చిమ, మిడ్-అట్లాంటికు రాష్ట్రాల నుండి 99 ఓట్లను పొందాడు. తన ప్రాంతీయ స్థావరం వెలుపల రాష్ట్రాలను గెలుచుకున్న ఏకైక అభ్యర్థి ఆయన: ఆడమ్సు న్యూ ఇంగ్లాండు మీద ఆధిపత్యం చెలాయించాడు, క్రాఫోర్డు వర్జీనియా, జార్జియాను గెలుచుకున్నాడు. క్లే మూడు పశ్చిమ రాష్ట్రాలను తీసుకున్నాడు. ఏ అభ్యర్థికి 131 ఎలక్టోరలు ఓట్ల మెజారిటీ లేకపోవడంతో, ప్రతినిధుల సభ పన్నెండవ సవరణ నిబంధనల ప్రకారం కాంటింజెంటు ఎన్నిక నిర్వహించింది. ఈ సవరణ ప్రకారం ఎన్నికలలో ఓటు వేసిన వారిలో అగ్ర మూడు స్థానాల్లో నిలిచిన వారు మాత్రమే హౌసు ద్వారా ఎన్నికయ్యే అర్హత కలిగి ఉంటారు. కాబట్టి క్లే పోటీ నుండి తొలగించబడ్డాడు.^[171] హౌసు స్పీకరు కూడా అయిన క్లే, ఎన్నికల తీర్మానానికి అధ్యక్షత వహించాడు. జాక్సను అధ్యక్షపదవిని దేశానికి విపత్తుగా భావించాడు.^[172] క్లే తన మద్దతును ఆడమ్సు‌కు ఇచ్చాడు. ఆయన మొదటి బ్యాలెటు‌లో కంటింజెంటు ఎన్నికలలో గెలిచాడు. ఆడమ్సు క్లేను తన విదేశాంగ కార్యదర్శిగా నియమించాడు. దీనితో జాక్సను మద్దతుదారులు క్లే, ఆడమ్సు "అవినీతి బేరం" కుదుర్చుకున్నారని ఆరోపించారు.^[173] కాంగ్రెసు సెషను ముగిసిన తర్వాత, జాక్సను తన సెనేటు స్థానానికి రాజీనామా చేసి టేనస్సీకి తిరిగి వచ్చాడు.^[174]

1828 ఎన్నిక - రాచెలు జాక్సను మరణం

ఎన్నికల తర్వాత జాక్సను మద్దతుదారులు ఆడమ్సు‌ను అణగదొక్కడానికి, ఆయన ఒకే ఒక పదవీకాలం కొనసాగేలా చూసుకోవడానికి ఒక కొత్త పార్టీని ఏర్పాటు చేశారు. ఆడమ్సు అధ్యక్ష పదవి పేలవంగా సాగింది. ఆడమ్సు ప్రవర్తన దానిని దెబ్బతీసింది. ఆయన ప్రజల అవసరాలను విస్మరించిన మేధావి ఉన్నతవర్గంగా భావించబడ్డాడు. కాంగ్రెసు తన ప్రతిపాదనలను అడ్డుకోవడం వల్ల ఆయన ఏమీ సాధించలేకపోయాడు.^[175] కాంగ్రెసు‌కు తన మొదటి వార్షిక సందేశంలో, ఆడమ్సు "మన నియోజకవర్గాల ఇష్టానికి మనం పక్షవాతం పాలయ్యాము" అని పేర్కొన్నాడు. దీనిని ఆయన ప్రాతినిధ్య ప్రజాస్వామ్యానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాడని అర్థం చేసుకున్నారు.^[176] జాక్సను సాధారణ పౌరుల అవసరాలను సమర్థిస్తూ, "ప్రజల గొంతు... వినబడాలి" అని ప్రకటించడం ద్వారా స్పందించాడు.^[177]

1828 ఎన్నికలకు మూడు సంవత్సరాల ముందు 1825 అక్టోబరులో టేనస్సీ శాసనసభ ద్వారా జాక్సను అధ్యక్ష పదవికి నామినేటు చేయబడ్డాడు.^[178] ఆయన దక్షిణ, ఉత్తర ప్రాంతాలలో శక్తివంతమైన మద్దతుదారులను సంపాదించాడు, వీరిలో జాక్సను ఉపాధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేసే సహచరుడు అయిన కాల్హౌను, న్యూయార్కు సెనేటరు మార్టిను వాన్ ఉన్నారు.^[179] ఇంతలో ఆడమ్సు యూరోపియను దిగుమతుల మీద పన్ను మీద సంతకం చేసినప్పుడు దక్షిణాది రాష్ట్రాల నుండి ఆయన మద్దతు తగ్గిపోయింది. టారిఫు ఆఫ్ 1828 దీనిని ప్రత్యర్థులు "టారిఫ్ ఆఫ్ అబోమినేషన్సు" అని పిలిచారు. దీనిని చట్టబద్ధం చేశారు.^[177] అధ్యక్ష ఎన్నికలలో జాక్సను విజయం అఖండమైనది. ఆయన 56 శాతం ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లను, 68 శాతం ఎలక్టోరలు ఓట్లను గెలుచుకున్నాడు. మంచి భావాల యుగంలో ఏర్పడిన ఏక-పార్టీ వ్యవస్థ ఈ ఎన్నిక ద్వారా ముగిసింది. జాక్సను మద్దతుదారులు డెమోక్రటికు పార్టీలో కలిసిపోయారు. ఆయనకు మద్దతు ఇవ్వని వివిధ సమూహాలు చివరికి విగ్ పార్టీను ఏర్పాటు చేశాయి.^[180]

రాజకీయ ప్రచారంలో ఇద్దరు అభ్యర్థుల మీద పార్టీలు చేసిన వ్యక్తిగత దూషణలు ఆధిపత్యం చెలాయించాయి.^[181] జాక్సను ఒక ఆంగ్ల వేశ్య, ములాట్టో కుమారుడు అని ఆరోపించబడ్డాడు.^[182]^[183] ఆయన మానవ అక్రమ రవాణా చేసిన బానిస వ్యాపారిగా కచ్చితంగా ముద్ర వేయబడ్డాడు.^[184] కాఫిన్ హ్యాండ్‌బిల్సు ^[185] అని పిలువబడే కరపత్రాల శ్రేణి ఆయనను 18 మంది శ్వేతజాతీయులను హత్య చేశాడని ఆరోపించింది. అందులో ఆయన పారిపోయినందుకు ఉరితీసిన సైనికులు కూడా ఉన్నారని. ఆయన తన కర్రతో ఒక వ్యక్తిని వెనుక భాగంలో పొడిచాడని ఆరోపించాడు.^[186]^[187] (1807లో జాక్సను ‌మీద బెత్తంతో పొడిచిన కేసులో హత్య చేయాలనే ఉద్దేశంతో దాడి చేసిన అభియోగంపై అభియోగం మోపబడి నిర్దోషిగా విడుదల చేయబడ్డాడు.)^[188] ఆయన ఉద్దేశపూర్వకంగా హార్సు‌షూ బెండు యుద్ధంలో స్థానిక అమెరికను స్త్రీలను, పిల్లలను ఊచకోత కోశాడని, యుద్ధంలో ఆయన చంపిన స్థానిక అమెరికన్ల మృతదేహాలను తిన్నాడని వారు పేర్కొన్నారు.^[189]^[190] మొదటి సెమినోలు యుద్ధంలో తన ప్రవర్తనను ప్రశ్నించిన కాంగ్రెసు సభ్యుల చెవులు నరికివేస్తానని బెదిరించాడు.^[191]

జాక్సను, రాచెలు విడాకులు తీసుకునే ముందు కలిసి జీవించినందుకు వ్యభిచారం చేశారని ఆరోపించారు.^[192], రాచెలు ఆ ఆరోపణ గురించి విన్నారు.^[193] ఆమె ఎన్నికల అంతటా ఒత్తిడిలో ఉంది. జాక్సను పదవీ ప్రమాణ స్వీకారం కోసం వాషింగ్టను‌కు వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతుండగా ఆమె అనారోగ్యానికి గురైంది.^[194] కొన్ని రోజుల తర్వాత తన భర్త అధ్యక్షుడిగా మారడం స్ట్రోకు లేదా గుండెపోటుతో మరణించడం చూడటానికి ఆమె జీవించలేదు.^[193] ఆడమ్సు మద్దతుదారుల నుండి వచ్చిన వేధింపులు తన మరణాన్ని వేగవంతం చేశాయని జాక్సను నమ్మి తన అంత్యక్రియల సందర్భంగా ఇలా అన్నాడు: "సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు ఆమె హంతకులను క్షమించుగాక ఆమె వారిని క్షమించిందని నాకు తెలుసు. నేను ఎప్పటికీ క్షమించలేను."^[195]

ప్రెసిడెన్సీ (1829–1837)

ప్రారంభోత్సవం

జాక్సను ఫిబ్రవరి 11న వాషింగ్టను డి.సి.కి వచ్చి తన మంత్రివర్గాన్ని ఏర్పాటు చేయడం ప్రారంభించాడు.^[196] ఆయన వాన్ బ్యూరెను‌ను విదేశాంగ కార్యదర్శిగా, జాన్ ఈటన్‌ను యుద్ధ కార్యదర్శిగా, సామ్యూలు డి. ఇంఘాన్ని ట్రెజరీ కార్యదర్శిగా, జాన్ బ్రాంచును నేవీ కార్యదర్శిగా, జాన్ ఎం. బెర్రియనును అటార్నీ జనరలు‌గా విలియం టి. బారీను పోస్టు‌మాస్టరు జనరలు‌గా ఎంచుకున్నాడు.^[197] జాక్సను 1829 మార్చి 4న పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించారు; తన ఓటమితో బాధపడ్డ ఆడమ్సు హాజరు కావడానికి నిరాకరించాడు.^[198] జాక్సను యు.ఎస్. తూర్పు పోర్టికోలో ప్రమాణ స్వీకారం చేసిన మొదటి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు.^[199] తన ప్రారంభోపన్యాసంలో రాష్ట్రాల సార్వభౌమత్వాన్ని కాపాడతానని అధ్యక్ష పదవి పరిమితులను గౌరవిస్తానని నమ్మకద్రోహులు లేదా అసమర్థ నియామకాలను తొలగించడం ద్వారా ప్రభుత్వాన్ని సంస్కరిస్తానని, స్థానిక అమెరికన్ల పట్ల న్యాయమైన విధానాన్ని పాటిస్తానని హామీ ఇచ్చాడు.^[200] జాక్సను ఆహ్వానించారు వైటు హౌసుకి ప్రజలకు వెంటనే శ్రేయోభిలాషులు దాని ఫర్నిచరు‌కు స్వల్ప నష్టం కలిగించడంతో వారిని ముట్టడించారు. ఈ దృశ్యం ఆయనకు "కింగ్ మాబు" అనే మారుపేరును తెచ్చిపెట్టింది.^[201]

సంస్కరణలు - కార్యాలయంలో భ్రమణం

ఆడమ్సు పరిపాలన అవినీతిమయమైందని జాక్సను నమ్మాడు. ఆయన అన్ని కార్యనిర్వాహక విభాగాల మీద దర్యాప్తు ప్రారంభించాడు.^[202] ఈ దర్యాప్తులలో $280,000 ($83,00,000 డాలర్లు)ట్రెజరీ నుండి దొంగిలించబడిందని వెల్లడైంది. అవి నావికాదళ శాఖకు ఖర్చులు తగ్గడానికి కూడా దారితీశాయి, $1 మిలియను (2024 నాటికి $2,95,00,000 డాలర్లకు సమానం) ఆదా అయ్యాయి.^[203] జాక్సను కాంగ్రెసు‌ను దుర్వినియోగం, పన్ను ఎగవేత మీద చట్టాలను కఠినతరం చేయాలని కోరారు. మెరుగైన ప్రభుత్వ అకౌంటింగు వ్యవస్థ కోసం ముందుకు వచ్చారు.^[204]

జాక్సను "పదవిలో భ్రమణం" అని పిలిచే ఒక సూత్రాన్ని అమలు చేశారు. మునుపటి ఆచారం ప్రకారం అధ్యక్షుడు ఇప్పటికే నియమించబడిన వారిని పదవిలో వదిలివేయడం, వారిని తొలగింపు ద్వారా భర్తీ చేయడం. జాక్సను టెన్యూరు ఆఫ్ ఆఫీసు యాక్టును అమలు చేశాడు. ఇది 1820 చట్టం, ఇది పదవీకాలాన్ని పరిమితం చేసింది. ప్రస్తుత పదవీకాలాన్ని తొలగించి కొత్తవారిని నియమించడానికి అధ్యక్షుడికి అధికారం ఇచ్చింది.^[205] తన మొదటి సంవత్సరంలో ఆయన అన్ని ఫెడరలు ఉద్యోగులలో దాదాపు 10% మందిని తొలగించి వారి స్థానంలో నమ్మకమైన డెమొక్రాట్లను నియమించాడు.^[206] జాక్సను కార్యాలయంలో భ్రమణం అవినీతిని తగ్గించిందని వాదించాడు^[207] ఆఫీసు యజమానులను ప్రజా సంకల్పానికి బాధ్యులుగా చేయడం ద్వారా^[208] కానీ అది రాజకీయ పోషణగా పనిచేసింది. స్పాయిల్సు‌గా పిలువబడింది.^[209]^[207]

పెట్టికోటు వ్యవహారం

జాక్సను తన మొదటి రెండున్నర సంవత్సరాల పదవిలో ఎక్కువ సమయం "పెటికోటు వ్యవహారం" లేదా "ఈటన్ వ్యవహారం" అని పిలువబడే దానితో వ్యవహరించడంలో గడిపాడు.^[210]^[211] ఈ వ్యవహారం యుద్ధ కార్యదర్శి ఈటను భార్య మార్గరెటు మీద దృష్టి సారించింది. ఆమె వ్యభిచారానికి ప్రసిద్ధి చెందింది. రాచెలు జాక్సను లాగా ఆమె మీద వ్యభిచారం ఆరోపణలు వచ్చాయి. ఆమె, ఈటన్ ఆమె మొదటి భర్త జాన్ టింబరు‌లేకు చనిపోయే ముందు సన్నిహితంగా ఉన్నారు. ఆయన మరణించిన తొమ్మిది నెలల తర్వాత వారు వివాహం చేసుకున్నారు.^[212] బారీ భార్య కేథరీను మినహా,^[213] క్యాబినెటు సభ్యుల భార్యలు ఉపాధ్యక్షుడు కాల్హౌను భార్య ఫ్లోరైడు నాయకత్వాన్ని అనుసరించారు. ఈటన్సు‌తో సాంఘికం చేయడానికి నిరాకరించారు.^[214] జాక్సను మార్గరెటు‌ను సమర్థించినప్పటికీ ఆమె ఉనికి చాలా ప్రభావవంతంగా లేకపోవడంతో ఆయన దానిని చాలా అరుదుగా సెషను‌కు పిలిచే క్యాబినెటు‌ను విభజించింది.^[197] కొనసాగుతున్న అసమ్మతి దాని రద్దుకు దారితీసింది.^[215]

1831 ప్రారంభంలో జాక్సను బారీ తప్ప మిగతా క్యాబినెటు సభ్యులందరి రాజీనామాలను డిమాండు చేశాడు.^[216] 1835లో కాంగ్రెసు దర్యాప్తులో పోస్ట్ ఆఫీసు ఆయన దుర్వినియోగం బయటపడినప్పుడు వారు రాజీనామా చేస్తారు.^[217] జాక్సను వాన్ బ్యూరెన్‌ను గ్రేటు బ్రిటను‌కు మంత్రిగా నియమించడం ద్వారా ఆయనకు పరిహారం చెల్లించడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ కాల్హౌను దానికి వ్యతిరేకంగా టై-బ్రేకింగు ఓటుతో నామినేషను‌ను అడ్డుకున్నాడు.^[216] వాన్ బ్యూరెను—వార్తాపత్రిక సంపాదకులతో పాటు అమోసు కెండాలు^[218], ఫ్రాన్సిసు ప్రెస్టను బ్లెయిరు^[219]—సాధారణంగా మారతారు. జాక్సను కిచెను క్యాబినెటులో పాల్గొనేవారు. జాక్సను కొత్త అధికారిక క్యాబినెటు‌ను ఏర్పాటు చేసిన తర్వాత కూడా నిర్ణయం తీసుకోవడానికి సంప్రదించిన అనధికారిక, విభిన్న సలహాదారుల సమూహం ఆయనకు ఉంది.^[220]

భారతీయ తొలగింపు చట్టం

జాక్సను అధ్యక్షత స్థానిక అమెరికను తొలగింపు జాతీయ విధానానికి నాంది పలికింది.^[222] జాక్సను పదవీ బాధ్యతలు చేపట్టడానికి ముందు దక్షిణాది రాష్ట్రాలు, వారి సరిహద్దుల్లో నివసించే స్థానిక అమెరికను తెగల మధ్య సంబంధం దెబ్బతింది. రాష్ట్రాలు తమ భూభాగాల మీద పూర్తి అధికార పరిధిని కలిగి ఉన్నాయని భావించాయి; స్థానిక తెగలు తమను తాము స్వయంప్రతిపత్తి కలిగిన దేశాలుగా భావించారు. వారు నివసించే భూమి మీద హక్కు కలిగి ఉన్నారు.^[223] నైరుతి అని అప్పట్లో పిలువబడే చెరోకీ, చోక్టావ్, చికాసా, క్రీక్, సెమినోల్సు ప్రాంతంలోని ఐదు ప్రధాన తెగలులోని ముఖ్యమైన భాగాలు విద్య, వ్యవసాయ పద్ధతులు, రహదారి వ్యవస్థ, ప్రాథమిక తయారీతో సహా శ్వేతజాతి సంస్కృతిని స్వీకరించడం ప్రారంభించాయి.^[224] జార్జియా రాష్ట్రం, చెరోకీ మధ్య ఉద్రిక్తతల విషయంలో, ఆడమ్సు ఆర్థిక ప్రోత్సాహకాల ద్వారా మిస్సిస్సిప్పికి పశ్చిమాన చెరోకీ వలసలను ప్రోత్సహించే సమస్యను పరిష్కరించడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ చాలా మంది నిరాకరించారు.^[225]

జాక్సను అధ్యక్షుడిగా ఉన్న మొదటి రోజులలో కొన్ని దక్షిణాది రాష్ట్రాలు రాష్ట్ర అధికార పరిధిని విస్తరించే చట్టాన్ని ఆమోదించాయి. స్థానిక అమెరికను భూములకు.^[226] జాక్సను రాష్ట్రాలకు అలా చేసే హక్కును సమర్థించాడు.^[227]^[228] ఈ చట్టం 1832 సుప్రీంకోర్టు టెస్టు కేసు, వోర్సెస్టరు వర్సెసు జార్జియాలో ఆయన వైఖరి తరువాత స్పష్టం చేయబడింది. చెరోకీ భూభాగంలోకి అనుమతి లేకుండా ప్రవేశించినందుకు జార్జియా మిషనరీల బృందాన్ని అరెస్టు చేసింది; చెరోకీ ఈ అరెస్టులను చట్టవిరుద్ధమని ప్రకటించింది. చీఫ్ జస్టిసు, జాన్ మార్షలు నేతృత్వంలోని కోర్టు చెరోకీకి అనుకూలంగా తీర్పు ఇచ్చింది: చెరోకీ మీద జార్జియా చట్టాన్ని విధించడం రాజ్యాంగ విరుద్ధం.^[229] హోరేసు గ్రీలీ ఆ తీర్పు విన్నప్పుడు, "సరే, జాన్ మార్షలు తన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. కానీ ఇప్పుడు దానిని అమలు చేయనివ్వండి" అని చెప్పాడని ఆరోపించాడు.^[230] ఈ కోటు అపోక్రిఫాలు అయినప్పటికీ తీర్పును అమలు చేయడానికి తాను సమాఖ్య ప్రభుత్వాన్ని ఉపయోగించనని జాక్సను స్పష్టం చేశాడు.^[231]^[232]^[233]

జాక్సను సమాఖ్య ప్రభుత్వ అధికారాన్ని ఉపయోగించి స్థానిక తెగలు. శ్వేతజాతీయుల విభజనను అమలు చేశాడు.^[234] 1830 మేలో జాక్సను ఇండియను రిమూవలు యాక్టు మీద సంతకం చేశాడు. దీనిని కాంగ్రెసు తృటిలో ఆమోదించింది.^[235] ఇది అధ్యక్షుడికి మిస్సిస్సిప్పి, ^[236] పశ్చిమాన స్థానిక అమెరికన్లకు కేటాయించిన భూములకు బదులుగా యునైటెడు స్టేట్సు, తూర్పు భాగంలో గిరిజన భూములను కొనుగోలు చేయడానికి ఒప్పందాలను చర్చించే హక్కును ఇచ్చింది. అలాగే చర్చలకు కేటాయించిన సమాఖ్య నిధులను ఎలా ఉపయోగించాలో విస్తృత విచక్షణను ఇచ్చింది.^[237] ఈ చట్టం స్వచ్ఛంద పునరావాస కార్యక్రమంగా భావించబడింది. కానీ అది ఒకటిగా అమలు చేయబడలేదు. జాక్సను పరిపాలన తరచుగా లంచాలు, మోసం, బెదిరింపుల ద్వారా వేరే ప్రాంతానికి మారడానికి ఒప్పందం కుదుర్చుకుంది.^[238] ఒప్పందాల మీద సంతకం చేసిన నాయకులు తరచుగా మొత్తం తెగకు ప్రాతినిధ్యం వహించరు.^[239] ఈ తరలింపులు కూడా దుఃఖానికి మూలంగా మారవచ్చు: చోక్తావు తరలింపు అవినీతి, దొంగతనం, నిర్వహణలో లోపంతో నిండి ఉంది. అది ఆ ప్రజలకు చాలా బాధను తెచ్చిపెట్టింది.^[240]

1830లో జాక్సను వ్యక్తిగతంగా చికాసాతో చర్చలు జరిపాడు. వారు త్వరగా వేరే ప్రాంతానికి మారడానికి అంగీకరించారు.^[241] అదే సంవత్సరంలో చోక్తావు నాయకులు డ్యాన్సింగు రాబిటు క్రీక్ ఒప్పందం మీద సంతకం చేశారు; మెజారిటీ ఈ ఒప్పందాన్ని కోరుకోలేదు కానీ దాని నిబంధనలకు కట్టుబడి ఉంది.^[242] 1832లో సెమినోలు నాయకులు పేన్సు ల్యాండింగు ఒప్పందం మీద సంతకం చేశారు. ఇది కొత్త భూమి అనుకూలంగా ఉందని భావిస్తే సెమినోల్సు పశ్చిమానికి వెళ్లి ముస్కోగీ క్రీక్ సమాఖ్యలో భాగమవుతారని నిర్దేశించింది.^[243] చాలా మంది సెమినోల్సు తరలించడానికి నిరాకరించారు. ఇది 1835లో ఆరు సంవత్సరాల పాటు కొనసాగిన రెండవ సెమినోలు యుద్ధానికి దారితీసింది.^[244] ముస్కోగీ క్రీక్ సమాఖ్య సభ్యులు 1832 కుస్సేటా ఒప్పందంలో తమ భూమిని అలబామా రాష్ట్రానికి అప్పగించారు. భూమి మీద వారి ప్రైవేటు యాజమాన్యాన్ని రక్షించాలి. కానీ సమాఖ్య ప్రభుత్వం దీనిని అమలు చేయలేదు. 1836 క్రీక్ యుద్ధం వరకు ప్రభుత్వం స్వచ్ఛంద తొలగింపును ప్రోత్సహించింది. ఆ తర్వాత దాదాపు అన్ని క్రీక్‌లను ఒక్లహోమా భూభాగానికి తరలించారు.^[245] 1836లో చెరోకీ నాయకులు న్యూ ఎకోటా ఒప్పందం ద్వారా తమ భూమిని ప్రభుత్వానికి అప్పగించారు.^[246] టియర్సు ట్రైలు అని పిలువబడే వారి తొలగింపును జాక్సను వారసుడు వాన్ బ్యూరెను అమలు చేశాడు.^[247]

జాక్సను వాయవ్యలో కూడా తొలగింపు విధానాన్ని అమలు చేశాడు. న్యూయార్కు‌లోని ఇరోక్వోయిసు సమాఖ్యను తొలగించడంలో ఆయన విజయం సాధించలేదు. కానీ మెస్క్వాకి (ఫాక్సు), సౌకులోని కొంతమంది సభ్యులు మిస్సిస్సిప్పి తూర్పు వైపుకు తిరిగి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించడం ద్వారా బ్లాక్ హాకు యుద్ధాన్ని ప్రేరేపించినప్పుడు. వారి ఓటమి తర్వాత ఆమోదించబడిన శాంతి ఒప్పందాలు వారి భూములను మరింత తగ్గించాయి.^[248]

తన పరిపాలనలో ఆయన అమెరికను ఇండియను తెగలతో దాదాపు 70 ఒప్పందాలు చేసుకున్నాడు. ఆయన మిస్సిస్సిప్పికి తూర్పున, మిచిగాను సరస్సు దక్షిణాన దాదాపు 70,000 మంది స్థానిక అమెరికన్లను యునైటెడు స్టేట్సు నుండి తొలగించాడు; ^[249] అయితే ఇది వారి స్థానభ్రంశం నుండి ఉత్పన్నమయ్యే అపరిశుభ్ర పరిస్థితులు, అంటువ్యాధుల కారణంగా అలాగే బహిష్కరణకు వారి నిరోధకత కారణంగా వేలాది మంది స్థానిక అమెరికను ప్రాణాలను బలిగొంది.^[250] జాక్సను ఇండియను రిమూవలు యాక్టు అమలు ఆయన నియోజకవర్గంలో ఆయన ప్రజాదరణకు దోహదపడింది. ఆయన 170,000 చదరపు మైళ్ల భూమిని ప్రజాక్షేత్రంలోకి చేర్చాడు. ఇది ప్రధానంగా యునైటెడు స్టేట్సు వ్యవసాయ ప్రయోజనాలకు ప్రయోజనం చేకూర్చింది. ఈ చట్టం చిన్న రైతులకు కూడా ప్రయోజనం చేకూర్చింది. ఎందుకంటే జాక్సను తక్కువ ధరలకు మితమైన ప్లాట్లను కొనుగోలు చేయడానికి వారిని అనుమతించింది. గతంలో స్థానిక అమెరికన్లకు చెందిన భూమి మీద నివసించే వారికి ఇతరులకు అమ్మకానికి ముందు దానిని కొనుగోలు చేసే అవకాశాన్ని అందించింది.^[251]

శూన్యీకరణ సంక్షోభం

జాక్సన్ కుడి చేయి పైకెత్తి కుడివైపు చూస్తున్నాడు; కాల్హౌన్ జాక్సన్ ముందు ఎడమవైపు వంగి నమస్కరిస్తున్నాడు, చేతులు క్రిందికి దించాడు. — జాన్ సి. కాల్హౌను 1864లో పెండిల్టను లితోగ్రఫీ ద్వారా శూన్యీకరణ సంక్షోభ సమయంలో జాక్సను ముందు వంగి నమస్కరిస్తున్నట్లు చూపించే సివిలు వార్–యుగం లిథోగ్రాఫ్ కార్టూన్

జాక్సను తన మొదటి పదవీకాలం ప్రారంభం నుండి పెరుగుతున్న మరో సవాలును ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. ఆడమ్సు పరిపాలన చివరి సంవత్సరంలో ఆమోదించబడిన 1828 నాటి సుంకం ఉత్తర రాష్ట్రాలలోని తయారీ పరిశ్రమలు బ్రిటను నుండి తక్కువ ధరల దిగుమతులతో పోటీ పడకుండా నిరోధించడానికి చాలా ఎక్కువ రేటుతో రక్షణాత్మక సుంకాన్ని నిర్ణయించింది.^[252] ఈ సుంకం దక్షిణ పత్తి రైతుల ఆదాయాన్ని తగ్గించింది: ఇది వినియోగదారుల ధరలను పెంచింది కానీ గత దశాబ్దంలో తీవ్రంగా తగ్గిన పత్తి ధరను పెంచలేదు.^[253] సుంకం ఆమోదించబడిన వెంటనే సౌతు కరోలినా ఎక్స్పోజిషను అండ్ ప్రొటెస్టును యుఎస్ సెనేటు‌కు పంపారు.^[254] జాన్ సి. కాల్హౌను అనామకంగా రాసిన ఈ పత్రం, రాజ్యాంగం వ్యక్తిగత రాష్ట్రాల ఒప్పందం అని నొక్కి చెప్పింది.^[255] సమాఖ్య ప్రభుత్వం వెళ్ళినప్పుడు రక్షణాత్మక సుంకాన్ని అమలు చేయడం వంటి దాని అప్పగించిన విధులకు మించి ఒక రాష్ట్రానికి ఈ చర్యను రాజ్యాంగ విరుద్ధమని ప్రకటించే హక్కు, ఆ రాష్ట్ర సరిహద్దులలో చట్టాన్ని చెల్లనిదిగా చేసే హక్కు ఉంది.^[256]

జాక్సను కాల్హౌను‌ను ఎక్స్పోజిషను, ప్రొటెస్టు రాసినట్లు అనుమానించాడు. ఆయన వివరణను వ్యతిరేకించాడు. టారిఫు‌లను అమలు చేయడానికి కాంగ్రెసు‌కు పూర్తి అధికారం ఉందని, భిన్నాభిప్రాయ రాష్ట్రం మెజారిటీ ఇష్టాన్ని తిరస్కరిస్తోందని జాక్సను వాదించాడు.^[257] జాతీయ రుణాన్ని తొలగించడం ద్వారా తన మరొక అధ్యక్ష లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి, సమాఖ్య ఆదాయంలో 90% ఉత్పత్తి చేసే టారిఫు కూడా ఆయనకు అవసరం.^[258].^[259] ఈ సమస్య ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య వ్యక్తిగత పోటీగా మారింది. ఉదాహరణకు 1830 ఏప్రిల్ 13న థామసు జెఫెర్సను పుట్టినరోజు వేడుకల సందర్భంగా హాజరైనవారు విందు తర్వాత టోస్టు‌లు ఇచ్చారు. జాక్సను టోస్టు చేశాడు: "మా ఫెడరలు యూనియను: దీనిని సంరక్షించాలి!"– రద్దుకు స్పష్టమైన సవాలు. వెంటనే టోస్టు చేసిన కాల్హౌను, "యూనియను: మా స్వేచ్ఛ పక్కన, అత్యంత ప్రియమైనది!" అని ఖండించాడు.^[260]

ఒక రాజీగా జాక్సను 1832 సుంకాన్ని సమర్థించాడు. ఇది 1828 సుంకం నుండి సుంకాలను దాదాపు సగానికి తగ్గించింది. ఈ బిల్లు జూలై 9న సంతకం చేయబడింది. కానీ ఇరువైపులా ఉన్న తీవ్రవాదులను సంతృప్తి పరచడంలో విఫలమైంది.^[261] నవంబరు 24న సౌతు కరోలినా శూన్యీకరణ ఆర్డినెన్సును ఆమోదించింది.^[262] రెండు సుంకాలను చెల్లనివిగా ప్రకటిస్తూ సమాఖ్య ప్రభుత్వం సుంకాలను వసూలు చేయడానికి బలవంతంగా ప్రయత్నిస్తే యునైటెడు స్టేట్సు నుండి విడిపోతామని బెదిరించింది.^[263]^[264] ప్రతిస్పందనగా జాక్సను చార్లెస్టను నౌకాశ్రయానికి యుద్ధనౌకలను పంపాడు. శూన్యీకరణ లేదా విభజనకు మద్దతు ఇచ్చే ఏ వ్యక్తినైనా ఉరితీస్తానని బెదిరించాడు.^[265] డిసెంబరు 10న ఆయన శూన్యతకు వ్యతిరేకంగా ఒక ప్రకటన జారీ చేశాడు.^[266] రాజ్యాంగం అక్షరం, స్ఫూర్తికి విరుద్ధంగా రద్దును ఖండిస్తూ వేర్పాటు హక్కును తిరస్కరించి దక్షిణ కెరొలిన "తిరుగుబాటు, రాజద్రోహం" అంచున ఉందని ప్రకటించింది.^[267] డిసెంబరు 28న యుఎస్ సెనేటు‌కు ఎన్నికైన కాల్హౌను, ఉపాధ్యక్ష పదవికి రాజీనామా చేశారు.^[268]

సైన్యానికి సుంకాన్ని అమలు చేయడానికి అధికారం ఇచ్చే "ఫోర్సు బిల్లు"ను ఆమోదించాలని జాక్సను కాంగ్రెసు‌ను కోరారు. దీనిని కాల్హౌను నిరంకుశత్వంగా దాడి చేశాడు.^[269] ఇంతలో కాల్హౌను, క్లే కొత్త రాజీ సుంకం మీద పని చేయడం ప్రారంభించారు. జాక్సను దీనిని ఘర్షణను ముగించడానికి ఒక ప్రభావవంతమైన మార్గంగా భావించాడు కానీ ఆయన సంతకం చేసే ముందు ఫోర్సు బిల్లును ఆమోదించాలని పట్టుబట్టాడు.^[270] 1833 మార్చి 2న ఆయన నాటి ఫోర్సు బిల్లు, టారిఫు‌ మీద చట్టంగా సంతకం చేశాడు. ఆ తర్వాత సౌతు కరోలినా కన్వెన్షను సమావేశమై దాని రద్దు ఆర్డినెన్సు‌ను రద్దు చేసింది కానీ తుది ధిక్కార చర్యలో ఫోర్సు బిల్లును రద్దు చేసింది.^[271] రెండు నెలల తర్వాత జాక్సను సౌతు కరోలినా రద్దు మీద ప్రతిబింబించాడు: "సుంకం కేవలం సాకు, విచ్ఛిన్నం, దక్షిణ సమాఖ్య నిజమైన లక్ష్యం. తదుపరి సాకు నీగ్రో, లేదా బానిసత్వం ప్రశ్న అవుతుంది".^[272]

1832 నాటి బ్యాంక్ యుద్ధం - ఎన్నికలు

బ్యాంక్ వీటో

ఆయన పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించిన కొన్ని వారాల తర్వాత జాక్సను యునైటెడు స్టేట్సు రెండవ బ్యాంకును ఎలా భర్తీ చేయవచ్చో చూడటం ప్రారంభించాడు.^[273] 1812 యుద్ధం తర్వాత యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్థిక వ్యవస్థను పునరుద్ధరించడానికి 1816లో అధ్యక్షుడు మాడిసను ఈ బ్యాంకును చార్టర్డు చేశారు. మన్రో నికోలసు బిడిలుని బ్యాంక్ ఎగ్జిక్యూటివు‌గా నియమించాడు.^[274] ఈ బ్యాంకు దేశ ప్రజా డబ్బుకు ఒక రిపోజిటరీ, ఇది జాతీయ రుణాన్ని కూడా తీర్చింది; ఇది లాభాపేక్షలేని సంస్థగా ఏర్పడింది. దాని వాటాదారుల సమస్యలను చూసుకుంటుంది.^[275] 1828లో దేశం సంపన్నంగా ఉంది.^[276] కరెన్సీ స్థిరంగా ఉంది.^[277] కానీ జాక్సను బ్యాంకును ప్రభుత్వంలోని నాల్గవ శాఖగా చూశాడు.^[278] దీనిని ఆయన "ధన శక్తి" అని పిలిచాడు. ఇది విజయం సాధించడానికి వారి స్వంత ప్రయత్నాలపై ఆధారపడిన "నిజమైన వ్యక్తుల" శ్రమ, ఆదాయాలను నియంత్రించడానికి ప్రయత్నించింది: ప్లాంటర్లు, రైతులు, మెకానికు‌లు, కార్మికులు.^[279] అదనంగా క్రెడిటు-ఆధారిత భూమి ఊహాగానాల కారణంగా 1804లో జాక్సను సొంతంగా దివాలా తీయడం ఆయన పక్షపాతంతో ప్రభావితం చేసింది. కాగితపు డబ్బుకు వ్యతిరేకంగా కఠిన ద్రవ్యానికి అనుకూలమైన విధానం వైపు.^[280]

1829 డిసెంబరులో తన మొదటి వార్షిక ప్రసంగంలో జాక్సను బ్యాంకు రాజ్యాంగబద్ధతను దాని డబ్బు దృఢత్వాన్ని ప్రశ్నించడం ద్వారా బహిరంగంగా సవాలు చేశాడు.^[281] జాక్సను మద్దతుదారులు చేతివృత్తులవారు, రైతుల కంటే స్పెక్యులేటర్లు, వ్యాపారులకు ప్రాధాన్యత రుణాలు ఇచ్చారని, కాంగ్రెసు సభ్యులకు, పత్రికలకు లంచం ఇవ్వడానికి తన డబ్బును ఉపయోగించారని, విదేశీ రుణదాతలతో సంబంధాలు కలిగి ఉన్నారని ఆరోపించారు. 1830 ప్రారంభంలో బిడిలు జాక్సను సవాలుకు ప్రతిస్పందించి బ్యాంకు ఖ్యాతిని నిర్ధారించడానికి బ్యాంకు విస్తారమైన ఆర్థిక హోల్డింగు‌ను ఉపయోగించాడు. ఆయన మద్దతుదారులు బ్యాంకు శ్రేయస్సు, స్థిరమైన వాణిజ్యానికి కీలకమని వాదించారు. 1832 ఎన్నికల సమయానికి, బిడిలు కరపత్రాలను ముద్రించడంలో, బ్యాంకు అనుకూల చట్టం కోసం లాబీయింగు చేయడంలో ఏజెంట్లను నియమించడంలో, ఎడిటర్లు కాంగ్రెసు సభ్యులకు రుణాలు ఇవ్వడంలో $250,000 (2024 నాటికి 78,74,200 డాలర్లకు సమానం) కంటే ఎక్కువ ఖర్చు చేశాడు.^[282]

పైకి చూస్తే, జాక్సను, బిడిలు స్థానాలు పరస్పరం రాజీపడలేనివిగా కనిపించలేదు. కొంతవరకు సమాఖ్య పర్యవేక్షణను కలిగి ఉంటే, దాని రియలు ఎస్టేటు హోల్డింగు‌లను పరిమితం చేయగలిగితే, దాని ఆస్తిని రాష్ట్రాల పన్ను విధించగలిగితే జాక్సను బ్యాంకును ఉంచుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది. ^[283] జాక్సను క్యాబినెటు సభ్యులలో చాలామంది రాజీ సాధ్యమని భావించారు. 1831లో ట్రెజరీ కార్యదర్శి లూయిసు మెక్‌లేను బిడిలు‌తో మాట్లాడుతూ జాక్సను బ్యాంకు సవరించిన సంస్కరణను చార్టరు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడని కానీ బిడిలు జాక్సను‌ను నేరుగా సంప్రదించలేదు. ప్రైవేటు‌గా, జాక్సను బ్యాంకు పట్ల వ్యతిరేకతను వ్యక్తం చేశాడు; ^[284] బహిరంగంగా బ్యాంకుకు సంబంధించిన నిర్ణయాన్ని ప్రజల చేతులలోనే వదిలివేస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు. ^[285] 1832 ఎన్నికల్లో జాక్సను‌కు వ్యతిరేకంగా అధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేయాలని నిర్ణయించుకున్న హెన్రీ క్లే ద్వారా బిడిలు చివరకు బహిరంగ చర్య తీసుకోవడానికి ఒప్పించాడు. షెడ్యూలు కంటే రెండు సంవత్సరాల ముందుగానే చార్టరు పునరుద్ధరణ కోరడానికి బిడిలు అంగీకరిస్తాడు. జాక్సను ఇరుక్కుపోయాడని క్లే వాదించాడు. ఆయన చార్టరు‌ను వీటో చేస్తే, పెన్సిల్వేనియాలోని తన అనుకూల బ్యాంక్ నియోజకవర్గాల ఓట్లను కోల్పోతాడు; కానీ ఆయన చార్టరు ‌మీద సంతకం చేస్తే ఆయన తన బ్యాంక్ వ్యతిరేక నియోజకవర్గాలను కోల్పోతాడు. రీచార్టరు బిల్లు ఆమోదించబడిన తర్వాత జాక్సను 1832 జూలై 10న దానిని వీటో చేశాడు. దేశం మెజారిటీ ఇష్టాన్ని ధనవంతుల కోరికలకు అప్పగించకూడదని వాదించాడు. ^[286]

1832 ఎన్నిక

1832 అధ్యక్ష ఎన్నికలు జాక్సను అధ్యక్షుడిగా ఉన్న కాలంలో రాజకీయ పార్టీల వేగవంతమైన అభివృద్ధిని ప్రదర్శించాయి. బాల్టిమోరులో జరిగిన డెమోక్రటికు పార్టీ మొదటి జాతీయ సమావేశం జాక్సను ఎంపిక చేసిన మార్టిను వాన్ బ్యూరెను‌ను ఉపాధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేసింది. 1831 డిసెంబరు ప్రారంభంలో బాల్టిమోరు‌లో తన మొదటి సమావేశాన్ని నిర్వహించిన నేషనలు రిపబ్లికను పార్టీ ప్రస్తుతం కెంటుకీ నుండి సెనేటరు‌గా ఉన్న క్లేను, పెన్సిల్వేనియా నుండి జాన్ సార్జెంటును నామినేటు చేసింది.^[287] ఫ్రీమాసన్రీకి వ్యతిరేకత చుట్టూ నిర్మించిన వేదికతో కూడిన యాంటీ-మాసోనికు పార్టీ,^[288] జాక్సను లేదా క్లేను సమర్థించలేదు. వారిద్దరూ మాసన్లు. పార్టీ మేరీల్యాండు‌కు చెందిన విలియం విర్టు, పెన్సిల్వేనియాకు చెందిన అమోసు ఎల్మేకరును నామినేటు చేసింది.^[289]

బ్యాంక్ వీటో కారణంగా జాక్సను కోల్పోయే ఓట్లతో పాటు, జాక్సను ఇండియను రిమూవలు యాక్టు తూర్పున ఓటర్లను దూరం చేస్తుందని క్లే ఆశించాడు; కానీ జాక్సను నష్టాలను పశ్చిమమ్ నైరుతిలో చట్టం ప్రజాదరణ ద్వారా భర్తీ చేశారు. అంతర్గత మెరుగుదలల మీద తన వైఖరి కారణంగా జాక్సను ఓట్లను కోల్పోతాడని క్లే కూడా ఊహించాడు.^[290] జాక్సను వీటో చేశాడు, ఇది క్లే కెంటుకీ రాష్ట్రంలోని నేషనలు రోడ్డు, ఒక విభాగం, అప్‌గ్రేడు‌కు నిధులు సమకూర్చింది; స్థానిక ప్రాజెక్టుల కోసం జాతీయ నిధులను ఉపయోగించి అంతర్గత మెరుగుదలలకు నిధులు సమకూర్చడం రాజ్యాంగ విరుద్ధమని జాక్సను వాదించాడు.^[291]

క్లే వ్యూహం విఫలమైంది. జాక్సను డెమోక్రటికు పార్టీ బలమైన రాజకీయ నెట్వర్కు ‌లను సమీకరించగలిగాడు.^[292] ఈశాన్య ప్రాంతం జాక్సను‌కు మద్దతు ఇచ్చింది ఎందుకంటే ఆయన కఠినమైన సుంకాన్ని కొనసాగించడానికి అనుకూలంగా ఉన్నాడు; ఇండియను రిమూవలు యాక్టు ఈ ప్రాంతంలో స్థానిక అమెరికన్ల సంఖ్యను తగ్గించి, మరింత ప్రభుత్వ భూమిని అందుబాటులోకి తెచ్చినందున పశ్చిమ దేశాలు అతనికి మద్దతు ఇచ్చాయి.^[293] ఎన్నికల నెలలో రద్దు ఆర్డినెన్సు‌ను ఆమోదించిన, వర్జీనియా భవిష్యతు గవర్నరు జాన్ బి. ఫ్లాయిడుకు తన ఓట్లను ఇవ్వడం ద్వారా ఏ పార్టీకి మద్దతు ఇవ్వడానికి నిరాకరించిన సౌతు కరోలినా తప్ప, ^[294] ఇండియను రిమూవలు యాక్టు‌ను అమలు చేసినందుకు, అలాగే 1832 టారిఫు ‌మీద సంతకం చేయడం ద్వారా రాజీ పడటానికి ఆయన సంసిద్ధత కోసం సౌతు జాక్సను‌కు మద్దతు ఇచ్చింది.^[295] జాక్సను ఎన్నికల్లో భారీ మెజారిటీతో గెలిచాడు. 55 శాతం ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లు. 219 ఎలక్టోరలు ఓట్లను పొందాడు.^[296]

డిపాజిట్ల తొలగింపు - నింద

జాక్సను తన విజయాన్ని జాతీయ ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద బ్యాంకు నియంత్రణ మీద తన యుద్ధాన్ని కొనసాగించడానికి ఒక ఆదేశంగా భావించాడు.^[297] 1833లో జాక్సను బ్యాంకులో ట్రెజరీ రసీదుల డిపాజిటు‌ను ముగించే కార్యనిర్వాహక ఉత్తర్వు మీద సంతకం చేశాడు.^[298] ట్రెజరీ కార్యదర్శి మెక్లేను ఆ ఉత్తర్వును అమలు చేయడానికి నిరాకరించినప్పుడు, జాక్సను ఆయన స్థానంలో విలియం జె. డ్యూనుని నియమించాడు. ఆయన కూడా నిరాకరించాడు. జాక్సను రోజరు బి. టానీని తాత్కాలిక కార్యదర్శిగా నియమించాడు. ఆయన జాక్సను విధానాన్ని అమలు చేశాడు.^[299] ఫెడరలు డిపాజిట్లు కోల్పోవడంతో బ్యాంకు దాని క్రెడిటు‌ను కుదుర్చుకోవలసి వచ్చింది.^[300] జాక్సను‌ను రాజీ పడేలా చేసే ప్రయత్నంలో ఆర్థిక మాంద్యం సృష్టించడానికి బిడిలు ఈ సంకోచాన్ని ఉపయోగించాడు. బిడిలు ఇలా వ్రాశాడు, "విదేశాలలో బాధలకు ఆధారాలు తప్ప మరేమీ కాంగ్రెసు‌లో ఎటువంటి ప్రభావాన్ని చూపవు."^[301] ఆ ప్రయత్నం విజయవంతం కాలేదు: ఆర్థిక వ్యవస్థ కోలుకుంది. బిడిలు‌ను మాంద్యానికి కారణమని నిందించబడింది.^[302]

జాక్సను చర్యలు ఆయనతో విభేదించిన వారిని విగ్ పార్టీని ఏర్పాటు చేయడానికి దారితీశాయి. వారు జాక్సను కార్యనిర్వాహక అధికార విస్తరణను వ్యతిరేకిస్తున్నట్లు పేర్కొన్నారు ఆయన "కింగ్ ఆండ్రూ ది ఫస్టు" అని పిలిచారు. 17వ శతాబ్దంలో బ్రిటిషు రాచరికాన్ని గ్లోరియసు రివల్యూషను వ్యతిరేకించిన ఇంగ్లీషు విగ్సు పేరును తమ పార్టీకి పెట్టారు.^[303] 1834 మార్చిలో కాంగ్రెసు బాధ్యతగా ఉన్నప్పుడు ట్రెజరీ డిపార్టు‌మెంటు‌కు అనుచితంగా అధికారం తీసుకున్నందుకు సెనేటు జాక్సను‌ను నిందించింది. ట్రెజరీ కార్యదర్శిగా టానీ నియామకాన్ని ధ్రువీకరించడానికి నిరాకరించింది.^[304] అయితే ఏప్రిల్‌లో బ్యాంకును రీచార్టరు చేయకూడదని హౌసు ప్రకటించింది. 1836 జూలై నాటికి బ్యాంక్ ఇక మీద ఎటువంటి ఫెడరలు డిపాజిటు‌లను కలిగి లేదు.^[305]

జాక్సను ఫెడరలు నిధులను రాష్ట్ర బ్యాంకుల్లో జమ చేశాడు. వీటిని విమర్శకులు పెంపుడు బ్యాంకులు అని పిలిచారు.^[306] జాక్సను పరిపాలనలో ఈ రాష్ట్ర బ్యాంకుల సంఖ్య రెట్టింపు కంటే ఎక్కువైంది.^[307] పెట్టుబడి విధానాలు మారాయి. ఫెడరలు ప్రభుత్వానికి ఆర్థిక ఏజెంటు‌గా ఉన్న బ్యాంకు, ట్రేడులో భారీగా పెట్టుబడి పెట్టింది. అంతరు-ప్రాంతీయ అంతర్జాతీయ వాణిజ్యానికి ఆర్థిక సహాయం చేసింది. రాష్ట్ర బ్యాంకులు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలకు మరింత ప్రతిస్పందించేవి, భూమి అభివృద్ధి, భూమి స్పెక్యులేషనను, రాష్ట్ర ప్రజా పనుల ప్రాజెక్టులలో భారీగా పెట్టుబడులు పెట్టాయి.^[308] టేనీ వారసుడు లెవి వుడ్బరీ ‌వాటిని నియంత్రించడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ పెంపుడు బ్యాంకులు తమ రుణాలను విస్తరించాయి. జాక్సను పరిపాలన చివరి సంవత్సరాల్లో ఊహాజనిత విజృంభణను సృష్టించడానికి సహాయపడ్డాయి.^[309]

1835 జనవరిలో జాక్సను జాతీయ రుణాన్ని చెల్లించాడు. ఇది యుఎస్ చరిత్రలో అది సాధించిన ఏకైక సమయం.^[310]^[311] ఇది టారిఫు ఆదాయాల ద్వారా చెల్లించబడింది.^[292] రోడ్లు కాలువలు,^[312] ప్రభుత్వ భూముల అమ్మకం వంటి అంతర్గత మెరుగుదలలకు సమాఖ్య నిధులను జాగ్రత్తగా నిర్వహించడం.^[313] 1834, 1836 మధ్య, ప్రభుత్వం భూమి అమ్మకాలలో అపూర్వమైన పెరుగుదలను సాధించింది:^[314] 1836లో గరిష్ఠ స్థాయిలో, భూమి అమ్మకాల నుండి లాభాలు ఒక సాధారణ సంవత్సరం కంటే ఎనిమిది నుండి పన్నెండు రెట్లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి.^[315] జాక్సను అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు, 63 మిలియన్ల ఎకరాల ప్రభుత్వ భూమి - ఒక్లహోమా రాష్ట్ర పరిమాణంలో - అమ్ముడుపోయింది.^[316] 1837లో జాక్సను పదవీకాలం ముగిసిన తర్వాత డెమొక్రాటు-మెజారిటీ సెనేటు జాక్సను విమర్శను తొలగించింది.^[317]^[318]

1837 నాటి భయాందోళన

బ్యాంక్ యుద్ధంలో జాక్సను విజయం తర్వాత ఆర్థిక వృద్ధి ఉన్నప్పటికీ పశ్చిమంలో భూమి ఊహాగానాలు 1837 భయాందోళనకు కారణమయ్యాయి.^[319] 1833లో జాక్సను సమాఖ్య నిధులను రాష్ట్ర బ్యాంకులకు బదిలీ చేయడం వల్ల పశ్చిమ బ్యాంకులు తమ రుణ ప్రమాణాలను సడలించాయి;^[320] ఇండియను రిమూవలు యాక్టు పెద్ద మొత్తంలో మాజీ స్థానిక అమెరికను భూములను కొనుగోలు ఊహాగానాలకు అందుబాటులో ఉంచింది.^[321] జాక్సను చేసిన రెండు చర్యలు 1836 1837 నాటి భయాందోళనలకు దోహదపడింది. ఒకటి స్పెసీ సర్క్యులరు ఇది పాశ్చాత్య భూములను స్పెసీ ద్వారా మాత్రమే డబ్బుతో కొనుగోలు చేయాలని ఆదేశించింది. ఈ చట్టం రుణం మీద ఊహాగానాలను తగ్గించడం ద్వారా ఆర్థిక వ్యవస్థను స్థిరీకరించడానికి ఉద్దేశించబడింది. కానీ ఇది భూమి లావాదేవీలకు నిధులు సమకూర్చే అవసరాలను తీర్చడానికి తూర్పు బ్యాంకుల నుండి పశ్చిమ బ్యాంకులకు బంగారం, వెండిని తరలింపుకు దారితీసింది.^[322] మరొకటి డిపాజిటు, పంపిణీ చట్టం, ఇది సమాఖ్య డబ్బును తూర్పు నుండి పశ్చిమ రాష్ట్ర బ్యాంకులకు బదిలీ చేసింది. అంతర్జాతీయ వాణిజ్యంలో తమ ఆర్థిక సమస్యలను పరిష్కరించడానికి తూర్పు బ్యాంకులు తమ రుణాలను తిరిగి తీసుకున్నప్పుడు బ్రిటిషు వారికి డబ్బు చెల్లించలేకపోయాయి.^[323] ఈ భయాందోళన అమెరికా ఆర్థిక వ్యవస్థను 1841 వరకు కొనసాగిన మాంద్యంలోకి నెట్టివేసింది.^[319]

భౌతిక దాడి - హత్యాయత్నం

1833 మే 6న రాబర్టు బి. రాండోల్ఫు జాక్సను ముఖం మీద తన చేతితో కొట్టాడు ఎందుకంటే జాక్సను రాండోల్ఫు‌ను నావికాదళం నుండి తొలగించమని ఆదేశించాడు. జాక్సను ఆరోపణలు చేయడానికి నిరాకరించాడు.^[324] 1835 జనవరి 30న జాక్సను యునైటెడు స్టేట్సు కాపిటల నుండి బయలుదేరుతుండగా ఇంగ్లాండు‌కు చెందిన నిరుద్యోగ గృహ చిత్రకారుడు రిచర్డు లారెన్సు ఆయన మీద పిస్టలు‌ను గురిపెట్టాడు. అది తప్పుగా కాల్చబడింది. లారెన్సు రెండవ పిస్టలు‌ను బయటకు తీశాడు. అది కూడా తప్పుగా కాల్చింది. ఇతరులు జోక్యం చేసుకుని లారెన్సు‌ను అడ్డుకునే వరకు జాక్సను తన కర్రతో లారెన్సు ‌మీద దాడి చేశాడు, తరువాత ఆయన పిచ్చితనం కారణంగా పిచ్చితనం రక్షణ దోషి కాదని సంస్థాగతీకరించబడింది.^[325]^[326] ఇది యునైటెడు స్టేట్సు చరిత్రలో ఒక ప్రస్తుత అధ్యక్షుడిని హత్య చేయడానికి జరిగిన మొదటి ప్రయత్నం.^[327]

బానిసత్వం

1830ల నాటికి యునైటెడు స్టేట్సు‌లో నిర్మూలన ఒక ప్రధాన సంస్కరణ ఉద్యమంగా మారింది. ఇది తరచుగా బానిసత్వ అనుకూల హింసకు గురి అవుతుంది.^[328] 1831లో నాట్ టర్నరు బానిస తిరుగుబాటును అణిచివేయడానికి ఫెడరలు దళాలను ఉపయోగించారు.^[329] అయితే జాక్సను వారిని వెంటనే ఉపసంహరించుకోవాలని ఆదేశించాడు. స్థానిక పౌరులు వారిని రక్షణ కోసం ఉండమని విజ్ఞప్తి చేసినప్పటికీ.^[330]జాక్సన్ బానిసత్వం సమస్యను దేశానికి, డెమోక్రటికు పార్టీ, సున్నితమైన పొత్తులకు విభజించేదిగా భావించాడు.^[331]

అమెరికను బానిసత్వ వ్యతిరేక సంఘం ఆందోళన చేసినప్పుడు జాక్సను అభిప్రాయం సవాలు చేయబడింది నిర్మూలన^[332] 1835లో దక్షిణాదికి తపాలా వ్యవస్థ ద్వారా బానిసత్వ వ్యతిరేక పత్రాలను పంపడం ద్వారా.^[333] జాక్సను నిర్మూలనవాదులను "రాక్షసులు"గా ఖండించాడు^[334]. వారు చనిపోవాలని చెప్పాడు,^[335] వారి బానిసత్వ వ్యతిరేక కార్యాచరణ సెక్షనలిజాన్ని ప్రోత్సహిస్తుందని, యూనియను‌ను నాశనం చేస్తుందని వాదించాడు.^[336] ఈ పత్రాలు చార్లెస్టను‌లో అల్లర్లను రేకెత్తించాయి. బానిసత్వ అనుకూల దక్షిణాది ప్రజలు పోస్టలు సర్వీసు పదార్థాల పంపిణీని నిషేధించాలని డిమాండు చేశారు. జాక్సను స్పందిస్తూ బానిసత్వ వ్యతిరేక పత్రాలను చందాదారులకు మాత్రమే పంపాలని ఆదేశించాడు. వారి పేర్లను బహిరంగంగా తెలియజేయవచ్చు. తద్వారా అవి తిరిగి ప్రచురించబడతాయి. ^[337] ఆ డిసెంబరు‌లో జాక్సను "బానిసలను తిరుగుబాటుకు ప్రేరేపించడానికి ఉద్దేశించిన దాహక ప్రచురణల" దక్షిణాన ప్రసరణను నిషేధించాలని కాంగ్రెసు‌ను కోరాడు.^[338]

విదేశీ వ్యవహారాలు

జాక్సను పరిపాలన అమెరికాతో వాణిజ్య ఒప్పందం కుదుర్చుకున్న మొదటి ఆసియా దేశం సియాంతో వాణిజ్య ఒప్పందాన్ని విజయవంతంగా చర్చించింది. ఈ పరిపాలన గ్రేట్ బ్రిటన్, స్పెయిన్, రష్యా ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంతో కూడా వాణిజ్య ఒప్పందాలు చేసుకుంది.^[340]

కాంగ్రెసు‌కు తన మొదటి వార్షిక సందేశంలో, జాక్సను నెపోలియన్ యుద్ధాలు సమయంలో విదేశీ దేశాలు అమెరికను నౌకలు, నావికులను స్వాధీనం చేసుకున్నందుకు పరిహారం డిమాండ్లు, స్పొలియేషను వాదనల సమస్యలను ప్రస్తావించారు.^[341] ధైర్యం, చాకచక్యం కలయికను ఉపయోగించి ఆయన డెన్మార్క్, పోర్చుగల్, స్పెయిన్‌తో ఈ వాదనలను విజయవంతంగా పరిష్కరించుకున్నాడు.^[340] కానీ ఫ్రాన్సు నుండి దోపిడీ వాదనలను సేకరించడంలో అతనికి ఇబ్బంది ఉంది. ఎందుకంటే ఫ్రాన్స్ మునుపటి ఒప్పందంలో అంగీకరించిన నష్టపరిహారాన్ని చెల్లించడానికి ఇష్టపడలేదు. దేశం చెల్లింపు చేయడంలో విఫలమైతే ఫ్రెంచి ఆస్తి మీద ప్రతీకార చర్యలకు అధికారం ఇవ్వాలని అలాగే రక్షణ కోసం ఆయుధాలు ఇవ్వాలని జాక్సను 1834లో కాంగ్రెసు‌ను కోరాడు.^[341] ప్రతిస్పందనగా ఫ్రాన్సు తన కరేబియను నౌకాదళాన్ని యుద్ధ సమయంలో ఉంచింది.^[342] రెండు వైపులా సంఘర్షణను నివారించాలని కోరుకున్నారు. కానీ ఫ్రెంచి వారు జాక్సను పోరాటానికి క్షమాపణ చెప్పాలని కోరుకున్నారు. 1835లో కాంగ్రెసు‌కు ఇచ్చిన వార్షిక సందేశంలో జాక్సను క్షమాపణ చెప్పడానికి నిరాకరించానని, కానీ "ఫ్రాన్సు ప్రభుత్వాన్ని బెదిరించడం లేదా అవమానించడం" తనకు ఉద్దేశం లేదని పేర్కొన్నాడు.^[343] ఫ్రెంచి వారు శాంతించి, వాదనలను పరిష్కరించడానికి $5,000,000 (2024 నాటికి $152,403,200 డాలర్లతో సమానం) చెల్లించడానికి అంగీకరించారు.^[344]

1820ల ప్రారంభం నుండి పెద్ద సంఖ్యలో అమెరికన్లు టెక్సాసు‌లోకి వలస వస్తున్నారు. ఇది మెక్సికో కొత్తగా స్వతంత్రం దేశ భూభాగం.^[345] 1824 నాటికే జాక్సను ఈ ప్రాంతాన్ని యునైటెడు స్టేట్సు కోసం స్వాధీనం చేసుకోవడాన్ని సమర్థించారు.^[346] 1829లో ఆయన దానిని కొనుగోలు చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ మెక్సికో విక్రయించడానికి ఇష్టపడలేదు. 1830 నాటికి మెక్సికో నుండి వచ్చిన వారి కంటే యునైటెడు స్టేట్సు నుండి రెండు రెట్లు ఎక్కువ మంది స్థిరనివాసులు ఉన్నారు. ఇది టెక్సాసు విప్లవాన్ని ప్రారంభించిన మెక్సికను ప్రభుత్వంతో ఉద్రిక్తతలకు దారితీసింది. సంఘర్షణ సమయంలో జాక్సను రహస్యంగా స్థిరనివాసులు యునైటెడు స్టేట్సు నుండి ఆయుధాలు, డబ్బును పొందేందుకు అనుమతించాడు.^[347] వారు 1836 ఏప్రిల్లో మెక్సికన్ సైన్యాన్ని ఓడించి, ఆ ప్రాంతాన్ని స్వతంత్ర దేశంగా టెక్సాసు రిపబ్లికు‌గా ప్రకటించారు. కొత్త రిపబ్లికు జాక్సను‌ను దానిని గుర్తించి విలీనం చేసుకోవాలని కోరింది. జాక్సను అలా చేయాలనుకున్నప్పటికీ అది మెక్సికో నుండి స్వాతంత్ర్యాన్ని కొనసాగించగలదా అని ఆయనము కచ్చితంగా తెలియకపోవడంతో అతను సంకోచించాడు.^[348] టెక్సాసు బానిసత్వాన్ని చట్టబద్ధం చేయడంతో ఆయన ఆందోళన చెందాడు. ఇది 1836 ఎన్నికల సమయంలో డెమొక్రాట్లను విభజించే సమస్య. జాక్సను తన అధ్యక్ష పదవి చివరి పూర్తి రోజు 1837 మార్చి 3న టెక్సాసు రిపబ్లికు‌ను గుర్తించాడు.^[349]

న్యాయవ్యవస్థ

జాక్సను సుప్రీంకోర్టుకు ఆరుగురు న్యాయమూర్తులను నియమించారు.^[350] చాలా మంది ప్రత్యేకత లేనివారు. జాక్సను తన సేవలకు ప్రతిఫలంగా 1835 జనవరిలో రోజర్ బి. టానీని కోర్టుకు నామినేటు చేశాడు. కానీ ఆ నామినేషను సెనేటు ఆమోదం పొందలేకపోయింది.^[351]

1835లో చీఫ్ జస్టిసు మార్షలు మరణించినప్పుడు, జాక్సను మళ్ళీ టానీని చీఫు జస్టిసు‌గా నామినేటు చేశాడు; ఆయనను కొత్త సెనేటు,^[352] 1864 వరకు ప్రధాన న్యాయమూర్తిగా పనిచేస్తున్న ధ్రువీకరించింది.^[353] ఆయన తన బెంచు కెరీర్‌లో గౌరవంగా పరిగణించబడ్డారు. కానీ డ్రెడ్ స్కాటు వి. శాండు ఫోర్డు)లో విస్తృతంగా ఖండించబడిన నిర్ణయం ద్వారా ఆయన ఎక్కువగా గుర్తుంచుకుంటారు.^[354] తన అధ్యక్ష పదవి చివరి రోజున, జాక్సను న్యాయవ్యవస్థ చట్టం మీద సంతకం చేశాడు. 1837,^[355] ఇది రెండు కొత్త సుప్రీంకోర్టు సీట్లను సృష్టించింది. ఫెడరలు సర్క్యూటు కోర్టులును పునర్వ్యవస్థీకరించింది.^[356]

యూనియను‌లో చేరిన రాష్ట్రాలు

జాక్సను అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు రెండు కొత్త రాష్ట్రాలు యూనియను‌లో చేరాయి: అర్కాన్సాసు ( 1836 జూన్ 15), మిచిగాను ( 1837 జనవరి 26). రెండు రాష్ట్రాలు కాంగ్రెస్‌లో డెమోక్రటికు శక్తిని పెంచాయి. 1836లో వాన్ బ్యూరెను అధ్యక్ష పదవిని గెలవడానికి సహాయపడ్డాయి. ఎందుకంటే కొత్త రాష్ట్రాలు వాటిని చేర్చుకోవడానికి ఎక్కువగా చేసిన పార్టీకి మద్దతు ఇచ్చాయి.^[357]

తరువాత జీవితం - మరణం (1837–1845)

జాక్సను అధ్యక్ష పదవి 1837 మార్చి 4న ముగిసింది. జాక్సను మూడు రోజుల తర్వాత వాషింగ్టను, డి.సి.ని విడిచిపెట్టి, నాష్విల్లెలోని హెర్మిటేజు‌కు పదవీ విరమణ చేశాడు. అక్కడ ఆయన జాతీయ, రాష్ట్ర రాజకీయాలలో ప్రభావవంతంగా ఉన్నాడు.^[358] 1837 భయాందోళనల వల్ల ఏర్పడిన ద్రవ్యోల్బణాన్ని తగ్గించడానికి జాక్సను ప్రభుత్వం కాగితపు డబ్బు ముద్రించకుండా పరిమితం చేసే స్వతంత్ర ట్రెజరీ వ్యవస్థకు మద్దతు ఇచ్చింది. దాని డబ్బును బంగారం, వెండిలో ఉంచవలసి ఉంటుంది.^[359]

1840 అధ్యక్ష ఎన్నికల సమయంలో^[360] జాక్సను టేనస్సీలో వాన్ బ్యూరెను కోసం ప్రచారం చేశాడు. కానీ కొనసాగుతున్న మాంద్యం సమయంలో వాన్ బ్యూరెను ప్రజాదరణ కోల్పోయాడు. విగ్ పార్టీ నామినీ, విలియం హెన్రీ హారిసను, డెమొక్రాట్ల ప్రచార శైలిని పోలిన ప్రచార శైలిని ఉపయోగించి ఎన్నికల్లో గెలిచారు: వాన్ బ్యూరెను‌ను ఒక శ్రద్ధ లేని కులీనుడిగా చిత్రీకరించారు. హారిసను యుద్ధ రికార్డును కీర్తించారు, ఆయన ప్రజల మనిషిగా చిత్రీకరించబడ్డారు.^[361] హారిసను 1840 ఎన్నికలలో గెలిచారు. విగ్స్ కాంగ్రెసు, రెండు సభలలో మెజారిటీని కైవసం చేసుకున్నారు.^[362] కానీ హారిసను తన పదవీకాలం ముగిసిన ఒక నెలలో మరణించాడు. ఆయన స్థానంలో ఆయన ఉపాధ్యక్షుడు, మాజీ డెమొక్రాటు జాన్ టైలరు వచ్చారు. జాక్సను పార్టీ విధేయతలకు కట్టుబడి లేనందున ఆయన ప్రోత్సహించబడ్డాడు. 1841లో కొత్త జాతీయ బ్యాంకును స్థాపించడానికి విగ్-ప్రాయోజిత బిల్లులను వీటో చేసినప్పుడు ఆయన ప్రశంసించాడు.^[363]

జాక్సను టెక్సాసు విలీనానికి లాబీయింగు చేశాడు. బ్రిటిషు వారు దీనిని యునైటెడు స్టేట్సు‌ను బెదిరించడానికి ఒక స్థావరంగా ఉపయోగించుకోవచ్చని ఆయన ఆందోళన చెందాడు.^[364]ఇది లూసియానా కొనుగోలులో భాగమని పట్టుబట్టాడు.^[365] టైలరు 1844 ఏప్రిల్‌లో విలీన ఒప్పందం మీద సంతకం చేశాడు. కానీ అది బానిసత్వ విస్తరణతో ముడిపడి ఉంది కనుక దానిని ఆమోదించలేదు. 1844 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో డెమోక్రటికు పార్టీకి జాక్సను ఇష్టపడే అభ్యర్థిగా ఉన్న వాన్ బ్యూరెను విలీనాన్ని వ్యతిరేకించాడు. వాన్ బ్యూరెను వల్ల నిరాశ చెందిన జాక్సను, అప్పటికి వాన్ బ్యూరెను పోటీదారుగా ఉన్న టెన్నెసీను జేమ్స్ కె. పోల్క్ను డెమోక్రటికు పార్టీ అధ్యక్ష అభ్యర్థిగా పోటీ చేయమని ఒప్పించాడు. పోల్క్ నామినేషను కోసం వాన్ బ్యూరెను‌ను ఓడించి, జాక్సను పాత శత్రువు హెన్రీ క్లే మీద సార్వత్రిక ఎన్నికల్లో గెలిచాడు. ఇంతలో సెనేటు టెక్సాసు‌ను విలీనం చేసుకునే బిల్లును ఆమోదించింది, దాని మీద 1845 మార్చి 1న సంతకం చేయబడింది. ^[366]

జాక్సను డ్రాప్సీ, క్షయవ్యాధి, గుండె వైఫల్యంతో మరణించాడు^[367] 1845 జూన్ 8న 78 సంవత్సరాల వయస్సులో. ఆయన మరణశయ్య చుట్టూ కుటుంబం, స్నేహితులు, బానిసలు ఉన్నారు. అతను "ఏడవకండి; మీ అందరినీ స్వర్గంలో కలవాలని నేను ఆశిస్తున్నాను. అవును అందరూ స్వర్గంలో తెల్లవారు, నల్లవారు." అని చెప్పినట్లు నమోదు చేయబడింది.^[368] ఆయన భార్య రాచెలు ఉన్న సమాధిలోనే ఆయనను ఖననం చేశారు.^[369]

వ్యక్తిగత జీవితం

కుటుంబం

జాక్సను రాచెలకు పిల్లలు లేరు కానీ రాచెలు సోదరుడు సెవెర్ను డోనెల్సను కుమారుడు ఆండ్రూ జాక్సను జూనియరును దత్తత తీసుకున్నారు. జాక్సన్సు రాచెలు, మరొక సోదరుడు సామ్యూలు డోనెల్సను: జాన్ సామ్యూలు, డేనియలు స్మితు డోనెల్సను, ఆండ్రూ జాక్సను డోనెల్సను పిల్లలకు కూడా సంరక్షకులుగా వ్యవహరించారు. వారు ఎ.కి కూడా సంరక్షకులుగా ఉన్నారు. జె. హచింగ్సు, రాచెలు అనాథ మనవడు, ఆయన స్నేహితుడి అనాథ పిల్లలు, ఎడ్వర్డు బట్లరు—కరోలిన్, ఎలిజా, ఎడ్వర్డు, ఆంథోనీ—, వారు వారి తండ్రి మరణించిన తర్వాత జాక్సను‌లతో నివసించారు.^[370] ఆండ్రూ జాక్సను ఇంటిలోని ముగ్గురు జాక్సను ఇంటిలోని స్థానిక సభ్యులు కూడా ఉన్నారు: లింకోయా,^[371] థియోడరు,^[372], చార్లీ.^[373]

యుఎస్ చరిత్రలో ఒకే సమయంలో ఇద్దరు మహిళలు వితంతువు జాక్సను‌కు అనధికారిక ప్రథమ మహిళగా వ్యవహరించారు. రాచెలు మేనకోడలు ఎమిలీ డోనెల్సను ఆండ్రూ జాక్సను డోనెల్సను‌ను వివాహం చేసుకున్నారు (జాక్సను ప్రైవేటు కార్యదర్శిగా పనిచేశారు), వైటు హౌసు‌లో హోస్టెసు‌గా పనిచేశారు. పెటికోటు వ్యవహారం సమయంలో అధ్యక్షుడు, ఎమిలీ ఒక సంవత్సరానికి పైగా విడిపోయారు. కానీ చివరికి వారు రాజీపడ్డారు. ఆమె వైటు హౌసు హోస్టెసు‌గా తన విధులను తిరిగి ప్రారంభించింది. ఆండ్రూ జాక్సను జూనియరు భార్య సారా యార్కు జాక్సను 1834లో వైటు హౌసు‌కు సహ-హోస్టెసు‌గా మారింది. 1836లో ఎమిలీ క్షయవ్యాధితో మరణించిన తర్వాత అన్ని హోస్టెసు విధులను చేపట్టారు.^[374]

స్వభావం

జాక్సను ముందుచూపు, హింసాత్మక స్వభావం కలిగిన వ్యక్తిగా పేరు పొందాడు.^[375] ఇది ఆయన ప్రత్యర్థులను భయపెట్టింది.^[376] ఆయన తన కోపాన్ని వ్యూహాత్మకంగా ఉపయోగించి తాను కోరుకున్నది సాధించగలిగాడు.^[377] అవసరమైనప్పుడు ఆయన దానిని అదుపులో ఉంచుకోగలడు: 1824 ఎన్నికలకు ముందు ప్రచారంలో సెనేటరు‌గా వాషింగ్టను‌కు వెళ్ళినప్పుడు అతని ప్రవర్తన స్నేహపూర్వకంగా, మర్యాదగా ఉండేది. వాన్ బ్యూరెను ప్రకారం, ఆయన కష్ట సమయాల్లో ప్రశాంతంగా ఉండి తన నిర్ణయాలను ఉద్దేశపూర్వకంగా తీసుకున్నాడు.^[378]

ఆయన విషయాలను వ్యక్తిగతంగా తీసుకునే ధోరణిని కలిగి ఉన్నాడు. ఎవరైనా ఆయనను దాటితే ఆయన తరచుగా వారిని అణిచివేయడం పట్ల మక్కువ పెంచుకునేవాడు.^[379] ఉదాహరణకు తన అధ్యక్ష పదవి చివరి రోజున జాక్సను తనకు రెండు విచారాలు మాత్రమే ఉన్నాయని ప్రకటించాడు: ఆయన హెన్రీ క్లేను కాల్చలేదని లేదా జాన్ సి. కాల్హౌను‌ను ఉరితీయలేదని.^[380] ఆయనకు బలమైన విధేయత కూడా ఉంది. తన స్నేహితులకు వచ్చే బెదిరింపులను తనకు వచ్చే బెదిరింపులుగా ఆయన భావించాడు. కానీ దానికి బదులుగా ఆయన ప్రశ్నించని విధేయతను కోరాడు.^[381]

జాక్సను ఆత్మవిశ్వాసం కలిగి ఉన్నాడు.^[382] స్వీయ-ప్రాముఖ్యత భావాన్ని ప్రదర్శించకుండా.^[383] ఈ ఆత్మవిశ్వాసం ఆయనకు ప్రతికూల పరిస్థితులను ఎదుర్కొనే పట్టుదలతో ఉండే సామర్థ్యాన్ని ఇచ్చింది.^[384] ఆయన కార్యాచరణ ప్రణాళికను నిర్ణయించుకున్న తర్వాత, దానికి కట్టుబడి ఉండేవాడు.^[385] త్వరగా కోపంగా ఉండటం, నమ్మకంగా ఉండటం అనే ఆయన పేరు ఆయనకు ప్రయోజనం చేకూర్చింది;^[386] ఇది ప్రత్యర్థులను ఆయనను సరళంగా, సూటిగా చూసేలా తప్పుదారి పట్టించింది. దీని వలన వారు ఆయన రాజకీయ చాకచక్యాన్ని తరచుగా తక్కువ అంచనా వేసేవారు.^[387]

మతం

1838లో జాక్సను నాష్విల్లే లోని ఫస్టు ప్రెస్బిటేరియను చర్చిలో అధికారిక సభ్యుడయ్యాడు.^[388] ఆయన తల్లి, ఆయన భార్య ఇద్దరూ జీవితాంతం భక్తిగల ప్రెస్బిటేరియన్లు, కానీ రాజకీయ కారణాల వల్ల తాను అలా చేశాడనే ఆరోపణలను నివారించడానికి పదవీ విరమణ తర్వాత వరకు అధికారికంగా చర్చిలోకి ప్రవేశించడాన్ని జాక్సను వాయిదా వేసాడని పేర్కొన్నాడు.^[389]

లెగసీ

జాక్సను వారసత్వం వివాదాస్పదమైనదిగా ఉంది.^[390]^[391]^[392] ఆయన సమకాలీనుడు, అలెక్సిసు డి టోక్విల్లె ఆయనను మెజారిటీ వారి అభిరుచుల ప్రతినిధిగా చిత్రీకరించాడు.^[393] ఆయన అమెరికను స్వాతంత్ర్యాన్ని వ్యక్తీకరించే సరిహద్దు వ్యక్తిగా విభిన్నంగా, వర్ణించబడ్డాడు. వెస్టు ^[394] దక్షిణాది వంశానికి చెందిన బానిస-యజమాన సభ్యుడు ^[395] సాధారణ పౌరుడి జ్ఞానం మీద విశ్వాసాన్ని ప్రోత్సహించిన ప్రజావాది. ^[396] ఆయన ప్రజాస్వామ్య స్ఫూర్తిని గణనీయంగా ముందుకు తీసుకెళ్లిన రాజనీతిజ్ఞుడిగా, ^[397], అమెరికను రాజ్యాంగవాదం పునాదులను నిలబెట్టిన, ^[398] అలాగే రాజకీయ వ్యతిరేకతను అణిచివేత జరిగాయి.^[399]

1920లలో జాక్సను అధికారంలోకి రావడం "సామాన్య మనిషి" అనే ఆలోచనతో ముడిపడి ఉంది.^[400] ఈ ఆలోచన వయస్సును సామాజిక ఉన్నత వర్గాలను ప్రజాకర్షకంగా తిరస్కరించడం తరగతి, హోదాతో సంబంధం లేకుండా ప్రతి వ్యక్తి విలువను నిరూపించడంగా నిర్వచించింది.^[401] జాక్సను‌ను దాని వ్యక్తిత్వంగా చూశారు.^[402] సామాజిక పరిమితులు లేని, గొప్ప విజయాలు సాధించగల వ్యక్తి.^[403] 1945లో ఆర్థరు ఎం. ష్లెసింగరు జూనియరు ప్రభావవంతమైన ది ఏజ్ ఆఫ్ జాక్సను ఫ్రాంక్లిన్ డి. రూజ్‌వెల్ట్ న్యూ డీలు,^[404] లెన్స్ ద్వారా జాక్సన్ వారసత్వాన్ని పునర్నిర్వచించింది. ఇది సామాన్యుడిని వ్యాపార సమస్యల వల్ల దోపిడీకి వ్యతిరేకంగా పోరాడుతున్న కార్మికవర్గ సభ్యుడిగా వర్ణించింది.^[405]

జాక్సను వారసత్వాన్ని తరువాతి అధ్యక్షులు వివిధ రకాలుగా ఉపయోగించారు. అబ్రహం లింకను 1861లో యూనియను‌కు ఎదురైన సవాళ్లను చర్చించేటప్పుడు జాక్సను ఆలోచనలను ప్రస్తావించాడు. వాటిలో రద్దు సంక్షోభ సమయంలో జాక్సనుకు రాజ్యాంగాన్ని అర్థం చేసుకునే అధ్యక్షుడి హక్కు ఉన్నాయి.^[406] ఫ్రాంక్లిను డి. రూజ్వెల్టు జాక్సను‌ను డెమోక్రటికు పార్టీని పునర్నిర్వచించడానికి ఉపయోగించుకున్నాడు. ఆయనను దోపిడీకి గురైన, అణగారిన వర్గాల రక్షకుడిగా, సామాజిక న్యాయం, మానవ హక్కుల కోసం పోరాట యోధుడిగా అభివర్ణించాడు.^[407]^[408] 1948 నుండి 1955 వరకు ప్రోగ్రెసివు పార్టీ సభ్యులు తమను తాము జాక్సను వారసులుగా భావించారు.^[409] డోనాల్డ్ ట్రంప్ జాక్సన్ వారసత్వాన్ని ఉపయోగించి తనను తాను సామాన్యుల అధ్యక్షుడిగా చూపించుకున్నాడు.^[410] జాక్సను‌ను పెరుగుతున్న కులీనుల నుండి దేశాన్ని రక్షించినందుకు, సుంకంతో అమెరికను కార్మికులను రక్షించినందుకు ప్రశంసించాడు.^[411] 2016లో బరాక్ ఒబామా పరిపాలన $20 బిల్లు నుండి జాక్సను చిత్రపటాన్ని తీసివేసి దాని స్థానంలో హ్యారియెటు టబ్‌మాను ఒక చిత్రాన్ని ఉంచుతున్నట్లు ప్రకటించింది.^[412] ట్రంపు మొదటి అధ్యక్ష పదవి సమయంలో ఈ ప్రణాళికను నిలిపివేసినప్పటికీ జో బిడెన్ పరిపాలన 2021లో దానిని తిరిగి ప్రారంభించింది.^[413]

"సామాన్య మనిషి" అంతిమ విజయాన్ని సూచించే బయటి వ్యక్తిగా లేదా అప్రజాస్వామిక జాత్యహంకారం, క్రూరత్వానికి చిహ్నంగా జాక్సను వారసత్వం—ఆయన ప్రాముఖ్యత మీద చర్చ—21వ శతాబ్దం వరకు కొనసాగుతోంది.^[414] ఇండియను రిమూవలు యాక్టు‌ను జాతి ప్రక్షాళనగా వర్ణించారు.^[415] స్థానిక అమెరికన్లను శ్వేతజాతీయుల నుండి వేరు చేసే లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి, ^[416] బెదిరింపులు, లంచాలు వంటి బలవంతపు బలగాలను తొలగింపును అమలు చేయడానికి ఉపయోగించారు.^[417] ప్రతిఘటన ఉన్నప్పుడు అనధికార సైనిక బలగాలను ఉపయోగించారు.^[238] రెండవ సెమినోలు యుద్ధంలో వలె.^[418] ఈ చట్టం గురించి కూడా చర్చించబడింది. జాతిహత్య సందర్భంలో^[419] దీర్ఘకాలిక స్వదేశీ అమెరికను సమాజాల నాశనం, వారి సంస్కృతులలో దాని పాత్ర కొనసాగుతోంది చర్చించబడాలి.^[420] గత దశాబ్దంలో తెల్లజాతి ఆధిపత్య సమూహాలు తమ సాహిత్యంలో జాక్సను చిత్రాన్ని ఉపయోగించాయి.^[421]^[422] 2020లో వాషింగ్టను డి.సి.లోని జాత్యహంకార వ్యతిరేక నిరసనకారులు లాఫాయెటు స్క్వేరులోని ఆండ్రూ జాక్సను (వాషింగ్టను డి.సి.) ఈక్వెస్ట్రియను విగ్రహాన్ని కూల్చివేసేందుకు ప్రయత్నించారు.^[423]^[424]

జాక్సను చారిత్రాత్మకంగా అధ్యక్షుడిగా ఉన్నత స్థానాన్ని పొందాడు. కానీ 1960లలో ఆయన ఖ్యాతి క్షీణించడం ప్రారంభమైంది.^[425]^[426] ఆయన విరుద్ధమైన వారసత్వం పండితుల ర్యాంకింగ్సులో చూపబడింది. సి-స్పాను చరిత్రకారుల పోలు‌లో జాక్సను 2009లో 13వ స్థానంలో 2017లో 18వ స్థానంలో, 2021లో 22వ స్థానంలో నిలిచారు.^[427] రాజకీయ శాస్త్రవేత్తలను సర్వే చేసే ప్రెసిడెన్షియలు గ్రేట్‌నెసు ప్రాజెక్టు, 2014లో జాక్సను 9వ గొప్ప అధ్యక్షుడిగా రేటు చేయబడ్డారని కనుగొంది,^[428] 2018^[429], 2024లో 21వ స్థానంలో^[430] కానీ 2014లో బరాక్ ఒబామా జార్జ్ వాకర్ బుష్ తర్వాత అత్యంత ధ్రువణ అధ్యక్షుడిగా ఆయన మూడవ స్థానంలో నిలిచారు.^[431] 2018^[429], 2024 రెండింటిలోనూ డోనాల్డు ట్రంపు తర్వాత రెండవ స్థానంలో నిలిచారు.^[430]

మూలాలు

↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 11–15.
↑ గుల్లాన్ 2004, pp. xii, 308.
↑ ^3.0 ^3.1 రెమిని 1977, p. 2.
↑ ^4.0 ^4.1 నౌలాన్ 2012, p. 257.
↑ మీచం 2008, p. 11.
↑ ^6.0 ^6.1 ^6.2 బ్రాండ్స్ 2005, p. 16.
↑ రెమిని 1977, pp. 4–5.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 16.
↑ రెమిని 1977, p. 6.
↑ బూరేమ్ 2001, p. 47.
↑ రెమిని 1977, pp. 15.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 24.
↑ రెమిని 1977, p. 17.
↑ Meacham 2008, p. 12; Remini 1977, p. 21.
↑ Wilentz 2005, p. 15.
↑ Booraem 2001, p. 104.
↑ Remini 1977, pp. 23–24.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 17.
↑ రెమిని 1977, p. 24.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 30–31.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 9.
↑ రెమిని 1977, p. 27.
↑ బూరాయెమ్ 2001, pp. 133, 136.
↑ రెమిని 1977, p. 29.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 37.
↑ Case, Steven (2009). "Andrew Jackson". State Library of North Carolina. ఒరిజినల్ నుండి June 18, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: July 20, 2017.
↑ రెమినీ 1977, p. 34.
↑ రెమినీ 1977, p. 37.
↑ Booraem 2001, pp. 190–191.
↑ Wilentz 2005, p. 18.
↑ Wilentz 2005, p. 19.
↑ Remini 1977, p. 53.
↑ Remini 1977, p. 87.
↑ క్లిఫ్టన్ 1952, p. 24.
↑ డర్హామ్ 1990, pp. 218–219.
↑ చీథెమ్ 2011, p. 327.
↑ Remini 1991, p. 35.
↑ ఓవ్స్లీ 1977, pp. 481–482.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 63.
↑ మీచం 2008, pp. 22–23.
↑ హోవే 2007, p. 277; రెమిని 1977, p. 62.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 65.
↑ రెమిని 1977, p. 68.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 73.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 19.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 18–19.
↑ రెమిని 1977, pp. 92–94.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 79–81.
↑ రెమిని 1977, p. 112.
↑ ఎలీ 1981, pp. 144–145.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 104–105.
↑ మీచం 2008, p. 25.
↑ రెమిని 1977, p. 123.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 21.
↑ Howe 2007, p. 375; Sellers 1954, pp. 76–77.
↑ ^56.0 ^56.1 Remini 1977, pp. 131–132.
↑ Remini 1977, p. 379.
↑ Wilentz 2005, p. 21.
↑ "ఆండ్రూ జాక్సన్ యొక్క బానిస కార్మికులు". The Hermitage. the original నుండి September 12, 2014 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: April 13, 2017.
↑ "Enslaved Familys: Understanding the Enslaved Family at the హెర్మిటేజ్". thehermitage.com. the original నుండి June 18, 2022 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: August 23, 2022.
↑ వార్షౌర్ 2006, p. 224.
↑ Cheathem 2011, p. 328–329.
↑ ^63.0 ^63.1 Feller, Daniel; Mullin, Marsha (August 1, 2019). "The Enslaved Household of President Andrew Jackson". White House Historical Association.
↑ Brown, DeNeen L. (May 1, 2017). "రన్అవే బానిసలను వేటాడటం: ఆండ్రూ జాక్సన్, 'ది మాస్టర్ క్లాస్' యొక్క క్రూరమైన ప్రకటనలు". ది వాషింగ్టన్ పోస్ట్. the original నుండి April 11, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ మీచం 2008, p. 35.
↑ Smith 1834, p. 19.
↑ Smith 2005, pp. 60–65.
↑ మోజర్ & మాక్‌ఫెర్సన్ 1984, pp. 78–79.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 138.
↑ రెమిని 1977, p. 143.
↑ ^71.0 ^71.1 ^71.2 మీచం 2008, p. 27.
↑ రెమిని 1977, p. 149.
↑ రెమిని 1977, p. 148.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 120.
↑ రెమిని 1977, p. 151.
↑ రెమిని 1977, p. 153.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 127–128.
↑ హికీ 1989, p. 46.
↑ హికీ 1989, p. 72.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 175.
↑ రెమిని 1977, p. 166.
↑ రెమిని 1977, p. 173.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 179.
↑ "జనరల్ ఆర్డర్లు .... ఆండ్రూ జాక్సన్. Mayజర్-జనరల్ 2d డివిజన్, టేనస్సీ. November 24, 1812". జాక్సన్ పేపర్స్, LOC. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: June 27, 2017.
↑ Wilentz 2005, pp. 23–25.
↑ జాక్సన్, ఆండ్రూ (January 10, 1813). "జర్నల్ ఆఫ్ ట్రిప్ డౌన్ ది మిస్సిస్సిప్పి నది, January 1813 నుండి March 1813 వరకు". జాక్సన్ పేపర్స్, LOC. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: July 3, 2017.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 22–23.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 184.
↑ మీచం 2008, p. 23.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 23.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 61–62.
↑ డేవిస్ 2002, pp. 631–632; ఓవ్స్లీ 1981, pp. 38–39.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, p. 40.
↑ రెమిని 1977, pp. 192–193.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 197.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 63–64.
↑ రెమిని 1977, pp. 196–197.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 72–73.
↑ కానన్ 1999, p. 4.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 75–76.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, p. 79.
↑ ^102.0 ^102.1 కానన్ 1999, p. 4–10.
↑ ^103.0 ^103.1 ఓవ్స్లీ 1981, p. 81.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 220.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 27.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, p. 87.
↑ రెమిని 1977, p. 222.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 26.
↑ రెమిని 1977, pp. 236–237.
↑ రెమిని 1977, p. 238.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 116–117.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 28.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, p. 118.
↑ రెమిని 1977, pp. 244–245.
↑ రెమిని 1977, p. 247.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 29.
↑ రెమిని 1977, p. 254.
↑ రెమిని 1977, p. 274.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, p. 138.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 134, 136.
↑ Wilentz 2005, pp. 29–30.
↑ Remini 1977, pp. 268–269.
↑ Wilentz 2005, pp. 31–32.
↑ Remini 1977, p. 285.
↑ Owsley 1981, p. 169.
↑ Tregle 1981, p. 337.
↑ రెమిని 1977, p. 309.
↑ ట్రెగల్ 1981, pp. 377–378.
↑ రెమిని 1977, p. 312.
↑ ట్రెగల్ 1981, p. 378–379.
↑ Wilentz 2005, pp. 29–33.
↑ "ఆండ్రూ జాక్సన్". US కాంగ్రెస్ యొక్క జీవిత చరిత్ర డైరెక్టరీ. ఒరిజినల్ నుండి December 18, 2013 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: April 13, 2017.
↑ మీచం 2008, p. 32.
↑ ఓవ్స్లీ 1981, pp. 178–179.
↑ రెమిని 1977, p. 321.
↑ రెమిని 1977, p. 322, 325–326.
↑ క్లార్క్ & గైస్ 1996, pp. 233–243.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 36.
↑ ^139.0 ^139.1 రైట్ 1968, p. 569.
↑ పోర్టర్ 1951, pp. 261–262.
↑ మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, p. 26.
↑ మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, pp. 28–30.
↑ మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, pp. 32–33.
↑ మహోన్ 1998, p. 64.
↑ Ogg 1919, p. 66.
↑ Mahon 1998, pp. 65–67.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 38–39.
↑ హీడ్లర్ 1993, p. 518.
↑ మహోన్ 1962, pp. 350–354.
↑ "Andrew Jackson (1767–1845)" (PDF). U.S. Government Publication Office. the original (PDF) నుండి January 13, 2019 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ ^151.0 ^151.1 విలెంట్జ్ 2005, p. 40.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 356–357.
↑ రెమిని 1981, p. 2.
↑ బర్‌స్టెయిన్ 2003, p. 39.
↑ Semmer, Blythe. "Jackson Purchase, Tennessee Encyclopedia of History and Culture". Tennessee Historical Society. ఒరిజినల్ నుండి August 7, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: April 12, 2017.
↑ Remini 1981, pp. 48–49.
↑ ష్లెసింగర్ 1945, pp. 36–38.
↑ హోవే 2007, pp. 489–492.
↑ ఫిలిప్స్ 1976, p. 501.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 41–42, 45–46.
↑ రెమిని 1981, pp. 51–52.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 376–377.
↑ రెమిని 1981, p. 67.
↑ మీచం 2008, p. 38.
↑ రెమిని 1981, pp. 75–77.
↑ మోర్గాన్ 1969, p. 195.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 45.
↑ ఫిలిప్స్ 1976, p. 490.
↑ నివెన్ 1988, p. 101.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 46.
↑ Remini 1981, pp. 81–83.
↑ Wilentz 2005, p. 47.
↑ Wilentz 2005, pp. 45–48.
↑ Wilentz 2005, p. 49.
↑ Unger 2012, pp. 245–248.
↑ Remini 1981, p. 110.
↑ ^177.0 ^177.1 Unger 2012, p. 246.
↑ Wilentz 2005, pp. 50–51.
↑ Niven 1988, p. 126.
↑ కోయెనిగ్ 1964, pp. 197–198.
↑ కోయెనిగ్ 1964, p. 197.
↑ రెమిని 1977, p. 134.
↑ మార్జాలెక్ 1997, p. 16.
↑ చీథెమ్ 2014, §3.
↑ బోల్లర్ 2004, p. 45–46.
↑ హోవెల్ 2010, pp. 294–295.
↑ బిన్స్ 1828.
↑ వివిధ; జాక్సన్, ఆండ్రూ (1984). Moser, Harold D.; MacPherson, Sharon (eds.). ది పేపర్స్ ఆఫ్ ఆండ్రూ జాక్సన్, వాల్యూమ్ II, 1804–1813. University of Tennessee Press. pp. 172–174. ISBN 978-0-8704-9441-3.
↑ Taliaferro 1828.
↑ "ది సునామీ ఆఫ్ స్లైమ్ సిర్కా 1828". New York News & Politics. June 15, 2012. ఒరిజినల్ నుండి March 23, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: June 1, 2017.
↑ Howell 2010, pp. 295–297.
↑ హోవే 2007, pp. 277–278.
↑ ^193.0 ^193.1 ఉంగర్ 2012, p. 256.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 404–405.
↑ బొల్లర్ 2004, p. 46.
↑ రెమిని 1981, p. 150.
↑ ^197.0 ^197.1 లాట్నర్ 2002, p. 105.
↑ Unger 2012, p. 256–257.
↑ "యునైటెడ్ స్టేట్స్ అధ్యక్షుల ప్రారంభోత్సవాలు: కొన్ని పూర్వజన్మలు, ముఖ్యమైన సంఘటనలు". కాంగ్రెస్ లైబ్రరీ. ఒరిజినల్ నుండి 1 జులై 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 18 April 2017. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)
↑ జాక్సన్ 1829.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 55.
↑ గిల్మాన్ 1995, p. 64–65.
↑ Remini 1981, pp. 186–187.
↑ Ellis 1974, p. 56.
↑ హోవే 2007, pp. 332–333.
↑ సబాటో & ఓ'కానర్ 2002, p. 278.
↑ ^207.0 ^207.1 ఫ్రెడ్రిచ్ 1937, p. 14.
↑ ఎల్లిస్ 1974, p. 51.
↑ ఎల్లిస్ 1974, p. 61.
↑ వుడ్ 1997, p. 238.
↑ మార్జాలెక్ 1997, p. vii.
↑ మీచం 2008, pp. 66–67.
↑ హోవే 2007, pp. 336.
↑ మార్స్‌జాలెక్ 1997, pp. 53–55.
↑ వుడ్ 1997, pp. 239–241.
↑ ^216.0 ^216.1 Latner 2002, p. 108.
↑ Remini 1984, pp. 240–243.
↑ కోల్ 1997, p. 24.
↑ మీచం 2008, p. 165.
↑ Latner 1978, pp. 380–385.
↑ క్లార్క్ & గైస్ 1996, pp. 233–243; మహోన్ 1962, pp. 350–354.
↑ లాట్నర్ 2002, p. 108.
↑ పార్సన్స్ 1973, pp. 353–358.
↑ వాలెస్ 1993, pp. 58–62.
↑ మెక్‌లౌగ్లిన్ 1986, pp. 611–612.
↑ Satz 1974, p. 12.
↑ Cave 2003, p. 1332.
↑ Rogin 1975, pp. 212–213.
↑ రెమిని 1981, p. 276.
↑ గ్రీలీ 1864, p. 106.
↑ బెరుట్టి 1992, pp. 305–306.
↑ మైల్స్ 1992, pp. 527–528.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 141.
↑ పార్సన్స్ 1973, p. 360.
↑ లాట్నర్ 2002, p. 109.
↑ వాలెస్ 1993, p. 66.
↑ డేవిస్ 2010, pp. 54–55.
↑ ^238.0 ^238.1 Cave 2003, p. 1337. ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "FOOTNOTECave20031337" అనే పేరును విభిన్న కంటెంటుతో అనేక సార్లు నిర్వచించారు
↑ Latner 2002, p. 110.
↑ Remini 1981, p. 273.
↑ Remini 1981, p. 271.
↑ హోవే 2007, p. 353.
↑ మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, pp. 83–85.
↑ లాట్నర్ 2002, p. 110.
↑ హావ్‌మన్ 2009, pp. 1–5, 129.
↑ హోవే 2007, p. 415.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 536.
↑ హోవే 2007, p. 418–419.
↑ రోజిన్ 1975, p. 206.
↑ Ostler 2019, pp. 256, 263, 273–274, 280.
↑ Whapples 2014, pp. 546–548.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 63–64.
↑ ఫ్రీహ్లింగ్ 1966, p. 6.
↑ బ్రోగ్డాన్ 2011, pp. 245–273.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 64.
↑ ఎల్లిస్ 1989, pp. 7–8.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 64–65.
↑ టెమిన్ 1969, p. 29.
↑ లేన్ 2014, pp. 121–122.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, pp. 445–446.
↑ Remini 1981, pp. 358–360.
↑ బెర్గెరాన్ 1976, p. 263.
↑ ఫ్రీహ్లింగ్ 1966, pp. 1–2.
↑ శూన్యీకరణ ఆర్డినెన్స్ 1832.
↑ హోవే 2007, pp. 404–406.
↑ Remini 1984, p. 22.
↑ జాక్సన్ 1832.
↑ Feerick 1965, pp. 85–86.
↑ Meacham 2008, pp. 239–240.
↑ ఎరిక్సన్ 1995, p. 253, fn14.
↑ రెమిని 1984, p. 42.
↑ మీచం 2008, p. 247.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 74.
↑ లాట్నర్ 2002, pp. 111.
↑ Campbell 2016, pp. 273, 277.
↑ Howe 2007, pp. 375–376.
↑ Hammond 1957, p. 374.
↑ Wilentz 2005, p. 74.
↑ Meyers 1960, p. 20–24.
↑ సెల్లర్స్ 1954, p. 61–84.
↑ పెర్కిన్స్ 1987, pp. 532–533.
↑ Campbell 2016, pp. 274–278.
↑ పెర్కిన్స్ 1987, pp. 534–535.
↑ Campbell 2016, pp. 285.
↑ Wilentz 2005, pp. 285.
↑ Baptist 2016, p. 260. ప్రసంగం యొక్క వచనం కోసం మూస:సైట్ వెబ్ చూడండి.
↑ మీచం 2008, p. 218.
↑ మీచం 2008, p. 420.
↑ లాట్నర్ 2002, pp. 112–113.
↑ Gammon 1922, pp. 55–56.
↑ జాక్సన్ 1966, pp. 261–268.
↑ ^292.0 ^292.1 Latner 2002, p. 113.
↑ వాన్ డ్యూసెన్ 1963, p. 54.
↑ ఎరిక్సన్ 1995, p. 259.
↑ రాట్‌క్లిఫ్ 2000, p. 10–14.
↑ లాట్నర్ 2002, p. 113.
↑ ఎల్లిస్ 1974, p. 63.
↑ నోడెల్ 2006, p. 542.
↑ ష్మిత్ 1955, p. 328.
↑ గాటెల్ 1967, p. 26.
↑ ష్లెసింగర్ 1945, p. 103.
↑ హోవే 2007, pp. 391–392.
↑ ఎల్లిస్ 1974, p. 62.
↑ ఎల్లిస్ 1974, p. 54.
↑ నోడెల్ 2006, p. 566.
↑ Gatell 1964, pp. 35–37.
↑ Schmidt 1955, p. 328.
↑ నోడెల్ 2006, pp. 562–563.
↑ హోవే 2007, p. 393.
↑ Smith, Robert (April 15, 2011). "US మొత్తం జాతీయ రుణాన్ని చెల్లించినప్పుడు ( అది ఎందుకు చేయలేదు చివరిది)". Planet Money. NPR. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: January 15, 2014.
↑ "మన చరిత్ర". ప్రజా రుణ బ్యూరో. November 18, 2013. the original నుండి March 6, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: February 21, 2016.
↑ Howe 2007, pp. 358–360.
↑ Howe 2007, p. 395.
↑ Rousseau 2002, pp. 460–461.
↑ Timberlake 1965, p. 412.
↑ Schmidt 1955, p. 325.
↑ రెమిని 1984, p. 377.
↑ US సెనేట్ 1837.
↑ ^319.0 ^319.1 ఓల్సన్ 2002, p. 190.
↑ రూసో 2002, pp. 459–460.
↑ పారిన్స్ & లిటిల్‌ఫీల్డ్ 2011, p. [[[:మూస:Google Books]] xiv].
↑ మెక్‌గ్రేన్ 1965, pp. 60–62.
↑ రూసో 2002, p. 48.
↑ రెమిని 1984, p. 60–61.
↑ జాక్సన్ 1967.
↑ Grinspan, Jon. "Trying to Assassinate Andrew Jackson". American Heritage Project. the original నుండి October 24, 2008 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: November 11, 2008.
↑ నెస్టర్ 2013, p. 2.
↑ Dickey 2022, introduction.
↑ Aptheker 1943, p. 300.
↑ Breen 2015, p. 105–106.
↑ Latner 2002, p. 117.
↑ హెనిగ్ 1969, p. 43.
↑ లాట్నర్ 2002, p. 117.
↑ హెనిగ్ 1969, p. 43–44.
↑ రెమిని 1984, p. 260.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 554.
↑ Remini 1984, pp. 258–260.
↑ Remini 1984, p. 261.
↑ "$20 గమనిక: 1914–1990లో జారీ చేయబడింది" (PDF). U.S. కరెన్సీ ఎడ్యుకేషన్ ప్రోగ్రామ్. downloadable-materials/files/en/20-1914-1990-features-en.pdf the original (PDF) నుండి February 4, 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. {{cite web}}: Check |url= value (help)
↑ ^340.0 ^340.1 లాట్నర్ 2002, p. 120.
↑ ^341.0 ^341.1 థామస్ 1976, p. 51.
↑ హోవే 2007, p. 263.
↑ థామస్ 1976, p. 63.
↑ Remini 1984, p. 288.
↑ హోవే 2007, pp. 658–659.
↑ Stenberg 1934, p. 229.
↑ Howe 2007, pp. 659–669.
↑ Latner 2002, p. 120.
↑ Howe 2007, pp. 670–671.
↑ జాకబ్సన్, జాన్ గ్రెగొరీ (2004). జాక్సన్ న్యాయమూర్తులు: ఒక దేశాన్ని తీర్చిదిద్దిన ఆరుగురు నియామకాలు (PhD పరిశోధన). University of Nebraska–Lincoln. ISBN 978-0-496-13089-4. ProQuest 305160669. ఒరిజినల్ నుండి March 30, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 18 July 2017.
↑ Remini 1984, p. 266.
↑ Remini 1984, pp. 266–268.
↑ Schwartz 1993, pp. 73–74.
↑ Brown, DeNeen L. (August 18, 2017). "బానిసత్వ రక్షకుడి విగ్రహాన్ని తొలగించడం: రోజర్ బి. తనే సుప్రీంకోర్టు చెత్త తీర్పులలో ఒకదాన్ని రాశారు". ది వాషింగ్టన్ పోస్ట్. ఒరిజినల్ నుండి January 10, 2018 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: December 29, 2017.
↑ నెట్టెల్స్ 1925, pp. 225–226.
↑ హాల్ 1992, p. 475.
↑ రెమిని 1984, pp. 375–376.
↑ లాట్నర్ 2002, p. 121.
↑ లాన్స్‌ఫోర్డ్ & వుడ్స్ 2008, p. 1046.
↑ రెమిని 1984, pp. 462–470.
↑ బ్రాండ్స్ 2005, p. 475.
↑ రెమిని 1984, p. 470.
↑ రెమిని 1984, pp. 475–476.
↑ విలెంట్జ్ 2005, pp. 161–163.
↑ రెమిని 1984, p. 492.
↑ Wilentz 2005, pp. 162–163.
↑ Marx, Rudolph. "The Health Of The President: Andrew Jackson". healthguidance.org. ఒరిజినల్ నుండి December 22, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: December 18, 2017.
↑ Meacham 2008, p. 345.
↑ Remini 1984, p. 526.
↑ రెమిని 1977, pp. 160–161.
↑ రెమిని 1977, p. 194.
↑ మోజర్ & మాక్‌ఫెర్సన్ 1984, p. 444, fn 5.
↑ మోజర్ తదితరులు 1991, p. 60, fn 3.
↑ మీచం 2008, pp. 109, 315.
↑ Somit 1948, p. 295.
↑ Brands 2005, p. 297.
↑ Meacham 2008, p. 37; Remini 1977, p. 7; Wilentz 2005, p. 3.
↑ Somit 1948, p. 302.
↑ Somit 1948, p. 297–300.
↑ Borneman 2008, p. 36.
↑ Somit 1948, p. 306.
↑ Meacham 2008, p. 19.
↑ Somit 1948, pp. 299–300.
↑ Remini 1977, pp. 178–179.
↑ Somit 1948, p. 312.
↑ Brown 2022, p. [[[:మూస:Google పుస్తకాలు]] 191].
↑ Somit 1948, p. 304.
↑ విలెంట్జ్ 2005, p. 160.
↑ రెమిని 1984, p. 444.
↑ ఆడమ్స్ 2013, pp. [[[:మూస:Google Books]] 1–2].
↑ Feller, Daniel (ఫిబ్రవరి 24, 2012). "ఆండ్రూ జాక్సన్స్ షిఫ్టింగ్ లెగసీ". ది గిల్డర్ లెహర్మాన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీ. the original నుండి నవంబరు 3, 2014 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ సెల్లర్స్ 1958, p. 615.
↑ టోక్విల్లె 1840, pp. 392–394.
↑ టర్నర్ 1920, p. 252–254.
↑ చీథెమ్ 2014a, పరిచయం, §9.
↑ వాట్సన్ 2017, p. 218.
↑ రెమిని 1990, p. 6.
↑ బ్రోగ్డాన్ 2011, p. 273.
↑ నెస్టర్ 2013, p. 2–3.
↑ ఆడమ్స్ 2013, p. [[[:మూస:Google Books]] 8]; వార్డ్ 1962, p. 82.
↑ వార్డ్ 1962, pp. 82–83.
↑ మర్ఫీ 2013, p. [[[:మూస:Google Books]] 261].
↑ ఫిష్ 1927, p. 337-338.
↑ ఆడమ్స్ 2013, pp. [[[:మూస:Google Books]] 3–4].
↑ చీథమ్ 2013, p. 5; కోల్ 1986, p. 151.
↑ Willentz, Sean (February 24, 2012). "Abraham Lincoln and Jacksonian Democracy". The Gilder Lehrman Institute of American History. the original నుండి May 11, 2015 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ బ్రాండ్స్ 2008, p. 449–450.
↑ Roosevelt, Franklin (January 8, 1936). "Jackson Day Dinner Address, Washington D.C." The American Presidency ప్రాజెక్ట్. the original నుండి June 29, 2019 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ "1948 యొక్క ప్రోగ్రెసివ్ పార్టీ వేదిక". ది అమెరికన్ ప్రెసిడెన్సీ ప్రాజెక్ట్. July 23, 1948.
↑ బ్రౌన్ 2022, p. [[[:మూస:Google Books]] 367].
↑ Trump, Donald (March 15, 2017). "ఆండ్రూ జాక్సన్ 250వ జన్మదిన వార్షికోత్సవం సందర్భంగా అధ్యక్షుడు చేసిన వ్యాఖ్యలు". whitehouse.gov. the original నుండి December 19, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ థాంప్సన్ & బార్చీసి 2018, p. 1.
↑ క్రుట్సింగర్, మార్టిన్ (January 25, 2021). "బైడెన్ కింద తిరిగి ప్రారంభించబడిన $20 బిల్లుపై టబ్‌మాన్‌ను ఉంచే ప్రయత్నం". AP వార్తలు. the original నుండి January 25, 2021 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ Barna 2020, p. 17; Freehling 2008, p. 104, fn 5.
↑ Anderson 2016, p. 416; Carson 2008, pp. 9–10; Garrison 2002, pp. 2–3; Howe 2007, p. 423; Kakel 2011, p. [[[:మూస:Google Books]] 158]; లిన్ 2019, p. [[[:మూస:Google Books]] 78].
↑ Perdue 2012, p. 6; Remini 1990, pp. 56–59.
↑ Cave 2003, p. 1337; Howe 2007, p. 348.
↑ Missall & Missall 2004, p. xv–xvii.
↑ గుహ 2017, p. [[[:మూస:Google book]] 192]; Gilo-Whitaker 2019, pp. [[[:మూస:Google Books]] 35–36]; Kalaitzidis & Streich 2011, p. 33.
↑ Ostler 2019, pp. 365-366; Perdue 2012, p. 3.
↑ "2018లో తెల్లజాతి ఆధిపత్యవాదులు క్యాంపస్ వెలుపల ప్రచార ప్రయత్నాలను ప్రారంభించారు". అపవాదన వ్యతిరేకత లీగ్. 2018. the original నుండి 21 January 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ "తీవ్రవాదులు, సమూహాలు, & భావజాలాలు: థామస్ రూసో". దక్షిణ పేదరిక చట్టం Center. 2025. the original నుండి 16 Jan 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ Winsor, Morgan (2020-06-23). "నిరసనకారులు ప్రయత్నిస్తారు వైట్ హౌస్ దగ్గర ఆండ్రూ జాక్సన్ విగ్రహాన్ని కూల్చివేసేందుకు". ABC News (in ఇంగ్లీష్). the original నుండి 11 July 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ Ostler, Jeffrey (2024). "Trail of Tears, Plural: భారతీయ తొలగింపు గురించి మనకు తెలియనిది". Humanities. Vol. 45, no. 3. National Endowment for the హ్యుమానిటీస్. the original నుండి 14 January 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
↑ బ్రాండ్స్, H. W. (2017). "250 ఏళ్ల వయసులో ఆండ్రూ జాక్సన్: ప్రెసిడెంట్స్ లెగసీ ఈజ్ నాట్ ప్రెట్టీ, కానీ హిస్టరీ కూడా కాదు". The Tennessean. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: December 7, 2023.
↑ Feller, Daniel (February 24, 2012). "ఆండ్రూ జాక్సన్స్ షిఫ్టింగ్ లెగసీ". ది గిల్డర్ లెహర్మాను ఇన్స్టిట్యూటు ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీ. the original నుండి 2014-11-03 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: August 6, 2022.
↑ "Total Scores/Overall Rankings | అధ్యక్షులపై C-SPAN సర్వే 2021 | C-SPAN.org". www.c-span.org. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: July 1, 2021.
↑ Rottinghaus & Vaughn 2017.
↑ ^429.0 ^429.1 రోటింగ్‌హాస్, ఈడీ & వాఘన్ 2020.
↑ ^430.0 ^430.1 రోటింగ్‌హాస్ & వాఘన్ 2024.
↑ రోటింగ్‌హాస్ & వాఘన్ 2017.

ఇతర మూలాలు

↑ Vice President Calhoun resigned from office. As this was prior to the adoption of the Twenty-fifth Amendment in 1967, a vacancy in the office of vice president was not filled until the next ensuing election and inauguration.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200511–15-2] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 11–15.

[FOOTNOTEగుల్లాన్2004xii,_308-3] గుల్లాన్ 2004, pp. xii, 308.

[FOOTNOTEరెమిని19772-4] 3.0 ^3.1 రెమిని 1977, p. 2.

[FOOTNOTEనౌలాన్2012257-5] 4.0 ^4.1 నౌలాన్ 2012, p. 257.

[FOOTNOTEమీచం200811-6] మీచం 2008, p. 11.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200516-7] 6.0 ^6.1 ^6.2 బ్రాండ్స్ 2005, p. 16.

[FOOTNOTEరెమిని19774–5-8] రెమిని 1977, pp. 4–5.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200516-9] విలెంట్జ్ 2005, p. 16.

[FOOTNOTEరెమిని19776-10] రెమిని 1977, p. 6.

[FOOTNOTEబూరేమ్200147-11] బూరేమ్ 2001, p. 47.

[FOOTNOTEరెమిని197715-12] రెమిని 1977, pp. 15.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200524-13] బ్రాండ్స్ 2005, p. 24.

[FOOTNOTEరెమిని197717-14] రెమిని 1977, p. 17.

[FOOTNOTEMeacham200812Remini197721-15] Meacham 2008, p. 12; Remini 1977, p. 21.

[FOOTNOTEWilentz200515-16] Wilentz 2005, p. 15.

[FOOTNOTEBooraem2001104-17] Booraem 2001, p. 104.

[FOOTNOTERemini197723–24-18] Remini 1977, pp. 23–24.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200517-19] విలెంట్జ్ 2005, p. 17.

[FOOTNOTEరెమిని197724-20] రెమిని 1977, p. 24.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200530–31-21] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 30–31.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్20059-22] విలెంట్జ్ 2005, p. 9.

[FOOTNOTEరెమిని197727-23] రెమిని 1977, p. 27.

[FOOTNOTEబూరాయెమ్2001133,_136-24] బూరాయెమ్ 2001, pp. 133, 136.

[FOOTNOTEరెమిని197729-25] రెమిని 1977, p. 29.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200537-26] బ్రాండ్స్ 2005, p. 37.

[NC_స్టేట్_లైబ్రరీ-27] Case, Steven (2009). "Andrew Jackson". State Library of North Carolina. ఒరిజినల్ నుండి June 18, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: July 20, 2017.

[FOOTNOTEరెమినీ197734-28] రెమినీ 1977, p. 34.

[FOOTNOTEరెమినీ197737-29] రెమినీ 1977, p. 37.

[FOOTNOTEBooraem2001190–191-30] Booraem 2001, pp. 190–191.

[FOOTNOTEWilentz200518-31] Wilentz 2005, p. 18.

[FOOTNOTEWilentz200519-32] Wilentz 2005, p. 19.

[FOOTNOTERemini197753-33] Remini 1977, p. 53.

[FOOTNOTERemini197787-34] Remini 1977, p. 87.

[FOOTNOTEక్లిఫ్టన్195224-35] క్లిఫ్టన్ 1952, p. 24.

[FOOTNOTEడర్హామ్1990218–219-36] డర్హామ్ 1990, pp. 218–219.

[FOOTNOTEచీథెమ్2011327-37] చీథెమ్ 2011, p. 327.

[FOOTNOTERemini1991[httpswwwproquestcomopenview1a72861ea0a0473316e0d956124c4e311pq-origsitegscholarcbl2029886_35]-38] Remini 1991, p. 35.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ1977481–482-39] ఓవ్స్లీ 1977, pp. 481–482.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200563-40] బ్రాండ్స్ 2005, p. 63.

[FOOTNOTEమీచం200822–23-41] మీచం 2008, pp. 22–23.

[FOOTNOTEహోవే2007277రెమిని197762-42] హోవే 2007, p. 277; రెమిని 1977, p. 62.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200565-43] బ్రాండ్స్ 2005, p. 65.

[FOOTNOTEరెమిని197768-44] రెమిని 1977, p. 68.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200573-45] బ్రాండ్స్ 2005, p. 73.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200519-46] విలెంట్జ్ 2005, p. 19.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200518–19-47] విలెంట్జ్ 2005, pp. 18–19.

[FOOTNOTEరెమిని197792–94-48] రెమిని 1977, pp. 92–94.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్200579–81-49] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 79–81.

[FOOTNOTEరెమిని1977112-50] రెమిని 1977, p. 112.

[FOOTNOTEఎలీ1981144–145-51] ఎలీ 1981, pp. 144–145.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005104–105-52] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 104–105.

[FOOTNOTEమీచం200825-53] మీచం 2008, p. 25.

[FOOTNOTEరెమిని1977123-54] రెమిని 1977, p. 123.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200521-55] విలెంట్జ్ 2005, p. 21.

[FOOTNOTEHowe2007375Sellers195476–77-56] Howe 2007, p. 375; Sellers 1954, pp. 76–77.

[FOOTNOTERemini1977131–132-57] 56.0 ^56.1 Remini 1977, pp. 131–132.

[FOOTNOTERemini1977379-58] Remini 1977, p. 379.

[FOOTNOTEWilentz200521-59] Wilentz 2005, p. 21.

[Hermitage_Slavery_2011-60] "ఆండ్రూ జాక్సన్ యొక్క బానిస కార్మికులు". The Hermitage. the original నుండి September 12, 2014 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: April 13, 2017.

[61] "Enslaved Familys: Understanding the Enslaved Family at the హెర్మిటేజ్". thehermitage.com. the original నుండి June 18, 2022 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: August 23, 2022.

[FOOTNOTEవార్షౌర్2006224-62] వార్షౌర్ 2006, p. 224.

[FOOTNOTECheathem2011328–329-63] Cheathem 2011, p. 328–329.

[:0-64] 63.0 ^63.1 Feller, Daniel; Mullin, Marsha (August 1, 2019). "The Enslaved Household of President Andrew Jackson". White House Historical Association.

[65] Brown, DeNeen L. (May 1, 2017). "రన్అవే బానిసలను వేటాడటం: ఆండ్రూ జాక్సన్, 'ది మాస్టర్ క్లాస్' యొక్క క్రూరమైన ప్రకటనలు". ది వాషింగ్టన్ పోస్ట్. the original నుండి April 11, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[FOOTNOTEమీచం200835-66] మీచం 2008, p. 35.

[FOOTNOTESmith183419-67] Smith 1834, p. 19.

[FOOTNOTESmith200560–65-68] Smith 2005, pp. 60–65.

[FOOTNOTEమోజర్మాక్‌ఫెర్సన్198478–79-69] మోజర్ & మాక్‌ఫెర్సన్ 1984, pp. 78–79.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005138-70] బ్రాండ్స్ 2005, p. 138.

[FOOTNOTEరెమిని1977143-71] రెమిని 1977, p. 143.

[FOOTNOTEమీచం200827-72] 71.0 ^71.1 ^71.2 మీచం 2008, p. 27.

[FOOTNOTEరెమిని1977149-73] రెమిని 1977, p. 149.

[FOOTNOTEరెమిని1977148-74] రెమిని 1977, p. 148.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005120-75] బ్రాండ్స్ 2005, p. 120.

[FOOTNOTEరెమిని1977151-76] రెమిని 1977, p. 151.

[FOOTNOTEరెమిని1977153-77] రెమిని 1977, p. 153.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005127–128-78] బ్రాండ్స్ 2005, p. 127–128.

[FOOTNOTEహికీ198946-79] హికీ 1989, p. 46.

[FOOTNOTEహికీ198972-80] హికీ 1989, p. 72.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005175-81] బ్రాండ్స్ 2005, p. 175.

[FOOTNOTEరెమిని1977166-82] రెమిని 1977, p. 166.

[FOOTNOTEరెమిని1977173-83] రెమిని 1977, p. 173.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005179-84] బ్రాండ్స్ 2005, p. 179.

[85] "జనరల్ ఆర్డర్లు .... ఆండ్రూ జాక్సన్. Mayజర్-జనరల్ 2d డివిజన్, టేనస్సీ. November 24, 1812". జాక్సన్ పేపర్స్, LOC. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: June 27, 2017.

[FOOTNOTEWilentz200523–25-86] Wilentz 2005, pp. 23–25.

[87] జాక్సన్, ఆండ్రూ (January 10, 1813). "జర్నల్ ఆఫ్ ట్రిప్ డౌన్ ది మిస్సిస్సిప్పి నది, January 1813 నుండి March 1813 వరకు". జాక్సన్ పేపర్స్, LOC. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: July 3, 2017.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200522–23-88] విలెంట్జ్ 2005, pp. 22–23.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005184-89] బ్రాండ్స్ 2005, p. 184.

[FOOTNOTEమీచం200823-90] మీచం 2008, p. 23.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200523-91] విలెంట్జ్ 2005, p. 23.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198161–62-92] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 61–62.

[FOOTNOTEడేవిస్2002631–632ఓవ్స్లీ198138–39-93] డేవిస్ 2002, pp. 631–632; ఓవ్స్లీ 1981, pp. 38–39.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198140-94] ఓవ్స్లీ 1981, p. 40.

[FOOTNOTEరెమిని1977192–193-95] రెమిని 1977, pp. 192–193.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005197-96] బ్రాండ్స్ 2005, p. 197.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198163–64-97] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 63–64.

[FOOTNOTEరెమిని1977196–197-98] రెమిని 1977, pp. 196–197.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198172–73-99] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 72–73.

[FOOTNOTEకానన్19994-100] కానన్ 1999, p. 4.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198175–76-101] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 75–76.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198179-102] ఓవ్స్లీ 1981, p. 79.

[FOOTNOTEకానన్19994–10-103] 102.0 ^102.1 కానన్ 1999, p. 4–10.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198181-104] 103.0 ^103.1 ఓవ్స్లీ 1981, p. 81.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005220-105] బ్రాండ్స్ 2005, p. 220.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200527-106] విలెంట్జ్ 2005, pp. 27.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ198187-107] ఓవ్స్లీ 1981, p. 87.

[FOOTNOTEరెమిని1977222-108] రెమిని 1977, p. 222.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200526-109] విలెంట్జ్ 2005, p. 26.

[FOOTNOTEరెమిని1977236–237-110] రెమిని 1977, pp. 236–237.

[FOOTNOTEరెమిని1977238-111] రెమిని 1977, p. 238.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ1981116–117-112] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 116–117.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200528-113] విలెంట్జ్ 2005, p. 28.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ1981118-114] ఓవ్స్లీ 1981, p. 118.

[FOOTNOTEరెమిని1977244–245-115] రెమిని 1977, pp. 244–245.

[FOOTNOTEరెమిని1977247-116] రెమిని 1977, p. 247.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200529-117] విలెంట్జ్ 2005, p. 29.

[FOOTNOTEరెమిని1977254-118] రెమిని 1977, p. 254.

[FOOTNOTEరెమిని1977274-119] రెమిని 1977, p. 274.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ1981138-120] ఓవ్స్లీ 1981, p. 138.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ1981134,_136-121] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 134, 136.

[FOOTNOTEWilentz200529–30-122] Wilentz 2005, pp. 29–30.

[FOOTNOTERemini1977268–269-123] Remini 1977, pp. 268–269.

[FOOTNOTEWilentz200531–32-124] Wilentz 2005, pp. 31–32.

[FOOTNOTERemini1977285-125] Remini 1977, p. 285.

[FOOTNOTEOwsley1981169-126] Owsley 1981, p. 169.

[FOOTNOTETregle1981337-127] Tregle 1981, p. 337.

[FOOTNOTEరెమిని1977309-128] రెమిని 1977, p. 309.

[FOOTNOTEట్రెగల్1981377–378-129] ట్రెగల్ 1981, pp. 377–378.

[FOOTNOTEరెమిని1977312-130] రెమిని 1977, p. 312.

[FOOTNOTEట్రెగల్1981378–379-131] ట్రెగల్ 1981, p. 378–379.

[FOOTNOTEWilentz200529–33-132] Wilentz 2005, pp. 29–33.

[US_కాంగ్రెస్_బయో-133] "ఆండ్రూ జాక్సన్". US కాంగ్రెస్ యొక్క జీవిత చరిత్ర డైరెక్టరీ. ఒరిజినల్ నుండి December 18, 2013 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: April 13, 2017.

[FOOTNOTEమీచం200832-134] మీచం 2008, p. 32.

[FOOTNOTEఓవ్స్లీ1981178–179-135] ఓవ్స్లీ 1981, pp. 178–179.

[FOOTNOTEరెమిని1977321-136] రెమిని 1977, p. 321.

[FOOTNOTEరెమిని1977322,_325–326-137] రెమిని 1977, p. 322, 325–326.

[FOOTNOTEక్లార్క్గైస్1996233–243-138] క్లార్క్ & గైస్ 1996, pp. 233–243.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200536-139] విలెంట్జ్ 2005, p. 36.

[FOOTNOTEరైట్1968569-140] 139.0 ^139.1 రైట్ 1968, p. 569.

[FOOTNOTEపోర్టర్1951261–262-141] పోర్టర్ 1951, pp. 261–262.

[FOOTNOTEమిస్సాల్మిస్సాల్200426-142] మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, p. 26.

[FOOTNOTEమిస్సాల్మిస్సాల్200428–30-143] మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, pp. 28–30.

[FOOTNOTEమిస్సాల్మిస్సాల్200432–33-144] మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, pp. 32–33.

[FOOTNOTEమహోన్199864-145] మహోన్ 1998, p. 64.

[FOOTNOTEOgg191966-146] Ogg 1919, p. 66.

[FOOTNOTEMahon199865–67-147] Mahon 1998, pp. 65–67.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200538–39-148] విలెంట్జ్ 2005, pp. 38–39.

[FOOTNOTEహీడ్లర్1993518-149] హీడ్లర్ 1993, p. 518.

[FOOTNOTEమహోన్1962350–354-150] మహోన్ 1962, pp. 350–354.

[151] "Andrew Jackson (1767–1845)" (PDF). U.S. Government Publication Office. the original (PDF) నుండి January 13, 2019 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200540-152] 151.0 ^151.1 విలెంట్జ్ 2005, p. 40.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005356–357-153] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 356–357.

[FOOTNOTEరెమిని19812-154] రెమిని 1981, p. 2.

[FOOTNOTEబర్‌స్టెయిన్200339-155] బర్‌స్టెయిన్ 2003, p. 39.

[Jackson_Purchase-156] Semmer, Blythe. "Jackson Purchase, Tennessee Encyclopedia of History and Culture". Tennessee Historical Society. ఒరిజినల్ నుండి August 7, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: April 12, 2017.

[FOOTNOTERemini198148–49-157] Remini 1981, pp. 48–49.

[FOOTNOTEష్లెసింగర్194536–38-158] ష్లెసింగర్ 1945, pp. 36–38.

[FOOTNOTEహోవే2007489–492-159] హోవే 2007, pp. 489–492.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్1976501-160] ఫిలిప్స్ 1976, p. 501.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200541–42,_45–46-161] విలెంట్జ్ 2005, pp. 41–42, 45–46.

[FOOTNOTEరెమిని198151–52-162] రెమిని 1981, pp. 51–52.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005376–377-163] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 376–377.

[FOOTNOTEరెమిని198167-164] రెమిని 1981, p. 67.

[FOOTNOTEమీచం200838-165] మీచం 2008, p. 38.

[FOOTNOTEరెమిని198175–77-166] రెమిని 1981, pp. 75–77.

[FOOTNOTEమోర్గాన్1969195-167] మోర్గాన్ 1969, p. 195.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200545-168] విలెంట్జ్ 2005, p. 45.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్1976490-169] ఫిలిప్స్ 1976, p. 490.

[FOOTNOTEనివెన్1988101-170] నివెన్ 1988, p. 101.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200546-171] విలెంట్జ్ 2005, p. 46.

[FOOTNOTERemini198181–83-172] Remini 1981, pp. 81–83.

[FOOTNOTEWilentz200547-173] Wilentz 2005, p. 47.

[FOOTNOTEWilentz200545–48-174] Wilentz 2005, pp. 45–48.

[FOOTNOTEWilentz200549-175] Wilentz 2005, p. 49.

[FOOTNOTEUnger2012245–248-176] Unger 2012, pp. 245–248.

[FOOTNOTERemini1981110-177] Remini 1981, p. 110.

[FOOTNOTEUnger2012246-178] 177.0 ^177.1 Unger 2012, p. 246.

[FOOTNOTEWilentz200550–51-179] Wilentz 2005, pp. 50–51.

[FOOTNOTENiven1988126-180] Niven 1988, p. 126.

[FOOTNOTEకోయెనిగ్1964197–198-181] కోయెనిగ్ 1964, pp. 197–198.

[FOOTNOTEకోయెనిగ్1964197-182] కోయెనిగ్ 1964, p. 197.

[FOOTNOTEరెమిని1977134-183] రెమిని 1977, p. 134.

[FOOTNOTEమార్జాలెక్199716-184] మార్జాలెక్ 1997, p. 16.

[FOOTNOTEచీథెమ్2014§3-185] చీథెమ్ 2014, §3.

[FOOTNOTEబోల్లర్200445–46-186] బోల్లర్ 2004, p. 45–46.

[FOOTNOTEహోవెల్2010294–295-187] హోవెల్ 2010, pp. 294–295.

[FOOTNOTEబిన్స్1828-188] బిన్స్ 1828.

[189] వివిధ; జాక్సన్, ఆండ్రూ (1984). Moser, Harold D.; MacPherson, Sharon (eds.). ది పేపర్స్ ఆఫ్ ఆండ్రూ జాక్సన్, వాల్యూమ్ II, 1804–1813. University of Tennessee Press. pp. 172–174. ISBN 978-0-8704-9441-3.

[FOOTNOTETaliaferro1828-190] Taliaferro 1828.

[191] "ది సునామీ ఆఫ్ స్లైమ్ సిర్కా 1828". New York News & Politics. June 15, 2012. ఒరిజినల్ నుండి March 23, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: June 1, 2017.

[FOOTNOTEHowell2010295–297-192] Howell 2010, pp. 295–297.

[FOOTNOTEహోవే2007277–278-193] హోవే 2007, pp. 277–278.

[FOOTNOTEఉంగర్2012256-194] 193.0 ^193.1 ఉంగర్ 2012, p. 256.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005404–405-195] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 404–405.

[FOOTNOTEబొల్లర్200446-196] బొల్లర్ 2004, p. 46.

[FOOTNOTEరెమిని1981150-197] రెమిని 1981, p. 150.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002105-198] 197.0 ^197.1 లాట్నర్ 2002, p. 105.

[FOOTNOTEUnger2012256–257-199] Unger 2012, p. 256–257.

[200] "యునైటెడ్ స్టేట్స్ అధ్యక్షుల ప్రారంభోత్సవాలు: కొన్ని పూర్వజన్మలు, ముఖ్యమైన సంఘటనలు". కాంగ్రెస్ లైబ్రరీ. ఒరిజినల్ నుండి 1 జులై 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 18 April 2017. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)

[FOOTNOTEజాక్సన్1829-201] జాక్సన్ 1829.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200555-202] విలెంట్జ్ 2005, p. 55.

[FOOTNOTEగిల్మాన్199564–65-203] గిల్మాన్ 1995, p. 64–65.

[FOOTNOTERemini1981186–187-204] Remini 1981, pp. 186–187.

[FOOTNOTEEllis197456-205] Ellis 1974, p. 56.

[FOOTNOTEహోవే2007332–333-206] హోవే 2007, pp. 332–333.

[FOOTNOTEసబాటోఓ'కానర్2002278-207] సబాటో & ఓ'కానర్ 2002, p. 278.

[FOOTNOTEఫ్రెడ్రిచ్193714-208] 207.0 ^207.1 ఫ్రెడ్రిచ్ 1937, p. 14.

[FOOTNOTEఎల్లిస్197451-209] ఎల్లిస్ 1974, p. 51.

[FOOTNOTEఎల్లిస్197461-210] ఎల్లిస్ 1974, p. 61.

[FOOTNOTEవుడ్1997238-211] వుడ్ 1997, p. 238.

[FOOTNOTEమార్జాలెక్1997vii-212] మార్జాలెక్ 1997, p. vii.

[FOOTNOTEమీచం200866–67-213] మీచం 2008, pp. 66–67.

[FOOTNOTEహోవే2007336-214] హోవే 2007, pp. 336.

[FOOTNOTEమార్స్‌జాలెక్199753–55-215] మార్స్‌జాలెక్ 1997, pp. 53–55.

[FOOTNOTEవుడ్1997239–241-216] వుడ్ 1997, pp. 239–241.

[FOOTNOTELatner2002108-217] 216.0 ^216.1 Latner 2002, p. 108.

[FOOTNOTERemini1984240–243-218] Remini 1984, pp. 240–243.

[FOOTNOTEకోల్199724-219] కోల్ 1997, p. 24.

[FOOTNOTEమీచం2008165-220] మీచం 2008, p. 165.

[FOOTNOTELatner1978380–385-221] Latner 1978, pp. 380–385.

[FOOTNOTEక్లార్క్గైస్1996233–243మహోన్1962350–354-222] క్లార్క్ & గైస్ 1996, pp. 233–243; మహోన్ 1962, pp. 350–354.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002108-223] లాట్నర్ 2002, p. 108.

[FOOTNOTEపార్సన్స్1973353–358-224] పార్సన్స్ 1973, pp. 353–358.

[FOOTNOTEవాలెస్199358–62-225] వాలెస్ 1993, pp. 58–62.

[FOOTNOTEమెక్‌లౌగ్లిన్1986611–612-226] మెక్‌లౌగ్లిన్ 1986, pp. 611–612.

[FOOTNOTESatz197412-227] Satz 1974, p. 12.

[FOOTNOTECave20031332-228] Cave 2003, p. 1332.

[FOOTNOTERogin1975212–213-229] Rogin 1975, pp. 212–213.

[FOOTNOTEరెమిని1981276-230] రెమిని 1981, p. 276.

[FOOTNOTEగ్రీలీ1864106-231] గ్రీలీ 1864, p. 106.

[FOOTNOTEబెరుట్టి1992305–306-232] బెరుట్టి 1992, pp. 305–306.

[FOOTNOTEమైల్స్1992527–528-233] మైల్స్ 1992, pp. 527–528.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్2005141-234] విలెంట్జ్ 2005, p. 141.

[FOOTNOTEపార్సన్స్1973360-235] పార్సన్స్ 1973, p. 360.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002109-236] లాట్నర్ 2002, p. 109.

[FOOTNOTEవాలెస్199366-237] వాలెస్ 1993, p. 66.

[FOOTNOTEడేవిస్201054–55-238] డేవిస్ 2010, pp. 54–55.

[FOOTNOTECave20031337-239] 238.0 ^238.1 Cave 2003, p. 1337. ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "FOOTNOTECave20031337" అనే పేరును విభిన్న కంటెంటుతో అనేక సార్లు నిర్వచించారు

[FOOTNOTELatner2002110-240] Latner 2002, p. 110.

[FOOTNOTERemini1981273-241] Remini 1981, p. 273.

[FOOTNOTERemini1981271-242] Remini 1981, p. 271.

[FOOTNOTEహోవే2007353-243] హోవే 2007, p. 353.

[FOOTNOTEమిస్సాల్మిస్సాల్200483–85-244] మిస్సాల్ & మిస్సాల్ 2004, pp. 83–85.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002110-245] లాట్నర్ 2002, p. 110.

[FOOTNOTEహావ్‌మన్20091–5,_129-246] హావ్‌మన్ 2009, pp. 1–5, 129.

[FOOTNOTEహోవే2007415-247] హోవే 2007, p. 415.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005536-248] బ్రాండ్స్ 2005, p. 536.

[FOOTNOTEహోవే2007418–419-249] హోవే 2007, p. 418–419.

[FOOTNOTEరోజిన్1975206-250] రోజిన్ 1975, p. 206.

[FOOTNOTEOstler2019[httpsbooksgooglecombooksid6zeWDwAAQBAJpgPA256_256],_[httpsbooksgooglecombooksid6zeWDwAAQBAJpgPA263_263],_[httpsbooksgooglecombooksid6zeWDwAAQBAJpgPA273_273]–274,_[httpsbooksgooglecombooksid6zeWDwAAQBAJpgPA280_280]-251] Ostler 2019, pp. 256, 263, 273–274, 280.

[FOOTNOTEWhapples2014546–548-252] Whapples 2014, pp. 546–548.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200563–64-253] విలెంట్జ్ 2005, pp. 63–64.

[FOOTNOTEఫ్రీహ్లింగ్19666-254] ఫ్రీహ్లింగ్ 1966, p. 6.

[FOOTNOTEబ్రోగ్డాన్2011245–273-255] బ్రోగ్డాన్ 2011, pp. 245–273.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200564-256] విలెంట్జ్ 2005, p. 64.

[FOOTNOTEఎల్లిస్19897–8-257] ఎల్లిస్ 1989, pp. 7–8.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200564–65-258] విలెంట్జ్ 2005, pp. 64–65.

[FOOTNOTEటెమిన్196929-259] టెమిన్ 1969, p. 29.

[FOOTNOTEలేన్2014121–122-260] లేన్ 2014, pp. 121–122.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005445–446-261] బ్రాండ్స్ 2005, pp. 445–446.

[FOOTNOTERemini1981358–360-262] Remini 1981, pp. 358–360.

[FOOTNOTEబెర్గెరాన్1976263-263] బెర్గెరాన్ 1976, p. 263.

[FOOTNOTEఫ్రీహ్లింగ్19661–2-264] ఫ్రీహ్లింగ్ 1966, pp. 1–2.

[FOOTNOTEశూన్యీకరణ_ఆర్డినెన్స్1832-265] శూన్యీకరణ ఆర్డినెన్స్ 1832.

[FOOTNOTEహోవే2007404–406-266] హోవే 2007, pp. 404–406.

[FOOTNOTERemini198422-267] Remini 1984, p. 22.

[FOOTNOTEజాక్సన్1832-268] జాక్సన్ 1832.

[FOOTNOTEFeerick196585–86-269] Feerick 1965, pp. 85–86.

[FOOTNOTEMeacham2008239–240-270] Meacham 2008, pp. 239–240.

[FOOTNOTEఎరిక్సన్1995253,_fn14-271] ఎరిక్సన్ 1995, p. 253, fn14.

[FOOTNOTEరెమిని198442-272] రెమిని 1984, p. 42.

[FOOTNOTEమీచం2008247-273] మీచం 2008, p. 247.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్200574-274] విలెంట్జ్ 2005, p. 74.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002111-275] లాట్నర్ 2002, pp. 111.

[FOOTNOTECampbell2016273,_277-276] Campbell 2016, pp. 273, 277.

[FOOTNOTEHowe2007375–376-277] Howe 2007, pp. 375–376.

[FOOTNOTEHammond1957374-278] Hammond 1957, p. 374.

[FOOTNOTEWilentz200574-279] Wilentz 2005, p. 74.

[FOOTNOTEMeyers196020–24-280] Meyers 1960, p. 20–24.

[FOOTNOTEసెల్లర్స్195461–84-281] సెల్లర్స్ 1954, p. 61–84.

[FOOTNOTEపెర్కిన్స్1987532–533-282] పెర్కిన్స్ 1987, pp. 532–533.

[FOOTNOTECampbell2016274–278-283] Campbell 2016, pp. 274–278.

[FOOTNOTEపెర్కిన్స్1987534–535-284] పెర్కిన్స్ 1987, pp. 534–535.

[FOOTNOTECampbell2016285-285] Campbell 2016, pp. 285.

[FOOTNOTEWilentz2005285-286] Wilentz 2005, pp. 285.

[FOOTNOTEBaptist2016260-287] Baptist 2016, p. 260. ప్రసంగం యొక్క వచనం కోసం మూస:సైట్ వెబ్ చూడండి.

[FOOTNOTEమీచం2008218-288] మీచం 2008, p. 218.

[FOOTNOTEమీచం2008420-289] మీచం 2008, p. 420.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002112–113-290] లాట్నర్ 2002, pp. 112–113.

[FOOTNOTEGammon192255–56-291] Gammon 1922, pp. 55–56.

[FOOTNOTEజాక్సన్1966261–268-292] జాక్సన్ 1966, pp. 261–268.

[FOOTNOTELatner2002113-293] 292.0 ^292.1 Latner 2002, p. 113.

[FOOTNOTEవాన్_డ్యూసెన్196354-294] వాన్ డ్యూసెన్ 1963, p. 54.

[FOOTNOTEఎరిక్సన్1995259-295] ఎరిక్సన్ 1995, p. 259.

[FOOTNOTEరాట్‌క్లిఫ్200010–14-296] రాట్‌క్లిఫ్ 2000, p. 10–14.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002113-297] లాట్నర్ 2002, p. 113.

[FOOTNOTEఎల్లిస్197463-298] ఎల్లిస్ 1974, p. 63.

[FOOTNOTEనోడెల్2006542-299] నోడెల్ 2006, p. 542.

[FOOTNOTEష్మిత్1955328-300] ష్మిత్ 1955, p. 328.

[FOOTNOTEగాటెల్196726-301] గాటెల్ 1967, p. 26.

[FOOTNOTEష్లెసింగర్1945103-302] ష్లెసింగర్ 1945, p. 103.

[FOOTNOTEహోవే2007391–392-303] హోవే 2007, pp. 391–392.

[FOOTNOTEఎల్లిస్197462-304] ఎల్లిస్ 1974, p. 62.

[FOOTNOTEఎల్లిస్197454-305] ఎల్లిస్ 1974, p. 54.

[FOOTNOTEనోడెల్2006566-306] నోడెల్ 2006, p. 566.

[FOOTNOTEGatell196435–37-307] Gatell 1964, pp. 35–37.

[FOOTNOTESchmidt1955328-308] Schmidt 1955, p. 328.

[FOOTNOTEనోడెల్2006562–563-309] నోడెల్ 2006, pp. 562–563.

[FOOTNOTEహోవే2007393-310] హోవే 2007, p. 393.

[npr-311] Smith, Robert (April 15, 2011). "US మొత్తం జాతీయ రుణాన్ని చెల్లించినప్పుడు ( అది ఎందుకు చేయలేదు చివరిది)". Planet Money. NPR. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: January 15, 2014.

[312] "మన చరిత్ర". ప్రజా రుణ బ్యూరో. November 18, 2013. the original నుండి March 6, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: February 21, 2016.

[FOOTNOTEHowe2007358–360-313] Howe 2007, pp. 358–360.

[FOOTNOTEHowe2007395-314] Howe 2007, p. 395.

[FOOTNOTERousseau2002460–461-315] Rousseau 2002, pp. 460–461.

[FOOTNOTETimberlake1965412-316] Timberlake 1965, p. 412.

[FOOTNOTESchmidt1955325-317] Schmidt 1955, p. 325.

[FOOTNOTEరెమిని1984377-318] రెమిని 1984, p. 377.

[FOOTNOTEUS_సెనేట్1837-319] US సెనేట్ 1837.

[FOOTNOTEఓల్సన్2002190-320] 319.0 ^319.1 ఓల్సన్ 2002, p. 190.

[FOOTNOTEరూసో2002459–460-321] రూసో 2002, pp. 459–460.

[FOOTNOTEపారిన్స్లిటిల్‌ఫీల్డ్2011[[[:మూస:Google_Books]]_xiv]-322] పారిన్స్ & లిటిల్‌ఫీల్డ్ 2011, p. [[[:మూస:Google Books]] xiv].

[FOOTNOTEమెక్‌గ్రేన్196560–62-323] మెక్‌గ్రేన్ 1965, pp. 60–62.

[FOOTNOTEరూసో200248-324] రూసో 2002, p. 48.

[FOOTNOTEరెమిని198460–61-325] రెమిని 1984, p. 60–61.

[FOOTNOTEజాక్సన్1967-326] జాక్సన్ 1967.

[AmericanHeritage.com-327] Grinspan, Jon. "Trying to Assassinate Andrew Jackson". American Heritage Project. the original నుండి October 24, 2008 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: November 11, 2008.

[FOOTNOTEనెస్టర్20132-328] నెస్టర్ 2013, p. 2.

[FOOTNOTEDickey2022introduction-329] Dickey 2022, introduction.

[FOOTNOTEAptheker1943300-330] Aptheker 1943, p. 300.

[FOOTNOTEBreen2015105–106-331] Breen 2015, p. 105–106.

[FOOTNOTELatner2002117-332] Latner 2002, p. 117.

[FOOTNOTEహెనిగ్196943-333] హెనిగ్ 1969, p. 43.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002117-334] లాట్నర్ 2002, p. 117.

[FOOTNOTEహెనిగ్196943–44-335] హెనిగ్ 1969, p. 43–44.

[FOOTNOTEరెమిని1984260-336] రెమిని 1984, p. 260.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005554-337] బ్రాండ్స్ 2005, p. 554.

[FOOTNOTERemini1984258–260-338] Remini 1984, pp. 258–260.

[FOOTNOTERemini1984261-339] Remini 1984, p. 261.

[1929$20బిల్-340] "$20 గమనిక: 1914–1990లో జారీ చేయబడింది" (PDF). U.S. కరెన్సీ ఎడ్యుకేషన్ ప్రోగ్రామ్. downloadable-materials/files/en/20-1914-1990-features-en.pdf the original (PDF) నుండి February 4, 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. {{cite web}}: Check |url= value (help)

[FOOTNOTEలాట్నర్2002120-341] 340.0 ^340.1 లాట్నర్ 2002, p. 120.

[FOOTNOTEథామస్197651-342] 341.0 ^341.1 థామస్ 1976, p. 51.

[FOOTNOTEహోవే2007263-343] హోవే 2007, p. 263.

[FOOTNOTEథామస్197663-344] థామస్ 1976, p. 63.

[FOOTNOTERemini1984288-345] Remini 1984, p. 288.

[FOOTNOTEహోవే2007658–659-346] హోవే 2007, pp. 658–659.

[FOOTNOTEStenberg1934229-347] Stenberg 1934, p. 229.

[FOOTNOTEHowe2007659–669-348] Howe 2007, pp. 659–669.

[FOOTNOTELatner2002120-349] Latner 2002, p. 120.

[FOOTNOTEHowe2007670–671-350] Howe 2007, pp. 670–671.

[351] జాకబ్సన్, జాన్ గ్రెగొరీ (2004). జాక్సన్ న్యాయమూర్తులు: ఒక దేశాన్ని తీర్చిదిద్దిన ఆరుగురు నియామకాలు (PhD పరిశోధన). University of Nebraska–Lincoln. ISBN 978-0-496-13089-4. ProQuest 305160669. ఒరిజినల్ నుండి March 30, 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 18 July 2017.

[FOOTNOTERemini1984266-352] Remini 1984, p. 266.

[FOOTNOTERemini1984266–268-353] Remini 1984, pp. 266–268.

[FOOTNOTESchwartz199373–74-354] Schwartz 1993, pp. 73–74.

[355] Brown, DeNeen L. (August 18, 2017). "బానిసత్వ రక్షకుడి విగ్రహాన్ని తొలగించడం: రోజర్ బి. తనే సుప్రీంకోర్టు చెత్త తీర్పులలో ఒకదాన్ని రాశారు". ది వాషింగ్టన్ పోస్ట్. ఒరిజినల్ నుండి January 10, 2018 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: December 29, 2017.

[FOOTNOTEనెట్టెల్స్1925225–226-356] నెట్టెల్స్ 1925, pp. 225–226.

[FOOTNOTEహాల్1992475-357] హాల్ 1992, p. 475.

[FOOTNOTEరెమిని1984375–376-358] రెమిని 1984, pp. 375–376.

[FOOTNOTEలాట్నర్2002121-359] లాట్నర్ 2002, p. 121.

[FOOTNOTEలాన్స్‌ఫోర్డ్వుడ్స్20081046-360] లాన్స్‌ఫోర్డ్ & వుడ్స్ 2008, p. 1046.

[FOOTNOTEరెమిని1984462–470-361] రెమిని 1984, pp. 462–470.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2005475-362] బ్రాండ్స్ 2005, p. 475.

[FOOTNOTEరెమిని1984470-363] రెమిని 1984, p. 470.

[FOOTNOTEరెమిని1984475–476-364] రెమిని 1984, pp. 475–476.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్2005161–163-365] విలెంట్జ్ 2005, pp. 161–163.

[FOOTNOTEరెమిని1984492-366] రెమిని 1984, p. 492.

[FOOTNOTEWilentz2005162–163-367] Wilentz 2005, pp. 162–163.

[healthguidance-368] Marx, Rudolph. "The Health Of The President: Andrew Jackson". healthguidance.org. ఒరిజినల్ నుండి December 22, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: December 18, 2017.

[FOOTNOTEMeacham2008345-369] Meacham 2008, p. 345.

[FOOTNOTERemini1984526-370] Remini 1984, p. 526.

[FOOTNOTEరెమిని1977160–161-371] రెమిని 1977, pp. 160–161.

[FOOTNOTEరెమిని1977194-372] రెమిని 1977, p. 194.

[FOOTNOTEమోజర్మాక్‌ఫెర్సన్1984444,_fn_5-373] మోజర్ & మాక్‌ఫెర్సన్ 1984, p. 444, fn 5.

[FOOTNOTEమోజర్హోత్మాక్‌ఫెర్సన్రీన్‌బోల్డ్199160,_fn_3-374] మోజర్ తదితరులు 1991, p. 60, fn 3.

[FOOTNOTEమీచం2008109,_315-375] మీచం 2008, pp. 109, 315.

[FOOTNOTESomit1948295-376] Somit 1948, p. 295.

[FOOTNOTEBrands2005297-377] Brands 2005, p. 297.

[FOOTNOTEMeacham200837Remini19777Wilentz20053-378] Meacham 2008, p. 37; Remini 1977, p. 7; Wilentz 2005, p. 3.

[FOOTNOTESomit1948302-379] Somit 1948, p. 302.

[FOOTNOTESomit1948297–300-380] Somit 1948, p. 297–300.

[FOOTNOTEBorneman200836-381] Borneman 2008, p. 36.

[FOOTNOTESomit1948306-382] Somit 1948, p. 306.

[FOOTNOTEMeacham200819-383] Meacham 2008, p. 19.

[FOOTNOTESomit1948299–300-384] Somit 1948, pp. 299–300.

[FOOTNOTERemini1977178–179-385] Remini 1977, pp. 178–179.

[FOOTNOTESomit1948312-386] Somit 1948, p. 312.

[FOOTNOTEBrown2022[[[:మూస:Google_పుస్తకాలు]]_191]-387] Brown 2022, p. [[[:మూస:Google పుస్తకాలు]] 191].

[FOOTNOTESomit1948304-388] Somit 1948, p. 304.

[FOOTNOTEవిలెంట్జ్2005160-389] విలెంట్జ్ 2005, p. 160.

[FOOTNOTEరెమిని1984444-390] రెమిని 1984, p. 444.

[FOOTNOTEఆడమ్స్2013[[[:మూస:Google_Books]]_1–2]-391] ఆడమ్స్ 2013, pp. [[[:మూస:Google Books]] 1–2].

[జాక్సన్స్షిఫ్టింగ్లెగసీ-392] Feller, Daniel (ఫిబ్రవరి 24, 2012). "ఆండ్రూ జాక్సన్స్ షిఫ్టింగ్ లెగసీ". ది గిల్డర్ లెహర్మాన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీ. the original నుండి నవంబరు 3, 2014 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[FOOTNOTEసెల్లర్స్1958615-393] సెల్లర్స్ 1958, p. 615.

[FOOTNOTEటోక్విల్లె1840392–394-394] టోక్విల్లె 1840, pp. 392–394.

[FOOTNOTEటర్నర్1920252–254-395] టర్నర్ 1920, p. 252–254.

[FOOTNOTEచీథెమ్2014a[httpsbooksgooglecombooksidZdStAAAQBAJpgPP19_పరిచయం,_§9]-396] చీథెమ్ 2014a, పరిచయం, §9.

[FOOTNOTEవాట్సన్2017218-397] వాట్సన్ 2017, p. 218.

[FOOTNOTEరెమిని19906-398] రెమిని 1990, p. 6.

[FOOTNOTEబ్రోగ్డాన్2011273-399] బ్రోగ్డాన్ 2011, p. 273.

[FOOTNOTEనెస్టర్20132–3-400] నెస్టర్ 2013, p. 2–3.

[FOOTNOTEఆడమ్స్2013[[[:మూస:Google_Books]]_8]వార్డ్196282-401] ఆడమ్స్ 2013, p. [[[:మూస:Google Books]] 8]; వార్డ్ 1962, p. 82.

[FOOTNOTEవార్డ్196282–83-402] వార్డ్ 1962, pp. 82–83.

[FOOTNOTEమర్ఫీ2013[[[:మూస:Google_Books]]_261]-403] మర్ఫీ 2013, p. [[[:మూస:Google Books]] 261].

[FOOTNOTEఫిష్1927337-338-404] ఫిష్ 1927, p. 337-338.

[FOOTNOTEఆడమ్స్2013[[[:మూస:Google_Books]]_3–4]-405] ఆడమ్స్ 2013, pp. [[[:మూస:Google Books]] 3–4].

[FOOTNOTEచీథమ్20135కోల్1986151-406] చీథమ్ 2013, p. 5; కోల్ 1986, p. 151.

[WilentzLincoln-407] Willentz, Sean (February 24, 2012). "Abraham Lincoln and Jacksonian Democracy". The Gilder Lehrman Institute of American History. the original నుండి May 11, 2015 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[FOOTNOTEబ్రాండ్స్2008449–450-408] బ్రాండ్స్ 2008, p. 449–450.

[RooseveltJackson-409] Roosevelt, Franklin (January 8, 1936). "Jackson Day Dinner Address, Washington D.C." The American Presidency ప్రాజెక్ట్. the original నుండి June 29, 2019 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[410] "1948 యొక్క ప్రోగ్రెసివ్ పార్టీ వేదిక". ది అమెరికన్ ప్రెసిడెన్సీ ప్రాజెక్ట్. July 23, 1948.

[FOOTNOTEబ్రౌన్2022[[[:మూస:Google_Books]]_367]-411] బ్రౌన్ 2022, p. [[[:మూస:Google Books]] 367].

[412] Trump, Donald (March 15, 2017). "ఆండ్రూ జాక్సన్ 250వ జన్మదిన వార్షికోత్సవం సందర్భంగా అధ్యక్షుడు చేసిన వ్యాఖ్యలు". whitehouse.gov. the original నుండి December 19, 2017 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[FOOTNOTEథాంప్సన్బార్చీసి20181-413] థాంప్సన్ & బార్చీసి 2018, p. 1.

[414] క్రుట్సింగర్, మార్టిన్ (January 25, 2021). "బైడెన్ కింద తిరిగి ప్రారంభించబడిన $20 బిల్లుపై టబ్‌మాన్‌ను ఉంచే ప్రయత్నం". AP వార్తలు. the original నుండి January 25, 2021 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[FOOTNOTEBarna202017Freehling2008104,_fn_5-415] Barna 2020, p. 17; Freehling 2008, p. 104, fn 5.

[FOOTNOTEAnderson2016416Carson20089–10Garrison20022–3Howe2007423Kakel2011[[[:మూస:Google_Books]]_158]లిన్2019[[[:మూస:Google_Books]]_78]-416] Anderson 2016, p. 416; Carson 2008, pp. 9–10; Garrison 2002, pp. 2–3; Howe 2007, p. 423; Kakel 2011, p. [[[:మూస:Google Books]] 158]; లిన్ 2019, p. [[[:మూస:Google Books]] 78].

[FOOTNOTEPerdue20126Remini199056–59-417] Perdue 2012, p. 6; Remini 1990, pp. 56–59.

[FOOTNOTECave20031337Howe2007348-418] Cave 2003, p. 1337; Howe 2007, p. 348.

[FOOTNOTEMissallMissall2004xv–xvii-419] Missall & Missall 2004, p. xv–xvii.

[FOOTNOTEగుహ2017[[[:మూస:Google_book]]_192]Gilo-Whitaker2019[[[:మూస:Google_Books]]_35–36]KalaitzidisStreich2011[httpsbooksgooglecombooksidiunEEAAAQBAJpgPA33_33]-420] గుహ 2017, p. [[[:మూస:Google book]] 192]; Gilo-Whitaker 2019, pp. [[[:మూస:Google Books]] 35–36]; Kalaitzidis & Streich 2011, p. 33.

[FOOTNOTEOstler2019[httpsbooksgooglecombooksid6zeWDwAAQBAJpgPA365_365]-[httpsbooksgooglecombooksid6zeWDwAAQBAJpgPA366_366]Perdue20123-421] Ostler 2019, pp. 365-366; Perdue 2012, p. 3.

[422] "2018లో తెల్లజాతి ఆధిపత్యవాదులు క్యాంపస్ వెలుపల ప్రచార ప్రయత్నాలను ప్రారంభించారు". అపవాదన వ్యతిరేకత లీగ్. 2018. the original నుండి 21 January 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[423] "తీవ్రవాదులు, సమూహాలు, & భావజాలాలు: థామస్ రూసో". దక్షిణ పేదరిక చట్టం Center. 2025. the original నుండి 16 Jan 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[424] Winsor, Morgan (2020-06-23). "నిరసనకారులు ప్రయత్నిస్తారు వైట్ హౌస్ దగ్గర ఆండ్రూ జాక్సన్ విగ్రహాన్ని కూల్చివేసేందుకు". ABC News (in ఇంగ్లీష్). the original నుండి 11 July 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[425] Ostler, Jeffrey (2024). "Trail of Tears, Plural: భారతీయ తొలగింపు గురించి మనకు తెలియనిది". Humanities. Vol. 45, no. 3. National Endowment for the హ్యుమానిటీస్. the original నుండి 14 January 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.

[బ్రాండ్స్-426] బ్రాండ్స్, H. W. (2017). "250 ఏళ్ల వయసులో ఆండ్రూ జాక్సన్: ప్రెసిడెంట్స్ లెగసీ ఈజ్ నాట్ ప్రెట్టీ, కానీ హిస్టరీ కూడా కాదు". The Tennessean. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: December 7, 2023.

[FellerLegacy-427] Feller, Daniel (February 24, 2012). "ఆండ్రూ జాక్సన్స్ షిఫ్టింగ్ లెగసీ". ది గిల్డర్ లెహర్మాను ఇన్స్టిట్యూటు ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీ. the original నుండి 2014-11-03 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: August 6, 2022.

[CSPAN2021-428] "Total Scores/Overall Rankings | అధ్యక్షులపై C-SPAN సర్వే 2021 | C-SPAN.org". www.c-span.org. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: July 1, 2021.

[FOOTNOTERottinghausVaughn2017-429] Rottinghaus & Vaughn 2017.

[FOOTNOTEరోటింగ్‌హాస్ఈడీవాఘన్2020-430] 429.0 ^429.1 రోటింగ్‌హాస్, ఈడీ & వాఘన్ 2020.

[FOOTNOTEరోటింగ్‌హాస్వాఘన్2024-431] 430.0 ^430.1 రోటింగ్‌హాస్ & వాఘన్ 2024.

[FOOTNOTEరోటింగ్‌హాస్వాఘన్2017-432] రోటింగ్‌హాస్ & వాఘన్ 2017.

[1] Vice President Calhoun resigned from office. As this was prior to the adoption of the Twenty-fifth Amendment in 1967, a vacancy in the office of vice president was not filled until the next ensuing election and inauguration.

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[57]

[58]

[59]

[60]

[61]

[62]

[63]

[64]

[65]

[68]

[69]

[70]

[71]

[72]

[73]

[74]

[75]

[76]

[77]

[78]

[79]

[80]

[81]

[82]

[83]

[84]

[85]

[86]

[87]

[88]

[89]

[90]

[91]

[92]

[93]

[94]

[95]

[96]

[97]

[98]

[99]

[100]

[101]