ఇళయంకుడి మారనార్
| ఇళయంకుడి మారనార్ | |
|---|---|
 | |
| జననం | తెలియదు ఇళయంకుడి |
| బిరుదులు/గౌరవాలు | నాయనార్ సాధువు, |
| తత్వం | శైవం, భక్తి |
ఇళయాన్కుడి మారనార్ (ఇళయంగుడి మారనార్ అని కూడా రాస్తారు), (వీరిని ఇళయంగుడి నాయనార్, ఇళయంకుటి నాయనార్, ఇళయంగుడి మార నాయనార్ అని కూడా పిలుస్తారు) ఒక నాయనార్ సాధువు. హిందూ మతంలోని శైవం విభాగంలో ఆయనను పూజిస్తారు. సాధారణంగా 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ఆయనను నాలుగవ వాడిగా పరిగణిస్తారు.[1] ఆయనను మారర్, మారన్, మార నాయనార్ అని కూడా వ్యవహరిస్తారు, ఈ పేర్లను సోమసి మార నాయనార్తో పంచుకుంటారు. ఈ ఇద్దరు నాయనార్లను సాధారణంగా "ఇళయాన్కుడి", "సోమసి" అనే పూర్వపదాల ద్వారా వేరు చేస్తారు.
జీవితం
[మార్చు]ఇళయంకుడి మారనార్ జీవితం సెక్కిళార్ (12వ శతాబ్దం) రాసిన పెరియ పురాణంలో వర్ణించబడింది, ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్రల సంకలనం.[1][2]
ఇళయంకుడి మారనార్ (మారర్) భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రం, ప్రస్తుతం ఉన్న శివగంగ జిల్లాలోని ఇళయంకుడిలో జన్మించాడు. అతని జన్మస్థలం నుండి అతనికి ఆ పేరు వచ్చింది. మారర్ కులం పరంగా వెల్లలార్, రైతుగా పనిచేశాడు. వ్యవసాయం ద్వారా గొప్ప సంపదను కూడబెట్టాడు. శైవమత పోషక దేవుడైన శివుని పరమ భక్తుడు, దేవుడికి, ఆయన భక్తులకు సేవ చేశాడు. శివభక్తులను తన ఇంటికి ఆహ్వానించి, ఆచారబద్ధంగా వారి పాదాలు కడిగి, వారికి విందు భోజనం పెట్టేవాడు.[3][4]
మారర్ భక్తిని పరీక్షించడానికి, శివుడు అతని సంపదను క్షీణింపజేశాడు. సంపద ఉన్నప్పుడు చేసినట్లుగానే, పేదరికంలో కూడా భక్తులకు సేవ చేయడం కొనసాగించాడు. భక్తులకు ఆహారం పెట్టడానికి నాయనార్ తన ఆస్తులను విక్రయించాడు. కుండపోతగా వర్షం కురుస్తున్న ఒక రాత్రి, శివుడు భక్తుని మారువేషంలో మారర్ పేదరికపు ఇంటికి వచ్చాడు. మారర్ అతిథిని గౌరవంగా ఆహ్వానించి, తడి తుడిచి, కూర్చోవడానికి వెచ్చని ఆసనం ఇచ్చాడు. ఇంట్లో ఆహారం లేకపోవడం, బయట వర్షం కురుస్తుండటంతో, ఆకలితో ఉన్న ఆ దంపతులు అతిథికి ఎలా ఆహారం పెట్టగలమని ఆలోచించారు. పొలంలో చల్లిన వరి గింజలను సేకరించి అతిథికి భోజనంగా తయారు చేయవచ్చని భార్య సూచించింది. మారర్ జలప్రళయంలో పొలానికి పరుగెత్తి, వరద నీటిలో తేలుతున్న గింజలను పొలం నుండి సేకరించాడు. వంటచెరకు లేకపోవడంతో, నాయనార్ ఇంధనంగా ఉపయోగించడానికి చెక్క పైకప్పు నుండి ఒక దూలాన్ని లాగాడు. భార్య బియ్యాన్ని శుభ్రం చేసి తయారు చేస్తుండగా, కూర చేయడానికి ఆకుకూరలు (సాధారణంగా బచ్చలికూర అని వివరిస్తారు) తీసుకురావడానికి మారర్ పెరట్లోకి వెళ్ళాడు. విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న భక్తుడిని నిద్రలేపడానికి మారర్ ఆహారంతో వెళ్ళాడు. ఆ భక్తుడు అకస్మాత్తుగా అగ్ని జ్వాలలా వెలిగాడు. శివుడు తన భార్య పార్వతీదేవితో కలిసి నిజరూపంలో ప్రత్యక్షమై దంపతులను ఆశీర్వదించాడు. శివుడు మారర్, అతని భార్యను తన నివాసమైన కైలాసానికి తీసుకువెళ్ళాడు.[3][4]
స్మరణ
[మార్చు]
అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) నాయనార్ సాధువుల కీర్తన అయిన తిరుతొండ తొగైలో ఇళయంకుడి మారనార్ను (ఇళయంకుటి మారన్ అని పిలుస్తారు) కీర్తించాడు.[5]
చంద్రుడు మఖ (మఘ) నక్షత్రం (చంద్ర భవనం) ప్రవేశించినప్పుడు, తమిళ నెల అయిన ఆవణి (శ్రావణ) నెలలో ఇళయంకుడి మారనార్ను పూజిస్తారు. సాధారణంగా గడ్డం, నమస్కరిస్తున్న చేతులతో ఒక ముని వలె చిత్రీకరించబడతాడు (అంజలి ముద్ర చూడండి). 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా సమిష్టి ఆరాధనను అందుకుంటాడు. ఆయన విగ్రహాలు, ఆయన పనుల సంక్షిప్త వృత్తాంతాలు తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వారి చిత్రాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.[1]
ఇళయంకుడి మారనార్కు తన స్వగ్రామమైన ఇళయంకుడిలోని శివునికి అంకితం చేయబడిన రాజేంద్ర చోళీశ్వరర్ ఆలయంతో ప్రత్యేక అనుబంధం ఉంది. అధికారిక ఆలయం రాజు మొదటి రాజేంద్ర చోళుడు (పాలన: సా.శ. 1012-1044) శాసనాల నుండి ఉద్భవించినప్పటికీ, నాయనార్ పురాణాన్ని సూచిస్తూ స్థానికులు ఆలయాన్ని జ్యోతీశ్వర లేదా జ్వాలా భగవానుడు అని పిలుస్తారు. ఆలయంలో నాయనార్కు అంకితం చేయబడిన ఒక మందిరం ఉంది. ఆవణి మఘ రోజున, ఇళయంకుడి మారనార్, అతని భార్య పుణితవతి విగ్రహాలతో పాటు ప్రధాన దేవతలైన శివపార్వతులను ఆలయ రథంలో (చప్పరం) గ్రామంలో ఊరేగిస్తారు. ఈ ఆలయంలోని శివునికి బచ్చలికూరను నైవేద్యంగా సమర్పిస్తారు. భక్తులు కూడా అన్నదానం (ఆహార రూపంలో దానం) ఆచరించడం ద్వారా నాయనార్ను అనుసరిస్తారు. మందిరం సమీపంలో ఉన్న నాయనార్ ఇల్లు, పొలాన్ని - దేవునికి నైవేద్యం సృష్టించిన భూమి - ములై వారి అముదు అలిత నాట్రంగల్గా పూజిస్తారు.[4][6]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ 1.0 1.1 1.2 Roshen Dalal (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 281. ISBN 978-0-14-341421-6.
- ↑ "The Puranam of Ilayankudi Mara Nayanar". T N Ramachandran. Retrieved 20 December 2014.
- ↑ 3.0 3.1 Swami Sivananda (1999). Sixty-three Nayanar Saints (4 ed.). Sivanandanagar: The Divine Life Society.
- ↑ 4.0 4.1 4.2 "Sri Rajendra Chozheeswarar temple". Dinamalar. Retrieved 20 December 2014.
- ↑ Poems to Śiva: The Hymns of the Tamil Saints. Motilal Banarsidass. 1991. p. 331. ISBN 978-81-208-0784-6.
- ↑ Sakkottai Krishnaswami Aiyangar (1991). South India and Her Muhammadan Invaders. Asian Educational Services. p. 163. ISBN 978-81-206-0536-7.