ఉక్రెయిన్లోని థియేటర్
ఉక్రెయిన్లోని థియేటర్ (Ukrainian: Театральне мистецтво України, టీట్రాల్నే మిస్టెట్స్వో ఉక్రెయిన్ – ఉక్రెయిన్ నాటక కళలు) అనేది ప్రేక్షకుల ముందు ప్రత్యక్ష నటుల ప్రదర్శనను ఉపయోగించి లలిత కళలు, సాంస్కృతిక వ్యక్తీకరణ ఒక రూపం. ఉక్రేనియన్ థియేటర్ ఉక్రెయిన్ స్థానిక సంప్రదాయాలు, భాష, సంస్కృతిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఉక్రేనియన్ థియేటర్ మొట్టమొదటి తెలిసిన రికార్డులు 17వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఉన్నాయి.
చరిత్ర
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]ఉక్రేనియన్ థియేటర్ మూలాలు పురాతన జానపద ఆటలు, నృత్యాలు, పాటలు, ఆచారాల వరకు ఉన్నాయి. 11వ శతాబ్దంలో స్కోమోరోఖి అని పిలువబడే వినోదకారులు ఉక్రెయిన్లో ప్రదర్శించారు. అలాగే ఉక్రెయిన్లో క్రైస్తవ పూర్వ ప్రదర్శన "సర్వోన్నత జీవి పట్ల లోతైన గౌరవం, గౌరవం" ద్వారా సుసంపన్నం చేయబడింది.[1] మధ్యయుగ, ప్రారంభ ఆధునిక
చర్చి వేడుకలలో థియేటర్ అంశాలు ఉండేవి, కీవ్లోని సెయింట్ సోఫియా కేథడ్రల్ (పదకొండవ శతాబ్దం) కుడ్యచిత్రాల నుండి స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఆ సమయంలో మతపరమైన నాటక అభివృద్ధికి ల్వివ్ బ్రదర్హుడ్ స్కూల్, ఓస్ట్రో అకాడమీ ముఖ్యమైన కేంద్రాలుగా పరిగణించబడ్డాయి.
ఉక్రెయిన్లో నాటక ప్రదర్శనలకు సంబంధించిన మొదటి లిఖిత ప్రస్తావనలు పదిహేడవ శతాబ్దం రెండవ దశాబ్దం నాటివి. ఈ ప్రదర్శనలను పశ్చిమ దేశాల నుండి సోదర పాఠశాలలు, ఇతర ఉక్రేనియన్ పాఠశాలల్లో చేరుతున్న జెస్యూట్లు తీసుకువచ్చారు. ఈ ప్రదర్శనలను పెద్ద ఎత్తున జెస్యూట్ ప్రచారంగా ఉపయోగించారు.[2] పామ్వో బెరిండా రాసిన "క్రిస్మస్ డే ప్రకటన", దీనిని లివివ్ బిషప్ జెరెమియా టిసరోవ్స్కీ (సుమారుగా 1615 AD) గౌరవార్థం ప్రదర్శించారు, జాకబ్ జావంటోవిచ్ (క్రీ.శ. 1619) రాసిన "క్రిస్మస్ డే ప్రకటన" వంటి కొన్ని నాటకాల గ్రంథాలు నేటికీ మనుగడలో ఉన్నాయి. ఆగస్టు 29, 1619న లివివ్ సమీపంలో ''జాన్ ది బాప్టిస్ట్'' మరణ జ్ఞాపకార్థం ప్రదర్శించబడిన రెండు ఉక్రేనియన్ నాటకాల రికార్డులు కూడా ఉన్నాయి.[2]
17వ శతాబ్దం నుంచి 19వ శతాబ్దం వరకు
[మార్చు]17వ, 18వ శతాబ్దాలలో స్థానిక కార్యక్రమాలలో జనన దృశ్యాలు, క్రిస్మస్ నాటకాల ప్రదర్శన వ్యాపించింది., 17వ శతాబ్దంలో వెర్టెప్, పోర్టబుల్ తోలుబొమ్మ థియేటర్లు ప్రజాదరణ పొందాయి.[3]
ఉక్రెయిన్లో మొట్టమొదటి స్టేషనరీ థియేటర్ 1789లో ఖార్కివ్లో ప్రారంభించబడింది.[4][5] ఉక్రెయిన్లోని మిగిలిన ప్రాంతాలలో నాటక బృందాలు పర్యటించి "రోడ్డుపై" ప్రదర్శన ఇచ్చాయి.
19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో కైవ్ (1806), ఒడెస్సా (1809), పోల్టావా (1808)లలో థియేటర్లు కనిపించడం ప్రారంభించాయి.[6] 19వ శతాబ్దపు రెండవ భాగంలో అమెచ్యూర్ థియేటర్ ప్రజాదరణ పొందింది. మొదటి ఉక్రేనియన్ ప్రొఫెషనల్ థియేటర్ (1864–1924) ల్వివ్లోని రుస్కా బెసిడా థియేటర్.[7]
1882లో యెలిసావెట్గ్రాడ్ నగరంలో కోరిఫేయ్ థియేటర్ స్థాపించబడింది.[8]
20వ శతాబ్దం
[మార్చు]మైకోలా సడోవ్స్కీ 1907లో కైవ్లో మొట్టమొదటి రెసిడెంట్ థియేటర్ను స్థాపించాడు.[10] 1918లో ఉక్రేనియన్ రాష్ట్ర హోదా పొందిన వెంటనే స్టేట్ డ్రామా థియేటర్ సృష్టించబడింది.
"యంగ్ థియేటర్" (తరువాత థియేటర్ "బెరెజిల్") ను కైవ్లో లెస్ కుర్బాస్, హ్నాట్ యురా సృష్టించారు. లెస్ కుర్బాస్ (దర్శకుడు, నటుడు, నాటక రచయిత, ప్రపంచ సాహిత్యానికి వ్యాఖ్యాతగా పనిచేశారు) విలియం షేక్స్పియర్, హెన్రిక్ ఇబ్సన్, గెర్హార్ట్ హాప్ట్మాన్, ఫ్రెడరిక్ షిల్లర్, మోలియెర్ రచనలను ఉక్రేనియన్ వేదికకు తీసుకువచ్చారు. బెరెజిల్ థియేటర్ సృష్టితో దాని వేదిక ఒక రకమైన ప్రయోగాత్మక మైదానంగా మారింది. బెరెజిల్ మొదటిసారిగా ప్రఖ్యాత ఉక్రేనియన్ రచయితలు, నాటక రచయితలు మైకోలా కులిష్, వోలోడిమిర్ విన్నిచెంకో నాటకాలను పరిచయం చేసింది. స్టాలినిస్ట్ కాలంలో లెస్ కుర్బాస్ అణచివేయబడ్డాడు కానీ ఇప్పుడు సమకాలీన ఉక్రేనియన్ కళాకారులకు ప్రేరణ చాలా ముఖ్యమైన మూలంగా పరిగణించబడ్డాడు.[11]
యంగ్ థియేటర్ అవాంట్-గార్డ్ థియేటర్ను ప్రోత్సహిస్తుండగా, స్టేట్ డ్రామా థియేటర్ వాస్తవికత సంప్రదాయాలను కొనసాగించింది. పోల్టావా థియేటర్కు నాయకత్వం వహించిన ఇవాన్ కోట్ల్యారెవ్స్కీని[9] క్లాసికల్ ఉక్రేనియన్ నాటక స్థాపకుడిగా చూశారు, హ్రిహోరీ క్విట్కా-ఓస్నోవ్యనెంకో నాటకాలు కూడా విస్తృత ప్రశంసలను పొందాయి.[12]
ఆధునిక
[మార్చు]1988లో, వోలోడిమిర్ కుచిన్స్కీ, అతని సహచరులు ల్వివ్ యంగ్ ఉక్రేనియన్ థియేటర్ను స్థాపించారు, తరువాత వారు దానిని లెస్ కుర్బాస్ థియేటర్గా పేరు మార్చారు. లెస్ కుర్బాస్ థియేటర్ ఉక్రెయిన్లో ప్రధానమైన అవాంట్-గార్డ్ థియేటర్గా మారింది, ఉక్రేనియన్ ప్రభుత్వం నుండి గుర్తింపు, రాష్ట్ర మద్దతును పొందింది.[13]
ఉక్రేనియన్ థియేటర్ యూరోపియన్ సంస్కృతిలో ఎక్కువగా కలిసిపోతోంది, ప్రతి సంవత్సరం ఉక్రెయిన్లో అనేక అంతర్జాతీయ థియేటర్ ఉత్సవాలు జరుగుతాయి.
ప్రముఖ వ్యక్తులు
[మార్చు]1917కి ముందు ఉన్న ముఖ్యమైన ఉక్రేనియన్ నాటక రచయితలు: మార్కో క్రోపివ్నిత్స్కీ (1840-1910), ఇవాన్ టోబిలెవిచ్ (1845-1907), మైఖైలో కొట్సియుబిన్స్కీ (1864-1913), ఇవాన్ ఫ్రాంకో (1856-1916), లెస్యా ఉక్రాయింకా (1871–1913). కమ్యూనిస్ట్ విప్లవం తర్వాత ఒక కొత్త శకం ప్రారంభమైంది, అప్పటి నుండి ముఖ్యమైన రచయితలు: మైకోలా కులిష్ (1892-1962), ఇవాన్ కొచెర్హా (1881- 1952), ఒలెక్సాండర్ కోర్నిచుక్ (1905-1972), ఓల్స్ హోంచార్ (1918).
19వ శతాబ్దపు అనేక ప్రముఖ ఉక్రేనియన్ థియేటర్ ప్రముఖులు అమెచ్యూర్ థియేటర్లో తమ కెరీర్ను ప్రారంభించారు, వీరిలో మైఖైలో స్టారిట్స్కీ, మార్కో క్రోపివ్నిట్స్కీ, ఇవాన్ కార్పెంకో-కార్యి ఉన్నారు. 19వ శతాబ్దపు ప్రముఖ ఉక్రేనియన్ మహిళా తార మరియా జాంకోవెట్స్కా ఉన్నారు. 19వ శతాబ్దంలో టోబిలెవిచి అనే ప్రఖ్యాత నాటక కుటుంబం కూడా ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది: ఇవాన్ కార్పెంకో-కార్యి, మైకోలా సడోవ్స్కీ, పనాస్ సక్సహాన్స్కీ (రంగస్థల పేర్లు) అందరూ నటించడం, దర్శకత్వం వహించడమే కాకుండా వారి స్వంత నటనా బృందాలను కూడా సృష్టించారు. క్రోపివ్నిట్స్కీకి సమీపంలో ఉన్న వారి ప్రైవేట్ ఎస్టేట్, ఖుతిర్ నాడియా, ఒక జాతీయ చారిత్రక ప్రదేశం.
బెరెజిల్ వేదికపై కనిపించిన ప్రతిభావంతులైన ఉక్రేనియన్ నటులు: అంవ్రోసి బుచ్మా, మరియన్ క్రుషెల్నిట్స్కీ, ఒలింపియా డోబ్రోవోల్స్కా, ఒలెక్సాండర్ సెర్డ్యూక్, నటల్య ఉజ్వియ్, యూరి షమ్స్కీ.
థియేటర్ కంపెనీలు
[మార్చు]ఉక్రెయిన్లోని థియేటర్లలో సంగీత-నాటక థియేటర్లు, ఒపెరా, బ్యాలెట్ థియేటర్లు, ఒపెరెట్టా థియేటర్లు, పప్పెట్ థియేటర్లు, ఇతరాలు ఉన్నాయి. పది థియేటర్లు అధికారికంగా జాతీయంగా గుర్తించబడ్డాయి. ఉక్రెయిన్లో 120 కంటే ఎక్కువ థియేటర్లు (రాష్ట్ర నిధులతో, స్వతంత్రంగా) ఉన్నాయి, ప్రేక్షకుల సంఖ్య సంవత్సరానికి 5.6 మిలియన్లు.[14]
ప్రముఖ థియేటర్లలో 1994 లో ప్రారంభించబడిన ది డాఖ్ కంటెంపరరీ ఆర్ట్స్ సెంటర్[15]
గురించి పుస్తకాలు ''ఉక్రేనియన్ నాటకం, థియేటర్''
[మార్చు]''ఉక్రేనియన్ నాటక చరిత్ర''
ఈ పుస్తకాన్ని ఉక్రేనియన్ విమర్శకుడు, అనువాదకుడు ఇవాన్ స్టిచెంకో రాశారు. ఇందులో ఐదు అధ్యాయాలు ఉన్నాయి. ఇది ఉక్రేనియన్ థియేటర్ మొదటి సచిత్ర చరిత్ర. ఇది ''థియేటర్ ఆర్ట్ అభివృద్ధి'', ''లాటిన్-స్లావిక్ జానపద ఆచారాలు, లాటిన్-జర్మన్ జానపద ఆచారాలు'' గురించి చారిత్రక సమస్యలను చర్చిస్తుంది. నాటకం, "ఉక్రెయిన్లో క్రైస్తవ మతం సువార్తికరణ". ఈ పుస్తకం వ్యంగ్య కవి, రచయిత థియోఫేన్స్ ప్రోకోపోవిచ్ రచనల విశ్లేషణను కూడా ఇస్తుంది'[16]
''థియేటర్ అండ్ డ్రామాః డ్రామాటిక్ థియేటర్ అండ్ లిటరేచర్ పై విమర్శనాత్మక వ్యాసాల సేకరణ''
ఇది మైకోలా కింద్రాటోవిచ్ వోరోని (1871–1938) రాసిన అతి ముఖ్యమైన వ్యాసాల సమాహారం, థియేటర్, థియేటర్ సాహిత్యం, నటులు, దర్శకుల పని ఏమిటి, ప్రేక్షకుల స్వభావం, భవిష్యత్తులో థియేటర్ అభివృద్ధికి దోహదపడే మార్గాలు ఏమిటి.[16]
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]- గోగోల్ ఫెస్ట్
- ఉక్రెయిన్ లోని థియేటర్ల జాబితా
- కోరిఫే థియేటర్
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ The Ukrainian Quarterly (in ఇంగ్లీష్). Ukrainian Congress Committee of America. 1987. p. 209.
The Christian faith, enriched by the pre-historic elements of a deep reverence and respect for the Supreme Being, so well-expressed in the pre-Christian theater in Ukraine, is reaffirmed in the Millennium of Ukrainian Christianity with a fully developed Christian – philosophical wordly perception. That faith has also accepted external, dramatic and musical forms of the liturgical ritual in which the people can also find the continuation of the ancient Slavic culture of Ukraine and the continuation of Ukrainian Christianity and its Eastern Church.
- ↑ 2.0 2.1 "Дмитро Антонович. Український театр. Українська культура. Збірка лекцій". litopys.org.ua. Retrieved 9 March 2021.
- ↑ Литературная энциклопедия 1929—1939, Article "Вертепная драма".
- ↑ Ivan Katchanovski; Kohut, Zenon E.; Nebesio, Bohdan Y.; Yurkevich, Myroslav (11 July 2013). Historical Dictionary of Ukraine (in ఇంగ్లీష్). Scarecrow Press. p. 254. ISBN 978-0-8108-7847-1.
From the early 19th century, Kharkiv became an important center of the Ukrainian cultural renaissance. Classicist writer Hryhorii Kvitka-Osnovianenko lived and worked there, as did the writers of the Kharkiv romantic laid the foundations of modern Ukrainian literature. Many of the early Ukrainian miscellanies were published there, as well as the first periodicals in Russian-ruled Ukraine, including Ukrainskii vestnik (1816–19) and Ukrainskii zhurnal (1824–25). The first professional theater troupe in Ukraine was established in Kharkiv in 1789, and the earliest modern Ukrainian plays were performed there. A clandestine hromada functioned in the city from the early 1860s, and a Prosvita branch was active after the Revolution of 1905.
- ↑ The Ukrainian Quarterly (in ఇంగ్లీష్). Ukrainian Congress Committee of America. 1947. p. 253.
Kharkiv was the first Ukrainian city to boast of a permanent theatrical group (1789).
- ↑ Академія наук Української (1969). Soviet Ukraine (in ఇంగ్లీష్). Editorial Office of the Ukrainian Soviet Encyclopedia, Academy of Sciences of the Ukrainian S.S.R. p. 525.
- ↑ Ukraine, a Concise Encyclopedia (in ఇంగ్లీష్). Ukrainian Orthodox Church of the U.S.A. 1987. p. 176.
- ↑ Місто і люди. Єлисаветград — Кіровоград, 1754—2004. Ілюстрована енциклопедія., Кіровоград: , «Імекс-ЛТД», 2004, стор.
- ↑ 9.0 9.1 USSR Information Bulletin (in ఇంగ్లీష్). The Embassy. 1943. p. 2.
Ivan Kotlyarevsky, founder of Ukrainian literature.
- ↑ "Theater". www.encyclopediaofukraine.com. Retrieved 2022-02-28.
- ↑ Evtuhov, Catherine; Stites, Richard (2004). A History of Russia: Peoples, Legends, Events, Forces Since 1800 (in ఇంగ్లీష్). Houghton Mifflin. p. 383. ISBN 978-0-395-66073-7.
- ↑ "Kvitka-Osnovianenko, Hryhorii". www.encyclopediaofukraine.com. Retrieved 2022-02-28.
- ↑ (1995). "Volodymyr Kuchynsky’s ‘Theatre of Inquiry’".
- ↑ Mygashko, Elena (24 June 2018). "Contemporary Performing Arts In Ukraine. In Search Of A Lost Identity". The Theatre Times (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 3 March 2021.
- ↑ "Contemporary Performing Arts In Ukraine. In Search Of A Lost Identity". The Theatre Times (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). 2018-06-24. Retrieved 2022-03-04.
- ↑ 16.0 16.1 "مواد أُضيفت حديثاً – المكتبة الرقمية العالمية". www.wdl.org. Archived from the original on 9 సెప్టెంబర్ 2015. Retrieved 9 March 2021.
{{cite web}}: Check date values in:|archive-date=(help)
గ్రంథ పట్టిక
[మార్చు]లారిస్సా ఎం. ఎల్. ఒనిష్కెవిచ్. "ఉక్రేనియన్ థియేటర్."లో అమెరికాలో జాతి థియేటర్, 525-48. ఎడ్. మాక్సిన్ ష్వార్ట్జ్ విక్రేత. వెస్ట్ పోర్ట్, కాన్.: గ్రీన్ వుడ్ ప్రెస్, 1982. "ఉక్రేనియన్ అమెరికన్ థియేటర్" గా తిరిగి ముద్రించబడింది, అమెరికాలో ఉక్రేనియన్ వారసత్వం. ఎడ్. డబ్ల్యు.దుష్నిక్ న్యూ యార్క్, యుకెఆర్. కోర్డ్.కామ్. యుఎస్ లో, 1991, 221229.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. ఒనిష్కెవిచ్. "టోరంటో అవాంట్-గార్డ్ ఉక్రేనియన్ థియేటర్". ఉక్రేనియన్ వారపత్రిక. ఏప్రిల్ 17, 1986 9, 15.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. జాలెస్కా ఒనిష్కెవిచ్. "వోలోడిమిర్ కుచిన్స్కీ 'లెస్ కుర్బాస్ థియేటర్' లవ్వివ్ నుండి.” స్లావిక్ & తూర్పు యూరోపియన్ ప్రదర్శన. 15(422), 2, 1996, 68—73.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. ఒనిష్కెవిచ్. “ఇన్స్పెక్టర్ జనరల్ ఫిలడెల్ఫియా వేదికపై కీవ్ నుండి", స్లావిక్, తూర్పు యూరోపియన్ ప్రదర్శన. 25, 2, వసంత 2005, 80-84.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. ఒనిష్కెవిచ్. "'వైట్ బటర్ఫ్లైస్, ప్లేట్డ్ చైన్స్: ఎ లైవ్ మెటామోర్ఫోసిస్ బై థియేటర్-ఇన్-ఎ-బాస్కెట్ ఫ్రమ్ లివివ్, ఉక్రెయిన్.” స్లావిక్ & తూర్పు యూరోపియన్ ప్రదర్శన. 26, 1, 2006, 84—90.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. జాలెస్కా ఒనిష్కెవిచ్. "లామామా థియేటర్ లో చోర్నోబిల్ ప్రతిధ్వనులు". ఉక్రేనియన్ వారపత్రిక. ఫిబ్రవరి 16, 1992, 10, 18.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. ఒనిష్కెవిచ్. "కుర్బాస్ థియేటర్ నిర్మాణాలు మరుసియా చురాయ్, కామిని హోసోదార్ [లివివ్ లో]. ఉక్రేనియన్ వారపత్రిక మార్చి 22, 1988, 10,13.
లారిస్సా ఎం. ఎల్. ఒనిష్కెవిచ్. "1990 లో ఉక్రెయిన్ వేదికలపై: షోలోమ్ అలీచెం నుండి మైకోలా కులిష్ వరకు.” స్లావిక్, తూర్పు యూరోపియన్ ప్రదర్శన, 11, నం 1 (1991): 49-57.
ఇరేనా ఆర్. మకారిక్. నరకం బాధ గురించి. 17 వ శతాబ్దపు ఉక్రేనియన్ నాటకం దాని యూరోపియన్ సందర్భంలో. (డోవ్హౌస్, 1989)
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]ఉక్రెయిన్ నుండి థియేటర్స్ వెబ్సైట్
[మార్చు]- ఉక్రేనియన్ థియేటర్ ప్రపంచం Archived 2012-11-25 at the Wayback Machine
- teatre.com.ua
- పత్రిక "సినిమా-థియేటర్" Archived 2012-12-29 at the Wayback Machine