ఎయిర్ బస్ ఎ330

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search

ఎయిర్బస్ ఎ330 దీర్ఘ శ్రేణి అనేది మధ్యస్థము గా ఉంది ఇది వైడ్ బాడీ ట్విన్-ఇంజిన్ జెట్ విమానాల చేసిన ఎయిర్బస్. ఎ330 యొక్క సంస్కరణాలు కలిగి ఉన్న పరిధి 5,000 to 13,430 kilometres (2,700 to 7,250 nautical miles; 3,110 to 8,350 miles) మరియు 335 ప్రయాణికుల వరకు సదుపాయాన్ని రెండు తరగతి లేఅవుట్ లేదా 70 tonnes (154,000 pounds) సరుకు తీసుకోవచు . ఎ330 యొక్క మూలం 1970 ల మధ్యలో వచ్చిన ఎయిర్బస్ యొక్క మొట్టమొదటి విమానం ఎ300 సంబదించిన అనేక ఉత్పన్నాలలో ఒకటి. ఎ330 ను నాలుగు-ఇంజిన్ ఎ340 తో సమాంతరంగా అభివృద్ధి చేశారు, ఇది చాలా సాధారణ ఎయిర్‌ఫ్రేమ్ భాగాలతో తాయారు చేయపడింది, కాని ఇంజిన్‌ల సంఖ్యలో తేడా ఉంటుంది. రెండు విమానాలు ఫ్లై-బై-వైర్ ఫ్లైట్ కంట్రోల్ టెక్నాలజీని కలిగి ఉన్నాయి, మొదట ఎయిర్‌బస్ A320 లో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి, అలాగే ఎ320 యొక్క ఆరు-డిస్ప్లే గ్లాస్ కాక్‌పిట్ . జూన్ 1987 లో, వివిధ వినియోగదారుల నుండి ఆర్డర్లు వచ్చిన తరువాత, ఎయిర్ బస్ ఎ330 మరియు ఎ340 లను విడుదల చేశారు. ఎ330 ఎయిర్బస్ యొక్క మొట్టమొదటి విమానం, ఇది మూడు ఇంజిన్ రకాలను ఎంపిక: జనరల్ ఎలక్ట్రిక్ సిఎఫ్ 6, ప్రాట్ & విట్నీ పిడబ్ల్యు 4000, మరియు రోల్స్ రాయిస్ ట్రెంట్ 700 .

మొదటి వేరియంట్ అయిన 330-300, నవంబర్ 1992 లో తన తొలి విమానంలో ప్రయాణించి, జనవరి 1994 లో ఎయిర్ ఇంటర్‌తో ప్రయాణీకులకు సేవలోకి ప్రవేశించింది. ఎయిర్‌బస్ 1998 లో కొంచెం తక్కువగా ఎ330-200 వేరియంట్‌ను అనుసరించింది. తదనంతరం అభివృద్ధి చేసిన ఎ330 వేరియంట్లతో అంకితమైన ఫ్రైటర్, ఎ330-200ఎఫ్, మిలిటరీ ట్యాంకర్, ఎ330 ఎం ఆర్ టి టి మరియు కార్పొరేట్ జెట్, ఎసిజె330 ఉన్నాయి. ఎ330 ఎంఆర్ టిటి ప్రతిపాదిత కెసి-45 యొక్క ఆధారాన్ని ఏర్పరుస్తుంది, నార్త్రోప్ గ్రుమ్మన్‌తో యూఎస్ వైమానిక దళం యొక్క కెసి-ఎక్స్ పోటీలోకి ప్రవేశించింది, ఇక్కడ ప్రారంభ విజయం తరువాత, బోయింగ్ లోని ట్యాంకర్‌ విజ్ఞప్తి కోల్పోయింది.

ప్రారంభించినప్పటి నుంచి, వై 3 బాడీ విమానాలలో మార్కెట్ వాటాను విస్తరించడానికి ఎయిర్‌బస్‌ను ఎ330 అనుమతిని అంగీకరించింది. పోటీ పడే ట్విన్జెట్లలో 787 తో పాటు బోయింగ్ 767 మరియు 777 ఉన్నాయి. ఎ330 మరియు ఎ340 రెండింటినీ విజయవంతం చేయడానికి దీర్ఘ-శ్రేణి ఎయిర్‌బస్ ఎ350 xwb ప్రణాళిక ఏర్పడింది. ఎయిర్బస్ ప్రస్తుత ఎ330 (2014 నుండి ఎ330సిఈఒ (ప్రస్తుత ఇంజిన్ ఎంపిక) గా సూచిస్తారు) ను ఎ330ఎన్ఈఓ తో భర్తీ చేయాలని అనుకున్నారు, ఇందులో కొత్త ఇంజన్లు మరియు ఇతర మెరుగుదలలు ఉన్నాయి. [1] [2] [3] నవంబర్ 2019 నాటికి, A330 ఆర్డర్లు 1,790 కు చరుకున్నాయి, వీటిలో 1,484 డెలివరీ చేయబడ్డాయి మరియు 1,439 అమలులో ఉన్నాయి. అతిపెద్ద ఆపరేటర్ టర్కీ ఎయిర్‌లైన్స్ 68 ఎ 330 విమానాలను కలిగి ఉంటుంది . [4]

అభివృద్ధి[మార్చు]

ఎర్బస్ యొక్క మొట్టమొదటి విమానం, ఎ300, వాణిజ్య విమానాల లోని విభిన్న కుటుంబంలో భాగంగా ఉంచ బడింది. ఈ లక్ష్యాన్ని అనుసరించి, అధ్యయనాలు 1970 ల ప్రారంభంలో ఎ300 సంబంధించి ఉత్పన్నాలుగా ప్రారంభమయ్యాయి. ఎ300 ను పరిచయం చేయడానికి ముందు, ఎయిర్బస్ బి9 ద్వారా బి1 గా నియమించబడిన తొమ్మిది వైవిధ్యాలను గుర్తించించారు. పదవ వేరియంట్, ఎ300B10, 1973 లో ఉద్భవించింది మరియు దీర్ఘ-శ్రేణి ఎయిర్‌బస్ ఎ310 గా అభివృద్ధి చెందింది . ఎయిర్‌బస్ తన ప్రయత్నాలను సింగిల్-నడవ (ఎస్‌ఐ) అధ్యయనాలపై కేంద్రీకరించింది, తరువాత విమానాల కుటుంబాన్ని ఎయిర్‌బస్ ఎ 320 ఫ్యామిలీ అని పిలుస్తారు, ఇది డిజిటల్ ఫ్లై-బై-వైర్ నియంత్రణలతో మొదటి వాణిజ్య విమానం. ఈ అధ్యయనాల సమయంలో ఎయిర్‌బస్ తన దృష్టిని వైడ్-బాడీ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ మార్కెట్ వైపు మరల్చింది , ఒకేసారి రెండు ప్రాజెక్టులపై పనిచేసింది.  

1970 ల మధ్యలో, ఎయిర్బస్ ఎ300B9 యొక్క అభివృద్ధిని ప్రారంభించింది, ఇది ఎ300 యొక్క పెద్ద ఉత్పన్నం, ఇది చివరికి ఎ330 గా మారింది. B9 తప్పనిసరిగా అదే రెక్కతో పొడవైన A300, అందుబాటులో ఉన్న అత్యంత శక్తివంతమైన టర్బోఫాన్ ఇంజన్లతో పాటు. అధిక సామర్థ్యం, మధ్యస్థ-శ్రేణి, ఖండాంతర ట్రంక్ మార్గాల కోసం పెరుగుతున్న డిమాండ్‌ను లక్ష్యంగా చేసుకున్నాయి . మెక్‌డొన్నెల్ డగ్లస్ DC-10 వలె అదే శ్రేణి మరియు పేలోడ్‌ను అందిస్తోంది, అయితే 25 శాతం అధిక ఇంధన సామర్థ్యంతో, B9 DC-10 మరియు లాక్‌హీడ్ L-1011 ట్రైస్టార్ ట్రైజెట్‌లకు ప్రత్యామ్నాయంగా మార్చబడింది. [5] ఇది A300 కు మధ్యస్థ శ్రేణి వారసుడిగా కూడా పరిగణించబడింది.  

అదే సమయంలో, 200-సీట్ల నాలుగు-ఇంజన్ వెర్షన్, B11 (ఇది చివరికి A340 అవుతుంది) కూడా అభివృద్ధిలో ఉంది. బి 11 మొదట సంకుచితమైన బాడీ తో బోయింగ్ 707 లు మరియు డగ్లస్ డిసి -8 ల స్థానంలో వాణిజ్య ఉపయోగంలోకి రావాలని అనుకున్నారు, కాని తరువాత దీర్ఘ-శ్రేణి, విస్తృత-శరీర ట్రైజెట్ పున మార్కెట్ స్థాపన మార్కెట్‌ను లక్ష్యంగా చేసుకుని అభివృద్ధి చెందింది. SA సిరీస్ నుండి వేరు చేయడానికి, B9 మరియు B11 లను TA9 మరియు TA11 గా తిరిగి నియమించారు, TA "జంట నడవ" కొరకు నిలబడింది. రెండు విమానాల ద్వారా ఒకే ఫ్యూజ్‌లేజ్ మరియు వింగ్ ఉపయోగించి అభివృద్ధి ఖర్చులు తగ్గించబడ్డాయి, అంచనా ప్రకారం US $ 500   మిలియన్. మరొక అంశం ఏమిటంటే, ఎయిర్‌బస్‌లో ఉన్నవారి విభజన ప్రాధాన్యత మరియు, ముఖ్యంగా, కాబోయే కస్టమర్ల యొక్క ప్రాధాన్యత; ఉత్తర అమెరికాలో ట్విన్జెట్ల వైపు మొగ్గు చూపారు, ఆసియాలో కావలసిన క్వాడ్-జెట్‌లు మరియు ఆపరేటర్లకు ఐరోపాలో మిశ్రమ అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. ప్రస్తుతమున్న ట్విన్జెట్ శ్రేణి పరిమితుల నుండి మినహాయించి మరియు ఒక క్రియారహిత ఇంజిన్‌తో ప్రయాణించే సామర్థ్యం కారణంగా చాలా మంది సంభావ్య కస్టమర్లు నాలుగు ఇంజిన్‌ల వైపు మొగ్గు చూపారని ఎయిర్‌బస్ చివరికి కనుగొంది. [6] పర్యవసానంగా, అభివృద్ధి ప్రణాళికలు TA9 కంటే నాలుగు ఇంజిన్ల TA11 కి ప్రాధాన్యతనిచారు .

మూలాలు [మార్చు]