ఎల్లో జర్నలిజం

జర్నలిజంలో, అమ్మకాలను పెంచుకోవడానికి ఆకర్షణీయమైన ముఖ్యాంశాలు, సంచలనాత్మక అతిశయోక్తులను ఉపయోగించడాన్ని ఎల్లో జర్నలిజం అంటారు, ఇలా చేసే అమెరికన్ వార్తాపత్రికలను ఎల్లో ప్రెస్ అంటారు. ఈ పదాన్ని ప్రధానంగా అమెరికన్ ఇంగ్లీషులో ఉపయోగిస్తారు, యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో ఇలాంటి పదమైన టాబ్లాయిడ్ జర్నలిజం ఎక్కువగా వాడుకలో ఉంది. ఇతర భాషలు ఉదాహరణకు రష్యన్ (జోల్టాయా ప్రెస్సా), కొన్నిసార్లు అమెరికన్ పదం నుండి ఉద్భవించిన పదాలను కలిగి ఉంటాయి. 1890లలో న్యూయార్క్ నగరంలో రెండు వార్తాపత్రికల మధ్య పాఠకుల కోసం జరిగిన తీవ్రమైన పోరాటంలో ఎల్లో జర్నలిజం ఉద్భవించింది. ఇది ఇతర నగరాల్లో సాధారణం కాదు.

జోసెఫ్ పులిట్జర్ 1883లో న్యూయార్క్ వరల్డ్ పత్రికను కొనుగోలు చేశారు, సర్క్యులేషన్ పెంచడానికి సంచలనాత్మకత, అవినీతిపై పోరాటాలు, చిత్రాలను విరివిగా ఉపయోగించాలని తన సంపాదకులకు చెప్పారు. విలియం రాండోల్ఫ్ హర్స్ట్ 1895లో ప్రత్యర్థి న్యూయార్క్ జర్నల్ పత్రికను కొనుగోలు చేశారు. ఆ సమయంలో చాలా మంది ప్రతిరోజూ తమ పత్రికల ముఖ్యాంశాలను అరుస్తూ అమ్మే వీధి వ్యాపారుల నుండి ఒక కాపీని కొనుగోలు చేసేవారు, వీరిద్దరూ తీవ్రమైన సర్క్యులేషన్ యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు. "ఎల్లో జర్నలిజం" అనే పదం వినూత్నమైన ప్రసిద్ధ "ఎల్లో కిడ్" కామిక్ స్ట్రిప్ నుండి ఉద్భవించింది, ఇది మొదట వరల్డ్ పత్రికలో, తరువాత జర్నల్ పత్రికలో ప్రచురించబడింది.

ఈ రకమైన రిపోర్టింగ్‌లో అతిశయోక్తితో కూడిన ముఖ్యాంశాలు, ధృవీకరించని వాదనలు, పక్షపాత ఎజెండాలు, నేరం, కుంభకోణం, క్రీడలు, హింస లాంటి అంశాలపై దృష్టి కేంద్రీకరించడం ఉంటాయి. ఆ సమయంలో క్యూబాలో స్పెయిన్ చేసిన దారుణాలపై ప్రజల అభిప్రాయాన్ని రేకెత్తించడంలో, బహుశా అమెరికాను 1898 నాటి స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధంలోకి నెట్టడంలో ఎల్లో జర్నలిజం పెద్ద పాత్ర పోషించిందా అని చరిత్రకారులు చర్చించారు. అది అలా చేయలేదని చాలామంది చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఈ రెండు పత్రికలు పెద్ద సంఖ్యలో కార్మిక వర్గమైన డెమొక్రాటిక్ ప్రేక్షకులకు చేరువయ్యాయి, దేశంలోని ఉన్నత స్థాయి రిపబ్లికన్ నిర్ణయాధికారులు (అధ్యక్షుడు విలియం మెకిన్లీ, కాంగ్రెస్ నాయకులు) ఎల్లో ప్రెస్‌ను అరుదుగా చదివేవారు.

నిర్వచనాలు

జర్నలిజం చరిత్రకారుడు డబ్ల్యూ. జోసెఫ్ కాంప్‌బెల్ ఎల్లో ప్రెస్ వార్తాపత్రికలను వర్ణిస్తూ, ప్రతిరోజూ బహుళ-కాలమ్ మొదటి పేజీ ముఖ్యాంశాలను క్రీడలు, కుంభకోణం లాంటి పలు అంశాలతో కలిగి ఉండి, బోల్డ్ లేఅవుట్‌లను (పెద్ద చిత్రాలు, బహుశా రంగుతో) వాడటం, అనామక మూలాలపై ఎక్కువగా ఆధారపడటం, సిగ్గులేని స్వీయ-ప్రచారం లాంటి లక్షణాలను కలిగి ఉంటాయని చెప్పారు. 1900 ప్రాంతంలో న్యూయార్క్ నగరంలోని రెండు ప్రధాన వార్తాపత్రికలు సర్క్యులేషన్ కోసం పోరాడుతున్నప్పుడు వాటిని వివరించడానికి ఈ పదం విస్తృతంగా వాడబడింది.

జర్నలిజం చరిత్రకారుడు ఫ్రాంక్ లూథర్ మోట్ ఎల్లో జర్నలిజాన్ని గుర్తించడానికి ఐదు లక్షణాలను వాడారు:

1. భారీ అక్షరాలలో భయపెట్టే ముఖ్యాంశాలు, తరచుగా చిన్న వార్తలను సంచలనం చేయడం
2. చిత్రాలు లేదా ఊహాత్మక డ్రాయింగ్‌లను విరివిగా వాడటం
3. నకిలీ ఇంటర్వ్యూలు, తప్పుదారి పట్టించే ముఖ్యాంశాలు, నకిలీ సైన్స్ వాడటం, నిపుణులమనుకునే వారి నుండి తప్పుడు విషయాలను ప్రచారం చేయడం
4. పూర్తి-రంగు సండే సప్లిమెంట్‌లపై ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, సాధారణంగా పనికిమాలిన వ్యాసాలు, కామిక్ స్ట్రిప్స్ వాడటం
5. వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా అణగారిన వర్గాల పట్ల నాటకీయ సానుభూతి.

అమ్మకాలను పెంచడానికి, ప్రజల అభిప్రాయాన్ని ఉత్తేజపరిచేందుకు సంచలనాత్మక క్రైమ్ రిపోర్టింగ్‌ను నొక్కి చెప్పడం మరొక సాధారణ లక్షణం.

మూలాలు: పులిట్జర్, హర్స్ట్

ది ఎల్లో కిడ్, రిచర్డ్ ఎఫ్. అవుట్‌కాల్ట్ గీసిన ఈ చిత్రం మొదట పులిట్జర్ న్యూయార్క్ వరల్డ్ పత్రికలో కనిపించింది, తర్వాత హర్స్ట్ న్యూయార్క్ జర్నల్ పత్రికకు మారింది.

పదం పుట్టుక, ప్రారంభ వినియోగం

1898లో ఒక ఆంగ్ల పత్రిక ఇలా పేర్కొంది, "అన్ని అమెరికన్ జర్నలిజం 'ఎల్లో' కాదు, కచ్చితంగా 'అప్‌టుడేట్' ఎల్లో జర్నలిజం అంతా అమెరికన్ మాత్రమే!"

జోసెఫ్ పులిట్జర్ న్యూయార్క్ వరల్డ్, విలియం రాండోల్ఫ్ హర్స్ట్ న్యూయార్క్ జర్నల్ పత్రికల మధ్య జరిగిన సర్క్యులేషన్ యుద్ధంలో సంచలనాత్మక జర్నలిజాన్ని వివరించడానికి 1890ల మధ్యలో ఈ పదం పుట్టించబడింది. ఈ పోరాటం 1895 నుండి 1898 వరకు తారాస్థాయికి చేరుకుంది, చారిత్రక వాడుక తరచుగా ఈ కాలాన్ని ప్రత్యేకంగా సూచిస్తుంది. వార్తాపత్రికలు తీవ్రమైన రిపోర్టింగ్ చేసినప్పటికీ, ఈ రెండు పత్రికలు సర్క్యులేషన్‌ను పెంచడానికి వార్తలను సంచలనాత్మకంగా మార్చాయి. ప్రముఖ కార్టూన్ స్ట్రిప్, ది ఎల్లో కిడ్ రచయిత రిచర్డ్ ఎఫ్. అవుట్‌కాల్ట్‌ను హర్స్ట్ వరల్డ్ పత్రిక నుండి ఆకర్షించారు, ఈ కార్టూన్ జర్నల్ పత్రిక అమ్మకాలు భారీగా పెరగడానికి గణనీయంగా కారణమైంది.

ఈ పదాన్ని న్యూయార్క్ ప్రెస్ సంపాదకుడు ఎర్విన్ వార్డ్‌మాన్ సృష్టించారు. ఈ పదాన్ని ప్రచురించిన మొదటి వ్యక్తి వార్డ్‌మాన్, అయితే "ఎల్లో జర్నలిజం", "స్కూల్ ఆఫ్ ఎల్లో కిడ్ జర్నలిజం" లాంటి పదబంధాలను అప్పటికే వార్తాపత్రికల వారు వాడినట్లు ఆధారాలు ఉన్నాయి. వార్డ్‌మాన్ ఈ పదాన్ని ఎప్పుడూ కచ్చితంగా నిర్వచించలేదు. బహుశా ఇది మునుపటి అపవాదు నుండి వచ్చిన మార్పు కావచ్చు, వార్డ్‌మాన్ "న్యూ జర్నలిజం" పదాన్ని "న్యూడ్ జర్నలిజం"గా వక్రీకరించారు. సర్క్యులేషన్ యుద్ధం సమయంలో పులిట్జర్, హర్స్ట్ ఇద్దరూ ప్రచురించిన అప్పటి ప్రసిద్ధ కామిక్ స్ట్రిప్ ది ఎల్లో కిడ్‌ను సూచిస్తూ వార్డ్‌మాన్ "ఎల్లో కిడ్ జర్నలిజం" పదాన్ని కూడా వాడారు.

శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో హర్స్ట్, న్యూయార్క్‌లో పులిట్జర్

నవంబర్ 21, 1888 నాటి ఈ పక్ కార్టూన్‌లో "చెల్లింపు ప్రచారం", "సూచన" లాంటి దుష్టశక్తులు "ఆధునిక దినపత్రిక" నుండి వెలువడుతున్నాయి.

సెయింట్ లూయిస్ పోస్ట్-డిస్పాచ్ పత్రికను ఆ నగరంలో ప్రబలమైన దినపత్రికగా మార్చిన తర్వాత జోసెఫ్ పులిట్జర్ 1883లో న్యూయార్క్ వరల్డ్ పత్రికను కొనుగోలు చేశారు. న్యూయార్క్ వరల్డ్ పత్రికను వినోదాత్మకంగా చదివేలా చేయడానికి పులిట్జర్ కృషి చేశారు, కొత్త పాఠకులను ఆకర్షించే చిత్రాలు, ఆటలు, పోటీలతో తన పత్రికను నింపారు. క్రైమ్ కథనాలు చాలా పేజీలను నింపాయి, వాటిలో "అతను ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడా?", "క్షమాభిక్ష కోసం ఆర్తనాదాలు" లాంటి ముఖ్యాంశాలు ఉన్నాయి. అదనంగా పులిట్జర్ పాఠకుల నుండి సంచికకు రెండు సెంట్లు మాత్రమే వసూలు చేసేవారు, పాఠకులకు ఎనిమిది, కొన్నిసార్లు 12 పేజీల సమాచారాన్ని అందించేవారు (నగరంలో ఉన్న ఏకైక రెండు సెంట్ల పత్రిక ఎప్పుడూ నాలుగు పేజీలను మించలేదు).

న్యూయార్క్ వరల్డ్ పత్రికలో అనేక సంచలనాత్మక కథనాలు ఉన్నప్పటికీ, అవి మాత్రమే కాదు, అవి ఆధిపత్యం చెలాయించేవి కూడా కావు. వార్తాపత్రికలు సమాజాన్ని మెరుగుపరిచే విధిని కలిగిన ప్రజా సంస్థలని పులిట్జర్ నమ్మారు, వరల్డ్ పత్రికను సామాజిక సంస్కరణల సేవలో ఉంచారు. పులిట్జర్ ఇలా వివరించారు:

అమెరికన్ ప్రజలు సంక్షిప్తమైన, బలవంతమైన, సుందరమైన, అద్భుతమైనదాన్ని కోరుకుంటారు, అది వారి దృష్టిని ఆకర్షించి, వారి సానుభూతిని పొంది, వారి ఆగ్రహాన్ని రేకెత్తించి, వారి ఊహను ఉత్తేజపరిచి, వారి వాదనను ఒప్పించి, వారి మనస్సాక్షిని మేల్కొల్పేలా ఉండాలి.

పులిట్జర్ బాధ్యతలు చేపట్టిన రెండేళ్లకే, డెమొక్రాటిక్ పార్టీతో దాని బలమైన సంబంధాల కారణంగా వరల్డ్ పత్రిక న్యూయార్క్‌లో అత్యధిక సర్క్యులేషన్ ఉన్న వార్తాపత్రికగా అవతరించింది. పులిట్జర్ విజయాన్ని చూసి అసూయపడిన పాత ప్రచురణకర్తలు వరల్డ్ పత్రికను విమర్శించడం ప్రారంభించారు, దాని తీవ్రమైన రిపోర్టింగ్‌ను విస్మరిస్తూ దాని క్రైమ్ స్టోరీలు, విన్యాసాలపై పదే పదే విమర్శలు చేశారు—ఈ పోకడలు ఎల్లో జర్నలిజం గురించిన జనాదరణ పొందిన అవగాహనను ప్రభావితం చేశాయి. న్యూయార్క్ సన్ సంపాదకుడు చార్లెస్ డానా వరల్డ్ పత్రికపై దాడి చేసి, పులిట్జర్ "తీర్పు ఇవ్వడంలో, నిలదొక్కుకునే శక్తిలో లోపించారు" అని అన్నారు.

పులిట్జర్ విధానం విలియం రాండోల్ఫ్ హర్స్ట్‌పై ముద్ర వేసింది, మైనింగ్ వారసుడైన ఆయన 1887లో తన తండ్రి నుండి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ఎగ్జామినర్ పత్రికను సొంతం చేసుకున్నారు. హర్స్ట్ వరల్డ్ పత్రికను అధ్యయనం చేసి, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ఎగ్జామినర్‌ను పులిట్జర్ పత్రిక వలె ప్రకాశవంతంగా మార్చాలని నిశ్చయించుకున్నారు.

తన నాయకత్వంలో ఎగ్జామినర్ దాని స్థలంలో 24 శాతాన్ని నేరాలకు కేటాయించి, కథనాలను నైతిక నాటకాలుగా ప్రదర్శించింది, మొదటి పేజీలో వ్యభిచారం, "నగ్నత్వం" (19వ శతాబ్దపు ప్రమాణాల ద్వారా) అంశాలను చల్లింది. హర్స్ట్ పత్రికను స్వాధీనం చేసుకున్న ఒక నెల తర్వాత, హోటల్ అగ్నిప్రమాదం గురించి ఎగ్జామినర్ ఈ ముఖ్యాంశాన్ని ప్రచురించింది:

ఆకలితో, ఉన్మాదంతో మంటలు. మాంటెరే బే పక్కన ఉన్న అద్భుతమైన ప్లెజర్ ప్యాలెస్‌పై అవి పిచ్చిగా ఎగురుతున్నాయి, డెల్ మోంటేను శిఖరం నుండి పునాది వరకు వాటి ఆకలితో కూడిన కౌగిలిలో చుట్టుముట్టాయి. అత్యున్నత కోరికతో ఎత్తుకు, ఎత్తుకు, ఎత్తుకు ఎగురుతున్నాయి. కార్నిస్, ఆర్చ్‌వే, ముఖభాగం ద్వారా పిచ్చిగా తిరుగుతున్నాయి. క్రూరమైన కోపంతో వణుకుతున్న అతిథులపై దూసుకుపోతున్నాయి. భయంతో ఉలిక్కిపడిన శ్వాసలేని పారిపోయేవారు భయాందోళన దృశ్యాన్ని చూస్తున్నారు. అద్భుతమైన హోటల్, దాని గొప్ప అలంకరణలు ఇప్పుడు మండుతున్న బూడిద కుప్పగా మారాయి. భయంకరమైన విపత్తు పూర్తి వివరాలను సేకరించడానికి ఎగ్జామినర్ మాంటెరేకి ప్రత్యేక రైలును పంపుతుంది. ఉదయం రైలులో దురదృష్టవశాత్తూ బాధితుల రాక – హోటల్ డెల్ మోంటే చరిత్ర – ప్రసిద్ధ హోస్టల్రీని పునర్నిర్మించే ప్రణాళికలు – అగ్నిప్రమాదం వివరాలు, ఆరోపించిన మూలం.

హర్స్ట్ తన నేర కవరేజీలో అతిశయోక్తిగా వ్యవహరించేవాడు; "హంతకుల ముఠా"కి సంబంధించిన అతని ప్రారంభ కథనాలలో ఒకటి, ఎగ్జామినర్ రిపోర్టర్లను తమ కోసం పనిచేయమని బలవంతం చేసినందుకు పోలీసులపై దాడి చేసింది. కానీ ఈ విన్యాసాలలో మునిగిపోయినప్పుడు, ఎగ్జామినర్ అంతర్జాతీయ వార్తల కోసం తన స్థలాన్ని పెంచింది, మునిసిపల్ అవినీతి, అసమర్థతను వెలికితీయడానికి విలేకరులను పంపింది.

"ది ఎల్లో ప్రెస్", ఎల్. ఎమ్. గ్లాకెన్స్ గీసిన ఈ చిత్రంలో విలియం రాండోల్ఫ్ హర్స్ట్ ఒక జోకర్‌లా సంచలనాత్మక కథనాలను పంచుతున్నట్లు చిత్రీకరించబడింది.

బాగా గుర్తున్న ఒక కథనంలో, ఎగ్జామినర్ రిపోర్టర్ వినిఫ్రెడ్ బ్లాక్ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ఆసుపత్రిలో చేరారు, పేద మహిళలను "కఠినమైన క్రూరత్వం"తో చూస్తున్నారని కనుగొన్నారు. ఆ కథనం వచ్చిన ఉదయాన్నే ఆసుపత్రి సిబ్బంది అందరినీ తొలగించారు.

న్యూయార్క్‌లో పోటీ

1898 నాటి స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధం గురించిన "ఎల్లో జర్నలిజం" కార్టూన్. వార్తాపత్రికల ప్రచురణకర్తలు జోసెఫ్ పులిట్జర్, విలియం రాండోల్ఫ్ హర్స్ట్ ఇద్దరూ ఆనాటి ఎల్లో కిడ్ కామిక్స్ పాత్రలా దుస్తులు ధరించి, పోటీపడుతూ యుద్ధంపై యాజమాన్యాన్ని క్లెయిమ్ చేసుకుంటున్నారు.

1890ల నాటికి ఎగ్జామినర్ విజయంతో, హర్స్ట్ కొనుగోలు చేయడానికి న్యూయార్క్ వార్తాపత్రిక కోసం వెతకడం ప్రారంభించారు, 1895లో పెన్నీ పేపర్ అయిన న్యూయార్క్ జర్నల్‌ను కొనుగోలు చేశారు.

మెట్రోపాలిటన్ వార్తాపత్రికలు 1890లలో డిపార్ట్‌మెంట్ స్టోర్ ప్రకటనల వెంట పడటం ప్రారంభించాయి, సర్క్యులేషన్ బేస్ ఎంత పెద్దగా ఉంటే అంత మంచిదని కనుగొన్నాయి. ఇది హర్స్ట్‌ను నడిపించింది; పులిట్జర్ ప్రారంభ వ్యూహాన్ని అనుసరించి, అతను జర్నల్ ధరను ఒక సెంట్‌ వద్ద ఉంచారు (వరల్డ్ రెండు-సెంట్ల ధరతో పోలిస్తే), ప్రత్యర్థి పత్రికలంత సమాచారాన్ని అందించారు. ఈ విధానం పనిచేసింది, జర్నల్ సర్క్యులేషన్ 150,000 కు పెరగడంతో, పులిట్జర్ తన యువ పోటీదారుని దివాలా తీయించాలని ఆశించి తన ధరను ఒక పెన్నీకి తగ్గించారు.

ఎదురుదాడిలో హర్స్ట్ 1896లో వరల్డ్ సిబ్బందిపై దాడి చేశాడు. హర్స్ట్ కేవలం ఎక్కువ డబ్బును ఆఫర్ చేశాడని చాలా వర్గాలు చెబుతున్నప్పటికీ, తన ఉద్యోగులను పదేపదే దూషించే పులిట్జర్ పని చేయడానికి కష్టమైన వ్యక్తిగా మారాడు, చాలా మంది వరల్డ్ ఉద్యోగులు అతని నుండి దూరంగా వెళ్లడానికి జంప్ చేయడానికి ఇష్టపడ్డారు.

వరల్డ్, జర్నల్ మధ్య పోటీ తీవ్రంగా ఉన్నప్పటికీ పత్రికలు స్వభావరీత్యా ఒకే విధంగా ఉన్నాయి. రెండూ డెమొక్రాటిక్ పార్టీకి చెందినవి, రెండూ కార్మికులు, వలసదారుల పట్ల సానుభూతి కలిగి ఉన్నాయి (నైతిక లోపాల వల్లనే పేదరికం వస్తుందని నిందించిన న్యూయార్క్ ట్రిబ్యూన్‌కు చెందిన వైట్‌లా రీడ్ లాంటి ఉన్నత స్థాయి పత్రికలకు ఇది పూర్తి విరుద్ధం). రెండూ తమ సండే ఎడిషన్లలో అపారమైన వనరులను పెట్టుబడిగా పెట్టాయి, ఇవి వారపు మ్యాగజైన్‌ల వలె పనిచేశాయి, రోజువారీ జర్నలిజం సాధారణ పరిధిని దాటి వెళ్ళాయి.

వారి ఆదివారం వినోద విశేషాలలో మొదటి రంగు కామిక్ స్ట్రిప్ పేజీలు ఉన్నాయి. ఒక పసుపు రంగు నైట్‌షర్ట్‌లో (ది ఎల్లో కిడ్ అనే మారుపేరుతో) ఉన్న బట్టతల పిల్లవాడి చుట్టూ తిరిగే కామిక్ స్ట్రిప్ హోగన్స్ అల్లే 1896 ప్రారంభంలో వరల్డ్ పత్రికలో కార్టూనిస్ట్ రిచర్డ్ ఎఫ్. అవుట్‌కాల్ట్ గీయడం ప్రారంభించినప్పుడు అనూహ్యంగా ప్రజాదరణ పొందింది. హర్స్ట్ అవుట్‌కాల్ట్‌ను అద్దెకు తీసుకున్నప్పుడు, పులిట్జర్ నగరానికి ఇద్దరు ఎల్లో కిడ్స్‌ను ఇస్తూ తన పాత్రలతో స్ట్రిప్‌ను కొనసాగించమని కళాకారుడు జార్జ్ లక్స్‌ను కోరారు. "ది ఎల్లో కిడ్ పత్రికల" మితిమీరిన చర్యలపై మరింత సీరియస్ వార్తాపత్రికలు వ్యాఖ్యానించడంతో అతిశయోక్తి సంచలనానికి పర్యాయపదంగా "ఎల్లో జర్నలిజం" వాడకం ప్రారంభమైంది.

స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధం

పురుష స్పానిష్ అధికారులు తిరుగుబాటుదారుల నుండి సందేశాల కోసం వెతుకుతూ క్యూబాలో ఒక అమెరికన్ మహిళా పర్యాటకురాలి బట్టలు విప్పి సోదా చేస్తున్నారు; హర్స్ట్ ప్రచురించిన మొదటి పేజీ "ఎల్లో జర్నలిజం" (కళాకారుడు: ఫ్రెడరిక్ రెమింగ్టన్).

వరల్డ్ పత్రికలో పులిట్జర్ కథనం ఒక భయంకరమైన పేలుడును నొక్కి చెబుతుంది.

హర్స్ట్ కథనం మరింత ప్రభావవంతంగా ఉంది, బాంబు పెట్టిన శత్రువుపై దృష్టి పెట్టింది—పాఠకులకు భారీ బహుమతిని కూడా అందించింది.

క్యూబాలో ఉన్న భయంకరమైన పరిస్థితుల గురించి సంచలనాత్మక కథనాలు, అతిశయోక్తుల కారణంగా స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధంలో ప్రవేశించడానికి పులిట్జర్, హర్స్ట్ 1920లు, 1930లలో నిందించబడ్డారు. అయితే ఎక్కువ మంది అమెరికన్లు న్యూయార్క్ నగరంలో నివసించలేదు, అక్కడ నివసించిన నిర్ణయాధికారులు టైమ్స్, ది సన్ లేదా పోస్ట్ లాంటి పత్రికలపై ఎక్కువ ఆధారపడ్డారు. క్యూబాలో అంతా ప్రశాంతంగా ఉందని, "యుద్ధం జరగదు" అని కళాకారుడు ఫ్రెడరిక్ రెమింగ్టన్ హర్స్ట్‌కు టెలిగ్రామ్ పంపారని జేమ్స్ క్రీల్‌మాన్ తన జ్ఞాపకాలలో ఒక సంఘటనను రాశారు. దానికి హర్స్ట్ స్పందిస్తూ "దయచేసి ఉండండి. మీరు చిత్రాలను అందించండి, నేను యుద్ధాన్ని అందిస్తాను" అని క్రీల్‌మాన్ పేర్కొన్నారు. హర్స్ట్ ఈ కథనం నిజాయితీని ఖండించారు, టెలిగ్రామ్‌లు ఉన్నాయనడానికి ఎవరూ ఎలాంటి ఆధారాలను కనుగొనలేదు. చరిత్రకారిణి ఎమిలీ ఎరిక్సన్ ఇలా పేర్కొన్నారు:

తీవ్రమైన చరిత్రకారులు టెలిగ్రామ్ కథనాన్ని అసంభవం అని కొట్టిపారేశారు. ... ఏది ఏమైనప్పటికీ, ఈ టెలిగ్రామ్‌లో ఉన్న అహంకారం సిగ్గులేని స్వీయ-ప్రచారం స్ఫూర్తిని ప్రతిబింబిస్తుంది, ఇది ఎల్లో ప్రెస్‌కు, ప్రత్యేకించి హర్స్ట్‌కు ఒక ముఖ్య లక్షణం.

1895లో క్యూబాలో ఒక తిరుగుబాటు చెలరేగిన తర్వాత హర్స్ట్ ఒక యుద్ధ వీరుడిగా మారారు. క్యూబన్ల ధర్మం, స్పానిష్ క్రూరత్వం గురించిన కథలు త్వరలో అతని మొదటి పేజీలో ఆధిపత్యం చెలాయించాయి. కథనాలు అనుమానాస్పద ఖచ్చితత్వంతో ఉన్నప్పటికీ, 19వ శతాబ్దపు వార్తాపత్రిక పాఠకులు అతని కథలు స్వచ్ఛమైన కల్పనారహితంగా ఉండాలని ఆశించలేదు, అలా ఉండాలని కోరుకోలేదు. చరిత్రకారుడు మైఖేల్ రాబర్ట్‌సన్ ఇలా అన్నారు, "1890ల నాటి వార్తాపత్రిక విలేకరులు, పాఠకులు వాస్తవాల ఆధారిత రిపోర్టింగ్, అభిప్రాయం, సాహిత్యం మధ్య తేడాను గుర్తించడంలో చాలా తక్కువ ఆందోళన చెందారు."

పులిట్జర్‌కు హర్స్ట్ వనరులు లేనప్పటికీ కథనాన్ని తన మొదటి పేజీలో ఉంచారు. ఎల్లో ప్రెస్ విప్లవాన్ని విస్తృతంగా, తరచుగా సరికాని విధంగా కవర్ చేసింది, కానీ క్యూబాలో పరిస్థితులు భయంకరంగా ఉన్నాయి. ద్వీపం తీవ్రమైన ఆర్థిక మాంద్యంలో ఉంది, తిరుగుబాటును అణిచివేసేందుకు పంపబడిన స్పానిష్ జనరల్ వాలెరియానో వేలర్ క్యూబా రైతులను నిర్బంధ శిబిరాలకు తరలించారు, దీంతో వందలాది మంది క్యూబన్లు మరణించారు. రెండేళ్లపాటు పోరాటం కోసం మొరపెట్టుకున్న హర్స్ట్, అది వచ్చినప్పుడు సంఘర్షణకు ఘనత వహించారు: అమెరికా స్పెయిన్‌పై యుద్ధం ప్రకటించిన వారం తర్వాత ఆయన తన మొదటి పేజీలో "జర్నల్ యుద్ధం మీకు ఎలా అనిపిస్తోంది?" అని ప్రచురించారు. వాస్తవానికి అధ్యక్షుడు విలియం మెకిన్లీ జర్నల్‌ను లేదా ట్రిబ్యూన్, న్యూయార్క్ ఈవినింగ్ పోస్ట్ లాంటి పత్రికలను ఎప్పుడూ చదవలేదు. అంతేకాకుండా ఎల్లో జర్నలిజం ఎక్కువగా న్యూయార్క్ నగరానికే పరిమితమైందని, దేశంలోని మిగిలిన వార్తాపత్రికలు వారి నాయకత్వాన్ని అనుసరించలేదని జర్నలిజం చరిత్రకారులు గుర్తించారు. జర్నల్, వరల్డ్ పత్రికలు న్యూయార్క్ నగరంలో డెమొక్రాట్‌ల కోసం ప్రచారం చేయబడ్డాయి, ప్రాంతీయ పత్రికలలో మొదటి పది వార్తా వనరులలో లేవు; అవి న్యూయార్క్ నగరానికి వెలుపల అరుదుగా ముఖ్యాంశాలలోకి వచ్చాయి. పియరో గ్లీజెస్ 41 ప్రధాన వార్తాపత్రికలను పరిశీలించి ఇలా కనుగొన్నారు:

నా నమూనాలోని ఎనిమిది పత్రికలు మైనే పేలిపోవడానికి ముందే యుద్ధాన్ని లేదా యుద్ధానికి దారితీసే చర్యలను సమర్థించాయి; పేలుడు నేపథ్యంలో పన్నెండు పత్రికలు యుద్ధ అనుకూల పక్షంలో చేరాయి; శత్రుత్వాలు ప్రారంభమయ్యే వరకు పదమూడు పత్రికలు యుద్ధాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాయి. సమూహాల మధ్య సరిహద్దులు అస్థిరంగా ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు వాల్ స్ట్రీట్ జర్నల్, డన్స్ రివ్యూ పత్రికలు యుద్ధాన్ని వ్యతిరేకించాయి, కానీ వాటి వ్యతిరేకత మూగబోయింది. న్యూయార్క్ హెరాల్డ్, న్యూయార్క్ కమర్షియల్ అడ్వర్టైజర్, చికాగో టైమ్స్-హెరాల్డ్ పత్రికలు మార్చిలో యుద్ధానికి అనుకూలంగా వచ్చాయి, కానీ వారు ఎంత విముఖత చూపారంటే వారిని యుద్ధ అనుకూల వర్గాలలో చేర్చడం తప్పుదారి పట్టించేదిగా ఉంది.

రక్తపాతంతో ప్రజల అభిప్రాయం విసిగిపోవడం వల్ల, స్పెయిన్ క్యూబాపై నియంత్రణ కోల్పోయిందని మెకిన్లీ లాంటి నాయకులు గ్రహించడం వల్ల యుద్ధం వచ్చింది. న్యూయార్క్ జర్నల్‌లోని మెలోడ్రామాల కంటే ఈ కారకాలు అధ్యక్షుడి మనస్సుపై ఎక్కువ భారం మోపాయి. మెకిన్లీ చర్యలు బాహ్య ఒత్తిళ్ల కంటే మధ్యవర్తిత్వం, శాంతివాదం, మానవతావాదం, స్వీయ-నియంత్రణ విలువలపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉన్నాయని చరిత్రకారుడు నిక్ కపూర్ వాదించారు.

దండయాత్ర ప్రారంభమైనప్పుడు, హర్స్ట్ నేరుగా క్యూబాకు యుద్ధ విలేకరిగా పయనించి, పోరాటం గురించి స్పష్టమైన, ఖచ్చితమైన సమాచారాన్ని అందించారు. స్పానిష్ దుష్పరిపాలన భయానకాలను బహిర్గతం చేసినందుకు క్రీల్‌మాన్ తరువాత విలేకరుల పనిని ప్రశంసించారు, "స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధం ద్వారా సాధించిన న్యాయం, స్వేచ్ఛ, పురోగతి అంతా ఎల్లో జర్నలిస్టుల కృషి, పట్టుదల వల్లే జరిగిందని అంగీకరించకుండా యుద్ధ నిజమైన చరిత్రను వ్రాయలేము, వీరిలో చాలామంది గుర్తింపు లేని సమాధులలో ఉన్నారు" అని వాదించారు.

యుద్ధం తరువాత

1896, 1900లలో విలియం జెన్నింగ్స్ బ్రయాన్‌ను అధ్యక్షుడిగా ప్రమోట్ చేసిన ప్రముఖ డెమొక్రాట్ హర్స్ట్. అతను తరువాత మేయర్, గవర్నర్‌గా పోటీ చేశాడు, అధ్యక్ష పదవికి నామినేషన్ కూడా కోరాడు, కానీ 1901లో కాలమిస్ట్ ఆంబ్రోస్ బియర్స్, ఎడిటర్ ఆర్థర్ బ్రిస్బేన్ విలియం మెకిన్లీ హత్యను సూచించేలా నెలల వ్యవధిలో వేర్వేరు వ్యాసాలను ప్రచురించిన తర్వాత ఆగ్రహం పెల్లుబికినప్పుడు అతని వ్యక్తిగత ప్రతిష్ట చాలా వరకు పోయింది. సెప్టెంబర్ 6, 1901న మెకిన్లీ కాల్చివేయబడినప్పుడు, లియోన్ జోల్గోజ్‌ను ఆ పనికి ఉసిగొల్పింది హర్స్ట్ ఎల్లో జర్నలిజం అని విమర్శకులు ఆరోపించారు. హర్స్ట్‌కు బియర్స్ కాలమ్ గురించి తెలియదని తరువాత భావించారు, బ్రిస్బేన్ వ్యాసం మొదటి ఎడిషన్‌లో నడిచిన తర్వాత దానిని ఉపసంహరించుకున్నట్లు అతను పేర్కొన్నాడు, కానీ ఆ సంఘటన అతని జీవితాంతం అతన్ని వెంటాడింది, అతని అధ్యక్ష ఆశయాలను దాదాపు నాశనం చేసింది.

సంఘటనపై హర్స్ట్ స్పందన గురించి తరువాత అడిగినప్పుడు బియర్స్ మాట్లాడుతూ, "నేను ఆ విషయాన్ని ఆయనకు ఎప్పుడూ ప్రస్తావించలేదు, ఆయన నాతో ఎప్పుడూ ప్రస్తావించలేదు" అని చెప్పారు.

తన "ఎల్లో పాపాలతో" వెంటాడబడిన పులిట్జర్ కొత్త శతాబ్దం ఆరంభమైనప్పుడు వరల్డ్ పత్రికను దాని క్రూసేడింగ్ మూలాలకు తిరిగి తీసుకువచ్చాడు. 1911లో ఆయన మరణించే సమయానికి వరల్డ్ పత్రిక విస్తృతంగా గౌరవించబడే ప్రచురణగా మారింది, 1931లో దానికి ముగింపు పడే వరకు ప్రముఖ ప్రగతిశీల పత్రికగా నిలిచిపోయింది. దాని పేరు స్క్రిప్స్-హోవార్డ్ న్యూయార్క్ వరల్డ్-టెలిగ్రామ్‌లో నిలిచిపోయింది, ఆ తర్వాత 1950లో న్యూయార్క్ వరల్డ్-టెలిగ్రామ్ అండ్ సన్‌లో ఉంది, చివరగా న్యూయార్క్ వరల్డ్-జర్నల్-ట్రిబ్యూన్ సెప్టెంబర్ 1966 నుండి మే 1967 వరకు వాడింది. ఆ సమయంలో న్యూయార్క్ నగరంలో కేవలం ఒక బ్రాడ్‌షీట్ వార్తాపత్రిక మాత్రమే మిగిలి ఉంది.

ఇవి కూడా చూడండి

• బిగ్ లై
• క్లిక్‌బైట్
• నకిలీ వార్తలు
• గోదీ మీడియా
• ది ఎల్లో జర్నల్
• ప్రొటెస్ట్ పారాడిగ్మ్

మూలాలు

• Emory, Edwin; Emory, Michael (1984), The Press and America (4th ed.), Prentice Hall
• Nasaw, David (2000), The Chief: The Life of William Randolph Hearst, Houghton Mifflin
• Smythe, Ted Curtis (2003). The Gilded Age Press, 1865–1900. pp. 173–202. the original నుండి July 16, 2012 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: September 18, 2017.
• Swanberg, W.A (1967), Pulitzer, Charles Scribner's Sons
• Wood, Mary (February 2, 2004), "Selling the Kid: The Role of Yellow Journalism", The Yellow Kid on the Paper Stage: Acting out Class Tensions and Racial Divisions in the New Urban Environment, American Studies at the University of Virginia, the original నుండి November 7, 2014 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది, ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: October 17, 2007

మరింత చదవడానికి

• Apfeldorf, Michael. "Helping Students Reflect on the Era of Yellow Journalism through Historical Cartoons and Newspapers." Social Education 88.1 (2024): 57-61.
• Burge, Daniel J. "A Delayed Revenge: "Yellow Journalism" and the Long Quest for Cuba, 1851–1898." Journal of the Gilded Age and Progressive Era 22.3 (2023): 243-259. abstractమూస:Relevance inline
• Miller, Bonnie M. "Did Fake News Unite the Home Front behind a War with Spain? A Reconsideration of US Press Coverage, 1895–1898." Home Front Studies 1.1 (2021): 1-31. onlineమూస:Relevance inline
• Frisken, Amanda. Graphic news: How sensational images transformed nineteenth-century journalism (U of Illinois Press, 2020) online. మూస:Relevance inline
• Carey, Craig. "Breaking the News: Telegraphy and Yellow Journalism in the Spanish-American War." American Periodicals 26#2 (2016), pp. 130–48. online మూస:Relevance inline
• Fellow, Anthony R. American Media History (2nd ed. Wadsworth, 2010) pp.145–174, university textbook;
• Kaplan, Richard L. "Yellow Journalism" in Wolfgang Donsbach, ed. The international encyclopedia of communication (2008) online
• Vaughn, Stephen. ed. Encyclopedia of American Journalism (Routledge, 2008) online
• Spencer, David Ralph. The yellow journalism: The press and America's emergence as a world power (Northwestern University Press, 2007) online.
• Campbell, W. Joseph. Yellow Journalism : Puncturing the Myths, De-fining the Legacies (Praeger, 2001)
• Winchester, Mark D. (1995), "Hully Gee, It's a WAR! The Yellow Kid and the Coining of Yellow Journalism", Inks: Cartoon and Comic Art Studies, vol. 2, no. 3, pp. 22–37 మూస:Relevance inline
• Milton, Joyce (1989), The Yellow Kids: Foreign correspondents in the heyday of yellow journalism, Harper & Rowమూస:Relevance inline
• Welter, Mark M. (Winter 1970), "The 1895–1898 Cuban Crisis in Minnesota Newspapers: Testing the 'Yellow Journalism' Theory", Journalism Quarterly, vol. 47, pp. 719–24మూస:Relevance inline