ఏనాదినాథర్
| ఏనాదినాథర్ | |
|---|---|
| జననం | ఎయినానూర్ |
| బిరుదులు/గౌరవాలు | నాయనార్ సన్యాసి |
| తత్వం | శైవం, భక్తి |
ఏనాదినాథర్ (ఏనాదినాథు, ఏనాది నాయనార్, ఏనాదినాథ, ఏనాదినాథ్, ఏనాదినాథ నాయనార్ అని కూడా పిలుస్తారు), ఎళకుల నాడార్ వంశానికి చెందిన ఒక నాయనార్ సన్యాసి,[1] ఇతను హిందూ మతంలో శైవ శాఖలో పూజలందుకున్నాడు. 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ఇతను సాధారణంగా తొమ్మిదవ వాడిగా పరిగణించబడతాడు.[2] 1901లో, పి.ఎస్.వి. పెరుమాళ్ నాడార్ అరుప్పుకోట్టైలో శ్రీమత్ ఏనాదినాథ నాయనార్ తిరుమడాలయంను స్థాపించాడు.
జీవితం
[మార్చు]ఏనాదినాథర్ జీవితాన్ని 12వ శతాబ్దానికి చెందిన సెక్కిళార్ రాసిన తమిళ గ్రంథం పెరియ పురాణంలో వివరించారు. ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్రను తెలుపుతుంది.[3] అతని పేరు "ఏనాదినాథ" అనగా "సేనాధిపతుల ప్రభువు" అని అర్థం వస్తుంది. ఏనాదినాథర్ చోళ రాజ్యంలోని ఎయినానూర్లో ఒక క్షత్రియ కుటుంబంలో జన్మించాడు.[4] ఎయినానూర్ భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రంలో కుంభకోణంకు ఆగ్నేయంగా అరిసిల్ నది ఒడ్డున ఉంది. అతను అద్భుతమైన కత్తి సాము వీరుడు, చోళ సైన్యంలో సేనాధిపతి, కత్తి సాములో చోళ రాకుమారులకు గురువు కూడా. అతను ఒక శైవుడు, శివ భక్తుడు. అతను తన పరాక్రమం వల్ల ధనవంతుడై, తన సంపదను శివ భక్తులకు సేవ చేయడానికి వెచ్చించాడు.[5][6]
అతిశూరన్ అనే ప్రత్యర్థి యోధుడు, గురువు ఏనాదినాథర్ ప్రజాదరణను చూసి అసూయపడ్డాడు. అతిశూరన్ తన అత్యుత్తమ సైనిక నైపుణ్యాల గురించి గొప్పలు చెప్పుకున్నప్పటికీ, అతని నైపుణ్యాలు ఏనాదినాథర్ ప్రతిభ కంటే తక్కువ. అతిశూరన్ తన అత్యుత్తమ శిష్యులు, బంధువులతో కలిసి వచ్చి ఏనాదినాథర్ను సవాలు చేశాడు; విజేత తన శిక్షణ పాఠశాలను కొనసాగించాలనేది పందెం. ఏనాదినాథర్ దానిని అంగీకరించి తన బంధువులతో కలిసి ప్రత్యర్థులపైకి దూసుకెళ్లాడు. ఏనాదినాథర్ నాయకత్వంలో, అతని పక్షం ఈ పోటీలో గెలిచింది, అతిశూరన్ సహచరులను చాలామందిని హతమార్చింది. ఏనాదినాథర్ చేతిలో ఓడిపోయిన పిరికి అతిశూరన్ యుద్ధభూమి నుండి పారిపోయి మరణం నుండి తప్పించుకున్నాడు. పెరియ పురాణం పదేపదే ఏనాదినాథర్ను సింహంగా, అతని ప్రత్యర్థి అతిశూరన్ను నక్కగా పేర్కొంటుంది. న్యాయమైన మార్గాల ద్వారా తాను ఏనాదినాథర్ను ఓడించలేనని అర్థం చేసుకున్న పిరికి, జిత్తులమారి నక్క అయిన అతిశూరన్ ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి ఒక వంకర వ్యూహాన్ని పన్నాడు.[5][6]
మరుసటి రోజు ఉదయం, అతిశూరన్ ఒక ఏకాంత ప్రదేశంలో ద్వంద్వ యుద్ధానికి ఏనాదినాథర్ను ఆహ్వానించాడు. ఏనాదినాథర్ అంగీకరించి కత్తి, డాలుతో ఆ ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు. శైవులు ధరించే త్రిపుండ్రం (మూడు అడ్డ గీతల పవిత్ర భస్మం) గుర్తును అతిశూరన్ తన నుదిటిపై ధరించాడు, కానీ అతను నిర్ణీత ప్రదేశానికి చేరుకున్నప్పుడు తన డాలుతో నుదిటిని దాచుకున్నాడు. ఏనాదినాథర్ (సింహం) "నక్క"పై దాడి చేయగానే, మోసపూరిత ప్రత్యర్థి తన డాలును తొలగించి నుదిటిపై ఉన్న త్రిపుండ్రాన్ని వెల్లడించాడు. ఆశ్చర్యపోయిన ఏనాదినాథర్ అతిశూరన్ శైవ మతంలోకి మారి శివ భక్తుడిగా మారాడనడానికి త్రిపుండ్రాన్ని సంకేతంగా తీసుకున్నాడు. ఒక శైవుడిని చంపే బదులు, ఏనాదినాథర్ చనిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అయితే, "శైవుడైన" అతిశూరన్కు నిరాయుధుడిని చంపిన పాపం అంటకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో అతను తన ఆయుధాలను వదలలేదు. ఏనాదినాథర్ పోరాడుతున్నట్లుగా ఒక భంగిమలో నిశ్చలంగా నిలబడ్డాడు, అతిశూరన్ నుండి ప్రాణాంతకమైన దెబ్బ కోసం ఎదురుచూస్తూ పోరాడే ప్రయత్నం చేయలేదు. ఏనాదినాథర్ నేలపై పడిపోగానే, అతని "స్వార్థ త్యాగ" భక్తికి సంతోషించిన శివుడు అతని ముందు ప్రత్యక్షమై అతనిని తన నివాసమైన కైలాసానికి తీసుకెళ్లాడు. శైవులు ధరించే త్రిపుండ్ర చిహ్నం, రుద్రాక్ష పూసల వంటి బాహ్య శైవ చిహ్నాల ప్రాముఖ్యతను ఈ కథ నొక్కి చెబుతుంది.[5][6]
ఏనాదినాథర్ కథను (ఈ కథనంలో ఏనాదినాథ అని పిలుస్తారు) 13వ శతాబ్దానికి చెందిన పాల్కురికి సోమనాథుడు రాసిన తెలుగు గ్రంథం బసవ పురాణంలో సంక్షిప్తంగా, కొన్ని వైవిధ్యాలతో గుర్తుచేసుకున్నారు. అతను త్రిపుండ్రం, రుద్రాక్ష పూసలను ధరించి తన ప్రాణ-లింగాన్ని (శివుని నివాసంగా పరిగణించబడే శరీరం) పూజించాడని చెబుతారు. అతను ఏలాపుర పాలకుడు, పొరుగు రాజులను ఓడించి, వారిని తన సామంతులుగా చేసుకుని వారి నుండి కప్పం వసూలు చేశాడు. త్రిపుండ్రం, రుద్రాక్ష పట్ల అతనికి ఉన్న గౌరవం గురించి తెలుసుకున్న రాజులు, అతనితో పోరాడటానికి తమ సైన్యాలతో పాటు త్రిపుండ్రం, రుద్రాక్షను ధరించిన ఒక యోధుడిని పంపారు. ఏనాదినాథ, యోధుని మధ్య ద్వంద్వ యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పుడు, ఏనాదినాథ శైవ చిహ్నాలను గమనించి తన ఆయుధాలను విసిరేసి ఆ యోధుడికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశాడు, ఆ యోధుడిని శివుని రూపంగా భావించాడు. యోధుడు భక్తుడి తల నరకబోతుండగా, అతని కత్తి పూలమాల రూపం దాల్చి ఏనాదినాథ మెడపై పడింది. శివుని దయతో, ఏనాదినాథ అజేయుడుగా మారి శక్తివంతమైన పాలకుడయ్యాడు.[7]
స్మరణ
[మార్చు]
అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) నాయనార్ సన్యాసులను కీర్తించే తిరుతొండ తొగై గీతంలో ఏనాదినాథర్ను ఆరాధించాడు.[8]
ఏనాదినాథర్ను తమిళ నెల అయిన పురత్తాసిలో చంద్రుడు ఉత్తరాషాఢ నక్షత్రం ప్రవేశించినప్పుడు పూజిస్తారు. అతను చేతులు జోడించి (అంజలి ముద్ర), తన చేతి వంపులో కత్తిని పట్టుకున్నట్లుగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా అతను సామూహిక ఆరాధనను అందుకుంటాడు. అతని విగ్రహాలు, అతని పనుల సంక్షిప్త కథనాలు తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వారి చిత్రాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ S.Ponnuswamy (2015-09-01). Sekkizhar's Periya Puranam (in ఇంగ్లీష్). Giri Trading Agency Private Limited. ISBN 978-81-7950-685-1.
- ↑ Roshen Dalal (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 281. ISBN 978-0-14-341421-6.
- ↑ "The Puranam Of Eanati Nathar Nayanar". T N Ramachandran. Retrieved 16 December 2014.
- ↑ S.Ponnuswamy (2015-09-01). Sekkizhar's Periya Puranam (in ఇంగ్లీష్). Giri Trading Agency Private Limited. ISBN 978-81-7950-685-1.
- ↑ 5.0 5.1 5.2 Hiltebeitel, Alf (1989). Criminal Gods and Demon Devotees: Essays on the Guardians of Popular Hinduism. SUNY Press. p. 380. ISBN 978-0-88706-982-6.
- ↑ 6.0 6.1 6.2 Swami Sivananda (1999). Sixty-three Nayanar Saints (4 ed.). Sivanandanagar: The Divine Life Society.
- ↑ Siva's Warriors: The Basava Purana of Palkuriki Somanatha. Princeton University Press. 2014. pp. 164–5. ISBN 978-1-4008-6090-6.
- ↑ Poems to Śiva: The Hymns of the Tamil Saints. Motilal Banarsidass. 1991. p. 332. ISBN 978-81-208-0784-6.