కథియావారి గుర్రం

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
Kathiawari 1.jpg
మగ

కథియావారి లేదా కథీయవాది (Gujarati) పశ్చిమ భారతదేశంలోని కాతియవార్ ద్వీపకల్పం లోని గుర్రపు జాతి . ఇది ఆ ప్రాంతంలోని కాశీ ప్రజలతో ముడిపడి ఉంది. ఇది మొదట ఎడారి యుద్ధ గుర్రం వలె ఎక్కువ దూరం, కఠినమైన భూభాగాలలో, కనిష్ట ఆహార పదార్థాలతో జీవించటానికి పెంచబడింది. ఇది రాజస్థాన్ యొక్క మార్వారీ గుర్రాలతో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. రెండు జాతులు దిగుమతి చేసుకున్న అరబ్ గుర్రాలచే ప్రభావితమయ్యాయి. ఇది నలుపు మినహా అన్ని రంగులలో కనిపిస్తుంది కానీ ఇది సాధారణంగా చెస్ట్నట్ . భారత స్వాతంత్ర్యం తరువాత దాని సంఖ్య తగ్గిపోతూ, నేడు కొన్ని కతియావారీలు మిగిలి ఉన్నాయి. గతంలో దీనిని యుద్ధ గుర్రం మరియు అశ్వికదళ మౌంట్‌గా ఉపయోగించారు. ఈ రోజు దీనిని స్వారీ చేయడానికి, జీను మరియు క్రీడలకు ఉపయోగిస్తారు.[5] దీనిని పోలీసు గుర్రంగా మరియు టెంట్-పెగ్గింగ్ క్రీడ కోసం ఉపయోగించవచ్చు. కాతియారి హార్స్ బ్రీడర్స్ అసోసియేషన్ ఒక జాతి రిజిస్టర్‌ను ఉంచటంతోపాటు వార్షిక ప్రదర్శనలను కూడా నిర్వహిస్తుంది.

లక్షణాలు[మార్చు]

విథర్స్ వద్ద సగటు ఎత్తు 147 cm (14.2 hands).[6] ఎత్తు 152 cm (15 h) కంటే ఎక్కువ ఉండకూడదు. పొడవైన గుర్రాలు ముతకగా అనిపించవచ్చు.[7] చెస్ట్నట్ అత్యంత సాధారణ రంగు, తరువాత బే, బూడిద మరియు డన్ ఉన్నాయి . డన్ గుర్రాలకు ఆదిమ గుర్తులు, దోర్సాల్ చారలు మరియు కాళ్ళపై జీబ్రా చారలు ఉండవచ్చు . [1] నల్ల రంగు జాతి జాతిలో కనిపించదు. స్కేవ్‌బాల్డ్ నమూనాలు సంభవించవచ్చు.[8] కాతియారి ఒక పుటాకార ముఖ ఆకృతి, విస్తృత నుదురు మరియు చిన్న మూతి ఉంటుంది. మెడ మరియు శరీరం దామాషికంగా మరియు సాపేక్షంగా చిన్నవి. తల మరియు తోక రెండూ అధికంగా ఉంటాయి. [2] బాగా నిష్పత్తిలో ఉన్నప్పటికీ, చాలా మంది పాశ్చాత్య పెంపకందారులు కాళ్ళలో ఎముక లోపం ఉన్నట్లు భావిస్తారు. ఏదేమైనా, ధ్వని అనేది జాతి యొక్క స్వాభావిక లక్షణం. జాతి యొక్క అత్యంత విలక్షణమైన లక్షణాలలో ఒకటి దాని చెవులు, ఇది తాకడానికి లోపలికి వక్రంగా ఉంటుంది మరియు కొన్నిసార్లు చిట్కాల వద్ద అతివ్యాప్తి చెందుతుంది. కాతియావారి ఏ జాతి గుర్రానికైనా చాలా వంగిన చెవులను కలిగి ఉంది. జాతి చరిత్రలో కొన్ని సంవత్సరాలలో, పెంపకందారులు ఈ వక్ర చెవుల సంరక్షణపై, మరికొన్ని, మరింత ముఖ్యమైన, శారీరక లక్షణాలకు హాని కలిగించేలా దృష్టి సారించారు. అనేక ఎడారి జాతుల మాదిరిగా, కాతియావారి కనీస ఆహార పదార్థాలు మరియు నీటిపై జీవించగలదు మరియు శీతల వాతావరణంలో అభివృద్ధి చెందిన జాతుల కంటే వేడికి ఎక్కువ నిరోధకతను కలిగి ఉంటుంది. సాధారణ నడకలతో పాటు, కతియావారి కూడా వేగవంతమైన, పార్శ్వ పేస్‌ను ప్రదర్శిస్తుంది. దీనిని రివాల్ అని పిలుస్తారు.[7] ఇది అధిక ఉత్సాహభరితమైన, తెలివైన మరియు ఆప్యాయతగల గుర్రం.

ఉత్తర గుజరాత్‌తో సరిహద్దులుగా ఉన్న రాజస్థాన్‌లోని మార్వార్ ప్రాంతానికి చెందిన మార్వారీ జాతికి కతియావారి దగ్గరి సంబంధం ఉంది. [5] జన్యు వైవిధ్య విశ్లేషణ రెండు జాతులను సమూహపరుస్తుంది, మిగిలిన నాలుగు భారతీయ గుర్రపు జాతులు - భూటియా, మణిపురి, స్పితి మరియు జానిస్కారి - ఒక ప్రత్యేకమైన మరియు భిన్నమైన సమూహాన్ని ఏర్పరుస్తాయి.[10] కాతియావారి మరియు మార్వారీ కూడా సమలక్షణంగా సమానంగా ఉంటాయి. ముఖ్యంగా, అవి ఒకే అసాధారణమైన వక్ర చెవులను కలిగి ఉంటాయి. కతియావారి మార్వారీ వలె ఎత్తుగా లేదు కానీ చిన్న థొరాసిక్ చుట్టుకొలతను కలిగి ఉంది ; [4] ఇది సాధారణంగా చెస్ట్నట్, మార్వారి సాధారణంగా నల్లగా ఉంటుంది. [5] కతియావారికి మార్వారీ నుండి ముఖ భేదాలు తక్కువగా ఉంటాయి. [3] కాతివారి కూడా అరబ్ గుర్రాన్ని పోలి ఉంటుంది, ఇది జాతి అభివృద్ధి సమయంలో గణనీయంగా దోహదపడింది. [1]

చరిత్ర[మార్చు]

కతియావారి మూలాలు తెలియవు. టర్కో-మంగోల్ ఆక్రమణదారుల పదహారవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించిన భారతదేశం యొక్క పశ్చిమ తీరంలో స్వదేశీ గుర్రాలు ఉన్నాయి. [7] మొఘల్ పాలనలో ప్రారంభమై, బ్రిటిష్ రాజ్ కాలంలో కొనసాగిస్తూ, అరబ్ గుర్రాలను భారతదేశానికి దిగుమతి చేసుకుని, స్థానిక స్టాక్‌తో దాటి, ఆధునిక కాతివారి జాతి పూర్వీకులను సృష్టించింది. కతియావారిని మంగోలియన్ గుర్రం కూడా ప్రభావితం చేసి ఉండవచ్చు.[7] సాంప్రదాయకంగా, గొప్ప వంశాలు తమ సొంత గుర్రాలలో ప్రత్యేకత కలిగివుంటాయి. ఫౌండేషన్ మరే తర్వాత వారి గుర్రాల రేఖలకు పేరు పెట్టాయి. వీటిలో 28 పంక్తులు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. [1] ఈ గొప్ప వంశాలు విపరీతమైన ఉష్ణోగ్రతలు మరియు కనిష్ట ఆహార పదార్థాలకు తట్టుకోగల గుర్రాలను ఎంపిక చేస్తాయి. ఆయుధాలు మరియు కవచాలతో ఉన్న వ్యక్తిని కఠినమైన భూభాగంలో ఎక్కువ కాలం తీసుకువెళతాయి మరియు ఇప్పటికీ వేగమైనవి, మరియు అతి చురుకైనవి. వారు పటిష్టత కోసం పెంచుతారు. యుద్ధానికి అనువైన, సొగసైన గుర్రాలు, మరియు కతియావారిలు యుద్ధంలో వారి విధేయత మరియు ధైర్యానికి ప్రసిద్ది చెందాయి. తరచూ తమను తాము గాయపరిచినప్పుడు కూడా వారి రైడర్‌లను రక్షించుకుంటాయి. భారతదేశ స్వాతంత్ర్యం వరకు ఈ పెంపకం కొనసాగించబడింది. [2]

కాతియవార్ ద్వీపకల్పంలో ఇప్పటికీ ప్రధానంగా పెంపకం ఉన్నప్పటికీ, ఇది మహారాష్ట్ర మరియు రాజస్థాన్ రాష్ట్రాల్లో కూడా కనిపిస్తుంది. కతియావారీ హార్స్ బ్రీడర్స్ అసోసియేషన్ ఒక రిజిస్టర్‌ను నిర్వహిస్తుంది. [1] గుజరాత్ ప్రభుత్వం పదకొండు వేర్వేరు ప్రదేశాలలో స్టడ్ ఫామ్‌లను నిర్వహిస్తుంది. ఒక జునాగఢ్ ఆడ గుర్రాలు మరియు స్టాలియన్స్, రొండిటిని కలిగి ఉంటుంది. ఈ జాతి సంరక్షణకు విధులను కలిగి ఉంది. ఇతర లేదా మిశ్రమ జాతుల స్థానిక స్టాక్ మెరుగుపరిచే ఉపయోగిస్తారు. అయితే ఇతర పది స్టాలియన్స్ ను కలిగి ఉంటాయి. 2007 లో, ప్రైవేటు పెంపకందారులు 50 కతియావారిలను మాత్రమే కలిగి ఉన్నారు. నేడు, పంచల్ ప్రాంతం కాతియావారి గుర్రాలకు ప్రసిద్ధి చెందింది. తరచూ జాతి యొక్క అత్యంత అందమైన గుర్రాలను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. [2]

2007 లో, కాతియావారి పరిరక్షణ స్థితిని FAO "ప్రమాదంలో లేదు" అని జాబితా చేసింది. [1] 1997 నుండి 7500 మంది ఉన్నపుడు DAD-IS కు ఎటువంటి జాతి సంఖ్యలు నివేదించబడలేదు. [3] 2008 లో ఒక జాతి ప్రమాణం రూపొందించబడింది . [8]

వా డు[మార్చు]

గతంలో, కాతివారిని మంచి అశ్వికదళ మౌంట్‌గా పరిగణించారు. దీనిని మరాఠా అశ్వికదళం ఉపయోగించింది. తరువాత మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసే వరకు భారత సైన్యం ఉపయోగించింది. [7] ఆధునిక కాలంలో దీనిని స్వారీ గుర్రం లేదా జీను గుర్రం వలె ఉపయోగిస్తారు . కొన్నింటిని భారత పోలీసు దళాలు ఉపయోగిస్తాయి. కొన్నిసార్లు డేరా-పెగ్గింగ్ కోసం, కాతియావారీ బాగా సరిపోతుంది. [7] 1995 లో, వార్షిక జాతి ప్రదర్శనలను జాతి సంఘం నిర్వహించింది . [7]

ప్రస్తావనలు[మార్చు]

మరింత చదవడానికి[మార్చు]

  • 1.0 1.1 1.2 1.3 Elwyn Hartley Edwards (1994). The Encyclopedia of the Horse. London; New York; Stuttgart; Moscow: Dorling Kindersley. ISBN 0751301159.
  • 2.0 2.1 2.2 Hendricks, Bonnie (2007). International Encyclopedia of Horse Breeds. University of Oklahoma Press. ISBN 9780806138848. Pages 250–252
  • About Indian Horses. Indigenous Horse Society of India. Accessed December 2016.