కల్లలగర్ ఆలయం
| కల్లలగర్ ఆలయం | |
|---|---|
కల్లలగర్ | |
.jpg) | |
| మతం | |
| అనుబంధం | Hinduism |
| జిల్లా | మధురై |
| దేవుడు |
|
| Festivals |
|
| Features |
|
| స్థానం | |
| ప్రదేశం | మధురై |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| దేశం | భారతదేశం |
  మధురైలో స్థానం | |
| భౌగోళిక నిర్దేశాంకాలు | 10°04′27″N 78°12′52″E / 10.074136°N 78.214356°E |
| నిర్మాణ శైలి | |
| Type | ద్రావిడ నిర్మాణ శైలి |
| Website | |
| అలైంగిక సమాచార కేంద్రం | |
| ధారావాహిక లోని భాగం |
 హిందూధర్మం |
|---|
 |
| హిందూమత పదకోశం |
కల్లలగర్ ఆలయం లేదా కల్లలగర్ దేవాలయం లేదా "కల్లలహగర్ ఆలయం", దీనిని తిరుమలీరుంచోలై అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది దక్షిణ భారత రాష్ట్రమైన తమిళనాడు మదురై జిల్లాలోని అలగర్ కోయిల్ అనే గ్రామంలో విష్ణు అంకితం చేయబడిన హిందూ దేవాలయం.[1] ద్రావిడ శైలిలో నిర్మించిన ఈ ఆలయం, క్రీ. శ. 6-9వ శతాబ్దాల నాటి అల్వార్ సాధువుల ప్రారంభ మధ్యయుగ తమిళ సిద్ధాంతమైన నాలయిరా దివ్య ప్రబంధం కీర్తించబడింది. కల్లలగర్గా పూజించబడే విష్ణువుకు, ఆయన భార్య లక్ష్మి తిరుమగల్గా అంకితం చేయబడిన 108 దివ్య దేశాలలో ఇది ఒకటి.[2] ఈ ఆలయాన్ని సంగం సాహిత్యం తిరుమలీరుంచోలై అని, తమిళ అల్వార్ సాధువులు పాడిన నాలయిరా దివ్య ప్రబంధం అని పిలుస్తారు.
ఆలయం చుట్టూ గ్రానైట్ గోడ ఉంది, దాని అన్ని పుణ్యక్షేత్రాలను చుట్టుముట్టింది. ఈ ఆలయంలో ఏడు అంచెల రాజగోపురం ఉంది. ఈ ఆలయం చుట్టూ ఒక పెద్ద కోట ఉంది, అందులో కొంత భాగం శిథిలావస్థలో ఉంది.
దుర్వాసా మహర్షి నుండి తన శాపం నుండి సుతపవ మహర్షిని విమోచించడానికి కల్లలాగర్ కనిపించాడని నమ్ముతారు. ఈ ఆలయం తెంకలై ఆరాధన సంప్రదాయాన్ని అనుసరిస్తుంది. ఈ ఆలయంలో ఆరు రోజువారీ ఆచారాలు, అనేక వార్షిక పండుగలు జరుగుతాయి, వీటిలో తమిళ మాసి (ఫిబ్రవరి-మార్చి) మాసిలో (సెప్టెంబర్-అక్టోబర్లో నవరాత్రి, మార్గలి (డిసెంబర్-జనవరి) సమయంలో వైకుంఠ ఏకాదశి అత్యంత ప్రముఖమైనవి. ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ మత, స్వచ్ఛంద ఎండోమెంట్స్ విభాగం నిర్వహిస్తుంది.[3]
పురాణం
[మార్చు].jpg)
హిందూ పురాణాల ప్రకారం, అలగర్ కొండ వద్ద నూపుర గంగలో స్నానము చేస్తున్న సుతపాస్ మహర్షి, అక్కడ గుండా వెళుతున్న దుర్వాసా మహర్షి మాట వినలేదు. కల్లలగర్ అని కూడా పిలువబడే సుందరరాజర్ తన శాపం నుండి విముక్తి పొందే వరకు అతను కప్పగా మారిపోతున్నాడని ఆగ్రహించిన దుర్వాసా సుతపస్ను శపించాడు. తన కప్ప రూపం కారణంగా 'మండుక మహర్షి' అని పిలువబడే సుతపాస్, తెనూర్ వద్ద వేగావతి అని పిలువబడుతున్న వైగై నది ఒడ్డున తపస్సు చేశాడు. మండుకా మహర్షిని తన శాపం నుండి విముక్తి చేయడానికి కల్లలాగర్ అలగర్ కొండలోని తన నివాసం నుండి దిగాడు. తెలియని రోజుల నుండి, కల్లలగర్ మలైపట్టి, అలంగనల్లూర్, వయలూర్ మీదుగా తెనూర్కు వస్తాడని నమ్ముతారు. తేనూర్ మండపంలో, భగవంతుడు తన శాపం ఋషిని విమోచించి తన నివాసానికి బయలుదేరాడు. తిరుమలై నాయక్ పాలనలో (క్రీ. శ. 1623 నుండి 1659 వరకు) 1653 లో మండుక మహర్షి ఉపశమన కర్మను వండియూర్ గ్రామానికి మార్చారు, అక్కడ ఈ కార్యక్రమాన్ని తిరుమలై నాయక్ స్వయంగా నిర్మించిన తెన్నూర్ మండపం వద్ద నిర్వహిస్తారు.[4]
మరొక హిందూ పురాణం ప్రకారం, ప్రధాన దేవతను మరణ దేవుడు యమ పూజించేవాడు. ఆ స్థలంలోనే ఉండాలని విష్ణువును అభ్యర్థించి, దివ్య వాస్తుశిల్పి అయిన విశ్వకర్మ సహాయంతో ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించాడు.[5]
నిర్మాణ శైలి
[మార్చు].jpg)
.jpg)
.jpg)
కల్లలగర్ ఆలయం సుమారు 2 ఎకరాల (0.81 హెక్టార్లు) విస్తీర్ణంలో ఉంది, ఏడు అంచెల గోపురం (గేట్వే టవర్) ఉంది. ఈ ఆలయం భారీ గ్రానైట్ గోడలతో దీర్ఘచతురస్రాకార ఆవరణలో ఉంది. ప్రధాన మందిరంలో నిలబడి ఉన్న భంగిమలో ప్రధాన దేవత విగ్రహం ఉంటుంది. శ్రీదేవికి, భూదేవి విగ్రహాలను కూడా గర్భగుడిలో ఉంచారు. అక్కడ విష్ణువు అవతారమైన నరసింహ రెండు జీవిత పరిమాణ చిత్రాలు ఉన్నాయి. వారిలో ఒకరు హిరణ్య అనే రాక్షసుని పట్టుకుని, మరొకరు అతన్ని చంపుతున్నట్లు చూపబడింది.[6] గర్భగుడి చుట్టూ సుందరవల్లి నాచియార్, అండల్, సుదర్శన, యోగ నరసింహ ప్రత్యేక ఆలయాలు ఉన్నాయి.[7]
ఈ ఆలయంలో సుందరరాజపెరుమాళ్ ఆలయం, తడికోంబు, కృష్ణపురం వెంకటాచలపతి ఆలయం, శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ దివ్య దేశం,వెల్లూరులోని జలకండేశ్వర ఆలయం వంటి కొన్ని అరుదైన విజయనగర శిల్పాలు ఉన్నాయి.[8]
పెద్ద గోపురాలు, స్తంభాల మండపాలతో కూడిన దక్షిణ భారత దేవాలయాల నిర్మాణాలకు అనుగుణంగా అలగర్ ఆలయ నిర్మాణం ఉంది. కరుప్ప స్వామి మందిరంలోని గోపురం అందమైన విగ్రహాల రూపంలో మానవ సంబంధాల ఉద్వేగభరితమైన కోణాన్ని వర్ణిస్తుంది. ఇవి కాకుండా, ఇది బ్రిటిష్ పోలీసు యూనిఫాంలో ఒక ఆంగ్లేయుడి చిత్రణతో సహా స్థానిక సమాజంలోని సాంస్కృతిక అంశాల పరిణామాన్ని కూడా వర్ణిస్తుంది.
మతపరమైన ప్రాముఖ్యత
[మార్చు].jpg)
.jpg)
కల్లలగర్ ఆలయాన్ని 7వ-9వ శతాబ్దపు వైష్ణవ కానన్ అయిన నాలయిరా దివ్య ప్రభండం పెరియల్వర్, పియల్వర్ గౌరవించారు. ఈ ఆలయాన్ని దివ్యదేశంగా వర్గీకరించారు, ఇది పుస్తకంలో పేర్కొన్న 108 విష్ణు దేవాలయాలలో ఒకటి. 18వ, 19వ శతాబ్దాలలో, దివ్య కవి పిళ్ళై పెరుమాళ్ అయ్యంగార్ రచించిన 108 తిరుపతి అంతతి వంటి అనేక రచనలలో ఈ ఆలయం ప్రస్తావన ఉంది.[4] పాండవ, హనుమంతుడు, ఉత్తర నారాయణ, గరుడ వంటి ఆలయానికి సంబంధించిన అనేక జలాశయాలు ఉన్నాయి. ఈ చెరువుల నుండి వచ్చే నీటితో ప్రధాన దేవతకు ప్రక్షాళన చేస్తారు. ఇతర వనరుల నుండి వచ్చే నీటిని ఉపయోగిస్తే, ఆ చిత్రం నల్ల రంగులోకి మారుతుందని నమ్ముతారు.
మతపరమైన ఆచారాలు & పండుగలు
[మార్చు]ఈ ఆలయం వైష్ణవ సంప్రదాయంలోని తెంకలై శాఖ సంప్రదాయాలను అనుసరిస్తుంది, వైకానస ఆగమ అనుసరిస్తుంది. ఆధునిక కాలంలో, ఆలయ పూజ పండుగల సమయంలో రోజువారీగా పూజ చేస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర విష్ణు దేవాలయాల మాదిరిగానే, పూజారులు బ్రాహ్మణ ఉప కులమైన వైష్ణవ వర్గానికి చెందినవారు. రోజులో వివిధ సమయాల్లో ఆరు రోజువారీ ఆచారాలు జరుగుతాయి, ఆలయంలో అనేక వార్షిక పండుగలు జరుగుతాయి, వీటిలో తమిళ మాసి (ఫిబ్రవరి-మార్చి) మాసిలో (సెప్టెంబర్-అక్టోబర్లో నవరాత్రి, మార్గలి (డిసెంబర్-జనవరి) సమయంలో వైకుంఠ ఏకాదశి అత్యంత ప్రముఖమైనవి. ఆలయంలో వార, నెలవారీ, పక్షం రోజుల ఆచారాలు నిర్వహించబడతాయి.
అభిషేకం, ప్రధాన దేవత యొక్క ప్రక్షాళన, కొండ పైభాగంలో ఉన్న నూపురా గంగా అనే సరస్సు నుండి వచ్చే నీటితో మాత్రమే నిర్వహిస్తారు. ఇతర వనరుల నుండి వచ్చే నీటిని ఉపయోగించరు, ఎందుకంటే ఇది చిత్రాన్ని రంగు మార్చుతుందని నమ్ముతారు.
ప్రతి సంవత్సరం తమిళ మాసం చిత్తిరై (ఏప్రిల్-మే) సమయంలో చిత్తిరై తిరువిల జరుపుకుంటారు. చిత్తిరై తిరువిల అనేది అళగర్ సోదరి అని నమ్ముతున్న మీనాక్షి వివాహం వార్షిక కార్యక్రమం.[9] మీనాక్షి, సుందరేశ్వరర్ల మధ్య ఏర్పాట్ల కోసం మొదటి 15 రోజులు మదురైలో జరుపుకుంటారు, తదుపరి 15 రోజులు అలగర్ తన వివాహానికి సన్నాహాలు చేయడం గురించి. వైగై నదిని దాటడం కల్లలగర్ ప్రధాన కార్యక్రమం. ఈథిర్ సేవాయ్ అనేది అలగర్ కోయిల్ వద్ద కల్లాజగర్ ఆలయంలోని చిత్తిరై తిరువిజాలో ఒక భాగం, ఇది నాల్గవ రోజున ప్రారంభమవుతుంది. ఈ రోజున, అలగర్ లేదా విష్ణువు కల్లార్ గా తన రూపాన్ని మార్చుకుని, కల్లార్ నాడు గుండా ప్రయాణించి మదురైలోకి ప్రవేశిస్తాడు, నగరవాసులు అతన్ని స్వాగతించారు.[10] ఈ కార్యక్రమాన్ని వీక్షించడానికి మదురైలో లక్షలాది మంది ప్రజలు గుమిగూడారు. కల్లలగర్ నదిలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, తన సోదరి వివాహం అప్పటికే ముగిసిందని తెలుసుకుని, అతను కరుపరాయర్ మండపంకి తిరిగి వస్తాడు, ఆపై పది అవతారాలు తీసుకొని చివరకు అలగర్ కోవిల్కు తిరిగి వస్తాడు. ఈ ఆలయం 300 సంవత్సరాల తరువాత ఒక కొత్త కారు పొందింది, దీనిని 15 మంది కళాకారుల బృందంతో నిర్మించారు, ఈ నిర్మాణం కోసం వెంగై చెట్టు కలపను, శిల్పాల కోసం బర్మా టేకు కలపను ఉపయోగించారు. విచారణ 6 జూలై 2015న జరిగింది.[11] ఈ ప్రాంతంలో ఈ ఆలయం ప్రధాన పర్యాటక ఆకర్షణలలో ఒకటి.[12]
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "Thirumaliruncholai | Pandiyanadu Divyadesams Tour Packages | 4 Days Yatra". www.108divyadesam.com. Retrieved 2024-05-20.
- ↑ M. S., Ramesh (1993). 108 Vaishnavite Divya Desams: Divya desams in Pandya Nadu. Tirumalai-Tirupati Devasthanam.
- ↑ "Hindu Religious and Charitable Endowments Act, 1959". Archived from the original on 2018-12-06. Retrieved 2026-01-26.
- 1 2 "Kallazhagar temple". Dinamalar. 2014. Retrieved 31 May 2014.
- ↑ Dalal, Roshan (2010). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 18. ISBN 9780143414216.
- ↑ Rao, A.V.Shankaranarayana (2012). Temples of Tamil Nadu. Vasan Publications. p. 229–31. ISBN 978-81-8468-112-3.
- ↑ V., Meena. Temples in South India. Kanniyakumari: Harikumar Arts. pp. 15–16.
- ↑ S., Gopalakrishnan (December 1996). "The Raṅga-maṇḍapa of the Tāṭikkompu Temple A Study of an Iconographic Programme of the Vijayanagara Tradition". East and West. 46 (3/4): 415–431. JSTOR 29757285.
- ↑ Anantharaman, Ambjuam (2006). Temples of South India (second ed.). East West. p. 127. ISBN 978-81-88661-42-8.
- ↑ "Chithirai festival". hindustantimes. 2020-05-04. Retrieved 2023-07-06.
- ↑ "Alagarkoil gets new car after 300 years". The Hindu. 7 July 2015. Retrieved 6 December 2015.
- ↑ Karkar, S.C. (2009). The Top Ten Temple Towns of India. Kolkota: Mark Age Publication. p. 21. ISBN 978-81-87952-12-1.