కాంగో రిపబ్లిక్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
ఈ పేజీ ప్రపంచ దేశాల ప్రాజెక్టులో భాగంగా నిర్మించబడినది.
మొలక స్థాయిలోని ఈ వ్యాసములో కొన్ని అనువదింవలసిన భాగాలు లేదా మూస ఉండవచ్చు.
దయచేసి ఇక్కడున్న సమాచారాన్ని అనువదించి లేదా ఇదే విషయముపై ఆంగ్ల వికీలోని వ్యాసము నుండి సమాచారాన్ని అనువదించి ఈ ప్రాజెక్టుకు తోడ్పడగలరు
République du Congo
రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ది కాంగో
Flag of ది రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ది కాంగో
నినాదం
"Unité, Travail, Progrès"  (French)
"Unity, Work, Progress"
జాతీయగీతం
లా కాంగోలైసె
ది రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ది కాంగో యొక్క స్థానం
రాజధాని బ్రెజ్జావిల్లె
4°14′S, 15°14′E
Largest city బ్రెజ్జావిల్లె
అధికార భాషలు ఫ్రెంచి భాష
ప్రభుత్వం రిపబ్లిక్
 -  President Denis Sassou Nguesso
 -  Prime Minister Isidore Mvouba
స్వాతంత్ర్యం ఫ్రాన్స్ నుండి 
 -  Date 15 ఆగస్టుt 1960 
విస్తీర్ణం
 -  మొత్తం 342,000 కి.మీ² (64వది)
132,047 చ.మై 
 -  జలాలు (%) 3.3
జనాభా
 -  2005 అంచనా 3,999,000 (125వది)
 -   జన గణన n/a 
 -  జన సాంద్రత 12 /కి.మీ² (204th)
31 /చ.మై
జీడీపీ (PPP) 2005 అంచనా
 -  మొత్తం $4.585 billion (154వది)
 -  తలసరి $1,369 (161వది)
మా.సూ (హెచ్.డి.ఐ) (2004) Increase 0.520 (medium) (140వది)
కరెన్సీ en:Central African CFA franc (XAF)
కాలాంశం WAT
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .cg
కాలింగ్ కోడ్ +242

కాంగో గణతంత్ర రాజ్యము.దీన్నే కాంగో బ్రజ్జావిల్లె ,చిన్న కాంగో లేదా కాంగోఅని కూడా అంటారు.ఇది మధ్య ఆఫ్రికా లోని దేశము.ఈ దేశానికి సరిహద్దులుగా పడమరన గాబన్,నైరుతిగా కామెరూన్,వాయువ్యాన సెంట్రల్ ఆఫ్రికన్ రిపబ్లిక్,తూర్పునజైరే,ఆగ్నేయాన అంగోలా ఆక్రమించిన కబిండా,పక్కనే గినియా జలసంధి ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతమంతా కాంగో నది డెల్టా లోకి వ్యాపారాన్నినిర్మించిన బంటూ తెగవారి ఆధిపత్యంతో ఉంటుంది.ఈ గణతంత్ర రాజ్యం పూర్వపు ఫ్రెంచి కాలనీ.1960లో స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత మధ్య కాంగోలోని ఫ్రెంచి ప్రాంతమంతా కాంగో గణతంత్ర రాజ్యంగా మారింది.ఈ కాంగో మార్క్సిజం,లెనినిజం అవలంబించే ఏక పార్టీ రాజ్యంగా 1970 నుండి1991 వరకూ ఉంది.బహుళ పార్టీ ఎన్నికలు1992లో జరిగాయి.1997 అంతర్యుద్ధంలో ఆ ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాన్ని తీసేశారు.

చరిత్ర[మార్చు]

The earliest inhabitants of the region were Pygmy people, who later were largely displaced and absorbed by Bantucongo was descovered by who found tribes during the Bantu expansions. The Bakongo are a Bantu ethnicity that also occupied parts of present-day Angola, Gabon, and Democratic Republic of the Congo, forming the basis for ethnic affinities and rivalries among those countries. Several Bantu kingdoms—notably those of the Kongo, the Loango, and the Teke—built trade links leading into the Congo River basin.[5]

The inhabitants of the Congo river delta first came into contact with Europeans in the late 15th century with Portuguese expeditions charting the African coastline. Commercial relationships were quickly established between the inland Bantu kingdoms and European merchants who traded various commodities, manufactured goods, and slaves captured from the hinterlands. For centuries, the Congo river delta was a major commercial hub for transatlantic trade. However, when direct European colonization of the African continent began in the late 19th century, the power of the Bantu societies in the region eroded.[6]

The area came under French sovereignty in the 1880s. In 1908, France organized French Equatorial Africa (AEF), comprising its colonies of Middle Congo (modern Congo), Gabon, Chad, and Oubangui-Chari (modern Central African Republic). Brazzaville was selected as the federal capital. Economic development during the first 50 years of colonial rule in Congo centered on natural resource extraction. Conference of 1944 heralded a period of major reform in French colonial policy. Congo benefited from the postwar expansion of colonial administrative and infrastructure spending as a result of its central geographic location within AEF and the federal capital at Brazzaville.[5]

Following independence as the Congo Republic on August 15, 1960, Fulbert Youlou ruled as the country's first president until labour elements and rival political parties instigated a three-day uprising that ousted him. The Congolese military took charge of the country briefly and installed a civilian provisional government headed by Alphonse Massamba-Débat. Under the 1963 constitution, Massamba-Débat was elected President for a five-year term.[5] The regime adopted "scientific socialism" as the country's constitutional ideology.[7]

In 1965, Congo established relations with the Soviet Union, the People's Republic of China, North Korea and North Vietnam.[7] Massamba-Débat was unable to reconcile various institutional and ideological factions[7] and his regime was ended abruptly with an August 1968 coup d'état. Marien Ngouabi, who had participated in the coup, assumed the presidency on December 31, 1968. One year later, President Ngouabi proclaimed Congo to be Africa's first "people's republic" and announced the decision of the National Revolutionary Movement to change its name to the Congolese Labour Party (PCT). On March 16, 1977, President Ngouabi was assassinated. An 11-member Military Committee of the Party (CMP) was named to head an interim government with Joachim Yhombi-Opango to serve as President of the Republic. Two years later, Yhombi-Opango was forced from power and Denis Sassou Nguesso become the new president.[5]

Sassou Nguesso aligned the country with the Eastern Bloc and signed a twenty-year friendship pact with the Soviet Union. Over the years, Sassou had to rely more on political repression and less on patronage to maintain his dictatorship.[8]


Lissouba, another socialist, did not bring much change. He delayed economic reforms.[9]

Congo's democratic progress was derailed in 1997 when Lissouba and Sassou started to fight over power. As presidential elections scheduled for July 1997 approached, tensions between the Lissouba and Sassou camps mounted. On June 5, President Lissouba's government forces surrounded Sassou's compound in Brazzaville and Sassou ordered members of his private

Controversial elections in 2002 saw Sassou win with almost 90% of the vote cast. His two main rivals Lissouba and Bernard Kolelas were prevented from competing and the only remaining credible rival, Andre Milongo, advised his supporters to boycott the elections and then withdrew from the race.[10] A new constitution, agreed upon by referendum in January 2002, granted the president new powers and also extended his term to seven years as well as introducing a new bicameral assembly. International observers took issue with the organization of the presidential election as well as the constitutional referendum, both of which were reminiscent in their organization of Congo's era of the single-party state.[11] Following the presidential elections, fighting restarted in the Pool region between government forces and rebels lead by Pastor Ntumi; a peace treaty to end the conflict was signed in April 2003.[12]

The regime held a presidential election in July 2009.[13] According to the Congolese Observatory of Human Rights, a non-governmental organisation, the election was marked by "very low" turnout and "fraud and irregularities."[14] The regime announced Sassou as the winner.

ప్రభుత్వము,రాజకీయాలు[మార్చు]

కాంగో రిపబ్లిక్ అధికారికంగా ప్రజాస్వామ్య దేశాల సరసన చేరుతుంది.డెన్నిస్ సస్సౌ ఎన్గ్యూస్సో చేత పరిపాలింపబడుతోంది.అంతర్జాతీయంగా సస్సౌ సామ్యవాద పరిపాలన అవినీతిమయంగా తయారయింది.వాటిని బయటకు పొక్కకుండా చేసినా ఒక ఫ్రెంచి పరిశోధన అతనికి ఫ్రాన్సులో ఉన్న 110 బ్యాంకు ఖాతాలు,విలాసవంతమైన ఆస్తులు ఉన్నట్లు కనుగొన్నది.ఈ పరిశోధనలన్నిటినీ సస్సౌ జాత్యహంకార,వలసవాద ధోరణులుగా కొట్టిపారేశాడు.

మానవ హక్కులు[మార్చు]

2008 లెక్కల ప్రకారం మీడియాలో ఎక్కువశాతం ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉన్నది.అక్కడ ఒక ప్రభుత్వ దూరదర్శని,3 ప్రభుత్వ రేడియో కేంద్రాలు,3 ప్రభుత్వ తరఫున ఉన్న ప్రైవేటు రేడియో కేంద్రాలు,మరియు ఒక ప్రభుత్వ వార్తా పత్రిక ఉన్నాయి. ఎక్కువ మంది పిగ్మీ జాతీయులు,బంటూ మాస్టర్ల దగ్గర బానిసలుగా ఉన్నారు.దేశం మొత్తం ఈ రెండు జాతుల మధ్యనే అమరి ఉంది.పిగ్మీ బానిసలు వారి పుట్టుక నుంచి వారి బంటు అధిపతులకి సొంతం.దానిని వారు వారి అచారంగా వ్యవహరిస్తారు. పిగ్మీ జాతీయులే వేటకి,చేపలుపట్టటానికి,అడవిగ్రామాలలో పనికి బాధ్యులు.పిగ్మిలు,బంటూలు ఒకేలాగా పిగ్మీలు అధిపతుల దయాధర్మాలపై బతుకుతారు అంటారు.వారి పనికి వారికి ఒక్కొక్క సారి సిగిరెట్లు,వాడేసిన దుస్తులు ఇస్తారు.ఒక్కోసారి అవికూడా ఇవ్వరు.ఇప్పుడిప్పుడే యునిసెఫ్,మానవహక్కుల కార్యకర్తలు వీటి గురించి మాట్లాడుతున్నారు.పిగ్మీ జాతీయుల రక్షణకై ఒక చట్టం కాంగో పార్లమెంటులో వోటింగుకై ఎదురుచూస్తొంది.

ప్రాంతాలు[మార్చు]

ముఖ్య వ్యాసం: రిపబ్లిక్ ఆఫ్ కాంగో లోని శాఖలు, రిపబ్లిక్ ఆఫ్ కాంగో లోని మండలాలు, మరియు రిపబ్లిక్ ఆఫ్ కాంగో లోని జిల్లాలు

రిపబ్లిక్ ఆఫ్ కాంగో 12 ప్రాంతాలుగా విభజించబడింది. ఈ ప్రాంతాలు మండలాలు లేదా జిల్లాలుగా విభజించబడ్డాయి. అవి:

బొయెంజా , కవెట్టె

కవెట్టె-ఒయెస్ట్ , కోయిలావ్

లెకౌమౌ , బ్రజ్జావిల్లె

లికౌఅలా , నియారి

ప్లేటెయాక్స్ , పూల్

సంఘ, పాయింట్ నొయిరె

పరిసరాలు,వాతావరణం[మార్చు]

Climate diagram for BrazzavilleCongo is located in the central-western part of sub-Saharan Africa, along the Equator. To the south and east of it is the Democratic Republic of Congo. It is also bounded by Gabon to the west, Cameroon and the Central African Republic to the north, and Cabinda (Angola) to the southwest. It has a short Atlantic coast.

The capital, Brazzaville, is located on the Congo River, in the south of the country, immediately across from Kinshasa, the capital of the Democratic Republic of the Congo.

The southwest of the country is a coastal plain for which the primary drainage is the Kouilou-Niari River; the interior of the country consists of a central plateau between two basins to the south and north. Forests are under increasing exploitation pressure.[21]

Since the country is located on the Equator, the climate is consistent year-round, with the average day temperature being a humid 24 °C (75.2 °F) and nights generally between 16 °C (60.8 °F) and 21 °C (69.8 °F). The average yearly rainfall ranges from 1,100 millimetres (43.3 in) in south in the Niari valley to over 2,000 millimetres (78.7 in) in central parts of the country. The dry season is from June to August while in the majority of the country the wet season has two rainfall maxima: one in March–May and another in September–November.[22]

In 2006-07, researchers from the Wildlife Conservation Society studied gorillas in heavily forested regions centered on the Ouesso district of the Sangha Region. They suggest a population on the order of 125,000 Western Lowland Gorillas, whose isolation from humans has been largely preserved by inhospitable swamps.[23]

ఆర్ధిక స్థితి[మార్చు]

Cassava is an important food crop in the Republic of Congo.The economy is a mixture of village agriculture and handicrafts, an industrial sector based largely on petroleum,[24] support services, and a government characterized by budget problems and overstaffing. Petroleum extraction has supplanted forestry as the mainstay of the economy. In 2008, oil sector accounted for 65% of the GDP, 85% of government revenue, and 92% of exports.[25]

In the early 1980s, rapidly rising oil revenues enabled the government to finance large-scale development projects with GDP growth averaging 5% annually, one of the highest rates in Africa. The government has mortgaged a substantial portion of its petroleum earnings, contributing to a shortage of revenues. The January 12, 1994 devaluation of Franc Zone currencies by 50% resulted in inflation of 46% in 1994, but inflation has subsided since.[26]

Economic reform efforts continued with the support of international organizations, notably the World Bank and the IMF. The reform program came to a halt in June 1997 when civil war erupted. When Sassou Nguesso returned to power at the war ended in October 1997, he publicly expressed interest in moving forward on economic reforms and privatization and in renewing cooperation with international financial institutions. However, economic progress was badly hurt by slumping oil prices and the resumption of armed conflict in December 1998, which worsened the republic's budget deficit.

The current administration presides over an uneasy internal peace and faces difficult economic problems of stimulating recovery and reducing poverty, despite record-high oil prices since 2003. Natural gas and diamonds are also recent major Congolese exports, although Congo was excluded from the Kimberley Process in 2004 amid allegations that most of its diamond exports were in fact being smuggled out of the neighboring Democratic Republic of Congo; it was re-admitted to the group in 2007.[27][28]

Republic of the Congo also has base metal, gold, iron and phosphate deposits.[29] The Republic of the Congo is a member of the Organization for the Harmonization of Business Law in Africa (OHADA).[30] The Congo government has signed an agreement to lease 200,000 hectares of land to South African farmers to reduce its dependence on imports.[31][32]

జనన మరణాలు[మార్చు]

కంగొ రిపబ్లిక్ యొక్క కొద్దిపాటి జనాభా అంతా దేశం యొక్క ఆగ్నేయ భాగాన కేంద్రీకృతమై ఉంది.ఉత్తరాన ఉన్న విస్తారమైన ఉష్ణమండల అడవులని పూర్తిగా వదిలివేశారు.అందువల్ల కాంగో ఆఫ్రికాలోనే పట్టణ జనాభా ఎక్కువగాగల దేశం.70శాతం జనాభా బ్రజ్జావిల్లే పట్టణంలోకానీ,పాయింట్ నోరే లోకానీ,లేదాా రెండు పట్టణాలని కలుపుతున్న332 మైళ్ళ(534కి.మీ.)రైల్వే మార్గం వెంబడి ఉన్న చిన్న పట్టణాలలోకాని,గ్రామాలలోకానీ ఉంటున్నారు.గ్రామీన ప్రాంతాల్లో పారిశ్రామిక,వ్యాపార లావాదేవీలు,ఇటీవలికాలంలో బాగా తగ్గి,ఆ ప్రాంత ఆర్ధిక వ్యవస్థల్ని,ప్రభుత్వ,రాయితీలు,సాయాలపై ఆధారపడేట్లు చేశాయి. జాతుల పరంగాకాని,భాషలపరంగా కాని,కాంగో జనాభా వైవిద్యమైనది.అక్కడ,68 మట్లాడే భాషల్ని గుర్తించారు.కాని వాటిని మూడు భాగాలకింద వర్గీకరించవచ్చు.కాంగోజాతి వారు జనాభాలో సగం మంది కల అతి పెద్ద జాతి. The most significant subgroups of the Kongo are Laari in Brazzaville and Pool regions and Vili around Pointe-Noire and along the Atlantic coast. The second largest group are the Teke who live to the north of Brazzaville with 17% of the population. Boulangui (M’Boshi) live in northwest and in Brazzaville and form 12% of the population.[35][36]

Before the 1997 war, about 9,000 Europeans and other non-Africans lived in Congo, most of whom were French; only a fraction of this number remains.[33] Around 100 American expatriates reside in the Congo.[33] Nearly 2,000 South African white farmers have expressed interest in going to Congo.[37] Pygmies make up between 5 to 10 percent of Congo's population.[19][dubious – discuss]

The people of Republic of the Congo are largely a mix of Christians and Animists, accounting for 50% and 48% of the population, respectively. The majority of Christians in the country are Catholic, amounting to 90%, while the remaining 10% comprises various other Christian denominations. Two percent follow Islam and this is primarily due to an influx of foreign workers into the urban centres.[4][38]

ఆరోగ్యం[మార్చు]

ప్రభుత్వ పరంగాతలసరి ఆదాయములో ఆరోగ్యానికి ప్రజలు1.2% ఖర్చు చేస్తున్నారు.విడిగా 1.3% ఖర్చు చేస్తున్నారు. HIV వ్యాధి 15 నుండి 49 వయసు వారి మధ్య విపరీతంగా పెరిగిపోతున్నది.2004లో తలసరి ఆరోగ్య ఖర్చు 40 డాలర్లు. జనాభాలో చాలా మంది పోషకాహార లేమితో ఇబ్బంది పడుతున్నారు.2000వ సంవత్సరంలో ప్రతీ లక్ష మందికి 20 మంది వైద్యులు ఉండేవారు.

సంస్కృతి[మార్చు]

ముఖ్య వ్యాసము: రిపబ్లిక్ ఆఫ్ కాంగో సంస్కృతి

విద్య[మార్చు]

మగవారిలో విద్య అధికంగా ఉంది. ప్రజలపై ఖర్ఛు1991తో పోలిస్తే 2004-05లో తక్కువ అయ్యింది.ప్రజలకి విద్య 16 సంవత్సరాలవరకూ పూర్తిగా ఉచితం.నిజంగా అంటే ఖర్చు ఉంటుంది.2005లో ప్రాధమిక విద్యకై వచ్చిన వారు 44%.1991లో 71%.దేశంలో విస్వ విద్యాలయాలు ఉన్నాయి.