కామెట్ పర్వతం

కామేత్ పర్వతం
కామేత్ పర్వతం
Highest point
Elevation	7,756 m (25,446 ft); 29వ స్థానం
Prominence	2,825 m (9,268 ft); 121వ స్థానం
Listing	అల్ట్రా ఉత్తరాఖండ్ పర్వతాలు
Coordinates	30°55′12″N 79°35′30″E / 30.92000°N 79.59167°E
Geography
Location	ఉత్తరాఖండ్, భారతదేశం
Parent range	గర్వాల్ హిమాలయాలు
Climbing
First ascent	21 జూన్ 1931 న ఫ్రాంక్ స్మైత్, ఎరిక్ షిప్టన్, ఆర్.ఎల్. హోల్డ్స్‌వర్త్, లెవా షెర్పా
Easiest route	హిమానీనదం/మంచు ఆరోహణ

కామేత్ (Hindi: कामेत) నందా దేవి తర్వాత భారతదేశం, ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్రం గర్వాల్ ప్రాంతంలో రెండవ ఎత్తైన పర్వతం. ఇది ప్రపంచంలో 29వ ఎత్తైన పర్వతం. ఇది ఉత్తరాఖండ్‌లోని చమోలి జిల్లాలో ఉంది. దీని రూపాన్ని చూస్తే, రెండు శిఖరాలతో సమతలంగా ఉండే పైభాగం ఉన్న ఒక భారీ పిరమిడ్‌ను పోలి ఉంటుంది.

పర్వతారోహణ

టిబెటన్ పీఠభూమికి సమీపంలో ఉన్న కారణంగా కామేత్ చాలా మారుమూల ప్రాంతంలో ఉంది, కొన్ని హిమాలయ శిఖరాల వలె సులభంగా చేరుకోలేము. పీఠభూమి నుండి వీచే విపరీతమైన గాలులను కూడా ఇది ఎదుర్కొంటుంది. అయితే, ఆధునిక ప్రమాణాల ప్రకారం ఇంత ఎత్తైన పర్వతానికి ఇది సాపేక్షంగా సూటిగా ఉండే ఆరోహణ. ఈ ప్రాంతాన్ని అన్వేషించిన ప్రారంభ అన్వేషకులు రాణిఖేత్ నుండి దట్టమైన పర్వత అడవుల గుండా సుమారు 200 మైళ్ల (320 కి.మీ) కాలినడకన ప్రయాణించవలసి వచ్చేది; నేడు ప్రయాణం సులభతరం అయింది.

కామేత్‌ను అధిరోహించే ప్రయత్నాలు 1855లో ప్రారంభమైనప్పటికీ, బ్రిటిష్ యాత్ర సభ్యులైన ఫ్రాంక్ స్మైత్, ఎరిక్ షిప్టన్, ఆర్.ఎల్. హోల్డ్స్‌వర్త్, రేమండ్ గ్రీన్, యాత్ర వైద్యుడు బిల్ బిర్నీ, లెవా షెర్పాల చేత 1931లో మొదటిసారిగా అధిరోహించబడింది.^[2] కామేత్ 25,000 అడుగుల (7,600 మీటర్లు) కంటే ఎత్తైన శిఖరాలలో మొదటగా అధిరోహించబడింది, ఐదు సంవత్సరాల తరువాత నందా దేవిని అధిరోహించే వరకు ఇదే అత్యంత ఎత్తులో చేరుకున్న శిఖరంగా రికార్డు సృష్టించింది.^[3] అయితే, 1920లలో ఎవరెస్ట్ పర్వతం ఉత్తర భాగంలో శిఖరం కాని ఇతర ఎత్తైన ప్రదేశాలను చేరుకున్నారు.

ప్రామాణిక మార్గం తూర్పు కామేత్ (లేదా పూర్బీ కామేత్) హిమానీనదం నుండి ప్రారంభమవుతుంది, మీడ్స్ కల్ (సుమారు 7,100 మీ/23,300 అడుగులు), కామేత్, దాని ఉత్తర పొరుగు శిఖరం అబీ గామిన్ మధ్య ఉన్న జీను (saddle) ద్వారా పైకి వెళుతుంది. మీడ్స్ కల్ నుండి ఈ మార్గం ఉత్తర ముఖపు ఈశాన్య అంచున ఎక్కుతుంది. మీడ్స్ కల్‌కు వెళ్లే మార్గంలో నిటారుగా ఉండే సందులు, రాతి గోడ, అనేక హిమానీనద ఆరోహణలు ఉంటాయి. మార్గంలో సాధారణంగా ఐదు శిబిరాలను ఏర్పాటు చేస్తారు. శిఖరానికి వెళ్లే ఆఖరి దశలో నిటారుగా ఉండే, బహుశా మంచుతో గడ్డకట్టిన మార్గం ఉంటుంది.

పొరుగు, అనుబంధ శిఖరాలు

కామేత్ చుట్టూ మూడు ప్రధాన పొరుగు లేదా అనుబంధ శిఖరాలు ఉన్నాయి:

ముకుట్ పర్బత్, 7,242 మీ (23,760 అడుగులు) 97వ స్థానం, ప్రాముఖ్యత = 840 మీ, 30°57′08″N 79°34′13″E / 30.95222°N 79.57028°E / 30.95222; 79.57028, కామేత్‌కు వాయవ్యంగా ఉంది. మొదటి ఆరోహణ 1951 (కింద చూడండి). ముకుట్ పర్బత్ కవల శిఖరాలలో దిగువ ఉన్నది 7,130 మీ (23,392 అడుగులు) ఎత్తు ఉంటుంది.
అబీ గామిన్, 7,355 మీ (24,130 అడుగులు), ప్రాముఖ్యత = 217 మీ 30°55′57″N 79°36′09″E / 30.93250°N 79.60250°E / 30.93250; 79.60250, కామేత్‌కు ఉత్తర-ఈశాన్యంగా ఉంది; మీడ్స్ కల్ ద్వారా కామేత్‌కు అనుసంధానించబడి ఉంది. మొదటి ఆరోహణ 1950.
మానా పీక్, 7,272 మీ (23,858 అడుగులు) 92వ స్థానం, ప్రాముఖ్యత = 720 మీ, 30°52′52″N 79°36′57″E / 30.88111°N 79.61583°E / 30.88111; 79.61583, కామేత్‌కు దక్షిణ-ఆగ్నేయంగా ఉంది. మొదటి ఆరోహణ 1937.

మానా NW (7,092 మీ), పాయింట్ 6,977 మీ, డియోబన్ (6,855 మీ), బిధాన్ పర్బత్ (6,519 మీ) వంటి అనేక ప్రక్కనే ఉన్న శిఖరాలు కూడా కామేత్‌కు సమీపంలో ఉన్నాయి.^[4]

నామకరణం

"కామేత్" అనే పేరుకు సంబంధించి వివిధ వివరణలు ఉన్నాయి. చార్లెస్ ఫ్రాన్సిస్ మీడ్ దీని ఉచ్చారణను కమెట్ అని పేర్కొన్నాడు, దీనిని టిబెటన్లు పవిత్ర మంచు గొలుసుకి చెందిన భారీ బామ్మ అని అర్థం వచ్చే 'కాంగ్మెన్' అని పిలుస్తారని పేర్కొన్నాడు. అయితే, ఫ్రాంక్ స్మైత్ తాను రచించిన 'కామేత్ కాంకర్డ్' అనే పుస్తకంలో, ఈ పేరు టిబెటన్ పదం 'కాంగ్మెడ్' (కాంగ్ అంటే మంచు, మెడ్ అంటే కొద్దిగా, మొత్తంగా "దిగువ మంచు") నుండి ఉద్భవించిందని రాశాడు. ఇది కామేత్‌కు తూర్పున 110 మైళ్ల దూరంలో ఉన్న కైలాష్ పర్వతశ్రేణిలోని "ఎత్తైన మంచు"లకు భిన్నంగా ఉంటుంది. ఈ పర్వత శ్రేణి కామేత్ కంటే కొంచెం తక్కువ ఎత్తులో ఉంటుంది, దీని ఎత్తైన శిఖరం గుర్లా మాంధాత (7,728 మీ/25,355 అడుగులు); అయితే ఇది పూర్తిగా ఎత్తైన టిబెటన్ పీఠభూమిపై ఉంది. ఉదయం, సాయంత్రం వేళల్లో, కామేత్ పర్వతం రాగి రంగు రాయి సూర్యుని వాలు కిరణాలను తన వేలాడే హిమానీనదాలపై ప్రతిబింబిస్తూ, ఆ హిమానీనదాలు మంటలతో ప్రకాశిస్తున్నట్లు కనిపిస్తాయి, పర్వతాన్ని ఎర్రటి మండుతున్న కాంతిలో ముంచెత్తుతాయి. అందువల్ల కామేత్ అనే పేరుకు సూచనగా "గ్లేసియర్ ఫైర్" అనే పదాన్ని కూడా ఉపయోగిస్తారు.

పాక్షిక కాలక్రమం

1848: రిచర్డ్ స్ట్రాచీ కామేత్ ఎత్తు, ప్రదేశాన్ని, పొరుగు శిఖరాలైన అబీ గామిన్, ముకుట్ పర్బత్, మానా స్థానాలను నిర్ణయించాడు.
1855: బ్రిటీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ సర్వేల నిమిత్తం ఆహ్వానించిన జర్మన్ అన్వేషకులు, శాస్త్రవేత్తలైన అడాల్ఫ్, రాబర్ట్ ష్లాగింట్‌వీట్ మారువేషంలో టిబెట్‌లోకి ప్రయాణించారు. వారు పట్టుబడి అరెస్టయిన తరువాత తిరిగి వచ్చారు, అబీ గామిన్‌ను కామేత్‌గా భావించి టిబెట్ (అబీ గామిన్ హిమానీనదం ద్వారా) వైపు నుండి ఎక్కడానికి ప్రయత్నించారు. (ఈ పొరపాటు 1912 వరకు యాత్రలను ఆటంకపరిచింది). వారు 6,785 మీ (22,260 అడుగులు) ఎత్తుకు చేరుకున్నట్లు పేర్కొన్నారు, ఇది ఆ కాలానికి అసాధారణమైనది.
1877: సర్వే ఆఫ్ ఇండియాకు చెందిన ఐ.ఎస్. పోకాక్, ఇ.సి. రయాల్ నేతృత్వంలో కామేత్ స్థానాన్ని కచ్చితంగా సర్వే చేశాడు. అయితే, అబీ గామిన్ కామేత్‌కు ఒక చిన్న ఉపశిఖరం అని, శిఖరానికి ఉత్తర మార్గం ఆచరణాత్మకమైనదని అతను ఒక సరికాని నమ్మకాన్ని సమర్థించాడు.
1907: టామ్ జార్జ్ లాంగ్‌స్టాఫ్, చార్లెస్ గ్రాన్‌విల్లే బ్రూస్, ఎ.ఎల్. మమ్ ఆల్పైన్ గైడ్‌లు అలెక్సిస్, హెన్రీ బ్రోచెరెల్‌లతో కలిసి కామేత్ తూర్పు, పశ్చిమ భాగాల ప్రాథమిక పరిశీలన చేశారు. తూర్పు కామేత్ హిమానీనదానికి పైన 6,100 మీ (20,000 అడుగులు) అత్యధిక స్థానానికి చేరుకున్నారు. హిమపాతం ప్రమాదం ఉన్నందున తూర్పు కామేత్ మార్గం చాలా ప్రమాదకరమని లాంగ్‌స్టాఫ్ భావించాడు.
1910–1911: చార్లెస్ ఫ్రాన్సిస్ మీడ్, ఆల్పైన్ గైడ్లు అలెక్సిస్ బ్రోచెరెల్, పియరీ బ్లాంక్‌తో కలిసి, అలెగ్జాండర్ మిచెల్ కెల్లాస్ ఆధ్వర్యంలోని ఒక ప్రత్యేక యాత్ర పర్వతం పశ్చిమ భాగంలో ప్రాథమిక పరిశీలన చేశారు; వారు ఖైయామ్ పాస్, హిమానీనదాన్ని అన్వేషించారు.
1911: కెప్టెన్ ఎ.ఎం. స్లింగ్స్‌బై అబీ గామిన్, ముకుట్ పర్బత్ మధ్య ఉన్న శిఖరంపై ఉన్న జీను ద్వారా (తరువాత దీనిని స్లింగ్స్‌బైస్ కల్ అని పిలుస్తారు, 6,400 మీ/21,000 అడుగులు) పశ్చిమ భాగంలో ఘస్టోలీ హిమానీనదం (లేదా పశ్చిమ కామేత్ హిమానీనదం) నుండి కామేత్‌ను ఎక్కడానికి ప్రయత్నించాడు.
1912: మీడ్, వలైస్ ఖండంలోని సెయింట్ నిక్లాస్‌కు చెందిన ఆల్పైన్ గైడ్లు ఫ్రాంజ్ లోచ్‌మాటర్, పియరీ బ్లాంక్, జస్టిన్ బ్లాంక్, జీన్ పెర్రిన్‌లతో కలిసి స్లింగ్స్‌బై మార్గం ద్వారా కామేత్‌ను అధిరోహించడానికి ప్రయత్నించాడు, తరువాత కామేత్‌కు తూర్పున ఉన్న రైఖానా హిమానీనదం వ్యవస్థను కూడా అన్వేషించాడు. కామేత్ శిఖరానికి తూర్పు కామేత్ హిమానీనదం మాత్రమే ఆచరణీయ మార్గమని మీడ్ నిర్ధారించాడు.
1913: స్లింగ్స్‌బై 1911లో చేసిన మార్గాన్నే మళ్ళీ ప్రయత్నించి 7,000 మీ (23,000 అడుగులు) ఎత్తుకు చేరుకున్నాడు. తరువాత అతను 1916లో మెసొపొటేమియాలో జరిగిన యుద్ధంలో మరణించాడు.
1913: మీడ్, ఆల్పైన్ గైడ్ పియరీ బ్లాంక్‌తో కలిసి తూర్పు వైపు నుండి కామేత్‌ను అధిరోహించడానికి ప్రయత్నించి మీడ్స్ కల్, 7,138 మీ (23,420 అడుగులు) ఎత్తుకు చేరుకున్నాడు.
1914: కెల్లాస్ మరో పరిశీలన చేశాడు, దానికి సంబంధించిన రికార్డులు అందుబాటులో లేవు, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభమైన కారణంగా బహుశా మధ్యలోనే ఆగిపోయి ఉండవచ్చు.
1920: కెల్లాస్, హెన్రీ మోర్స్‌హెడ్ మీడ్ 1913 మార్గాన్ని ప్రయత్నించి మీడ్స్ కల్‌కి కొద్దిగా పైన ఉన్న ప్రాంతానికి చేరుకున్నారు.
1931: పైన వివరించిన విధంగా కామేత్ మొదటి ఆరోహణ జరిగింది.
1937: ఫ్రాంక్ స్మైత్ భ్యూందర్ వ్యాలీకి తిరిగి వచ్చి ఆగస్టు 12 న ఉత్తర నక్తోని హిమానీనదం పైభాగంలోని పీఠభూమి నుండి దక్షిణ శిఖరం ద్వారా మానా శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఒంటరిగా అధిరోహించాడు. అతని సహచరుడు పి.ఆర్. ఆలివర్ అలసిపోయి 23,000 అడుగుల ఎత్తు వద్ద ఆగిపోయాడు.^[4]^[5]
1950: ఒక ఆంగ్లో-స్విస్ యాత్ర బృందం అబీ గామిన్‌ను దాని ఈశాన్య శిఖరం నుండి అధిరోహించింది.
1951: ఎర్లే రిడ్డిఫోర్డ్ (నాయకుడు), ఎడ్మండ్ హిల్లరీ, జార్జ్ లోవ్, ఎడ్మండ్ కోటర్, పసాంగ్ దావా లామాలను కలిగిన ఒక న్యూజిలాండ్ బృందం నిటారుగా ఉన్న వాయవ్య శిఖరం ద్వారా ముకుట్ పర్బత్‌ను అధిరోహించింది. రిడ్డిఫోర్డ్, కోటర్, పసాంగ్ దావా లామా శిఖరాన్ని చేరుకున్నారు.^[6]
1955: డార్జిలింగ్‌లోని హిమాలయన్ మౌంటెనీరింగ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌కు చెందిన ఒక భారతీయ బృందం జూలై 6న కామేత్‌ను రెండవసారి అధిరోహించింది. నందు జయల్ ఈ బృందానికి నాయకత్వం వహించాడు; జయల్, ఆంగ్ థర్కే, దా నమ్‌గ్యాల్, ఆంగ్ టెంబ, హ్లాక్పా డోర్జే ఈ శిఖర బృందంలో సభ్యులు. వారి మార్గం అబీ గామిన్, కామేత్‌లను కలుపుతూ సాగింది.^[7]^[8]
1966: 1937లో స్మైత్‌ను అడ్డుకున్న తూర్పు కామేత్ హిమానీనదం నుండి వాయవ్య శిఖరం అనే కొత్త మార్గం ద్వారా, క్యాంప్ 5 (సుమారు 22,500 అడుగులు) నుండి ప్రణేష్ చక్రవర్తి, పసాంగ్ ఫుటార్, షెరింగ్ లాక్పా, పసాంగ్ షెరింగ్ సెప్టెంబర్ 19న మానా శిఖరాన్ని అధిరోహించారు.^[4]
1995: కఠినమైన సాంకేతిక గోడ ఆరోహణ తర్వాత భారత-టిబెటన్ సరిహద్దు పోలీసు, జపనీస్ సంయుక్త యాత్ర సభ్యులు మానా నార్త్‌వెస్ట్‌ను అధిరోహించారు.
2000: శతాబ్దికి గుర్తుగా, పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని అసన్సోల్‌కు చెందిన రూప్తాప్స్ మౌంటెనీరింగ్ క్లబ్ అక్టోబర్ 3, 2000న కామేత్‌ను అధిరోహించింది. నాయకుడు గౌతమ్ ముఖర్జీ, జస్జీత్ సింగ్ శిఖరాన్ని చేరుకున్నారు.
2006: హిమాలయన్ క్లబ్ కోల్‌కతా విభాగం 75వ వార్షికోత్సవ స్మారక యాత్ర పది మంది అధిరోహకులను కామేత్ శిఖరంపైకి చేర్చింది.^[9] (మొదటి ఆరోహణ చేసిన ఫ్రాంక్ స్మైత్ హిమాలయన్ క్లబ్ సభ్యుడు).
2008: ఇద్దరు జపనీస్ పర్వతారోహకులు కజుయా హిరైడే, కీ తానిగుచి ఆగ్నేయ ముఖాన్ని (6,000 అడుగులు) మొదటిసారిగా అధిరోహించారు.^[10]
2010: హిమపాతం కారణంగా లెఫ్టినెంట్ కల్నల్ సి. పూర్ణచంద్ర, మేజర్ మనీష్ గుసైన్ మరణించారు. వీరు కల్నల్ అజయ్ కొఠియాల్ నేతృత్వంలోని 41 మంది సభ్యుల భారత సైనిక బృందంలో భాగం.^[11] సాంకేతిక నైపుణ్యాల లేమి కారణంగా 41 మంది సభ్యులలో ఎవరూ శిఖరాన్ని చేరుకోలేదు.
2010: హెర్బర్ట్ వోల్ఫ్ నేతృత్వంలోని 6 గురు సభ్యుల బృందం తూర్పు కామేత్ హిమానీనదం, మీడ్స్ కల్ ద్వారా శిఖరానికి సాంప్రదాయ మార్గాన్ని అనుసరించింది. నాలుగు ఎత్తైన శిబిరాలను ఏర్పాటు చేశారు, 7080 మీ ఎత్తులో ఉన్న శిఖర శిబిరం నుండి ఆరోహణ ప్రయత్నం జరిగింది. 28 సెప్టెంబర్ 2010న, నాయకుడితో పాటు ఆలివర్ అమాన్, నికోలస్ టౌబౌల్, బెర్ండ్ మేయర్, రోలాండ్ బ్రాండ్ శిఖరాన్ని చేరుకున్నారు. ఆరోగ్య కారణాల వల్ల ఎరిక్ ఐసెల్ 5620 మీ దాటి వెళ్లలేకపోయాడు.^[12]
2012: నైరుతి ముఖాన్ని (2,000 మీ) మొదటిసారిగా ఫ్రెంచ్ పర్వతారోహకులు సెబాస్టియన్ బోహిన్, డిడియర్ జోర్డాన్, సెబాస్టియన్ మోట్టి, సెబాస్టియన్ రాటెల్ తాము 'స్పైసీ గేమ్' అని పిలిచిన మార్గంలో అధిరోహించారు, దానికిగాను వారు 2013 పియోలెట్ డి'ఓర్ పురస్కారం గెలుచుకున్నారు.^[13] 2012: బెంగాల్, భారత్ (అబ్దుల్ కలామ్ ఎడ్యుకేషనల్ సొసైటీ) జట్టు స్వామి వివేకానంద 150వ పుట్టినరోజును జరుపుకుంది. ముగ్గురు షెర్పాలు (లక్పా షెర్పా, మిగ్మా షెర్పా, దుక్కా షెర్పా), ముగ్గురు సభ్యులు (ఎమ్డి. గజాలి ఖాన్, సంతు బిశ్వాస్, నందన్ ప్రసాద్ జైస్వాల్ "నందు") శిఖరాన్ని చేరుకున్నారు.
2014: గర్వాల్ హిమాలయాలలోని కామేత్ పర్వతానికి ఒక యాత్ర వరుసగా ఊహించని సవాళ్లను ఎదుర్కొంది, ఇది చివరికి వైఫల్యానికి దారితీసింది. నర్కెల్‌డంగా ట్రెక్కర్స్ అసోసియేషన్‌కు చెందిన జ్యోత్స్నా సేథ్ నేతృత్వంలోని కోల్‌కతా జట్టు అనుభవజ్ఞులైన పర్వతారోహకులను కలిగి ఉండి, జాగ్రత్తగా నిర్మించిన ఆరోహణను ప్లాన్ చేసింది. అయితే, రెండు కీలక అంశాలు తీవ్రమైన వాతావరణ పరిస్థితులు, రేషన్ కొరత కారణంగా వారు శిఖరాన్ని చేరుకోవడానికి ముందే ఆరోహణను వదిలివేయవలసి వచ్చింది. భారీ హిమపాతం, బలమైన గాలులతో సహా సుదీర్ఘమైన ప్రతికూల వాతావరణం కారణంగా యాత్ర దెబ్బతింది. ప్రతికూల వాతావరణం కదలికలను కష్టతరం చేసింది, విపరీతమైన చలి జట్టు పురోగతిని నెమ్మదించింది. ఊహించని తుఫానులు శిబిరాల మధ్య వారి కదలికను ఆలస్యం చేశాయి, అందుబాటులో ఉన్న నిల్వలపై వారి ఆధారపడటాన్ని పెంచాయి. వాతావరణం కారణంగా సుదీర్ఘ జాప్యంతో జట్టు ఆహార నిల్వలు ప్రమాదకరంగా తగ్గిపోవడం ప్రారంభించాయి. పర్వతారోహకులు అంచనా వేసిన కాలక్రమం ఆధారంగా వారి రేషనింగ్‌ను ప్లాన్ చేశారు, అయితే సుదీర్ఘమైన ప్రతికూల వాతావరణం వల్ల వారు సరఫరా సామర్థ్యం లేకుండా ఎత్తైన శిబిరాల్లో ఎక్కువ కాలం ఉండవలసి వచ్చింది. ఇది పర్వతారోహకులలో అలసట, నిర్జలీకరణం, తగ్గిన శక్తి స్థాయిలకు దారితీసింది. వారు సురక్షితంగా తిరిగి వచ్చారు కానీ లక్ష్యం పూర్తి కాలేదు.^[14]
2015: ఆగస్టులో, కోల్‌కతా నుండి ఎనిమిది మంది అనుభవజ్ఞులైన పర్వతారోహకుల బృందం భారతదేశపు అధిరోహించదగిన ఎత్తైన శిఖరమైన కామేత్ పర్వతాన్ని (7,756 మీ) జయించే ప్రతిష్టాత్మక ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించింది. బహుళ హిమాలయ యాత్రల అనుభవం ఉన్న పర్వతారోహకుడు పీయూష్ సిన్హా నేతృత్వంలో సెప్టెంబర్ 11, 2015 ఉదయం 8:45 గంటలకు తసి షెర్పా, స్టాన్బు షెర్పా, సోమనాథ్ మోండల్ కామేత్ పర్వత శిఖరంపై నిలబడి, కోల్‌కతా ఆధారిత పర్వతారోహకులు ఈ శిఖరాన్ని విజయవంతంగా అధిరోహించిన మొదటి సంఘటనగా నిలిచారు. వారు భారత జాతీయ జెండాను ఎగురవేసి ఛాయాచిత్రాలు తీసుకున్నారు, శిఖరంపై 15 నిమిషాలు గడిపారు.

హిమానీనదాలు, నదులు

పశ్చిమ (పచ్మి లేదా పశ్చిమి) కామేత్ హిమానీనదం, తూర్పు (పూర్బీ లేదా పూర్వా) కామేత్ హిమానీనదం, రైఖానా హిమానీనద వ్యవస్థలు కామేత్ చుట్టూ ఉన్నాయి. పశ్చిమ కామేత్ హిమానీనదం శాఖలు కామేత్, అబీ గామిన్, ముకుట్ పర్బత్ పశ్చిమ వాలులలో ఉద్భవిస్తాయి. తూర్పు కామేత్ హిమానీనదం కామేత్, మానా పర్వతాల తూర్పు వైపు నుండి ప్రవహిస్తుంది. రైఖానా హిమానీనదం మీడ్స్ కల్ తూర్పు వైపున ఉద్భవించి, అబీ గామిన్‌కు తూర్పున ప్రవహించి తూర్పు కామేత్ హిమానీనదంతో కలుస్తుంది. పశ్చిమ కామేత్ హిమానీనదం సరస్వతి నదిలో కలవగా, తూర్పు కామేత్ హిమానీనదం ధౌలిగంగా నదిని పోషిస్తుంది; ఈ రెండు నదులు చమోలి జిల్లా ప్రధాన నది అయిన అలకనంద నదికి ఉపనదులు.

ఎత్తైన ప్రాంతాల పరిశోధన

అలెగ్జాండర్ కెల్లాస్, అతని సహచరుడు హెన్రీ మోర్స్‌హెడ్ 1920 కామేత్ యాత్రలో ఎత్తైన ప్రాంతాల ప్రయాణం, శారీరక అనుకూలత, అదనపు ఆక్సిజన్ ఉపయోగించే అవకాశంపై దృష్టి సారించి శాస్త్రీయ అధ్యయనాలు నిర్వహించారు. ఈ అధ్యయనాలు చివరికి ఎవరెస్ట్ పర్వత యాత్రలలో ఉపయోగపడ్డాయి.

ఇవి కూడా చూడండి

మూలాలు

1 2 3 "High Asia I: The Karakoram, Indian Himalaya and India Himalaya (north of india)". Peaklist.org. Retrieved 2014-05-28.
↑ "Mt. Kamet". American Alpine Journal. American Alpine Club. 1932. Retrieved 1 September 2025.
↑ Bolinder, Anders (1968). "Height Records". In Barnes, Malcom (ed.). Mountain World 1966/7. George Allen and Unwin Ltd. p. 228. Retrieved 10 February 2025.
1 2 3 జోయ్‌దీప్ సర్కార్, Himalayan handbook, కలకత్తా 1979
↑ ఫ్రాంక్ స్మైత్, Valley of Flowers, Hodder & Stoughton 1938
↑ Himalayan Journal Vol.17, p.42
↑ Mountain World 1956/57, p.143
↑ "Kamet and Abi Gamin". American Alpine Journal. American Alpine Club: 142. 1956. Retrieved 2024-01-03.
↑ Bhattacharyya, AVM Apurba Kumar (2007). "Kamet, 2006: 75th Year Commemorative Expedition". Himalayan Journal. 63. Retrieved 10 February 2025.
↑ "Much-Eyed Face on Kamet Finally Climbed - Climbing magazine". Archived from the original on 29 December 2008. Retrieved 27 December 2008.
↑ "Two army officers buried under snow avalanche". Hindustan Times. 21 September 2010. Retrieved 10 February 2025.
↑ "Expeditions in 2010". Indian Mountaineering Foundation. Retrieved 2025-01-03.
↑ Cameron, Gwen (12 April 2013). "Piolets d'Or 2013: Six Nominees, Six Awards". Alpinist. Retrieved 1 January 2023.
↑ "Expeditions in 2014". Indian Mountaineering Foundation.^{[permanent dead link]}

మరింత చదవడానికి

Meher Mehta (Vice President, Himalayan Club), "The Lure of Kamet," in the Kamet Commemorative Souvenir, Kolkata Section, Himalayan Club, 2006; 160 pages. (Commemorating 75 years after the first ascent; an exhaustive anthology of articles by famous mountaineers, plus maps, routes and rare historical photographs, including those taken by Frank Smythe.)
H. Adams Carter, "Classification of the Himalaya," in the American Alpine Journal, 1985.
The Himalayan Index Archived 2017-07-17 at the Wayback Machine

[peaklist-1] 1 2 3 "High Asia I: The Karakoram, Indian Himalaya and India Himalaya (north of india)". Peaklist.org. Retrieved 2014-05-28.

[aaj_1932-2] "Mt. Kamet". American Alpine Journal. American Alpine Club. 1932. Retrieved 1 September 2025.

[3] Bolinder, Anders (1968). "Height Records". In Barnes, Malcom (ed.). Mountain World 1966/7. George Allen and Unwin Ltd. p. 228. Retrieved 10 February 2025.

[sircar-4] 1 2 3 జోయ్‌దీప్ సర్కార్, Himalayan handbook, కలకత్తా 1979

[5] ఫ్రాంక్ స్మైత్, Valley of Flowers, Hodder & Stoughton 1938

[6] Himalayan Journal Vol.17, p.42

[7] Mountain World 1956/57, p.143

[aaj_1956-8] "Kamet and Abi Gamin". American Alpine Journal. American Alpine Club: 142. 1956. Retrieved 2024-01-03.

[9] Bhattacharyya, AVM Apurba Kumar (2007). "Kamet, 2006: 75th Year Commemorative Expedition". Himalayan Journal. 63. Retrieved 10 February 2025.

[10] "Much-Eyed Face on Kamet Finally Climbed - Climbing magazine". Archived from the original on 29 December 2008. Retrieved 27 December 2008.

[11] "Two army officers buried under snow avalanche". Hindustan Times. 21 September 2010. Retrieved 10 February 2025.

[12] "Expeditions in 2010". Indian Mountaineering Foundation. Retrieved 2025-01-03.

[AL2013-13] Cameron, Gwen (12 April 2013). "Piolets d'Or 2013: Six Nominees, Six Awards". Alpinist. Retrieved 1 January 2023.

[14] "Expeditions in 2014". Indian Mountaineering Foundation.^{[permanent dead link]}

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]