కుమార వ్యాస
కుమార వ్యాస | |
|---|---|
 | |
| జననం | |
| వృత్తి | కవి |
కుమార వ్యాసుడు అనే కలం పేరు ప్రసిద్ధి చెందిన నారాయణప్ప కన్నడ భాషలో 15వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ప్రభావవంతమైన, శాస్త్రీయ కవి. ఆయన కలం పేరు ఆయన గొప్ప రచన నివాళి, ఇది కన్నడలో మహాభారతం అనువాదం.[1] కుమార వ్యాసుడు అంటే అక్షరాలా "జూనియర్ వ్యాసుడు" లేదా "వ్యాసుడు కుమారుడు" అని అర్ధం (వ్యాసుడు అనేది మహాభారతం రచయిత కృష్ణ ద్వైపాయన బిరుదు. ఆయన అల్లామా ప్రభు, ఇతర శివ శరణాలు జీవితాలను కవర్ చేస్తూ ప్రభులింగలీలే అనే సెమినల్ పుస్తకాన్ని రాసిన ప్రసిద్ధ వీరశైవ కవి గ్రహీత చామరసా సమకాలీన ప్రధాన ప్రత్యర్థి. ఇద్దరు కవులు రెండవ దేవరాయ ఆస్థానంలో పని చేశాడు.[2]
పనులు
[మార్చు].JPG)
కుమార వ్యాసుడి అత్యంత ప్రసిద్ధ రచన, కర్ణాటక భారత కథామంజరి (కర్ణాటక మహాభారతం) గాడుగిన భారత,& కుమారవ్యాస భారత అని ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది మహాభారతం మొదటి పది పర్వాల (అధ్యాయాలు) అనుసరణ. కృష్ణుడి భక్తుడైన కుమార వ్యాసుడు పాండవులలో పెద్దవాడైన యుధిష్ఠిర పట్టాభిషేకంతో తన పురాణాన్ని ముగిస్తాడు. ఈ రచన దాని సార్వత్రిక ఆకర్షణ కారణంగా కన్నడ సాహిత్యంలో ప్రసిద్ధి చెందింది.[3]
గదుగిన భారత్ అనే పదాన్ని భామిని శత్పది ఛందస్సులో కూర్చబడింది, ఇది ఆరు పంక్తుల చరణాల రూపం.[4] కుమార వ్యాసుడు విస్తృత శ్రేణి మానవ భావోద్వేగాలను అన్వేషిస్తాడు, విలువలను పరిశీలిస్తాడు, పదజాలంపై విస్తృతమైన నైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు. ఈ రచన ముఖ్యంగా అధునాతన రూపకాల వాడకానికి ప్రసిద్ధి చెందింది. కుమార వ్యాసుడు తన పాత్రకు కూడా ప్రసిద్ధి చెందాడు. అసలు మహాభారతం పద్దెనిమిది కి విరుద్ధంగా వాస్తవానికి పది పర్వాలు మాత్రమే ఉన్నందున కర్ణాటక భారత కథమంజరీని దశ పర్వ భారత అని కూడా పిలుస్తారు.
కుమార కథామంజరి గదాయుద్ధము వరకు, దుర్యోధనుడు, భీముడి మధ్య యుద్ధం, దుర్యోధనుడి హత్య వరకు మాత్రమే వివరిస్తుంది. అసలు మహాభారతం యుధిష్ఠిర పట్టాభిషేకం, అశ్వమేధ యాగం, స్వర్గారోహణ పర్వ వంటి తదుపరి భాగాలు చేర్చబడలేదు.
కుమార మరణం తరువాత కొన్ని దశాబ్దాల తరువాత జన్మించిన మరో గొప్ప కవి లక్ష్మీష, కన్నడలో తన జైమిని భారత్ అనే రచనలో అశ్వమేధ యాగ పర్వను ఒంటరిగా చేపట్టి పూర్తి చేసినట్లు గమనించవచ్చు. ఈ ఆధ్యాత్మిక పని దాని కథనానికి కథమంజరితో సమానంగా పరిగణించబడింది.
విష్ణువు మరొక పేరు అయిన శ్రీ వీర నారాయణ కుమారుడు ఆశీర్వదించబడిన కవి అని స్థానికులలో బలమైన నమ్మకం ఉంది. కవి ఆలయ గర్భగుడి ముందు కూర్చోగా, నారాయణ స్వయంగా విగ్రహం వెనుక నుండి పురాతన మహాభారత కథను వివరించాడు. కవి కథను అద్భుతమైన కవిత్వంగా మార్చారు. అయితే, కథను వివరించే మూలాన్ని లేదా ఆత్మను చూడటానికి ప్రయత్నించకుండా కుమార ఈ స్వరాన్ని మాత్రమే వినాలని నారాయణ షరతు పెట్టాడు. తన పదవ పర్వం పూర్తయినప్పుడు, ఆ కథకుడిని చూడాలని కుమారకు చాలా ఆసక్తి కలిగింది. ఆ కథను స్వయంగా నారాయణ చెప్పడం చూసి ఆయన చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. కురుక్షేత్ర యుద్ధం ఒక దృశ్యాన్ని కూడా తన ముందు జరుగుతున్నట్లుగా చూశాడు. అయితే, స్వరం మూలం కోసం వెతకకూడదనే షరతును కుమార ఉల్లంఘించాడు. ఆ సమయంలో, భగవంతుడు అదృశ్యమయ్యాడు,, మహాభారతం కథనం శాశ్వతంగా ఆగిపోయింది.
పరిచయంలో కుమార ఆదర్శప్రాయమైన రచనా శైలిని చూపించారు. తన కవిత్వం సాటిలేనిదని, అన్ని రకాల పాఠకుల అభిరుచులను తీరుస్తుందని ఆయన గర్వంగా పేర్కొన్నారు. ఆయన తన కవిత్వంలో "ఒక రాజు శౌర్యం, ఒక బ్రాహ్మణుడు అన్ని వేదాల సారాంశం, తత్వవేత్త అంతిమ తత్వశాస్త్రం, మంత్రులు ,రాష్ట్ర నిర్వాహకులు పాలన వ్యూహం, ప్రేమపూర్వక గమనికలను ప్రేమిస్తారు" అని వ్రాసాడు. అదనంగా, అతను తన ఈ పనిని "ఇతర గొప్ప పండితుల రచనల మాస్టర్" అని గర్వంగా ప్రశంసించాడు. అయితే, అతను తన ప్రభువు, వాస్తవ కవి వివరించినవన్నీ మాత్రమే గమనించానని చెప్పినప్పుడు అతని నిస్వార్థతను గమనించవచ్చు.
కుమార వ్యాసుడి మరొక, అంతగా తెలియని రచన ఐరావత.
స్థలం & సమయం
[మార్చు]
ఆయన గొప్ప రచన కర్ణాటక భారత కథామంజరి 1430లో రెండవ దేవరాయ విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని పాలిస్తున్నప్పుడు పూర్తయింది.[5] కుమార వ్యాసుడు తన ఆస్థానంలో కవిగా గొప్ప గౌరవాన్ని సంపాదించాడు. కుమార వ్యాసను కనక దాస, తిమ్మన్న కవి వంటి 15వ శతాబ్దపు ఇతర ప్రముఖ కవులు ప్రస్తావించారు.
కుమార వ్యాస ఉత్తర కర్ణాటక గదగ్ నుండి 35 కిలోమీటర్ల (22 మైళ్ళ) దూరంలో ఉన్న కోలివాడ్ గ్రామంలో నివసించాడు. ప్రముఖ పురాణాల ప్రకారం, కుమార వ్యాసుడు గదగ్‌లోని వీరనారాయణ ఆలయంలో తన రచనను రచించాడని చెబుతారు. కుమార వ్యాసుడి స్తంభం అని పిలువబడే ఒక స్తంభం ఈ రోజు వరకు ఆలయంలో ఉంది.
కన్నడ సాహిత్యంపై ప్రభావం
[మార్చు]కుమార వ్యాసుడి రచనలు కన్నడ సాహిత్యంలో నడుగన్నడ (మధ్య యుగం కన్నడ) కాలానికి చెందినవి. తరువాతి కన్నడ సాహిత్యంపై ఆయన ప్రభావం గణనీయమైనది. గదుగిన భరత ఇప్పటికీ విస్తృతంగా చదవబడుతుంది. ఇది గమక అని పిలువబడే ప్రత్యేకమైన శైలిలో ప్రముఖంగా పాడబడుతుంది. [6]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Vishwa Adluri; Joydeep Bagchee (27 July 2011). When the Goddess was a Woman: Mahābhārata Ethinographies - Essays by Alf Hiltebeitel, Volume 2. BRILL. p. 3. ISBN 9789004216228. Retrieved 27 July 2011.
- ↑ C. T. M. Kotraiah; K. M. Suresh (2008). Archaeology of Hampi-Vijayanagara. Bharatiya Kala Prakashan. p. 390. ISBN 9788180902116. Retrieved 1 January 2008.
- ↑ Kumara Vyasa. Kumara vyasa Karnatnataka Mahabharata.
- ↑ M. V. Nadkarni (4 October 2016). The Bhagavad-Gita for the Modern Reader: History, interpretations and philosophy. Routledge. p. 79. ISBN 9781315438986. Retrieved 4 October 2016.
- ↑ Kumara Vyasa. Kumara vyasa Karnatnataka Mahabharata.
- ↑ "Glory of Gamaka". Deccan Herald. Archived from the original on 9 November 2019. Retrieved 4 January 2016.