Jump to content

కువైట్ నగరం

లంకెలను మార్చు
Coordinates: 29°22′11″N 47°58′42″E / 29.36972°N 47.97833°E / 29.36972; 47.97833
వికీపీడియా నుండి
కువైట్ నగరం
مدينة الكويت
మదీనత్ అల్ కువాయిత్
రాజధాని నగరం
Skyline of Kuwait City
అల్ హమ్రా టవర్
అల్ హమ్రా టవర్
కువైట్ టవర్స్
లిబరేషన్ టవర్
లిబరేషన్ టవర్
సైఫ్ ప్యాలెస్
సైఫ్ ప్యాలెస్
సౌక్ షార్క్
సౌక్ షార్క్
Flag of కువైట్ నగరం
Flag
Official seal of కువైట్ నగరం
Seal
Nickname: 
الديرة అద్-దిరా
పటం
Coordinates: 29°22′11″N 47°58′42″E / 29.36972°N 47.97833°E / 29.36972; 47.97833
దేశం Kuwait
గవర్నరేట్రాజధాని
Established1752
విస్తీర్ణం
 • రాజధాని నగరం
860 కి.మీ2 (330 చ. మై)
జనాభా
 (2025)
 • Metro
50,98,640[మూలం అవసరం]
 • Metro density3,500/కి.మీ2 (9,000/చ. మై.)
కాల మండలంUTC+03:00 (AST)

కువైట్ నగరం (అరబిక్ః مينة الكويت, రోమనీకరణంః Madinat al-Kuwaytʼ) కువైట్ రాజధాని. ఇది ఆ దేశంలోని అతిపెద్ద నగరం. పెర్షియన్ గల్ఫ్ లో కువైట్ బే యొక్క దక్షిణ ఒడ్డున దేశం నడిబొడ్డున ఇది నెలకొని ఉంది. ఇది ఎమిరేట్ రాజకీయ, సాంస్కృతిక, ఆర్థిక కేంద్రం, ఇందులో కువైట్ యొక్క సీఫ్ ప్యాలెస్, ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, చాలా కువైట్ కార్పొరేషన్లు, బ్యాంకుల ప్రధాన కార్యాలయాలు ఉన్నాయి.

2018 నాటికి, మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతంలో సుమారు మూడు మిలియన్ల మంది నివాసితులు (దేశంలో 70% కంటే ఎక్కువ మంది) ఉన్నారు.[1] ఈ నగరానికి పరిపాలనా హోదా లేదు. దేశంలోని మొత్తం ఆరు గవర్నరేట్లు పట్టణ సముదాయపు భాగాలుగా ఉన్నాయి, ఇవి అనేక ప్రాంతాలుగా ఉపవిభజన చేయబడ్డాయి.

కువైట్ నగరం యొక్క వాణిజ్య, రవాణా అవసరాలను కువైట్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం, మినా అల్-షువైక్ (షువైక్ నౌకాశ్రయం), మినా అల్ అహ్మది (అహ్మది నౌకాశ్రయం) తీరుస్తున్నాయి.

చరిత్ర

[మార్చు]
షేక్ అహ్మద్ అల్-జాబెర్ అల్-సబా కోసం 1944 లో సీఫ్ ప్యాలెస్ వేడుకఅహ్మద్ అల్-జబెర్ అల్-సబా

1700 ల ప్రారంభం నుండి మధ్యకాలం వరకు, కువైట్ నగరం ఒక చిన్న మత్స్యకార గ్రామం. 1700ల మధ్యలో ఏదో ఒక సమయంలో, బానీ ఉతబ్బులు కువైట్లో స్థిరపడ్డారు.[2] ఉతబ్స్ రాక సమయంలో, కువైట్లో కొంతమంది మత్స్యకారులు నివసించేవారు.[3] పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో, భారతదేశం, మస్కట్, బాగ్దాద్, పర్షియా, అరేబియా దేశాలా మధ్య వస్తువుల రవాణాకు కువైట్ క్రమంగా ప్రధాన వాణిజ్య కేంద్రంగా మారింది.[4][5] 1700ల చివరి నాటికి, పెర్షియన్ గల్ఫ్ నుండి అలెప్పో వరకు వాణిజ్య మార్గంగా కువైట్ అప్పటికే స్థిరపడింది.[6]

1775-1779 లో బస్రా యొక్క పర్షియన్ ముట్టడి సమయంలో, ఇరాకీ వ్యాపారులు కువైట్లో ఆశ్రయం పొందారు. వారు కువైట్ యొక్క పడవ నిర్మాణం, వాణిజ్య కార్యకలాపాల విస్తరణలో పాక్షికంగా కీలక పాత్ర పోషించారు.[7] ఫలితంగా, కువైట్ యొక్క సముద్ర వాణిజ్యం వృద్ధి చెందింది. .[7] 1775 - 1779 సంవత్సరాల మధ్య, బాగ్దాద్, అలెప్పో, స్మిర్నా, కాన్స్టాంటినోపుల్ నుండి భారత వాణిజ్య మార్గాలు కువైట్‌కు మళ్లించబడ్డాయి.[6][8] 1792లో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ కువైట్‌కు మళ్లించారు.[9] ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ కువైట్, భారతదేశం, ఆఫ్రికా తూర్పు తీరాల మధ్య సముద్ర మార్గాలను సుస్థిరం చేసింది.[9] 1779లో బస్రా నుండి పర్షియన్ ఉపసంహరణ తరువాత, కువైట్ బస్రా నుండి వాణిజ్యాన్ని ఆకర్షించడం కొనసాగించింది.[10]

పర్షియన్ గల్ఫ్ ప్రాంతంలో పడవల నిర్మాణానికి కువైట్ కేంద్రంగా ఉండేది. [11][12] పద్దెనిమిదవ, పంతొమ్మిదవ శతాబ్దాల చివరలో, కువైట్లో తయారు చేసిన ఓడలు భారతదేశం, తూర్పు ఆఫ్రికా, ఎర్ర సముద్రం ఓడరేవుల మధ్య వాణిజ్యాన్ని ఎక్కువగా తీసుకువెళ్ళాయి.[13][14][15] కువైట్ నౌకలు హిందూ మహాసముద్రం అంతటా ప్రసిద్ధి చెందాయి.[16] ప్రాంతీయ భౌగోళిక రాజకీయ అల్లకల్లోలం 18వ శతాబ్దం రెండవ భాగంలో కువైట్లో ఆర్థిక శ్రేయస్సు పెంపొందించడానికి సహాయపడింది.[17] 18వ శతాబ్దం చివరలో బస్రా అస్థిరత కారణంగా కువైట్ సంపన్నమైంది.[18] ఆ సమయంలో, ఒట్టోమన్ హింస నుండి పారిపోతున్న బస్రా వ్యాపారులకు కువైట్ పాక్షికంగా స్వర్గధామంగా పనిచేసింది.[19] పాల్గ్రేవ్ ప్రకారం, కువైటీలు పర్షియన్ గల్ఫ్లో అత్యుత్తమ నావికులుగా ఖ్యాతిని పెంచుకున్నారు. [16][20][21]


ముబారక్ అల్-సబా పాలనలో, కువైట్ "గల్ఫ్ యొక్క మార్సెయిల్లే" గా పిలువబడింది, ఎందుకంటే దాని ఆర్థిక శక్తి అనేక రకాల ప్రజలను ఆకర్షించింది.[22] ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు మొదటి దశాబ్దాలలో, కువైట్ బాగా స్థిరపడిన ఉన్నతవర్గాన్ని కలిగి ఉందిః వివాహం, భాగస్వామ్య ఆర్థిక ప్రయోజనాల ద్వారా అనుసంధానించబడిన సంపన్న వాణిజ్య కుటుంబాలు.[23] ఆర్థిక ఇబ్బందుల ప్రాబల్యం కారణంగా 1930ల ప్రారంభంలో కొన్ని ప్రముఖ వ్యాపారి కుటుంబాలు కువైట్ను విడిచిపెట్టాయి. 1937లో చమురు కనుగొనబడిన సమయంలో, కువైట్ నివాసులలో ఎక్కువ మంది పేదరికంలో ఉన్నారు.

1946 నుండి 1982 వరకు, కువైట్ చమురు, దాని ఉదార వాతావరణం ద్వారా నడిచే శ్రేయస్సు యొక్క కాలాన్ని అనుభవించింది.[24][25] ప్రజాదరణ పొందిన చర్చలో, 1946 - 1982 మధ్య సంవత్సరాలను "స్వర్ణ యుగం" గా సూచిస్తారు.[24][25][26] 1950లో, కువైటీలు ఆధునిక జీవన ప్రమాణాలను ఆస్వాదించడానికి వీలుగా ఒక ప్రధాన ప్రజా పనుల కార్యక్రమం ప్రారంభమైంది. 1952 నాటికి, దేశం పర్షియన్ గల్ఫ్ ప్రాంతంలో అతిపెద్ద చమురు ఎగుమతిదారుగా మారింది. తరువాతి సంవత్సరంలో, దేశం యొక్క వార్షిక చమురు ఆదాయం $169 మిలియన్లకు పెరిగింది. ఈ భారీ వృద్ధి చాలా మంది విదేశీ కార్మికులను, ముఖ్యంగా జోర్డాన్, ఈజిప్ట్, భారతదేశం నుండి ఆకర్షించింది. 1952లో రాష్ట్రం ఆమోదించిన కొత్త మాస్టర్ ప్లాన్ అభివృద్ధికి ఆర్థిక సహాయం చేసింది. జూన్ 1961లో, బ్రిటిష్ రక్షిత ప్రాంతం ముగియడంతో కువైట్ స్వతంత్రం పొందింది. షేక్ అబ్దుల్లా అల్-సలీమ్ అల్-సబా ఎమిర్ అయ్యాడు. కొత్తగా రూపొందించిన రాజ్యాంగ నిబంధనల ప్రకారం, కువైట్ తన మొదటి పార్లమెంటరీ ఎన్నికలను 1963లో నిర్వహించింది. రాజ్యాంగం, పార్లమెంటులను ఏర్పాటు చేసిన మొదటి పర్షియన్ గల్ఫ్ దేశం కువైట్.

1961లో కువైట్ నౌకాశ్రయం

1960లు, 1970లలో, కువైట్ ఈ ప్రాంతంలో అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దేశంగా ఉండేది.[27][28] చమురు ఎగుమతుల నుండి వచ్చే ఆదాయాలను వైవిధ్యపరచడంలో మధ్యప్రాచ్యంలో కువైట్ మార్గదర్శకత్వం వహించింది. కువైట్ ఇన్వెస్ట్మెంట్ అథారిటీ ప్రపంచంలోని మొట్టమొదటి సార్వభౌమ సంపద నిధి. 1970ల నుండి, మానవ అభివృద్ధి సూచిక అన్ని అరబ్ దేశాలలో కువైట్ అత్యధిక స్కోరు సాధించింది.[28] కువైట్ విశ్వవిద్యాలయం 1966లో స్థాపించబడింది.[28] కువైట్ నాటక పరిశ్రమ అరబ్ ప్రపంచం అంతటా ప్రసిద్ధి చెందింది. [24][28] 1960లు, 1970లలో కువైట్ ప్రెస్ ప్రపంచంలోనే అత్యంత స్వేచ్ఛాయుతమైన వాటిలో ఒకటిగా అభివర్ణించబడింది. అరబ్ ప్రాంతంలో సాహిత్య పునరుజ్జీవనానికి కువైట్ మార్గదర్శకం.[29] 1958లో, అల్ అరబి పత్రిక మొదటిసారిగా ప్రచురించబడింది, ఈ పత్రిక అరబ్ ప్రపంచంలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన పత్రికగా మారింది.[29] అరబ్ ప్రపంచంలో ఇతర ప్రాంతాల కంటే కువైట్ కు ఎక్కువ భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛ ఉన్నందున చాలా మంది అరబ్ రచయితలు భావ ప్రకటనా స్వాతంత్ర్యం కోసం కువైట్ కు వెళ్లారు.[30][31] మధ్యప్రాచ్యంలోని అన్ని ప్రాంతాల నుండి వచ్చిన రచయితలు, పాత్రికేయులకు కువైట్ ఒక స్వర్గధామంగా ఉండేది, ఇరాకీ కవి అహ్మద్ మతర్ 1970లలో కువైట్ యొక్క మరింత ఉదార వాతావరణంలో ఆశ్రయం పొందడానికి ఇరాక్ను విడిచిపెట్టాడు.[32]

కువైట్ సమాజం 1960లు, 1970 లలో ఉదారవాద, పాశ్చాత్య వైఖరిని స్వీకరించింది.[33] చాలా మంది కువైట్ మహిళలు 1960లు, 1970 లలో హిజాబ్ ధరించలేదు.[34][35] కువైట్ విశ్వవిద్యాలయంలో, హిజాబ్ కంటే మినీ-స్కర్టులు ఎక్కువగా ఉండేవి.[36]

1980ల ప్రారంభంలో, సౌక్ అల్-మనాఖ్ స్టాక్ మార్కెట్ పతనం, చమురు ధర తగ్గిన తరువాత కువైట్ పెద్ద ఆర్థిక సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొంది.[37]

కువైట్ జాతీయ అసెంబ్లీ భవనం, ఇస్లామిక్ నిర్మాణ అంశాలలో జోర్న్ ఉట్జోన్ రచనల ద్వారా రూపొందించబడిన పార్లమెంటు భవనం, 1982లో అతని కుమారుడు జాన్ ఉట్జోనా ఆదేశాల మేరకు పూర్తయింది.

ఇరాన్-ఇరాక్ యుద్ధ సమయంలో కువైట్ ఇరాక్కు మద్దతు ఇచ్చింది. 1980లలో, కువైట్లో అనేక ఉగ్రవాద దాడులు జరిగాయి, వీటిలో 1983 కువైట్ బాంబు దాడులు, అనేక కువైట్ ఎయిర్వేస్ విమానాలను హైజాక్ చేయడం, 1985లో ఎమిర్ జాబర్ను హత్య చేయడానికి ప్రయత్నించడం వంటివి ఉన్నాయి.[38] 1960లు, 1970లలో కువైట్ విజ్ఞాన శాస్త్రం, సాంకేతిక విజ్ఞానానికి ప్రముఖ ప్రాంతీయ కేంద్రంగా ఉండేది, 1980ల ప్రారంభం వరకు, ఉగ్రవాద దాడుల కారణంగా శాస్త్రీయ పరిశోధన రంగం గణనీయంగా దెబ్బతింది.

1990లో కువైట్లో చమురు మంటలు, కువైట్ నుండి తిరోగమిస్తున్న ఇరాకీ సైనిక దళాల కాలిపోయిన భూమి విధానం ఫలితంగా సంభవించాయి.

కువైట్ ప్రభుత్వం 1980 లలో ఇస్లాం మతాన్ని గట్టిగా సమర్ధించింది.[39] ఆ సమయంలో, అల్ సబా కొనసాగింపుకు అత్యంత తీవ్రమైన ముప్పు స్వదేశీ లౌకిక ప్రజాస్వామ్యవాదుల నుండి వచ్చింది.[39] లౌకిక కువైట్ ప్రతిపక్షాలు 1976లో పార్లమెంటును సస్పెండ్ చేయడాన్ని నిరసించాయి.[39] కువైట్ రాచరికానికి విధేయతతో కూడిన క్రమానుగత క్రమం యొక్క ధర్మాలను బోధించే ఇస్లామిస్టుల పట్ల అల్ సబా ఆకర్షితుడయ్యాడు.[39] 1981లో కువైట్ ప్రభుత్వం ఇస్లామిస్టులకు అనుకూలంగా ఎన్నికల జిల్లాలను నిర్బంధించింది.[39] ఇస్లామిస్టులు ప్రభుత్వ ప్రధాన మిత్రులు, అందువల్ల ఇస్లామిస్టులు ప్రభుత్వం మంత్రిత్వ శాఖలు వంటి ప్రభుత్వ సంస్థలను వలసరాజ్యం చేయగలిగారు.[39] 1980ల మధ్య నాటికి, కువైట్ను నిరంకుశత్వం అభివర్ణించారు.[39] 1986లో ఎమిర్ జాబెర్ పార్లమెంటును సస్పెండ్ చేశారు.

కువైట్ టవర్స్ అధికారికంగా మార్చి 1979లో ప్రారంభించబడ్డాయి. ఇవి చారిత్రక స్మారక చిహ్నంగా, ఆధునిక కువైట్కు చిహ్నంగా పరిగణించబడ్డాయి.

ఇరాన్-ఇరాక్ యుద్ధం ముగిసిన తరువాత, కువైట్ తన 65 బిలియన్ డాలర్ల రుణాన్ని క్షమించమని ఇరాక్ చేసిన అభ్యర్థనను తిరస్కరించింది.[40] కువైట్ తన చమురు ఉత్పత్తిని 40 శాతం పెంచిన తరువాత రెండు దేశాల మధ్య ఆర్థిక శత్రుత్వం ఏర్పడింది.[41] ఇరాక్-కువైట్ సరిహద్దు సమీపంలో ఉన్న ఒక క్షేత్రం నుండి రుమైలా క్షేత్రాన్ని త్రవ్వడం ద్వారా కువైట్ తన చమురును దొంగిలిస్తోందని ఇరాక్ ఒపెక్ ఫిర్యాదు చేసిన తరువాత జూలై 1990లో రెండు దేశాల మధ్య ఉద్రిక్తతలు మరింత పెరిగాయి.[41] 1990 ఆగస్టులో ఇరాక్ దళాలు కువైట్ పై దాడి చేసి స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. వరుస దౌత్య చర్చలు విఫలమైన తరువాత, కువైట్ నుండి ఇరాకీ దళాలను తొలగించడానికి యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఒక సంకీర్ణానికి నాయకత్వం వహించింది, దీనిని గల్ఫ్ యుద్ధం అని పిలుస్తారు. 1991 ఫిబ్రవరి 26న, సంకీర్ణం ఇరాకీ దళాలను తరిమికొట్టడంలో విజయం సాధించింది. వారు వెనక్కి తగ్గినప్పుడు, ఇరాకీ దళాలు చమురు బావులకు నిప్పు పెట్టడం ద్వారా కాలిపోయిన భూమి విధానాన్ని అమలు చేశాయి.[42] ఇరాక్ ఆక్రమణ సమయంలో, 1,000 మందికి పైగా కువైట్ పౌరులు చంపబడ్డారు.[43] అదనంగా, ఇరాక్ ఆక్రమణ సమయంలో 600 మందికి పైగా కువైటీలు తప్పిపోయారు, ఇరాక్లోని సామూహిక సమాధులలో సుమారు 375 అవశేషాలు కనుగొనబడ్డాయి.[44]

2003 మార్చిలో, అమెరికా నేతృత్వంలోని ఇరాక్ దండయాత్రకు కువైట్ ఆధారమైంది. జనవరి 2006లో ఎమిర్ జాబెర్ మరణించిన తరువాత, సాద్ అల్-సబా అతని తరువాత అధికారంలోకి వచ్చాడు, కాని తొమ్మిది రోజుల తరువాత అతని అనారోగ్యం కారణంగా కువైట్ పార్లమెంటు అతనిని తొలగించింది. సబా అల్-సబా ఎమిర్గా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు.

భౌగోళికం

[మార్చు]
ప్లాయా డాస్మన్

కువైట్ నగరం సహజసిద్ధమైన లోతైన నీటి నౌకాశ్రయమైన కువైట్ బేపై ఉంది. కువైట్ జనాభాలో తొంభై శాతం మంది కువైట్ బే తీరప్రాంతంలోనే నివసిస్తున్నారు. ఈ దేశం సాధారణంగా పల్లపు ప్రాంతంలో ఉంటుంది, దీనిలో అత్యంత ఎత్తైన ప్రదేశం సముద్ర మట్టానికి 306 మీటర్లు (1,004 అడుగులు) ఎత్తులో ఉంది.[45] ఇందులో తొమ్మిది ద్వీపాలు ఉన్నాయి, ఫైలాకా ద్వీపం మినహా మిగిలినవన్నీ జనావాసాలు లేనివి. 860 చదరపు కిలోమీటర్ల (330 చదరపు మైళ్లు) విస్తీర్ణంతో, బుబియాన్ కువైట్‌లోని అతిపెద్ద ద్వీపం. ఇది 2,380 మీటర్ల పొడవు (7,808 అడుగులు) గల వంతెన ద్వారా దేశంలోని మిగిలిన ప్రాంతాలకు అనుసంధానించబడి ఉంది.[46]భూభాగం సాగుకు యోగ్యమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది[45]. దాని 499 కిలోమీటర్ల పొడవైన (310 మైళ్లు) తీరప్రాంతం వెంబడి అక్కడక్కడా వృక్షసంపద కనిపిస్తుంది.[45]

కువైట్ యొక్క బుర్గాన్ క్షేత్రం మొత్తం సామర్థ్యం సుమారు 70 బిలియన్ బ్యారెల్స్ (1 m) నిరూపిత నిల్వలను కలిగి ఉంది. 1991 కువైట్ చమురు మంటల సమయంలో, 500 కంటే ఎక్కువ చమురు సరస్సులు సృష్టించబడ్డాయి, ఇవి మొత్తం ఉపరితల వైశాల్యం 35.7 km2 (13.8 sq mi) చదరపు కిలోమీటర్లు మై2). చమురు, మసి పేరుకుపోవడం వల్ల ఏర్పడిన మట్టి కాలుష్యం కువైట్ యొక్క తూర్పు, ఆగ్నేయ ప్రాంతాలను నివాసయోగ్యంగా మార్చింది. ఇసుక, చమురు అవశేషాలు కువైట్ ఎడారిలోని పెద్ద భాగాలను పాక్షిక తారు ఉపరితలాలకు తగ్గించాయి.[47] గల్ఫ్ యుద్ధం సమయంలో చమురు చిందటం కువైట్ సముద్ర వనరులను కూడా తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసింది.

వాతావరణం

[మార్చు]
కువైట్ నగరం యొక్క వైమానిక దృశ్యం

కువైట్ నగరంలో వేడి ఎడారి వాతావరణం (కొప్పెన్ BWh) ఉంది, చాలా వేడిగా, చాలా సుదీర్ఘమైన వేసవి, తేలికపాటి, చిన్న శీతాకాలాలు ఉంటాయి. ఇది భూమిపై వేసవిలో అత్యంత వేడిగా ఉండే నగరాల్లో ఒకటి .50 °C (122 °F) సగటు వేసవి అధిక ఉష్ణోగ్రతలు సంవత్సరంలో మూడు నెలలు 45°సి (113°ఎఫ్) కంటే ఎక్కువగా ఉంటాయి. వేడిగాలుల సమయంలో పగటి ఉష్ణోగ్రతలు క్రమం తప్పకుండా 50°సి (122°ఎఫ్) ను మించిపోతాయి, రాత్రిపూట కనిష్టాలు తరచుగా 30 °C (86 °F) (86°ఎఫ్) పైన ఉంటాయి. శీతాకాలంలో, రాత్రిపూట ఉష్ణోగ్రతలు తరచుగా 8 °సి (46 °ఎఫ్) కంటే తక్కువగా పడిపోతాయి. ఆఫ్రికా, సౌదీ అరేబియాలోని వేడి ఎడారి వాతావరణాలతో పోల్చితే దాని తీర స్థానం భూమధ్యరేఖకు సాపేక్ష దూరాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, నగరంలో వేడి చాలా తీవ్రంగా ఉంటుంది-దాదాపు ప్రతి దిశలో వేడి ఎడారి చుట్టూ ఉంటుంది.

వేసవిలో కొన్నిసార్లు షమల్ గాలి కారణంగా ఇసుక తుఫానులు సంభవిస్తాయి. ఇసుక తుఫానులు సంవత్సరంలో ఏ సమయంలోనైనా సంభవించవచ్చు, కానీ ఎక్కువగా వేసవిలో, శరదృతువు సమయంలో తక్కువ తరచుగా సంభవిస్తాయి.

ఆర్థిక వ్యవస్థ

[మార్చు]
సౌక్ షార్క్ మెరీనా

కువైట్ పెట్రోలియం ఆధారిత ఆర్థిక వ్యవస్థను కలిగి ఉంది, పెట్రోలియం, ఎరువులు ప్రధాన ఎగుమతి ఉత్పత్తులు. జూన్ నాటికి, వైజ్ ప్రకారం, కువైట్ దినార్ ప్రపంచంలో అత్యధిక విలువ కలిగిన కరెన్సీ యూనిట్.[48] పెట్రోలియం జిడిపిలో 43%, ఎగుమతి ఆదాయంలో 70% వాటాను కలిగి ఉంది.[49]

రవాణా

[మార్చు]
కువైట్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయంలో కువైట్ ఎయిర్వేస్ బోయింగ్ 777-300 ER
కువైట్ నగరంలో ఒక రహదారి

కువైట్లో రెండు విమానాశ్రయాలు ఉన్నాయి. కువైట్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం అంతర్జాతీయ విమాన ప్రయాణానికి ప్రధాన కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది. ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని కువైట్ ఎయిర్వేస్ దేశంలోనే అతిపెద్ద విమానయాన సంస్థ. విమానాశ్రయ సముదాయంలో కొంత భాగాన్ని అల్ ముబారక్ వైమానిక స్థావరంగా నియమించారు, ఇందులో కువైట్ వైమానిక దళం ప్రధాన కార్యాలయంతో పాటు కువైట్ వైమానిక దళ మ్యూజియం కూడా ఉన్నాయి. 2004లో, కువైట్ యొక్క మొదటి ప్రైవేట్ విమానయాన సంస్థ జజీరా ఎయిర్వేస్ ప్రారంభించబడింది.[50] 2005లో, రెండవ ప్రైవేట్ విమానయాన సంస్థ, వటనియా ఎయిర్వేస్ స్థాపించబడింది.



సంస్కృతి

[మార్చు]
ప్లాజా సీఫ్
కువైట్ యొక్క గ్రాండ్ మసీదు

మ్యూజియం & సాంస్కృతిక కేంద్రం

[మార్చు]
షేక్ అబ్దుల్లా అల్-సేలం సాంస్కృతిక కేంద్రం

కువైట్ నేషనల్ మ్యూజియం, మ్యూజియం ఆఫ్ మోడరన్ ఆర్ట్, మారిటైమ్ మ్యూజియం, అల్ షహీద్ పార్క్ మ్యూజియంలు, అల్ సబా కలెక్షన్, సాదు హౌస్, అల్ సలాం ప్యాలెస్, షేక్ జాబెర్ అల్-అహ్మద్ కల్చరల్ సెంటర్ కువైట్ నగరంలో అత్యంత ప్రసిద్ధ మ్యూజియంలు, సాంస్కృతిక కేంద్రాలుగా పరిగణించబడుతున్నాయి.

థియేటర్

[మార్చు]

కువైట్ తన స్వదేశంలో పెరిగిన నాటక సంప్రదాయానికి ప్రసిద్ధి చెందింది. .[51] గల్ఫ్ ప్రాంతంలో నాటక సంప్రదాయంతో ఉన్న ఏకైక అరబ్ దేశం కువైట్.[52] కువైట్లో అరబిక్ నాటక ఉద్యమం దేశం యొక్క అరబిక్ సాంస్కృతిక జీవితంలో ప్రధాన భాగంగా ఉంది.[53] కువైట్లో నాటకీయ కార్యకలాపాలు 1920లలో మొదటి మాట్లాడే నాటకాలు విడుదలైనప్పుడు ప్రారంభమయ్యాయి.[54] నాటక కార్యకలాపాలు నేటికీ ప్రజాదరణ పొందుతున్నాయి. [53]

ఒపేరాలు

[మార్చు]

కువైట్ సోప్ ఒపేరాలు అరబ్ ప్రపంచంలో అత్యధికంగా వీక్షించే సోప్ ఒపెరాల్లో ఒకటి.[55] చాలా వరకు గల్ఫ్ సోప్ ఒపేరాలు కువైట్లో ఉన్నాయి. సాధారణంగా కువైట్ మాండలికం ప్రదర్శించినప్పటికీ, అవి అరబిక్ మాట్లాడే దేశాలలో ఎక్కువ భాగం ప్రసారం చేయబడి బాగా ప్రాచుర్యం పొందాయి.[56]

క్రీడలు

[మార్చు]

ఈ నగరం అల్ కువైట్ SC నిలయం, ఇది సాంప్రదాయకంగా కువైట్ జాతీయ బాస్కెట్బాల్ జట్టు కీలక ఆటగాళ్లను అందించింది. 2020 ఫిబ్రవరి 13 నుండి 15 వరకు ఇది కువైట్ యొక్క మొదటి ఆక్వాబైక్ వరల్డ్ ఛాంపియన్షిప్ గ్రాండ్ ప్రిక్స్ను నిర్వహించింది.[57][58]

ప్రముఖ వ్యక్తులు

[మార్చు]
  • అబ్దుల్ హుస్సేన్ అబ్దుల్ రెధా (1939-2017), కువైట్ నటుడు
  • రానియా అల్-అబ్దుల్లా (1970లో రానియా అల్ యాసిన్ కువైట్ రాణిగా జన్మించింది) జోర్డాన్ రాణి భార్య
  • యాసర్ అల్-మస్రీ (1970-2018), కువైట్లో జన్మించిన జోర్డాన్ నటుడు
  • మిషరీ రషీద్ అలాఫసీ (జననం 1976), ఇమామ్, బోధకుడు, నషీద్ గాయకుడు
  • అడ్లిన్ కాస్టెలినో (జననం 1998), మిస్ యూనివర్స్ 2020 పోటీలో భారతదేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహించారు
  • డయానా కరాజోన్ (జననం 1983) కువైట్లో జన్మించిన జోర్డాన్ గాయని
  • సలీమ్ హద్దాద్ (జననం 1983) కువైట్ రచయిత, సహాయక కార్మికుడు
  • ఒమర్ జారున్ (జననం 1983) మాజీ ఫుట్బాల్ క్రీడాకారుడు, ప్రస్తుతం అట్లాంటా యునైటెడ్ 2 సహాయ శిక్షకుడు
  • అబ్దుల్ ఫత్తాహ్ ఒవైనాట్ (జననం 1972) కువైట్లో జన్మించిన పాలస్తీనా గాయకుడు,పాటల రచయిత

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  2. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  3. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City: The Socio-cultural Dimensions of the Kuwait Courtyard and Diwaniyya. p. 64. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  4. ↑ Bell, Sir Gawain (1983). Shadows on the Sand: The Memoirs of Sir Gawain Bell. C. Hurst. p. 222. ISBN 9780905838922.
  5. ↑ ʻAlam-i Nisvāṉ – Volume 2, Issues 1–2. p. 18. Kuwait became an important trading port for import and export of goods from India, Africa and Arabia.
  6. ↑ 6.0 6.1 Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City. p. 66. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  7. ↑ 7.0 7.1 Bennis, Phyllis; Moushabeck, Michel (31 December 1990). Beyond the Storm: A Gulf Crisis Reader. Olive Branch Press. pp. 42. ISBN 9780940793828.
  8. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  9. ↑ 9.0 9.1 Constancy and Change in Contemporary Kuwait City. 2009. p. 67. ISBN 9781109229349.
  10. ↑ Thabit Abdullah (2001). Merchants, Mamluks, and Murder: The Political Economy of Trade in Eighteenth-Century Basra. SUNY Press. p. 72. ISBN 9780791448076.
  11. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  12. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  13. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City: The Socio-cultural Dimensions of the Kuwait Courtyard and Diwaniyya. p. 64. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  14. ↑ ʻAlam-i Nisvāṉ – Volume 2, Issues 1–2. p. 18. Kuwait became an important trading port for import and export of goods from India, Africa and Arabia.
  15. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  16. ↑ 16.0 16.1 Donaldson, Neil (2008). The Postal Agencies in Eastern Arabia and the Gulf. Lulu.com. p. 93. ISBN 9781409209423.
  17. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar. Constancy and Change in Contemporary Kuwait City. p. 68. ISBN 9781109229349.
  18. ↑ Hasan, Mohibbul (2007). Waqai-i manazil-i Rum: Tipu Sultan's mission to Constantinople. Aakar Books. p. 18. ISBN 9788187879565. For owing to Basra's misfortunes, Kuwait and Zubarah became rich.
  19. ↑ Fattah, Hala Mundhir (1997). The Politics of Regional Trade in Iraq, Arabia, and the Gulf, 1745–1900. SUNY Press. p. 114. ISBN 9780791431139.
  20. ↑ Agius, Dionisius A. (2012). Seafaring in the Arabian Gulf and Oman: People of the Dhow. Routledge. p. 48. ISBN 9781136201820.
  21. ↑ Ágoston, Gábor A.; Masters, Bruce Alan (2009). Encyclopedia of the Ottoman Empire. Infobase. p. 321. ISBN 9781438110257. Archived from the original on 13 March 2024. Retrieved 5 April 2023.
  22. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  23. ↑ Crystal, Jill (1995). Oil and Politics in the Gulf: Rulers and Merchants in Kuwait and Qatar (Updated ed.). Cambridge University Press. p. 37. ISBN 9780521466356.
  24. ↑ 24.0 24.1 24.2 Al Sager, Noura, ed. (2014). Acquiring Modernity: Kuwait's Modern Era Between Memory and Forgetting. National Council for Culture, Arts and Letters. p. 7. ISBN 9789990604238.
  25. ↑ 25.0 25.1 Farid, Alia (2014). "Acquiring Modernity: Kuwait at the 14th International Architecture Exhibition". aliafarid.net. Archived from the original on 21 February 2015.
  26. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  27. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  28. ↑ 28.0 28.1 28.2 28.3 "Cultural developments in Kuwait". March 2013. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 16 November 2014.
  29. ↑ 29.0 29.1 "Kuwait Literary Scene A Little Complex". Archived from the original on 29 November 2014. A magazine, Al Arabi, was published in 1958 in Kuwait. It was the most popular magazine in the Arab world. It came out it in all the Arabic countries, and about a quarter million copies were published every month.
  30. ↑ Gunter, Barrie; Dickinson, Roger (6 June 2013). News Media in the Arab World: A Study of 10 Arab and Muslim Countries. Bloomsbury Publishing USA. p. 24. ISBN 9781441102393.
  31. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  32. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City: The Socio-cultural Dimensions of the Kuwait Courtyard and Diwaniyya. p. 64. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  33. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  34. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  35. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City: The Socio-cultural Dimensions of the Kuwait Courtyard and Diwaniyya. p. 64. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  36. ↑ ʻAlam-i Nisvāṉ – Volume 2, Issues 1–2. p. 18. Kuwait became an important trading port for import and export of goods from India, Africa and Arabia.
  37. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  38. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  39. ↑ 39.0 39.1 39.2 39.3 39.4 39.5 39.6 "Frankenstein's Lament in Kuwait". November 2001.
  40. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  41. ↑ 41.0 41.1 Derek Gregory (2004). The Colonial Present: Afghanistan …. Wiley. ISBN 978-1-57718-090-6. Retrieved 28 June 2010.
  42. ↑ "Iraq and Kuwait: 1972, 1990, 1991, 1997". Earthshots: Satellite Images of Environmental Change. Archived from the original on 29 April 2012. Retrieved 14 January 2013.
  43. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  44. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City: The Socio-cultural Dimensions of the Kuwait Courtyard and Diwaniyya. p. 64. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  45. ↑ 45.0 45.1 45.2 "Kuwait". The World Factbook. Central Intelligence Agency. 10 April 2015. Archived from the original on 10 January 2021. Retrieved 24 January 2021.
  46. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  47. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  48. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  49. ↑ "Foreign Trade in Figures". Archived from the original on 26 November 2022. Retrieved 14 May 2021.
  50. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  51. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  52. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  53. ↑ 53.0 53.1 Herbert, Ian; Leclercq, Nicole; Institute, International Theatre (2000). The World of Theatre: An Account of the Theatre Seasons 1996–97, 1997–98 and 1998–99. Taylor & Francis. p. 147. ISBN 9780415238663.
  54. ↑ Mohammad Khalid A. Al-Jassar (2009). Constancy and Change in Contemporary Kuwait City: The Socio-cultural Dimensions of the Kuwait Courtyard and Diwaniyya. p. 64. ISBN 9781109229349. Archived from the original on 5 September 2015.
  55. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  56. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  57. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29
  58. ↑ The World's Cities in 2018. Data Booklet (PDF), United Nations, archived from the original (PDF) on 15 July 2019, retrieved 2021-03-29

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=కువైట్_నగరం&oldid=4716391" నుండి వెలికితీశారు