కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్
కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్ | |
|---|---|
 కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్ | |
| జననం | 19 ఫిబ్రవరి 1845 చంగనాస్సేరి, లక్ష్మీపురం ప్యాలెస్, ట్రావెన్కోర్ |
| మరణం | 22 సెప్టెంబర్ 1914 |
| కలం పేరు | కేరళ కాళిదాసుడు |
| వృత్తి | కవి, అనువాదకుడు |
| భాష | మలయాళం, సంస్కృతం, ఆంగ్లం |
| జాతీయత | భారతీయ (ట్రావెన్కోర్) |
| ప్రసిద్ధ రచనలుs | అభిజ్ఞాన శాకుంతలం (అనువాదం), మయూరసందేశం, విశాఖవిజయం |
| ప్రసిద్ధ పురస్కారాలు | కంపానియన్ ఆఫ్ ది ఆర్డర్ ఆఫ్ ది స్టార్ ఆఫ్ ఇండియా (CSI) |
| దాంపత్యభాగస్వామి | భరణి తిరునాళ్ లక్ష్మీబాయి |
కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్ (19 ఫిబ్రవరి 1845 – 22 సెప్టెంబర్ 1914) దీనిని కేరళ వర్మ వలియ కోయిలతంపురాన్ అని కూడా పిలుస్తారు, ఆయన కేరళ వర్మగా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆయన భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రానికి చెందిన మలయాళ భాషా కవి, అనువాదకుడు. ఆంగ్లం, సంస్కృతంలో సమానంగా రాయగల నైపుణ్యం ఆయనకు ఉంది.[1] ఆయన పరప్పనాడ్ యువరాజు. ఆ దంపతులకు పిల్లలు లేకపోయినప్పటికీ, భవిష్యత్తు ట్రావెన్కోర్ పాలకులకు తండ్రి కావాలని ఉద్దేశించిన అట్టింగల్ సీనియర్ రాణి, ట్రావెన్కోర్ మహారాణి భరణి తిరునాళ్ లక్ష్మీబాయి జీవిత భాగస్వామి, దీనివల్ల లక్ష్మీబాయి మనుమరాళ్లను దత్తత తీసుకోవలసి వచ్చింది. కేరళ వర్మను కేరళ కాళిదాసుడు అని కూడా పిలుస్తారు. ఆయన బావమరిది, కిళిమనూర్ ప్యాలెస్ శాఖకు చెందిన పరప్పనాడ్ యువరాజు, చిత్రకారుడు రాజా రవివర్మకు తన మొదటి ఆయిల్ పెయింట్లను బహుమతిగా ఇచ్చాడు.[2] మరొక పరప్పనాడ్ యువరాజు, ఆయన మేనల్లుడు, వ్యాకరణవేత్త ఏ. ఆర్. రాజరాజ వర్మ, కేరళ పాణినిగా ప్రసిద్ధి చెందారు.
కేరళ వర్మ "19వ శతాబ్దపు కేరళలో ఒక అద్భుతమైన పునరుజ్జీవనోద్యమ వ్యక్తి" అని, తన మాతృభాష సాహిత్యంలో "పాశ్చాత్య ప్రభావాన్ని స్పృహతో, ఉద్దేశపూర్వకంగా గ్రహించి జరుపుకోవడం ప్రారంభించిన ప్రధాన [మలయాళ భాష] రచయితలలో బహుశా మొదటి వ్యక్తి" అని కీర్తించబడ్డారు. కవిత్వం, నాటకం, వచనంలో స్థానిక సంస్కృత అంశాలతో కలిపి ఎంపిక చేసిన పాశ్చాత్య ప్రభావాలను గ్రహించడం ద్వారా మలయాళ సాహిత్యాన్ని పునరుజ్జీవింపజేయాలని ఆయన సమర్థించారు.[1]
జీవితం
[మార్చు]ఆయన 1845 ఫిబ్రవరి 19న (6 కుంభం 1020) పూయం నక్షత్రంలో చంగనాస్సేరిలోని లక్ష్మీపురం ప్యాలెస్లో జన్మించారు. ఆయన తల్లి పూరం నల్ దేవి అంబ తంపురట్టి కాగా తండ్రి కన్నూర్లోని తాలిపరంబలో ఉన్న పెరించెల్లూర్ గ్రామనికి చెందిన చెరియూర్ ముల్లాపల్లి నారాయణన్ నంబూతిరి. 18వ శతాబ్దం చివరలో టిప్పు సుల్తాన్ దండయాత్ర సమయంలో ఆయన కుటుంబం ఉత్తర కేరళలోని మలబార్ ప్రాంతం నుండి పారిపోయి ట్రావెన్కోర్లో ఆశ్రయం పొందింది. ఆ తర్వాత శాంతి నెలకొన్నప్పటికీ, పరప్పనాడ్ రాజకుటుంబం బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం నుండి, అలాగే ట్రావెన్కోర్ ప్రభుత్వం నుండి పెన్షన్ను అంగీకరించడానికి అంగీకరించింది, ఇందులో అనేక శాఖలు మిగిలిపోయాయి, వారిలో ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబంలోని ఇద్దరు అత్యున్నత మహిళలైన అట్టింగల్ సీనియర్, జూనియర్ రాణి (ప్రతి ఒక్కరు ట్రావెన్కోర్ మహారాణి) భవిష్యత్తు జీవిత భాగస్వాములను (ప్రిన్స్ కన్సార్ట్) ఎంపిక చేశారు.
కోయిల్ తంపురాన్ చంగనాస్సేరిలో జన్మించినప్పటికీ, ఆయన కుటుంబం తరువాత హరిపాడుకు మారి అనంతపురం ప్యాలెస్లో స్థిరపడింది. 1859లో అప్పటి ట్రావెన్కోర్ మహారాజు ఉత్రం తిరునాళ్ దత్త పుత్రిక అయిన భరణి తిరునాళ్ లక్ష్మీబాయిని ఆయన వివాహం చేసుకున్నారు. ఆ విధంగా సీనియర్ రాణితో ఆయన వివాహం ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబంతో ఆయనకు సన్నిహిత సంబంధాన్ని ఏర్పరిచింది. అయితే తరువాత ప్యాలెస్ కుట్రలు, మహారాజు ఆయిల్యం తిరునాళ్తో వ్యక్తిగత అసంతృప్తి కారణంగా ఆయన 1875లో హరిపాడు వద్ద బలవంతంగా బంధించబడ్డాడు. ఆ తర్వాత 1880లో మహారాజా విశాఖం తిరునాళ్ ఆయనను విడిపించి తిరిగి తన భార్యతో కలిపారు. విశాఖం తిరునాళ్తో కుమ్మక్కవడం, దివాన్కు లేఖ రాయడం, ఆపై అలాంటి లేఖ రాయలేదని అబద్ధం చెప్పడం వంటి అన్ని ఆరోపణలను అంగీకరిస్తూ ఆయన 1877 జనవరి 26న ఆయిల్యం తిరునాళ్కు క్షమాపణ లేఖ రాశారు. క్రైస్తవ మతం పట్ల ఆకర్షితుడయ్యానని, భాంగ్కు బానిసనయ్యానని కూడా ఆయన అంగీకరించారు.[3] 1885లో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆయనకు కంపానియన్ ఆఫ్ ది ఆర్డర్ ఆఫ్ ది స్టార్ ఆఫ్ ఇండియా అవార్డును ప్రదానం చేసింది. 1901లో ఆయన భార్య రాణి లక్ష్మీబాయి మరణించిన తర్వాత ఆయన మహారాణి సేతు లక్ష్మీబాయితో సహా ట్రావెన్కోర్ సీనియర్, జూనియర్ రాణులు అయిన ఆమె ఇద్దరు మనుమరాళ్లకు సంరక్షకుడిగా నియమించబడ్డారు.
1914 సెప్టెంబరులో జరిగిన ఒక కారు ప్రమాదంలో ఆయన మరణించారు. ఆ సమయంలో భారతదేశంలో కార్లు అరుదుగా ఉండేవి, ఆయన లాంటి ధనవంతుల వద్ద మాత్రమే కార్లు ఉండేవి. మూలాల ప్రకారం, కేరళ వర్మ 'కేరళ పాణిని'గా పిలువబడే మరో గొప్ప పండితుడు, ఆయన మేనల్లుడు, శిష్యుడైన ఏ. ఆర్. రాజరాజ వర్మతో కలిసి వైకోమ్ మహాదేవ ఆలయానికి వెళుతున్నారు. తిరిగి వచ్చే దారిలో ఆయన హరిపాడులోని అనంతపురం ప్యాలెస్లో బస చేశారు. మరుసటి రోజు తిరువనంతపురానికి వెళ్తుండగా ఆయన కారు ప్రమాదానికి గురైంది, రెండు రోజుల తర్వాత ఆయన గాయాలతో మరణించారు. ఇది భారతదేశంలో మొదటి రోడ్డు ప్రమాద సంబంధిత మరణంగా పరిగణించబడింది.[4]
సాహిత్య రచనలు
[మార్చు]భాషాపోషిణి సభ, విద్యా వినోదిని, మలయాళ మనోరమ వంటి పత్రికలతో సహా కేరళలోని ఉత్తర, దక్షిణ ప్రాంతాలలో జరిగిన సాహిత్య ఉద్యమాలతో కేరళ వర్మ సన్నిహిత సంబంధం కలిగి ఉన్నారు.[1]
కాళిదాసు రాసిన శాకుంతలానికి అనువాదమైన ఆయన రచన అభిజ్ఞాన శాకుంతలం (1898) ఆ కాలంలో మలయాళంలో అత్యంత ప్రశంసలు పొందిన కవిత్వ రచనలలో ఒకటి. ఇది సంస్కృత ప్రాచీన గ్రంథాల నుండి మలయాళంలోకి అనేక ఇతర అనువాదాలను ప్రభావితం చేసింది, రంగస్థలంపై విజయం సాధించింది. ఆంగ్లం, సంస్కృతం నుండి మలయాళంలోకి ఆ తర్వాత వెల్లువెత్తిన అనువాదాలు 19వ శతాబ్దం చివరిలో, 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మలయాళ సాహిత్యంలో ఒక ముఖ్యమైన లక్షణం.[1]
కాళిదాసు మేఘదూతం తరహాలో ఆయన మయూరసందేశం (1894[1]) కూడా రాశారు. ఈ పద్యంలో ఆయన తిరువనంతపురంలో ఉన్న తన భార్య మహారాణికి తన సందేశాలను పంపడానికి హరిపాడు ఆలయ నెమళ్లను ఉపయోగించాడు. ఆయన ప్రసిద్ధ రచన విశాఖవిజయం విశాఖం తిరునాళ్ ఆయనను విడుదల చేసిన తర్వాత వ్రాయబడింది.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Paniker, Ayyappa, "Modern Malayalam Literature" chapter in George, K. M., editor, ' 'Modern Indian Literature, an Anthology' ', pp 231, 236 published by Sahitya Akademi, 1992, retrieved 10 January 2009
- ↑ Sreedhara Menon, A. Cultural Heritage of Kerala. p. 199.
- ↑ Pillai, Manu S, ed. (2013), "Valiya Koil Thampuran", The Ivory Throne: Chronicles of the House of Travancore, Harper Collins, p. 67
- ↑ "India's first motor vehicle accident led to the death of a Kerala prince in 1914". @mathrubhumi (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 2025-05-24.
- వేలు పిళ్లై రాసిన ట్రావెన్కోర్ స్టేట్ మాన్యువల్
- పూవత్తూర్ రామకృష్ణ పిళ్లై రాసిన విశాఖవిజయం- ఎ స్టడీ