కేరళ వాస్తుశిల్పం
కేరళ వాస్తుశిల్పం అనేది భారతీయ రాష్ట్రమైన కేరళలో, కర్ణాటకలోని తులు నాడు ప్రాంతంలోని కొన్ని భాగాలలో కనిపించే ఒక వాస్తుశిల్ప శైలి. కేరళ నిర్మాణ శైలిలో నైరుతి భారతదేశంలో ఉద్భవించిన ఒక ప్రత్యేకమైన మతపరమైన పుణ్యక్షేత్ర వాస్తుశిల్పం ఉంది, ఇది దక్షిణ భారతదేశంలోని ఇతర ప్రాంతాలలో గమనించిన ద్రావిడ వాస్తుశిల్పం నుండి కొద్దిగా భిన్నంగా ఉంటుంది. కేరళ వాస్తుశిల్పం భారతీయ వేద వాస్తుశిల్ప సంప్రదాయం నుండి ఉద్భవించింది, ప్రాచీన గ్రంథాలైన వాస్తు శాస్త్రంలో పేర్కొన్న మూడు ఆలయ శైలులలో ఒకటైన ద్రావిడ వాస్తుశిల్పంలో ఒక భాగంగా ఏర్పడింది. తంత్రసముచ్చయ, తచ్చు శాస్త్రం, మనుష్యాలయ చంద్రిక, శిల్పరత్న అన్నీ కేరళ వాస్తుశిల్పంపై ప్రభావం చూపిన వాస్తుశిల్ప గ్రంథాలు. గృహ వాస్తుశిల్పానికి అంకితమైన మనుష్యాలయ చంద్రిక మూలాలు కేరళలో ఉన్నాయి. మలబార్ తీరంలో తీరప్రాంత వాణిజ్య చరిత్ర కారణంగా ఇస్లామిక్ వాస్తుశిల్పం, క్రైస్తవ వాస్తుశిల్పం స్వదేశీ కేరళ వాస్తుశిల్ప శైలులతో సామరస్యంగా కలిసిపోతాయి.[1]
మూలాలు
[మార్చు]కేరళ వాస్తుశిల్పం ప్రాంతీయ వ్యక్తీకరణ బహుళ భౌగోళిక, వాతావరణ, చారిత్రక అంశాల ఫలితం. భౌగోళికంగా, కేరళ తూర్పున ఎత్తైన పశ్చిమ కనుమలకు, పశ్చిమాన విశాలమైన అరేబియా సముద్రానికి మధ్య ఉన్న ఒక ఇరుకైన తీరప్రాంతం. రుతుపవనాల వర్షాలు, అధిక సగటు ఉష్ణోగ్రత కారణంగా ఈ ప్రాంతంలో వృక్షసంపద, వన్యప్రాణులు సమృద్ధిగా ఉన్నాయి. మానవ నివాసం సారవంతమైన లోతట్టు ప్రాంతాలలో దట్టంగా కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది, ప్రతికూలమైన ఎత్తైన ప్రాంతాల వైపు తక్కువగా ఉంటుంది. భారీ వర్షాల వల్ల సరస్సులు, నదులు, బ్యాక్ వాటర్స్, మడుగుల రూపంలో పెద్ద నీటి వనరులు ఏర్పడ్డాయి. ఈ వాతావరణ కారకాలు ఈ ప్రాంత నిర్మాణ శైలిని గణనీయంగా ప్రభావితం చేస్తాయి: తడి పరిస్థితులు, భారీ తేమ, కఠినమైన వేసవిని ఎదుర్కోవడానికి భవనాలు రూపొందించబడ్డాయి.[2]
ప్రారంభ గ్రంథాలు
[మార్చు]తచ్చు శాస్త్రం (వడ్రంగి శాస్త్రం), వాస్తు శాస్త్రం, మానసార, మయమత వంటి గ్రంథాలతో పాటు ప్రారంభ సాంప్రదాయ కేరళ వాస్తుశిల్పం రూపకల్పన, భావనలను వివరించింది. మధ్యయుగ కాలం నుండి సాంప్రదాయ కేరళ వాస్తుశిల్పం వాస్తుశిల్ప మాన్యువల్స్ కోసం తన స్వంత శాఖను సృష్టించింది: ముఖ్యంగా తంత్ర సముచ్చయం, మనుష్యాలయ-చంద్రిక, శిల్పరత్న. ఈ వాస్తు, వడ్రంగి (తచ్చు) గ్రంథాలు కేరళ వాస్తుశిల్పాన్ని ప్రభావితం చేశాయి.[3][4][5]
కలప కీళ్ల పద్ధతులు
[మార్చు]సాంప్రదాయ కేరళ వాస్తుశిల్పం మేకులు ఉపయోగించకుండా చెక్క జాయినరీ (కీళ్ల) పద్ధతులతో నిర్మించబడింది. వడ్రంగులు అనేక సాంప్రదాయ జాయినరీ పద్ధతులను ఉపయోగిస్తారు, వాటిలో కొన్ని; పదవిలని, అర్ధపాణి సంధి, మొంటయం, కూడం, అరకుడుమ, మకర కుడుమ, స్తంభ, నెట్టి కుడుము, కక్కవాయ తదితరాలు. కొన్ని కీళ్లలో జాయింట్లను బిగించడానికి చెక్కతో చేసిన కీల (చీల)ను ఉపయోగిస్తారు, ఈ జాయింట్ గాలి చొరబడని విధంగా, నీరు చొరబడని విధంగా ఉంటుంది. ఈ పద్ధతి కీలను తొలగించడం ద్వారా నిర్మాణాన్ని సులభంగా విడదీయడానికి కూడా సహాయపడుతుంది, అవసరమైనప్పుడు నిర్మాణాన్ని మళ్లీ సమీకరించవచ్చు.[4][6]
చరిత్ర
[మార్చు]చరిత్రపూర్వ యుగం
[మార్చు]కేరళ స్థానం సామాజిక అభివృద్ధిని, పరోక్షంగా నిర్మాణ శైలిని ప్రభావితం చేసింది. ప్రాచీన కాలంలో అరేబియా సముద్రం, కనుమలు ప్రోటో-ద్రావిడుల ఒంటరి సంస్కృతి పరిణామంపై ప్రభావం చూపిన అభేద్యమైన అడ్డంకులను ఏర్పరిచాయి. వాయనాడ్లోని ఎడక్కల్ గుహలలోని రాతి శిల్పాలు క్రీ.పూ 6000 నాటి నియోలిథిక్ యుగానికి చెందినవి.[7][8] క్రీ.పూ 1000 నాటి మెగాలిత్ రాతి నిర్మాణాలు కేరళలో మిగిలి ఉన్న తొలి ఆధారాలు. వీటిని రెండు రకాలుగా వర్గీకరించవచ్చు: రాతి సమాధి గదులు, మెగాలిత్లు.[9]
రాతి సమాధి గదులు సాధారణంగా త్రిస్సూర్ జిల్లాలోని పోర్కుళం వంటి మధ్య కేరళ లేటరైట్ మండలాల్లో ఉన్నాయి. సమాధులు సుమారుగా దీర్ఘచతురస్రాకారంలో ఉంటాయి, తూర్పున ఒక దీర్ఘచతురస్రాకార ప్రాంగణంతో ఒకే లేదా బహుళ-పడక గదులు ఉంటాయి, ఇక్కడి నుండి మెట్లు భూస్థాయికి పెరుగుతాయి. మరొక రకమైన శ్మశానవాటికలో నాలుగు పలకలను అంచులపై ఉంచి ఐదవ పలకను కప్పు రాయిగా ఉపయోగిస్తారు. ఇలాంటి డాల్మెన్లను రాతి వృత్తంతో సూచిస్తారు. సమాధి కుండలను కప్పి ఉంచే గుంటల కోసం ఉపయోగించే హ్యాండిల్ లేని తాటి ఆకు గొడుగులను పోలి ఉండే గొడుగు రాళ్లు (కుడక్కల్) మెగాలిత్లలో ఉన్నాయి. ఇతర రెండు రకాల మెగాలిత్లు, టోపీ-రాళ్లు (తోప్పిక్కల్), పులచిక్కల్ ఎటువంటి ఖనన అనుబంధాలను కలిగి ఉండవు, వాటికి బదులుగా స్మారక రాళ్లుగా కనిపిస్తాయి.
ఈ మెగాలిత్లు నిర్దిష్ట నిర్మాణ ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉండవు, కానీ అవి శ్మశానవాటికల ప్రదేశాలలో స్మారక చిహ్నాలను నిర్మించే ఆదిమ జాతుల ఆచారాన్ని తెలియజేస్తాయి. ఈ ప్రదేశాలు తరువాత తెగల వార్షిక సమావేశ మైదానాలుగా మారాయి, పూర్వీకుల ఆరాధనకు సంబంధించిన క్షుద్ర దేవాలయాలకు దారితీశాయి. ఈ సందర్భాలలో తండ్రి ఆరాధన ఆచారం కనిపిస్తున్నప్పటికీ, గ్రామాల రక్షక దేవతలు ఎల్లప్పుడూ స్త్రీ రూపంలో ఉండేవారు, బహిరంగ తోటలలో (కావు) పూజలు అందుకునేవారు. ఈ హైపెత్రల్ దేవాలయాలలో చెట్లు, మాతృ దేవతల రాతి చిహ్నాలు, ఇతర సహజమైన లేదా యానిమిస్టిక్ చిత్రాలు ఆరాధన వస్తువులుగా ఉండేవి. కావులలోని జానపద కళలు, ఆచారాలు, చెట్ల ఆరాధన, సర్పాలు, మాతృ చిత్రాలలో ఈ ప్రారంభ సంస్కృతి కొనసాగింపు కనిపిస్తుంది.
హిందూ, జైన, బౌద్ధ కేరళ వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]ద్రావిడ వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]
నైరుతి కేరళలో కనిపించే ద్రావిడ వాస్తుశిల్పం చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది. చాలా పెద్ద దేవాలయాలు అరుదుగా ఉంటాయి, పైకి చొచ్చుకువచ్చే ఈవ్స్ ఉన్న వాలు పైకప్పులు నిర్మాణ రూపురేఖలను ఆధిపత్యం చేస్తాయి, తరచుగా ఇవి అనేక అంచెలుగా అమర్చబడి ఉంటాయి. బెంగాల్ మాదిరిగానే, ఇది భారీ రుతుపవన వర్షపాతానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది. కలప సూపర్స్ట్రక్చర్ కింద సాధారణంగా అధిష్ఠాన అని పిలువబడే గ్రానైట్ రాతి కోర్ ఉంటుంది.[10]
కేరళలో జైన స్మారక చిహ్నాలు ఎక్కువ సంఖ్యలో ఉన్నాయి. వాటిలో నాగర్కోయిల్ సమీపంలోని చిత్రాల్ జైన గుహ, పెరుంబవూరు సమీపంలోని కల్లిల్ వద్ద ఉన్న రాతి దేవాలయం, పాలక్కాడ్ సమీపంలోని ఆలత్తూరులో, సుల్తాన్బత్తెరి వద్ద ఉన్న నిర్మాణ దేవాలయాల అవశేషాలు ఉన్నాయి. జైనమేడు జైన దేవాలయం 15వ శతాబ్దానికి చెందిన జైన దేవాలయం, ఇది పాలక్కాడ్ కేంద్రం నుండి 3 కి.మీ దూరంలో ఉన్న జైనమేడులో ఉంది.[11] ఈ ప్రదేశాల నుండి మహావీరుడు, పార్శ్వనాథుడు, ఇతర తీర్థంకరుల కేరళ జైన, ద్రావిడ శిల్పాలు లభించాయి. ఇది క్రీ.శ 1522 వరకు జైన దేవాలయంగా ఉండి, అప్పట్లో హిందూ దేవాలయంగా ప్రతిష్ఠించబడింది.[12] సుల్తాన్ బత్తెరిలో గణపతి వట్టం అని పిలువబడే జైన బస్తీ (జైన దేవాలయం) అవశేషాలు కూడా ఉన్నాయి, ఇది పూర్తిగా గ్రానైట్తో నిర్మించిన క్లోయిస్టర్డ్ దేవాలయానికి ఒక ఉదాహరణ.
తోరణం అనేది పాలిసేడ్ లోపల ఉన్న ముఖద్వారం, ఇది విలక్కుమాడం నిలువు, క్షితిజ సమాంతర నిర్మాణాలలో కనిపిస్తుంది. అత్యంత ఆదిమ రూపంలో, ఈ నిర్మాణం చెట్లను ప్రతిష్ఠించే హైపెత్రల్ దేవాలయాలలో, తరువాత పుణ్యక్షేత్రాల వెలుపలి గోడలపై కనిపిస్తుంది. హిందూ దేవాలయ శైలీకృత అభివృద్ధితో, ఈ రకమైన పాలిసేడ్ పుణ్యక్షేత్ర నిర్మాణం (శ్రీకోవిల్) నుండి తీసివేయబడి ఆలయ ప్రాంగణం (చుట్టంబళం) వెలుపల ఒక ప్రత్యేక భవనంగా తీసుకోబడింది.
మొదటి శతాబ్దం నాటికి చేర రాజులు ప్రస్తుత కేరళ మొత్తాన్ని, తులు నాడు, కొడగులోని కొన్ని భాగాలను, కొంగు భూములను (ప్రస్తుత సేలం, కోయంబత్తూరు ప్రాంతాలు) పరిపాలించారని తొలి తమిళ సంగం సాహిత్యం చెబుతోంది. ఈ భూభాగానికి ఏకకాలంలో కుటుంబంలోని వివిధ వంశాలు నిర్వహించే బహుళ రాజధానులు ఉన్నాయి, దీని ప్రధాన రాజధాని వంచి, ఇది కొడుంగల్లూర్ సమీపంలోని తిరువంచికుళం ఆలయంతో ముడిపడి ఉంది. ఈ సమయంలో, కేరళ ప్రాంతంలోని రెండు అంచులు రెండు వేలిర్ కుటుంబాలచే నిర్వహించబడ్డాయి; దక్షిణ భాగాన్ని తిరువనంతపురానికి చెందిన ఆయ్ ముఖ్యులు, ఉత్తర భాగాలను ఎళిల్మలైకి చెందిన నన్నన్లు నిర్వహించారు. నన్నన్ వంశం తిరువనంతపురం ప్రాంతంలో ఉద్భవించిన ఆయ్ శాఖ, వారిద్దరూ చేర (కొన్నిసార్లు పాండ్యులు, చోళులు, పల్లవులు) ఆధిపత్యం క్రింద ప్రతినిధులుగా (లేదా సామంతులుగా) ఉండేవారు.
వివిధ సంస్కృతులు, మతపరమైన తత్వాల కలయిక కేరళ దేవాలయాల నిర్మాణ శైలులను అభివృద్ధి చేసింది. ఇది పెద్ద సంఖ్యలో దేవాలయాల నిర్మాణ అభివృద్ధికి, పునర్నిర్మాణానికి దోహదపడింది. చేర రాజుల పతనం తరువాత, కేరళ అంతటా అనేక చిన్న రాజ్యాలు అభివృద్ధి చెందాయి. పదిహేనవ శతాబ్దం నాటికి, కేరళ విస్తృతంగా నలుగురు ప్రధాన ముఖ్యుల ఆధిపత్యంలో ఉంది - దక్షిణాన వేనాడు పాలకులు, మధ్యలో కొచ్చి మహారాజులు, ఉత్తరాన కోజికోడ్ జామోరిన్లు, సుదూర ఉత్తరాన కోలతిరి రాజులు. వీరు నిర్మాణ కార్యకలాపాలను పోషించిన పాలకులు. ఈ కాలంలోనే కేరళ వాస్తుశిల్పం తన స్వంత విలక్షణమైన శైలిని ఏర్పరచుకోవడం ప్రారంభించింది. స్థానికంగా లభించే వస్తువులను ఉపయోగించి, కేరళ వాతావరణ పరిస్థితులకు అనుగుణంగా ద్రావిడ హస్తకళా నైపుణ్యాలు, బౌద్ధ భవనాల ప్రత్యేక రూపాలు, వేద కాలపు డిజైన్ భావనలు, హిందూ ఆగమ పద్ధతుల కానానికల్ సిద్ధాంతాలను పొందుపరిచే ప్రాంతీయ నిర్మాణ లక్షణం అభివృద్ధి చెందింది.
ఈ కాలంలోనే నిర్మాణ నిర్మాణం సిద్ధాంతం, అభ్యాసంపై గ్రంథాలు కూడా సంకలనం చేయబడ్డాయి. ఈ సంకలనాలు నేటికీ కొనసాగుతున్న సజీవ సంప్రదాయం శాస్త్రీయ గ్రంథాలను ఏర్పరుస్తాయి. నాలుగు ముఖ్యమైన పుస్తకాలు: ఆలయ వాస్తుశిల్పాన్ని కవర్ చేసే చెన్నస్ నారాయణన్ నంబూద్రి రాసిన తంత్రసముచ్చయం, శ్రీకుమార రాసిన శిల్పిరత్నం; గృహ వాస్తుశిల్పాన్ని కవర్ చేసే వాస్తువిద్య (అజ్ఞాత), తిరుమంగళతు శ్రీ నీలకంఠన్ రాసిన మనుష్యాలయ చంద్రిక. సంస్కృతం, మణిప్రవాళం, శుద్ధి చేయబడిన మలయాళంలో పై గ్రంథాల ఆధారంగా రూపొందించిన అనేక చిన్న రచనలు కేరళలో హస్తకళాకారులు, ఈ రంగంలోని నిపుణులతో ప్రాచుర్యం పొందాయి.
మౌర్య సామ్రాజ్యం సామంతు రాజ్యాలలో ఒకటిగా కేరళ ప్రస్తావించబడింది. కేరళ సరిహద్దులను దాటి తమ ఆరామాలను స్థాపించిన మొదటి ఉత్తర భారతీయ సమూహాలు బౌద్ధులు, జైనులు కావచ్చు. ఈ మత సమూహాలు తమ విశ్వాసాన్ని ఆచరించగలిగారు, పుణ్యక్షేత్రాలు, విహారాలను నిర్మించడానికి స్థానిక రాజుల నుండి ప్రోత్సాహాన్ని పొందారు. దాదాపు ఎనిమిది శతాబ్దాల పాటు, బౌద్ధమతం, జైనమతం కేరళలో ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలుగా సహజీవనం చేశాయి, ఈ ప్రాంతం సామాజిక, నిర్మాణ అభివృద్ధికి తోడ్పడ్డాయి.
కూర్పు, నిర్మాణం
[మార్చు]
కేరళ వాస్తుశిల్పాన్ని పనితీరు ఆధారంగా స్థూలంగా రెండు విభిన్న సమూహాలుగా విభజించవచ్చు: మతపరమైన వాస్తుశిల్పం, గృహ వాస్తుశిల్పం. ప్రతిదీ విభిన్న డిజైన్ సూత్రాల ద్వారా మార్గనిర్దేశం చేయబడుతుంది. మతపరమైన వాస్తుశిల్పం ప్రధానంగా హిందూ దేవాలయాలు, కొన్ని చర్చిలు, మసీదులకు సంబంధించినది. గృహ వాస్తుశిల్పం చాలా నివాస గృహాలకు సంబంధించినది, అనేక విభిన్న శైలులలో వస్తుంది; భూస్వాముల రాజభవనాలు, పెద్ద భవనాలు సామాన్యుల ఇళ్ల నుండి భిన్నంగా ఉంటాయి, మత వర్గాల మధ్య కూడా స్పష్టమైన తేడాలు ఉన్నాయి.
కూర్పు
[మార్చు]ప్రాథమిక అంశాలు సాధారణంగా అన్ని నిర్మాణాలలో ఒకేలా ఉంటాయి. బేస్ మోడల్ సాధారణంగా ఫంక్షనల్ కారణాల వల్ల పక్కటెముకల పైకప్పుతో కూడిన సాదా వృత్తాకార, చతురస్రాకార లేదా దీర్ఘచతురస్రాకార ఆకారాన్ని కలిగి ఉంటుంది. భవనం గోడలను రక్షించడానికి, భారీ రుతుపవనాలను తట్టుకోవడానికి నిర్మించిన పొడవైన, నిటారుగా వాలుగా ఉన్న పైకప్పు కేరళ వాస్తుశిల్పంలో ఒక విలక్షణమైన దృశ్య రూపం. ఈ పైకప్పు సాధారణంగా టైల్స్ లేదా తాటి ఆకుల చిక్కుబడ్డ చిట్టడవితో వేయబడుతుంది, హార్డ్ వుడ్, కలపతో చేసిన ఫ్రేమ్పై మద్దతు ఇస్తుంది. ఉష్ణమండల వాతావరణంలో తేమ, కీటకాల నుండి రక్షణ కోసం భూమికి పైన ఎత్తబడిన స్తంభాలపై నిర్మించిన గోడల పైభాగంలో రూఫ్ ఫ్రేమ్లు నిర్మాణాత్మకంగా మద్దతు ఇస్తాయి. కేరళలో సమృద్ధిగా లభించే కలపను ఉపయోగించి కూడా తరచుగా గోడలను నిర్మిస్తారు. ఈ నిర్మాణాలు రెండు చివర్లలో ముఖప్పు గేబుల్ కిటికీలను కలిగి ఉంటాయి, పైకప్పు నివాసయోగ్యమైన గదులలో విలీనం చేయబడినప్పుడు ఇవి అటకపై వెంటిలేషన్ను అందిస్తాయి.
వాస్తు నమ్మక వ్యవస్థ వాస్తుశిల్ప శైలులను అభివృద్ధి చేయడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది. భూమిపై నిర్మించిన ప్రతి నిర్మాణానికి దాని స్వంత జీవితం ఉంటుందని, దాని పరిసరాల ద్వారా ఆకృతి చేయబడిన ఆత్మ, వ్యక్తిత్వాన్ని కలిగి ఉంటుందని ప్రాథమిక నమ్మకం. కలప సులభంగా అందుబాటులో ఉండటం, ఎక్కువగా ఉపయోగించబడటం వల్ల కేరళ స్వదేశీంగా తచ్చు శాస్త్రం ('వడ్రంగి శాస్త్రం') అభివృద్ధి చేసింది. తచ్చు భావన కలప జీవ రూపం నుండి తీసుకోబడినందున, నిర్మాణానికి ఉపయోగించినప్పుడు కలపకు దాని స్వంత జీవితం ఉంటుందని నొక్కి చెబుతుంది, ఇది దాని పరిసరాలతో, దానిలో నివసించే ప్రజలతో సామరస్యంగా సంశ్లేషణ చేయబడాలి. ఈ ఆలోచన కొచ్చి నిర్మాణాన్ని కలుపుతుంది.
సామగ్రి
[మార్చు]కేరళలో నిర్మాణానికి అందుబాటులో ఉన్న సహజ నిర్మాణ వస్తువులు రాయి, కలప, మట్టి, తాటి ఆకులు. గ్రానైట్ బలమైన, మన్నికైన నిర్మాణ సామగ్రి; అయితే దాని లభ్యత ఎక్కువగా ఎత్తైన ప్రాంతాలకు మాత్రమే పరిమితం చేయబడింది, ఇతర ప్రాంతాలలో అరుదుగా ఉంటుంది. ఈ కారణంగా, కఠినమైన రాయిని తవ్వడం, డ్రెస్సింగ్ చేయడం, చెక్కడం కోసం అవసరమైన నైపుణ్యాలు కేరళలో అరుదు. మరోవైపు, లేటరైట్ అత్యంత సమృద్ధిగా ఉన్న రాయి, చాలా మండలాల్లో బయటపడే శిలలుగా కనిపిస్తుంది. తక్కువ లోతులో లభించే మృదువైన లేటరైట్ను సులభంగా కత్తిరించి, డ్రెస్సింగ్ చేసి భవన నిర్మాణ బ్లాక్లుగా ఉపయోగించవచ్చు. ఇది వాతావరణ గాలికి గురికావడం వల్ల బలంగా, మరింత మన్నికగా మారే అరుదైన స్థానిక రాయి. లేటరైట్ బ్లాక్లు షెల్ సున్నం మోర్టార్స్లో బంధించబడతాయి, ఇది సాంప్రదాయ భవనాలలో క్లాసిక్ బైండింగ్ పదార్థం. కూరగాయల రసాల మిశ్రమాలను ఉపయోగించి సున్నం మోర్టార్ బలం, పనితీరును మెరుగుపరచవచ్చు. ఇటువంటి సుసంపన్నమైన మోర్టార్లను ప్లాస్టరింగ్ కోసం ఉపయోగిస్తారు లేదా కుడ్యచిత్రం పెయింటింగ్, తక్కువ-ఉపశమన పనికి ఆధారంగా పనిచేస్తాయి. వెదురు నుండి టేకు వరకు కేరళలో అనేక రకాల్లో సమృద్ధిగా లభించే కలప ప్రాథమిక నిర్మాణ సామగ్రి. కలప నైపుణ్యంతో కూడిన ఎంపిక, ఖచ్చితమైన జాయినరీ, కళాత్మక అసెంబ్లీ, నిలువు వరుసలు, గోడలు, రూఫ్ ఫ్రేమ్ల కోసం చెక్క పనిని సున్నితంగా చెక్కడం కేరళ వాస్తుశిల్పం ప్రత్యేక లక్షణాలుగా పరిగణించవచ్చు. గోడల నిర్మాణం, కలప అంతస్తులను నింపడం, పగ్ మిల్తో కలిపిన తర్వాత ఇటుకలు, పలకలను తయారు చేయడానికి మట్టిని అనేక రూపాల్లో ఉపయోగిస్తారు. పైకప్పులు వేయడానికి, విభజన గోడలను చేయడానికి తాటి ఆకులు, వరి గడ్డి, వెదురును ఉపయోగిస్తారు.
సామగ్రి పరిమితుల కారణంగా, కేరళ వాస్తుశిల్పంలో మిశ్రమ నిర్మాణ విధానం అభివృద్ధి చేయబడింది. దేవాలయాలు వంటి ముఖ్యమైన భవనాలలో కూడా రాతిపని ప్లింత్కు మాత్రమే పరిమితం చేయబడింది. గోడలకు లేటరైట్ ఉపయోగించబడింది. కలప పైకప్పు నిర్మాణాలు చాలా భవనాలకు తాటి ఆకుల పూతతో, అరుదైన సందర్భాల్లో రాజభవనాలు లేదా దేవాలయాల కోసం పలకలతో కప్పబడి ఉంటాయి. లేటరైట్ గోడల వెలుపలి భాగం అలాగే ఉంచబడింది లేదా కుడ్యచిత్ర పెయింటింగ్కు ఆధారంగా సున్నం మోర్టార్తో ప్లాస్టర్ చేయబడింది. రాతిని చెక్కడం ప్రధానంగా ప్లింత్ భాగంలో (అధిష్టానాలు) క్షితిజ సమాంతర బ్యాండ్లలో అచ్చు ఆకారాన్ని తీసుకుంది, అయితే కలప చెక్కడం అన్ని అంశాలను కవర్ చేస్తుంది - స్తంభాలు, కిరణాలు, పైకప్పు, రాఫ్టర్లు, సపోర్టింగ్ బ్రాకెట్లు. కేరళ కుడ్యచిత్రాలు గోధుమ రంగు తక్కువ ఛాయలలో తడి గోడలపై కూరగాయల రంగులతో కూడిన పెయింటింగ్స్. అందుబాటులో ఉన్న ముడి పదార్థాలను స్వదేశీంగా స్వీకరించడం, నిర్మాణ వ్యక్తీకరణ కోసం మన్నికైన మాధ్యమాలుగా వాటిని మార్చడం ఈ విధంగా కేరళ శైలి ఆధిపత్య లక్షణంగా మారింది.
మతపరమైన వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]దేవాలయ వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]
ఇతర భారతీయ ప్రాంతాలతో పోలిస్తే, కేరళ రాష్ట్రంలో అనేక రకాల నిర్మాణాలతో పెద్ద సంఖ్యలో హిందూ దేవాలయాలు (దాదాపు 3000) ఉన్నాయి. కేరళ దేవాలయాలు రెండు ఆలయ నిర్మాణ సిద్ధాంతాలకు అనుగుణంగా అభివృద్ధి చెందాయి: తంత్ర-సముచయం, శిల్పరత్నం. మొదటిది సానుకూల శక్తి ప్రవహించేలా, ప్రతికూల శక్తి నిర్మాణంలో చిక్కుకోకుండా శక్తి ప్రవాహాలను నియంత్రించే నిర్మాణాలను అభివృద్ధి చేస్తుంది; ప్రతి చెక్కబడిన నిర్మాణానికి దాని స్వంత జీవితం, వ్యక్తిత్వం ఉండేలా రాతి, కలప వాస్తుశిల్పాన్ని అభివృద్ధి చేయడంలో రెండవది వ్యవహరిస్తుంది.
కేరళ ఆలయ వాస్తుశిల్పం ముఖ్యమైన సాంకేతిక లక్షణం డైమెన్షనల్ స్టాండర్డైజేషన్ను ఉపయోగించే నిర్మాణ సాంకేతికత. ఆలయ ప్రణాళిక కేంద్రకం గర్భగుడి కణాన్ని కలిగి ఉన్న మందిరం. ఈ కణం వెడల్పు డైమెన్షనల్ సిస్టమ్ ప్రాథమిక మాడ్యూల్. ప్రణాళిక కూర్పులో, మందిరం వెడల్పు, దాని చుట్టూ ఉన్న బహిరంగ ప్రదేశం, చుట్టుపక్కల నిర్మాణాల స్థానం, పరిమాణాలు అన్నీ ప్రామాణిక మాడ్యూల్కు సంబంధించినవి. నిలువు కూర్పులో, ఈ డైమెన్షనల్ కో-ఆర్డినేషన్ స్తంభాలు, వాల్ ప్లేట్లు, రాఫ్టర్ల పరిమాణం వంటి నిమిషం నిర్మాణ వివరాల వరకు తీసుకువెళుతుంది. అనుపాత వ్యవస్థ కానానికల్ నియమాలు గ్రంథాలలో ఇవ్వబడ్డాయి, నైపుణ్యం కలిగిన హస్తకళాకారులచే భద్రపరచబడ్డాయి. ఈ అనుపాత వ్యవస్థ భౌగోళిక పంపిణీ, నిర్మాణ స్థాయితో సంబంధం లేకుండా నిర్మాణ శైలిలో ఏకరూపతను నిర్ధారించింది.
మూలాలు
[మార్చు]
- ↑ A Handbook of Kerala (in ఇంగ్లీష్). International School of Dravidian Linguistics. 2000. pp. 218–221. ISBN 978-81-85692-27-2.
- ↑ Centre, UNESCO World Heritage. "Western Ghats". UNESCO World Heritage Centre (in ఇంగ్లీష్). ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2023-10-31.
- ↑ Philip, Boney. "Traditional Kerala Architecture".
- 1 2 K.P, Sheeja (15 January 2014). "An Investigation on the Use of Timber in Temples of Central Travancore in Kerala". Shodhganga. University of Kerala. hdl:10603/110647. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 15 January 2014.
- ↑ "Study On Wooden Joineries in Central Kerala". Scribd (in ఇంగ్లీష్).
- ↑ "Study On Wooden Joineries in Central Kerala". Scribd (in ఇంగ్లీష్).
- ↑ Kapoor, Subodh (2002). The Indian Encyclopaedia. Cosmo Publications. p. 2184. ISBN 978-8-17755-257-7.
- ↑ "Wayanad". Government of Kerala. the original నుండి 28 May 2021 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 12 November 2015.
- ↑ Arora, Udai Prakash & Singh, A. K. (1999). Currents in Indian History, Art, and Archaeology. Anamika Publishers & Distributors. pp. 118, 123. ISBN 978-8-1-86565-44-5.
- ↑ Art, Indian Society of Oriental (1974). Journal of the Indian Society of Oriental Art (in ఇంగ్లీష్). Indian Society of Oriental Art. p. 27.
The vast majority of temples in Kerala have only granite structure upto the adhiṣṭhāna level.
- ↑ "15th-century Jain temple in Kerala to be reopened". The Times of India. 12 May 2013. ఒరిజినల్ నుండి 15 June 2013 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 20 July 2013.
- ↑ B.S. Baliga. (1995) Madras District Gazetteers: Kanniyakumari District. Superintendent, Govt. Press.