కోట్పులి
కోట్పులి నాయనార్ | |
|---|---|
| జననం | నాట్టియాట్టంకుడి, చోళ రాజ్యం (ప్రస్తుత తంజావూరు జిల్లా, తమిళనాడు) |
| ఇతర పేర్లు | కోట్పులి, కోట్పులియార్ |
| వృత్తి | చోళ సైన్యంలో సర్వసైన్యాధ్యక్షుడు |
| పేరుపడ్డది | శైవం (నాయనార్లు) |
| Title | 63 మంది నాయనార్లలో 57వ వారు |
కోట్పులి (కోట్పులియార్ లేదా కోట్పులి నాయనార్ అని కూడా పిలుస్తారు) శైవంలో పూజలందుకునే ఒక నాయనార్ సాధువు. 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ఇతను సాధారణంగా యాభై ఏడవ స్థానంలో ఉంటాడు.[1]
జీవితం
[మార్చు]కోట్పులి నాయనార్ జీవితం సేక్కిజార్ (12వ శతాబ్దం) రచించిన పెరియ పురాణంలో వర్ణించబడింది, ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్ర.[2] ఇతను అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) సమకాలికుడిగా వర్ణించబడ్డాడు. "కోట్పులి" అనే పేరుకు "క్రూరమైన పులి" అని అర్థం.[3]
కోట్పులి నాయనార్ చోళ రాజ్యంలోని నాట్టియాట్టంకుడిలో జన్మించాడు. అతని స్వస్థలం ప్రస్తుతం భారత రాష్ట్రమైన తమిళనాడులోని తంజావూరు జిల్లాలో తిరునాట్టియాట్టంగుడి (నాట్టియాట్టంకుడి) గా పిలువబడుతోంది. వ్యవసాయ భూ యజమానుల సామాజిక వర్గానికి చెందిన చోళియ వెల్లాళర్ కుటుంబంలో జన్మించాడు.[4] ఇతను శైవ మత ఆరాధ్య దైవమైన శివుని గొప్ప భక్తుడు, చోళ సైన్యానికి సర్వసైన్యాధ్యక్షుడు. కాలక్రమేణా ఇతను సంపన్నుడయ్యాడు, తన సంపదను శివాలయాలలో బియ్యం "కొండల"ను దానం చేయడానికి ఉపయోగించాడు, వీటిని దేవునికి నైవేద్యం (ఆహార సమర్పణలు) సిద్ధం చేయడానికి ఉపయోగించేవారు. ఇతను తన సేవలను చాలా సంవత్సరాలు కొనసాగించాడు. ఒకసారి సైనిక విధులకు పిలుపు వచ్చినప్పుడు, తన ఇంట్లో బియ్యం కుప్పలను నిల్వ చేశాడు, తాను లేనప్పుడు వాటిని నైవేద్యం కోసం ఉపయోగించాలని సూచించాడు. ఈ ఆదేశాలను తన బంధువులందరికీ వ్యక్తిగతంగా తెలియజేశాడు.[3][5]
నాట్టియాట్టంకుడిలో కరువు వచ్చింది. కోట్పులి కుటుంబ సభ్యులు తమను తాము రక్షించుకోవడానికి ఆ బియ్యాన్ని వినియోగించారు. కోట్పులి యుద్ధంలో గెలిచి చోళ రాజు నుండి అనేక బహుమతులతో తిరిగి వచ్చాడు. తన బంధువులు చేసిన పనిని తెలుసుకుని వారిని శిక్షించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. తన విజయ వేడుక కోసం బంధువులందరినీ తన ఇంటికి ఆహ్వానించాడు. బంధువులు తప్పించుకోకుండా తన భవనాల తలుపులు మూసివేయాలని ఆదేశించాడు, ఒక సేవకుడిని కాపలా ఉంచాడు. వారు చేసిన తప్పుకు కోట్పులి తన తల్లిదండ్రులను, సోదరులను, భార్యలను చంపాడు. బియ్యం తినని, కోట్పులి కుటుంబానికి ఆఖరి వారసుడైన ఒక శిశువు ప్రాణాలను విడిచిపెట్టాలని ఆ సేవకుడు యజమానిని అభ్యర్థించాడు. బియ్యం తిన్న మహిళ రొమ్ము పాలు తాగాడనే కారణంతో కోట్పులి ఆ పసికందును కూడా చంపేశాడు. ఈ హత్యలకు అసలు కారణం ఏమిటంటే, వారి గత జన్మలలో అతని బంధువులు కుట్ర పన్ని, ఆ కుటుంబ పెద్ద అపారమైన సంపదను వారసత్వంగా పొందడానికి అతన్ని చంపారు, ఆ విధంగా వారి కర్మ కూడా అదే విధంగా చంపబడాలని నిర్దేశించింది. అయితే, దీనిని చూసిన పార్వతీ దేవి భూమిపైకి వచ్చి, వారు తనకు, శివునికి తీవ్రమైన శైవ భక్తులు కావడంతో వారి గాయాలను నయం చేయడం ద్వారా వారిలో ప్రతి ఒక్కరినీ బతికించింది. ఇతని తీవ్రమైన భక్తికి సంతోషించిన శివుడు కోట్పులి ముందు ప్రత్యక్షమై ఆశీర్వదించాడు. తాను, గతంలో ఊచకోత కోయబడిన తన బంధువులతో పాటు శివత్వాన్ని (ఆత్మ శివునితో విలీనం కావడం, ఏకం కావడం), ఆపై మోక్షాన్ని (విముక్తి) పొందడానికి అనుమతించబడతాడని కోట్పులికి తెలియజేశాడు, కోట్పులిని తన నివాసమైన కైలాసానికి తీసుకువెళ్లాడు.[3][5] దేవుని పట్ల భక్తి మిగతా అన్నింటికంటే గొప్పదిగా ఉండాలనేది ఈ కథలోని సందేశం.[6]
కోట్పులి తన ఇద్దరు కుమార్తెలైన సింకటి, వన్నపకైలను సుందరార్కు ఇచ్చాడని, వారిని అతను పెంపుడు తండ్రిగా పెంచాడని చెబుతారు.[7]
స్మరణ
[మార్చు]
నాయనార్ సాధువుల గీతమైన తిరుతొండ తొగైలో సుందరార్ కోట్పులి నాయనార్ను కీర్తించాడు. ఇతను "ప్రభువు"గా, ఈటెను ధరించిన వాడిగా వర్ణించబడ్డాడు.[7]
కోట్పులికి నాట్టియాట్టంకుడిలోని శివాలయంతో ప్రత్యేక అనుబంధం ఉంది, ఆ ఆలయంలో కూడా ఇతనిని పూజిస్తారు.[8] నాట్టియాట్టంకుడిలో పూజలందుకునే శివునికి రాసిన గీతంలో సుందరార్ చివరి పద్యం కోట్పులికి అంకితం ఇచ్చాడు. సింకటి తండ్రి కోట్పులి, ఆ ఆలయానికి సేవ చేస్తున్నట్లుగా వర్ణించబడ్డాడు. ఇతను కోటిరన్ అనగా "పటకారు లేదా దవడల వంటివాడు" గా వర్ణించబడ్డాడు, యుద్ధంలో శత్రు రాజులను ఓడించాడు.[7]
చంద్రుడు జ్యేష్టా నక్షత్రంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు తమిళ నెల అయిన ఆడి (ఆషాఢం) లో కోట్పులిని పూజిస్తారు. కిరీటాన్ని ధరించి, చేతులు జోడించి (అంజలి ముద్ర చూడండి), తన చేతి వంపులో కత్తిని పట్టుకుని ఉన్నట్లుగా ఇతను చిత్రీకరించబడ్డాడు. 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా ఇతనికి సామూహిక పూజలు జరుగుతాయి. తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో వీరి విగ్రహాలు, ఇతని పనులకు సంబంధించిన సంక్షిప్త వివరాలు కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వీరి ప్రతిమలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Roshen Dalal (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 281. ISBN 978-0-14-341421-6.
- ↑ "The Puranam of Kotpuli Nayanar". T N Ramachandran. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 16 December 2014.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 Hiltebeitel, Alf (1989). Criminal Gods and Demon Devotees: Essays on the Guardians of Popular Hinduism. SUNY Press. pp. 377–9. ISBN 978-0-88706-982-6.
- ↑ Subramanian, K. A. (2018). Periya Puranam. Sri Ramakrishna Math. p. PT558.
- ↑ 5.0 5.1 Swami Sivananda (1999). Sixty-three Nayanar Saints (4 ed.). Sivanandanagar: The Divine Life Society.
- ↑ James G. Lochtefeld (2002). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: N-Z. The Rosen Publishing Group. p. 509. ISBN 978-0-8239-3180-4.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 Poems to Śiva: The Hymns of the Tamil Saints. Motilal Banarsidass. 1991. pp. 229, 231, 302, 332, 335. ISBN 978-81-208-0784-6.
- ↑ P. V. Jagadisa Ayyar (1982). South Indian Shrines: Illustrated. Asian Educational Services. p. 254. ISBN 978-81-206-0151-2.