కౌంటర్ పాయింట్
సంగీత సిద్ధాంతంలో, కౌంటర్‌పాయింట్ అనేది రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఏకకాలిక సంగీత పంక్తుల (వాయిస్‌లు అని కూడా పిలుస్తారు) మధ్య ఉన్న సంబంధం, ఇవి శ్రావ్యంగా ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడి ఉంటాయి, అయినప్పటికీ లయ, శ్రావ్యమైన ఆకృతిలో స్వతంత్రంగా ఉంటాయి. [1] ఈ పదం లాటిన్ punctus contra punctum నుండి ఉద్భవించింది అంటే "పాయింట్‌కు పాయింట్", అనగా " నోట్‌కు నోట్ ". కౌంటర్‌పాయింట్ అత్యంత సాధారణంగా యూరోపియన్ శాస్త్రీయ సంప్రదాయంలో గుర్తించబడింది, ఇది పునరుజ్జీవన కాలంలో, సాధారణ అభ్యాస కాలంలో, ముఖ్యంగా బరోక్ కాలంలో బలంగా అభివృద్ధి చెందింది. పాశ్చాత్య బోధనా పద్ధతిలో, కౌంటర్‌పాయింట్‌ను జాతుల వ్యవస్థ ద్వారా బోధిస్తారు.
అనుకరణ కౌంటర్‌పాయింట్, స్వేచ్ఛా కౌంటర్‌పాయింట్‌తో సహా కౌంటర్‌పాయింట్‌లో అనేక విభిన్న రూపాలు ఉన్నాయి. అనుకరణ కౌంటర్‌పాయింట్‌లో, ఒక ప్రధాన శ్రావ్యమైన భావనను వైవిధ్యంతో లేదా వైవిధ్యం లేకుండా వివిధ గాత్ర భాగాలలో పునరావృతం చేయడం జరుగుతుంది. ఫ్రీ కౌంటర్‌పాయింట్‌లో వ్రాసిన కూర్పులు తరచుగా సాంప్రదాయేతర హార్మొనీలు, కార్డ్‌లు, క్రోమాటిసిజం, డిస్సోనెన్స్‌లను కలిగి ఉంటాయి.
సాధారణ సూత్రాలు
[మార్చు]"కౌంటర్‌పాయింట్" అనే పదాన్ని ఒక స్వరాన్ని లేదా మొత్తం కూర్పును సూచించడానికి ఉపయోగించారు. [2] కౌంటర్‌పాయింట్ ప్రధానంగా శ్రావ్యమైన పరస్పర చర్యపై దృష్టి పెడుతుంది—ఆ పరస్పర చర్య ద్వారా ఉత్పన్నమయ్యే శ్రావ్యతలపై ద్వితీయంగా మాత్రమే దృష్టి పెడుతుంది.
గ్వెరినో మజోలా (జననం 1947) ప్రారంభించిన కృషి కౌంటర్‌పాయింట్ సిద్ధాంతానికి గణిత పునాదిని ఇచ్చింది. ముఖ్యంగా, మజోలా నమూనా ఐదవ స్వరాల నిషిద్ధ సమాంతరాలకు, అపస్వర నాల్గవ స్వరానికి ఒక నిర్మాణాత్మక (మానసికమైనది కాదు) పునాదిని ఇస్తుంది. ఆక్టావియో అగస్టిన్ ఈ నమూనాని మైక్రోటోనల్ సందర్భాలకు విస్తరించారు. [3] కౌంటర్‌పాయింట్ అధ్యయనంలో గణిత సూత్రాలను పొందుపరచడానికి ప్రయత్నించిన మరో సిద్ధాంతకర్త సెర్గీ టానీవ్ (1856–1915). స్పినోజా [4] నుండి ప్రేరణ పొంది, టానీవ్ ఒక సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశాడు, ఇది ఆంగ్లం మాట్లాడే సిద్ధాంతకర్తలకు విలోమ కౌంటర్‌పాయింట్‌గా తెలిసిన వాటితో సహా విస్తృత శ్రేణి అధునాతన కాంట్రాపంటల్ దృగ్విషయాలను కవర్ చేస్తుంది, సాధారణీకరిస్తుంది (అతను వాటిని ప్రధానంగా తన స్వంత, ప్రత్యేకంగా నిర్మించిన పరిభాషను ఉపయోగించి వివరిస్తాడు), వాటిని సరళమైన బీజగణిత పద్ధతులకు అనుసంధానించడం ద్వారా.
కౌంటర్‌పాయింట్‌లో, స్వరాల క్రియాత్మక స్వాతంత్ర్యం ప్రధానమైన అంశం. ఈ సూత్రాన్ని ఉల్లంఘించడం వల్ల ప్రత్యేక ప్రభావాలు ఏర్పడతాయి, వీటిని కౌంటర్‌పాయింట్‌లో నివారించవచ్చు. ఆర్గాన్ రిజిస్టర్లలో, కొన్ని విరామ కలయికలు, తీగలు ఒకే కీ ద్వారా సక్రియం చేయబడతాయి, తద్వారా ఒక శ్రావ్యతను వాయించడం సమాంతర స్వర మార్గదర్శకత్వానికి దారితీస్తుంది. ఈ స్వరాలు, వాటి స్వాతంత్ర్యాన్ని కోల్పోయి, ఒకటిగా కలిసిపోతాయి, సమాంతర స్వరసమూహాలు ఒక కొత్త ధ్వని లక్షణంతో ఏక స్వరాలుగా గ్రహించబడతాయి. కౌంటర్‌పాయింట్‌లో, సమాంతర స్వరాలు నిషేధించబడ్డాయి, ఎందుకంటే స్వతంత్ర స్వరాలు అప్పుడప్పుడు అదృశ్యమై కొత్త ధ్వని లక్షణంగా మారినప్పుడు, దీనికి విరుద్ధంగా జరిగినప్పుడు అవి సంగీత నిర్మాణం భిన్నత్వాన్ని ఉల్లంఘిస్తాయి. [5]
అభివృద్ధి
[మార్చు]సంబంధిత స్వరరచన పద్ధతులకు కొన్ని ఉదాహరణలు: రౌండ్ (జానపద సంప్రదాయాలలో సుపరిచితమైనది), కానన్, బహుశా అత్యంత సంక్లిష్టమైన కాంట్రాపంటల్ సంప్రదాయం: ఫ్యూగ్ . ఇవన్నీ అనుకరణ కౌంటర్‌పాయింట్‌కు ఉదాహరణలు.
రిపర్టరీ నుండి ఉదాహరణలు
[మార్చు]శ్రావ్యంగా పరస్పరం ఆధారపడి ఉండి, లయ, స్వర స్వరూపంలో స్వతంత్రంగా ఉండే పాటల స్వరాలకు అనేక ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, " ఫ్రేర్ జాక్వెస్ ", " త్రీ బ్లైండ్ మైస్ " పాటలను కలిపి పాడినప్పుడు అవి శ్రావ్యంగా వినిపిస్తాయి. ఒకే స్వర క్రమాన్ని పంచుకునే అనేక ప్రసిద్ధ పాటలను కౌంటర్‌పాయింట్‌గా కూడా కలిపి పాడవచ్చు. " మై వే ", " లైఫ్ ఆన్ మార్స్? " కలయిక ఒక ప్రసిద్ధ ఉదాహరణ.
జోహన్ సెబాస్టియన్ బాచ్ కౌంటర్‌పాయింట్‌లోని గొప్ప గురువులలో ఒకరిగా గౌరవించబడ్డాడు. ఉదాహరణకు, వెల్-టెంపర్డ్ క్లావియర్ రెండవ పుస్తకంలోని ♯ మైనర్ ఫ్యూగ్ ప్రారంభ అంశంలో సూచించబడిన సామరస్యం, రెండవ స్వరాన్ని జోడించినప్పుడు సూక్ష్మమైన రీతిలో కొత్తగా వినిపిస్తుంది. 5-8 పంక్తులలోని కౌంటర్‌పాయింట్... సబ్జెక్ట్ టోనాలిటీపై ఊహించని వెలుగును ప్రసరింపజేస్తుంది.
జాతుల ప్రతివాదన
[మార్చు]స్పీసీస్ కౌంటర్‌పాయింట్ అనేది ఒక బోధనా సాధనంగా అభివృద్ధి చేయబడింది, దీనిలో విద్యార్థులు పెరుగుతున్న సంక్లిష్టత కలిగిన అనేక "జాతుల" ద్వారా పురోగమిస్తారు, అయితే కాంటస్ ఫిర్మస్ (లాటిన్‌లో "స్థిరమైన శ్రావ్యత") అని పిలువబడే చాలా సరళమైన భాగం స్థిరంగా ఉంటుంది. ఇతర రకాల కౌంటర్‌పాయింట్‌లతో పోలిస్తే స్పీసీస్ కౌంటర్‌పాయింట్ సాధారణంగా స్వరకర్తకు తక్కువ స్వేచ్ఛను అందిస్తుంది, అందువల్ల దీనిని "కఠినమైన" కౌంటర్‌పాయింట్ అని పిలుస్తారు. విద్యార్థి క్రమంగా ఆ సమయంలో ఇవ్వబడిన నియమాల ప్రకారం స్వేచ్ఛా కౌంటర్‌పాయింట్ (అంటే, తక్కువ కఠినంగా పరిమితం చేయబడిన కౌంటర్‌పాయింట్, సాధారణంగా కాంటస్ ఫిర్మస్ లేకుండా) వ్రాయగల సామర్థ్యాన్ని పొందుతాడు. [6] ఈ ఆలోచన కనీసం 1532 నాటిది, ఆ సంవత్సరంలో గియోవన్నీ మారియా లాన్‌ఫ్రాంకో తన స్కింటిల్లే డి మ్యూసికా (బ్రెసియా, 1533)లో ఇలాంటి భావనను వివరించాడు. 16వ శతాబ్దపు వెనీషియన్ సిద్ధాంతకర్త జార్లినో తన ప్రభావవంతమైన 'Le institutioni harmoniche' లో ఈ ఆలోచనను విస్తరించాడు, దీనిని 1619లో లోడోవికో జాకోని తన 'Prattica di musica' లో మొదటిసారిగా క్రోడీకరించిన రూపంలో సమర్పించాడు. తరువాతి సిద్ధాంతకర్తలకు భిన్నంగా, జాకోనీ ఇన్వర్టిబుల్ కౌంటర్‌పాయింట్ వంటి కొన్ని అదనపు కాంట్రాపంటల్ టెక్నిక్‌లను చేర్చారు.
1725లో జోహన్ జోసెఫ్ ఫక్స్ 'గ్రాడస్ యాడ్ పర్నాసమ్' (పర్నాసస్‌కు మెట్లు) అనే గ్రంథాన్ని ప్రచురించారు, అందులో ఆయన ఐదు జాతులను వర్ణించారు:
- నోట్‌కు వ్యతిరేకంగా నోట్;
- ఒకదానికి వ్యతిరేకంగా రెండు నోట్లు;
- ఒకదానికి వ్యతిరేకంగా నాలుగు స్వరాలు;
- నోట్స్ ఒకదానికొకటి ఆఫ్‌సెట్ చేయబడ్డాయి ( సస్పెన్షన్‌లుగా );
- మొదటి నాలుగు జాతులు కలిసి, "విలక్షణమైన" ప్రతిబింబంగా.
తరువాతి కాలంలోని అనేకమంది సిద్ధాంతకర్తలు, తరచుగా నియమాలలో కొన్ని చిన్న, విలక్షణమైన మార్పులు చేస్తూ, ఫక్స్ ప్రాథమిక కృషిని చాలా దగ్గరగా అనుకరించారు. స్వరాల పూర్తిగా సరళమైన నిర్మాణానికి సంబంధించిన ఫక్స్ అనేక నియమాలు సోల్ఫెగ్గియో నుండి ఉద్భవించాయి. సాధారణ ఆచరణ యుగానికి సంబంధించి, కొన్ని శ్రావ్యమైన రూపాల పనితీరును సాధ్యం చేయడానికి స్వర నియమాలలో మార్పులు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. ఈ శ్రావ్యతల కలయిక ప్రాథమిక హార్మోనిక్ నిర్మాణమైన ఫిగర్డ్ బాస్‌ను ఉత్పత్తి చేసింది. [7]
అన్ని జాతులకు సంబంధించిన పరిగణనలు
[మార్చు]ప్రతి జాతిలో, ప్రతి భాగానికి స్వర రచనకు ఈ క్రింది నియమాలు వర్తిస్తాయి:
- చివరి స్వరానికి స్టెప్ ద్వారా చేరుకోవాలి. చివరి స్వరానికి దిగువ నుండి చేరుకుంటే, మైనర్ కీలో (డోరియన్, హైపోడోరియన్, ఏయోలియన్, హైపోఏయోలియన్ ) లీడింగ్ టోన్‌ను పెంచాలి, కానీ ఫ్రిజియన్ లేదా హైపోఫ్రిజియన్ మోడ్‌లో కాదు. అందువల్ల, D పై డోరియన్ మోడ్‌లో, కేడెన్స్ వద్ద C ♯ అవసరం. [8]
- అనుమతించబడిన స్వర విరామాలు పర్ఫెక్ట్ యూనిసన్, ఫోర్త్, ఫిఫ్త్, ఆక్టేవ్, అలాగే మేజర్, మైనర్ సెకండ్, మేజర్, మైనర్ థర్డ్, అసెండింగ్ మైనర్ సిక్స్త్. ఆరోహణ మైనర్ సిక్స్త్ తర్వాత వెంటనే అవరోహణ చలనం అనుసరించాలి.
- ఒకే దిశలో రెండు స్కిప్‌లు రాస్తున్నప్పుడు—ఇది చాలా అరుదుగా మాత్రమే చేయవలసిన పని—రెండవది మొదటిదానికంటే చిన్నదిగా ఉండాలి, మొదటి, మూడవ స్వరాల మధ్య అంతరం అపస్వరంగా ఉండకూడదు. ఆ మూడు స్వరాలు ఒకే ట్రయాడ్‌కు చెందినవై ఉండాలి; ఒకవేళ ఇది సాధ్యం కాకపోతే, అవి ఒక ఆక్టేవ్ కంటే ఎక్కువ పరిధిని ఏర్పరచకూడదు. సాధారణంగా, ఒకే దిశలో రెండు కంటే ఎక్కువ ఖాళీలను వ్రాయవద్దు.
- ఒక దిశలో స్కిప్ రాస్తున్నప్పుడు, ఆ స్కిప్ తర్వాత మరో దిశలో దశలవారీ కదలికతో కొనసాగడం ఉత్తమం.
- మూడు స్వరాలలో ట్రైటోన్ విరామాన్ని (ఉదాహరణకు, ఆరోహణ శ్రావ్యమైన చలనం F–A–B ♮ ) [9] నివారించాలి, అలాగే మూడు స్వరాలలో సెవెంత్ విరామాన్ని కూడా.
- కాంటస్ ఫిర్మస్‌కు వ్యతిరేకంగా ఉండే పంక్తిలో తప్పనిసరిగా ఒక పరాకాష్ట లేదా ఉచ్ఛస్థాయి ఉండాలి. ఇది సాధారణంగా వ్యాయామం మధ్యలో జరుగుతుంది, తప్పనిసరిగా బలమైన లయలో జరగాలి.
- ఒకే దిశలో కదులుతున్న ఒకే గీతలో ఏడవ దాని రూపురేఖలను గీయడం నివారించబడుతుంది.
అన్ని జాతులలో, ఈ క్రింది నియమాలు భాగాల కలయికను నిర్దేశిస్తాయి:
- కౌంటర్‌పాయింట్ తప్పనిసరిగా పర్ఫెక్ట్ కన్సొనెన్స్‌తో ప్రారంభమై, దానితోనే ముగియాలి.
- వ్యతిరేక చలనం ఆధిపత్యం వహించాలి.
- సంపూర్ణ వ్యంజన వ్యంజనాలను ఏటవాలు లేదా వ్యతిరేక చలనం ద్వారా చేరుకోవాలి.
- అసంపూర్ణ వ్యంజన ధ్వనులను ఏ రకమైన కదలికతోనైనా చేరుకోవచ్చు.
- అవసరం అయితే తప్ప, రెండు ప్రక్క ప్రక్క భాగాల మధ్య దశాంశం అంతరం మించకూడదు.
- బేస్ నుండి పైకి నిర్మించండి.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Laitz, Steven G. (2008). The Complete Musician (2nd ed.). New York: Oxford University Press, Inc. p. 96. ISBN 978-0-19-530108-3.
- ↑ Sachs & Dahlhaus 2001.
- ↑ Mozzalo, Guerino (2017). The Topos of Music I: Theory : Geometric Logic, Classification, Harmony, Counterpoint, Motives, Rhythm. New York: Springer International Publishing.
- ↑ Grove, Paul Richard (1999). Sergei Ivanovich Taneev's "Doctrine of the Canon": A translation and commentary. p. 24. Archived from the original on 2024-09-10. Retrieved 2024-09-10.
- ↑ Tangian, Andranick (1993). Artificial Perception and Music Recognition. Lecture Notes in Artificial Intelligence. Vol. 746. Berlin-Heidelberg: Springer. ISBN 978-3-540-57394-4.
- ↑ Jeppesen, Knud (1992) [1939]. Counterpoint: the polyphonic vocal style of the sixteenth century. trans. by Glen Haydon, with a new foreword by Alfred Mann. New York: Dover. ISBN 0-486-27036-X.
- ↑ Jeppesen, Knud (1992) [1939]. Counterpoint: The Polyphonic Vocal Style of the Sixteenth Century. Dover Publications. pp. 3–52. ISBN 978-0486270364.
- ↑ Salzer & Schachter1989, p. [page needed].
- ↑ Arnold, Denis.; Scholes, Percy A. (1983). The New Oxford Companion to Music. Oxford: Oxford University Press. pp. 1877–1958. ISBN 0193113163. OCLC 10096883.