గర్భరక్షాంబిగై ఆలయం
| గర్భరక్షాంబిగై ఆలయం | |
|---|---|
| తిరుక్కరుకావూరు | |
 | |
  తమిళనాడులో స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 10°52′5″N 79°16′32″E / 10.86806°N 79.27556°E |
| దేశం | భారత్ |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | తంజావూరు |
| ప్రదేశం | పాపనాసం |
| సంస్కృతి | |
| దైవం | ముల్లైవననాథర్ (శివుడు) గర్భరక్షాంబిగై (పార్వతి) |
| ముఖ్యమైన పర్వాలు | వైకాసి విశాగం, నవరాత్రి |
| వాస్తుశైలి | |
| నిర్మాణ శైలులు | తమిళ శిల్పకళ |
| శాసనాలు | 31 |
| చరిత్ర, నిర్వహణ | |
| నిర్మించిన తేదీ | 6వ శతాబ్దం |
| వెబ్సైట్ | https://garbarakshambigaitemple.com/ |
గర్భరక్షాంబిగై ఆలయం అనేది భారతదేశం లోని తమిళనాడు రాష్ట్రం, తిరుక్కరుకావూరులో ఉన్న హిందూ దేవాలయం. ఈ ఆలయం శివుడుకు అంకితమైంది.[1] ఈ ఆలయం పాపనాసంకు దక్షిణంగా 7 కి.మీ , కుంభకోణంకు దక్షిణ పడమరగా 20 కి.మీ , సలియమంగళంకు ఉత్తరంగా 10 కి.మీ , తంజావూరుకు ఈశాన్యంగా 20 కి.మీ దూరంలో, వెట్టార్ నది దక్షిణ తీరంలో ఉంది.[2] సమీప రైల్వే స్టేషన్ పాపనాసం రైల్వే స్టేషన్, ఇది ఆలయం నుండి 6.7 కి.మీ దూరంలో ఉంది. తంజావూరు, కుంభకోణాన్ని కలుపుతున్న జాతీయ రహదారి 36కు సమీపంలో (3 కి.మీ) ఉండటంతో రోడ్డు మార్గంలో కూడా సులభంగా చేరుకోవచ్చు. ఈ ఆలయం ద్రావిడ శిల్పకళ శైలిలో నిర్మించబడింది. ఇది 7వ శతాబ్దంలో చోళుల కాలంలో నిర్మించబడినదిగా భావిస్తారు. ఇక్కడ శివుడు ముల్లైవననాథర్గా, ఆయన సతీమణి పార్వతి గర్భరక్షాంబిగైగా పూజింపబడుతున్నారు.
ఈ ఆలయ ప్రధాన దేవతను 7వ శతాబ్దపు తమిళ శైవ కవితా గ్రంథమైన తేవారంలో, నాయనార్లుగా ప్రసిద్ధులైన తమిళ శైవ సంత్ కవులు స్తుతించారు. అందువల్ల ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలంగా గుర్తించబడింది. ఆలయాన్ని చుట్టుముట్టి గ్రానైట్ గోడ నిర్మించబడింది, దాని లోపల అన్ని ఉపాలయాలు ఉన్నాయి. ఆలయానికి ఐదు అంతస్తుల రాజగోపురం ఉంది.
ఈ ఆలయం ప్రతిరోజూ ఉదయం 6 గంటల నుండి మధ్యాహ్నం 1 గంటల వరకు,, సాయంత్రం 4 గంటల నుండి రాత్రి 8 గంటల వరకు తెరిచి ఉంటుంది. ప్రతిరోజూ ఆరు పూజా కార్యక్రమాలు, సంవత్సరానికి మూడు ప్రధాన ఉత్సవాలు నిర్వహించబడతాయి. వీటిలో ముల్లైవననాథర్కు సంబంధించిన వైకాసి విశాగం, అమ్మవారికి సంబంధించిన ఆదిపూరం, నవరాత్రి ఉత్సవాలు ముఖ్యమైనవి. అన్నాభిషేకం, కాంతసష్టి, కార్తికై మహాదీపం, కార్తికై ఆదివారం తీర్థవారి, పంగుని ఉత్తరం వంటి పండుగలు కూడా ఘనంగా నిర్వహించబడతాయి. తమిళ మాసమైన కార్తికై (నవంబర్–డిసెంబర్) నెలలో ప్రతి ఆదివారం శివుడికి 1008 శంఖాలతో అభిషేకం నిర్వహించబడుతుంది.[3]
ఈ ఆలయ నిర్వహణ, పరిపాలన తమిళనాడు ప్రభుత్వంలోని హిందూ మత, ధార్మిక ఎండోమెంట్ బోర్డు ఆధ్వర్యంలో జరుగుతుంది. గర్భరక్షాంబిగై తన భక్తురాలైన వేదికై (ఋషి నైత్రువన్ భార్య) గర్భాన్ని రక్షించిందని విశ్వసిస్తారు.[3] అందువల్ల సంతానప్రాప్తి కోసం ప్రార్థించే భక్తులు ఈ ఆలయాన్ని అధికంగా సందర్శిస్తారు.
పురాణకథ
[మార్చు]
ఈ ప్రాంతాన్ని తిరుకలవూరు, ముల్లైవనం, మాధవీపురం, గర్భపురి అనే పేర్లతో కూడా పిలుస్తారు. ఆలయ వృక్షం మాధవి కావడంతో ఈ ప్రాంతాన్ని మాధవీపురం (ముల్లైవనం) అని పిలుస్తారు. కరు అంటే గర్భం, కా అంటే రక్షించడం, ఊర్ అంటే గ్రామం — గర్భాన్ని దేవత రక్షించిందని నమ్మకం ఉండటంతో ఈ గ్రామానికి తిరుక్కరుకావూరు అనే పేరు వచ్చింది.[2][4]
హిందూ పురాణాల ప్రకారం, నిరుత్తువర్ అనే ఋషి తన భార్య వేదికైతో కలిసి వెన్నార్ నది తీరంలో నివసించేవాడు. ఒక రోజు ఋషి ఇంట్లో లేని సమయంలో, ఆర్తువపాతర్ అనే మరో ఋషి భిక్ష కోరుతూ వారి ఇంటికి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో వేదికై గర్భవతిగా ఉండి, అలసట కారణంగా భోజనం తీసుకురావడానికి ఆలస్యం చేసింది. దీనిని అవమానంగా భావించిన ఆర్తువపాతర్ ఆమెను శపించగా, ఆమె గర్భంలోని శిశువు నశించాడు. వేదికై అమ్మవారిని ప్రార్థించగా, అమ్మవారు గర్భరక్షాంబిగైగా ప్రత్యక్షమై గర్భాన్ని ఒక పాత్రలో రక్షించింది.[5] ఆ శిశువు నిర్ణీత కాలంలో జన్మించి, నైత్రువన్ అని పేరు పెట్టబడింది. అప్పటి నుంచి ఈ ఆలయంలోని ప్రధాన దేవతను సంతానప్రాప్తి కోసం భక్తులు ఆరాధిస్తున్నారు.[6]
చరిత్ర
[మార్చు]ఈ ఆలయంలో చోళుల కాలానికి చెందిన మొత్తం 31 శాసనాలు ఉన్నాయి. ఇవి కోపేరి వర్మన్, రాజరాజ చోళుడు I, రాజేంద్ర చోళుడు I, కులోత్తుంగ చోళుడు పరిపాలన కాలానికి చెందినవిగా గుర్తించబడ్డాయి.[7] ఈ శాసనాలు రాజులు ఆలయానికి చేసిన దానాలు, మంజూరులను వివరిస్తాయి. ఇవి ఆలయ గోడలపై, గర్భగృహంలో, మండపాల్లో కనిపిస్తాయి. ఈ శాసనాలు "దక్షిణ భారత శాసనాలు వాల్యూం III, పార్టు III లో 100, 102, 110 సంఖ్యలుగా నమోదు చేయబడ్డాయి.[7]
పరాంతకుడు I పాలనలోని 21వ సంవత్సరానికి చెందిన ఒక శాసనం, విలయనట్టేవన్ అనే వ్యక్తి ఆలయంలో నెయ్యి దీపాల నిర్వహణ కోసం 1.5 వేలి (సుమారు 6 ఎకరాల భూమి) భూమిని దానం చేసినట్లు పేర్కొంటుంది. అదే రాజు పాలనలోని 20వ సంవత్సరానికి చెందిన మరో శాసనం, తిరుచిత్రంబల ఉదయార్ అనే భక్తుడు ఆలయ వ్యయాలను నిర్వహించేందుకు 13 వేలి (సుమారు 52 ఎకరాల భూమి) దానం చేసినట్లు సూచిస్తుంది. తరువాతి కాలాలలో వివిధ సామ్రాజ్యాల పాలన సమయంలో ఆలయానికి అనేక అదనపు నిర్మాణాలు, అభివృద్ధులు జరిగినట్లు ఆధారాలు ఉన్నాయి.[8] ఈ ఆలయ నిర్వహణ, పరిపాలన తమిళనాడు ప్రభుత్వంలోని హిందూ మత, ధార్మిక ఎండోమెంట్ బోర్డు ఆధ్వర్యంలో జరుగుతుంది.
నిర్మాణకళ
[మార్చు]
తిరుక్కరుకావూరు ఆలయం శివుడుకు అంకితమైంది, ఇది తమిళనాడు, తంజావూరు జిల్లా పరిధిలోని పాపనాసం సమీపంలో ఉంది. సమీప రైల్వే స్టేషన్ పాపనాసంలో ఉండగా, అది ఆలయం నుండి సుమారు 3 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. సమీప విమానాశ్రయం తిరుచిరాపల్లిలో ఉంది. తిరుక్కరుకావూరు గ్రామం వెట్టార్ నది ఒడ్డున ఉంది; ఈ నది కావేరి నదికి ఉపనది.[9]
చెన్నై, తమిళనాడులోని ఉత్తర ప్రాంతాల నుండి వచ్చే వారు ముందుగా కుంభకోణం చేరుకుని, అక్కడి నుండి తిరుక్కరుకావూరుకు చేరుకోవచ్చు. తూర్పు, దక్షిణ తమిళనాడు ప్రాంతాల నుండి వచ్చే వారు ముందుగా తంజావూరు చేరుకొని, అక్కడి నుండి తిరుక్కరుకావూరుకు వెళ్లవచ్చు. ఈ ఆలయం జిల్లాలోని ముఖ్యమైన, అధికంగా సందర్శించబడే ఆలయాలలో ఒకటిగా గుర్తించబడింది.[10]
ఈ ఆలయానికి ఐదు అంతస్తుల రాజగోపురం ఉంది, బయట భాగంలో ఒక ప్రాకారం (మూసివేసిన ఆలయ ప్రాంగణం) ఉంది. ఆలయ విస్తీర్ణం 460 అడుగులు × 284 అడుగులు. తూర్పు దిశగా ముఖమిచ్చిన ప్రధాన గోపురంతో పాటు దక్షిణ దిశగా మరో ప్రవేశ ద్వారం కూడా ఉంది.[2] దక్షిణ భాగంలో ఒక తోట ఉండగా, ఉత్తర భాగంలో వసంత మండపం ఉంది.[2]
ముల్లైవననాథర్ గర్భగృహం రెండవ ప్రాకారంలో ఉంది, అమ్మవారి ఆలయం స్వామి ఆలయానికి సమాంతరంగా ఉంది. స్వామి ముందుభాగంలో నంది విగ్రహం ఉండగా, దాని వెనుక పల్లిపీఠం, ధ్వజస్తంభం ఉన్నాయి.[2] ఆలయంలో నటరాజ మండపం, యాగశాల ఉన్నాయి. నటరాజు, సోమస్కందు, కర్పగ వినాయకుడు, నవగ్రహాలుకు ప్రత్యేక ఉపాలయాలు ఉన్నాయి.[2]
అలాగే సెక్కిజార్, నాల్వర్, సంతానాచార్యార్, దక్షిణామూర్తి, నృత్తివు నాయకర్, అర్ధనారీశ్వరుడు, మహాలక్ష్మి, ఆరుముగం, బ్రహ్మ, దుర్గ, చండికేశ్వరుడులకు ప్రత్యేక ఆలయాలు ఉన్నాయి.[2]
ఈ ఆలయానికి సంబంధించిన నాలుగు జలాశయాలు ఉన్నాయి. శీరకుండం (పార్కులం) అనే ఆలయ కుంట ఆలయానికి ఎదురుగా ఉంది; దీనిలోని నీరు పవిత్ర గోమాత అయిన కామధేను పాల నుండి ఉద్భవించిందని విశ్వసిస్తారు.[11] సత్యకూపం అనే బావి స్వామి, అమ్మవారి ఆలయాల మధ్యలో ఉంది. బ్రహ్మ తీర్థం ఆలయానికి ఈశాన్యంగా ఉన్న కుంట; కార్తికై దివతరై పర్వదినం సందర్భంగా ఈ కుంటలో నటరాజుడికి తీర్థవారి జరుగుతుంది.[11] వృత్త కావేరి అనేది కావేరి నది యొక్క ఒక శాఖ అయిన వెట్టారు (ముల్లివాయ్ అని కూడా పిలుస్తారు); దీని ఒడ్డు ఆలయ ఉత్సవాలకు ముఖ్యమైన ఘట్టంగా ఉపయోగించబడుతుంది.[11] ఆలయ వృక్షమైన ముల్లై చెట్టు, స్వామి ఆలయం, చండికేశ్వర ఆలయం మధ్యలో ఉంది.[11] 2020లో, తమిళనాడు ప్రభుత్వంకు చెందిన హిందూ మత, ధార్మిక ఎండోమెంట్ శాఖ ద్వారా అన్నదానం కోసం ఒక మండపం నిర్మించబడింది.[12]
మతపరమైన ప్రాముఖ్యత
[మార్చు]
ఈ ఆలయం 7వ శతాబ్దానికి చెందిన 12 భాగాల శైవ కాననికల్ గ్రంథమైన తేవారంలో ప్రస్తావించబడింది. ఈ గ్రంథాన్ని తమిళ శైవ సంతులు అయిన అప్పర్, సుందరర్, కంపంతర్ రచించారు. శైవ సంప్రదాయంలో ప్రశంసించబడిన 275 పాడల్ పెట్ర స్థలాలులలో ఈ ఆలయం ఒకటిగా గుర్తించబడింది.[13]
ఈ ఆలయం సెక్కిజార్ రచించిన పెరియ పురాణంలో, ఉమాపతి శివం రచించిన శివ క్షేత్ర శివనామక కలివెంబాలో, రామలింగ అడిగల్ రచించిన విన్నపకళి వెంబాలో కూడా ప్రస్తావించబడింది.[13] అంబలవాణ పండారం రచించిన థలపురాణం, వీరభద్ర స్వామిగళ్ రచించిన నన్మైమలై, రెట్టైమణిమలై, గోవిందస్వామి పిళ్లై రచించిన పతిర్రు పంధతి, అనంతరామ దిక్షితర్ రచించిన వడమొళి శ్లోకాలు, టి.ఎస్. వైతియనాథన్ రచించిన అమ్మన్ తోతిరంగళ్ తమిళ్పట్టు వంటి ధార్మిక గ్రంథాలు ఈ ఆలయంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నాయి.[13]
ఈ ఆలయం అడవుల పేర్లతో ప్రసిద్ధి చెందిన ఐదు పంచ ఆరణ్య స్థలాలలో ఒకటిగా గుర్తించబడింది. ఆరణ్యం అనగా అడవి. తంజావూరు / కుంభకోణం / తిరువారూరు ప్రాంతాలలోని వివిధ అడవుల్లో ఉన్న క్రింది ఐదు ఆలయాలను కలిసి “పంచ ఆరణ్య స్థలాలు”గా పూజిస్తారు. అవి: తిరుక్కరుకావూరులోని ముల్లైవననాథర్ ఆలయం – ముల్లై వనం, అవళివనల్లూరులోని సచ్చినాథర్ ఆలయం – పాదిరి వనం, తిరు అరడైపెరుంపళి (హరిద్వార మంగళం)లోని పాతాళేశ్వరర్ ఆలయం – వన్ని వనం, తిరు ఎరుంపూలై (ఆలంగుడి)లోని ఆపత్సహాయేశ్వరర్ ఆలయం – పూలై వనం, తిరుకొల్లం పుధూరులోని విల్వవనేశ్వరర్ ఆలయం – విల్వ వనం.[14]
ముల్లైవననాథర్కు సంబంధించిన వైకాసి విశాగం, అమ్మవారికి సంబంధించిన ఆదిపూరం, నవరాత్రి ఉత్సవం, అన్నాభిషేకం, కాంతసష్టి, కార్తికై మహాదీపం, కార్తికై ఆదివారం తీర్థవారి, పంగుని ఉత్తరం వంటి పండుగలు ఈ ఆలయంలో ప్రధానంగా జరుపబడతాయి.[7]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Census of India, 1961, Volume 7; Volume 9
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Pillai 2000, pp. 12–16
- ↑ 3.0 3.1 "Sri Garbarakshambigai & Sri Mullaivananathar Temple at Thirukarugavur". Archived from the original on 2024-12-10. Retrieved 2026-01-23.
- ↑ V., Meena (1974). Temples in South India (1st ed.). Kanniyakumari: Harikumar Arts. p. 28.
- ↑ Sundararajan, K.R.; Bithika Mukerji (2003). Hindu spirituality: Postclassical and modern. USA: Cross Road Publishing Company. p. 425. ISBN 81-208-1937-3.
- ↑ "கருவினைக் காத்தருளும் திருக்கருகாவூர் கர்ப்பரட்சாம்பிகை கோவில்". Malaimalar. 1 June 2016. Archived from the original on 11 July 2021. Retrieved 11 July 2021.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 Pillai 2000, pp. 26
- ↑ B. S., Chandrababu; S., Ganeshram; C., Bhavani (2011). History of People and Their Environs: Essays in Honour of Prof. B.S. Chandrababu. Bharathi Puthakalayam. p. 35. ISBN 9789380325910.
- ↑ Karkar, S.C. (2009). The Top Ten Temple Towns of India. Kolkota: Mark Age Publication. p. 81. ISBN 978-81-87952-12-1.
- ↑ "What to see - Thanjavur district attractions". Thanjavur District Administration. Archived from the original on 2013-05-18. Retrieved 2013-07-07.
- ↑ 11.0 11.1 11.2 11.3 Pillai 2000, pp. 17–19
- ↑ "18 EB sub-stations worth Rs 300 crore inaugurated". 8 December 2020. Retrieved 15 August 2021.
- ↑ 13.0 13.1 13.2 Pillai 2000, pp. 23–24
- ↑ "Pancha Aranya Stalams". Shaivam.org. Archived from the original on 25 August 2018. Retrieved 10 July 2021.
సూచనలు
[మార్చు]- Pillai, M. Sivaguru (2000). Mullaivananathar Tirukoil Varalaru (6వ ed.). Thirukoil Veliyeedu.