Jump to content

గ్రీకో-బౌద్ధమతం

వికీపీడియా నుండి
గ్రీకో-బౌద్ధ శైలిలో గౌతమ బుద్ధుడు , 1వ–2వ శతాబ్దం, గాంధార (పెషావర్ బేసిన్, ఆధునిక పాకిస్తాన్).
ఆసియాలో బౌద్ధ విస్తరణ : కుషాన్ యుగంలో మహాయాన బౌద్ధమతం మొదట సిల్క్ రోడ్ ద్వారా చైనా సామ్రాజ్యంలోకి (హాన్ రాజవంశం) ప్రవేశించింది. భూ, సముద్ర " సిల్క్ రోడ్లు" ఒకదానికొకటి అనుసంధానించబడి, పరిపూరకంగా ఉన్నాయి, వీటిని పండితులు "బౌద్ధమతం గొప్ప వృత్తం" అని పిలుస్తారు.[1]

గ్రీకో-బౌద్ధమతం లేదా గ్రీకో-బుద్ధమతం దక్షిణ, మధ్య ఆసియా హెలెనిస్టిక్ కాలం బౌద్ధమతం, దీని ఫలితంగా క్రీ పూ 4వ శతాబ్దం, 5వ శతాబ్దం మధ్య ప్రస్తుత పాకిస్తాన్, ఈశాన్య ఆఫ్ఘనిస్తాన్ కొన్ని ప్రాంతాలలో ఉన్న గాంధార గ్రీకు సాంస్కృతిక సమన్వయవాదం అభివృద్ధి చెందింది.[2][3][4] గ్రీకో-బౌద్ధ కళ స్పష్టమైన హెలెనిస్టిక్ ప్రభావాలను చూపిస్తున్నప్పటికీ, ఎక్కువ మంది పండితులు కళాత్మక రాజ్యానికి మించి గాంధార బౌద్ధమతం గుర్తించదగిన గ్రీకు ప్రభావాన్ని ఊహించరు.[5][6][7][8][9][10]

ప్రాచీన గ్రీస్, బౌద్ధమతం మధ్య సాంస్కృతిక పరస్పర చర్యలు అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ కాలం నుండి భారత ఉపఖండం గ్రీకు దండయాత్రల వరకు ఉన్నాయి. అలెగ్జాండర్ మరణించిన కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, అతని సైన్యాధిపతి సెల్యూకస్ సామ్రాజ్యంలోని తూర్పు ప్రాంతాలు చంద్రగుప్త మౌర్య ఆధ్వర్యంలో మౌర్య సామ్రాజ్యం జరిగిన యుద్ధంలో ఓడిపోయాయి. మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు బౌద్ధమతంలోకి మారాడు. అశోకుని శాసనాలలో నమోదు చేసినట్లుగా తన రాజ్యమంతటా మతాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి సహాయపడ్డాడు. ఆ విధంగా, బౌద్ధమతం సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం వారసుడైన గ్రీకో-బాక్ట్రియన్ రాజ్యానికి చేరుకుంది.

మౌర్య సామ్రాజ్యం పతనం తరువాత, గ్రీకో-బాక్ట్రియన్ రాజ్యం, ఇండో-గ్రీక్ రాజ్యాలు, కుషాన్ సామ్రాజ్యం క్రింద బౌద్ధమతం అభివృద్ధి చెందడం కొనసాగింది. మహాయాన బౌద్ధమతం భారతదేశంలోని గంగా మైదానాల నుండి గాంధార, తరువాత మౌర్య యుగంలో మధ్య ఆసియా వ్యాపించింది, అక్కడ ఇది మధ్య ఆసియాలో బౌద్ధమతం అత్యంత ప్రబలమైన శాఖగా మారింది. తరువాత కుషాను కాలంలో, కనిష్క చక్రవర్తి పాలనలో మహాయాన బౌద్ధమతం సిల్క్ రోడ్ ద్వారా హాన్ రాజవంశం వ్యాపించింది. బౌద్ధ సంప్రదాయం వివరాలకు అనుగుణంగా వారణాసి చెందిన మజ్ఝంతిక అనే సన్యాసిని అశోక చక్రవర్తి ఈ ప్రాంతంలో బౌద్ధమతాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి బాధ్యత వహించాడు. తరువాత, బౌద్ధమతంలోకి మారిన గ్రీకో-బాక్ట్రియన్, ఇండో-గ్రీక్ రాజు మొదటి మెనాండర్, మతం వ్యాప్తికి కూడా మద్దతు ఇచ్చాడు.

చారిత్రక రూపురేఖలు

[మార్చు]
క్రీ.పూ. 100–150లో ఇండో-గ్రీకు రాజ్యాలు[11][12][13][14]

మధ్య ఆసియా, ఉత్తర భారతదేశంలో గ్రీకుల ఉనికి కాలం కళాత్మకంగానే కాకుండా మతపరమైన స్థాయిలో కూడా పరస్పర చర్యకు అవకాశాలను అందించింది.

బాక్ట్రియా & భారతదేశంలో అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ (క్రీ.పూ. 331–325)

[మార్చు]
అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ "విజయ నాణెం", పురాతన భారతదేశంలో అతని ప్రచారాల తరువాత, 322లో బాబిలోన్‌లో ముద్రించబడింది
ఎదురుగా: అలెగ్జాండర్ నైక్ చేత పట్టాభిషేకం చేయబడ్డాడు.
వెనుకకు: అలెగ్జాండర్ తన ఏనుగుపై పోరస్ రాజుపై దాడి చేస్తున్నాడు.
వెండి. బ్రిటిష్ మ్యూజియం.

మధ్య ఆసియా హెలెనిస్టిక్ గ్రీస్ పరిచయం డారియస్ ది గ్రేట్ అతని పర్షియన్ అకేమెనిడ్ సామ్రాజ్యం ఆ ప్రాంతాన్ని జయించిన తరువాత ప్రారంభమైంది. అతను తన వారసులు అనటోలియన్ ద్వీపకల్పాన్ని కూడా స్వాధీనం చేసుకున్నారు, ఆ సమయంలో అనేక గ్రీకు సంస్కృతులు నివసించాయి. వారు తిరుగుబాటు చేసినప్పుడు, ఆ గ్రీకులు తరచుగా పర్షియన్ సామ్రాజ్యం సుదూర ముగింపుకు, ఆ మధ్య ఆసియా ప్రావిన్సులకు మార్చబడటం ద్వారా జాతిపరంగా శుద్ధి చేయబడ్డారు. అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ క్రీస్తుపూర్వం 334లో అకేమెనిడ్ సామ్రాజ్యాన్ని మధ్య ఆసియాలోని మరిన్ని ప్రాంతాలను జయించినప్పుడు, అతను అప్పటికే దాని సామ్రాజ్యం తూర్పు ప్రాంతాలలో స్థాపించబడిన అనేక మంది గ్రీకులను ఎదుర్కొన్నాడు. ఆ తరువాత ఆయన పంజాబ్ (ఐదు నదుల భూమి) లోకి వెళ్ళాడు. హైడాస్పెస్ యుద్ధం తరువాత పోరస్ను ఓడించి, సాట్రాప్‌గా నియమించినప్పుడు అలెగ్జాండర్ సింధు, జీలం నదులను దాటింది. నంద సామ్రాజ్యాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు అలెగ్జాండర్ సైన్యం తిరుగుబాటు చేసి బియాస్ నది వెంట తిరోగమిస్తుంది, తద్వారా పంజాబ్‌ను పూర్తిగా జయించలేకపోయింది.

పర్షియన్ సామ్రాజ్యం వలస వెళ్ళడం వలన, అలెగ్జాండర్ సామ్రాజ్యం తూర్పు ప్రాంతంలో గ్రీకు సంస్కృతి స్థిరపడింది. అతను తన కొత్త భూభాగాలలో అము దర్యా, బాక్ట్రియా ప్రాంతాలలో అనేక నగరాలను స్థాపించాడు, గ్రీకు స్థావరాలు ఖైబర్ పాస్, గాంధార (తక్షశిల & పంజాబ్) వరకు విస్తరించాయి. క్రీస్తుపూర్వం 323 జూన్ 10న అలెగ్జాండర్ మరణం తరువాత, డియాడోచి లేదా "వారసులు" తమ సొంత రాజ్యాలను స్థాపించారు. జనరల్ సెల్యూకస్ అనటోలియా, మధ్య ఆసియా సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించి భారతదేశం వరకు విస్తరించాడు.

చంద్రగుప్త మౌర్య స్థాపించిన మౌర్య సామ్రాజ్యం మొదట నంద సామ్రాజ్యాన్ని జయించింది. అప్పుడు చంద్రగుప్తుడు సెల్యూసిడ్-మౌర్య యుద్ధం సెల్యూసిట్ సామ్రాజ్యాన్ని ఓడించాడు. దీని ఫలితంగా సింధు లోయ, గాంధార మాసిడోనియన్ సత్రపులు మౌర్య సామ్రాజ్యానికి బదిలీ చేయబడ్డారు. ఇంకా, ఒక వివాహ కూటమి అమలు చేయబడింది, ఇది సెల్యూకస్ కుమార్తెను దౌత్య సంబంధాల కోసం చంద్రగుప్తుడి భార్యగా మంజూరు చేసింది. ఈ వివాదం మౌర్య సామ్రాజ్యం నుండి 500 యుద్ధ ఏనుగులను సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యానికి బదిలీ చేయడానికి దారితీసింది, బహుశా కోల్పోయిన ప్రాణాలకు, నష్టాలకు నష్టపరిహారంగా.

మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు అతిపెద్ద భారతీయ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. విధ్వంసక కళింగ యుద్ధం తరువాత, అశోకుడు బౌద్ధమతంలోకి మారాడు. విస్తరణవాద అజెండాను విడిచిపెట్టి, అశోకుడు మానవీయ సంస్కరణను అవలంబిస్తాడు.[15] అశోక శాసనాలలో పేర్కొన్నట్లుగా, చక్రవర్తి తన సామ్రాజ్యం అంతటా ధర్మాన్ని బౌద్ధమతంగా వ్యాప్తి చేశాడు. అశోకుడు తన రాజ్యంలోని గ్రీకు జనాభాతో సహా చాలా మందిని బౌద్ధమతంలోకి మార్చినట్లు పేర్కొన్నాడు:

గ్రీకులు, కాంభోజులు, నభకులు, నభపంకితులు, భోజులు, పిటినికులు, ఆంధ్రులు, పాలిడుల రాజు రాజ్యంలో, ప్రతిచోటా ప్రజలు ధర్మంలో దేవతలకు ప్రియమైనవారి సూచనలను పాటిస్తున్నారు.[16]

శుంగ సామ్రాజ్యం మౌర్యుల పతనం, పడగొట్టడం, సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యంలో బాక్ట్రియా తిరుగుబాటు గ్రీకో-బాక్ట్రియన్ రాజ్యం (ఐడి1) క్రీ. పూ. ఏర్పడటానికి దారితీసింది. వారి ఉత్తరాన, గ్రీకో-బాక్ట్రియన్లు తరువాత ఇండో-గ్రీకు రాజ్యం (క్రీ. పూ. 180-క్రీ. శ. 10) విడిపోయింది. శతాబ్దాల తరువాత, ఈ హెలెనైజ్డ్ ప్రాంతాలను మొదట యుయెజి, తరువాత ఇండో-సిథియన్లు, కుషాన్ సామ్రాజ్యం (క్రీ. శ. 1వ-3వ శతాబ్దాలు) స్వాధీనం చేసుకున్నప్పటికీ, బౌద్ధమతం అక్కడ అభివృద్ధి చెందడం కొనసాగింది.

5వ శతాబ్దం నుండి పెద్ద హిందూ పునరుజ్జీవనం వరకు భారతదేశంలో బౌద్ధమతం శతాబ్దాలుగా ప్రధాన మతంగా ఉండేది, బెంగాల్ వంటి మిగిలిన బలమైన ప్రాంతాలు భారతదేశంపై ఇస్లామిక్ దండయాత్రల సమయంలో చాలావరకు ముగిశాయి.

సాంస్కృతిక పరస్పర చర్య

[మార్చు]

మధ్య ఆసియా, ఉత్తర భారతదేశంలో గ్రీకు ఉనికి పొడవు కళాత్మకంగానే కాకుండా మతపరమైన స్థాయిలో కూడా పరస్పర చర్యకు అవకాశాలను అందించింది.

అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ ఇన్ బాక్ట్రియా అండ్ ఇండియా (క్రీ.పూ. 331–325)

[మార్చు]

అలెగ్జాండర్ బాక్ట్రియా, గాంధారాలపై దాడి చేసినప్పుడు, ఈ ప్రాంతాలు అప్పటికే శ్రమణ ప్రభావంలో ఉండి ఉండవచ్చు, బహుశా బౌద్ధులు, జైనులు కావచ్చు. పాలి కానన్ భద్రపరచబడిన ఒక పురాణం ప్రకారం, బాక్ట్రియాలోని కంసభోగాకు చెందిన ఇద్దరు వ్యాపారి సోదరులు తపస్సు, భల్లిక గౌతమ బుద్ధుడిని సందర్శించి ఆయన శిష్యులు అయ్యారు. వారు ఇంటికి తిరిగి వచ్చి బుద్ధుని బోధనను వ్యాప్తి చేశారని పురాణం పేర్కొంది.[17] క్రీ పూ 326 లో అలెగ్జాండర్ భారతదేశంలోని ఉత్తర ప్రాంతాన్ని జయించాడు. టాక్సిల్స్ అని పిలువబడే తక్షశిల రాజు అంభి, తన ప్రముఖ బౌద్ధ కేంద్రమైన తన నగరాన్ని అలెగ్జాండర్కు అప్పగించాడు. అలెగ్జాండర్ పంజాబ్‌లోని పౌరవస్ రాజు పోరస్‌తో క్రీస్తుపూర్వం 326లో యుద్ధం చేశాడు.

మౌర్య సామ్రాజ్యం (క్రీ.పూ. 322–183)

[మార్చు]

తరువాత మౌర్య సామ్రాజ్యం సెల్యూసిడ్-మౌర్య యుద్ధం వారసుడైన సెల్యూసిద్ సామ్రాజ్యాన్ని ఓడించింది. దీని ఫలితంగా అకేమెనిడ్, మాసిడోనియన్, సెల్యూసిడియన్ భాగమైన సింధు లోయ, గాంధార సత్రపులు మౌర్య సామ్రాజ్యానికి బదిలీ చేయబడ్డారు. అయితే, సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం అతని గ్రీకో-ఇరానియన్ పొరుగువారితో సంబంధాలు కొనసాగించబడ్డాయి. మొదటి సెలూకస్ నికేటర్ చక్రవర్తి శాంతి ఒప్పందంలో భాగంగా వైవాహిక ఒప్పందానికి వచ్చాడు, చరిత్రకారుడు మెగాస్తనీస్ వంటి అనేక మంది గ్రీకులు మౌర్య ఆస్థానంలో నివసించారు.[18]

చంద్రగుప్తుడి మనవడు అశోకుడు బౌద్ధ విశ్వాసాన్ని స్వీకరించి, తెరవాడ బౌద్ధమతం సాంప్రదాయ పాలి సిద్ధాంతం ప్రకారం గొప్ప మతమార్పిడి చేసేవాడు అయ్యాడు, మానవులకు, జంతువులకు అహింసను నొక్కి చెప్పాడు (అహింసా & సాధారణ ప్రజల జీవితాన్ని నియంత్రించే సాధారణ సూత్రాలు).

అశోకుని శాసనాల ప్రకారం, వాటిలో కొన్ని గ్రీకులో, కొన్ని అకేమెనిడ్స్ అధికారిక భాష అయిన అరామిక్ భాషలో వ్రాయబడ్డాయి, అతను ఆసియాలోని గ్రీకు భూములకు, మధ్యధరా వరకు బౌద్ధ ప్రతినిధులను పంపాడు.[19] శాసనాలు హెలెనిస్టిక్ కాలం ప్రతి పాలకుడి పేరును పేర్కొన్నాయి:

ధర్మం ఇక్కడ, సరిహద్దులలో,  ఆరు వందల యోజనాల (4,000 మైళ్ళు) దూరంలో, గ్రీకు రాజు ఆంటియోకోస్ ( ఆంటియోగా) పరిపాలిస్తున్న చోట, అక్కడకు మించి టోలెమి (తురామాయ), ఆంటిగోనోస్ (ఆంటికిని), మాగస్ (మకా), అలెగ్జాండర్ (అలికాసు[న]దార) అనే నలుగురు రాజులు పరిపాలిస్తున్న చోట, అదేవిధంగా దక్షిణాన చోళులు, పాండ్యులు,  తామ్రపర్ణి వరకు విజయం సాధించారు.[20]

అశోకుడు తన రాజ్యంలోని గ్రీకు జనాభాను బౌద్ధమతంలోకి మార్చుకున్నానని కూడా పేర్కొన్నాడు:

గ్రీకులు, కాంభోజులు, నభకులు, నభపంకితులు, భోజులు, పిటినికులు, ఆంధ్రులు, పాలిడుల రాజు రాజ్యంలో, ప్రతిచోటా ప్రజలు ధర్మంలో దేవతలకు ప్రియమైనవారి సూచనలను పాటిస్తున్నారు.

చివరగా, ప్రసిద్ధ ధర్మరక్షిత వంటి అశోకుని దూతల్లో కొందరు, బౌద్ధ మతమార్పిడిలో చురుకుగా ఉన్న ప్రముఖ గ్రీకు (యోన) బౌద్ధ సన్యాసులుగా పాలీ మూలాలలో వర్ణించబడ్డారు (మహావంశ, XII).[21][22]

మౌర్య సామ్రాజ్య రాజధాని పాటలీపుత్రలో కనుగొనబడిన హెలెనిస్టిక్ పాటలీపుత్ర రాజధాని, క్రీస్తుపూర్వం 3వ శతాబ్దానికి చెందినది.

బాక్ట్రియాలో గ్రీకు ఉనికి (క్రీ.పూ. 325–125)

[మార్చు]
గ్రీకో -బాక్ట్రియన్ నగరం ఐ-ఖానౌమ్ ( c.  300–145 BC) పురాతన భారతదేశం గుమ్మంలో ఉంది

అలెగ్జాండర్ బాక్ట్రియాలో అనేక నగరాలను (ఐ-ఖనౌమ్ & బాగ్రామ్ వంటివి) స్థాపించాడు, సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం, గ్రీకో-బాక్ట్రియన్ రాజ్యం క్రింద రెండు శతాబ్దాలకు పైగా కొనసాగే పరిపాలనను, ఎల్లప్పుడూ భారత భూభాగంతో ప్రత్యక్ష సంబంధంలో ఉంచాడు. గ్రీకులు మౌర్య సామ్రాజ్యం ఆస్థానానికి రాయబారులను పంపారు, చంద్రగుప్తుడు మౌర్య ఆధ్వర్యంలో చరిత్రకారుడు మెగాస్థనీస్, తరువాత భారతీయుల నాగరికత గురించి విస్తృతంగా నివేదించిన అతని కుమారుడు బిందుసార ఆధ్వర్యంలో డీమాకస్ వంటి వారిని పంపారు. మెగాస్తనీస్ భారతీయ మతాలపై వివరణాత్మక నివేదికలను పంపాడు, ఇవి శతాబ్దాలుగా సాంప్రదాయ ప్రపంచవ్యాప్తంగా పంపిణీ చేయబడ్డాయి, ఉటంకించబడ్డాయి: [23]

మెగస్తనీస్ తత్వవేత్తలను వేరే విధంగా విభజిస్తాడు, వారు రెండు రకాలు అని చెబుతాడు, వాటిలో ఒకదాన్ని అతను బ్రాచ్‌మేన్స్ అని, మరొకటి సర్మాన్స్ అని పిలుస్తాడు..   స్ట్రాబో XV. 1. 58-60

భారతదేశంలో మౌర్య సామ్రాజ్య పాలనలో గ్రీకో-బాక్ట్రియన్లు బలమైన హెలెనిస్టిక్ సంస్కృతిని భారతదేశం ద్వారం వద్ద కొనసాగించారు, దీనికి ఉదాహరణ ఐ-ఖనౌమ్ పురావస్తు ప్రదేశం. క్రీస్తుపూర్వం 180 లో శుంగ సామ్రాజ్యం మౌర్య సామ్రాజ్యాన్ని పడగొట్టినప్పుడు, గ్రీకో-బాక్ట్రియన్లు భారతదేశానికి విస్తరించారు, అక్కడ వారు ఇండో-గ్రీక్ రాజ్యాన్ని స్థాపించారు, దీని కింద బౌద్ధమతం వృద్ధి చెందింది.

ఇండో-గ్రీకు రాజ్యం & బౌద్ధమతం (క్రీ.పూ. 180 – క్రీ.శ. 10)

[మార్చు]

ఉత్తర భారతదేశం ఇండో-గ్రీకు రాజ్యం, ఇది సుమారుగా అలెగ్జాండ్రియా ఎస్కేట్ చుట్టూ కేంద్రీకృతమై ఉంది. వారు క్రీ. శ. 10 వరకు ఉత్తర భారత భూభాగంలోని వివిధ ప్రాంతాలను నియంత్రించారు. ఇండో-గ్రీకు రాజుల ఆధ్వర్యంలో బౌద్ధమతం అభివృద్ధి చెందింది, మౌర్యులను పడగొట్టిన శుంగాలు (ఐడి1) బిసి మతపరమైన వేధింపుల నుండి బౌద్ధ విశ్వాసాన్ని రక్షించడానికి భారతదేశం మీద వారి దండయాత్ర ఉద్దేశించబడింది అని సూచించబడింది. జరమనోచెగాస్ ఒక శ్రమణ (బహుశా, కానీ తప్పనిసరిగా బౌద్ధుడు కాదు, స్ట్రాబో, కాసియస్ డియో, డమాస్కస్‌కు చెందిన నికోలస్ వంటి పురాతన చరిత్రకారుల ప్రకారం, అగస్టస్ (14 AD) రోమన్ సామ్రాజ్యాన్ని పాలిస్తుండగా, ఆంటియోచ్, ఏథెన్స్ ప్రయాణించారు.[24][25]

నాణేలు

[మార్చు]

ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నుండి మధ్య భారతదేశం వరకు కనుగొనబడిన ఇండో-గ్రీకు రాజు మొదటి మెనాండర్ (r. 160-135 BC) నాణేలు ముందు భాగంలో గ్రీకు భాషలో "రక్షకుని రాజు మెనాండర్" అనే శాసనం ఉంది. మెనాండర్ తరువాత అనేక ఇండో-గ్రీకు రాజులు, మొదటి జోయిలోస్, మొదటి స్ట్రాటో, రెండవ హెలియోక్లెస్, థియోఫిలోస్, ప్యుకోలోస్, రెండవ మెనాండర్, ఆర్చెబియస్ వారి నాణేలపై "మహారాజా ధర్మికా" (సాహిత్యపరంగా "ధర్మ రాజు") అనే బిరుదును ఖరోష్ఠిలో వ్రాసారు.

మెనాండర్ I, మెనాండర్ II కొన్ని నాణేలు ఎనిమిది-స్పోక్డ్ చక్రం బౌద్ధ చిహ్నాన్ని కలిగి ఉన్నాయి, ఇది విజయం గ్రీకు చిహ్నాలతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది, విజయం అరచేతి లేదా నైక్ దేవత అందజేసిన విజయ పుష్పగుచ్ఛం. మిలింద పన్హా ప్రకారం, అతని పాలన ముగింపులో మొదటి మెనాండర్ బౌద్ధ అర్హత్ అయ్యాడు, ఈ వాస్తవాన్ని ప్లూటార్క్ కూడా ప్రతిధ్వనించారు, అతను తన అవశేషాలు పంచుకున్నాయని, ప్రతిష్ఠించబడ్డాయని వివరించాడు.[26][27]

ఇండో-గ్రీకు నాణేలలో ఏనుగు సర్వవ్యాప్త చిహ్నం కూడా బౌద్ధమతంతో ముడిపడి ఉండవచ్చు, ఇది యాంటియాల్సిడాస్, మెనాండర్ II నాణేల మధ్య సమాంతరంగా సూచించబడింది, ఇక్కడ యాంటియాల్సిడా నాణేలలోని ఏనుగు జ్యూస్, నైక్లతో అదే సంబంధాన్ని కలిగి ఉంది. క్రీ. శ. 1వ శతాబ్దంలో జొరాస్ట్రియన్ ఇండో-పార్థియన్ రాజ్యం ఉత్తర భారతదేశంపై దాడి చేసినప్పుడు, వారు ఇండో-గ్రీకు నాణేల ప్రతీకవాదంలో ఎక్కువ భాగాన్ని స్వీకరించారు, కానీ ఏనుగును ఎప్పుడూ ఉపయోగించకుండా ఉండిపోయారు, దాని అర్థం కేవలం భౌగోళికం కాదని సూచిస్తుంది.

చివరగా, మొదటి మెనాండర్ పాలన తరువాత, అమింటాస్ నికటోర్, నిసియాస్, ప్యూకోలాస్, హెర్మియస్, హిప్పోస్ట్రాటోస్, మెనాండర్ II వంటి అనేక ఇండో-గ్రీక్ పాలకులు తమను లేదా వారి గ్రీకు దేవతలను కుడి చేతితో బౌద్ధ వితర్క ముద్ర (బొటనవేలు & సూచిక కలిసి, ఇతర వేళ్లతో విస్తరించారు) బౌద్ధమతంలో బుద్ధుని బోధన ప్రసారాన్ని సూచిస్తుంది.

నగరాలు

[మార్చు]

టోలెమీ ప్రకారం, గ్రీకు నగరాలను ఉత్తర భారతదేశం గ్రీకో-బాక్ట్రియన్లు స్థాపించారు. మెనాండర్ తన రాజధానిని సాగలా (ఆధునిక సియాల్కోట్, పంజాబ్, పాకిస్తాన్) స్థాపించాడు, ఇది వికసించే బౌద్ధ సంస్కృతి కేంద్రాలలో ఒకటి.[28] డెమెట్రియస్ నిర్మించిన, మెనాండర్ పునర్నిర్మించిన ఒక పెద్ద గ్రీకు నగరం తక్షశిల సమీపంలోని సిర్కాప్ పురావస్తు ప్రదేశంలో తవ్వబడింది, ఇక్కడ బౌద్ధ స్థూపాలు హిందూ, గ్రీకు దేవాలయాలతో పక్కపక్కనే నిలబడి ఉన్నాయి, ఇది మతపరమైన సహనం, సమన్వయాన్ని సూచిస్తుంది.

లేఖనాలు

[మార్చు]
ధర్మచక్రం, తాటి చెట్టుతో కూడిన మెనాండర్ I (r. 160–135 BC) నాణెం

ఈ కాలంలో గ్రీకు, బౌద్ధ ఆలోచనల మధ్య ప్రత్యక్ష మతపరమైన పరస్పర చర్యకు ఆధారాలు మిలింద పన్హా లేదా "క్వశ్చన్స్ ఆఫ్ మెనాండర్", ఇది మొదటి మెనాండర్, బౌద్ధ సన్యాసి నాగసేన మధ్య జరిగిన ప్లాటోనిక్ శైలి పాలి భాషా ఉపన్యాసం.

మహావంశ, 29వ అధ్యాయం, మెనాండర్ పాలనలో, మహాధర్మరక్షిత అనే గ్రీకు థెరా (ఎల్దర్ సన్యాసి) 30,000 మంది బౌద్ధ సన్యాసులను "గ్రీకు నగరం అలెగ్జాండ్రియా" (కాకసస్లోని అలెగ్జాంద్రియా, ఆఫ్ఘనిస్తాన్‌లోని నేటి కాబూల్ కు ఉత్తరాన 150 కిలోమీటర్ల (93 మైళ్ళు) దూరంలో శ్రీలంక ఒక స్థూపాన్ని అంకితం చేయడానికి దారితీసిందని నమోదు చేసింది, ఇది మెనాండర్ భూభాగంలో బౌద్ధమతం అభివృద్ధి చెందిందని, గ్రీకులు దానిలో చాలా చురుకుగా పాల్గొన్నారని సూచిస్తుంది.[29]

గ్రీకు దేవుళ్ళు, "చట్ట చక్రం" లేదా ధర్మచక్రం: ఎడమ: జ్యూస్ నైక్‌ను పట్టుకుని, ధర్మచక్రంపై విజయ దండను అందజేస్తాడు ( మెనాండర్ II నాణెం ). కుడి: క్లామిలు & పెటాసస్ ధరించిన దైవత్వం ధర్మచక్రాన్ని నెట్టడం, పురాణగాథ "చట్ట చక్రంను కదిలించేవాడు" (టిల్య టెపే బౌద్ధ నాణెం).

భారతదేశంలో గ్రీకులు చేసిన అనేక బౌద్ధ సమర్పణలు నమోదు చేయబడ్డాయి, ఉదాహరణకు గ్రీకు మెరిడార్క్ (థియోడోరస్ అనే ప్రావిన్స్ పౌర గవర్నర్, అతను బుద్ధుని అవశేషాలను ఎలా ప్రతిష్ఠించాడో ఖరోస్థిలో వివరించాడు. క్రీస్తుపూర్వం 1వ శతాబ్దంలో మెనాండర్ లేదా అతని వారసుల పాలన నాటి స్థూపం లోపల ఒక కుండలో ఈ శాసనాలు కనుగొనబడ్డాయి.[30] చివరగా, బౌద్ధ సంప్రదాయం అశోకుడు, కనిష్కుడు మహా విశ్వాసానికి గొప్ప లబ్ధిదారులలో ఒకరిగా మెనాండర్‌ను గుర్తిస్తుంది.

వివిధ బుద్ధులను ప్రశంసిస్తూ, "లోకేశ్వరరాజ బుద్ధ" మహాయాన వ్యక్తి ప్రస్తావనతో సహా, వక్ర గ్రీకు భాషలోని బౌద్ధ వ్రాతప్రతులు ఆఫ్ఘనిస్తాన్లో కనుగొనబడ్డాయి. ఈ వ్రాతప్రతులు క్రీ. శ. 2వ శతాబ్దం కంటే తరువాతి కాలానికి చెందినవి.[31]

కుషాను సామ్రాజ్యం (క్రీ. శ. 1వ-3వ శతాబ్దం)

[మార్చు]
భారత ఉపఖండంలో హెలెనిస్టిక్ సంస్కృతి: గ్రీకు బట్టలు, ఆంఫోరాస్ , వైన్, సంగీతం. చఖిల్-ఇ-గౌండీ స్థూపం , హద్దా , గాంధార , 1వ శతాబ్దం AD నుండి వివరాలు .

యుయెజీలోని ఐదు తెగలలో ఒకటైన కుషాను సామ్రాజ్యం క్రీపూ 125లో బాక్ట్రియాలో స్థిరపడింది, గ్రీకో-బాక్ట్రియన్లను స్థానభ్రంశం చేసి, క్రీ. శ. 1 నుండి పాకిస్తాన్, భారతదేశంలోని ఉత్తర ప్రాంతాలపై దాడి చేసింది. అప్పటికి వారు ఒక శతాబ్దానికి పైగా గ్రీకు సంస్కృతి, ఇండో-గ్రీకు రాజ్యాలతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. వారు తమ భాషను వ్రాయడానికి గ్రీకు లిపిని ఉపయోగించారు, వారి నాణేలు, వారు గ్రీకు వర్ణమాల స్వీకరించడం దీనికి ఉదాహరణ.

ఇండో-గ్రీకు నాణేలపై వితార్క ముద్ర సంజ్ఞలు. పైన: టైచే & జ్యూస్ దేవతలు. క్రింద: ఇండో-గ్రీకు రాజులు నికియాస్ & మెనాండర్ II చిత్రణ.

జొరాస్ట్రియన్, గ్రీకు, బ్రాహ్మణ దేవతలను అలాగే బుద్ధుడిని గౌరవించిన, తన మత సమన్వయానికి ప్రసిద్ధి చెందిన కుషాన్ రాజు కనిష్క, సర్వస్తివాదిన్ సిద్ధాంతాన్ని సవరించడానికి కాశ్మీర్ సుమారు 100 మంది వద్ద నాల్గవ బౌద్ధ మండలిని ఏర్పాటు చేశాడు. కనిష్క నాణేలలో కొన్ని ఒక నాణెంపై బుద్ధుడి తొలి ప్రాతినిధ్యాలను కలిగి ఉన్నాయి (హెలెనిస్టిక్ శైలిలో సుమారు 120 వాయిస్, గ్రీకు లిపిలో "బోడో" అనే పదంతో). కనిష్కుడు అసలు గాంధారీ ప్రాకృత మహాయాన సూత్రాలను కూడా సంస్కృతం అనువదించారు, "బౌద్ధ సాహిత్య సిద్ధాంతం పరిణామంలో ఒక మలుపు" 127 లో కనిష్క పాలన మొదటి సంవత్సరానికి చెందిన కనిష్క పేటిక, కనిష్క స్థూపాల (సెటియా) వద్ద పనిని పర్యవేక్షించిన ఏజిసిలాస్ అనే గ్రీకు కళాకారుడు సంతకం చేశారు, ఇంత ఆలస్యమైన తేదీలో బౌద్ధ సాక్షాత్కారాలతో గ్రీకుల ప్రత్యక్ష ప్రమేయాన్ని ధృవీకరించారు.[32]

తాత్విక ప్రభావాలు

[మార్చు]

అలెగ్జాండర్ తూర్పు దండయాత్రలలో పిరో, అనాక్సార్చస్, ఒనెసిక్రిటస్తో సహా అనేక మంది గ్రీకు తత్వవేత్తలు ఆయన వెంట వెళ్లారు. వారు భారతదేశంలో ఉన్న 18 నెలల్లో, వారు సన్యాసి అనుసరించిన భారతీయ తత్వవేత్తలతో సంభాషించగలిగారు, సాధారణంగా జిమ్నోసాఫిస్టులు (నగ్న తత్వవేత్తలు) గా వర్ణించబడ్డారు.[33]

పిర్రోనిజం

[మార్చు]

పిరో గ్రీస్కు తిరిగి వచ్చి పిర్రోనిజం స్థాపించాడు, దీనిని ఆధునిక పండితులు సంశయవాదం మొదటి పాశ్చాత్య పాఠశాలగా భావిస్తారు.[34] గ్రీకు జీవితచరిత్రకారుడు డయోజనీస్ లాఎర్టియస్, పిరో సమతుల్యత, ప్రపంచం నుండి నిర్లిప్తత భారతదేశంలో పొందబడిందని వివరించాడు.[34][35]

మహావంశం ప్రకారం , శ్రీలంకలోని అనురాధపురలోని రువాన్వెలిసయను కాకసస్‌లోని అలెగ్జాండ్రియా నుండి 30,000 మంది యోనా ప్రతినిధి బృందం ( సుమారుగా  130 BC ) అంకితం చేసింది.

ద్వేషం

[మార్చు]

ఈ తత్వవేత్తలలో మరొకరు, ఒనెసిక్రిటస్, ఒక సైనిక్, భారతదేశంలో ఈ క్రింది సూత్రాలను నేర్చుకున్నట్లు స్ట్రాబో చెప్పారుః "మనిషికి జరిగేది ఏదీ చెడు లేదా మంచిది కాదు, అభిప్రాయాలు కేవలం కలలు... ఉత్తమ తత్వశాస్త్రం మనస్సును ఆనందం, దుఖం రెండింటి నుండి విముక్తి చేస్తుంది".[36] ద్వేషం, ముఖ్యంగా సైనిక్ పెరెగ్రినస్ ప్రోటియస్, జిమ్నాసొఫిస్టుల కథలచే మరింత ప్రభావితమైంది, ముఖ్యంగా కలనోస్, దండమిస్, జర్మేనోచెగాస్ రూపొందించిన ఉదాహరణలు.  

సైరెనైసిజం

[మార్చు]

సిరెన్ నగరానికి చెందిన సిరెన్ తత్వవేత్త హెగెసియాస్ , సిరెన్ మాగస్ పాలించిన సిరెన్ నగరానికి చెందినవాడు, అశోకుడి బౌద్ధ మిషనరీల బోధనల ద్వారా ప్రభావితమయ్యాడని కొందరు భావిస్తున్నారు.[37]

కళాత్మక ప్రభావాలు

[మార్చు]

గ్రీకో-బౌద్ధ కళ అనేక రచనలు గాంధార వంటి సృష్టి కేంద్రాలలో గ్రీకు, బౌద్ధ ప్రభావాల కలయికను ప్రదర్శిస్తాయి. గాంధార కళ విషయం ఖచ్చితంగా బౌద్ధమతం, అయితే చాలా మూలాంశాలు పశ్చిమ ఆసియా లేదా హెలెనిస్టిక్ మూలానికి చెందినవి.

బుద్ధుడి ఆంత్రోపోమార్ఫిక్ ప్రాతినిధ్యం

[మార్చు]
నిలబడి ఉన్న బుద్ధుడు, గాంధార, 1వ శతాబ్దం AD.
బుద్ధుని రక్షకుడిగా వజ్రపాణి (కుడి) భీకరమైన చిత్రణ , 2వ శతాబ్దం గాంధార, బ్రిటిష్ మ్యూజియం[38]

ఇంకా కొంత చర్చ ఉన్నప్పటికీ, బుద్ధుడి మొట్టమొదటి మానవ రూప చిత్రణలు తరచుగా గ్రీకో-బౌద్ధ పరస్పర చర్య ఫలితంగా పరిగణించబడతాయి. ఈ ఆవిష్కరణకు ముందు, బౌద్ధ కళ "అనికోనిక్" గా ఉండేది: బుద్ధుడు తన చిహ్నాల ద్వారా మాత్రమే ప్రాతినిధ్యం వహించాడు (ఖాళీ సింహాసనం, బోధి చెట్టు, బుద్ధ పాదముద్రలు, ధర్మచక్రం).

బుద్ధుని మానవ రూప చిత్రణల పట్ల ఈ అయిష్టత, దానిని నివారించడానికి అనికోనిక్ చిహ్నాల అధునాతన అభివృద్ధి (ఇతర మానవ బొమ్మలు కనిపించే కథన దృశ్యాలలో కూడా) దిఘా నికాయ నివేదించబడిన బుద్ధుని సూక్తులలో ఒకదానితో అనుసంధానించబడినట్లు అనిపిస్తుంది, ఇది అతని శరీరం అంతరించిపోయిన తరువాత తన ప్రాతినిధ్యాలను నిరుత్సాహపరిచింది.[39]

బహుశా ఈ పరిమితులకు కట్టుబడి ఉన్నట్లు అనిపించకపోవచ్చు, "వారి రూప ఆరాధన కారణంగా, గ్రీకులు బుద్ధుడి శిల్ప ప్రాతినిధ్యాన్ని ప్రయత్నించిన మొదటి వారు".[40] ప్రాచీన ప్రపంచంలోని అనేక ప్రాంతాల్లో, గ్రీకులు విభిన్న సంప్రదాయాలతో ఉన్న జనాభాకు ఒక సాధారణ మత కేంద్రంగా మారగల సమన్వయ దైవత్వాలను అభివృద్ధి చేశారుః గ్రీకు ఈజిప్టు దేవతల అంశాలను కలిపిన హెలెనిస్టిక్ ఈజిప్టులో టోలెమి I సోటర్ పరిచయం చేసిన సెరాపిస్ ఒక ప్రసిద్ధ ఉదాహరణ. భారతదేశంలో కూడా, గ్రీకులు ఒక గ్రీకు దేవుడు-రాజు (అపోలో, లేదా బహుశా ఇండో-గ్రీక్ రాజ్యం దేవత స్థాపకుడు, బాక్ట్రియా డెమెట్రియస్ I) చిత్రాన్ని బుద్ధుడి సాంప్రదాయ భౌతిక లక్షణాలతో కలపడం ద్వారా ఒకే సాధారణ దైవత్వాన్ని సృష్టించడం సహజం.

బుద్ధుని ప్రాతినిధ్యాలలో అనేక శైలీకృత అంశాలు గ్రీకు ప్రభావాన్ని సూచిస్తాయి: హీమేషన్, 1వ-2వ శతాబ్దపు గాంధార నిలబడి ఉన్న బుద్ధులు, శైలీకృత గిరజాల జుట్టు, ఉష్నిషా వంటి నిటారుగా ఉన్న వ్యక్తుల వైఖరి, అపోలో బెల్వెడెరే (క్రీ. పూ. 330) శైలి నుండి ఉద్భవించింది, ముఖాల కొలిచిన నాణ్యత, అన్నీ బలమైన కళాత్మక వాస్తవికత ఇవ్వబడ్డాయి.[41] బౌద్ధ, పూర్తిగా హెలెనిస్టిక్ శైలులు, విగ్రహారాధన మిళితం చేసే పెద్ద మొత్తంలో శిల్పాలు ఆఫ్ఘనిస్తాన్లోని ఆధునిక హడ్డా ప్రదేశంలో తవ్వబడ్డాయి. బుద్ధుడి గిరజాల జుట్టు బౌద్ధ సూత్రాలలో బుద్ధుడి భౌతిక లక్షణాల ప్రసిద్ధ జాబితాలో వివరించబడింది. కుడివైపుకి వంగి ఉండే కర్ల్స్ ఉన్న జుట్టు మొదట పాలి కానన్ వివరించబడింది, అదే వివరణను దశాస్తశాస్రికా ప్రజ్ఞాపరమితాలో మనం కనుగొంటాము. అదనంగా, జైన శిల్పాల నగ్నత్వం అపోలోనియన్ ఆర్కిటైప్ల నుండి ప్రేరణ పొంది ఉండవచ్చు.[41]

గ్రీకు కళాకారులు బహుశా బుద్ధుని ఈ ప్రారంభ ప్రాతినిధ్యాల రచయితలు, ముఖ్యంగా నిలబడి ఉన్న విగ్రహాలు, ఇవి "మడతలు వాస్తవిక చికిత్సను కొన్నింటిపై ఉత్తమ గ్రీకు పనిని వర్గీకరించే నమూనా వాల్యూమ్ సూచనను కూడా ప్రదర్శిస్తాయి. ఇది క్లాసికల్ లేదా హెలెనిస్టిక్ గ్రీక్, పర్షియా లేదా బాక్ట్రియా ద్వారా ప్రసారం చేయబడిన గ్రీకు, లేదా విలక్షణమైన రోమన్".[42]

బుద్ధుని ప్రాతినిధ్యంపై గ్రీకు శైలీకృత ప్రభావం, దాని ఆదర్శవాద వాస్తవికత ద్వారా, బౌద్ధమతం వర్ణించిన అంతిమ జ్ఞానోదయం చాలా ప్రాప్యత, అర్థమయ్యే ఆకర్షణీయమైన దృశ్యీకరణను కూడా అనుమతించింది, ఇది విస్తృత ప్రేక్షకులను చేరుకోవడానికి వీలు కల్పించింది:

వాయవ్య భారతదేశంలో ఉద్భవించిన గాంధారన్ కళా పాఠశాల ప్రత్యేక లక్షణాలలో ఒకటి, ఇది క్లాసికల్ గ్రీకు శైలి సహజత్వం ద్వారా స్పష్టంగా ప్రభావితమైంది. అందువల్ల, ఈ చిత్రాలు ఇప్పటికీ బుద్ధుని సిద్ధాంతాన్ని ఆచరణలో పెట్టడం వల్ల కలిగే అంతర్గత శాంతిని తెలియజేస్తున్నప్పటికీ, అవి మనలాగే నడిచే, మాట్లాడే, ఎక్కువగా నిద్రపోయే వ్యక్తుల ముద్రను కూడా ఇస్తాయి. ఇది చాలా ముఖ్యమైనదని నేను భావిస్తున్నాను. ఈ బొమ్మలు స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉన్నాయి ఎందుకంటే అవి లక్ష్యాన్ని మాత్రమే కాకుండా, మనలాంటి వ్యక్తులు మనం ప్రయత్నిస్తే దానిని సాధించగలరనే భావాన్ని కూడా వర్ణిస్తాయి. 14వ దలైలామా[43]

తరువాతి శతాబ్దాలలో, బుద్ధుడి ఈ మానవ రూప ప్రాతినిధ్యం బౌద్ధ కళ నియమావళిని నిర్వచించింది, కానీ క్రమంగా మరింత భారతీయ, ఆసియా అంశాలను చేర్చడానికి అభివృద్ధి చెందింది.

హెలెనైజ్డ్ బౌద్ధ దేవత

[మార్చు]
కనిష్క I బౌద్ధ నాణెం, వెనుక భాగంలో గ్రీకు లిపిలో పురాణం ΒΟΔΟ "బొడ్డో" ( బుద్ధుడు ) ఉంది.

అనేక ఇతర బౌద్ధ దేవతలు గ్రీకు దేవతలచే ప్రభావితమై ఉండవచ్చు. ఉదాహరణకు, బాక్ట్రియాకు చెందిన మొదటి డెమెట్రియస్ రక్షక దేవత అయిన సింహం చర్మంతో ఉన్న హెరాకిల్స్, "బుద్ధుని రక్షకుడైన వజ్రపానికి కళాత్మక నమూనాగా పనిచేశారు".[44][45] జపాన్, ఈ వ్యక్తీకరణ బుద్ధుని కోపంతో నిండిన కండరాల నియో సంరక్షక దేవతలకు అనువదించబడింది, ఈ రోజు అనేక బౌద్ధ దేవాలయాల ప్రవేశద్వారం వద్ద నిలబడి ఉంది.

జపాన్‌లోని చూ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రొఫెసర్ అయిన కట్సుమి తనాబే ప్రకారం, వజ్రపానితో పాటు, గ్రీకు-బౌద్ధ వార్డో ద్వారా గ్రీకు దైవత్వం బోరియాస్ నుండి ప్రేరణ పొందిన జపనీస్ ఫుజిన్ వంటి మహాయాన పాంథియోన్ అనేక ఇతర దేవతలలో గ్రీకు ప్రభావం కనిపిస్తుంది, లేదా టైచే నుండి ప్రేరణ పొందిన తల్లి దేవత హరితి.[46]

అదనంగా, హారాలు ధరించే కెరూబులు, ద్రాక్ష తీగలు, సెంటార్, ట్రిటాన్ వంటి పాక్షిక మానవ జీవులు కుషాను ఆస్థాన సేవలో గ్రీకో-రోమన్ కళాకారులు ప్రవేశపెట్టిన హెలెనిస్టిక్ కళ సంగ్రహంలో భాగంగా ఉన్నాయి.

మార్పిడి

[మార్చు]
తూర్పు-ఆసియా సన్యాసికి బోధిస్తున్న మధ్య ఆసియా సన్యాసి. బెజెక్లిక్ వెయ్యి బుద్ధ గుహల నుండి ఒక కుడ్యచిత్రం, క్రీ. శ. 9 వ-10 వ శతాబ్దానికి చెందినది (కారా-ఖోజ రాజ్యం).

తూర్పులో మతమార్పిడి

[మార్చు]

గ్రీకు సన్యాసులు బౌద్ధమతం ఉన్నత సోపానక్రమంలో దాని ప్రారంభ వ్యాప్తిలో ప్రత్యక్ష పాత్ర పోషించారు. గ్రీకో-బాక్ట్రియన్ రాజు మొదటి మెనాండర్ పాలనలో (పాలీ: "మిలింద") (సాహిత్యపరంగా 'ధర్మ గొప్ప గురువు/సంరక్షకుడు' అని అనువదించబడింది) "ఒక గ్రీకు (పాలీః యోన, సాహిత్యపరంగా. అయోనియన్ బౌద్ధ ప్రధాన సన్యాసి") "అని మహావంశ (చాప్. XXIX) ప్రకారం," గ్రీకు నగరమైన అలసంద్ర " (కాకసస్లోని అలెగ్జాండ్రియాకు ఉత్తరాన 150 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న నేటి కాబూల్ ఆఫ్ ఆఫ్ఘనిస్తాన్) నుండి 30,000 మంది బౌద్ధ సన్యాసులకు నాయకత్వం వహించిన శ్రీ అనురాధపుర గొప్ప స్థూపాన్ని అంకితం చేయడానికి శ్రీలంకకు. బౌద్ధ విశ్వాసాన్ని మతమార్పిడి చేయడానికి మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు పంపిన మతప్రచారకులలో ధర్మరక్షిత (సంస్కృతం) లేదా ధమ్మరక్షిత (పాలి) ఒకరు. ఆయన గ్రీకు వ్యక్తిగా వర్ణించబడ్డాడు (పాలీ: "యోనా", అనగా. మహావంశంలో "అయోనియన్", అతని కార్యకలాపాలు బౌద్ధమతం నిర్మాణాత్మక శతాబ్దాలలో హెలెనిస్టిక్ గ్రీకు ప్రమేయం బలాన్ని సూచిస్తాయి. వాస్తవానికి, మొదటి మెనాండర్ను గ్రీకు బౌద్ధ సన్యాసి ధర్మరక్షిత విద్యార్థి అయిన నాగసేన బౌద్ధమతంలోకి మార్చాడు. నాగసేన మార్గదర్శకత్వంలో మెనాండర్ ఒక అర్హత్గా జ్ఞానోదయం పొందాడని, బౌద్ధమతానికి గొప్ప పోషకుడిగా నమోదు చేయబడ్డాడని చెబుతారు. సన్యాసి నాగసేనతో గ్రీకు రాజు మొదటి మెనాండర్ (పాలి "మిలింద") సంభాషణలో మిలింద పన్హా అని పిలువబడే పాలి బౌద్ధ రచన ఉంటుంది.

గ్రీకు-బౌద్ధమతం అత్యంత ప్రభావవంతమైన గాంధార ప్రాంతం నుండి బౌద్ధ సన్యాసులు తరువాత ఉత్తర ఆసియా దిశలో బౌద్ధ ఆలోచనల అభివృద్ధి, ప్రసారంలో కీలక పాత్ర పోషించారు. లోకక్సేమ (c.  178 CE) వంటి గ్రీకు-బౌద్ధ కుషాణు సన్యాసులు చైనా రాజధాని లోయాంగ్‌కు ప్రయాణించారు , అక్కడ వారు బౌద్ధ గ్రంథాలను చైనీస్‌లోకి అనువదించిన మొదటి వ్యక్తులుగా మారారు[47] . తారిమ్ బేసిన్ నుండి బెజెక్లిక్ వెయ్యి బుద్ధ గుహల ఫ్రెస్కోల ద్వారా సూచించబడినట్లుగా, మధ్య ఆసియా, తూర్పు ఆసియా బౌద్ధ సన్యాసులు 10వ శతాబ్దం వరకు బలమైన మార్పిడులను కొనసాగించినట్లు కనిపిస్తుంది. పురాణాలలో కూడా , తరువాత జెన్‌గా మారిన చాన్ -బౌద్ధమతం స్థాపకుడు,  షావోలిన్ కుంగ్ ఫూ సృష్టికి దారితీసిన షావోలిన్ సన్యాసుల శారీరక శిక్షణకు పురాణ మూలకర్త అయిన బోధిధర్మను అతని గురించి మొదటి చైనీస్ సూచనలలో (547లో యాన్ జువాన్-ఝి) మధ్య ఆసియా నుండి వచ్చిన బౌద్ధ సన్యాసిగా వర్ణించారు.[48] బౌద్ధ కళ అంతటా , బోధిధర్మ చాలా కోపంగా, విస్తారమైన గడ్డం, విశాలమైన కళ్ళు కలిగిన అనాగరికుడిగా చిత్రీకరించబడ్డాడు, అతన్ని చైనీస్ చాన్ గ్రంథాలలో "నీలి దృష్టిగల అనాగరికుడు " (碧眼胡; బియాన్ హు) అని పిలుస్తారు.[49] 485లో 7వ శతాబ్దపు చైనీస్ చారిత్రక గ్రంథం లియాంగ్ షు ప్రకారం, గాంధార నుండి ఐదుగురు సన్యాసులు ఫుసాంగ్ దేశానికి ("తీవ్ర తూర్పు దేశం" సముద్రం దాటి, బహుశా తూర్పు జపాన్ ) ప్రయాణించాడు, అక్కడ వారు బౌద్ధమతాన్ని ప్రవేశపెట్టాడు.

ఫుసాంగ్ చైనాకు తూర్పున, డా హాన్ రాష్ట్రానికి ( జపాన్‌లోని ఆధునిక క్యుషులోని వా రాష్ట్రానికి తూర్పున ) 20,000 లీ [1,500 కిమీ] తూర్పున ఉంది . (...) పూర్వ కాలంలో, ఫుసాంగ్ ప్రజలకు బౌద్ధ మతం గురించి ఏమీ తెలియదు, కానీ సాంగ్ రాజవంశం డా మింగ్ పాలన రెండవ సంవత్సరంలో [క్రీ.శ. 485] , కిపిన్ (గాంధారలోని కాబూల్ ప్రాంతం) నుండి ఐదుగురు సన్యాసులు ఫుసాంగ్‌కు ఓడలో ప్రయాణించారు. వారు బౌద్ధ సిద్ధాంతాన్ని ప్రచారం చేశారు, గ్రంథాలు, చిత్రాలను పంపిణీ చేశారు, ప్రాపంచిక అనుబంధాలను విడిచిపెట్టమని ప్రజలకు సలహా ఇచ్చారు. ఫలితంగా ఫుసాంగ్ ఆచారాలు మారాయి." (చైనీస్: "扶桑在大漢國東二萬餘里,地在中國之東(...)其俗舊無佛法,宋大ఇతర俗遂改")

గాంధార చెందిన ఇద్దరు సవతి సోదరులు, అసంగ, వాసుబంధు (4వ శతాబ్దం) మహాయాన బౌద్ధమతం యోగాచార లేదా "మనస్సు-మాత్రమే" పాఠశాలను సృష్టించారు, ఇది దాని ప్రధాన గ్రంథాలలో ఒకటైన ద్వారా మహాయాన, ముఖ్యంగా జెన్, తత్వశాస్త్రం వ్యవస్థాపక విభాగంగా మారింది.

పశ్చిమంలో గ్రీకో-బౌద్ధమతం

[మార్చు]

ఆ సమయంలో సిల్క్ రోడ్ వెంబడి పశ్చిమ దిశగా తీవ్రమైన భౌతిక మార్పిడి క్రీస్తుపూర్వం 1వ శతాబ్దం నుండి రోమన్ పట్టు వ్యామోహం ద్వారా ధృవీకరించబడింది, ఆర్థిక, నైతిక కారణాల వల్ల, పట్టు ధరించడాన్ని నిషేధిస్తూ సెనేట్ అనేక శాసనాలను జారీ చేసింది. దీనిని కనీసం ముగ్గురు రచయితలు ధృవీకరించారు: స్ట్రాబో(క్రీ.పూ. 64/63 - సి.  24) సెనెకా ది యంగర్ ( క్రీ.పూ.  3 - సి. 65), ప్లినీ ది ఎల్డర్ (క్రీ.శ. 23–79). పైన పేర్కొన్న స్ట్రాబో, ప్లూటార్క్ (క్రీ.శ.  45–125 ) కూడా ఇండో-గ్రీకు బౌద్ధ రాజు మెనాండర్ గురించి రాశారు, ఇండో-గ్రీక్కు బౌద్ధుల గురించి సమాచారం హెలెనిస్టిక్ ప్రపంచం అంతటా తిరుగుతోందని ధృవీకరించారు.

జర్మనోచెగాస్ (జర్మరస్) శ్రమణ సంప్రదాయానికి చెందిన సన్యాసి (బహుశా, కానీ తప్పనిసరిగా బౌద్ధుడు కాదు, స్ట్రాబో డియో కాసియస్ వంటి పురాతన చరిత్రకారుల ప్రకారం, అగస్టస్ (క్రీ.శ. 14) రోమన్ సామ్రాజ్యాన్ని పాలిస్తుండగా,ఆంటియోక్‌లో డమాస్కస్‌కు చెందిన నికోలస్‌ను కలిశాడు, కొంతకాలం తర్వాత ఏథెన్స్‌కు వెళ్లాడు, అక్కడ అతను తనను తాను కాల్చుకున్నాడు.[50][51] ఏథెన్స్‌లోని అతని కథ, సమాధి ఒక శతాబ్దం తరువాత బాగా ప్రసిద్ధి చెందాయి. ప్లూటార్చ్ (క్రీ.శ. 120) తన లైఫ్ ఆఫ్ అలెగ్జాండర్‌లో ఇలా వ్రాశాడు: "సీజర్‌తో కలిసి ఏథెన్స్‌కు వచ్చిన మరొక భారతీయుడు చాలా కాలం తర్వాత అదే పని చేశాడు, అక్కడ వారు ఇప్పటికీ మీకు 'భారతీయుల స్మారక చిహ్నాన్ని' చూపిస్తారు, అక్కడ వారు ఇప్పటికీ మీకు 'భారతీయుల స్మారక చిహ్నం' చూపిస్తారు", రోమన్ ఏథెన్స్‌లోని జర్మనోచెగాస్ సమాధిని సూచిస్తూ.[52]

మరొక శతాబ్దం తరువాత, అలెగ్జాండ్రియా క్రైస్తవ చర్చి తండ్రి క్లెమెంట్ (d. 215 AD) తన స్ట్రోమాటాలో బుద్ధుని పేరును ప్రస్తావించారు (Bk I, Ch XV): "భారతీయ జిమ్నాసఫిస్టులు కూడా సంఖ్యలో ఉన్నారు, ఇతర అనాగరిక తత్వవేత్తలు. వీరిలో రెండు తరగతులు ఉన్నాయి, వారిలో కొందరు సర్మనే అని పిలుస్తారు & ఇతరులు బ్రాహ్మణులు. " హైలోబి "అని పిలువబడే సర్మనే నగరాల్లో నివసించరు, లేదా వాటిపై పైకప్పులు లేవు, కానీ చెట్ల బెరడులో దుస్తులు ధరించి, గింజలను తిని, చేతుల్లో నీరు త్రాగుతారు. ప్రస్తుత రోజుల్లో ఎన్క్రాటైట్స్ అని పిలువబడుతున్నట్లుగా, వారికి వివాహం లేదా పిల్లలు పుట్టడం తెలియదు. భారతీయులలో కొందరు కూడా బుద్ధుడి సూత్రాలను పాటిస్తారు (బ్యూటోటా, అతని అసాధారణ గౌరవం కారణంగా వారు దైవ పవిత్రతను పెంచారు).[53]

ఈజిప్టులోని అలెగ్జాండ్రియాలో టోలెమిక్ కాలానికి చెందిన భారతీయ సమాధులు కనుగొనబడ్డాయి.[54] ఈ సమయంలో అలెగ్జాండ్రియా లో బౌద్ధుల ఉనికి ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే "తరువాత ఇదే ప్రదేశంలో క్రైస్తవ మతం అత్యంత చురుకైన కేంద్రాలు స్థాపించబడ్డాయి".[55]

థెరప్యూట క్రైస్తవ పూర్వ సన్యాసుల క్రమం బహుశా పాలి పదం "తెరవాడ" వైకల్యం, బౌద్ధమతం ఒక రూపం-ఈ ఉద్యమం కూడా "దాదాపు పూర్తిగా బౌద్ధ సన్యాసి బోధన, అభ్యాసాల నుండి ప్రేరణ పొంది ఉండవచ్చు".[56][57] వారు పశ్చిమానికి అశోకుని దూతల వారసులు కూడా అయి ఉండవచ్చు.[58] థెరప్యూటే సిద్ధాంతాలు, అభ్యాసాల గురించి అలెగ్జాండ్రియా ఫిలో వారు ఏ మతంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారనే దానిపై గొప్ప అస్పష్టతను వదిలివేసినప్పటికీ, మత పండితుడు ఉల్ల్రిచ్ ఆర్. క్లీన్‌హెంపెల్ చేసిన విశ్లేషణ థెరప్యూటా ఆచరించే మతం బౌద్ధమతం అని సూచిస్తుంది.[59]

2022లో, అమెరికన్-పోలిష్ పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు ఐసిస్ దేవత, సెరాపిస్ దేవునికి అంకితం చేయబడిన ఒక ఈజిప్టు ఆలయాన్ని వెలికితీశారు, ఇందులో బుద్ధ శిల్పం & హిందూ దేవతలు ఉన్నారు-ఈ ఆవిష్కరణ గ్రీకో-బౌద్ధ ప్రభావాన్ని ప్రారంభ రోమన్ కాలం వరకు విస్తరించినట్లు సూచిస్తుంది.[60]

కాందహార్ ద్విభాషా శిలా శాసనం ( గ్రీకు, అరామిక్ ) 3వ శతాబ్దం BC భారతీయ బౌద్ధ రాజు అశోకుడు రచించినది. ఈ శాసనం ధర్మానికి గ్రీకు పదం యూసేబియాను ఉపయోగించి "దైవభక్తి " ని స్వీకరించడాన్ని సమర్థిస్తుంది . కాబూల్ మ్యూజియం.

బౌద్ధమతం & క్రైస్తవ మతం

[మార్చు]

బౌద్ధమతం, క్రైస్తవ మతం మతాలు విభిన్న మార్గాల్లో అభివృద్ధి చెందినప్పటికీ, అశోకుడి కాలం నుండి బౌద్ధమతం తన శాసనాల ద్వారా సమర్థించిన నైతిక సూత్రాలు రెండు శతాబ్దాల తరువాత అభివృద్ధి చేసిన క్రైస్తవ నైతిక సూత్రాలతో కొన్ని సారూప్యతలను కలిగి ఉన్నాయి. రెండు మతాల సారూప్యతలలో జీవితాన్ని గౌరవించడం, బలహీనులను గౌరవించడం, హింసను తిరస్కరించడం, పాపులకు క్షమాపణ సహనం ఉన్నాయి.

ఒక సిద్ధాంతం ఏమిటంటే, ఈ సారూప్యతలు పాశ్చాత్య ప్రపంచంలోకి బౌద్ధ ఆదర్శాల వ్యాప్తిని సూచించవచ్చు, గ్రీకులు మధ్యవర్తులుగా, మత సమన్వయకర్తలుగా వ్యవహరిస్తారు.[61]

క్రైస్తవ మతం ప్రారంభ అభివృద్ధిని బౌద్ధమతం ప్రభావితం చేసి ఉండవచ్చని పండితులు తరచుగా పరిగణించారు. బుద్ధుడు, యేసు జననాలు, జీవితాలు, సిద్ధాంతాలు, మరణాలకు సంబంధించిన అనేక సమాంతరాలను వారు దృష్టిని ఆకర్షించారు.— బెంట్లీ, ఓల్డ్ వరల్డ్ ఎన్కౌంటర్స్

సెయింట్ జెరోమ్ (4 వ శతాబ్దం AD) బుద్ధుడి పుట్టుక గురించి ప్రస్తావించాడు, అతను "కన్య వైపు నుండి జన్మించాడు" అని చెప్పాడు, అలెగ్జాండ్రియా ప్రభావవంతమైన ప్రారంభ క్రైస్తవ చర్చి తండ్రి క్లెమెంట్ (d. 215) బుద్ధుడిని తన స్ట్రోమాటాలో (Bk I, Ch XV) ప్రస్తావించారు.[62][63] క్రైస్తవ సాధువులు బార్లామ్ & జోషాపట్ పురాణం బుద్ధుడి జీవితాన్ని ఆకర్షిస్తుంది.[64]

క్వీన్ మాయ తెల్ల ఏనుగు కల, బుద్ధుని భావన. గాంధార , 2వ-3వ శతాబ్దం.

రిసెప్షన్

[మార్చు]

బౌద్ధమతం అభివృద్ధిపై గ్రీకు ప్రభావం ఆలోచనను ముఖ్యంగా ఎటియన్నే లామోట్టే, థామస్ మెక్ఎవిల్లీ సమర్ధించారు, ఆయన "గాంధార కళ శైలి వలె, గాంధార బౌద్ధ శైలికి ప్రముఖ హెలెనిక్ కారకం ఉండాలి" అని ఊహించారు, అయితే ఆయన దీనికి "గ్రీకో-బౌద్ధమతం" అనే పదాన్ని ఉపయోగించలేదు.[65][66] మెక్ఈవిల్లీ సిద్ధాంతం ఇతర పండితులచే సంశయవాదంతో కలుసుకుంది. [67][68][69]

గాంధార బౌద్ధ కళలో హెలెనిస్టిక్ ప్రభావాలు విస్తృతంగా ఆమోదించబడినప్పటికీ, గాంధారన్ శిల్పం భారతీయులు కానివారు లక్షణాలు బాక్ట్రియాలో అలెగ్జాండర్ విజయాలలో పాతుకుపోయిన నిరంతర గ్రీకు సంప్రదాయాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయా, హెలెనిస్టిక్కు తూర్పు తరువాతి సంప్రదాయాలతో తదుపరి పరిచయాలు, రోమన్ సామ్రాజ్యం నుండి సమకాలీన కళాకారులతో ప్రత్యక్ష సంభాషణ లేదా అటువంటి వనరుల సంక్లిష్ట కలయిక వంటివి కళా చరిత్రకారులలో వివాదాస్పదమైన విషయంగా మిగిలిపోయాయి.[70][71][72][73] ఉదాహరణలలో రాజ ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన బోధిసత్వుల విగ్రహాలు (బ్రేస్లెట్స్, టోర్క్యూస్, తాయెత్తులు పెట్టెలు, కాంట్రాపోస్టో వైఖరి, వస్త్రాలపై దృష్టి పెట్టడం, డయోనిసియన్ ఇతివృత్తాల సమృద్ధి ఉన్నాయి.[70]

అయితే, కళాత్మక రాజ్యానికి మించి, చాలా మంది పండితులు గాంధార బౌద్ధమతం గుర్తించదగిన గ్రీకు ప్రభావాన్ని ఊహించరు. [74][75][76][77][78][79][80] ఈ విషయంలో మరింత పరిశోధన అవసరమని కొందరు గుర్తించారు .[81][82] ఓల్గా కుబికా "గ్రీకో-బౌద్ధమతం" అనే పదాన్ని "సరిపోదు" అని విమర్శించారు, ఎందుకంటే ఇక్కడ "విభిన్న విశ్వాస వ్యవస్థల సయోధ్య లేదా కలయిక" జరగలేదు. ఆమె "బౌద్ధమతంలోని కొన్ని విషయాలను గ్రీకు, బౌద్ధ అంశాల మధ్య సమన్వయవాదం అభివ్యక్తిగా అర్థం చేసుకునే అవకాశాన్ని మినహాయించదు, కానీ గ్రీకో-బౌద్ధమతం అనే పదం కొన్ని అంశాలకు మాత్రమే వర్తిస్తుంది, మొత్తం గ్రీకో-బుద్ధ సంబంధాలకు కాదు" అని పేర్కొంది.[83]

"గ్రీకో-బౌద్ధ కళ" అనే పదం కళా చరిత్రకారులలో కూడా విమర్శించబడింది.[84][85] పీటర్ స్టీవర్ట్ ప్రకారం, ఇది "అనేక విధాలుగా లోతుగా మోసగించేది & దీనిని నివారించాలి".[86] "గ్రీకో-బౌద్ధ కళ" అనే భావనను స్థానికులు "పురాతన గాంధార శిల్పాల ఆహ్లాదకరమైన నిష్పత్తులు, సొగసైన భంగిమలను" అభివృద్ధి చేయగలరని అంగీకరించడంలో యూరోపియన్ పండితుల అసమర్థతకు జోహన్నా హానింక్ ఆపాదించారు, మైఖేల్ ఫాల్సర్ను ఉటంకిస్తూ, "గ్రీకు 'సారాంశంతో బౌద్ధ కళ" మొత్తం భావన భారతదేశంలో బ్రిటిష్ పాలనలో ఉద్భవించిన వలసరాజ్యాల విధింపు అని వాదించారు.[87][88]

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Acri, Andrea (20 December 2018). "Maritime Buddhism". Oxford Research Encyclopedia of Religion. Oxford: Oxford University Press. doi:10.1093/acrefore/9780199340378.013.638. ISBN 9780199340378. Archived from the original on 19 February 2019. Retrieved 30 May 2021.
  2. ↑ Kubica, Olga (2023). Greco-Buddhist Relations in the Hellenistic Far East. Sources and Contexts. Taylor & Francis Ltd. p. 4. ISBN 978-1-032-19302-1.
  3. ↑ Halkias, Georgios T. (2014). "When the Greeks Converted the Buddha: Asymmetrical Transfers of Knowledge in Indo-Greek Cultures". In Wick, Peter; Rabens, Volker (eds.). Religions and trade: religious formation, transformation and cross-cultural exchange between East and West. Dynamics in the history of religions. Leiden Boston (Mass.): Brill. p. 106. ISBN 978-90-04-25528-9.
  4. ↑ Bhaskar, V. S. (2009). Faith & Philosophy of Buddhism (in ఇంగ్లీష్). Gyan Publishing House. ISBN 978-81-7835-722-5. Archived from the original on 15 January 2023. Retrieved 18 May 2022.
  5. ↑ Dietz, Sieglinde (2007). "Buddhism in Gandhara". In Heirman, Ann; Bumbacher, Stephan Peter (eds.). The spread of Buddhism. Handbook of Oriental studies. Leiden: Brill. pp. 56–58. ISBN 978-90-04-15830-6.
  6. ↑ Salomon, Richard (2018). The Buddhist literature of ancient Gandhāra: an introduction with selected translations. Classics of Indian Buddhism. Somerville, MA: Wisdom Publications. ISBN 978-1-61429-168-8.
  7. ↑ Salomon, Richard (1999). Ancient Buddhist Scrolls from Ghandāra: The British Library Kharosthī Fragments. Washington (Wash.): University of Washington Press. p. 5. ISBN 978-0-295-97769-0.
  8. ↑ Fussman, Gerard (1994). "Upaya-kausalya: l'implantation du bouddhisme au Gandhara". In Fukui, Fumimasa; Fussman, Gérard (eds.). Bouddhisme et cultures locales: quelques cas de réciproques adaptations: actes du colloque franco-japonais de septembre 1991. Etudes thématiques / Ecole Française d'Extrême-Orient. Paris: École française d'Extrême-Orient. p. 26. ISBN 978-2-85539-601-9.
  9. ↑ Hartmann, Jens (2017). "Gandhara". In Sarao, Karam Tej Singh; Long, Jeffery D. (eds.). Buddhism and Jainism: with 187 figures and 1 table. Encyclopedia of indian religions. Dordrecht: Springer. pp. 500–502. ISBN 978-94-024-0851-5.
  10. ↑ Karttunen, Klaus (2017). "Greeks". In Sarao, Karam Tej Singh; Long, Jeffery D. (eds.). Buddhism and Jainism: with 187 figures and 1 table. Encyclopedia of indian religions. Dordrecht: Springer. pp. 526–530. ISBN 978-94-024-0851-5.
  11. ↑ Schwartzberg, Joseph E. (1978). A Historical atlas of South Asia. Chicago: University of Chicago Press. p. 145, map XIV.1 (d). ISBN 0226742210. Archived from the original on 5 October 2022. Retrieved 11 May 2022.
  12. ↑ Davies, Cuthbert Collin (1959). An Historical Atlas of the Indian Peninsula. Oxford University Press.
  13. ↑ Narain, A.K. (1976). The Coin Types of the Indo-Greek Kings, 256-54 B.C. Ares. ISBN 0-89005-109-7.
  14. ↑ Stier, Hans Erich; Kirsten, Ernst; Aner, Ekkehard (1978). Grosser Atlas zur Weltgeschichte: Vorzeit, Altertum, Mittelalter, Neuzeit. Georg Westermann Verlag. ISBN 3-14-100919-8.
  15. ↑ Draper, Gerald. "The Contribution of the Emperor Asoka Maurya to the Development of the Humanitarian Ideal in Warfare".
  16. ↑ Rock Edict Nb13 (S. Dhammika)
  17. ↑ Foltz, Religions of the Silk Road, p. 43
  18. ↑ "The whole region from Phrygia to the Indus was subject to Seleucus. He crossed the Indus and waged war with Sandrocottus [Chandragupta], king of the Indians, who dwelt on the banks of that stream until they came to an understanding with each other and contracted a marriage relationship. Some of these exploits were performed before the death of Antigonus and some afterward." Appian History of Rome, The Syrian Wars 55 Archived 20 అక్టోబరు 2015 at the Wayback Machine
  19. ↑ For an English translation of the Greek edicts: Religions and Trade: Religious Formation, Transformation and Cross-Cultural Exchange between East and West. BRILL. 2 December 2013. pp. 65–. ISBN 978-90-04-25530-2.
  20. ↑ Rock Edict Nb.13, Full text of the Edicts of Ashoka. See Rock Edict 13 Archived 2013-10-28 at the Wayback Machine
  21. ↑ "Chapter XII". 20 October 2014. Archived from the original on 20 October 2014.
  22. ↑ "Abstract Sujato: Sects & Sectarianism". www.congress-on-buddhist-women.org. Archived from the original on 18 December 2019. Retrieved 25 December 2015.
  23. ↑ Surviving fragments of Megasthenes: Full text
  24. ↑ Strabo, xv, 1, on the immolation of the Sramana in Athens (Paragraph 73) Archived 4 అక్టోబరు 2008 at the Wayback Machine.
  25. ↑ Dio Cassius, liv, 9 Archived 25 సెప్టెంబరు 2022 at the Wayback Machine.
  26. ↑ Extract of the Milinda Panha: "And afterwards, taking delight in the wisdom of the Elder, he handed over his kingdom to his son, and abandoning the household life for the houseless state, grew great in insight, and himself attained to Arahatship!" (The Questions of King Milinda, Translation by T. W. Rhys Davids, 1890)
  27. ↑ Plutarch on Menander: "But when one Menander, who had reigned graciously over the Bactrians, died afterwards in the camp, the cities indeed by common consent celebrated his funerals; but coming to a contest about his relics, they were difficultly at last brought to this agreement, that his ashes being distributed, everyone should carry away an equal share, and they should all erect monuments to him." (Plutarch, "Political Precepts" Praec. reip. ger. 28, 6) p147–148 Full text
  28. ↑ Milinda Panha, Chap. I
  29. ↑ Thomas McEvilley (7 February 2012). The Shape of Ancient Thought: Comparative Studies in Greek and Indian Philosophies. Constable & Robinson. pp. 558–. ISBN 978-1-58115-933-2.
  30. ↑ Tarn, William Woodthorpe (24 June 2010). The Greeks in Bactria and India. Cambridge University Press. p. 391. ISBN 978-1-108-00941-6. Archived from the original on 15 January 2023. Retrieved 15 November 2015.
  31. ↑ Nicholas Sims-Williams, "A Bactrian Buddhist Manuscript"
  32. ↑ Foltz, Religions of the Silk Road, p. 45
  33. ↑ Stoneman, Richard (2019). "The Indian Philosophers and the Greeks". The Greek Experience of India: From Alexander to the Indo-Greeks. Oxford and Princeton: Princeton University Press. pp. 289–331. doi:10.1515/9780691185385-015. ISBN 978-0-691-15403-9. JSTOR j.ctv3znwg5. LCCN 2018958249. Archived from the original on 15 January 2023. Retrieved 14 February 2021.
  34. 1 2 Stoneman, Richard (2019). "Two Hundred Years of Debate: Greek and Indian Thought". The Greek Experience of India: From Alexander to the Indo-Greeks. Oxford and Princeton: Princeton University Press. pp. 346–355. doi:10.1515/9780691185385-016. ISBN 978-0-691-15403-9. JSTOR j.ctv3znwg5. LCCN 2018958249. Archived from the original on 15 January 2023. Retrieved 13 February 2021.
  35. ↑ "He would withdraw from the world and live in solitude, rarely showing himself to his relatives; this is because he had heard an Indian reproach Anaxarchus, telling him that he would never be able to teach others what is good while he himself danced attendance on kings in their court. He would maintain the same composure at all times." (Diogenes Laertius, IX.63 on Pyrrhon)
  36. ↑ Strabo, XV.I.65: "Strabo XV.1". Perseus.tufts.edu. Archived from the original on 27 December 2007. Retrieved 1 September 2010.
  37. ↑ Error on call to Template:cite paper: Parameter title must be specified
  38. ↑ "The Buddha accompanied by Vajrapani, who has the characteristics of the Greek Heracles" Description of the same image on the cover page in Stoneman, Richard (8 June 2021). The Greek Experience of India: From Alexander to the Indo-Greeks (in ఇంగ్లీష్). Princeton University Press. p. 4. ISBN 978-0-691-21747-5. Archived from the original on 15 January 2023. Retrieved 12 December 2021. Also "Herakles found an independent life in India in the guise of Vajrapani, the bearded, club-wielding companion of the Buddha" in Stoneman, Richard (8 June 2021). The Greek Experience of India: From Alexander to the Indo-Greeks (in ఇంగ్లీష్). Princeton University Press. pp. 88–89. ISBN 978-0-691-21747-5. Archived from the original on 15 January 2023. Retrieved 12 December 2021.
  39. ↑ "Due to the statement of the Master in the Dighanikaya disfavouring his representation in human form after the extinction of body, reluctance prevailed for some time". Also "Hinayanis opposed image worship of the Master due to canonical restrictions". R.C. Sharma, in "The Art of Mathura, India", Tokyo National Museum 2002, p.11
  40. ↑ Linssen; Robert (1958). Living Zen. London: Allen & Unwin. p. 206.
  41. 1 2 Halkias, Georgios T. (2014). "When the Greeks Converted the Buddha: Asymmetrical Transfers of Knowledge in Indo-Greek Cultures". In Wick, Peter; Rabens, Volker (eds.). Religions and trade: religious formation, transformation and cross-cultural exchange between East and West. Dynamics in the history of religions. Leiden Boston (Mass.): Brill. p. 106. ISBN 978-90-04-25528-9.
  42. ↑ Boardman p. 126
  43. ↑ 14th Dalai Lama, foreword to "Echoes of Alexander the Great", 2000.
  44. ↑ Foltz (2010). Religions of the Silk Road. p. 44. ISBN 9780230621251.
  45. ↑ See Images of the Herakles-influenced Vajrapani: "Image 1". Archived from the original on 16 December 2013, "Image 2". Archived from the original on 13 March 2004.
  46. ↑ Tanabe, Katsumi (2003). Alexander the Great: East-West Cultural Contact from Greece to Japan. Tokyo: NHK Puromōshon and Tokyo National Museum. OCLC 937316326.
  47. ↑ Foltz, Richard (2010). Religions of the Silk Road (2nd ed.). Palgrave Macmillan. p. 46. ISBN 978-0-230-62125-1.
  48. ↑ Broughton, Jeffrey L. (1999). The Bodhidharma Anthology: The Earliest Records of Zen. Berkeley: University of California Press. pp. 54–55. ISBN 0-520-21972-4.
  49. ↑ Soothill, William Edward; Hodous, Lewis (1995). A Dictionary of Chinese Buddhist Terms (PDF). London: RoutledgeCurzon. Archived from the original (PDF) on 3 March 2014.
  50. ↑ Strabo, xv, 1, on the immolation of the Sramana in Athens (Paragraph 73) Archived 4 అక్టోబరు 2008 at the Wayback Machine.
  51. ↑ Dio Cassius, liv, 9 Archived 25 సెప్టెంబరు 2022 at the Wayback Machine.
  52. ↑ Plutarch (1932). "Life of Alexander". The Lives of the Noble Grecians and Romans. The Modern Library. Translated by Dryden, John; Clough, Arthur Hugh. New York: Random House. p. 850.
  53. ↑ "Clement of Alexandria Stromata. BkI, Ch XV". Archived from the original on 22 October 2012. Retrieved 19 December 2012.
  54. ↑ Tarn. The Greeks in Bactria and India. p. 370.
  55. ↑ Linssen; Robert (1958). Living Zen. London: Allen & Unwin. p. 208.
  56. ↑ According to the linguist Zacharias P. Thundy[full citation needed]
  57. ↑ Linssen; Robert (1958). Living Zen. London: Allen & Unwin. p. 208.
  58. ↑ Gruber, Elmar R.; Kersten, Holger (1995). The Original Jesus. Shaftesbury: Element Books. ISBN 1-85230-835-4.
  59. ↑ Ullrich R . Kleinhempel, "Traces of Buddhist Presence in Alexandria: Philo and the "Therapeutae"", Научно-теоретический журнал 2019 https://www.academia.edu/39841429/Traces_of_Buddhist_Presence_in_Alexandria_Philo_and_the_Therapeutae_ Archived 21 జనవరి 2021 at the Wayback Machine
  60. ↑ "Hidden History, Hidden Treasure" University of Delaware 8 August 2024. https://research.udel.edu/2024/08/08/steve-sidebotham-egypt-berenike-buddha-archeology/
  61. ↑ Foltz. Religions of the Silk Road. p. 44. Certain Indian notions may have made their way westward into the budding Christianity of the Mediterranean world through the channels of the Greek diaspora
  62. ↑ McEvilley, p391
  63. ↑ "Clement of Alexandria Stromata. BkI, Ch XV". Archived from the original on 22 October 2012. Retrieved 19 December 2012.
  64. ↑ Walbridge, John (2001). The Wisdom of the Mystic East: Suhrawardī and Platonic Orientalism. p. 129. The form Būdhīsaf is the original, as shown by Sogdian form Pwtysfi and the early New Persian form Bwdysf On the Christian versions see A. S. Geden, Encyclopaedia of Religion and Ethics, s.v. "Josaphat, Barlaam and," and M. P. Alfaric, ..."
  65. ↑ Lamotte, Étienne (1988). History of Indian Buddhism: from the origins to the Śaka era. Publications de l'Institut orientaliste de Louvain. Louvain-la-Neuve, Belgique: Institut orientaliste. pp. 426–442. ISBN 978-90-6831-100-6.
  66. ↑ McEvilley, Thomas (2002). The shape of ancient thought: comparative studies in Greek and Indian philosophies. New York, NY: Allworth Press [u.a.] ISBN 978-1-58115-203-6.
  67. ↑ Kearns, Emily (2004). "Indian Connections".
  68. ↑ Allen, Nicholas J. (2005). "Thomas McEvilley: The Missing Dimension".
  69. ↑ Rasmussen, Will S. (2006). "The Shape of Ancient Thought (review)".
  70. 1 2 Halkias, Georgios T. (2014). "When the Greeks Converted the Buddha: Asymmetrical Transfers of Knowledge in Indo-Greek Cultures". In Wick, Peter; Rabens, Volker (eds.). Religions and trade: religious formation, transformation and cross-cultural exchange between East and West. Dynamics in the history of religions. Leiden Boston (Mass.): Brill. p. 106. ISBN 978-90-04-25528-9.
  71. ↑ McEvilley, Thomas (2002). The shape of ancient thought: comparative studies in Greek and Indian philosophies. New York, NY: Allworth Press [u.a.] ISBN 978-1-58115-203-6.
  72. ↑ Bernard, Paul (1996). "The Greek Kingdoms of Central Asia". In Harmatta, János (ed.). History of civilizations of Central Asia. 2: The development of sedentary and nomadic civilizations: 700 B.C. to A.D. 250 / ed.: János Harmatta (2. impr ed.). Paris: UNESCO Publ. ISBN 978-92-3-102846-5.
  73. ↑ Salomon, Richard (2018). The Buddhist literature of ancient Gandhāra: an introduction with selected translations. Classics of Indian Buddhism. Somerville, MA: Wisdom Publications. pp. 56. ISBN 978-1-61429-168-8.
  74. ↑ Dietz, Sieglinde (2007). "Buddhism in Gandhara". In Heirman, Ann; Bumbacher, Stephan Peter (eds.). The spread of Buddhism. Handbook of Oriental studies. Leiden: Brill. pp. 56–58. ISBN 978-90-04-15830-6.
  75. ↑ Salomon, Richard (2018). The Buddhist literature of ancient Gandhāra: an introduction with selected translations. Classics of Indian Buddhism. Somerville, MA: Wisdom Publications. ISBN 978-1-61429-168-8.
  76. ↑ Salomon, Richard (1999). Ancient Buddhist Scrolls from Ghandāra: The British Library Kharosthī Fragments. Washington (Wash.): University of Washington Press. p. 5. ISBN 978-0-295-97769-0.
  77. ↑ Fussman, Gerard (1994). "Upaya-kausalya: l'implantation du bouddhisme au Gandhara". In Fukui, Fumimasa; Fussman, Gérard (eds.). Bouddhisme et cultures locales: quelques cas de réciproques adaptations: actes du colloque franco-japonais de septembre 1991. Etudes thématiques / Ecole Française d'Extrême-Orient. Paris: École française d'Extrême-Orient. p. 26. ISBN 978-2-85539-601-9.
  78. ↑ Hartmann, Jens (2017). "Gandhara". In Sarao, Karam Tej Singh; Long, Jeffery D. (eds.). Buddhism and Jainism: with 187 figures and 1 table. Encyclopedia of indian religions. Dordrecht: Springer. pp. 500–502. ISBN 978-94-024-0851-5.
  79. ↑ Karttunen, Klaus (2017). "Greeks". In Sarao, Karam Tej Singh; Long, Jeffery D. (eds.). Buddhism and Jainism: with 187 figures and 1 table. Encyclopedia of indian religions. Dordrecht: Springer. pp. 526–530. ISBN 978-94-024-0851-5.
  80. ↑ Bronkhorst, Johannes (1999). Why is there philosophy in India?. Gonda lecture. Amsterdam: Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. p. 24. ISBN 978-90-6984-256-1.
  81. ↑ Halkias, Georgios T. (2014). "When the Greeks Converted the Buddha: Asymmetrical Transfers of Knowledge in Indo-Greek Cultures". In Wick, Peter; Rabens, Volker (eds.). Religions and trade: religious formation, transformation and cross-cultural exchange between East and West. Dynamics in the history of religions. Leiden Boston (Mass.): Brill. p. 106. ISBN 978-90-04-25528-9.
  82. ↑ . "Greeks and Buddhism: Historical Contacts in the Development of a Universal Religion".
  83. ↑ Kubica, Olga (2023). Greco-Buddhist Relations in the Hellenistic Far East. Sources and Contexts. Taylor & Francis Ltd. p. 4. ISBN 978-1-032-19302-1.
  84. ↑ Filigenzi, Anna (1 January 2012). "Orientalised Hellenism versus Hellenised Orient:Reversing the Perspective on Gandharan Art".
  85. ↑ Olivieri, Luca M. (2022). Stoneyards and Artists in Gandhara. The Buddhist Stupa of Saidu Sharif I, Swat (c. 50 CE). Edizioni Ca’ Foscari. pp. 53–54. ISBN 978-88-6969-577-3.
  86. ↑ Stewart, Peter (2024). Gandharan Art and the Classical World - A Short Introduction. Archaeopress. p. 37. ISBN 978-1-80327-694-6.
  87. ↑ "Stop crediting the West for "inspiring" classical Chinese art". Quartz. 15 December 2016. Retrieved 18 February 2023.
  88. ↑ Falser, M. (2015). The Graeco-Buddhist style of Gandhara-a 'Storia ideologica', or: how a discourse makes a global history of art. Journal of Art Historiography, (13), 1.
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=గ్రీకో-బౌద్ధమతం&oldid=4918190" నుండి వెలికితీశారు