చన్నార్ తిరుగుబాటు
చన్నార్ లహల లేదా చన్నార్ తిరుగుబాటు, దీనిని మారు మారక్కల్ సమరం అని కూడా పిలుస్తారు, [1] ఇది భారతదేశంలోని ట్రావన్కోర్ రాజ్యంలో 1813 నుండి 1859 వరకు నాడార్ పర్వతారోహక మహిళలు తమ రొమ్ములను కప్పి ఉంచే పైభాగపు దుస్తులను ధరించే హక్కు కోసం చేసిన పోరాటాన్ని సూచిస్తుంది.
నేపథ్యం
[మార్చు]19వ శతాబ్దపు ట్రావన్కోర్లో, ఉన్నత హోదాలో ఉన్న వ్యక్తుల ముందు ఛాతీని ప్రదర్శించడం స్త్రీపురుషులిద్దరికీ గౌరవ సూచకంగా పరిగణించబడింది. [2] [3] ఇది నాడార్ ఆరోహకుల వంటి తక్కువ స్థాయి కులాలకు చెందిన వారికి వర్తిస్తుంది. నాయర్ల వంటి ఇతర ఆధిపత్య కులాలకు చెందిన మహిళలు కూడా బ్రాహ్మణ పురుషుల సమక్షంలో తమ వక్షోజాలను కనబడేలా ఉంచుకోవలసి వచ్చింది. [4] [5] [6] [7] [8] 1865లో ఒక రాజ ప్రకటన ద్వారా ట్రావన్కోర్లోని నాయర్ మహిళలు తమకు నచ్చిన విధంగా దుస్తులు ధరించడానికి అనుమతించబడ్డారు. [8] బ్రాహ్మణ స్త్రీలు దేవాలయంలోని దైవం ముందు మాత్రమే తమ వక్షోజాలను ప్రదర్శిస్తారు. క్రైస్తవ మిషనరీలు రాకముందు, 18వ శతాబ్దంలో కేరళలో మహిళలు పై వస్త్రం లేకుండా ఉండటం సర్వసాధారణం. [9] [10] [1]
ఇంకా ఉన్నత శ్రేణి వర్గాల ప్రజల సమక్షంలో తప్ప, ఉన్నత వర్గ మహిళలు పైవస్త్రం అని పిలువబడే ఒక వస్త్రంతో రొమ్ములు, భుజాలు రెండింటినీ కప్పుకునేవారు, [1] అయితే కేరళలోని చాలా మంది మహిళల వలె, నాడార్ క్లైంబర్ మహిళలు తమ తక్కువ స్థాయిని నొక్కి చెప్పడానికి వారి వక్షోజాలను కప్పుకోవడానికి అనుమతించబడలేదు. [11] తమ సామాజిక హోదా పట్ల అసంతృప్తితో, నాడార్ పర్వతారోహకులలో అధిక సంఖ్యలో క్రైస్తవ మతాన్ని స్వీకరించారు, [12], పురుషులు (మహిళలు) అందరికీ సమాన హక్కులను అందించే వారి కొత్త విశ్వాస వ్యవస్థ ద్వారా బలోపేతం చేయబడి "పొడవాటి బట్టలు" ధరించడం ప్రారంభించారు. మరింత మంది నాడార్లు క్రైస్తవ మతంలోకి మారినప్పుడు, చాలా మంది నాడార్ మహిళలు బ్రాహ్మణుల రొమ్ము వస్త్రాన్ని ధరించడం ప్రారంభించారు. [2]
1813–1829 మంజూరులు, ఉపసంహరణలు
[మార్చు]నాడార్ మహిళలు తమ వక్షోజాలను కప్పుకోవడానికి అనుమతి పొందాలని విజయవంతంగా ప్రచారం చేశారు. 1813లో, ట్రావన్కోర్ దర్బారులోని బ్రిటిష్ దివాన్ అయిన కల్నల్ జాన్ మున్రో, క్రైస్తవ మతంలోకి మారిన మహిళలు పై వస్త్రం ధరించడానికి అనుమతినిస్తూ ఒక ఉత్తర్వు జారీ చేశారు. రాజుగారి మండలి సభ్యులైన పిండకార్లు, ఈ హక్కు కుల భేదాలను తుడిచిపెట్టి, రాష్ట్రంలో విస్తృతమైన 'కలుషితానికి' దారితీస్తుందని వాదిస్తూ ఫిర్యాదు చేయడంతో ఆ ఉత్తర్వును ఉపసంహరించుకున్నారు. నాదర్ మహిళలు నాయర్ షర్ఫ్ ధరించడం నిషేధించబడింది, దానికి బదులుగా సిరియన్ క్రైస్తవులు, షోనగాలు, మాప్పిలాలు ధరించే ఒక రకమైన జాకెట్ అయిన కుప్పాయం ధరించడానికి అనుమతించబడ్డారు. [2] [1] మహిళలు సంతృప్తి చెందలేదు, "ఉన్నత కులాలలోని ఇతర మహిళల వలె" పై వస్త్రం ధరించే హక్కు కోసం పోరాటం కొనసాగించారు, [1], నాయర్-శైలిలో రొమ్ము వస్త్రధారణను ఇష్టపడ్డారు. దీనివల్ల 1820లలో నాడార్ మహిళలపై హింస పెరగడమే కాకుండా, పాఠశాలలు, చర్చిలు కూడా తగలబెట్టబడ్డాయి. 1828లో ట్రావన్కోర్ ప్రభుత్వం నాడార్ మహిళలు నాయర్-శైలి రొమ్ము వస్త్రాలను ధరించడాన్ని మళ్ళీ నిషేధించింది, కానీ జాకెట్ ధరించడానికి అనుమతించింది. [13] 1829లో, ట్రావన్కోర్ రాణి గౌరీ పార్వతీ బాయి, నాడార్ మహిళలకు పై వస్త్రాలు ధరించే హక్కును నిరాకరిస్తూ మరో ప్రకటన జారీ చేసింది. [1]
1859 ప్రకటన
[మార్చు]1858లో, ట్రావన్కోర్లోని పలుచోట్ల కొత్తగా హింస చెలరేగింది. [14] 1859 జూలై 26న, మద్రాసు గవర్నర్ అయిన చార్లెస్ ట్రెవెలియన్ ఒత్తిడికి లోనై, ట్రావన్కోర్ రాజు ఒక ప్రకటన జారీ చేశారు. ఆ ప్రకటనలో, క్రైస్తవ నాడార్ల వలె జాకెట్లు ధరించడం ద్వారా గానీ, లేదా ముక్కవట్టిగల్ (మత్స్యకారిణిలు) వలె తమ పై శరీరానికి ముతక వస్త్రాన్ని కట్టుకోవడం ద్వారా గానీ, నాడార్ మహిళలందరూ తమ వక్షోజాలను కప్పుకోవడానికి హక్కు ఉందని ప్రకటించారు. [13] [15] [16] అయినప్పటికీ ఉన్నత వర్గ నాయర్ మహిళల శైలిలో వారి రొమ్ములను కప్పుకోవడానికి వారికి ఇంకా అనుమతి లేదు. [17] నాడార్ మహిళలు ఆంక్షలను పట్టించుకోకుండా, ఉన్నత వర్గ హిందూ మహిళల శైలిని పోలిన పై వస్త్రధారణ శైలిని అభివృద్ధి చేసుకున్నారు, కానీ ఇది మిషనరీల రెచ్చగొట్టే చర్యగా భావించి కొంతమంది హిందువులను ఆగ్రహానికి గురిచేసింది. [18] 1915–1916 వరకు కూడా ఈ చట్టం వివక్షాపూరితంగానే ఉంది, ఈ సవాలుకు అయ్యన్కాలి మద్దతు ఇచ్చారు.
విముక్తి
[మార్చు]తిరుగుబాటు అనంతరం, నాడార్ల క్షత్రియ హోదా వాదనలను ముందుకు తెస్తూ కరపత్రాలు వెలువడ్డాయి. ఆ కుల సభ్యులు జంధ్యం ధరించడానికి, వివాహ వేడుకలకు పల్లకీలలో ప్రయాణించడానికి తమ హక్కును ప్రకటించుకున్నారు. 1891 నాటికి కనీసం 24,000 మంది నాడార్లు జనాభా గణన అధికారికి తమ కులాన్ని క్షత్రియులుగా పేర్కొన్నారు. [19]
వివాదం
[మార్చు]డిసెంబర్ 2016లో CBSE, తన పరిధిలోని 19,000 అనుబంధ పాఠశాలలన్నింటికీ ఒక సర్క్యులర్ జారీ చేసింది. అందులో, చన్నార్ తిరుగుబాటును కలిగి ఉన్న 'కుల ఘర్షణ, దుస్తుల మార్పు' అనే అధ్యాయాన్ని 2017 నుండి పాఠ్యప్రణాళిక నుండి తొలగించాలని కోరింది [20]
ఇవికూడా చూడండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 3 4 5 6 Ponnumuthan 1996, p. 109.
- 1 2 3 Cohn 1996, p. 140.
- ↑ Billington Harper 2000, p. 13.
- ↑ Valsiner, Jaan (23 June 2020). Sensuality in Human Living: The Cultural Psychology of Affect. Springer. ISBN 9783030417437.
- ↑ Kent, Eliza F. (7 October 2023). Converting Women: Gender and Protestant Christianity in Colonial South India. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-516507-4.
- ↑ Cohn, Bernard S. (11 May 2021). Colonialism and Its Forms of Knowledge: The British in India. Princeton University Press. ISBN 9781400844326.
- ↑ Sheth, Falguni A. (7 October 2023). Unruly Women: Race, Neocolonialism, and the Hijab. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-754713-7.
- 1 2 Abraham, George (28 December 2020). Lanterns on the Lanes: Lit for Life…. Notion Press. ISBN 9781648996597.
- ↑ Lemos, Justine (28 June 2022). Tradition and Transformation in Mohiniyattam Dance: An Ethnographic History. Rowman & Littlefield. ISBN 9781793650726.
- ↑ Kent, Eliza (2004). Converting Women: Gender and Protestant Christianity in Colonial South India. Oxford university. pp. 216.
- ↑ Manu.S.Pillai (19 February 2017). "The woman who cut off her breasts". The Hindu. Retrieved 19 February 2017.
- ↑ Hardgrave 1969, p. 55–70.
- 1 2 Cohn 1996, p. 141.
- ↑ Kent, Eliza F. (2004). Converting Women: Gender and Protestant Christianity in Colonial South India (PDF). OXFORD UNIVERSITY PRESS. pp. 201–220. ISBN 0-19-516507-1. Archived from the original (PDF) on 2023-03-01. Retrieved 2026-07-26.
- ↑ Ross 2008, p. 78.
- ↑ Jones 1989, p. 159.
- ↑ Cohn 1996, p. 141-142.
- ↑ Cohn 1996, p. 142.
- ↑ Bendix & Brand 1973, p. 534.
- ↑ "CBSE says Nadar women's historic struggle to cover their breasts 'objectionable'". The News Minute. 2016-12-20. Retrieved 2016-12-21.