చాచ్ రాజవంశం
చాచ్ రాజవంశం | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| సుమారు 632 –712–712 | |||||||||
| రాజధాని | అరోర్ | ||||||||
| Common languages | సంస్కృతం , సింధీ | ||||||||
| Religion | హిందూ మతం | ||||||||
| ప్రభుత్వం | రాచరికం | ||||||||
| మహారాజా | |||||||||
• 632–671 | చాచ్ ఆఫ్ అరోర్ | ||||||||
• 671–679 | సింధ్కు చెందిన చందర్ | ||||||||
• 695–712 | రాజా దాహిర్ | ||||||||
| History | |||||||||
• చాచ్ రాజవంశాన్ని స్థాపించాడు | సుమారు 632 –712 | ||||||||
• ఉమయ్యద్ ఖలీఫా రాజ్యంలో విలీనం చేయబడింది | 712 | ||||||||
| |||||||||
| Today part of | పాకిస్తాన్ భారతదేశం | ||||||||
చాచా రాజవంశం లేదా సిలైజ్ రాజవంశం అని కూడా పిలువబడే చాచ్ రాజవంశం, సింధ్ బౌద్ధ రాయ్ రాజవంశాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని పడగొట్టిన తరువాత సింధ్ ప్రాంతాన్ని పాలించిన హిందూ బ్రాహ్మణ రాజవంశం.[3][4][5][6] దాని ఉనికి గురించి చాలా సమాచారం చాచ్-బ్రాహ్మణ రాజవంశం చారిత్రక వృత్తాంతం అయిన చాచ్ నామా నుండి వచ్చింది.[7]
712లో సింధ్ పతనమైన తరువాత ఉమయ్యద్ కాలిఫేట్ కాలిఫాల్ ప్రావిన్స్ క్రింద సింధ్ కొన్ని భాగాలను రాజవంశం సభ్యులు పరిపాలించడం కొనసాగించారు.[3] ఈ పాలకులలో హల్లిషా, షిషా ఉన్నారు.[3]
చరిత్ర
[మార్చు]రెండవ రాయ్ సహసి వితంతువును వివాహం చేసుకుని బౌద్ధ రాయ్ రాజవంశాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత అరోర్కు చెందిన చాచ్ అనే బ్రాహ్మణుడు ఈ రాజవంశాన్ని స్థాపించాడు. రెండవ రాయ్ సహసి సోదరుడిని చంపడం ద్వారా అతని వాదన మరింత బలపడింది. [3][8]
సెరెండిబ్ రాజు ఉమయ్యద్ ఖలీఫాకు పంపిన కప్పాన్ని సింధీ సముద్రపు దొంగలు స్వాధీనం చేసుకోవడమే ఉమయ్యద్ దండయాత్రకు ప్రధాన కారణం. ఈ దండయాత్ర కోసం ఖలీఫా అబ్ద్ అల్-మాలిక్ ఇబ్న్ మర్వాన్ గవర్నర్ అల్-హజ్జాజ్ ఇబ్న్ యూసుఫ్కు ఒక పెద్ద సైన్యాన్ని మంజూరు చేశారు , కానీ ఖలీఫా మరణం కారణంగా సింధ్ను స్వాధీనం చేసుకునే ప్రయత్నం జరగలేదు. అతని కుమారుడు, వారసుడైన అల్-వలీద్ I నాయకత్వంలో , సేనాపతి ముహమ్మద్ బిన్ ఖాసిం 712లో సింధ్పై ఇస్లామిక్ దండయాత్రకు నాయకత్వం వహించాడు.
సంఘర్షణ సమయంలో, జాట్ల వంటి మునుపటి రాయ్ రాజవంశానికి విధేయతను కొనసాగించిన స్థానిక బౌద్ధ తెగలు, దాహిర్కు వ్యతిరేకంగా ఉమయ్యద్లతో పొత్తు పెట్టుకున్నారు. సింధ్ చివరి హిందూ రాజు రాజా దహిర్ అరోర్ యుద్ధంలో చంపబడ్డాడు, సింధ్ ఉమాయ్యాద్ ఖలీఫాలో విలీనం చేయబడింది.[9] అయితే, జాట్లు, ముహమ్మద్ ఇబ్న్ అల్-ఖాసిం దళాల మధ్య జరిగిన యుద్ధాలను నమోదు చేసినందున, చాచ్ నామా, జైనుల్-అఖ్బర్, తారిఖ్-ఇ-బైహాకీ వంటి ముఖ్యమైన మధ్యయుగ ముస్లిం వృత్తాంతాలు దీనిని ఖండించాయి.[10] అరోర్ యుద్ధ సమయంలో (రోహ్రీ ముహమ్మద్ ఇబ్న్ అల్-ఖాసిం) దాహీర్ దళాలు, తూర్పు జాట్లు యుద్ధంలో కలుసుకున్నారు.[11]
పాలకులు
[మార్చు]బ్రాహ్మణ రాజవంశానికి చెందిన ప్రసిద్ధ పాలకులు: [3]
- చాచ్ ( పా. c. 632 – c. 671 )
- చందర్ ( పా. c. 671 – c. 679 )
- దాహిర్ ( పా. c. 679 – c. 712అలోర్ నుండి )
- జైసింబా (జైసియా) - దాహిర్ కుమారుడు: క్రీ.శ. 714లో ఉమయ్యద్ గవర్నర్ హజ్జాజ్ (క్రీ.శ. 692-714) మరణం తరువాత, ఉమయ్యద్ ఖలీఫా సులేమాన్ ఇబ్న్ అబ్ద్ అల్-మాలిక్ (క్రీ.శ. 715-717) పాలనలో జైసింబా బ్రాహ్మనాబాద్ను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు . తరువాత జైసింబా, సింధ్ ఉమయ్యద్ గవర్నర్ జునైద్ ఇబ్న్ అబ్ద్ అర్-రహ్మాన్ అల్-ముర్రి (క్రీ.శ. 723 నుండి 726) తో జరిగిన యుద్ధంలో మరణించాడు . [12]
- దహీర్సియా (r. c. 679-c. 709-బ్రాహ్మణాబాద్ నుండి)
ఉమయ్యద్ ఖలీఫా పాలనలో :
- హుల్లిషా ( పా. c. 712 – c. 724 )
- షిషా ( పా. 724 )
అలోర్కు చెందిన చాచ్. “శ్రీ యషాదిత్య”. సుమారు 632-671. సింధ్. కుడివైపు కిరీటంతో ఉన్న తల; కుడివైపు స్వస్తిక. చుట్టూ పెద్ద త్రిశూలం, శ్రీ యషాదిత్య.
సింధ్ చాచ్ ఆఫ్ అలోర్. ప్రచండేంద్ర. సిర్కా 632-671 CE. AR దమ్మా (11మి.మీ, 0.64 గ్రా, 2గం). ఎదురు : కిరీటం తల కుడివైపు; స్వస్తిక కుడికి. రివర్స్: పెద్ద త్రిశూలం
సింధ్. ముల్తాన్. 'శ్రీ తపన'. సుమారు క్రీ.శ. 675-700. ఏఆర్ దమ్మ (12మిమీ, 0.62 గ్రా, 8గం) తల కుడివైపు; నుదుటిపై బ్రాహ్మీ లిపిలో 'శ్రీ'. మూడు గుళికలతో అలంకరించబడిన శైలీకృత అగ్నివేదిక; దాని చుట్టూ బ్రాహ్మీ లిపిలో 'తపన్' & 'ర్జ'.
శ్రీ యషాదిత్య. చాచాస్, సింధ్, సుమారు 679-712. కిరీటధారి తల కుడివైపు, వక్ర స్వస్తిక కుడివైపు. పెద్ద త్రిశూలం; చుట్టూ శ్రీ యషాదిత్య.
_around.jpg)
._Crowned_head_right;_swastika_to_right_Large_trident.jpg)
_Head_right;_śri_in_Brahmi_on_forehead_Stylized_fire_altar_surmounted_by_three_pellets;_tapan_and_rja_in_Brahmi_around.jpg)
మూలాలు
[మార్చు]- Schwartzberg, Joseph E. (1978). A Historical Atlas of South Asia. Chicago: University of Chicago Press. p. 146, map XIV.2 (b). ISBN 0226742210.
- ↑ Schwartzberg, Joseph E. (1978). A Historical Atlas of South Asia. Chicago: University of Chicago Press. p. 146, map XIV.2 (b). ISBN 0226742210.
- 1 2 3 4 5 Wink, André (1991). Al- Hind: The Slave Kings and the Islamic Conquest (in ఇంగ్లీష్). Brill. pp. 152–153. ISBN 9004095098.
- ↑ Rao, B. S. L. Hanumantha; Rao, K. Basaveswara (1958). Indian History and Culture (in ఇంగ్లీష్). Commercial Literature Company. p. 337.
- ↑ Error on call to Template:cite paper: Parameter title must be specified
- ↑ Shaikh, Muhammad Ali. "History of Sindh, before the arabs arrived". asianews.network (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 2024-08-30.
- ↑ Keay, John (1999). India: A History (in ఇంగ్లీష్). London: HarperCollins. pp. 182–183. ISBN 978-0-00-255717-7.
- ↑ MacLean, Derryl N. (1989). Religion and Society in Arab Sind. Brill. ISBN 9004085513.
- ↑ Burton, Richard (1851). Sindh and the Races that Inhabit the Valley of the Indus. Asian Educational Services. pp. 14–15. ISBN 9788120607583.
{{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help) - ↑ Chapter by S Jabir Raza Passages in the Chachnama, Zainul-Akhbar And Tarikh-i-Baihaqi, Text and Translation, from the book The Jats, Their Role and contribution to the socio-Economic Life and Polity of North and North-West India, Volume 2, pp. 43–52
- ↑ Wink, André (2002), Al-Hind: The Making of the Indo-Islamic World, Vol 1: Early Medieval India and the Expansion of Islam, Brill, ISBN 9780391041738, pp=201–205.
- ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని
<ref>ట్యాగు; "jatmed1" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు