చెక్ సాహిత్యం

స్ట్రాహోవ్ లైబ్రరీ

చెక్ సాహిత్యం అనేది చెక్ భాషలో, చెక్ రిపబ్లిక్‌లో (పూర్వం చెకోస్లోవేకియా, అంతకు ముందు బోహేమియన్ క్రౌన్ భూములు ), లేదా చెక్ ప్రజలచే వ్రాయబడిన సాహిత్యాన్ని సూచిస్తుంది. చెక్ రిపబ్లిక్‌లో ఇప్పుడు చాలా సాహిత్యం చెక్ భాషలో వ్రాయబడుతున్నప్పటికీ, చారిత్రాత్మకంగా, చెక్ సాహిత్య సృష్టిలో గణనీయమైన భాగం లాటిన్, జర్మన్ వంటి ఇతర భాషలలో కూడా వ్రాయబడింది.

మధ్య లాటిన్ రచనలు

రచయిత, చరిత్రకారుడు కాస్మాస్

9వ శతాబ్దం చివరి నుండి 10వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో బోహేమియా క్రైస్తవీకరించబడింది, బోహేమియా రాజ్యంతో సంబంధం ఉన్న తొలి లిఖిత రచనలు 12వ నుండి 13వ శతాబ్దాల మధ్య వ్రాయబడిన మధ్య లాటిన్ రచనలు (10వ శతాబ్దానికి చెందినదని భావించబడుతున్న, కానీ సందేహాస్పదమైన ప్రామాణికత కలిగిన 'లాటిన్ లెజెండ్ ఆఫ్ క్రిస్టియన్ ' మినహా). ఈ కాలంలోని చాలా రచనలు చరిత్రలు, సాధువుల జీవిత చరిత్రలు. బోహేమియన్ సాధువుల జీవిత చరిత్రలు ప్రత్యేకంగా బోహేమియన్ సాధువులపై (సెయింట్లు లుడ్మిలా, వాన్సెస్లాస్, ప్రోకోపియస్, సిరిల్, మెథోడియస్, అడాల్బర్ట్ ) దృష్టి సారిస్తాయి, అయినప్పటికీ బోహేమియన్ సాధువుల గురించిన అనేక గాథలను విదేశీ రచయితలు కూడా రాశారు. ఆ కాలపు అత్యంత ముఖ్యమైన చారిత్రక గ్రంథం కాస్మాస్ రచించిన క్రోనికా బోమోరమ్ ( బోహేమియన్ క్రానికల్ ), అయినప్పటికీ అది తన విషయాలను అప్పటి సమకాలీన రాజకీయాలను దృష్టిలో ఉంచుకొని విశ్లేషిస్తుంది, పాలక రాజవంశానికి చట్టబద్ధత కల్పించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. 12వ శతాబ్దం చివరి భాగంలో, 13వ శతాబ్దంలో పలువురు రచయితలు కాస్మాస్ రచనను నవీకరించి, విస్తరించారు.

డాలిమిల్ చరిత్ర

13వ శతాబ్దం మొదటి భాగంలో, బోహేమియాకు చెందిన ప్రేమిస్లిడ్ పాలకులు తమ రాజకీయ, ఆర్థిక ప్రభావాన్ని పశ్చిమం వైపు విస్తరించి, పశ్చిమ ఐరోపాలోని రాజకీయ, సాంస్కృతిక రాజ్యాలతో సంబంధాలు ఏర్పరచుకున్నారు. 13వ శతాబ్దం చివరి భాగంలో జర్మన్ ఆస్థాన కవిత్వం లేదా మిన్నెసాంగ్‌ను ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా సాహిత్యంలో ఈ సాంస్కృతిక మార్పిడి స్పష్టంగా కనిపించింది. అయితే, 1306లో వాన్సెస్లాస్ III హత్య, తదనంతరం రాజ్యంలో జరిగిన అల్లర్ల తర్వాత, బోహేమియన్ ప్రభువులు జర్మన్ సంస్కృతి నుండి తమను తాము దూరం చేసుకుని, తమ మాతృభాషలో సాహిత్యం కోసం వెతికారు. అయినప్పటికీ, 19వ శతాబ్దం వరకు బోహెమియాలో జర్మన్ ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య భాషగా కొనసాగింది. చెక్ భాషలోని ఈ కొత్త సాహిత్యం ప్రధానంగా రెండు రకాల ఇతిహాస కావ్యాలతో కూడి ఉంది: పురాణ గాథ, వీరగాథ. ఈ రెండూ బైబిల్‌లోని అప్రామాణిక కథలతో పాటు, అంతకు ముందు కాలాలలోని పుణ్యచరిత్ర గాథలపై ఆధారపడి ఉన్నాయి. ఈ కాలంలోనే గద్యం కూడా మొట్టమొదట అభివృద్ధి చేయబడింది: పరిపాలనా, బోధనా గ్రంథాలు, ఇవి మరింత విస్తృతమైన, ప్రత్యేకమైన పదజాలం అభివృద్ధిని అవసరం చేశాయి; మొదటి చెక్-లాటిన్ నిఘంటువులు ఈ కాలం నాటివే. విస్తృతమైన క్రానికల్స్, వీటిలో క్రానికల్ ఆఫ్ డాలిమిల్, క్రానికాన్ ఔలే రెజియే (ది జ్బ్రాస్లావ్ క్రానికల్ ) అత్యంత అద్భుతమైన ఉదాహరణలు, కళాత్మక గద్యాలు (ఉదా స్మిల్ ఫ్లాస్కా జ్ పర్దుబిక్, జోహన్నెస్ వాన్ సాజ్ ) కూడా వ్రాయబడ్డాయి.

15వ శతాబ్దపు హుస్సైట్ విప్లవం చెక్ సాహిత్య పరిణామంలో ఒక స్పష్టమైన విరామాన్ని సృష్టించి, చెక్ సాహిత్యంలో తనదైన ప్రత్యేక చరిత్రను ఏర్పరుచుకుంది. ఈ సాహిత్యం ప్రధాన ఉద్దేశ్యం ఒక నిర్దిష్ట మత సిద్ధాంతాన్ని తెలియజేయడం, దాని కోసం వాదించడం, దాని రూపం సాధారణంగా వచనంలో ఉండేది. జాన్ హస్ వేదాంత రచనలు 15వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో తొలిసారిగా వెలువడ్డాయి; అతను మొదట లాటిన్‌లో, తరువాత చెక్‌లో రాశాడు, ఈ విభజన తరువాతి కాలంలో చాలా వరకు కొనసాగింది: కవిత్వం, మేధోపరమైన గద్యం ప్రధానంగా లాటిన్‌ను ఉపయోగించగా, జనాదరణ పొందిన గద్యం చెక్ లేదా జర్మన్‌లో వ్రాయబడింది. అతని రచనలు సాంకేతిక, వేదాంతపరమైన ప్రశ్నలపై కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి; అయినప్పటికీ, అతను తన చెక్ ప్రసంగాల సంకలనాన్ని ప్రచురించాడు, 17వ, 18వ శతాబ్దాలలో ఆధునిక చెక్ భాషకు పునాదులు వేయడానికి ఉపయోగపడే అక్షరక్రమం, వ్యాకరణ నియమాలను రూపొందించాడు. రాడికల్ టాబోరైట్ వర్గం సాహిత్య రచనలలో శకలాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి - ఇవి సాధారణంగా టాబోరైట్ సిద్ధాంతాన్ని సమర్థించే లాటిన్ క్షమాపణలు ( మికులాస్ బిస్కుపెక్ జ్ పెల్హరిమోవా, పీటర్ చెలికిక్కో ). సాధారణంగా, హుస్సైట్ రచనలు సామాజిక ప్రశ్నలపై దృష్టి సారించడం ద్వారా మునుపటి యుగం రచనల నుండి భిన్నంగా ఉన్నాయి – వారి పాఠకులు దిగువ, దిగువ మధ్యతరగతి వర్గాల వారు. క్యాథలిక్ మతాన్ని సమర్థిస్తూ, హుస్సైట్ ఉట్రాక్విస్టులను విమర్శిస్తూ కూడా రచనలు చేయబడ్డాయి, వాటిలో జాన్ రోకికానా రచనలు ఒక ఉదాహరణ. హుస్సైట్ కాలంలో లాటిన్ స్తోత్రాలు, ప్రార్థనలకు ప్రత్యామ్నాయంగా చెక్ మతపరమైన పాటల ప్రక్రియ కూడా అభివృద్ధి చేయబడింది, ఉదాహరణకు జిస్టెబ్నికీ కాన్సియోనాల్, జిస్టెబ్నిస్ హైమ్నల్.

హుస్సైట్ యుద్ధాల అనంతరం జార్జ్ ఆఫ్ పోడెబ్రాడీ చెక్ సింహాసనానికి ఎన్నికైన తర్వాత, బోహెమియాలోకి ఒక కొత్త సాంస్కృతిక తరంగం ప్రవేశించింది. మానవతావాదం ప్రాచీన యుగపు క్లాసిక్‌లను సాహిత్యం, సంస్కృతికి ఒక ఆదర్శంగా చూసింది. ఈ కాలపు సాహిత్యం ప్రధాన లక్షణం, లాటిన్‌లో రచనలు చేసే కాథలిక్కులు (ఉదాహరణకు బోహుస్లావ్ హసిష్టేన్‌స్కీ జ్ లోబ్కోవిక్, జాన్ డుబ్రావియస్ ), చెక్‌లో రచనలు చేసే ప్రొటెస్టెంట్లు (ఉదాహరణకు విక్టోరిన్ కోర్నెల్ డ్ ఆఫ్ వ్సెహర్డీ, వాక్లావ్ హాయెక్) మధ్య ఉన్న పోటీ. కొత్త సాహిత్య ప్రక్రియలు వెలెస్లావిన్ వంటి పండితులను ప్రేరేపించి, లాటిన్ ఆధారంగా మరింత సంక్లిష్టమైన వ్యాకరణ నిర్మాణాన్ని నిర్మించడానికి, అలాగే అరువు పదాల ప్రవాహానికి దారితీశాయి. గుటెన్‌బర్గ్ ముద్రణా యంత్రం పుస్తకాలు, కరపత్రాలను మరింత అందుబాటులోకి తెచ్చింది, ఇది సమాజంలో సాహిత్యం హోదాను నెమ్మదిగా మార్చింది.

బరోక్ కాలం

జాన్ అమోస్ కొమెనియస్

శ్వేత పర్వత యుద్ధం తర్వాత చెక్ ప్రొటెస్టంట్ల పతనం చెక్ సాహిత్య వికాసాన్ని నిశ్చయంగా ప్రభావితం చేసింది. బోహేమియాను బలవంతంగా తిరిగి కాథలిక్‌గా మార్చడం, జర్మనీకరణ చేయడం, తత్ఫలితంగా జరిగిన ఆస్తుల జప్తులు, బహిష్కరణలు ప్రొటెస్టంట్ మధ్యతరగతి వర్గాలను దాదాపుగా నిర్మూలించి, సాహిత్యాన్ని దేశీయ కాథలిక్, ప్రవాస ప్రొటెస్టంట్ శాఖలుగా విభజించాయి. ఆ కాలంలోని ఇతర ఐరోపా దేశాలకు భిన్నంగా, బోహేమియాలో ఉన్నత వర్గం సాహిత్య ప్రేక్షకులలో భాగంగా లేదు. అందువల్ల, సాహిత్య కృషిలో ఈ విభజన, ఆ కాలంలోని ఇతర ఐరోపా దేశాలతో పోలిస్తే, ముఖ్యంగా ఉన్నత వర్గాల ఆస్థానాల కోసం వ్రాయబడిన ప్రక్రియలలో, చెక్ బరోక్ సాహిత్యంలో కొంత అభివృద్ధి లోపానికి, స్తబ్దతకు దారితీసింది. చెక్ సువార్త బరోక్ రచనలలో అత్యంత ప్రముఖ వ్యక్తి జాన్ కొమెనియస్, అతను తన యవ్వనాన్ని బోహేమియాలో గడిపాడు, కానీ జీవిత చరమాంకంలో ప్రవాసానికి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. ఆయన విద్యావేత్త, వేదాంతి, విద్యా సంస్కర్త, తత్వవేత్త; ఆయన రచనలలో వ్యాకరణాలు, విద్యపై సైద్ధాంతిక గ్రంథాలు, వేదాంతశాస్త్రంపై రచనలు ఉన్నాయి. 17వ శతాబ్దం చివరిలో అతని మరణంతో, చెక్ భాషలోని ప్రొటెస్టంట్ సాహిత్యం దాదాపుగా కనుమరుగైంది. కాథలిక్ బరోక్ రచనలు రెండు రకాలుగా విస్తరించి ఉన్నాయి: ఆడమ్ మిచ్నాజ్ ఓట్రాడోవిక్, ఫ్రిడ్రిచ్ బ్రిడెల్, వాక్లావ్ జాన్ రోసా వంటి వారి మతపరమైన కవిత్వం;, మతపరమైన గద్య రచనలు (అంటే ప్రబోధాత్మక గద్యం, పుణ్యచరిత్రలు ), చారిత్రక వృత్తాంతాలు ( బోహుస్లావ్ బాల్బిన్ ), అలాగే జెసూట్ సెయింట్ వాంక్లాస్ బైబిల్ .

జ్ఞానోదయం

జోసెఫ్ డోబ్రోవ్స్కీ

18వ శతాబ్దం చివరిలో, బోహేమియన్ భూములు గణనీయమైన మార్పుకు లోనయ్యాయి – హాబ్స్‌బర్గ్ చక్రవర్తి జోసెఫ్ II భూస్వామ్య వ్యవస్థకు ముగింపు పలికి, కొత్త మత, సైద్ధాంతిక సహనానికి మద్దతు ఇచ్చారు. హేతుబద్ధమైన శాస్త్ర సూత్రాలను దైనందిన జీవితంలోని అన్ని అంశాలకు వర్తింపజేయడానికి ప్రయత్నించిన ప్రబుద్ధ సాంప్రదాయవాదం ఆవిర్భవించింది. ఒక జాతి ఏకీకరణకు, సొంత జాతీయ భాషలో జాతీయ సంస్కృతి, సాహిత్యం ఒక ముందస్తు అవసరంగా పరిగణించబడటం ప్రారంభమైంది. సాహిత్యంలో, ఇది గద్య నవలల (ఉదా. వాక్లావ్ మాటేజ్ క్రామెరియస్ ), చెక్ చరిత్ర, చెక్ సంస్కృతి చారిత్రక అభివృద్ధి (ఉదా. చెక్ వ్యాకరణాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరించిన జోసెఫ్ డోబ్రోవ్‌స్కీ, చెక్ కవితా శైలిని క్రమపద్ధతిలో అభివృద్ధి చేయడానికి పూనుకున్న ఆంటోనిన్ జరోస్లావ్ పుచ్‌మేయర్ ) పట్ల పునరుద్ధరించబడిన ఆసక్తికి దారితీసింది. సాహిత్య పాఠకులు పూజారులు, సన్యాసుల నుండి సామాన్య ప్రజలు, సాధారణ ప్రజల వరకు పరిణామం చెందారు, సాహిత్యం కళాత్మక వ్యక్తీకరణకు ఒక వాహనంగా పరిగణించబడటం ప్రారంభమైంది. అయితే, బోహెమియా, మొరావియా ఆస్ట్రియన్, జర్మన్ సాంస్కృతిక ప్రభావ పరిధిలోనే ఉండిపోయాయి. ఈ విధంగా కొత్త జాతీయ సాహిత్యం మొదట జనాదరణ పొందిన జర్మన్ ప్రక్రియలను అనుకరించింది, తరువాత మాత్రమే ఒక స్వతంత్ర సృజనాత్మక కృషిగా పరిణామం చెందింది; ఇది ముఖ్యంగా నాటకరంగానికి వర్తిస్తుంది, ఉదాహరణకు వాక్లావ్ క్లిమెంట్ క్లిస్పెరా .

19వ శతాబ్దం

ప్రబుద్ధ సాంప్రదాయవాదం, శృంగారవాదం మధ్య పూర్వ-శృంగారవాదం ఒక పరివర్తన దశగా ఏర్పడింది – పూర్వ-శృంగారవాదులు ప్రాచీన కాలం నుండి గ్రహించిన కవితా రూపాలపై ఉన్న ప్రాధాన్యతను పూర్తిగా విడిచిపెట్టలేదు, కానీ ప్రక్రియల మధ్య ఉన్న కఠినమైన విభజనను సడలించి, బోధనాత్మక ప్రక్రియల నుండి వైదొలిగి, మరింత గేయాత్మక, జానపద-ప్రేరేపిత రచనల వైపు మళ్లారు (ఉదా. జాన్ కొల్లార్, ఫ్రాంటిసెక్ సెలకోవ్స్కీ ). బెర్నార్డ్ బోల్జానో ద్విభాషా, ద్విసంస్కృతి చెక్-జర్మన్ రాజ్య దృక్పథాన్ని తిరస్కరించడంగా, ఈ కాలంలోనే నిజమైన జాతీయ సాహిత్యం, సంస్కృతి అనే భావన అభివృద్ధి చెందింది. బహుశా ఈ యుగంలోని అత్యంత గొప్ప వ్యక్తి జోసెఫ్ జంగ్మాన్ . ఆయన ప్రపంచ సాహిత్యంలోని అనేక క్లాసిక్‌లను అనువదించి, చెక్ సాహిత్యాన్ని గొప్ప అభివృద్ధికి సామర్థ్యం గల గంభీరమైన, సుసంపన్నమైన సాహిత్యంగా స్థాపించడానికి తన జీవితాన్ని అంకితం చేశారు. František Palacký, Pavel Jozef Šafárik చెక్ చరిత్రను పునఃపరిశీలించే సవాలును స్వీకరించారు. చెక్ సాహిత్యం, సంస్కృతికి ఒక ప్రామాణికతను స్థాపించే ప్రయత్నంలో భాగంగా, ఆ కాలంలోని చెక్ చరిత్రకారులు మధ్యయుగాల వీరగాథలకు సంబంధించిన ఆధారాల కోసం అన్వేషించారు. రుకోపిస్ క్రలోవ్‌వోర్‌స్కీ, రుకోపిస్ జెలెనోహోర్స్కీ (వరుసగా డ్విర్ క్రలోవ్ మాన్యుస్క్రిప్ట్, జెలెనా హోరా మాన్యుస్క్రిప్ట్ )లో అలాంటి సాక్ష్యాలను వారు కనుగొన్నారు, అయినప్పటికీ రెండూ కూడా తరువాత నకిలీవని నిరూపించబడ్డాయి.

Božena Němcová, దీని బాబికా ( ది అమ్మమ్మ ) చెక్ సాహిత్యంలో ఒక క్లాసిక్‌గా పరిగణించబడుతుంది.

1830ల నాటికి, చెక్ సాహిత్యానికి పునాదులు పడ్డాయి, రచయితలు ఇప్పుడు చెక్ సాహిత్యం, సంస్కృతి అనే భావనను మొత్తంగా అభివృద్ధి చేయడంపై తక్కువ దృష్టి పెట్టి, తమ రచనల కళాత్మక విలువలపై ఎక్కువ దృష్టి పెట్టడం ప్రారంభించారు. ఈ కాలంలో రెండు ప్రధాన రకాల సాహిత్యం వెలువడింది: ఒకటి బీడర్‌మీయర్ సాహిత్యం, ఇది పాఠకులకు విద్యాబుద్ధులు నేర్పడానికి, ఆస్ట్రో-హంగేరియన్ సామ్రాజ్యం పట్ల విధేయతను ప్రోత్సహించడానికి ప్రయత్నించింది (ఉదాహరణకు కారెల్ జరోమిర్ ఎర్బెన్, బోజెనా నెమ్కోవా), రెండవది రొమాంటిసిజం, ఇది వ్యక్తి స్వేచ్ఛను నొక్కిచెబుతూ, ఆత్మాశ్రయత, అంతరాత్మపై దృష్టి సారించింది (ఉదాహరణకు కారెల్ హైనెక్ మాచా, వాక్లావ్ బోలెమిర్ నెబెస్కీ). ఈ రచయితల రచనలు సాధారణంగా వార్తాపత్రికలలో లేదా జోసెఫ్ కజెటాన్ టిల్ ప్రచురించిన 'క్వెటీ' (పువ్వులు) అనే సాహిత్య పత్రికలో ప్రచురించబడ్డాయి.

1848 సంవత్సరం కొత్త తరం చెక్ రచయితలను తెరపైకి తెచ్చింది, వారు మాచా అడుగుజాడలను అనుసరించారు, వారి పనిని కొత్త పంచాంగంలో ప్రచురించారు Máj ( మే ) (ఉదా. Vítězslav Hálek, Karolina Světla, Jan Neruda ). ఈ రచయితలు కేవలం జాతీయ సంస్కృతి అనే సంకుచిత ఆదర్శాన్ని తిరస్కరించి, చెక్ సాహిత్యాన్ని ఐరోపా సంస్కృతిలో విలీనం చేస్తూ, చెక్ భూభాగాల వెలుపల సాధించిన పురోగతి నుండి స్ఫూర్తిని పొందే సంస్కృతికి ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. అయితే, వారి రచనలు పారిశ్రామికీకరణ విస్తరణపై కూడా వ్యాఖ్యానించాయి, అనియంత్రిత శృంగార ఆదర్శానికి విరుద్ధంగా, సరళమైన జీవితంపై ఎక్కువగా దృష్టి సారించాయి.

మే తరం తరువాత వచ్చిన నవ్య-రొమాంటిక్స్, రొమాంటిక్ సంప్రదాయాన్ని కొనసాగిస్తూనే, వాస్తవికవాదం, ప్రతీకవాదం, క్షీణవాదం వంటి మరింత సమకాలీన శైలులను కూడా తమలో చేర్చుకున్నారు. మూడు దశలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి: మొదటిది 1870లలో రాజకీయ, సామాజిక పురోగతి లేకపోవడం వల్ల కలిగిన నిరాశకు ప్రతిస్పందనగా ఏర్పడింది (ఉదా: వాక్లావ్ షోల్క్ ); రెండవది కవిత్వానికి, ముఖ్యంగా ఇతిహాస కవిత్వానికి గొప్ప పునరాగమనం (ఉదా: జోసెఫ్ వాక్లావ్ స్లాడెక్ );, మూడవది వచనంపై దృష్టి సారించింది (ఉదా: అలోయిస్ జిరాసెక్ ).

నవ్య-రొమాంటిక్ రచయితలతో సంభాషణలో, తర్వాతి తరం రచయితలు వాస్తవికత, ప్రకృతివాదం, సాధారణమైన, నిస్సారమైన విషయాల వైపు మొగ్గు చూపారు. వారు చారిత్రక విషయాల కంటే సమకాలీన విషయాలకే ప్రాధాన్యతనిచ్చారు, పాత్రల తరచుగా అత్యంత రంగులద్దిన సంభాషణలతో పోలిస్తే రచయిత వ్యక్తిగత స్వరాన్ని తక్కువ చేసి చూపడానికి ప్రయత్నించారు. రెండు ప్రధాన అంశాలు ఆసక్తిని రేకెత్తించాయి: చెక్ గ్రామాన్ని అన్వేషించడం, అది ఎంతవరకు మంచి నైతిక విలువలకు నిలయంగా నిలిచిందనే విషయం ( జాన్ హెర్బెన్, కారెల్ వాక్లావ్ రైస్, అలోయిస్ మర్స్టిక్ );, ప్రేగ్, ముఖ్యంగా నిమ్న వర్గాల వారి జీవితం ( ఇగ్నాట్ హెర్మాన్, కారెల్ మాటేజ్ చాపెక్ చోడ్ ).

19వ శతాబ్దపు చివరి సాహిత్య తరం గతంతో స్పష్టమైన విచ్ఛిన్నానికి, ఆధునికవాదం ఆవిర్భావానికి సంకేతంగా నిలిచింది – శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఫ్రెంచ్ విప్లవం తరువాత వచ్చిన ఆశాభావం వెల్లువెత్తినప్పటికీ, స్వేచ్ఛ, సౌభ్రాతృత్వం వంటి ఈ ఆదర్శాలను అమలు చేయడంలో పురోగతి లేకపోవడం, ఈ ఆదర్శాలను ఎప్పటికీ సాధించగలమా అనే దానిపై సందేహానికి, వాటిని సాధించడానికి నూతన ప్రయత్నాలకు దారితీసింది. ఈ తరం రచయితల మధ్య ఉన్న ఉమ్మడి అంశం ఏమిటంటే, వారు తమ సొంత అభిప్రాయాల కన్నా ఒక నిర్దిష్ట శైలికి కట్టుబడి ఉండటం, గత తరాల రచనలపై తరచుగా చాలా విమర్శనాత్మక దృక్పథాలను కలిగి ఉండటం. ఆధునికులు కళాకారుడి ఆరాధనను కూడా ప్రారంభించారు, ఈ కాలంలోనే సాహిత్య విమర్శకుడు ఒక స్వతంత్ర వృత్తిగా, కళాకారుడి మిత్రుడిగా ఆవిర్భవించాడు, కళాకారుడి పనిని నిర్వచించడంలోనూ, ప్రజలకు అందించడంలోనూ సహాయపడ్డాడు ( ఫ్రాంటిసెక్ జేవియర్ షాల్డా ). ఈ కాలానికి చెందిన ప్రముఖ కవులు కవి జరోస్లావ్ వ్ర్చ్లిక్కి రచనలు, అనువాదాలను రూపొందించారు, ఇతరులలో జోసెఫ్ స్వటోప్లుక్ మచార్, ఆంటోనిన్ సోవా, ఒటోకర్ బరెజినా, కారెల్ హ్లావికేక్ ); గద్య రచయితలలో విలేమ్ మ్రిస్టిక్, ర్జినా స్వోబోడోవా, జోసెఫ్ కారెల్ స్లెజార్ ఉన్నారు .

సమకాలీన చెక్ రచయితలు

• మిచల్ అజ్వాజ్
• జాన్ బాలాబాన్
• జోసెఫ్ ఫోర్మానెక్
• ఇవాన్ మార్టిన్ జిరౌస్
• Jiří Hájíček
• ఎమిల్ హక్ల్
• పెట్రా హూలోవా
• మిలన్ కుందేరా
• పాట్రిక్ ఔరెడ్నిక్
• సిల్వీ రిచ్టెరోవా
• జరోస్లావ్ రుడిష్
• పావెల్ Řezníček
• పెటర్ స్టాన్చిక్
• మిచల్ షాండా
• జాచిమ్ టోపోల్
• మిలోస్ అర్బన్
• జరోస్లావ్ వెలిన్స్కీ
• మిచల్ వ్యూవెగ్
• రాడ్కా డెనెమార్కోవా
• జారోస్లావ్ చెజ్కా (*1943)
• పావెల్ శ్రుత్

చెక్ సాహిత్య పురస్కారాలు

• జరోస్లావ్ సీఫెర్ట్ బహుమతి
• జిరి ఓర్టెన్ అవార్డు
• మాగ్నీషియా లిటెరా ప్రైజ్