చెస్టర్ ఎ. ఆర్థర్

Chester A. Arthur
Chester A. Arthur
	Portrait సుమారు 1880
21st President of the United States
	In office; September 19, 1881 – March 4, 1885
Vice President	Vacant
అంతకు ముందు వారు	James A. Garfield
తరువాత వారు	Grover Cleveland
20th Vice President of the United States
	In office; March 4, 1881 – September 19, 1881
అధ్యక్షుడు	James A. Garfield
అంతకు ముందు వారు	William A. Wheeler
తరువాత వారు	Thomas A. Hendricks
10th Chairman of the New York Republican Party
	In office; September 11, 1879 – October 11, 1881
అంతకు ముందు వారు	John F. Smyth
తరువాత వారు	B. Platt Carpenter
21st Collector of the Port of New York
	In office; December 1, 1871 – July 11, 1878
Appointed by	Ulysses S. Grant
అంతకు ముందు వారు	Thomas Murphy
తరువాత వారు	Edwin Atkins Merritt
Engineer-in-Chief of the New York Militia
	In office; January 1, 1861 – January 1, 1863
అంతకు ముందు వారు	George F. Nesbitt
తరువాత వారు	Isaac Vanderpoel
Inspector General of the New York Militia
	In office; April 14, 1862 – July 12, 1862
అంతకు ముందు వారు	Marsena R. Patrick
తరువాత వారు	Cuyler Van Vechten
Quartermaster General of the New York Militia
	In office; July 27, 1862 – January 1, 1863
అంతకు ముందు వారు	Cuyler Van Vechten
తరువాత వారు	Sebastian Visscher Talcott
వ్యక్తిగత వివరాలు
జననం	Chester Alan Arthur; 1829 అక్టోబరు 5; Fairfield, Vermont, U.S.
మరణం	1886 November 18 (వయసు: 57); New York City, U.S.
సమాధి స్థలం	Albany Rural Cemetery, Menands, New York
రాజకీయ పార్టీ	Republican (1854–1886)
ఇతర రాజకీయ; పదవులు	Whig (before 1854)
జీవిత భాగస్వామి	Ellen Herndon (m. 1859; died 1880)
సంతానం	William; Chester II; Ellen;
తల్లిదండ్రులు	William Arthur; Malvina Stone;
బంధువులు	Gavin Arthur (grandson)
చదువు	Union College (BA); State and National Law School;
నైపుణ్యం	Lawyer; civil servant;

'చెస్టర్ అలాన్ ఆర్థర్' (1829 అక్టోబరు 5^[b] – 1886 నవంబరు 18) 1881 - 1885 వరకు సేవలందించిన 21వ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడు. ఆయన న్యూయార్కు నుండి వచ్చిన రిపబ్లికను గతంలో అధ్యక్షుడు జేమ్స్ గార్ఫీల్డ్ కింద 20వ ఉపాధ్యక్షుడుగా పనిచేశాడు. గార్ఫీల్డ్ హత్య తర్వాత అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టిన ఆర్థరు పరిపాలనలో "స్పాయిల్సు సిస్టం" అని పిలవబడే యు.ఎస్. నేవీ అతిపెద్ద విస్తరణ ముగిసింది. విదేశాల నుండి ప్రవేశించే వలసదారులకు కఠినమైన ఆంక్షలు అమలు చేయబడ్డాయి. ఆర్థరు ఫెయిరు‌ఫీల్డు, వెర్మోంటులో జన్మించాడు, న్యూయార్కు నగరంలో న్యాయవాద వృత్తిని చేపట్టాడు. అమెరికను సివిలు వార్ సమయంలో న్యూయార్కు మిలిషియా క్వార్టరు‌మాస్టరు జనరలు‌గా పనిచేశాడు. యుద్ధం తరువాత ఆయన న్యూయార్కు రిపబ్లికను రాజకీయాలకు ఎక్కువ సమయం కేటాయించాడు. త్వరగా సెనేటరు రోస్కో కాంక్లింగు రాజకీయ సంస్థలో ఎదిగాడు. 1871లో అధ్యక్షుడు యులిస్సెస్ ఎస్. గ్రాంటు అతన్ని న్యూయార్కు నౌకాశ్రయం కలెక్టరుగా నియమించారు.ఆయన కాంక్లింగు రిపబ్లికను పార్టీ స్టాల్వార్టు వర్గానికి ముఖ్యమైన మద్దతుదారుడు. 1878లో న్యూయార్కు‌లో పోషకుడి నియంత్రణ మీద కాంక్లింగు, అధ్యక్షుడు రూథర్‌ఫోర్డ్ బి. హేస్ మధ్య తీవ్ర వివాదాల తరువాత సమాఖ్య పోషక వ్యవస్థను సంస్కరించే ప్రణాళికలో భాగంగా హేసు ఆర్థరు‌ను తొలగించారు. 1880 రిపబ్లికను జాతీయ సమావేశం సమయంలో స్టాల్వార్ట్సు‌తో గుర్తించబడిన గ్రాంటు, హాఫ్-బ్రీడు వర్గం అభ్యర్థి జేమ్సు జి. బ్లెయిను మధ్య విస్తరించిన పోటీలో జేమ్స్ గార్ఫీల్డ్‌ను అధ్యక్షుడిగా రాజీ ఎంపిక చేయడానికి దారితీసింది. భౌగోళికంగా టికెట్టు‌ను సమతుల్యం చేయడానికి ఓటమితో నిరాశ చెందిన స్టాల్వార్టు‌లను శాంతింపజేయడానికి రిపబ్లికన్లు ఆర్థరు‌ను ఉపాధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేశారు. గార్ఫీల్డు, చెస్టర్ ఎ. ఆర్థరు 1880 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో గెలిచి 1881 మార్చిలో పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించారు. ఆయన పదవీకాలం ముగిసిన నాలుగు నెలలలో గార్ఫీల్డును ఒక హంతకుడు కాల్చాడు; 11 వారాల తర్వాత ఆయన మరణించాడు. ఆర్థరు అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టారు. అధ్యక్షుడిగా ఆర్థరు యుఎస్ నేవీ పునర్జన్మకు అధ్యక్షత వహించాడు. కానీ అంతర్యుద్ధం ముగిసినప్పటి నుండి పేరుకుపోతున్న ఫెడరలు బడ్జెటు మిగులును తగ్గించడంలో విఫలమయ్యాడని విమర్శించారు. 1882 చైనీసు మినహాయింపు చట్టం మొదటి వెర్షను‌ను ఆర్థరు వీటో చేశాడు. యునైటెడు స్టేట్సు‌కు చైనా వలసదారుల మీద ఇరవై సంవత్సరాల నిషేధం బర్లింగేం ఒప్పందంను ఉల్లంఘించిందని వాదించాడు. కానీ ఆయన రెండవ వెర్షను ‌మీద సంతకం చేశాడు. అందులో పదేళ్ల నిషేధం కూడా ఉంది.^[4] ఆయన హోరేసు గ్రే, సామ్యూలు బ్లాచ్ఫోర్డులను సుప్రీం కోర్టుకు నియమించాడు. వలసదారుల మీద మరిన్ని ఆంక్షలు విధించడానికి ఆయన 1882 వలస చట్టం, సుంకాలను తగ్గించడానికి 1883 సుంకం కూడా అమలు చేశాడు. ఆర్థరు 1883 నాటి పెండిల్టను సివిలు సర్వీసు సంస్కరణ చట్టం మీద సంతకం చేశాడు. ఇది ఆర్థరు‌ను స్టాల్వార్టు, కాంక్లింగు సంస్థ ఉత్పత్తిగా ప్రతికూల అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉన్న సంస్కర్తలకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది.

అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న ఆర్థరు 1884లో రిపబ్లికను పార్టీ నామినేషను‌ను పొందేందుకు పరిమిత ప్రయత్నం మాత్రమే చేశాడు. ఆయన తన పదవీకాలం చివరిలో పదవీ విరమణ చేశాడు. ఆర్థరు బలహీనమైన ఆరోగ్యం, రాజకీయ స్వభావం కలిసి అతని పరిపాలనను ఆధునిక అధ్యక్ష పదవి కంటే తక్కువ చురుకుగా చేశాయి. అయినప్పటికీ ఆయన పదవిలో తన ఘన పనితీరుకు సమకాలీనుల నుండి ప్రశంసలు పొందాడు. ఆర్థరు‌ను యునైటెడు స్టేట్సు చరిత్రలో అత్యల్ప చిరస్మరణీయ అధ్యక్షులలో ఒకరిగా అభివర్ణించారు.

ప్రారంభ జీవితం

జననం - కుటుంబం

చెస్టరు అలాను ఆర్థరు ఫెయిరు‌ఫీల్డు, వెర్మోంటులో జన్మించాడు.^[5] ఆర్థరు తల్లి, మాల్వినా స్టోను, బెర్కు‌షైరు, వెర్మోంటులో జన్మించింది. ఆమె జార్జి వాషింగ్టను స్టోను, జుడితు స్టీవెన్సు దంపతుల కుమార్తె.^[6] ఆమె కుటుంబం ప్రధానంగా ఇంగ్లీష్, వెల్షు వంశానికి చెందినది. ఆమె తల్లి తరపు తాత ఉరియా స్టోను అమెరికను విప్లవం కాలంలో కాంటినెంటలు ఆర్మీలో పనిచేశారు. .^[5]

ఆర్థరు తండ్రి విలియం ఆర్థరు 1796లో ఐర్లాండు‌లోని కౌంటీ ఆంట్రిం‌లోని కల్లీబాకీ లోని డ్రీను‌లో ప్రెస్బిటేరియను కుటుంబంలో జన్మించారు. విలియం తల్లి ఎలిజా మెక్‌హార్గుగా జన్మించింది. ఆమె అలాను ఆర్థరు‌ను వివాహం చేసుకుంది.^[7] విలియం బెల్ఫాస్టులోని కళాశాల నుండి పట్టభద్రుడయ్యాడు. 1819 లేదా 1820లో దిగువ కెనడా ప్రావిన్సుకి వలస వెళ్ళాడు.^[8] ఆర్థరు వెర్మోంటు సరిహద్దుకు సమీపంలో ఉన్న డన్‌హాం, క్యూబెకులో బోధించేటప్పుడు మాల్వినా స్టోను విలియం ఆర్థరు‌ను కలిసింది.^[9] వారు 1821 ఏప్రిల్ 12న డన్‌హాం‌లో వివాహం చేసుకున్నారు.^[5]

ఆర్థరు‌లు తమ మొదటి బిడ్డ రెజీనా జన్మించిన తర్వాత వెర్మోంటు‌కు వెళ్లారు.^[9] వారు త్వరగా బర్లింగ్టను నుండి జెరికోకు, చివరకు వాటరు‌విల్లేకు మారారు. ఎందుకంటే విలియం వివిధ పాఠశాలలలో బోధనా పదవులను పొందాడు.^[5] విలియం ఆర్థరు కూడా కొంతకాలం లా చదువుకున్నాడు. కానీ వాటర్‌విల్లేలో ఉన్నప్పుడే ఆయన తన న్యాయ అధ్యయనాలు, ప్రెస్బిటేరియను పెంపకం రెండింటి నుండి వైదొలిగి ఫ్రీ విలు బాప్టిస్టులలో చేరాడు; ఆయన తన జీవితాంతం ఆ తెగలో ఒక సేవకుడిగా గడిపాడు.^[5] విలియం ఆర్థరు ఒక బహిరంగంగా మాట్లాడే నిర్మూలనవాది అయ్యాడు. దీని వలన ఆయనను తన సమాజాలలోని కొంతమంది సభ్యులు తరచుగా వ్యరిరేకించారు. కుటుంబం తరచుగా తరలివెళ్లడానికి దోహదపడింది.^[10]

1828లో కుటుంబం మళ్ళీ ఫెయిరు‌ఫీల్డ్‌కు వెళ్లింది. అక్కడ మరుసటి సంవత్సరం చెస్టరు అలాను ఆర్థరు జన్మించాడు; ఆయన తొమ్మిది మంది పిల్లలలో ఐదవవాడు.^[3]^[11] ఆయనకు చెస్టరు అబెలు పేరు మీద "చెస్టరు" అని పేరు పెట్టారు. ఆయన జననానికి సహాయం చేసిన వైద్యుడు, కుటుంబ స్నేహితుడు ^[12] , ఆయన తండ్రి తాత పేరు మీద "అలను" అని పేరు పెట్టారు.^[13]^[c] 1832 వరకు ఆ కుటుంబం ఫెయిర్‌ఫీల్డ్‌లోనే ఉంది, ఆ సమయంలో విలియం ఆర్థర్ వృత్తి వారిని వెర్మోంట్ మరియు అప్‌డేటు న్యూయార్కు‌లోని అనేక పట్టణాల్లోని చర్చిలకు తీసుకెళ్లింది. ఆ కుటుంబం చివరికి 1844లో “షెనెక్టడీ, న్యూయార్కు”లో స్థిరపడింది.^[14] ఆర్థరు‌కు యుక్తవయస్సు వరకు జీవించిన ఏడుగురు తోబుట్టువులు ఉన్నారు: ^[15]

రెజీనా (1822–1910), “ కోహోసు, న్యూయార్కు” కిరాణా వ్యాపారి, బ్యాంకరు కమ్యూనిటీ నాయకురాలు విలియం జి. కావ్ భార్య, పట్టణ పర్యవేక్షకురాలు, గ్రామ ట్రస్టీగా పనిచేశారు^[16]
జేన్ (1824–1842)^[17]
అల్మెడా (1825–1899) కోహోసు పోస్టు‌మాస్టరు‌గా, కోహోసు కాటరాక్టు వార్తాపత్రిక ప్రచురణకర్తగా పనిచేసిన జేమ్సు హెచ్. మాస్టెను భార్య^[18]
ఆన్ (1828–1915), న్యూయార్కు‌లో పాఠశాలను బోధించిన పౌర యుద్ధానికి ముందు తరువాత సంవత్సరాలలో దక్షిణ కరోలినాలో పనిచేసిన కెరీరు విద్యావేత్త.^[19]
మాల్వినా (1832–1920) కాన్ఫెడరేటు ప్రభుత్వ అధికారి, అల్బానీ, న్యూయార్కులో వ్యాపారి అయిన హెన్రీ జె. హేన్సు‌వర్తు భార్య, ఆర్థరు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు కెప్టెన్ అసిస్టెంటు క్వార్టరు‌మాస్టరుగా నియమితులయ్యారు^[20]
విలియం (1834–1915), వైద్య పాఠశాల గ్రాడ్యుయేటు, కెరీరు ఆర్మీ అధికారి, పేమాస్టరు, ఆయన తన పౌర యుద్ధ సేవలో గాయపడ్డాడు. విలియం ఆర్థరు 1898లో లెఫ్టినెంటు కల్నలు అనే బ్రీవెటు ర్యాంకు‌తో మేజరు అనే శాశ్వత ర్యాంకు‌తో పదవీ విరమణ చేశాడు.^[21]
జార్జి (1836–1838)^[22]
మేరీ (1841–1917), అల్బానీ వ్యాపారవేత్త, భీమా కార్యనిర్వాహకుడు జాన్ ఇ. మెక్‌ఎల్‌రాయి భార్య, ఆర్థరు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు ఆయన అధికారిక వైటు హౌసు హోస్టెసు^[23]

కుటుంబం తరచుగా తరలివెళ్లడం వల్ల ఆర్థరు యునైటెడు స్టేట్సు‌లో జన్మించిన పౌరుడు కాదనే ఆరోపణలు వచ్చాయి. ఆర్థరు 1880లో ఉపాధ్యక్ష పదవికి నామినేటు అయినప్పుడు, న్యూయార్కు న్యాయవాది, రాజకీయ ప్రత్యర్థి అయిన ఆర్థరు పి. హిన్మాను, ఆర్థరు ఐర్లాండ్‌లో జన్మించాడని, 14 సంవత్సరాల వయస్సు వరకు యునైటెడు స్టేట్సుకు రాలేదని మొదట ఊహించాడు.^[24] అది నిజమైతే యునైటెడు స్టేట్సు రాజ్యాంగం సహజ-జన్మ-పౌరుడు ప్రకారం ఆర్థరు ఉపాధ్యక్ష పదవికి అనర్హుడని ప్రత్యర్థులు వాదించి ఉండవచ్చు.^[25]^[26]^[d]^[27] హిన్మాను అసలు కథ మూలాలు తీసుకోనప్పుడు. ఆయన ఆర్థరు కెనడాలో జన్మించాడని ఒక కొత్త పుకారు వ్యాప్తి చేశాడు.^[28]^[e] ఈ వాదన కూడా విశ్వసనీయతను పొందడంలో విఫలమైంది.^[30]^[f]^[32]

కెరీరు ప్రారంభం

న్యూయార్కు న్యాయవాది

ఆర్థరు సంస్థలో చేరినప్పుడు కల్వరు, న్యూయార్కు న్యాయవాది జాన్ జే (స్థాపక తండ్రి జాన్ జే మనవడు) తన ఎనిమిది మంది బానిసలతో న్యూయార్కు గుండా వెళుతున్న వర్జీనియా బానిస యజమాని జోనాథను లెమ్మను మీద‌ హేబియాసు కార్పసు చర్యను కొనసాగిస్తున్నారు.^[33] లెమ్మను వర్సెసు న్యూయార్కులో, న్యూయార్కు చట్టం బానిసత్వాన్ని అనుమతించనందున న్యూయార్కు‌కు వచ్చే ఏ బానిస అయినా స్వయంచాలకంగా విడుదల చేయబడతాడని కల్వరు వాదించారు.^[33] వాదన విజయవంతమైంది. 1860లో న్యూయార్కు కోర్టు ఆఫ్ అప్పీల్సు అనేక అప్పీళ్లను సమర్థించిన తర్వాత.^[33] తరువాత ప్రచార జీవిత చరిత్ర రచయితలు విజయానికి ఆర్థరు‌కు ఎక్కువ ఘనతను ఇచ్చారు; నిజానికి ఆయన పాత్ర చాలా తక్కువ, అయినప్పటికీ ఆయన ఈ కేసులో ఖచ్చితంగా చురుకైన పాల్గొనేవాడు.^[34] 1854లో జరిగిన మరొక పౌర హక్కుల కేసులో కండక్టరు ఆమెను నల్లజాతి మహిళ కావడంతో ఆమెను స్ట్రీటు‌కారు నుండి భౌతికంగా తొలగించిన తర్వాత ఆర్థరు ఎలిజబెతు జెన్నింగ్సు గ్రాహం తరపున వాదించే ప్రధాన న్యాయవాది.^[34] ఆయన కేసును గెలుచుకున్నాడు. ఈ తీర్పు న్యూయార్కు నగర స్ట్రీటు‌కారు లైన్ల వర్గీకరణకు దారితీసింది.^[34] 1856లో ఆర్థరు వర్జీనియా నావికాదళ అధికారి విలియం లూయిసు హెరండను కుమార్తె ఎల్లెను హెరండనును ప్రేమించాడు.^[35] వారిద్దరూ త్వరలోనే వివాహం చేసుకోవడానికి నిశ్చితార్థం చేసుకుని వివాహం చేసుకున్నాడు.^[36] ఆ సంవత్సరం తరువాత ఆయన తన స్నేహితుడు హెన్రీ డి. గార్డినరు‌తో కొత్త న్యాయ భాగస్వామ్యాన్ని ప్రారంభించాడు. ఆయనతో పాటు కాన్సాసు‌కు వెళ్లి అక్కడ భూమిని కొనుగోలు చేసి అక్కడ న్యాయవాద వృత్తిని ప్రారంభించాలని భావించాడు.^[34] ఆ సమయంలో రాష్ట్రం బానిసత్వ అనుకూల బానిసత్వ వ్యతిరేక స్థిరనివాసులు మధ్య హింసాత్మక ఘర్షణలకు వేదికగా ఉంది. ఆర్థరు తరువాతి వారితో దృఢంగా జతకట్టాడు.^[37] కఠినమైన సరిహద్దు జీవితం సౌమ్య న్యూయార్కు వాసులతో ఏకీభవించలేదు; మూడు లేదా నాలుగు నెలల తర్వాత ఇద్దరు యువ న్యాయవాదులు న్యూయార్కు నగరానికి తిరిగి వచ్చారు. అక్కడ ఆర్థరు తన కాబోయే భార్యను ఎస్‌ఎస్ సెంట్రలు అమెరికా శిథిలావస్థలో సముద్రంలో తప్పిపోయిన తర్వాత ఓదార్చాడు.^[37] 1859లో వారు మాన్హట్టను‌లోని కల్వరి ఎపిస్కోపలు చర్చిలో వివాహం చేసుకున్నారు.^[38] ఈ జంటకు ముగ్గురు పిల్లలు ఉన్నారు:

విలియం లూయిసు ఆర్థరు (డిసెంబరు 10, 1860 – జూలై 7, 1863), "మూర్ఛలు"తో మరణించారు.
చెస్టరు అలాను 2వ ఆర్థరు (జూలై 25, 1864 – జూలై 18, 1937), మైరా టౌన్‌సెండు‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు. తరువాత గావిను తండ్రి రోవేనా గ్రేవ్సు‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు.
ఎల్లెను హాన్సు‌బ్రో హెర్ండను "నెల్" ఆర్థరు పింకర్టను (1871 నవంబరు 21, – సెప్టెంబరు 6, 1915) చార్లెసు పింకర్టను‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు

వివాహం తర్వాత ఆర్థరు తన న్యాయవాద వృత్తిని నిర్మించడానికి తన ప్రయత్నాలను అంకితం చేశాడు కానీ రిపబ్లికను పార్టీ రాజకీయాల్లో పాల్గొనడానికి కూడా సమయం కేటాయించాడు. అదనంగా ఆయన న్యూయార్కు మిలిషియా రెండవ బ్రిగేడు‌కు జడ్జి అడ్వకేటు జనరలు కావడం ద్వారా తన సైనిక ఆసక్తిని తీర్చుకున్నాడు.^[39]

అంతర్యుద్ధం

1861లో ఆర్థరు గవర్నరు ఎడ్విను డి. మోర్గాను సైనిక సిబ్బందిలో ఇంజనీరు-ఇన్-చీఫు‌గా నియమించబడ్డాడు.^[39] 1861 ఏప్రిల్‌లో అంతర్యుద్ధం ప్రారంభమయ్యే వరకు ఈ కార్యాలయం తక్కువ ప్రాముఖ్యత కలిగిన అధికారిక నియామకాలలో పని చేసాడు. న్యూయార్కు, ఇతర ఉత్తర రాష్ట్రాలు అమెరికను చరిత్రలో ఇంతకు ముందు ఎన్నడూ చూడని పరిమాణంలో సైన్యాన్ని పెంచడం, సన్నద్ధం చేయాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది.^[40] ఆర్థరు బ్రిగేడియరు జనరలుగా నియమించబడ్డాడు. రాష్ట్ర మిలీషియా క్వార్టరు‌మాస్టరు విభాగానికి నియమించబడ్డాడు.^[40] ఆయన నివాసం ఏర్పాటు చేయడంలో, దళాలను సిద్ధం చేయడంలో, చాలా సమర్థవంతంగా ఉన్నాడు. న్యూయార్కు నగరంలోకి ప్రవేశించిన తరువాత ఆయన 1862 మార్చిలో రాష్ట్ర మిలీషియా ఇన్స్పెక్టరు జనరలు‌గా, ఆ తర్వాత జూలైలో క్వార్టరు‌మాస్టరు జనరలు‌గా పదోన్నతి పొందాడు.^[41] యుద్ధం ప్రారంభంలో 9వ న్యూయార్కు వాలంటీరు ఇన్ఫాంట్రీ రెజిమెంటు ఆయనను కల్నలు హోదాతో కమాండరు‌గా ఎన్నుకున్నప్పుడు ఆయన ముందు భాగంలో సేవ చేసే అవకాశం లభించింది. కానీ గవర్నరు మోర్గాను అభ్యర్థన మేరకు న్యూయార్కు‌లో తన పదవిలో ఉండటానికి ఆయన దానిని తిరస్కరించాడు.^[42] ఆయన మోర్గాను అభ్యర్థన మేరకు మళ్ళీ మెట్రోపాలిటను బ్రిగేడు‌గా నిర్వహించబడిన నాలుగు న్యూయార్కు నగర రెజిమెంటు‌ల కమాండు‌ను కూడా తిరస్కరించాడు.^[42] 1862 మేలో మేజరు జనరలు ఇర్విను మెక్‌డోవెలు ఆధ్వర్యంలోని దళాలు వర్జీనియాలోని ఫ్రెడెరిక్సుబర్గు సమీపంలో న్యూయార్కు దళాలను తనిఖీ చేయడానికి దక్షిణం వైపు ప్రయాణించినప్పుడు ఆర్థరు ద్వీపకల్ప పోరాటం ముందు భాగానికి దగ్గరగా వచ్చాడు.^[43] ఆ వేసవిలో ఆయన ఉత్తర గవర్నర్ల ఇతర ప్రతినిధులు అదనపు దళాలను సమీకరించడంలో సమన్వయం చేసుకోవడానికి న్యూయార్కు‌లో విదేశాంగ కార్యదర్శి విలియం హెచ్. సెవార్డును కలిశారు. ఆయన తదుపరి కొన్ని నెలలు న్యూయార్కు 1,20,000 మంది సైనికుల కోటాను చేర్చుకోవడానికి సహాయం చేశాడు.^[43] ఆర్థరు తన పనికి ప్రశంసలు అందుకున్నాడు. కానీ ఆయన పదవి ఒక రాజకీయ నియామకం. 1863 జనవరిలో డెమొక్రాటు గవర్నరు హోరాషియో సేమౌరు పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించినప్పుడు ఆయన తన మిలీషియా విధుల నుండి విముక్తి పొందాడు.^[44] ఎప్పుడు రూబెను ఫెంటను 1864 గవర్నరు ఎన్నికలలో గెలిచాడు. ఆర్థరు తిరిగి నియామకాన్ని అభ్యర్థించాడు; ఫెంటను ఆర్థరు రిపబ్లికను పార్టీలోని వేర్వేరు వర్గాలకు చెందినవారు. ఫెంటను ఇప్పటికే మరొక అభ్యర్థిని నియమించడానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు. కాబట్టి ఆర్థరు సైనిక సేవకు తిరిగి రాలేదు.^[45] ఆర్థరు న్యాయవాద వృత్తిని తిరిగి ప్రారంభించాడు. సైన్యంలో ఏర్పడిన అదనపు పరిచయాల సహాయంతో ఆయన, ఆర్థరు & గార్డినరు సంస్థ అభివృద్ధి చెందాయి.^[46] అయితే ఆయన వృత్తి జీవితం మెరుగుపడినప్పటికీ వారి ఏకైక సంతానం విలియం ఆ సంవత్సరం రెండు సంవత్సరాల వయస్సులో అకస్మాత్తుగా మరణించడంతో ఆర్థరు, ఆయన భార్య వ్యక్తిగత విషాదాన్ని చవిచూశారు.^[47] ఆ జంట తమ కొడుకు మరణాన్ని తీవ్రంగా భావించారు. 1864లో వారికి చెస్టరు అలాను జూనియరు అనే మరో కుమారుడు జన్మించినప్పుడు వారు దాని మీద దృష్టి సారించారు.^[48] వారికి 1871లో ఎల్లెను అనే కుమార్తె కూడా ఉంది.^[49] ఇద్దరు పిల్లలు యుక్తవయస్సు వరకు జీవించారు.^[49] ఆర్థరు పోషకుడు, మాజీ గవర్నరు మోర్గాను యునైటెడు స్టేట్సు సెనేటుకి ఎన్నికైనప్పుడు ఆయన న్యాయవాద వృత్తితో పాటు ఆయన రాజకీయ అవకాశాలు మెరుగుపడ్డాయి.^[50] ఆయన రిపబ్లికను రాజకీయ నాయకుడు కానీ టామ్మనీ హాలు డెమోక్రటికు సంస్థ అధిపతి విలియం ఎం. ట్వీడు స్నేహితుడు కూడా అయిన థామసు మర్ఫీ చేత నియమించబడ్డాడు. మర్ఫీ కూడా యూనియను ఆర్మీకి వస్తువులను విక్రయించే హాటరు, ఆర్థరు వాషింగ్టను‌లో ఆయన ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. వారిద్దరూ న్యూయార్కు రిపబ్లికను పార్టీ వర్గాలలో సహచరులుగా మారారు. చివరికి థర్లో వీడు ఆధిపత్యం వహించిన పార్టీ సంప్రదాయవాద శాఖలో ఉన్నత స్థాయికి ఎదిగారు.^[50] 1864 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో, ఆర్థరు, మర్ఫీ న్యూయార్కు‌లోని రిపబ్లికన్ల నుండి నిధులు సేకరించారు. వారు 1865లో అబ్రహం లింకన్ రెండవ ప్రమాణ స్వీకారోత్సవానికి హాజరయ్యారు.^[51]

న్యూయార్క్ రాజకీయ నాయకుడు

కాంక్లింగ్ యంత్రం

గోపురం పైకప్పు కలిగిన స్తంభాల భవనం — న్యూయార్కు కస్టం హౌసు (గతంలో 55 వాల్ స్ట్రీటు వద్ద మర్చంట్స్ ఎక్స్ఛేంజ్ భవనం) ఏడు సంవత్సరాలు ఆర్థర్ కార్యాలయంగా ఉంది.

అంతర్యుద్ధం ముగింపు అంటే ఆర్థరు‌తో సహా మోర్గాను రిపబ్లికను యంత్రంలోని సైనికులకు కొత్త అవకాశాలు కల్పించడం.^[52] మోర్గాను న్యూయార్కు రిపబ్లికను పార్టీ సంప్రదాయవాద విభాగం వైపు మొగ్గు చూపాడు. అలాగే ఆయనతో కలిసి పనిచేసిన వ్యక్తులు, వీడ్, సెవార్డు (అధ్యక్షుడు ఆండ్రూ జాన్సన్ కింద పదవిలో కొనసాగాడు), రోస్కో కాంక్లింగు (ఒక వాక్చాతుర్యవంతుడు యుటికా కాంగ్రెసు సభ్యుడు. వర్ధమాన నటుడు పార్టీ).^[52] ఆర్థరు యంత్రంలో భాగంగా ఉన్న సమయంలో తన సొంత రాజకీయ ఆలోచనలను చాలా అరుదుగా వ్యక్తపరిచాడు; ఆ సమయంలో సర్వసాధారణంగా యంత్రం తరపున విధేయత, కృషి వాస్తవ రాజకీయ స్థానాల కంటే ముఖ్యమైనవి.^[53] ఆ సమయంలో యుఎస్ కస్టం హౌసులను కలెక్టరు, నావలు ఆఫీసరు, సర్వేయరు‌గా పనిచేసిన రాజకీయ నియామకాలు నిర్వహించేవి. 1866లో ఆర్థరు న్యూయార్కు కస్టం హౌసులో నావలు ఆఫీసరు పదవిని పొందేందుకు విఫలయత్నం చేశాడు. ఇది కలెక్టరు‌కు మాత్రమే లోబడి ఉండే లాభదాయకమైన ఉద్యోగం.^[54] తరువాత ఆయన తన లా ప్రాక్టీసు‌ను (ఇప్పుడు గార్డినర్ మరణం తర్వాత సోలో ప్రాక్టీసు), రాజకీయాలలో తన పాత్రను కొనసాగించాడు. 1867లో ప్రతిష్టాత్మక సెంచరీ క్లబ్బులో సభ్యుడయ్యాడు.^[54] యునైటెడు స్టేట్సు సెనేటు‌కు ఎన్నికైన కాంక్లింగు 1867 ఆర్థరు‌ను గమనించి పార్టీలో ఆయన ఎదుగుదలకు దోహదపడ్డాడు. ఆర్థరు 1868లో న్యూయార్కు నగర రిపబ్లికను ఎగ్జిక్యూటివు కమిటీకి ఛైర్మను అయ్యాడు.^[55] పార్టీ సోపానక్రమంలో ఆయన ఆరోహణ అతన్ని చాలా రాత్రులు బిజీగా ఉంచింది. ఆయన భార్య పార్టీ పనుల నిమిత్తం కుటుంబ బాధ్యతల నుండి నిరంతరం దూరంగా ఉండటం పట్ల అసహనం వ్యక్తం చేయబడింది.^[56] మోర్గాను రిపబ్లికను నేషనలు కమిటీ ఛైర్మను‌గా కూడా వ్యవహరించడంతో సహా జాతీయ రాజకీయాల మీద ఎక్కువ సమయం, కృషిని కేంద్రీకరించడంతో 1868 నాటికి న్యూయార్కు రిపబ్లికన్ల సంప్రదాయవాద విభాగానికి కాంక్లింగు నాయకత్వం వహించాడు. జనరలు యులిస్సెస్ ఎస్. గ్రాంటు అధ్యక్ష పదవికి అభ్యర్థిత్వం వెనుక కాంక్లింగు యంత్రాంగం దృఢంగా ఉంది. గ్రాంటు ఎన్నికకు 1868 ఆర్థరు నిధులు సేకరించాడు.^[57] న్యూయార్కు నగరంలోని టమ్మనీ హాలు అని పిలువబడే ప్రత్యర్థి డెమోక్రటికు యంత్రాంగం గ్రాంటు ప్రత్యర్థి, మాజీ న్యూయార్కు గవర్నరు హోరాషియో సేమౌరు కోసం పనిచేసింది; జాతీయ ఓట్లలో గ్రాంటు విజయం సాధించగా, సేమౌరు న్యూయార్కు రాష్ట్రాన్ని పాలించాడు. ^[57] ఆర్థరు తన సమయాన్ని రాజకీయాలకు ఎక్కువ, చట్టానికి తక్కువగా కేటాయించడం ప్రారంభించాడు. 1869లో రిపబ్లికన్లు రాష్ట్ర శాసనసభను నియంత్రించినప్పుడు నియమించబడిన న్యూయార్కు నగర పన్ను కమిషను‌కు న్యాయవాది అయ్యాడు. ఆయన 1870 వరకు సంవత్సరానికి $10,000 జీతంతో ఆ ఉద్యోగంలో కొనసాగాడు.^[58]^[g] టమ్మనీ హాలు‌కు చెందిన విలియం ఎం. ట్వీడు నియంత్రణలో ఉన్న డెమొక్రాట్లు శాసనసభ మెజారిటీని గెలుచుకున్న తర్వాత ఆర్థరు రాజీనామా చేశాడు. అంటే వారు తమ సొంత నియామకాన్ని పేర్కొనవచ్చు.^[59] 1871లో గ్రాంటు ఆల్ఫ్రెడు ప్లీసాంటను స్థానంలో ఆర్థరు‌ను కమిషనరు ఆఫ్ ఇంటర్నలు రెవెన్యూగా నియమించడానికి ప్రతిపాదించాడు; ఆర్థరు నియామకాన్ని తిరస్కరించాడు.^[60] 1870లో అధ్యక్షుడు గ్రాంటు న్యూయార్కు పోషణ మీద నియంత్రణను కాంక్లింగు‌కు అప్పగించాడు. అందులో న్యూయార్కు నౌకాశ్రయంలోని కస్టం హౌసు కూడా ఉంది. ఆ సంవత్సరం జూలైలో జెర్సీ షోరులో వేసవి సెలవుల్లో గుర్రాల మీద వారి ఉమ్మడి ప్రేమ కారణంగా మర్ఫీతో స్నేహంగా మారిన గ్రాంటు, అతన్ని కలెక్టరు పదవికి నియమించాడు.^[61] యుద్ధ లాభదాయకుడుగా మర్ఫీకి ఉన్న ఖ్యాతి, టమ్మనీ హాలు‌తో ఆయన అనుబంధం ఆయన స్వంత పార్టీలోని చాలా మందికి ఆమోదయోగ్యం కానిదిగా చేసింది. కానీ కాంక్లింగు సెనేటు‌ను ఆయనను ధృవీకరించమని ఒప్పించాడు.^[61] యునైటెడు స్టేట్సు అత్యంత రద్దీగా ఉండే ఓడరేవులో చెల్లించాల్సిన సుంకాలను వసూలు చేయడానికి వందలాది మంది కార్మికులను నియమించే బాధ్యత కలెక్టరు ‌మీద ఉంది. సాధారణంగా ఈ ఉద్యోగాలు కలెక్టరు నియామకానికి బాధ్యత వహించే రాజకీయ యంత్రాంగాన్ని అనుసరించేవారికి అప్పగించబడతాయి. ఉద్యోగులు యంత్రానికి రాజకీయ సహకారాలు ("అసెసు‌మెంట్సు" అని పిలుస్తారు) తిరిగి ఇవ్వవలసి ఉంటుంది. ఇది ఉద్యోగాన్ని అత్యంత ప్రతిష్టాత్మకమైన రాజకీయ ప్లం చేసింది.^[62] మర్ఫీ సెనేటరు రూబెను ఫెంటను వర్గానికి చెందిన రిపబ్లికను పార్టీకి విశ్వాసపాత్రులైన కార్మికులను కాంక్లింగు‌కు విశ్వాసపాత్రులైన వారితో భర్తీ చేయడంతో ఆయన ప్రజాదరణ తగ్గడం పెరిగింది.^[63] చివరికి మర్ఫీని భర్తీ చేయాలనే ఒత్తిడి చాలా పెరిగింది. గ్రాంటు 1871 డిసెంబరులో తన రాజీనామాను కోరాడు.^[63] గ్రాంటు ఆ పదవిని జాన్ అగస్టసు గ్రిస్వోల్డు విలియం ఓర్టనులకు అందించాడు. వీరిలో ప్రతి ఒక్కరూ తిరస్కరించి ఆర్థరు‌ను సిఫార్సు చేశారు.^[64] గ్రాంటు తరువాత ఆర్థరు‌ను నామినేటు చేశాడు, న్యూయార్కు టైమ్సు వ్యాఖ్యానిస్తూ "ఆయన పేరు చాలా అరుదుగా మెట్రోపాలిటను జీవితంలోకి వస్తుంది. అయినప్పటికీ శక్తివంతమైన అంతర్వాహినిలా కదులుతున్నాడు. గత 10 సంవత్సరాలలో ఈ వ్యక్తి దేశంలోని ఏ ఇతర వ్యక్తి కంటే ఈ రాష్ట్రంలో రిపబ్లికను పార్టీ గమనాన్ని మలచడానికి ఎక్కువ కృషి చేశాడు."^[65] ఆర్థరు నియామకాన్ని సెనేటు ధృవీకరించింది; కలెక్టరు‌గా ఆయన దాదాపు వెయ్యి ఉద్యోగాలను నియంత్రించాడు. ఏ సమాఖ్య అధికారికి లభించేంత గొప్ప పరిహారాన్ని పొందాడు.^[62] ఆర్థరు జీతం ప్రారంభంలో $6,500, కానీ సీనియరు కస్టమ్సు ఉద్యోగులకు "మోయిటీ" వ్యవస్థ ద్వారా అదనంగా పరిహారం చెల్లించబడింది. ఇది వారికి స్వాధీనం చేసుకున్న సరుకులలో ఒక శాతాన్ని, సుంకాన్ని తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించిన దిగుమతిదారులపై విధించిన జరిమానాలను విధించింది.^[66] మొత్తంగా ఆయన ఆదాయం $50,000 కంటే ఎక్కువగా వచ్చింది—అధ్యక్షుడి జీతం కంటే ఎక్కువ మరియు ఆయన ఫ్యాషను దుస్తులు, విలాసవంతమైన జీవనశైలిని ఆస్వాదించడానికి సరిపోతుంది.^[66]^[h] ప్రస్తుత పరంగా కస్టం హౌసు‌తో వ్యవహరించిన వారిలో ఆర్థరు ఆ యుగంలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన కలెక్టర్లలో ఒకడు.^[67] ఆయన తన సబార్డినేటు‌లతో కలిసి ఉండేవాడు, మర్ఫీ ఇప్పటికే కాంక్లింగు అనుచరులతో సిబ్బందిని నింపినందున ఆయన ఎవరినీ తొలగించే సందర్భాలు చాలా తక్కువ.^[68] ఆయన రిపబ్లికను పార్టీలో కూడా ప్రజాదరణ పొందాడు. ఎందుకంటే ఆయన సిబ్బంది నుండి ప్రచార అంచనాలను సమర్ధవంతంగా సేకరించాడు. పదవులు అందుబాటులోకి వచ్చినప్పుడు పార్టీ నాయకుల స్నేహితులను ఉద్యోగాల్లో ఉంచాడు.^[56] ఆర్థరు‌కు మర్ఫీ కంటే మంచి పేరు ఉంది. కానీ సంస్కర్తలు ఇప్పటికీ పోషక నిర్మాణాన్ని, మోయిటీ వ్యవస్థను విమర్శించారు.^[62] పార్టీలో సంస్కరణల ఉప్పెన పెరగడం వల్ల ఆర్థరు 1872లో ఉద్యోగుల నుండి వచ్చే ఆర్థిక సంగ్రహాలను "స్వచ్ఛంద విరాళాలు"గా పేరు మార్చాడు. కానీ ఆ భావన అలాగే ఉంది. పార్టీ ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలను నియంత్రించడం ద్వారా ప్రయోజనం పొందింది.^[69] ఆ సంవత్సరంలో సంస్కరణ-మనస్సు గల రిపబ్లికన్లు లిబరలు రిపబ్లికను పార్టీని స్థాపించి గ్రాంటు‌కు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేశారు. కానీ వారి వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ ఆయన తిరిగి ఎన్నికయ్యాడు.^[70] అయినప్పటికీ పౌర సేవా సంస్కరణల కోసం ఉద్యమం కాంక్లింగు పోషక యంత్రాన్ని దెబ్బతీసింది; 1874లో కస్టం హౌసు ఉద్యోగులు తమ సొంత ఆదాయాలను పెంచుకునే మార్గంగా దిగుమతి చేసుకునే కంపెనీ మీద జరిమానాలను తప్పుగా అంచనా వేసినట్లు తేలింది. కాంగ్రెసు స్పందించి మోయిటీ వ్యవస్థను రద్దు చేసి ఆర్థరు‌తో సహా సిబ్బందికి సాధారణ జీతాలు విధించింది.^[71] ఫలితంగా ఆయన ఆదాయం సంవత్సరానికి $12,000కి పడిపోయింది—ఇది అతని నామమాత్రపు బాసు, సెక్రటరీ ఆఫ్ ది ట్రెజరీ కంటే ఎక్కువ. కానీ ఆయన గతంలో అందుకున్న దానికంటే చాలా తక్కువ.^[71]

హేయ్స్ తో ఘర్షణ

కలెక్టరు‌గా ఆర్థరు నాలుగు సంవత్సరాల పదవీకాలం 1875 డిసెంబరు 10న ముగిసింది. వాషింగ్టను‌లోని అత్యంత శక్తివంతమైన రాజకీయ నాయకులలో ఒకరైన కాంక్లింగు, అధ్యక్షుడు గ్రాంటు చేత తన శిష్యుడిని తిరిగి నియమించడానికి ఏర్పాటు చేశాడు.^[72] కాంక్లింగు 1876 రిపబ్లికను నేషనలు కన్వెన్షనులో అధ్యక్ష పదవికి అభ్యర్థిగా ఉన్నారు. కానీ నామినేషను‌ను ఏడవ తేదీన సంస్కర్త రూథర్ఫోర్డు బి. హేయ్సు గెలుచుకున్నారు.^[73] ఆర్థరు యంత్రం వారి సాధారణ ఉత్సాహంతో ప్రచార నిధులను సేకరించారు. కానీ కాంక్లింగు హేసు కోసం తన సొంత ప్రచార కార్యకలాపాలను కొన్ని ప్రసంగాలకు పరిమితం చేశారు.^[74] హేసు ప్రత్యర్థి, న్యూయార్కు గవర్నరు సామ్యూలు జె. టిల్డెను, న్యూయార్కు‌ను నడిపించి దేశవ్యాప్తంగా ప్రజాదరణ పొందిన ఓటును గెలుచుకున్నారు. కానీ ఇరవై ఎలక్టోరలు ఓట్లకు పైగా వివాదాలు (ఫ్లోరిడా, లూసియానా, ఒరెగాను, సౌతు కరోలినా నుండి) అనేక నెలల పరిష్కారం తర్వాత, హేసు విజేతగా ప్రకటించబడ్డాడు.^[75] పోషక వ్యవస్థను సంస్కరిస్తానని ప్రతిజ్ఞతో హేసు పదవిలోకి ప్రవేశించాడు; 1877లో ఆయన ట్రెజరీ కార్యదర్శి జాన్ షెర్మాను కాంక్లింగు యంత్రాన్ని ప్రాథమిక లక్ష్యంగా చేసుకున్నారు.^[74] న్యూయార్కు కస్టం హౌసు‌ను దర్యాప్తు చేయడానికి జాన్ జే నేతృత్వంలోని కమిషను‌ను షెర్మాను ఆదేశించాడు.^[76] రెండు దశాబ్దాల క్రితం లెమ్మను కేసులో ఆర్థరు‌తో కలిసి పనిచేసిన జే, కస్టం హౌసు‌లో రాజకీయ నియామకాలతో సిబ్బంది అధికంగా ఉన్నారని. 20% ఉద్యోగులు ఖర్చు చేయదగినవారని సూచించారు.^[77] షెర్మాను హేసు, జే కంటే సంస్కరణల పట్ల తక్కువ ఉత్సాహం చూపాడు, కానీ ఆయన కమిషను నివేదికను ఆమోదించాడు. సిబ్బందిని నియమించమని ఆర్థరు‌ను ఆదేశించాడు. తగ్గింపులు.^[78] కోతలు ఎక్కడ చేయాలో నిర్ణయించడానికి ఆర్థరు కస్టం హౌసు కార్మికుల కమిటీని నియమించాడు. వ్రాతపూర్వక నిరసన తర్వాత వాటిని అమలు చేశాడు.^[79] ఆయన సహకారం ఉన్నప్పటికీ జే కమిషను ఆర్థరు ఇతర కస్టం హౌసు ఉద్యోగులను విమర్శిస్తూ రెండవ నివేదికను జారీ చేసింది. తదుపరి నివేదికలు పూర్తి పునర్వ్యవస్థీకరణను కోరుతూ జారీ చేసింది.^[79] అంచనాలను నిషేధించే కార్యనిర్వాహక ఉత్తర్వు జారీ చేయడం ద్వారా హేసు స్పాయిల్సు వ్యవస్థ గుండెను మరింత దెబ్బతీశాడు. సమాఖ్య కార్యాలయ యజమానులు "... రాజకీయ సంస్థలు, కాకసు‌లు, సమావేశాలు లేదా ఎన్నికల నిర్వహణలో పాల్గొనకుండా నిషేధించాడు. ప్రచారాలు."^[80] ఆర్థరు, ఆయన అధీన అధికారులు, నావలు ఆఫీసరు అలోంజో బి. కార్నెలు, సర్వేయరు జార్జి హెచ్. షార్పు అధ్యక్షుడి ఆదేశాన్ని పాటించడానికి నిరాకరించారు; షెర్మాను ఆర్థరు‌ను రాజీనామా చేయమని ప్రోత్సహించాడు. బదులుగా హేస్ చేత పారిసు‌లో కాన్సుల్షిపుకు నియామకాన్ని అందించాడు. కానీ ఆర్థరు నిరాకరించాడు.^[81] 1877 సెప్టెంబరులో హేసు ముగ్గురు వ్యక్తుల రాజీనామాలను డిమాండు చేశాడు. వారు ఇవ్వడానికి నిరాకరించారు.^[82] అప్పుడు హేసు థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ సీనియర్, ఎల్. నియామకాన్ని సమర్పించాడు. బ్రాడ్ఫోర్డు ప్రిన్సు, ఎడ్విను మెర్రిటు (కాంక్లింగు ప్రత్యర్థి విలియం ఎం. ఎవార్ట్సు మద్దతుదారులందరూ) వారి స్థానంలో ధృవీకరణ కోసం సెనేట్‌కు వెళ్లారు.^[83] కాంక్లింగ్ అధ్యక్షతన జరిగిన సెనేటు వాణిజ్య కమిటీ అన్ని నామినీలను ఏకగ్రీవంగా తిరస్కరించింది; పూర్తి సెనేటు 31–25 ఓట్లతో రూజ్వెల్టు‌ను తిరస్కరించింది^[84] , అదేవిధంగా ప్రిన్సు నామినేషను‌ను అదే తేడాతో తిరస్కరించింది. తరువాత షార్పు పదవీకాలం ముగిసినందున మెర్రిటు‌ను నిర్ధారించింది.^[85]

ఆర్థరు ఉద్యోగం 1878 జూలై వరకు మాత్రమే మిగిలిపోయింది. హేసు కాంగ్రెసు విరామాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుని ఆయనను కార్నెలు‌ను తొలగించి వారి స్థానంలో మెర్రిటు సిలాసు డబల్యూ. బర్టులను నియమించాడు.^[86]^[i] హేసు మళ్ళీ పారిసు‌లో ఫేస్-సేవింగు ఓదార్పుగా కాన్సులు జనరలు పదవిని ఆర్థరు‌కు ఇచ్చాడు; ఆర్థరు మళ్ళీ తిరస్కరించాడు. ఎందుకంటే ఆయన బహుశా అలా చేస్తాడని హేసు‌కు తెలుసు.^[88] 1879 ఫిబ్రవరిలో సెనేటు తిరిగి సమావేశమైనప్పుడు మెర్రిటు, బర్టుల నిర్ధారణను కాంక్లింగు వ్యతిరేకించాడు. కానీ మెర్రిటు‌ను 31–25 ఓట్లతో ఆమోదించారు. బర్టును 31–19 ఓట్లతో ఆమోదించారు. ఇది హేసు‌కు అత్యంత ముఖ్యమైన పౌర సేవా సంస్కరణ విజయాన్ని ఇచ్చింది.^[89] ఆర్థరు వెంటనే ఎడ్వర్డు కూపరును న్యూయార్కు నగర తదుపరి మేయరు‌గా ఎన్నుకోవడానికి పని చేయడానికి ఫలితంగా ఖాళీ సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకున్నాడు.^[90] 1879 సెప్టెంబరలో ఆర్థరు న్యూయార్కు స్టేటు రిపబ్లికను ఎగ్జిక్యూటివు కమిటీకి ఛైర్మను అయ్యాడు. ఈ పదవిలో ఆయన అక్టోబరు వరకు పనిచేశాడు. 1881.^[91]^[92] 1879 రాష్ట్ర ఎన్నికలలో రాష్ట్ర కార్యాలయాలకు రిపబ్లికను అభ్యర్థులు స్టాల్వార్ట్సు అని పిలువబడే కాంక్లింగు వర్గానికి చెందిన వ్యక్తులు ఉండేలా చూసుకోవడానికి ఆయన కాంక్లింగు పనిచేశారు.^[93] వారు విజయం సాధించారు. కానీ కార్నెలు 234–216 ఓట్లతో గవర్నరు‌గా నామినేటు కావడంతో వారు స్వల్పంగా విజయం సాధించారు.^[93] ఆర్థరు, కాంక్లింగు స్టాల్వార్టు టికెటు కోసం తీవ్రంగా ప్రచారం చేశారు. .^[94] ఆర్థరు ఆ యంత్రం హేసు, వారి పార్టీ అంతర్గత ప్రత్యర్థులను మందలించారు. కానీ ఆర్థరు తన విజయాన్ని ఆస్వాదించడానికి కొన్ని రోజులు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి. 1880 జనవరి 12న రాబోయే సంవత్సరానికి రాజకీయ ఎజెండాను నిర్వహిస్తున్నప్పుడు ఆయన భార్య అకస్మాత్తుగా మరణించింది.^[95] ఆర్థరు నిరాశకు గురయ్యాడు. బహుశా అపరాధ భావనకు గురయ్యాడు. తిరిగి వివాహం చేసుకోలేదు.^[96]

1880 ఎన్నిక

Garfield– గార్ఫీల్డ్–ఆర్థర్ ప్రచార పోస్టరు

ఆర్థరు‌తో సహా కాంక్లింగు ఆయన తోటి స్టాల్వార్టు‌లు 1879లో 1880 రిపబ్లికను జాతీయ సమావేశంలో తమ మిత్రుడు, మాజీ అధ్యక్షుడు గ్రాంటు‌కు అధ్యక్ష నామినేషను‌ను పొందడం ద్వారా తమ విజయాన్ని కొనసాగించాలని కోరుకున్నారు.^[97] హాఫ్-బ్రీడ్సు అని పిలువబడే రిపబ్లికను పార్టీలోని వారి ప్రత్యర్థులు, పౌర సేవా సంస్కరణలకు మరింత అనుకూలంగా ఉండే మైనే నుండి వచ్చిన సెనేటరు జేమ్సు జి. బ్లెయిను మీద తమ ప్రయత్నాలను కేంద్రీకరించారు.^[97] ఏ అభ్యర్థి కూడా ఆజ్ఞాపించలేదు. ప్రతినిధులలో ఎక్కువ మంది ఉన్నారు. ముప్పై ఆరు బ్యాలెట్ల తర్వాత ప్రతిష్టంభన చెందడంతో సమావేశం డార్కు హార్సు, ఒహియో కాంగ్రెసు సభ్యుడు, సివిలు వార్ జనరలు అయిన జేమ్స్ గార్ఫీల్డ్ వైపు తిరిగింది. ఆయన స్టాల్వార్టు లేదా హాఫు-బ్రీడు కాదు.^[98]

గార్ఫీల్డు, ఆయన మద్దతుదారులు న్యూయార్కు స్టాల్వార్ట్సు మద్దతు లేకుండా తాము కష్టతరమైన ఎన్నికలను ఎదుర్కొంటామని తెలుసు. వారిలో ఒకరికి ఉపాధ్యక్ష నామినేషను ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నారు.^[99] గార్ఫీల్డు మద్దతుదారులలో మొదటి ఎంపిక అయిన లెవి పి. మోర్టను, కాంక్లింగు‌తో సంప్రదించారు. ఆయన దానిని తిరస్కరించమని సలహా ఇచ్చాడు. .^[100] తర్వాత వారు ఆర్థరు‌ను సంప్రదించారు. రిపబ్లికన్లు ఓడిపోతారని నమ్మి కాంక్లింగు నామినేషను‌ను కూడా తిరస్కరించమని సలహా ఇచ్చాడు.^[101] ఆర్థరు మరోలా ఆలోచించి అంగీకరించాడు. జర్నలిస్టు విలియం సి. హడ్సను ప్రత్యక్ష సాక్షిగా చెప్పిన కథనం ప్రకారం కాంక్లింగు, ఆర్థరు వాదించారు, ఆర్థరు కాంక్లింగు‌తో మాట్లాడుతూ "ఉపాధ్యక్ష పదవి నేను ఎప్పుడూ సాధించాలని కలలు కన్న దానికంటే గొప్ప గౌరవం" అని అన్నారు. ^[101]^[j] కాంక్లింగు చివరికి ఒప్పుకుని, టికెట్టు కోసం ప్రచారం చేశాడు.^[104]

ఊహించినట్లే ఎన్నికలు దగ్గరగా జరిగాయి. డెమోక్రటికు అభ్యర్థి జనరలు విన్ఫీల్డు స్కాటు హాన్‌కాకు ప్రజాదరణ పొందారు. ఆనాటి చాలా అంశాల మీద ఖచ్చితమైన స్థానాలు తీసుకోకుండా ఉండటం వలన ఆయన ఏ కీలకమైన నియోజకవర్గాలను కించపరచలేదు.^[105] అంతర్యుద్ధం ముగిసినప్పటి నుండి రిపబ్లికన్లు చేసినట్లుగానే గార్ఫీల్డు ఆర్థరు మొదట్లో తమ ప్రచారాన్ని "రక్త చొక్కా" మీద కేంద్రీకరించారు - డెమొక్రాట్లను తిరిగి అధికారంలోకి తీసుకురావడం అంతర్యుద్ధ విజయాన్ని రద్దు చేస్తుందని వేర్పాటువాదులకు ప్రతిఫలమిస్తుందనే ఆలోచన.^[106]

పదిహేను సంవత్సరాల క్రితం యుద్ధంలో పనిచేసిన యూనియను జనరల్సు ఇద్దరికీ నాయకత్వం వహించడంతో, ఈ వ్యూహం రిపబ్లికన్లు ఆశించిన దానికంటే తక్కువ ప్రభావవంతంగా ఉంది.^[106] దీనిని గ్రహించి, డెమొక్రాట్లు దేశం రక్షణ సుంకంను తగ్గిస్తారని దీనివల్ల యూరపు నుండి చౌకగా తయారైన వస్తువులు దిగుమతి చేసుకోవడానికి వీలు కలుగుతుందని తద్వారా వేలాది మంది ఉద్యోగాల నుండి బయటపడతారని వారు తమ విధానాన్ని మార్చుకున్నారు.^[107] ఈ వాదన న్యూయార్కు, ఇండియానాలోని స్వింగు రాష్ట్రాలలో బలంగా నాటుకుపోయింది. ఇక్కడ చాలా మంది తయారీలో పనిచేస్తున్నారు.^[107] హాంకాకు తన సొంత లక్ష్యానికి సహాయం చేయలేదు. సుంకాల విషయంలో తటస్థంగా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తూ ఆయన "[t]ఆయన సుంకాల ప్రశ్న స్థానిక ప్రశ్న" అని చెప్పాడు. ఇది ఆయనకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి తెలియకుండానే అనిపించేలా చేసింది.^[108] ఆ రోజులలో ఉన్నత పదవులకు పోటీ చేసే అభ్యర్థులు వ్యక్తిగతంగా ప్రచారం చేయలేదు. కానీ రాష్ట్ర రిపబ్లికనూ ఛైర్మను‌గా ఆర్థరు తన సాధారణ శైలిలో ప్రచారంలో పాత్ర పోషించాడు: న్యూయార్కు‌లో ప్రయత్నాన్ని పర్యవేక్షించడం, డబ్బును సేకరించడం.^[109] దగ్గరి ఎన్నికలలో నిధులు కీలకమైనవి. ఆయన స్వస్థలమైన న్యూయార్కు‌ను గెలవడం చాలా కీలకం.^[110] రిపబ్లికన్లు న్యూయార్కు‌ను 20,000 ఓట్ల తేడాతో ఓడించారు. ఇప్పటివరకు నమోదైన అర్హత కలిగిన ఓటర్ల అత్యధిక ఓటింగు‌తో జరిగిన ఎన్నికలలో - 78.4% - వారు దేశవ్యాప్తంగా ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లను కేవలం 7,018 ఓట్లు తేడాతో గెలుచుకున్నారు. .^[110] ఎలక్టోరలు కాలేజు ఫలితం మరింత నిర్ణయాత్మకంగా ఉంది—214 నుండి 155 వరకు. గార్ఫీల్డు, ఆర్థరు ఎన్నికయ్యారు.^[110]

వైసు ప్రెసిడెన్సీ (1881)

ఎన్నికల తర్వాత ఆర్థరు గార్ఫీల్డు‌ను తన తోటి న్యూయార్కు స్టాల్వార్టు‌లతో - ముఖ్యంగా ట్రెజరీ కార్యదర్శితో కొన్ని స్థానాలను భర్తీ చేయమని ఒప్పించడానికి చేసిన ప్రయత్నం ఫలించలేదు; కాంక్లింగు ప్రధాన శత్రువు బ్లెయిను‌ను గార్ఫీల్డు విదేశాంగ కార్యదర్శిగా నియమించినప్పుడు స్టాల్వార్టు యంత్రం మరింత మందలింపును పొందింది.^[111] గార్ఫీల్డు స్టాల్వార్టు‌లను ఆయన పోషణ నుండి స్తంభింపజేయడం కొనసాగించడంతో రన్నింగు మేట్సు ఎప్పుడూ దగ్గరగా ఉండక విడిపోయారు. ప్రారంభోత్సవానికి ఒక నెల ముందు రిపబ్లికన్లు అక్రమ కుట్రల ద్వారా గెలిచిన ఒక స్వింగు స్టేటు ఇండియానాలో ఎన్నికలను సూచిస్తూ విలేకరుల ముందు ప్రసంగించినప్పుడు ఆర్థరు పరిపాలనలో హోదా తగ్గింది.^[112] గార్ఫీల్డు చివరికి స్టాల్వార్టు, థామసు లెముయేలు జేమ్సును పోస్టు‌మాస్టరు జనరలు‌గా నియమించాడు. కానీ క్యాబినెటు పోరాటం ఆర్థరు అనాలోచిత ప్రసంగం 1881మార్చి 4న పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించినప్పుడు అధ్యక్షుడు, ఉపాధ్యక్షుడిని స్పష్టంగా దూరం చేశాయి.^[113]

47వ యునైటెడు స్టేట్సు కాంగ్రెసు సెనేటు 37 మంది రిపబ్లికన్లు, 37 మంది డెమొక్రాట్లు, ఒక స్వతంత్ర (డేవిడు డేవిసు) మధ్య విభజించబడింది. డేవిడు డేవిసు డెమోక్రాట్లతో రీ అడ్జెసరు (విలియం మహోను), నాలుగు ఖాళీలతో కూడిన కాంగ్రెసు కాకసు.^[114] మహోను రిపబ్లికను కాకసు‌లో చేరిన తర్వాత ప్రమాణ స్వీకారం చేసిన తర్వాత ఉపాధ్యక్షుడు యునైటెడు స్టేట్సు వైసు ప్రెసిడెంటు వేసిన టై-బ్రేకింగు ఓటు వేసి అతి త్వరలో ప్రతి సెనేటు కమిటీకి నాయకత్వం వహించడానికి ఆర్థరు రిపబ్లికన్లను ఆమోదించాడు.^[115]^[116]^[114] కాంక్లింగు న్యూయార్కు మరొక సెనేటరు, థామసు సి. ప్లాటు, గార్ఫీల్డు మెర్రిటు స్థానంలో విలియం హెచ్. తో భర్తీ చేయడాన్ని నిరసిస్తూ రాజీనామా చేసినప్పుడు. రాబర్ట్సను న్యూయార్కు పోర్టు కలెక్టరు‌గా, డెమొక్రాట్లు మునుపటి సెషను‌లోని సెనేటు సెక్రటరీ, సార్జెంటు ఎట్ ఆర్మ్సులను నిలుపుకోవడానికి బదులుగా రిపబ్లికను కమిటీ నియంత్రణను అంగీకరించారు.^[117]

సెనేటు విరామంలో ఉండటంతో ఆర్థరు వాషింగ్టను‌లో ఎటువంటి విధులను నిర్వర్తించలేదు. న్యూయార్కు నగరానికి తిరిగి వచ్చాడు.^[118] అక్కడికి చేరుకున్న తర్వాత ఆయన కాంక్లింగు‌తో కలిసి అల్బానీకి ప్రయాణించాడు. అక్కడ మాజీ సెనేటరు సెనేటు‌కు త్వరగా తిరిగి ఎన్నిక కావాలని ఆశించాడు. దానితో గార్ఫీల్డు‌కు ఓటమి తప్పదు..^[118]^[k] రాష్ట్ర శాసనసభలో రిపబ్లికను మెజారిటీ ఈ ప్రశ్న మీద విభజించబడింది. ఇది కాంక్లింగు, ప్లాటు‌లను ఆశ్చర్యపరిచింది. రాష్ట్ర సభలో తీవ్రమైన ప్రచారం జరిగింది.^[118]^[l] జూలై 2న అల్బానీలో ఉన్నప్పుడు గార్ఫీల్డు‌ను కాల్చి చంపారని ఆర్థరు తెలుసుకున్నాడు.^[118] హంతకుడు, చార్లెసు జె. గైటో, ఒక మానసికంగా దిగులుగా ఉన్న ఆఫీసు-కోరుకునేవాడు. గార్ఫీల్డు వారసుడు తనకు ఒక పోషక ఉద్యోగానికి నియమిస్తాడని నమ్మాడు. ఆయన ప్రేక్షకులకు ఇలా ప్రకటించాడు: "నేను స్టాల్వార్టుని, ఆర్థరు అధ్యక్షుడవుతాడు!"^[119] గైటౌ మానసికంగా అస్థిరంగా ఉన్నట్లు కనుగొనబడింది. ఆర్థరు స్టాల్వార్టు మద్దతుదారుడని ఆయన చెప్పుకున్నప్పటికీ వారికి 1880 ప్రచారం నుండి వచ్చిన ఒక చిన్న సంబంధం మాత్రమే ఉంది.^[120] గార్ఫీల్డు‌ను కాల్చినందుకు ఉరితీయడానికి ఇరవై తొమ్మిది రోజుల ముందు గైటౌ ఒక పొడవైన, ప్రచురించని కవితను రచించాడు. ఆ హత్య "మా భూమిని [యునైటెడు స్టేట్సు]" కాపాడిందని ఆర్థరు‌కు తెలుసు అని పేర్కొన్నాడు. గైటో కవితలో ఆర్థరు హత్యకు తనను క్షమించేస్తాడని ఆయన (తప్పుగా) భావించాడని కూడా పేర్కొన్నాడు.^[121]

అధ్యక్ష వారసత్వం మీద చట్టపరమైన మార్గదర్శకత్వం లేకపోవడం మరింత ఇబ్బందికరమైనది: గార్ఫీల్డు మరణానికి దగ్గరగా ఉండటంతో ఎవరైనా అధ్యక్ష అధికారాన్ని ఉపయోగించగలరా అని ఎవరికీ ఖచ్చితంగా తెలియదు.^[122] ఇంకా కాంక్లింగు రాజీనామా తర్వాత, అధ్యక్షుడు అనుకూలులను ఎన్నుకోకుండా సెనేటు వాయిదా పడింది. టెంపోరు సాధారణంగా వారసత్వంలో ఆర్థరు‌ను అనుసరిస్తాడు.^[122] గార్ఫీల్డు జీవించి ఉన్నప్పుడు ఆర్థరు అధ్యక్షుడిగా వ్యవహరించడానికి ఇష్టపడలేదు. తరువాతి రెండు నెలలు కార్యనిర్వాహక కార్యాలయంలో అధికార శూన్యం ఉంది, గార్ఫీల్డు తన విధులను నిర్వర్తించడానికి చాలా బలహీనంగా ఉన్నాడు. ఆర్థరు వాటిని స్వీకరించడానికి ఇష్టపడలేదు.^[123] వేసవి అంతా ఆర్థరు వాషింగ్టను‌కు వెళ్లడానికి నిరాకరించాడు. సెప్టెంబరు 19 రాత్రి, గార్ఫీల్డు మరణించాడని తెలుసుకున్నప్పుడు తన లెక్సింగ్టను అవెన్యూ హోంలో ఉన్నాడు.^[123] న్యాయమూర్తి న్యూయార్కు సుప్రీంకోర్టుకి చెందిన జాన్ ఆర్. బ్రాడీ సెప్టెంబరు 20న తెల్లవారుజామున 2:15 గంటలకు ఆర్థరు ఇంట్లో కార్యక్రమ ప్రమాణం చేయించారు. ఆ రోజు తర్వాత ఆయన గార్ఫీల్డుకు నివాళులు అర్పించడానికి, తన భార్యకు సానుభూతి కార్డును వదిలి వెళ్ళడానికి లాంగు బ్రాంచు‌కు రైలు ఎక్కాడు. తరువాత న్యూయార్కు నగరానికి తిరిగి వచ్చాడు. సెప్టెంబరు 21న, గార్ఫీల్డు అంత్యక్రియల్లో పాల్గొనడానికి ఆయన లాంగు బ్రాంచు‌కు తిరిగి వచ్చాడు. ఆపై వాషింగ్టను‌కు వెళ్లే అంత్యక్రియల రైలులో చేరాడు.^[124] న్యూయార్కు నుండి బయలుదేరే ముందు, సెనేటు ప్రత్యేక సమావేశానికి పిలుపునిచ్చే ప్రకటనను సిద్ధం చేసి వైటు హౌసు‌కు మెయిలు చేయడం ద్వారా ఆయన అధ్యక్షుడి వారసత్వ శ్రేణిని నిర్ధారించాడు. ఈ దశ సెనేటు‌కు వెంటనే సమావేశమై, సెనేటు అధ్యక్షుడిని తాత్కాలికంగా ఎన్నుకునే చట్టపరమైన అధికారం ఉందని నిర్ధారిస్తుంది. ఆయన ఆర్థరు మరణిస్తే అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టగలడు. వాషింగ్టను‌లో ఒకసారి ఆయన మెయిలు చేసిన ప్రకటనను నాశనం చేసి ప్రత్యేక సమావేశానికి అధికారిక పిలుపునిచ్చాడు.^[125]

ప్రెసిడెన్సీ (1881–1885)

పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించడం

ఆర్థరు సెప్టెంబరు 21న వాషింగ్టన్, డి.సి.కి వచ్చారు.^[126] సెప్టెంబరు 22న, ఆయన తిరిగి పదవీ ప్రమాణం చేసాడు. ఈసారి ప్రధాన న్యాయమూర్తి మోరిసను ఆర్. వెయిటు ముందు. విధానపరమైన సమ్మతిని నిర్ధారించడానికి ఆర్థరు ఈ చర్య తీసుకున్నాడు; రాష్ట్ర కోర్టు న్యాయమూర్తి (బ్రాడీ) సమాఖ్య ప్రమాణ స్వీకారం చేయవచ్చా లేదా అనే దాని మీద ఒక ప్రశ్న చాలా కాలంగా ఉంది.^[127]^[m] ఆయన మొదట సెనేటరు జాన్ పి. జోన్సు ఇంట్లో నివాసం ఏర్పరచుకున్నాడు. అదే సమయంలో ఆయన ఆదేశించిన వైటు హౌసు పునర్నిర్మాణం జరిగింది. ఇందులో లూయిసు కంఫర్టు టిఫనీ చేత విస్తృతమైన యాభై అడుగుల గాజు తెరను జోడించడం కూడా ఉంది.^[128]

మరొక వ్యక్తిని చూస్తున్న పురుషుల గుంపు చిత్రం — *కార్యాలయం ప్రవేశద్వారం వద్ద, మనం అతని నుండి ఏమి ఆశించాలి?* 1881 *పక్* కార్టూన్‌లో, ఆర్థర్ క్యాబినెటు.

ఆర్థరు సోదరి, మేరీ ఆర్థర్ మెక్‌ఎల్‌రాయి, తన వితంతువు సోదరుడికి వైటు హౌసు హోస్టెసు‌గా పనిచేసింది;^[128] ఆర్థరు వాషింగ్టను‌కు అత్యంత అర్హత కలిగిన బ్రహ్మచారి అయ్యాడు. ఆయన సామాజిక జీవితం పుకార్లకు అంశంగా మారింది. అయితే ప్రేమ విషయంలో ఆయన తన దివంగత భార్య జ్ఞాపకార్థం ప్రత్యేకంగా అంకితభావంతో ఉన్నాడు.^[129] ఆయన కుమారుడు, చెస్టరు జూనియరు, అప్పుడు ప్రిన్స్టను విశ్వవిద్యాలయంలో ఫ్రెషరు‌గా ఉన్నాడు. ఆయన కుమార్తె, నెల్, 1882 వరకు న్యూయార్కు‌లో గవర్నెసుతో ఉన్నారు; ఆమె వచ్చినప్పుడు ఆర్థరు ఆమెను వీలైనంత వరకు చొరబాటు ప్రెసు నుండి కాపాడాడు.^[130]

ఆర్థరు త్వరగా గార్ఫీల్డు మంత్రివర్గంతో విభేదించాడు. వారిలో ఎక్కువ మంది పార్టీలో ఆయన వ్యతిరేకతను సూచించారు. డిసెంబరు వరకు క్యాబినెటు సభ్యులను కొనసాగమని ఆయన కోరారు. ఆ సమయంలో కాంగ్రెసు తిరిగి సమావేశమవుతుంది, కానీ ట్రెజరీ కార్యదర్శి విలియం విండం తన స్వస్థలమైన మిన్నెసోటాలో సెనేటు రేసులో పాల్గొనడానికి అక్టోబరు‌లో తన రాజీనామాను సమర్పించారు.^[131] ఆ తర్వాత ఆర్థరు తన స్నేహితుడు, సహచరుడు న్యూయార్కు స్టాల్వార్టు అయిన చార్లెసు జె. ఫోల్గరును విండోం స్థానంలో ఎంపిక చేశారు.^[131]^[n]} అటార్నీ జనరలు వేన్ మాక్వీగు ఒక సంస్కర్తగా, ఆర్థరు మంత్రివర్గంలో తనకు స్థానం లేదని నమ్మి రాజీనామా చేయనున్నారు.^[133] ఆర్థరు వ్యక్తిగతంగా పదవిలో కొనసాగాలని విజ్ఞప్తి చేసినప్పటికీ మాక్వీగు 1881 డిసెంబరులో రాజీనామా చేశారు. ఆర్థరు ఆయన స్థానంలో బెంజమిను హెచ్. బ్రూస్టరు నియమితులయ్యారు. ఆయన ఫిలడెల్ఫియా న్యాయవాది. సంస్కరణవాద ధోరణులు కలిగిన యంత్ర రాజకీయవేత్త.^[133] స్టాల్వార్టు వర్గానికి శత్రువైన బ్లెయిను, కాంగ్రెసు తిరిగి సమావేశమయ్యే వరకు విదేశాంగ కార్యదర్శిగా కొనసాగి, ఆపై వెళ్లిపోయారు.^[134] బ్లెయిను స్థానంలో ఆర్థరు తనను నియమిస్తాడని కాంక్లింగు ఆశించాడు. కానీ అధ్యక్షుడు న్యూజెర్సీకి చెందిన ఫ్రెడరికు టి. ఫ్రెలింగు‌హ్యూసెనుని ఎంచుకున్నాడు. ఆయన మాజీ అధ్యక్షుడు గ్రాంటు సిఫార్సు చేసిన స్టాల్వార్టు.^[134] భవిష్యత్తులో ఖాళీలను స్టాల్వార్ట్సు‌తో భర్తీ చేయవద్దని ఫ్రెలింగు‌హ్యూసెను ఆర్థరు‌కు సలహా ఇచ్చాడు. కానీ 1882 జనవరిలో పోస్టు‌మాస్టరు జనరలు జేమ్సు రాజీనామా చేసినప్పుడు ఆర్థరు విస్కాన్సిను‌కు చెందిన తిమోతి ఓ. హోవేని ఎంచుకున్నాడు.^[135] నేవీ కార్యదర్శి విలియం హెచ్. హంటు 1882 ఏప్రిల్‌లో రాజీనామా చేయనున్నారు. బ్లెయిను సిఫార్సు మేరకు ఆర్థరు హాఫ్-బ్రీడు విలియం ఇ. చాండ్లరును ఆ పదవికి నియమించడం ద్వారా మరింత సమతుల్య విధానాన్ని ప్రయత్నించారు.

పౌర సేవా సంస్కరణ

1870లలో ఒక స్కాండలు బయటపడింది. దీనిలో స్టారు పోస్టలు రూట్సు కోసం కాంట్రాక్టర్లు ప్రభుత్వ అధికారుల (సెకండు అసిస్టెంటు పోస్టు మాస్టరు జనరలు థామసు జె. బ్రాడీ మాజీ సెనేటరు స్టీఫెను వాలెసు డోర్సేతో సహా) సహకారంతో వారి సేవలకు చాలా ఎక్కువ చెల్లించబడ్డారు.^[136] ఆర్థరు, దోపిడీ వ్యవస్థ మాజీ మద్దతుదారుగా, దర్యాప్తు కొనసాగించడానికి కట్టుబడి ఉండడని సంస్కర్తలు భయపడ్డారు. కుంభకోణం.^[137] కానీ ఆర్థరు అటార్నీ జనరలు బ్రూస్టరు, వాస్తవానికి మాక్‌వీగు ప్రారంభించిన దర్యాప్తులను కొనసాగించాడు. ప్రాసిక్యూషను బృందాన్ని బలోపేతం చేయడానికి, సందేహాస్పదులను నివారించడానికి ప్రముఖ డెమొక్రాటికు న్యాయవాదులు విలియం అదబల్యూ. కెర్, రిచర్డు టి. మెరికులను నియమించాడు.^[138] ఆర్థరు తన అధ్యక్ష పదవికి ముందు డోర్సేతో దగ్గరగా పనిచేసినప్పటికీ పదవిలోకి వచ్చిన తర్వాత ఆయన దర్యాప్తుకు మద్దతు ఇచ్చాడు. కుంభకోణంలో అనుమానిత అధికారుల రాజీనామాకు బలవంతం చేశాడు.^[138] 1882లో జరిగిన విచారణలో ఇద్దరు మైనరు కుట్రదారులకు హంగు జ్యూరీకు శిక్షలు పడ్డాయి.^[139] ప్రతివాదులు తనకు లంచం ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించారని ఒక జ్యూరీ ముందుకు వచ్చిన తర్వాత, న్యాయమూర్తి దోషుల తీర్పులను పక్కన పెట్టి కొత్త విచారణకు అనుమతి ఇచ్చారు.^[139] రెండవ విచారణ ప్రారంభమయ్యే ముందు మాజీ సెనేటరు‌తో సహా డిఫెన్సు‌తో సానుభూతి చూపిన ఐదుగురు ఫెడరలు ఆఫీసు హోల్డరు‌లను ఆర్థరు తొలగించారు.^[140] రెండవ విచారణ 1882 డిసెంబరులో ప్రారంభమైంది. 1883 జూలై వరకు కొనసాగింది. మళ్ళీ, దోషిగా తేలలేదు. తీర్పు.^[140] దోషిగా నిర్ధారించడంలో వైఫల్యం పరిపాలన ప్రతిష్టను దెబ్బతీసింది. కానీ ఆర్థరు మోసాన్ని ఆపడంలో విజయం సాధించాడు.^[140]

ఒక అపరాధ పదవీ అభ్యర్థి చేసిన గార్ఫీల్డు హత్య పౌర సేవా సంస్కరణల కోసం ప్రజల డిమాండు‌ను పెంచింది.^[141] డెమోక్రటికు, రిపబ్లికను నాయకులు ఇద్దరూ దోపిడీ వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా తిరగడం ద్వారా సంస్కర్తల ఓట్లను ఆకర్షించవచ్చని గ్రహించారు. 1882 నాటికి, అనుకూలంగా ద్వైపాక్షిక సంస్కరణ ప్రయత్నం ప్రారంభమైంది. .^[141] 1880లో ఒహియోకు చెందిన డెమొక్రాటికు సెనేటరు జార్జి హెచ్. పెండిల్టను పరీక్ష ద్వారా నిర్ణయించబడిన మెరిటు ఆధారంగా పౌర సేవకులను ఎంపిక చేయవలసిన చట్టాన్ని ప్రవేశపెట్టారు.^[141] ఈ చట్టం 30 సంవత్సరాల క్రితం అధ్యక్షుడు ఫ్రాంక్లిను పియర్సు ప్రయత్నించిన ఇలాంటి పౌర సేవా సంస్కరణలను బాగా విస్తరించింది. 1881లో తన మొదటి కాంగ్రెసు‌కు వార్షిక అధ్యక్ష ప్రసంగంలో ఆర్థరు పౌర సేవా సంస్కరణ చట్టాన్ని అభ్యర్థించాడు. పెండ్లెటను మళ్ళీ తన బిల్లును ప్రవేశపెట్టాడు. కానీ కాంగ్రెసు దానిని ఆమోదించలేదు.^[141] 1882 కాంగ్రెసు ఎన్నికలలో రిపబ్లికన్లు సీట్లను కోల్పోయారు. దీనిలో డెమొక్రాట్లు సంస్కరణ అంశం మీద ప్రచారం చేశారు.^[142] ఫలితంగా కాంగ్రెసు కుంటి-బాతు సెషను పౌర సేవా సంస్కరణకు మరింత అనుకూలంగా మారింది; సెనేటు పెండిల్టను బిల్లును 38–5తో ఆమోదించింది. హౌసు త్వరలోనే 155–47 ఓట్లతో ఆమోదించింది.^[143] ఆర్థరు పెండిల్టను సివిలు సర్వీసు రిఫార్ము యాక్టును 1883 జనవరి 16న చట్టంగా సంతకం చేశాడు.^[143] కేవలం రెండు సంవత్సరాల వ్యవధిలో పశ్చాత్తాపపడని స్టాల్వార్టు అధ్యక్షుడయ్యాడు. ఆయన చాలా కాలంగా ఎదురుచూస్తున్న పౌర సేవా సంస్కరణకు నాంది పలికాడు.^[143]

మొదట్లో ఈ చట్టం 10% సమాఖ్య ఉద్యోగాలకు మాత్రమే వర్తించింది. అధ్యక్షుడు సరిగా అమలు చేయకపోతే అది ముందుకు సాగేది కాదు.^[144] ఆ చట్టం మీద సంతకం చేసిన తర్వాత కూడా దాని ప్రతిపాదకులు ఆర్థరు సంస్కరణల పట్ల ఆయన నిబద్ధతను అనుమానించారు.^[144] వారిని ఆశ్చర్యపరిచే విధంగా, చట్టం సృష్టించిన సివిలు సర్వీసు కమిషను సభ్యులను నియమించడానికి ఆయన త్వరగా చర్య తీసుకున్నాడు. సంస్కర్తలు డోర్మాను బ్రిడ్జు‌మాను ఈటను, జాన్ మిల్టను గ్రెగొరీ, లెరాయి డి. థోమను లను కమిషనర్లు.^[144] చీఫ్ ఎగ్జామినరు, సిలాసు డబల్యూ. బర్టు, చాలా కాలంగా సంస్కర్త, ఈ ఇద్దరు వ్యక్తులు న్యూయార్కు కస్టం హౌసు‌లో పనిచేస్తున్నప్పుడు ఆర్థరు‌కు ప్రత్యర్థిగా ఉన్నారు.^[145] కమిషను తన మొదటి నియమాలను మే 1883లో జారీ చేసింది; 1884 నాటికి అన్ని పోస్టలు అధికారులలో సగం మంది. కస్టమ్సు సర్వీసు ఉద్యోగాలలో మూడొంతుల మంది మెరిటు ఆధారంగా ఇవ్వబడతారు.^[145] ఆ సంవత్సరం ఆర్థరు కొత్త వ్యవస్థ పట్ల సంతృప్తి వ్యక్తం చేశాడు. "సమర్థవంతమైన, నమ్మకమైన ప్రభుత్వ ఉద్యోగులను పొందడంలో ప్రభుత్వ నియామక అధికారులను వ్యక్తిగత అసమర్థత ఒత్తిడి నుండి ప్రభుత్వ ఉద్యోగాల కోసం ప్రత్యర్థి అభ్యర్థుల వాదనలు, వేషధారణలను పరిశీలించే శ్రమ నుండి రక్షించడంలో" దాని ప్రభావాన్ని ప్రశంసించాడు.^[146]

మిగులు - సుంకం

File:ARTHUR, Chester A-President (BEP engraved portrait).jpg

అధ్యక్షుడు ఆర్థర్ చిత్రపటం చెక్కబడిన చెక్కబడిన చెక్కడం మరియు ముద్రణ బ్యూరో

యుద్ధకాల పన్నుల నుండి అధిక ఆదాయం నిలిపివేయబడినందున సమాఖ్య ప్రభుత్వం 1866 నుండి ఖర్చు చేసిన దానికంటే ఎక్కువ వసూలు చేసింది; 1882 నాటికి మిగులు $145 మిలియన్లకు చేరుకుంది.^[147] బడ్జెటు‌ను సమతుల్యం చేయడం ఎలా అనే దాని మీద అభిప్రాయాలు మారుతూ ఉన్నాయి; డెమొక్రాట్లు ఆదాయాలను, దిగుమతి చేసుకున్న వస్తువుల ధరను తగ్గించడానికి సుంకాలను తగ్గించాలని కోరుకున్నారు. అయితే రిపబ్లికన్లు అధిక సుంకాలు తయారీ మైనింగు‌లో అధిక వేతనాలను నిర్ధారిస్తాయని విశ్వసించారు. వారు ప్రభుత్వం అంతర్గత మెరుగుదలలు మీద ఎక్కువ ఖర్చు చేయడం. ఎక్సైజు పన్నులను తగ్గించడం ఇష్టపడ్డారు.^[147] ఆర్థరు తన పార్టీతో ఏకీభవించాడు. 1882లో మద్యం మినహా ప్రతిదాని మీద ఎక్సైజు పన్నులను రద్దు చేయాలని అలాగే సంక్లిష్టమైన సుంకాల నిర్మాణాన్ని సరళీకరించాలని పిలుపునిచ్చాడు.^[148] ఆ సంవత్సరం మేలో పెన్సిల్వేనియా ప్రతినిధి విలియం డి. కెల్లీ సుంకాల కమిషను‌ను ఏర్పాటు చేయడానికి ఒక బిల్లును ప్రవేశపెట్టాడు;^[148] బిల్లు ఆమోదించబడింది. ఆర్థరు దాని మీద సంతకం చేశాడు కానీ ఎక్కువగా చట్టంగా నియమించబడ్డాడు రక్షణవాదులు కమిటీకి. రిపబ్లికన్లు కమిటీ కూర్పుతో సంతోషించారు కానీ 1882 డిసెంబరులో వారు సగటున 20, 25% మధ్య సుంకాల కోతలకు పిలుపునిస్తూ కాంగ్రెసు‌కు నివేదిక సమర్పించినప్పుడు ఆశ్చర్యపోయారు. అయితే రక్షణవాదుల ఆధిపత్యంలో ఉన్న హౌసు వేసు అండ్ మీన్స్ కమిటీ 10% తగ్గింపును అందించడంతో కమిషను సిఫార్సులను విస్మరించారు.^[148] సెనేటు‌తో సమావేశం తర్వాత ఆవిర్భవించిన బిల్లు సగటున 1.47% మాత్రమే సుంకాలను తగ్గించింది. ఈ బిల్లు 1883 మార్చి 3న రెండు సభలను తృటిలో ఆమోదించింది. ఇది 47వ కాంగ్రెసు చివరి పూర్తి రోజు; ఆర్థరు ఈ కొలత మీద చట్టంగా సంతకం చేశాడు. మిగులు మీద ఎటువంటి ప్రభావం చూపలేదు.^[149] 1882 నదులు నౌకాశ్రయాల చట్టం మీద అపూర్వమైన మొత్తంలో $19 మిలియన్ల ఖర్చుతో లెడ్జరు మరొక వైపు నుండి బడ్జెట్టు‌ను సమతుల్యం చేయడానికి కాంగ్రెసు ప్రయత్నించింది.^[150] ఆర్థరు అంతర్గత మెరుగుదలలను వ్యతిరేకించనప్పటికీ బిల్లు స్థాయి ఆయనను కలవరపెట్టింది. అలాగే దేశంలోని ఎక్కువ భాగానికి ప్రయోజనం చేకూర్చే ప్రాజెక్టుల కంటే "నిర్దిష్ట ప్రాంతాలు" మీద దాని ఇరుకైన దృష్టిని ఆకర్షించింది.^[150] 1882 ఆగస్టు 1 న ఆర్థరు బిల్లును వీటో చేసి విస్తృత ప్రజాదరణ పొందాడు;^[150] తన వీటో సందేశంలో ఆయన ప్రధాన అభ్యంతరం ఏమిటంటే "సాధారణ రక్షణ లేదా సాధారణ సంక్షేమం కోసం కాకుండా రాష్ట్రాల మధ్య వాణిజ్యాన్ని ప్రోత్సహించని" ప్రయోజనాల కోసం నిధులను కేటాయించింది. ^[151] కాంగ్రెసు ఓవరు‌రైడు మరుసటి రోజు తన వీటోను^[150] కొత్త చట్టం మిగులును $19 మిలియన్లు తగ్గించింది.^[152] ఆ సమయంలో రిపబ్లికన్లు ఈ చట్టాన్ని విజయవంతం చేశారని భావించారు. కానీ తరువాత 1882 ఎన్నికలులో వారి సీట్ల నష్టానికి ఇది దోహదపడిందని తేల్చారు.^[153]

విదేశీ వ్యవహారాలు - వలస

గార్ఫీల్డు పరిపాలన సమయంలో విదేశాంగ కార్యదర్శి జేమ్సు జి. బ్లెయిను లాటిను అమెరికాలో యునైటెడు స్టేట్సు దౌత్యాన్ని బలోపేతం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. పరస్పర వాణిజ్య ఒప్పందాలను కోరుతూ, లాటిను అమెరికను దేశాల మధ్య వివాదాలకు మధ్యవర్తిత్వం వహించడానికి ముందుకొచ్చాడు.^[154] బ్లెయిను, రియో గ్రాండేకు దక్షిణంగా ఉన్న వ్యవహారాలలో ఎక్కువ పాల్గొనడానికి సాహసించి, వాణిజ్యాన్ని చర్చించడానికి, బొలీవియా, చిలీ, పసిఫికు యుద్ధం ముగింపును ప్రతిపాదించాడు. పెరూ.^[154] బ్లెయిను ఆ ప్రయత్నం పూర్తి అయ్యేంత కాలం పదవిలో ఉండలేకపోయాడు. 1881 చివరిలో ఫ్రెలింగు‌హుయ్సేను ఆయన స్థానంలోకి వచ్చినప్పుడు. సమావేశ ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి.^[155] యునైటెడు స్టేట్సు యుద్ధంలోకి లాగబడుతుందనే భయంతో, పసిఫికు యుద్ధంలో బ్లెయిను శాంతి ప్రయత్నాలను, సంఘర్షణ కూడా ఫ్రెలింగు‌హుయ్సేను నిలిపివేసాడు. .^[155] పశ్చిమ అర్ధగోళంలోని దేశాల మధ్య వాణిజ్యాన్ని ప్రోత్సహించడానికి బ్లెయిను ప్రయత్నాలను ఆర్థరు, ఫ్రెలింగు‌హుయి‌సెను కొనసాగించారు; పరస్పర సుంకాల తగ్గింపులకు మెక్సికోతో ఒక ఒప్పందం 1882లో సంతకం చేయబడింది. 1884లో సెనేటు ఆమోదించింది.^[156] ఒప్పందాన్ని అమలులోకి తీసుకురావడానికి అవసరమైన చట్టం సభలో విఫలమైంది. అయితే దీనిని మరణ లేఖగా మార్చింది.^[156] శాంటో డొమింగో, స్పెయిన్ అమెరికన్ కాలనీలుతో పరస్పర వాణిజ్య ఒప్పందాల వద్ద ఇలాంటి ప్రయత్నాలు 1885 ఫిబ్రవరి నాటికి ఓడిపోయాయి. హవాయి రాజ్యంతో ఇప్పటికే ఉన్న పరస్పర ఒప్పందం అనుమతించబడింది.^[157] 47వ కాంగ్రెసు వలసల మీద చాలా సమయం గడిపింది. కొన్నిసార్లు ఆర్థరు‌తో ఏకీభవించింది.^[158] 1882 జూలైలో కాంగ్రెసు యునైటెడు స్టేట్సు‌కు వలసదారులను తీసుకెళ్లే స్టీం‌షిపు‌లను నియంత్రించే బిల్లును సులభంగా ఆమోదించింది.^[158] వారి ఆశ్చర్యానికి ఆర్థరు దానిని వీటో చేసి సవరణలను అభ్యర్థించాడు. దానిని వారు చేశారు. ఆర్థరు దానిని ఆమోదించారు.^[158] ఆ సంవత్సరం ఆగస్టులో ఆయన సంతకం చేశాడు. 1882 నాటి వలస చట్టం ఇది యునైటెడు స్టేట్సు‌కు వలస వచ్చిన వారి మీద 50 శాతం పన్ను విధించింది. మానసిక అనారోగ్యంతో ఉన్నవారు. మేధో వైకల్యం ఉన్నవారు, నేరస్థులు లేదా ప్రజా సహాయం మీద ఆధారపడిన ఇతర వ్యక్తుల ప్రవేశాన్ని మినహాయించింది.^[159] చైనా వలసదారుల స్థితిగతుల మీద మరింత వివాదాస్పద చర్చ జరిగింది; 1868 జనవరిలో సెనేటు చైనాతో బర్లింగేం ఒప్పందాన్ని ఆమోదించింది. దీని ద్వారా దేశంలోకి చైనీయుల అపరిమిత ప్రవాహాన్ని అనుమతించింది. 1873 భయాందోళన తర్వాత ఆర్థిక వ్యవస్థ దెబ్బతినడంతో కార్మికుల వేతనాలను తగ్గించినందుకు చైనా వలసదారులను నిందించారు; దీనికి ప్రతిస్పందనగా 1879లో కాంగ్రెసు చైనీసు మినహాయింపు చట్టాన్ని ఆమోదించడం ద్వారా 1868 ఒప్పందాన్ని రద్దు చేయడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ అధ్యక్షుడు హేసు దానిని వీటో చేశారు.^[160] మూడు సంవత్సరాల తరువాత చైనా ఒప్పంద సవరణలకు అంగీకరించిన తర్వాత కాంగ్రెసు మళ్ళీ శ్రామిక తరగతి చైనీసు కార్మికులను మినహాయించడానికి ప్రయత్నించింది; కాలిఫోర్నియాకు చెందిన సెనేటరు జాన్ ఎఫ్. మిల్లరు మరో చైనీసు మినహాయింపు చట్టాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. ఇది ఇరవై సంవత్సరాల పాటు చైనీసు కార్మికుల ప్రవేశాన్ని నిరోధించింది. ^[161] ఈ బిల్లు సెనేటు, హౌసు‌లో అత్యధిక మెజారిటీతో ఆమోదించబడింది. కానీ దీనిని కూడా ఆర్థరు వీటో చేశాడు. ఆయన 20 సంవత్సరాల నిషేధాన్ని 1880 నాటి తిరిగి చర్చించబడిన ఒప్పందం ఉల్లంఘనగా ముగించాడు. ఆ ఒప్పందం వలసలను "సహేతుకమైన" విధంగా నిలిపివేయడానికి మాత్రమే అనుమతించింది. తూర్పు వార్తాపత్రికలు వీటోను ప్రశంసించాయి. అయితే పాశ్చాత్య రాష్ట్రాల్లో దీనిని ఖండించారు. కాంగ్రెసు వీటోను అధిగమించలేకపోయింది. కానీ వలస నిషేధాన్ని పదేళ్లకు తగ్గించే కొత్త బిల్లును ఆమోదించింది. చైనా కార్మికులకు ప్రవేశ నిరాకరణను ఆయన ఇప్పటికీ వ్యతిరేకించినప్పటికీ ఆర్థరు రాజీ చర్యకు అంగీకరించాడు.1882 6 మే 6న చైనీసు మినహాయింపు చట్టం మీద చట్టంగా సంతకం చేశాడు.^[161]^[162] దౌత్యవేత్తలు, ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులు, వ్యాపారులు, ప్రయాణికులకు మినహాయింపులతో పది సంవత్సరాల పాటు యునైటెడు స్టేట్సు‌లోకి అన్ని చైనీసు వలసలను ఆపడానికి చైనీసు మినహాయింపు చట్టం ప్రయత్నించింది. దీనిని విస్తృతంగా తప్పించుకున్నారు.^[163]^[o]

నావికాదళ పునరుజ్జీవనం

అంతర్యుద్ధం తరువాత సంవత్సరాలలో అమెరికను నావికా శక్తి వేగంగా క్షీణించింది. దాదాపు 700 నౌకల నుండి కేవలం 52కి కుదించబడింది. వాటిలో చాలా వరకు వాడుకలో లేవు.^[164] గార్ఫీల్డు, ఆర్థరు ఎన్నికకు ముందు పదిహేను సంవత్సరాలలో దేశం సైనిక దృష్టి సముద్రాల కంటే పశ్చిమ యునైటెడు స్టేట్సులో ఇండియను వార్సు మీద ఉంది. కానీ ఈ ప్రాంతం క్రమంగా శాంతియుతంగా మారుతుండగా, కాంగ్రెసు‌లోని చాలా మంది నేవీ పేలవమైన స్థితి మీద ఆందోళన చెందారు.^[165] గార్ఫీల్డు నేవీ కార్యదర్శి, విలియం హెచ్. హంటు నేవీ సంస్కరణను సమర్థించారు.^[166]

తన 1881 వార్షిక సందేశంలో ఆర్థరు బలమైన నేవీని సమర్థించారు.^[167] ఆయన హంటు వారసుడైన తన కొత్త నేవీ కార్యదర్శి విలియం ఇ. చాండ్లరుకి పూర్తి అధికారాన్ని ఇచ్చాడు. దూకుడుగా వ్యవహరించే నిర్వాహకుడైన చాండ్లరు, నావికాదళంలో కలప, కాన్వాసు యుద్ధనౌక మద్దతుదారులను తొలగించి, నావలు వార్ కాలేజును సృష్టించాడు.^[167]

ఆధునికీకరణ మీద నివేదికను సిద్ధం చేయడానికి చాండ్లరు ఒక సలహా మండలిని నియమించాడు. దీని లక్ష్యం తీరప్రాంత జలాలను మాత్రమే కాకుండా వేల మైళ్ల దూరంలో అమెరికాను రక్షించే నావికాదళాన్ని సృష్టించడం.^[168] నివేదికలోని సూచనల ఆధారంగా ఆర్థరు సంతకం చేసిన చట్టం ప్రకారం మూడు ఉక్కు రక్షిత క్రూయిజరుల (అట్లాంటా, బోస్టన్, చికాగో) నిర్మాణం కోసం కాంగ్రెసు నిధులను కేటాయించింది. సాయుధ డిస్పాచు-స్టీమరు (డాల్ఫిను), దీనిని సమిష్టిగా ఎబిసిడి షిప్సు లేదా స్క్వాడ్రను ఆఫ్ ఎవల్యూషను అని పిలుస్తారు.^[169]^[p] ఎబిసిడి నౌకలను నిర్మించడానికి కాంట్రాక్టులన్నీ తక్కువ బిడ్డరు అయిన జాన్ రోచ్ & సన్సు, చెస్టరు, పెన్సిల్వేనియా, ^[171] కు ఇవ్వబడ్డాయి. అయినప్పటికీ రోచు ఒకప్పుడు సెక్రటరీ చాండ్లరు‌ను లాబీయిస్టు‌గా నియమించాడు.^[171] డెమొక్రాట్లు "న్యూ నేవీ" ప్రాజెక్టులను వ్యతిరేకించారు. వారు 48వ కాంగ్రెసు, మరో ఏడు ఉక్కు యుద్ధనౌకలకు నిధులు కేటాయించడానికి నిరాకరించింది.^[171] అదనపు నౌకలు లేకపోయినా అనేక నిర్మాణ జాప్యాల తర్వాత 1889లో చివరి కొత్త నౌక సేవలోకి ప్రవేశించినప్పుడు నావికాదళ స్థితి మెరుగుపడింది.^[172] చాండ్లరు ఖరీదైన పాత ఓడలను రద్దు చేసి "పాత నావికాదళాన్ని నాశనం చేయడంలో తన ఉత్తమ పని చేశానని" ప్రకటించాడు.^[167]

ఆర్థరు పదవీకాలంలో, యుఎస్ సిగ్నలు కార్ప్సు ఆర్కిటికు‌కు శాస్త్రీయ ధ్రువ యాత్ర అయిన లేడీ ఫ్రాంక్లిను బే ఎక్స్‌పెడిషనును ప్రోత్సహించింది. ఈ యాత్రలో ఇద్దరు సిబ్బంది కొత్త ఫార్తస్టు నార్తు రికార్డును చేరుకున్నారు. కానీ అసలు ఇరవై ఐదు మందిలో ఏడుగురు మాత్రమే తిరిగి రావడానికి బయటపడ్డారు.^[173]

పౌర హక్కులు

తన రిపబ్లికను పూర్వీకుల మాదిరిగానే, ఆర్థరు తన పార్టీ దక్షిణలోని డెమొక్రాట్లను ఎలా సవాలు చేయాలి. నల్లజాతి దక్షిణాది వారి పౌర హక్కులను ఎలా రక్షించాలి అనే ప్రశ్నతో పోరాడాడు.^[174] పునర్నిర్మాణం ముగిసినప్పటి నుండి, సంప్రదాయవాద తెల్లజాతి డెమొక్రాట్లు (లేదా "బోర్బను డెమొక్రాట్లు") దక్షిణాదిలో తిరిగి అధికారాన్ని పొందారు. ఈ ప్రాంతంలో వారి ప్రాథమిక మద్దతుదారులు, నల్లజాతీయులు, ఓటు హక్కు లేకుండా.^[174] వర్జీనియాలో రీఅడ్జస్టర్సు అనే కొత్త పార్టీ అభివృద్ధి చెందడంతో సాలిడు డెమోక్రటికు సౌతులో ఒక చీలిక ఏర్పడింది.^[175] ఎక్కువ విద్యా నిధులు (నల్లజాతి, తెల్లజాతి పాఠశాలలకు సమానంగా), పోలు టాక్సు, విప్పింగు పోస్టు రద్దు అనే వేదిక మీద ఆ రాష్ట్రంలో ఎన్నికలలో గెలిచిన తరువాత చాలా మంది ఉత్తర రిపబ్లికన్లు రీడ్‌జస్టర్సు‌ను దక్షిణాదిలో మరణిస్తున్న దక్షిణ రిపబ్లికను కంటే మరింత ఆచరణీయ మిత్రుడిగా భావించారు.^[175] ఆర్థరు దీనిని అంగీకరించాడు. వర్జీనియాలో సమాఖ్య పోషణను రిపబ్లికన్ల ద్వారా కాకుండా రీడ్‌జస్టర్ల ద్వారా నిర్దేశించాడు.^[175] ఆయన ఇతర దక్షిణాది రాష్ట్రాలలో కూడా అదే విధానాన్ని అనుసరించాడు స్వతంత్రులు, గ్రీన్‌బ్యాకు పార్టీ సభ్యులతో సంకీర్ణాలను ఏర్పరచుకున్నాడు.^[175] కొంతమంది నల్లజాతి రిపబ్లికన్లు ఆచరణాత్మకమైన గ్యాంబిటు ద్వారా మోసగించబడ్డారని భావించారు. కానీ మరికొందరు (ఫ్రెడెరికు డగ్లసు, మాజీ సెనేటరు బ్లాంచె కె. బ్రూసు సహా) పరిపాలన చర్యలను ఆమోదించారు. ఎందుకంటే దక్షిణాది స్వతంత్రులు డెమొక్రాట్ల కంటే మరింత ఉదారవాద జాతి విధానాలను కలిగి ఉన్నారు. ^[176] అయితే ఆర్థరు సంకీర్ణ విధానం వర్జీనియాలో మాత్రమే విజయవంతమైంది. 1885 నాటికి డెమొక్రాటికు అధ్యక్షుడి ఎన్నికతో రీడ్జస్టరు ఉద్యమం కూలిపోవడం ప్రారంభమైంది.^[177]

నల్లజాతీయుల తరపున ఇతర సమాఖ్య చర్యలు కూడా అంతే ప్రభావవంతంగా లేవు: పౌర హక్కుల కేసులు (1883)లో సుప్రీంకోర్టు 1875 పౌర హక్కుల చట్టాన్ని కొట్టివేసినప్పుడు ఆర్థరు కాంగ్రెసు‌కు ఒక సందేశంలో ఈ నిర్ణయంతో తన అసమ్మతిని వ్యక్తం చేశాడు. కానీ దాని స్థానంలో ఏదైనా కొత్త చట్టాన్ని ఆమోదించమని కాంగ్రెసు‌ను ఒప్పించలేకపోయాడు.^[178] అయితే ఆర్థరు సమర్థవంతంగా జోక్యం చేసుకుని నల్లజాతి వెస్టు పాయింటు క్యాడెటు‌కు వ్యతిరేకంగా కోర్టు-మార్షలు తీర్పును రద్దు చేశాడు. జాన్సన్ జడ్జి అడ్వకేటు జనరలు ఆఫ్ ది ఆర్మీ, డేవిడు జి. స్వైం, విట్టేకరు ‌మీద ప్రాసిక్యూషను కేసు చట్టవిరుద్ధమని జాతి పక్షపాతం ఆధారంగా ఉందని కనుగొన్న తర్వాత. ^[179] పశ్చిమ దేశాలలో పరిపాలన భిన్నమైన సవాలును ఎదుర్కొంది. ఇక్కడ ఎల్‌డిఎస్ చర్చి ఉటా టెరిటరీలో బహుభార్యాత్వం ఆచారాన్ని ఆపాలని ప్రభుత్వ ఒత్తిడిని ఎదుర్కొంది. ^[180] బహుభార్యాత్వం నేరపూరిత ప్రవర్తన అని కుటుంబ విలువలకు నైతికంగా హానికరమని గార్ఫీల్డు విశ్వసించాడు. ఆర్థరు అభిప్రాయాలు ఒక్కసారిగా ఆయన పూర్వీకుల అభిప్రాయాలకు అనుగుణంగా ఉన్నాయి. ^[180] 1882లో ఆయనను ఎడ్మండ్సు చట్టం మీద చట్టంగా సంతకం చేశాడు; ఈ చట్టం బహుభార్యత్వాన్ని సమాఖ్య నేరంగా చేసింది. బహుభార్యత్వవేత్తలు ప్రభుత్వ పదవుల నుండి ఓటు హక్కు నుండి నిషేధించబడింది.^[181]

స్థానిక అమెరికను విధానం

యునైటెడు స్టేట్సు‌లోని పాశ్చాత్య స్థానిక అమెరికను తెగలతో మారుతున్న సంబంధాల ద్వారా ఆర్థరు పరిపాలన సవాలు చేయబడింది.^[182] అమెరికను ఇండియను యుద్ధాలు తగ్గుముఖం పడుతున్నాయి. ప్రజల మనోభావాలు స్థానిక అమెరికన్ల పట్ల మరింత అనుకూలమైన వైఖరి వైపు మారుతున్నాయి. స్థానిక అమెరికను విద్యకు నిధులను పెంచాలని ఆర్థరు కాంగ్రెసు‌ను కోరారు. అది 1884లో చేసింది. అయితే ఆయన కోరుకున్నంతగా కాదు.^[183] ఆయన కేటాయింపు వ్యవస్థకు కూడా మొగ్గు చూపాడు. దీని కింద తెగల కంటే స్థానిక అమెరికన్లు వ్యక్తిగతంగా భూమిని కలిగి ఉంటారు. ఆర్థరు తన పరిపాలన సమయంలో కాంగ్రెసు‌ను ఈ ఆలోచనను స్వీకరించమని ఒప్పించలేకపోయాడు కానీ 1887లో డావ్సు చట్టం అటువంటి వ్యవస్థకు అనుకూలంగా చట్టాన్ని మార్చింది.^[183] ఆ సమయంలో కేటాయింపు వ్యవస్థను ఉదారవాద సంస్కర్తలు ఇష్టపడ్డారు కానీ చివరికి స్థానిక అమెరికన్లకు హానికరంగా నిరూపించబడింది ఎందుకంటే వారి భూమిలో ఎక్కువ భాగం తెల్ల స్పెక్యులేటర్లుకి తక్కువ ధరలకు తిరిగి అమ్ముడైంది.^[184] ఆర్థరు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు, స్థిరనివాసులు పశువుల పెంపకందారులు స్థానిక అమెరికను భూభాగాన్ని ఆక్రమించడం కొనసాగించారు.^[185] ఆర్థరు ప్రారంభంలో వారి ప్రయత్నాలను ప్రతిఘటించాడు. కానీ కార్యదర్శి తర్వాత కేటాయింపును వ్యతిరేకించిన ఇంటీరియరు హెన్రీ ఎం. టెల్లరు, భూములు రక్షించబడలేదని ఆయనకు హామీ ఇచ్చినప్పుడు ఆర్థరు 1885లో కార్యనిర్వాహక ఉత్తర్వు ద్వారా డకోటా టెరిటరీ లోని క్రో క్రీకు రిజర్వేషనును స్థిరనివాసులకు తెరిచాడు.^[185] ఆర్థరు వారసుడు, గ్రోవర్ క్లీవ్‌ల్యాండ్ భూములు స్థానిక అమెరికన్లకు చెందినదని గుర్తించి, కొన్ని నెలల తర్వాత ఆర్థరు ఆదేశాన్ని రద్దు చేశాడు.^[185]

ఆరోగ్యం - ప్రయాణం

అధ్యక్షుడు అయిన కొద్దికాలానికే, ఆర్థరుకు బ్రైట్సు వ్యాధి ఉన్నట్లు నిర్ధారణ అయింది. ఈ మూత్రపిండ వ్యాధిని ఇప్పుడు నెఫ్రైటిసు అని పిలుస్తారు.^[186] ఆయన తన పరిస్థితిని రహస్యంగా ఉంచడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ 1883 నాటికి ఆయన అనారోగ్యం గురించి పుకార్లు వ్యాపించడం ప్రారంభించాయి; ఆయన సన్నగా వృద్ధాప్యంగా మారిపోయాడు. అధ్యక్ష పదవిలో వేగాన్ని కొనసాగించడానికి చాలా కష్టపడ్డాడు.^[186] వాషింగ్టను పరిమితుల వెలుపల తన ఆరోగ్యాన్ని పునరుద్ధరించుకోవడానికి ఆర్థరు. కొంతమంది రాజకీయ స్నేహితులు 1883 ఏప్రిల్‌లో ఫ్లోరిడాకు వెళ్లారు.^[187] సెలవులు వ్యతిరేక ప్రభావాన్ని చూపాయి. వాషింగ్టను‌కు తిరిగి వచ్చే ముందు ఆర్థరు తీవ్రమైన నొప్పితో బాధపడ్డాడు.^[187] ఆ సంవత్సరం తరువాత మిస్సోరి సెనేటరు జార్జి గ్రాహం వెస్టు సలహా మేరకు ఆయనను ఎల్లోస్టోను నేషనలు‌ను సందర్శించాడు. పార్కు.^[188] కొత్త నేషనలు పార్కు వ్యవస్థను ప్రచారం చేయడంలో సహాయపడుతూ, అధ్యక్ష పార్టీతో పాటు విలేకరులు కూడా ఉన్నారు.^[188] ఎల్లోస్టోను పర్యటన ఆర్థరు ఆరోగ్యానికి ఫ్లోరిడా విహారయాత్ర కంటే ఎక్కువ ప్రయోజనకరంగా ఉంది. రెండు నెలల ప్రయాణం తర్వాత ఆయన రిఫ్రెషు‌గా వాషింగ్టను‌కు తిరిగి వచ్చాడు.^[189]

1884 అధ్యక్ష ఎన్నికలు

1884 అధ్యక్ష ఎన్నికలు సమీపిస్తున్న కొద్దీ, జేమ్సు జి. బ్లెయిను రిపబ్లికను నామినేషను‌కు ఇష్టమైన వ్యక్తిగా పరిగణించబడ్డాడు. కానీ ఆర్థరు కూడా అధ్యక్షుడిగా పూర్తి కాలం పోటీ చేయాలని ఆలోచించాడు.^[190] అయితే 1884 రిపబ్లికను నేషనలు కన్వెన్షనుకు ముందు నెలలలో రిపబ్లికను పార్టీలోని ఏ వర్గం కూడా తనకు పూర్తి మద్దతు ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా లేదని ఆర్థరు గ్రహించడం ప్రారంభించాడు: హాఫు-బ్రీడ్సు మళ్ళీ బ్లెయిను వెనుక దృఢంగా ఉన్నారు. స్టాల్వార్ట్సు ఇంకా నిర్ణయం తీసుకోలేదు; కొందరు ఆర్థరు‌కు మద్దతు ఇచ్చారు. మరికొందరు ఇల్లినాయిసు‌కు చెందిన సెనేటరు జాన్ ఎ. లోగనును పరిగణనలోకి తీసుకున్నారు.^[190] ఆర్థరు పౌర సేవా సంస్కరణను ఆమోదించిన తర్వాత ఆయనతో స్నేహపూర్వకంగా ఉన్న సంస్కరణ-మనస్సు గల రిపబ్లికన్లు వారి లక్ష్యాన్ని చాలా కాలంగా ఆదరించిన వెర్మోంటు‌కు చెందిన సెనేటరు జార్జి ఎఫ్. ఎడ్మండ్సు కంటే ఆయన సంస్కరణ ఆధారాల గురించి ఇంకా తగినంతగా ఖచ్చితంగా తెలియలేదు.^[190] వ్యాపార నాయకులు ఆయనకు మద్దతు ఇచ్చారు, దక్షిణ రిపబ్లికన్లు కూడా ఆయన పోషణ మీద ఆయన నియంత్రణకు తమ ఉద్యోగాలను రుణపడి ఉన్నారు. కానీ వారు ఆయన చుట్టూ ర్యాలీ చేయడం ప్రారంభించే సమయానికి ఆర్థరు తీవ్రమైన ప్రచారానికి వ్యతిరేకంగా నిర్ణయించుకున్నాడు.^[191] పదవి నుంచి తప్పుకోవడం వల్ల తన చర్యల మీద సందేహం కలుగుతుందని తన ఆరోగ్యం గురించి ప్రశ్నలు తలెత్తుతాయని నమ్మి ఆయన నామమాత్రపు ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉన్నాడు. కానీ జూన్‌లో సమావేశం ప్రారంభమయ్యే సమయానికి, ఆయన ఓటమి ఖాయం అయింది.^[191] బ్లెయిను మొదటి బ్యాలెటు‌లో ముందంజలో ఉన్నాడు. నాల్గవ బ్యాలెటు నాటికి ఆయన 541 ఓట్ల మెజారిటీని సాధించాడు. ఆర్థరు కేవలం 207 మాత్రమే పొందాడు.^[192] ఆర్థరు బ్లెయిను‌కు తన అభినందనలను టెలిగ్రాఫు చేసి తన ఓటమిని అంగీకరించాడు సమదృష్టి.^[192] 1884 ప్రచారంలో ఆయన ఎటువంటి పాత్ర పోషించలేదు. ఆ నవంబరు‌లో డెమొక్రాటికు నామినీ, న్యూయార్కు గవర్నరు గ్రోవర్ క్లీవ్‌ల్యాండ్ చేతిలో తన ఓటమికి బ్లెయిను కారణమని తరువాత చెప్పాడు.^[193]

న్యాయ నియామకాలు

యునైటెడు స్టేట్సు సుప్రీంకోర్టులో రెండు ఖాళీలను భర్తీ చేయడానికి ఆర్థరు నియామకాలు చేశాడు. 1881 జూలైలో అసోసియేటు జస్టిసు నాథను క్లిఫోర్డు మరణంతో మొదటి ఖాళీ ఏర్పడింది. అంతర్యుద్ధానికి ముందు నుండి కోర్టు సభ్యుడిగా ఉన్నారు.^[194] ఆర్థరు మసాచుసెట్సు సుప్రీం జ్యుడీషియలు కోర్టు నుండి ప్రముఖ న్యాయనిపుణుడు హోరేసు గ్రేను ఆయన స్థానంలో నామినేటు చేశారు. నామినేషను సులభంగా నిర్ధారించబడింది.^[194] గ్రే 1902లో రాజీనామా చేసే వరకు 20 సంవత్సరాలకు పైగా కోర్టులో సేవలందించారు.^[195] అసోసియేటు జస్టిసు వార్డు హంటు జనవరి 1882లో పదవీ విరమణ చేసినప్పుడు రెండవ ఖాళీ ఏర్పడింది. ఆర్థరు మొదట తన పాత రాజకీయ బాసు రోస్కో కాంక్లింగును నామినేటు చేశాడు; కాంక్లింగు అంగీకరిస్తాడని ఆయన అనుమానించాడు. కానీ తన మాజీ పోషకుడికి ఉన్నత పదవిని అందించడానికి బాధ్యత వహించాడు.^[194] సెనేటు నామినేషను‌ను ధృవీకరించింది కానీ ఊహించినట్లుగానే కాంక్లింగు దానిని తిరస్కరించాడు.^[194] చివరిసారిగా ధృవీకరించబడిన నామినీ అపాయింటు‌మెంటు‌ను తిరస్కరించినప్పుడు.^[196] సెనేటరు జార్జి ఎడ్మండ్సు ఆర్థరు తదుపరి ఎంపిక, కానీ ఆయన పరిగణించబడటానికి నిరాకరించాడు.^[197] బదులుగా ఆర్థరు సామ్యూలు బ్లాచు‌ఫోర్డును నామినేటు చేశాడు. ఆయన మునుపటి నాలుగు సెకండు సర్క్యూటు కోర్టు ఆఫ్ అప్పీల్సులో న్యాయమూర్తిగా ఉన్నాడు.^[194] బ్లాచ్ఫోర్డు ఆమోదించారు. ఆయన నామినేషను‌ను రెండు వారాల్లోనే సెనేటు ఆమోదించింది.^[194] బ్లాచ్ఫోర్డు 1893లో మరణించే వరకు కోర్టులో పనిచేశారు.

పోస్టు-ప్రెసిడెన్సీ (1885–1886)

ఆర్థరు 1885లో పదవిని వదిలి న్యూయార్కు నగరానికి తిరిగి వచ్చాడు. ఆయన పదవీకాలం ముగియడానికి రెండు నెలల ముందు అనేక మంది న్యూయార్కు స్టాల్వార్టు‌లు యునైటెడు స్టేట్సు సెనేటు‌కు పోటీ చేయమని అభ్యర్థించడానికి ఆయనను సంప్రదించారు. కానీ ఆయనను నిరాకరించాడు. ఆర్థరు, నెవల్సు & రాన్సం‌లో తన పాత లా ప్రాక్టీసు‌కు తిరిగి రావడానికి ఇష్టపడ్డాడు.^[198] ఆయన ఆరోగ్యం సంస్థతో ఆయన కార్యకలాపాలను పరిమితం చేసింది. ఆర్థరు న్యాయవాదిగా మాత్రమే పనిచేశాడు. ఆయన ఆ సంస్థలో కొన్ని పనులు చేపట్టాడు. తరచుగా అనారోగ్యంతో తన ఇంటిని వదిలి వెళ్ళలేకపోయాడు.^[199] ఆయన 1885 చివరి వరకు కొన్ని బహిరంగ ప్రదర్శనలు ఇచ్చాడు.^[199]

మరణం

1886 వేసవిని “ న్యూ లండను, కనెక్టికటు “ లో గడిపిన తర్వాత. ఆయన ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. అక్కడ ఆయన తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు. నవంబరు 16న వ్యక్తిగత అధికారిక పత్రాలన్నింటినీ దాదాపుగా కాల్చివేయమని ఆదేశించాడు.^[199]^[q] మరుసటి రోజు ఉదయం ఆర్థరు సెరిబ్రలు హెమరేజుతో బాధపడ్డాడు. ఎప్పటికీ స్పృహ తిరిగి పొందలేదు. ఆయన మరుసటి రోజు నవంబరు 18న 57 సంవత్సరాల వయసులో మరణించారు.^[199] నవంబరు 22న న్యూయార్కు నగరంలోని చర్చి ఆఫ్ ది హెవెన్లీ రెస్టులో ఒక ప్రైవేటు అంత్యక్రియలు జరిగాయి. దీనికి అధ్యక్షుడు గ్రోవర్ క్లీవ్‌ల్యాండ్, మాజీ అధ్యక్షుడు రూథర్‌ఫోర్డ్ బి. హేస్, ఇతర ప్రముఖులు హాజరయ్యారు.^[201] ఆర్థరు‌ను తన కుటుంబ సభ్యులు, పూర్వీకులతో కలిసి మెనాండ్సు, న్యూయార్కు లోని అల్బానీ గ్రామీణ స్మశానవాటికలో ఖననం చేశారు.^[r] ప్లాటు ఒక పెద్ద మూలలో సార్కోఫాగసులో ఆయన భార్య పక్కన ఆయన ఉంచారు.^[199] 1889లో న్యూయార్కు‌కు చెందిన శిల్పి ఎఫ్రాయిం కీజరు ఆర్థరు సమాధి స్థలం మీద ఒక స్మారక చిహ్నాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. దీనిలో ఒక గ్రానైటు సార్కోఫాగసు ‌మీద కాంస్య తాటి ఆకును ఉంచే ఒక పెద్ద కాంస్య మహిళా దేవదూత బొమ్మ ఉంటుంది.^[203]

ఆర్థరు అధ్యక్ష పదవి తర్వాత, అతి తక్కువ కాలం జీవించిన అధ్యక్షులందరిలో రెండవ అతి వ్యక్తి, పదవిని విడిచిపెట్టిన మూడు నెలల తర్వాత మరణించిన జేమ్స్ కె. పోల్క్ తర్వాత స్థానానికి చేరాడు.^[204]

రాజకీయ అభిప్రాయాలు

ఒక సంప్రదాయవాది^[205] ఆర్థరు 1860లు - 1870లలో రిపబ్లికను పార్టీ స్టాల్వార్టు విభాగానికి లింకు చేయబడ్డాడు. ఇది యులిస్సెస్ ఎస్. గ్రాంటు, ఆయన పరిపాలన సంప్రదాయవాద విధానాలకు మద్దతు ఇచ్చింది.^[206]

లెగసీ

గోఫ్, కాన్సాసు,^[207] “ లారెన్స్, నెబ్రాస్కా “,^[208] “ మెడ్‌ఫోర్డు, ఒరెగాను “,^[209], “ ఓగ్డెన్సు‌బర్గు, విస్కాన్సిను “.^[210] 1882 ఏప్రిల్ 5న, ఆర్థరు కొలంబియా జిల్లా కమాండరీకి మిలిటరీ ఆర్డరు ఆఫ్ ది లాయలు లెజియను ఆఫ్ ది యునైటెడు స్టేట్సు (MOLLUS) గా థర్డ్ క్లాస్ కంపానియను‌గా ఎన్నికయ్యాడు (చిహ్నం సంఖ్య 02430^[211]), యుద్ధ ప్రయత్నాలకు గణనీయమైన కృషి చేసిన మిలీషియా అధికారులు, పౌరులకు గౌరవ సభ్యత్వ వర్గం.^[212]

యూనియను కాలేజు 1883లో ఆర్థరు‌కు లెగం డాక్టరు గౌరవ డిగ్రీని ప్రదానం చేసింది.^[213]

1898లో ఆర్థరు స్మారక విగ్రహం—fifteen-foot (4.6 m) బారే గ్రానైటు పీఠం మీద నిలబడి ఉన్న ఆర్థరు కాంస్య విగ్రహం—శిల్పి జార్జి ఎడ్విను బిస్సెలు చేత సృష్టించబడింది. న్యూయార్కు నగరంలోని మాడిసను స్క్వేరు వద్ద ప్రతిష్టించబడింది.^[214] ఈ విగ్రహాన్ని 1899లో అంకితం చేశారు. ఆవిష్కరించారు ఆర్థరు సోదరి, మేరీ ఆర్థరు మెక్‌ఎల్‌రాయి.^[214] అంకితం సందర్భంగా, యుద్ధ కార్యదర్శి ఎలిహు రూటు ఆర్థరు‌ను "...రాజనీతిజ్ఞతలో తెలివైనవాడు. దృఢమైనవాడు, పరిపాలనలో ప్రభావవంతమైనవాడు" అని అభివర్ణించారు. అదే సమయంలో ఆర్థరు పదవిలో ఒంటరిగా ఉన్నాడని ఆయన స్వంత పార్టీచే ప్రేమించబడలేదని అంగీకరిస్తూనే.^[214]

1938లో యుఎస్ పోస్టు ఆఫీసు అతని గౌరవార్థం ఒక ఖచ్చితమైన స్టాంపును విడుదల చేసింది.^[215] 2012లో ఆర్థరు పోలికను యుఎస్ ఒక డాలరు ‌మీద ఉపయోగించారు. నాణెం.^[216]

ఆర్థరు విగ్రహం న్యూయార్కు నగరంలోని మాడిసను స్క్వేరు పార్కు వద్ద, 1898లో వేయబడింది
ఆర్థరు స్టాంపు 1938లో జారీ చేయబడింది
ఆర్థరు అధ్యక్ష డాలరు నాణెం, 2012లో ముద్రించబడింది
ది బ్రోంక్సు లోని ఆర్థరు అవెన్యూ అధ్యక్షుడు ఆర్థరు పేరు మీద పెట్టబడింది.^[217]

ఆర్థరు అధ్యక్షుడిగా ఉన్న సమయంలో ఆయనకు ఉన్న సాధారణ అపఖ్యాతి వివిధ చరిత్రకారుల అంచనాలో కూడా కొనసాగింది. పదవిని విడిచిపెట్టిన తర్వాత ఆయన ఖ్యాతి చాలావరకు కనుమరుగైంది.^[218] 1935 నాటికి చరిత్రకారుడు జార్జి ఎఫ్. హోవే మాట్లాడుతూ ఆర్థరు "అమెరికను చరిత్రలో తన ముఖ్యమైన పాత్రకు భిన్నంగా వింతైన అస్పష్టతను" సాధించాడని చెప్పాడు.^[219] అయితే 1975 నాటికి థామసు ఆర్థరు నియామకాలు అసాధారణంగా మంచివి అని సి. రీవ్సు రాశారు; ఆ కాలంలో వ్యాపారం, రాజకీయాలను ఆధిపత్యం చేసిన అవినీతి, కుంభకోణం ఆయన పరిపాలనను మసకబారనీయలేదు.^[220] 2004 జీవిత చరిత్ర రచయిత జాకరీ కారాబెలు రాసినట్లుగా ఆర్థరు "శారీరకంగా ఒత్తిడికి గురై, భావోద్వేగపరంగా ఒత్తిడికి గురైనప్పటికీ ఆయన దేశానికి సరైనది చేయడానికి ప్రయత్నించాడు."^[218] నిజానికి, హోవే ఇంతకుముందు ఊహించినట్లుగా "ఆర్థరు తన సొంత రాజకీయ ప్రవర్తనకు ఒక నియమావళిని స్వీకరించాడు. కానీ మూడు పరిమితులకు లోబడి ఉన్నాడు: ఆయన అందరికీ తన మాట నిలబెట్టుకునే వ్యక్తిగా ఉన్నాడు; ఆయన అవినీతి అక్రమాలకు దూరంగా ఉన్నాడు; ఆయన వ్యక్తిగత గౌరవాన్ని, స్నేహశీలియైన, ఉదారతను కొనసాగించాడు. ఈ పరిమితులు... ఆయనను స్టీరియోటైపు రాజకీయ నాయకుడి నుండి తీవ్రంగా వేరు చేశాయి."^[221] చెస్టరు అలాను ఆర్థరు అంతగా, విస్తృతంగా అపనమ్మకంతో మరెవరూ అధ్యక్ష పదవిలోకి ప్రవేశించలేదు. ఎవరూ పదవీ విరమణ చేయలేదు... రాజకీయ స్నేహితుడు. శత్రువులచే సమానంగా గౌరవించబడ్డాడు."^[222] న్యూయార్కు వరల్డు 1886లో ఆర్థరు మరణించినప్పుడు ఆయన అధ్యక్ష పదవిని సంగ్రహంగా ఇలా చెప్పింది: "ఆయన పరిపాలనలో ఏ విధిని నిర్లక్ష్యం చేయలేదు. ఏ సాహసోపేత ప్రాజెక్టు కూడా దేశాన్ని భయపెట్టలేదు."^[223] మార్కు ట్వైను ఆయన గురించి ఇలా వ్రాశాడు. "అధ్యక్షుడు ఆర్థరు‌ను మెరుగుపరచడం నిజంగా కష్టం" "."^[224] ఆధునిక చరిత్రకారుల మూల్యాంకనాలు సాధారణంగా ఆర్థరు‌ను ఒక సాధారణ లేదా సగటు అధ్యక్షుడిగా ర్యాంకు చేస్తాయి.^[225]^[226] ఆర్థరు‌ను అత్యంత చిరస్మరణీయ అధ్యక్షులలో ఒకరిగా కూడా వర్ణించారు.^[227]

ఆర్థరు టౌన్హౌసు ‌, చెస్టరు ఎ. ఆర్థరు హోం, విలియం రాండోల్ఫు హర్స్టుకి అమ్మబడింది.^[228] 1944 నుండి ఇది కలుస్టియన్సు స్పైసు ఎంపోరియం స్థానంగా ఉంది.^[229]

మూలాలు

↑ ^1.0 ^1.1 ^1.2 The New-York Civil List, pp. 170–171.
↑ హోవే, p. 5.
↑ ^3.0 ^3.1 ^3.2 రీవ్స్ 1975, p. 5.
↑ Sturgis, Amy H. (2003). Presidents from Hayes Through McKinley. Westport, CT: Greenwood Press. pp. 83–84. ISBN 978-0-3133-1712-5.
↑ ^5.0 ^5.1 ^5.2 ^5.3 ^5.4 రీవ్స్ 1975, p. 4; హోవే, p. 4.
↑ హాంబ్లే.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 4.
↑ రీవ్స్ & జూలై 1, 1970, p. 179.
↑ ^9.0 ^9.1 రీవ్స్ (శరదృతువు 1970), p. 294.
↑ హోవే, p. 7; రీవ్స్ 1975, p. 6.
↑ హోవే, pp. 5, 25, 28–29.
↑ వెర్మోంట్ బ్యూరో ఆఫ్ పబ్లిసిటీ.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 436.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 7–8.
↑ హడ్సన్, p. 246.
↑ "ఆర్థర్ డెడ్ సోదరి".
↑ ఫెల్డ్‌మాన్.
↑ డాల్టన్.
↑ "బర్లింగ్టన్ ఫ్రీ ప్రెస్".
↑ రీవ్స్ & జూలై 1, 1970, p. 184.
↑ జెంక్స్.
↑ రీవ్స్ (శరదృతువు 1970), p. 295.
↑ "శ్రీమతి జాన్ ఇ. మెక్‌ఎల్‌రాయ్ డెడ్".
↑ Bushnell, Mark (September 25, 2016). "Then Again: ఒక వెర్మోంట్ రాజకీయ నాయకుడు 'పుట్టినవారిని' ఎదుర్కొంటాడు". VT Digger. Montpelier, VT.
↑ కారాబెల్, pp. 53–54.
↑ ఫిషర్.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 202–203.
↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; బుష్నెల్ అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ Garceau, Zachary (April 5, 2021). "A అధ్యక్షుడి మూలాలు". Vita Brevis. Retrieved June 27, 2025.
↑ Reeves 1975, pp. 202–203.
↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; Garceau అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ రీవ్స్ (శరదృతువు 1970), pp. 292–293.
↑ ^33.0 ^33.1 ^33.2 రీవ్స్ 1975, pp. 14–15.
↑ ^34.0 ^34.1 ^34.2 ^34.3 రీవ్స్ 1975, p. 16.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 19–20.
↑ కారాబెల్, p. 14.
↑ ^37.0 ^37.1 రీవ్స్ 1975, pp. 17–18.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 21.
↑ ^39.0 ^39.1 హోవే, pp. 18–19.
↑ ^40.0 ^40.1 హోవే, pp. 20–21; రీవ్స్ 1975, pp. 22–23.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 24–25.
↑ ^42.0 ^42.1 హోవే, p. 25.
↑ ^43.0 ^43.1 హోవే, pp. 26–27; రీవ్స్ 1975, pp. 28–29.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 30.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 33.
↑ హోవే, pp. 30–31; రీవ్స్ 1975, pp. 33–34.
↑ హోవే, pp. 29–30; రీవ్స్ 1975, pp. 34–35.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 35.
↑ ^49.0 ^49.1 రీవ్స్ 1975, p. 84.
↑ ^50.0 ^50.1 రీవ్స్ 1975, p. 37.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 38.
↑ ^52.0 ^52.1 కారాబెల్, p. 17.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 39; హోవే, p. 37.
↑ ^54.0 ^54.1 రీవ్స్ 1975, pp. 40–41.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 42–45.
↑ ^56.0 ^56.1 రీవ్స్ 1975, pp. 71–73.
↑ ^57.0 ^57.1 రీవ్స్ 1975, p. 48.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 49–50; హోవే, p. 42.
↑ హోవే, p. 42.
↑ ది ట్రిబ్యూన్ 1871, p. 2.
↑ ^61.0 ^61.1 రీవ్స్ 1975, pp. 51–53; హోవే, pp. 44–45.
↑ ^62.0 ^62.1 ^62.2 రీవ్స్ 1975, pp. 61–67; స్క్వార్ట్జ్, p. 182.
↑ ^63.0 ^63.1 రీవ్స్ 1975, pp. 57–58.
↑ డోయల్ & స్వానీ, p. 188.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 60; హోవే, pp. 46–47.
↑ ^66.0 ^66.1 రీవ్స్ 1975, pp. 59, 63, 85–86.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 68.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 69–70.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 76–77.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 78–79.
↑ ^71.0 ^71.1 రీవ్స్ 1975, pp. 79–84; హోవే, p. 49.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 87–89.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 95–96; కారాబెల్, pp. 26–27.
↑ ^74.0 ^74.1 రీవ్స్ 1975, pp. 100–105.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 106–107.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 318–319.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 322–325; రీవ్స్ 1975, pp. 118–119; హోవే, pp. 68–69.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 119–120.
↑ ^79.0 ^79.1 రీవ్స్ 1975, pp. 121–122.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 322–325; రీవ్స్ 1975, p. 121.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 121–123.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 123.
↑ Hoogenboom, p. 352; రీవ్స్ 1975, pp. 125–126.
↑ న్యూయార్క్‌లో కస్టమ్స్ కలెక్టర్‌గా థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ నామినేషన్‌కు సమ్మతి. GovTrack.us. ఫిబ్రవరి 8, 2022న పునరుద్ధరించబడింది.
↑ Hoogenboom, pp. 353–355; Reeves 1975, pp. 126–131.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 370–371; రీవ్స్ 1975, pp. 136–137.
↑ హూగెన్‌బూమ్, p. 370.
↑ Hoogenboom, p. 354.
↑ Hoogenboom, pp. 382–384; Reeves 1975, pp. 138–148.
↑ Howe, p. 85.
↑ "ది సన్".
↑ "బోస్టన్ పోస్ట్".
↑ ^93.0 ^93.1 రీవ్స్ 1975, pp. 153–155; పెస్కిన్, p. 704.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 153–155; హోవే, pp. 96–99.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 158–159; కారాబెల్, pp. 38–39.
↑ హోవే, pp. 98–99; కారాబెల్, pp. 38–39.
↑ ^97.0 ^97.1 రీవ్స్ 1975, pp. 160–165.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 177–178; హోవే, pp. 107–108; కారాబెల్, pp. 39–40.
↑ కారాబెల్, p. 41; రీవ్స్ 1975, p. 178.
↑ హోవే, pp. 107–108.
↑ ^101.0 ^101.1 రీవ్స్ 1975, pp. 179–181.
↑ హోవ్, p. 109.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 179; కారాబెల్, pp. 40–41.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 190–194.
↑ జోర్డాన్, pp. 292–305.
↑ ^106.0 ^106.1 రీవ్స్ 1975, pp. 194–196; జోర్డాన్, pp. 294–295.
↑ ^107.0 ^107.1 రీవ్స్ 1975, pp. 196–197; జోర్డాన్, pp. 297–302.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 196; జోర్డాన్, p. 301.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 198–202.
↑ ^110.0 ^110.1 ^110.2 రీవ్స్ 1975, pp. 203–204.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 205–207.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 213–216; కారాబెల్, pp. 52–53.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 216–219; కారాబెల్, pp. 54–56.
↑ ^114.0 ^114.1 రీవ్స్ 1975, pp. 220–223.
↑ బైకాఫ్.
↑ "ఎ డ్రామాటిక్ టై-బ్రేకర్".
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 223–233.
↑ ^118.0 ^118.1 ^118.2 ^118.3 రీవ్స్ 1975, pp. 233–237; హోవే, pp. 147–149.
↑ కారాబెల్, p. 59; రీవ్స్ 1975, p. 237.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 238–241; డోనెక్, pp. 53–54.
↑ "చార్లెస్ గైటో అధ్యక్షుడు గార్ఫీల్డ్‌ను హత్య చేయడానికి కారణాలు, 1882 | గిల్డర్ లెహర్మాన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీ". www.gilderlehrman.org (in ఇంగ్లీష్). Archived from the original on August 7, 2018. Retrieved August 10, 2018.
↑ ^122.0 ^122.1 రీవ్స్ 1975, pp. 241–243; హోవే, pp. 152–154.
↑ ^123.0 ^123.1 రీవ్స్ 1975, pp. 244–248; కారాబెల్, pp. 61–63.
↑ మెక్‌కేబ్.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 247–248.
↑ ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ 1881.
↑ డోనెక్, pp. 53–54; రీవ్స్ 1975, p. 248.
↑ ^128.0 ^128.1 రీవ్స్ 1975, pp. 252–253, 268–269.
↑ !రీవ్స్ 1975, pp. 275–276.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 275–276.
↑ ^131.0 ^131.1 హోవే, p. 160; రీవ్స్ 1975, p. 254.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 254.
↑ ^133.0 ^133.1 హోవే, p. 161; రీవ్స్ 1975, pp. 254–255.
↑ ^134.0 ^134.1 హోవే, pp. 160–161; రీవ్స్ 1975, pp. 255–257.
↑ హోవే, pp. 162–163; రీవ్స్ 1975, pp. 257–258.
↑ డోనెక్, pp. 93–95; రీవ్స్ 1975, pp. 297–298.
↑ Doenecke, pp. 93–95; Reeves 1975, pp. 297–298.
↑ ^138.0 ^138.1 Reeves 1975, pp. 299–300; Howe, p. 182.
↑ ^139.0 ^139.1 రీవ్స్ 1975, pp. 301–302; హోవే, pp. 185–189.
↑ ^140.0 ^140.1 ^140.2 రీవ్స్ 1975, pp. 303–305; హోవే, pp. 189–193.
↑ ^141.0 ^141.1 ^141.2 ^141.3 రీవ్స్ 1975, pp. 320–324; డోనెక్, pp. 96–97; థెరియోల్ట్, pp. 52–53, 56.
↑ డోనెక్, pp. 99–100; థెరియోల్ట్, pp. 57–63.
↑ ^143.0 ^143.1 ^143.2 రీవ్స్ 1975, p. 324; డోనెక్, pp. 101–102.
↑ ^144.0 ^144.1 ^144.2 రీవ్స్ 1975, pp. 325–327; డోనెక్, pp. 102–104.
↑ ^145.0 ^145.1 హోవే, pp. 209–210.
↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; ఆర్థర్ 1884 అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ ^147.0 ^147.1 రీవ్స్ 1975, pp. 328–329; డోనెక్, p. 168.
↑ ^148.0 ^148.1 ^148.2 రీవ్స్ 1975, pp. 330–333; డోనెక్, pp. 169–171.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 334–335.
↑ ^150.0 ^150.1 ^150.2 ^150.3 రీవ్స్ 1975, pp. 280–282; డోనెక్, p. 81.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 281.
↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; Kim-Dwor అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ హోవే, pp. 196–197; రీవ్స్ 1975, pp. 281–282; కారాబెల్, p. 90.
↑ ^154.0 ^154.1 డోనెక్, pp. 55–57; రీవ్స్ 1975, pp. 284–289.
↑ ^155.0 ^155.1 డోనెక్, pp. 129–132; రీవ్స్ 1975, pp. 289–293; బాస్టర్ట్, pp. 653–671.
↑ ^156.0 ^156.1 Doenecke, pp. 173–175; Reeves 1975, pp. 398–399, 409.
↑ డోనెక్, pp. 175–178; రీవ్స్ 1975, pp. 398–399, 407–410.
↑ ^158.0 ^158.1 ^158.2 హోవే, pp. 168–169; డోనెక్, p. 81.
↑ హచిన్సన్, p. 162; హోవే, p. 169.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 277–278; హూగెన్‌బూమ్, pp. 387–389.
↑ ^161.0 ^161.1 రీవ్స్ 1975, pp. 278–279; డోనెక్, pp. 81–84.
↑ డేవిడ్ ఎల్. ఆండర్సన్, "ది డిప్లొమసీ ఆఫ్ డిస్క్రిమినేషన్: చైనీస్ ఎక్స్‌క్లూజన్, 1876–1882" కాలిఫోర్నియా హిస్టరీ 57#1 (1978) పేజీలు 32–45. DOI: 10.2307/25157814
↑ ఎరికా లీ, ఎట్ అమెరికాస్ గేట్స్: చైనీస్ ఇమ్మిగ్రేషన్ డ్యూరింగ్ ది ఎక్స్‌క్లూజన్ ఎరా, 1882–1943 (యు ఆఫ్ నార్త్ కరోలినా ప్రెస్, 2003.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 337; డోనెక్, p. 145.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 338–341; & డోనెక్, pp. 145–147.
↑ డోనెక్, pp. 147–149.
↑ ^167.0 ^167.1 ^167.2 వీస్‌బెర్గర్ 2002, p. 277.
↑ వీస్‌బెర్గర్ 2002, p. 277; & డోనెక్, pp. 147–149.
↑ Weisberger 2002, p. 277; రీవ్స్ 1975, pp. 342–343; అబాట్, pp. 346–347.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 342–343; అబాట్, pp. 346–347.
↑ ^171.0 ^171.1 ^171.2 రీవ్స్ 1975, pp. 343–345; డోనెక్, pp. 149–151.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 349–350; డోనెక్, pp. 152–153.
↑ Jampoler (ఆగస్టు 2010)
↑ ^174.0 ^174.1 రీవ్స్ 1975, pp. 306–308; డోనెక్, pp. 105–108.
↑ ^175.0 ^175.1 ^175.2 ^175.3 రీవ్స్ 1975, pp. 307–309; అయర్స్, pp. 46–47.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 310–313.
↑ Ayers, pp. 47–48.
↑ Doenecke, pp. 112–114.
↑ Marszalek, passim.
↑ ^180.0 ^180.1 డోనెక్కే, pp. 84–85.
↑ Doenecke, pp. 84–85.
↑ డోనెక్, pp. 85–89.
↑ ^183.0 ^183.1 డోనెక్, pp. 89–92; రీవ్స్ 1975, pp. 362–363.
↑ డోనెక్, p. 91; స్టువర్ట్, pp. 452–454.
↑ ^185.0 ^185.1 ^185.2 డోనెక్, pp. 89–90; రీవ్స్ 1975, pp. 362–363.
↑ ^186.0 ^186.1 రీవ్స్ 1975, pp. 317–318; హోవే, pp. 243–244.
↑ ^187.0 ^187.1 రీవ్స్ 1975, pp. 355–359; హోవే, pp. 244–246.
↑ ^188.0 ^188.1 రీవ్స్ 1975, pp. 364–367; హోవే, pp. 247–248.
↑ కారాబెల్, pp. 124–125; రీవ్స్ 1975, pp. 366–367.
↑ ^190.0 ^190.1 ^190.2 రీవ్స్ 1975, pp. 368–371; హోవే, pp. 254–257.
↑ ^191.0 ^191.1 రీవ్స్ 1975, pp. 373–375; డోనెక్, pp. 181–182.
↑ ^192.0 ^192.1 రీవ్స్ 1975, pp. 380–381; హోవే, pp. 264–265.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 387–389; హోవే, pp. 265–266.
↑ ^194.0 ^194.1 ^194.2 ^194.3 ^194.4 ^194.5 రీవ్స్ 1975, pp. 260–261; హోవే, p. 195.
↑ Hall, Timothy L. (2001). Supreme Court న్యాయమూర్తులు: ఒక జీవిత చరిత్ర నిఘంటువు. న్యూయార్క్, న్యూయార్క్: ఫైల్‌లోని వాస్తవాలు. pp. 186–189. ISBN 978-0-8160-4194-7. Retrieved డిసెంబరు 31, 2018.
↑ "సుప్రీంకోర్టు నామినేషన్లు".
↑ డోనెక్, p. 76.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 412–414.
↑ ^199.0 ^199.1 ^199.2 ^199.3 ^199.4 రీవ్స్ 1975, pp. 416–418.
↑ రీవ్స్ 1972, పాసిమ్.
↑ రీవ్స్ 1975, pp. 418–419.
↑ Hunter, Jeff (అక్టోబరు 20, 2020). "అధ్యక్షుడు చెస్టర్ ఆర్థర్ పుట్టినరోజు". WTEN.
↑ ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ 1894.
↑ Pinheiro, John (అక్టోబరు 4, 2016). "జేమ్స్ కె పోల్క్: ప్రెసిడెన్సీ తర్వాత జీవితం". మిల్లర్ సెంటర్. Retrieved మే 14, 2019.
↑ అమెరికన్ అధ్యక్షులు ఇయర్ బై ఇయర్ బై జూలీ నెల్సన్, 2015, పేజీ 370
↑ ప్రెసిడెన్షియల్ కరేజ్‌లో ఉన్నత ప్రయోజన ప్రొఫైల్స్ బై థామస్ జె. వాలెన్, 2007, పేజీ 58
↑ "మీటింగ్ ఆఫ్ సి. ఎ. ఆర్థర్ పోస్ట్, నం. 411", p. 1.
↑ "లీడింగ్ అఫీషియల్స్", p. 13.
↑ "ఇన్ ది ఎన్‌కాంప్‌మెంట్ ఎట్ ది రీయూనియన్ ఎట్ ఆష్‌ల్యాండ్", p. 3.
↑ "GAR పోస్ట్‌లు బై స్టేట్: విస్కాన్సిన్", p. 12.
↑ "ఒరిజినల్ సివిల్ వార్ ఆఫీసర్ సభ్యులు MOLLUS".
↑ "ది లాయల్ లెజియన్", p. 1.
↑ యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ది స్టేట్ ఆఫ్ న్యూయార్కు, pp. 21–22.
↑ ^214.0 ^214.1 ^214.2 రీవ్స్ 1975, p. 419.
↑ "21c చెస్టర్ A. ఆర్థర్ సింగిల్". Smithsonian National Postal Museum. Retrieved December 5, 2023.
↑ "చెస్టర్ ఆర్థర్ ప్రెసిడెన్షియల్ $1 నాణెం". యునైటెడ్ స్టేట్స్ మింట్. Archived from the original on 2022-03-22. Retrieved డిసెంబరు 5, 2023.
↑ Donovan, Aaron (July 29, 2001). "If You're Thinking of Living In/Belmont; Close-Knit Bronx Area With Italian Aura". The New York Times. Retrieved August 18, 2025. When the city began to build streets in the area in the late 19th century, Catherine Lorillard, an admirer of the 21st president, Chester A. Arthur, asked that the main street in the area be named after him, Mr. Ultan said.
↑ ^218.0 ^218.1 కారాబెల్, p. 139.
↑ హోవే, p. 288.
↑ రీవ్స్ 1975, p. 420.
↑ హోవే, p. 290.
↑ అలెగ్జాండర్ కె. మెక్‌క్లూర్, కల్నల్ అలెగ్జాండర్ కె. మెక్‌క్లూర్ యొక్క హాఫ్ సెంచరీ జ్ఞాపకాలు (1902) పేజీ 115 online
↑ రీవ్స్ 1975, p. 423.
↑ Feldman, p. 95.
↑ Schlesinger, Arthur M. Jr. (అక్టోబరు 12, 2004). "అధ్యక్షులను రేటింగ్ చేయడం: వాషింగ్టన్ నుండి క్లింటన్". PBS.org. Arlington, VA.
↑ Brinkely, Douglas (2015). అమెరికన్ హెరిటేజ్ హిస్టరీ ఆఫ్ ది యునైటెడ్ స్టేట్స్. న్యూబరీ, NH: న్యూ వర్డ్ సిటీ. p. 274. ISBN 978-1-6123-0857-9 – via Google Books.}
↑ James, Randy (2019). "టాప్ 10 మర్చిపోలేని అధ్యక్షులు: ఫెయిల్ టు ది చీఫ్; చెస్టర్ ఎ. ఆర్థర్". Time. న్యూయార్క్, NY.
↑ Hook, Eileen M. (1986). Hearst San Simeon State Historical Monument Visitor Center Interpretive Plan. Sacramento, California: California State Department of Parks and Recreation. p. 235 – via Google Books.
↑ Roberts, Sam (December 7, 2014). "ఒక అధ్యక్షుడు ప్రమాణం చేసిన చోట, ఉదాసీనత అధికారికంగా మారవచ్చు". The New York Times. Retrieved February 18, 2025.

గమనికలు

↑ Arthur was Vice President under James A. Garfield and became President upon Garfield's death on September 19, 1881. This was prior to the adoption of the Twenty-fifth Amendment in 1967, and a vacancy in the office of vice president was not filled until the next ensuing election and inauguration.
↑ కొన్ని పాత మూలాలు తేదీని అక్టోబరు 5, 1830,^[2]} గా జాబితా చేశాయి కానీ జీవిత చరిత్ర రచయిత థామస్ సి. రీవ్స్ ఇది తప్పు అని ధృవీకరిస్తున్నారు: ఆర్థరు "సాధారణ గర్వం కారణంగా" ఒక సంవత్సరం చిన్నవాడని పేర్కొన్నాడు.^[3]
↑ ఆర్థర్ తన మధ్య పేరును రెండవ అక్షరంపై యాసతో ఉచ్చరించాడు.^[3]
↑ యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగానికి పన్నెండవ సవరణ కాబోయే ఉపాధ్యక్షులకు అధ్యక్ష అనర్హతను వర్తింపజేస్తుంది: "రాజ్యాంగపరంగా అధ్యక్ష పదవికి అనర్హమైన ఏ వ్యక్తి ఉపాధ్యక్ష పదవికి అర్హులు కాడు."
↑ అతను కెనడాలో జన్మించినప్పటికీ, ఆర్థర్ తన తల్లి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో జన్మించి ఇటీవల నివసించినందున, అతను ఇప్పటికీ "సహజంగా జన్మించిన పౌరుడు" అని చెప్పుకుని ఉండవచ్చు.^[29]
↑ హిన్మాన్ సిద్ధాంతాలకు వ్యతిరేకంగా వాదించే వాస్తవాలలో చెస్టర్ ఎ. ఆర్థర్ రాజకీయంగా ప్రముఖుడు కాకముందు జరిగిన అనేక US జనాభా గణనలలో అతని జన్మస్థలం వెర్మోంట్‌గా జాబితా చేయబడింది మరియు ఆర్థర్ కుటుంబ బైబిల్‌లో అతని జననం యొక్క నమోదు కూడా ఉన్నాయి, ఇది వెర్మోంట్‌ను అతని జన్మస్థలంగా కూడా సూచిస్తుంది. అదనంగా, 1871లో న్యూయార్క్ నౌకాశ్రయ కలెక్టర్‌గా ఆయన నియామకం గురించి వచ్చిన కథనాలతో సహా సమకాలీన వార్తాపత్రిక కథనాలన్నీ ఆయన వెర్మోంట్‌లో జన్మించారని సూచిస్తున్నాయి, అయితే కొన్ని తప్పుగా ఆయన జన్మస్థలాన్ని బర్లింగ్టన్ అని ఇచ్చాయి. కెనడాలో జన్మించడం వల్ల ఆర్థర్ అధ్యక్ష పదవికి అర్హత మాత్రమే ప్రభావితం కావచ్చు, అయితే ఈ రికార్డులను మరియు వార్తాపత్రికలకు ఆయన అందించిన జీవిత చరిత్ర సమాచారాన్ని ఆర్థర్ ఎందుకు కల్పించాడో హిన్మాన్ వివరించడంలో విఫలమయ్యాడు, ఆయన జన్మించిన సమయంలో లేదా 1880లో ఆయన జన్మించినప్పటి నుండి ఉపాధ్యక్ష పదవికి నామినేషన్ పొందిన సంవత్సరాల మధ్య కాలంలో ఎవరూ ఆయన ఆశిస్తారని అనుకోవడానికి ఎటువంటి కారణం లేదు.^[31]
↑ 1870లో $10,000 ప్రస్తుత పరంగా $మూస:ఫార్మాట్‌ప్రైస్} కు సమానం.మూస:ఇన్ఫ్లేషన్-fn
↑ 1871లో $50,000 అంటే $మూస:ఫార్మాట్‌ప్రైస్
↑ చార్లెస్ కె. గ్రాహం మెర్రిట్ యొక్క మునుపటి స్థానాన్ని భర్తీ చేశాడు.^[87]
↑ జీవిత చరిత్ర రచయిత జార్జ్ హోవ్ ఈ మార్పిడిని ముఖ విలువతో తీసుకుంటాడు,^[102] కానీ తరువాత జీవిత చరిత్ర రచయితలు ఇది అపోక్రిఫాల్ కావచ్చని అనుమానిస్తున్నారు.^[103]
↑ యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగానికి పదిహేడవ సవరణ ఆమోదించబడటానికి ముందు, సెనేటర్లను రాష్ట్ర శాసనసభలు ఎన్నుకునేవి.
↑ కాంక్లింగ్ మరియు ప్రాట్‌లను చివరికి తిరిగి ఎన్నిక చేయడానికి నిరాకరించారు, వారి తర్వాత వరుసగా ఎల్బ్రిడ్జ్ జి. లాఫామ్ మరియు వార్నర్ మిల్లర్ వచ్చారు.
↑ ఒక రాష్ట్ర కోర్టు న్యాయమూర్తి ఒక అధ్యక్ష ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు, న్యూయార్క్ నగరంలో కూడా న్యూయార్క్ రాష్ట్ర న్యాయమూర్తి: రాబర్టు లివింగ్స్టను, న్యూయార్కు ఛాన్సలరు, 1789లో ఫెడరల్ హాలులో జార్జి వాషింగ్టన్కు మొదటి అధ్యక్ష ప్రమాణ స్వీకారం చేయించారు (ఇంకా సమాఖ్య న్యాయమూర్తులు లేరు). ఫెడరల్ న్యాయమూర్తి లేదా న్యాయమూర్తి కాకుండా మరొకరు నిర్వహించే ఏకైక అధ్యక్ష ప్రమాణం, 1923లో క్వాలిస్ కూలిడ్జ్ మొదటి ప్రమాణ స్వీకారం (అతని తండ్రి జాన్ క్వాలిసు కూలిడ్జు, సీనియరు, పీస్ జడ్జి నోటరీ పబ్లికు, కుటుంబ గృహంలో), మొదటి ప్రమాణం యొక్క చెల్లుబాటు గురించి ప్రశ్నలు తలెత్తినందున వాషింగ్టన్‌లో కూడా తిరిగి స్వీకరించబడింది. ఈ రెండవ ప్రమాణ స్వీకారం రహస్యంగా జరిగింది, మరియు హ్యారీ ఎం. డాగెర్టీ 1932లో దానిని వెల్లడించే వరకు ప్రజలకు తెలియలేదు.
↑ ఆర్థర్ మొదట న్యూయార్క్‌లో తన పోషకుడిగా ఉన్న ఎడ్విన్ డి. మోర్గాన్‌కు ఈ పదవిని అందించారు; మోర్గాన్‌ను సెనేట్ ధృవీకరించింది, కానీ వయస్సు ఆధారంగా తిరస్కరించింది. ఆయన 1883లో మరణించారు.^[132]
↑ యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో జన్మించిన చైనీస్-అమెరికన్ పిల్లలకు పౌరసత్వాన్ని నిరాకరించే చట్టంలోని భాగం తరువాత 1898లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ వర్సెస్ వాంగ్ కిమ్ ఆర్క్లో రాజ్యాంగ విరుద్ధమని తేలింది.
↑ 1874 ప్రారంభంలో, గ్రాంట్ పరిపాలన సమయంలో, కాంగ్రెస్ నాలుగు మానిటర్లు (ప్యూరిటన్, యాంఫిట్రైట్, మోనాడ్నాక్, మరియు టెర్రర్), ఇది 1877 నుండి అసంపూర్తిగా ఉంది.^[170]
↑ ఆర్థర్ పత్రాలలో కొద్ది సంఖ్యలో మిగిలి ఉన్నాయి మరియు అతని వద్దకు పంపబడ్డాయి మనవడు, గావిను ఆర్థరు (జననం చెస్టర్ అలాన్ ఆర్థర్ III), 1970లలో ఆర్థర్ జీవిత చరిత్ర రచయిత థామస్ సి. రీవ్స్ వాటిని పరిశీలించడానికి అనుమతించాడు.^[200]
↑ అతని సమాధిపై, అతని జన్మ సంవత్సరం 1830 అని తప్పుగా ఇవ్వబడింది.^[202]

[NYCL_p170-171-2] 1.0 ^1.1 ^1.2 The New-York Civil List, pp. 170–171.

[FOOTNOTEహోవే5-3] హోవే, p. 5.

[FOOTNOTEరీవ్స్19755-4] 3.0 ^3.1 ^3.2 రీవ్స్ 1975, p. 5.

[6] Sturgis, Amy H. (2003). Presidents from Hayes Through McKinley. Westport, CT: Greenwood Press. pp. 83–84. ISBN 978-0-3133-1712-5.

[FOOTNOTEరీవ్స్19754హోవే4-7] 5.0 ^5.1 ^5.2 ^5.3 ^5.4 రీవ్స్ 1975, p. 4; హోవే, p. 4.

[FOOTNOTEహాంబ్లే-8] హాంబ్లే.

[FOOTNOTEరీవ్స్19754-9] రీవ్స్ 1975, p. 4.

[FOOTNOTEరీవ్స్జూలై_1,_1970179-10] రీవ్స్ & జూలై 1, 1970, p. 179.

[FOOTNOTEరీవ్స్_(శరదృతువు_1970)294-11] 9.0 ^9.1 రీవ్స్ (శరదృతువు 1970), p. 294.

[FOOTNOTEహోవే7రీవ్స్19756-12] హోవే, p. 7; రీవ్స్ 1975, p. 6.

[FOOTNOTEహోవే5,_25,_28–29-13] హోవే, pp. 5, 25, 28–29.

[FOOTNOTEవెర్మోంట్_బ్యూరో_ఆఫ్_పబ్లిసిటీ-14] వెర్మోంట్ బ్యూరో ఆఫ్ పబ్లిసిటీ.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975436-15] రీవ్స్ 1975, p. 436.

[FOOTNOTEరీవ్స్19757–8-17] రీవ్స్ 1975, pp. 7–8.

[FOOTNOTEహడ్సన్246-18] హడ్సన్, p. 246.

[FOOTNOTE"ఆర్థర్_డెడ్_సోదరి"-19] "ఆర్థర్ డెడ్ సోదరి".

[FOOTNOTEఫెల్డ్‌మాన్-20] ఫెల్డ్‌మాన్.

[FOOTNOTEడాల్టన్-21] డాల్టన్.

[FOOTNOTE"బర్లింగ్టన్_ఫ్రీ_ప్రెస్"-22] "బర్లింగ్టన్ ఫ్రీ ప్రెస్".

[FOOTNOTEరీవ్స్జూలై_1,_1970184-23] రీవ్స్ & జూలై 1, 1970, p. 184.

[FOOTNOTEజెంక్స్-24] జెంక్స్.

[FOOTNOTEరీవ్స్_(శరదృతువు_1970)295-25] రీవ్స్ (శరదృతువు 1970), p. 295.

[FOOTNOTE"శ్రీమతి_జాన్_ఇ._మెక్‌ఎల్‌రాయ్_డెడ్"-26] "శ్రీమతి జాన్ ఇ. మెక్‌ఎల్‌రాయ్ డెడ్".

[Bushnell-27] Bushnell, Mark (September 25, 2016). "Then Again: ఒక వెర్మోంట్ రాజకీయ నాయకుడు 'పుట్టినవారిని' ఎదుర్కొంటాడు". VT Digger. Montpelier, VT.

[FOOTNOTEకారాబెల్53–54-28] కారాబెల్, pp. 53–54.

[FOOTNOTEఫిషర్-29] ఫిషర్.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975202–203-31] రీవ్స్ 1975, pp. 202–203.

[బుష్నెల్-32] ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; బుష్నెల్ అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[గార్సియు-33] Garceau, Zachary (April 5, 2021). "A అధ్యక్షుడి మూలాలు". Vita Brevis. Retrieved June 27, 2025.

[FOOTNOTEReeves1975202–203-35] Reeves 1975, pp. 202–203.

[Garceau-36] ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; Garceau అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[FOOTNOTEరీవ్స్_(శరదృతువు_1970)292–293-38] రీవ్స్ (శరదృతువు 1970), pp. 292–293.

[FOOTNOTEరీవ్స్197514–15-39] 33.0 ^33.1 ^33.2 రీవ్స్ 1975, pp. 14–15.

[FOOTNOTEరీవ్స్197516-40] 34.0 ^34.1 ^34.2 ^34.3 రీవ్స్ 1975, p. 16.

[FOOTNOTEరీవ్స్197519–20-41] రీవ్స్ 1975, pp. 19–20.

[FOOTNOTEకారాబెల్14-42] కారాబెల్, p. 14.

[FOOTNOTEరీవ్స్197517–18-43] 37.0 ^37.1 రీవ్స్ 1975, pp. 17–18.

[FOOTNOTEరీవ్స్197521-44] రీవ్స్ 1975, p. 21.

[FOOTNOTEహోవే18–19-45] 39.0 ^39.1 హోవే, pp. 18–19.

[FOOTNOTEహోవే20–21రీవ్స్197522–23-46] 40.0 ^40.1 హోవే, pp. 20–21; రీవ్స్ 1975, pp. 22–23.

[FOOTNOTEరీవ్స్197524–25-47] రీవ్స్ 1975, pp. 24–25.

[FOOTNOTEహోవే25-48] 42.0 ^42.1 హోవే, p. 25.

[FOOTNOTEహోవే26–27రీవ్స్197528–29-49] 43.0 ^43.1 హోవే, pp. 26–27; రీవ్స్ 1975, pp. 28–29.

[FOOTNOTEరీవ్స్197530-50] రీవ్స్ 1975, p. 30.

[FOOTNOTEరీవ్స్197533-51] రీవ్స్ 1975, p. 33.

[FOOTNOTEహోవే30–31రీవ్స్197533–34-52] హోవే, pp. 30–31; రీవ్స్ 1975, pp. 33–34.

[FOOTNOTEహోవే29–30రీవ్స్197534–35-53] హోవే, pp. 29–30; రీవ్స్ 1975, pp. 34–35.

[FOOTNOTEరీవ్స్197535-54] రీవ్స్ 1975, p. 35.

[FOOTNOTEరీవ్స్197584-55] 49.0 ^49.1 రీవ్స్ 1975, p. 84.

[FOOTNOTEరీవ్స్197537-56] 50.0 ^50.1 రీవ్స్ 1975, p. 37.

[FOOTNOTEరీవ్స్197538-57] రీవ్స్ 1975, p. 38.

[FOOTNOTEకారాబెల్17-58] 52.0 ^52.1 కారాబెల్, p. 17.

[FOOTNOTEరీవ్స్197539హోవే37-59] రీవ్స్ 1975, p. 39; హోవే, p. 37.

[FOOTNOTEరీవ్స్197540–41-60] 54.0 ^54.1 రీవ్స్ 1975, pp. 40–41.

[FOOTNOTEరీవ్స్197542–45-61] రీవ్స్ 1975, pp. 42–45.

[FOOTNOTEరీవ్స్197571–73-62] 56.0 ^56.1 రీవ్స్ 1975, pp. 71–73.

[FOOTNOTEరీవ్స్197548-63] 57.0 ^57.1 రీవ్స్ 1975, p. 48.

[FOOTNOTEరీవ్స్197549–50హోవే42-64] రీవ్స్ 1975, pp. 49–50; హోవే, p. 42.

[FOOTNOTEహోవే42-66] హోవే, p. 42.

[FOOTNOTE''ది_ట్రిబ్యూన్''18712-67] ది ట్రిబ్యూన్ 1871, p. 2.

[FOOTNOTEరీవ్స్197551–53హోవే44–45-68] 61.0 ^61.1 రీవ్స్ 1975, pp. 51–53; హోవే, pp. 44–45.

[FOOTNOTEరీవ్స్197561–67స్క్వార్ట్జ్182-69] 62.0 ^62.1 ^62.2 రీవ్స్ 1975, pp. 61–67; స్క్వార్ట్జ్, p. 182.

[FOOTNOTEరీవ్స్197557–58-70] 63.0 ^63.1 రీవ్స్ 1975, pp. 57–58.

[FOOTNOTEడోయల్_&_స్వానీ188-71] డోయల్ & స్వానీ, p. 188.

[FOOTNOTEరీవ్స్197560హోవే46–47-72] రీవ్స్ 1975, p. 60; హోవే, pp. 46–47.

[FOOTNOTEరీవ్స్197559,_63,_85–86-73] 66.0 ^66.1 రీవ్స్ 1975, pp. 59, 63, 85–86.

[FOOTNOTEరీవ్స్197568-75] రీవ్స్ 1975, p. 68.

[FOOTNOTEరీవ్స్197569–70-76] రీవ్స్ 1975, pp. 69–70.

[FOOTNOTEరీవ్స్197576–77-77] రీవ్స్ 1975, pp. 76–77.

[FOOTNOTEరీవ్స్197578–79-78] రీవ్స్ 1975, pp. 78–79.

[FOOTNOTEరీవ్స్197579–84హోవే49-79] 71.0 ^71.1 రీవ్స్ 1975, pp. 79–84; హోవే, p. 49.

[FOOTNOTEరీవ్స్197587–89-80] రీవ్స్ 1975, pp. 87–89.

[FOOTNOTEరీవ్స్197595–96కారాబెల్26–27-81] రీవ్స్ 1975, pp. 95–96; కారాబెల్, pp. 26–27.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975100–105-82] 74.0 ^74.1 రీవ్స్ 1975, pp. 100–105.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975106–107-83] రీవ్స్ 1975, pp. 106–107.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్318–319-84] హూగెన్‌బూమ్, pp. 318–319.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్322–325రీవ్స్1975118–119హోవే68–69-85] హూగెన్‌బూమ్, pp. 322–325; రీవ్స్ 1975, pp. 118–119; హోవే, pp. 68–69.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975119–120-86] రీవ్స్ 1975, pp. 119–120.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975121–122-87] 79.0 ^79.1 రీవ్స్ 1975, pp. 121–122.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్322–325రీవ్స్1975121-88] హూగెన్‌బూమ్, pp. 322–325; రీవ్స్ 1975, p. 121.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975121–123-89] రీవ్స్ 1975, pp. 121–123.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975123-90] రీవ్స్ 1975, p. 123.

[FOOTNOTEHoogenboom352రీవ్స్1975125–126-91] Hoogenboom, p. 352; రీవ్స్ 1975, pp. 125–126.

[92] న్యూయార్క్‌లో కస్టమ్స్ కలెక్టర్‌గా థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ నామినేషన్‌కు సమ్మతి. GovTrack.us. ఫిబ్రవరి 8, 2022న పునరుద్ధరించబడింది.

[FOOTNOTEHoogenboom353–355Reeves1975126–131-93] Hoogenboom, pp. 353–355; Reeves 1975, pp. 126–131.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్370–371రీవ్స్1975136–137-94] హూగెన్‌బూమ్, pp. 370–371; రీవ్స్ 1975, pp. 136–137.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్370-95] హూగెన్‌బూమ్, p. 370.

[FOOTNOTEHoogenboom354-97] Hoogenboom, p. 354.

[FOOTNOTEHoogenboom382–384Reeves1975138–148-98] Hoogenboom, pp. 382–384; Reeves 1975, pp. 138–148.

[FOOTNOTEHowe85-99] Howe, p. 85.

[FOOTNOTE"ది_సన్"-100] "ది సన్".

[FOOTNOTE"బోస్టన్_పోస్ట్"-101] "బోస్టన్ పోస్ట్".

[FOOTNOTEరీవ్స్1975153–155పెస్కిన్704-102] 93.0 ^93.1 రీవ్స్ 1975, pp. 153–155; పెస్కిన్, p. 704.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975153–155హోవే96–99-103] రీవ్స్ 1975, pp. 153–155; హోవే, pp. 96–99.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975158–159కారాబెల్38–39-104] రీవ్స్ 1975, pp. 158–159; కారాబెల్, pp. 38–39.

[FOOTNOTEహోవే98–99కారాబెల్38–39-105] హోవే, pp. 98–99; కారాబెల్, pp. 38–39.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975160–165-106] 97.0 ^97.1 రీవ్స్ 1975, pp. 160–165.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975177–178హోవే107–108కారాబెల్39–40-107] రీవ్స్ 1975, pp. 177–178; హోవే, pp. 107–108; కారాబెల్, pp. 39–40.

[FOOTNOTEకారాబెల్41రీవ్స్1975178-108] కారాబెల్, p. 41; రీవ్స్ 1975, p. 178.

[FOOTNOTEహోవే107–108-109] హోవే, pp. 107–108.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975179–181-110] 101.0 ^101.1 రీవ్స్ 1975, pp. 179–181.

[FOOTNOTEహోవ్109-111] హోవ్, p. 109.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975179కారాబెల్40–41-112] రీవ్స్ 1975, p. 179; కారాబెల్, pp. 40–41.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975190–194-114] రీవ్స్ 1975, pp. 190–194.

[FOOTNOTEజోర్డాన్292–305-115] జోర్డాన్, pp. 292–305.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975194–196జోర్డాన్294–295-116] 106.0 ^106.1 రీవ్స్ 1975, pp. 194–196; జోర్డాన్, pp. 294–295.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975196–197జోర్డాన్297–302-117] 107.0 ^107.1 రీవ్స్ 1975, pp. 196–197; జోర్డాన్, pp. 297–302.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975196జోర్డాన్301-118] రీవ్స్ 1975, p. 196; జోర్డాన్, p. 301.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975198–202-119] రీవ్స్ 1975, pp. 198–202.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975203–204-120] 110.0 ^110.1 ^110.2 రీవ్స్ 1975, pp. 203–204.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975205–207-121] రీవ్స్ 1975, pp. 205–207.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975213–216కారాబెల్52–53-122] రీవ్స్ 1975, pp. 213–216; కారాబెల్, pp. 52–53.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975216–219కారాబెల్54–56-123] రీవ్స్ 1975, pp. 216–219; కారాబెల్, pp. 54–56.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975220–223-124] 114.0 ^114.1 రీవ్స్ 1975, pp. 220–223.

[FOOTNOTEబైకాఫ్-125] బైకాఫ్.

[FOOTNOTE"ఎ_డ్రామాటిక్_టై-బ్రేకర్"-126] "ఎ డ్రామాటిక్ టై-బ్రేకర్".

[FOOTNOTEరీవ్స్1975223–233-127] రీవ్స్ 1975, pp. 223–233.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975233–237హోవే147–149-128] 118.0 ^118.1 ^118.2 ^118.3 రీవ్స్ 1975, pp. 233–237; హోవే, pp. 147–149.

[FOOTNOTEకారాబెల్59రీవ్స్1975237-131] కారాబెల్, p. 59; రీవ్స్ 1975, p. 237.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975238–241డోనెక్53–54-132] రీవ్స్ 1975, pp. 238–241; డోనెక్, pp. 53–54.

[133] "చార్లెస్ గైటో అధ్యక్షుడు గార్ఫీల్డ్‌ను హత్య చేయడానికి కారణాలు, 1882 | గిల్డర్ లెహర్మాన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ అమెరికన్ హిస్టరీ". www.gilderlehrman.org (in ఇంగ్లీష్). Archived from the original on August 7, 2018. Retrieved August 10, 2018.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975241–243హోవే152–154-134] 122.0 ^122.1 రీవ్స్ 1975, pp. 241–243; హోవే, pp. 152–154.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975244–248కారాబెల్61–63-135] 123.0 ^123.1 రీవ్స్ 1975, pp. 244–248; కారాబెల్, pp. 61–63.

[FOOTNOTEమెక్‌కేబ్-136] మెక్‌కేబ్.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975247–248-137] రీవ్స్ 1975, pp. 247–248.

[FOOTNOTE''ది_న్యూయార్క్_టైమ్స్''1881-138] ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ 1881.

[FOOTNOTEడోనెక్53–54రీవ్స్1975248-139] డోనెక్, pp. 53–54; రీవ్స్ 1975, p. 248.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975252–253,_268–269-141] 128.0 ^128.1 రీవ్స్ 1975, pp. 252–253, 268–269.

[FOOTNOTE!రీవ్స్1975275–276-142] !రీవ్స్ 1975, pp. 275–276.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975275–276-143] రీవ్స్ 1975, pp. 275–276.

[FOOTNOTEహోవే160రీవ్స్1975254-144] 131.0 ^131.1 హోవే, p. 160; రీవ్స్ 1975, p. 254.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975254-145] రీవ్స్ 1975, p. 254.

[FOOTNOTEహోవే161రీవ్స్1975254–255-147] 133.0 ^133.1 హోవే, p. 161; రీవ్స్ 1975, pp. 254–255.

[FOOTNOTEహోవే160–161రీవ్స్1975255–257-148] 134.0 ^134.1 హోవే, pp. 160–161; రీవ్స్ 1975, pp. 255–257.

[FOOTNOTEహోవే162–163రీవ్స్1975257–258-149] హోవే, pp. 162–163; రీవ్స్ 1975, pp. 257–258.

[FOOTNOTEడోనెక్93–95రీవ్స్1975297–298-150] డోనెక్, pp. 93–95; రీవ్స్ 1975, pp. 297–298.

[FOOTNOTEDoenecke93–95Reeves1975297–298-151] Doenecke, pp. 93–95; Reeves 1975, pp. 297–298.

[FOOTNOTEReeves1975299–300Howe182-152] 138.0 ^138.1 Reeves 1975, pp. 299–300; Howe, p. 182.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975301–302హోవే185–189-153] 139.0 ^139.1 రీవ్స్ 1975, pp. 301–302; హోవే, pp. 185–189.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975303–305హోవే189–193-154] 140.0 ^140.1 ^140.2 రీవ్స్ 1975, pp. 303–305; హోవే, pp. 189–193.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975320–324డోనెక్96–97థెరియోల్ట్52–53,_56-155] 141.0 ^141.1 ^141.2 ^141.3 రీవ్స్ 1975, pp. 320–324; డోనెక్, pp. 96–97; థెరియోల్ట్, pp. 52–53, 56.

[FOOTNOTEడోనెక్99–100థెరియోల్ట్57–63-156] డోనెక్, pp. 99–100; థెరియోల్ట్, pp. 57–63.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975324డోనెక్101–102-157] 143.0 ^143.1 ^143.2 రీవ్స్ 1975, p. 324; డోనెక్, pp. 101–102.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975325–327డోనెక్102–104-158] 144.0 ^144.1 ^144.2 రీవ్స్ 1975, pp. 325–327; డోనెక్, pp. 102–104.

[FOOTNOTEహోవే209–210-159] 145.0 ^145.1 హోవే, pp. 209–210.

[ఆర్థర్_1884-160] ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; ఆర్థర్ 1884 అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[FOOTNOTEరీవ్స్1975328–329డోనెక్168-161] 147.0 ^147.1 రీవ్స్ 1975, pp. 328–329; డోనెక్, p. 168.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975330–333డోనెక్169–171-162] 148.0 ^148.1 ^148.2 రీవ్స్ 1975, pp. 330–333; డోనెక్, pp. 169–171.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975334–335-163] రీవ్స్ 1975, pp. 334–335.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975280–282డోనెక్81-164] 150.0 ^150.1 ^150.2 ^150.3 రీవ్స్ 1975, pp. 280–282; డోనెక్, p. 81.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975281-165] రీవ్స్ 1975, p. 281.

[Kim-Dwor-166] ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; Kim-Dwor అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[FOOTNOTEహోవే196–197రీవ్స్1975281–282కారాబెల్90-167] హోవే, pp. 196–197; రీవ్స్ 1975, pp. 281–282; కారాబెల్, p. 90.

[FOOTNOTEడోనెక్55–57రీవ్స్1975284–289-168] 154.0 ^154.1 డోనెక్, pp. 55–57; రీవ్స్ 1975, pp. 284–289.

[FOOTNOTEడోనెక్129–132రీవ్స్1975289–293బాస్టర్ట్653–671-169] 155.0 ^155.1 డోనెక్, pp. 129–132; రీవ్స్ 1975, pp. 289–293; బాస్టర్ట్, pp. 653–671.

[FOOTNOTEDoenecke173–175Reeves1975398–399,_409-170] 156.0 ^156.1 Doenecke, pp. 173–175; Reeves 1975, pp. 398–399, 409.

[FOOTNOTEడోనెక్175–178రీవ్స్1975398–399,_407–410-171] డోనెక్, pp. 175–178; రీవ్స్ 1975, pp. 398–399, 407–410.

[FOOTNOTEహోవే168–169డోనెక్81-172] 158.0 ^158.1 ^158.2 హోవే, pp. 168–169; డోనెక్, p. 81.

[FOOTNOTEహచిన్సన్162హోవే169-173] హచిన్సన్, p. 162; హోవే, p. 169.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975277–278హూగెన్‌బూమ్387–389-174] రీవ్స్ 1975, pp. 277–278; హూగెన్‌బూమ్, pp. 387–389.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975278–279డోనెక్81–84-175] 161.0 ^161.1 రీవ్స్ 1975, pp. 278–279; డోనెక్, pp. 81–84.

[176] డేవిడ్ ఎల్. ఆండర్సన్, "ది డిప్లొమసీ ఆఫ్ డిస్క్రిమినేషన్: చైనీస్ ఎక్స్‌క్లూజన్, 1876–1882" కాలిఫోర్నియా హిస్టరీ 57#1 (1978) పేజీలు 32–45. DOI: 10.2307/25157814

[177] ఎరికా లీ, ఎట్ అమెరికాస్ గేట్స్: చైనీస్ ఇమ్మిగ్రేషన్ డ్యూరింగ్ ది ఎక్స్‌క్లూజన్ ఎరా, 1882–1943 (యు ఆఫ్ నార్త్ కరోలినా ప్రెస్, 2003.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975337డోనెక్145-179] రీవ్స్ 1975, p. 337; డోనెక్, p. 145.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975338–341డోనెక్145–147-180] రీవ్స్ 1975, pp. 338–341; & డోనెక్, pp. 145–147.

[FOOTNOTEడోనెక్147–149-181] డోనెక్, pp. 147–149.

[FOOTNOTEవీస్‌బెర్గర్2002277-182] 167.0 ^167.1 ^167.2 వీస్‌బెర్గర్ 2002, p. 277.

[FOOTNOTEవీస్‌బెర్గర్2002277డోనెక్147–149-183] వీస్‌బెర్గర్ 2002, p. 277; & డోనెక్, pp. 147–149.

[FOOTNOTEWeisberger2002277రీవ్స్1975342–343అబాట్346–347-184] Weisberger 2002, p. 277; రీవ్స్ 1975, pp. 342–343; అబాట్, pp. 346–347.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975342–343అబాట్346–347-185] రీవ్స్ 1975, pp. 342–343; అబాట్, pp. 346–347.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975343–345డోనెక్149–151-187] 171.0 ^171.1 ^171.2 రీవ్స్ 1975, pp. 343–345; డోనెక్, pp. 149–151.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975349–350డోనెక్152–153-188] రీవ్స్ 1975, pp. 349–350; డోనెక్, pp. 152–153.

[189] Jampoler (ఆగస్టు 2010)

[FOOTNOTEరీవ్స్1975306–308డోనెక్105–108-190] 174.0 ^174.1 రీవ్స్ 1975, pp. 306–308; డోనెక్, pp. 105–108.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975307–309అయర్స్46–47-191] 175.0 ^175.1 ^175.2 ^175.3 రీవ్స్ 1975, pp. 307–309; అయర్స్, pp. 46–47.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975310–313-192] రీవ్స్ 1975, pp. 310–313.

[FOOTNOTEAyers47–48-193] Ayers, pp. 47–48.

[FOOTNOTEDoenecke112–114-194] Doenecke, pp. 112–114.

[FOOTNOTEMarszalek''[[passim]]''-195] Marszalek, passim.

[FOOTNOTEడోనెక్కే84–85-196] 180.0 ^180.1 డోనెక్కే, pp. 84–85.

[FOOTNOTEDoenecke84–85-197] Doenecke, pp. 84–85.

[FOOTNOTEడోనెక్85–89-198] డోనెక్, pp. 85–89.

[FOOTNOTEడోనెక్89–92రీవ్స్1975362–363-199] 183.0 ^183.1 డోనెక్, pp. 89–92; రీవ్స్ 1975, pp. 362–363.

[FOOTNOTEడోనెక్91స్టువర్ట్452–454-200] డోనెక్, p. 91; స్టువర్ట్, pp. 452–454.

[FOOTNOTEడోనెక్89–90రీవ్స్1975362–363-201] 185.0 ^185.1 ^185.2 డోనెక్, pp. 89–90; రీవ్స్ 1975, pp. 362–363.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975317–318హోవే243–244-202] 186.0 ^186.1 రీవ్స్ 1975, pp. 317–318; హోవే, pp. 243–244.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975355–359హోవే244–246-203] 187.0 ^187.1 రీవ్స్ 1975, pp. 355–359; హోవే, pp. 244–246.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975364–367హోవే247–248-204] 188.0 ^188.1 రీవ్స్ 1975, pp. 364–367; హోవే, pp. 247–248.

[FOOTNOTEకారాబెల్124–125రీవ్స్1975366–367-205] కారాబెల్, pp. 124–125; రీవ్స్ 1975, pp. 366–367.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975368–371హోవే254–257-206] 190.0 ^190.1 ^190.2 రీవ్స్ 1975, pp. 368–371; హోవే, pp. 254–257.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975373–375డోనెక్181–182-207] 191.0 ^191.1 రీవ్స్ 1975, pp. 373–375; డోనెక్, pp. 181–182.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975380–381హోవే264–265-208] 192.0 ^192.1 రీవ్స్ 1975, pp. 380–381; హోవే, pp. 264–265.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975387–389హోవే265–266-209] రీవ్స్ 1975, pp. 387–389; హోవే, pp. 265–266.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975260–261హోవే195-210] 194.0 ^194.1 ^194.2 ^194.3 ^194.4 ^194.5 రీవ్స్ 1975, pp. 260–261; హోవే, p. 195.

[TLHall2001-211] Hall, Timothy L. (2001). Supreme Court న్యాయమూర్తులు: ఒక జీవిత చరిత్ర నిఘంటువు. న్యూయార్క్, న్యూయార్క్: ఫైల్‌లోని వాస్తవాలు. pp. 186–189. ISBN 978-0-8160-4194-7. Retrieved డిసెంబరు 31, 2018.

[FOOTNOTE"సుప్రీంకోర్టు_నామినేషన్లు"-212] "సుప్రీంకోర్టు నామినేషన్లు".

[FOOTNOTEడోనెక్76-213] డోనెక్, p. 76.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975412–414-214] రీవ్స్ 1975, pp. 412–414.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975416–418-215] 199.0 ^199.1 ^199.2 ^199.3 ^199.4 రీవ్స్ 1975, pp. 416–418.

[FOOTNOTEరీవ్స్1972''పాసిమ్''-216] రీవ్స్ 1972, పాసిమ్.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975418–419-218] రీవ్స్ 1975, pp. 418–419.

[219] Hunter, Jeff (అక్టోబరు 20, 2020). "అధ్యక్షుడు చెస్టర్ ఆర్థర్ పుట్టినరోజు". WTEN.

[FOOTNOTE''ది_న్యూయార్క్_టైమ్స్''1894-221] ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ 1894.

[222] Pinheiro, John (అక్టోబరు 4, 2016). "జేమ్స్ కె పోల్క్: ప్రెసిడెన్సీ తర్వాత జీవితం". మిల్లర్ సెంటర్. Retrieved మే 14, 2019.

[223] అమెరికన్ అధ్యక్షులు ఇయర్ బై ఇయర్ బై జూలీ నెల్సన్, 2015, పేజీ 370

[224] ప్రెసిడెన్షియల్ కరేజ్‌లో ఉన్నత ప్రయోజన ప్రొఫైల్స్ బై థామస్ జె. వాలెన్, 2007, పేజీ 58

[FOOTNOTE"మీటింగ్_ఆఫ్_సి._ఎ._ఆర్థర్_పోస్ట్,_నం._411"1-225] "మీటింగ్ ఆఫ్ సి. ఎ. ఆర్థర్ పోస్ట్, నం. 411", p. 1.

[FOOTNOTE"లీడింగ్_అఫీషియల్స్"13-226] "లీడింగ్ అఫీషియల్స్", p. 13.

[FOOTNOTE"ఇన్_ది_ఎన్‌కాంప్‌మెంట్_ఎట్_ది_రీయూనియన్_ఎట్_ఆష్‌ల్యాండ్"3-227] "ఇన్ ది ఎన్‌కాంప్‌మెంట్ ఎట్ ది రీయూనియన్ ఎట్ ఆష్‌ల్యాండ్", p. 3.

[FOOTNOTE"GAR_పోస్ట్‌లు_బై_స్టేట్:_విస్కాన్సిన్"12-228] "GAR పోస్ట్‌లు బై స్టేట్: విస్కాన్సిన్", p. 12.

[FOOTNOTE"ఒరిజినల్_సివిల్_వార్_ఆఫీసర్_సభ్యులు_MOLLUS"-229] "ఒరిజినల్ సివిల్ వార్ ఆఫీసర్ సభ్యులు MOLLUS".

[FOOTNOTE"ది_లాయల్_లెజియన్"1-230] "ది లాయల్ లెజియన్", p. 1.

[FOOTNOTEయూనివర్సిటీ_ఆఫ్_ది_స్టేట్_ఆఫ్_న్యూయార్కు21–22-231] యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ది స్టేట్ ఆఫ్ న్యూయార్కు, pp. 21–22.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975419-232] 214.0 ^214.1 ^214.2 రీవ్స్ 1975, p. 419.

[233] "21c చెస్టర్ A. ఆర్థర్ సింగిల్". Smithsonian National Postal Museum. Retrieved December 5, 2023.

[234] "చెస్టర్ ఆర్థర్ ప్రెసిడెన్షియల్ $1 నాణెం". యునైటెడ్ స్టేట్స్ మింట్. Archived from the original on 2022-03-22. Retrieved డిసెంబరు 5, 2023.

[235] Donovan, Aaron (July 29, 2001). "If You're Thinking of Living In/Belmont; Close-Knit Bronx Area With Italian Aura". The New York Times. Retrieved August 18, 2025. When the city began to build streets in the area in the late 19th century, Catherine Lorillard, an admirer of the 21st president, Chester A. Arthur, asked that the main street in the area be named after him, Mr. Ultan said.

[FOOTNOTEకారాబెల్139-236] 218.0 ^218.1 కారాబెల్, p. 139.

[FOOTNOTEహోవే288-237] హోవే, p. 288.

[FOOTNOTEరీవ్స్1975420-238] రీవ్స్ 1975, p. 420.

[FOOTNOTEహోవే290-239] హోవే, p. 290.

[240] అలెగ్జాండర్ కె. మెక్‌క్లూర్, కల్నల్ అలెగ్జాండర్ కె. మెక్‌క్లూర్ యొక్క హాఫ్ సెంచరీ జ్ఞాపకాలు (1902) పేజీ 115 online

[FOOTNOTEరీవ్స్1975423-241] రీవ్స్ 1975, p. 423.

[FOOTNOTEFeldman95-242] Feldman, p. 95.

[243] Schlesinger, Arthur M. Jr. (అక్టోబరు 12, 2004). "అధ్యక్షులను రేటింగ్ చేయడం: వాషింగ్టన్ నుండి క్లింటన్". PBS.org. Arlington, VA.

[244] Brinkely, Douglas (2015). అమెరికన్ హెరిటేజ్ హిస్టరీ ఆఫ్ ది యునైటెడ్ స్టేట్స్. న్యూబరీ, NH: న్యూ వర్డ్ సిటీ. p. 274. ISBN 978-1-6123-0857-9 – via Google Books.}

[245] James, Randy (2019). "టాప్ 10 మర్చిపోలేని అధ్యక్షులు: ఫెయిల్ టు ది చీఫ్; చెస్టర్ ఎ. ఆర్థర్". Time. న్యూయార్క్, NY.

[246] Hook, Eileen M. (1986). Hearst San Simeon State Historical Monument Visitor Center Interpretive Plan. Sacramento, California: California State Department of Parks and Recreation. p. 235 – via Google Books.

[247] Roberts, Sam (December 7, 2014). "ఒక అధ్యక్షుడు ప్రమాణం చేసిన చోట, ఉదాసీనత అధికారికంగా మారవచ్చు". The New York Times. Retrieved February 18, 2025.

[1] Arthur was Vice President under James A. Garfield and became President upon Garfield's death on September 19, 1881. This was prior to the adoption of the Twenty-fifth Amendment in 1967, and a vacancy in the office of vice president was not filled until the next ensuing election and inauguration.

[5] కొన్ని పాత మూలాలు తేదీని అక్టోబరు 5, 1830,^[2]} గా జాబితా చేశాయి కానీ జీవిత చరిత్ర రచయిత థామస్ సి. రీవ్స్ ఇది తప్పు అని ధృవీకరిస్తున్నారు: ఆర్థరు "సాధారణ గర్వం కారణంగా" ఒక సంవత్సరం చిన్నవాడని పేర్కొన్నాడు.^[3]

[16] ఆర్థర్ తన మధ్య పేరును రెండవ అక్షరంపై యాసతో ఉచ్చరించాడు.^[3]

[30] యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగానికి పన్నెండవ సవరణ కాబోయే ఉపాధ్యక్షులకు అధ్యక్ష అనర్హతను వర్తింపజేస్తుంది: "రాజ్యాంగపరంగా అధ్యక్ష పదవికి అనర్హమైన ఏ వ్యక్తి ఉపాధ్యక్ష పదవికి అర్హులు కాడు."

[34] అతను కెనడాలో జన్మించినప్పటికీ, ఆర్థర్ తన తల్లి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో జన్మించి ఇటీవల నివసించినందున, అతను ఇప్పటికీ "సహజంగా జన్మించిన పౌరుడు" అని చెప్పుకుని ఉండవచ్చు.^[29]

[37] హిన్మాన్ సిద్ధాంతాలకు వ్యతిరేకంగా వాదించే వాస్తవాలలో చెస్టర్ ఎ. ఆర్థర్ రాజకీయంగా ప్రముఖుడు కాకముందు జరిగిన అనేక US జనాభా గణనలలో అతని జన్మస్థలం వెర్మోంట్‌గా జాబితా చేయబడింది మరియు ఆర్థర్ కుటుంబ బైబిల్‌లో అతని జననం యొక్క నమోదు కూడా ఉన్నాయి, ఇది వెర్మోంట్‌ను అతని జన్మస్థలంగా కూడా సూచిస్తుంది. అదనంగా, 1871లో న్యూయార్క్ నౌకాశ్రయ కలెక్టర్‌గా ఆయన నియామకం గురించి వచ్చిన కథనాలతో సహా సమకాలీన వార్తాపత్రిక కథనాలన్నీ ఆయన వెర్మోంట్‌లో జన్మించారని సూచిస్తున్నాయి, అయితే కొన్ని తప్పుగా ఆయన జన్మస్థలాన్ని బర్లింగ్టన్ అని ఇచ్చాయి. కెనడాలో జన్మించడం వల్ల ఆర్థర్ అధ్యక్ష పదవికి అర్హత మాత్రమే ప్రభావితం కావచ్చు, అయితే ఈ రికార్డులను మరియు వార్తాపత్రికలకు ఆయన అందించిన జీవిత చరిత్ర సమాచారాన్ని ఆర్థర్ ఎందుకు కల్పించాడో హిన్మాన్ వివరించడంలో విఫలమయ్యాడు, ఆయన జన్మించిన సమయంలో లేదా 1880లో ఆయన జన్మించినప్పటి నుండి ఉపాధ్యక్ష పదవికి నామినేషన్ పొందిన సంవత్సరాల మధ్య కాలంలో ఎవరూ ఆయన ఆశిస్తారని అనుకోవడానికి ఎటువంటి కారణం లేదు.^[31]

[65] 1870లో $10,000 ప్రస్తుత పరంగా $మూస:ఫార్మాట్‌ప్రైస్} కు సమానం.మూస:ఇన్ఫ్లేషన్-fn

[74] 1871లో $50,000 అంటే $మూస:ఫార్మాట్‌ప్రైస్

[96] చార్లెస్ కె. గ్రాహం మెర్రిట్ యొక్క మునుపటి స్థానాన్ని భర్తీ చేశాడు.^[87]

[113] జీవిత చరిత్ర రచయిత జార్జ్ హోవ్ ఈ మార్పిడిని ముఖ విలువతో తీసుకుంటాడు,^[102] కానీ తరువాత జీవిత చరిత్ర రచయితలు ఇది అపోక్రిఫాల్ కావచ్చని అనుమానిస్తున్నారు.^[103]

[129] యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగానికి పదిహేడవ సవరణ ఆమోదించబడటానికి ముందు, సెనేటర్లను రాష్ట్ర శాసనసభలు ఎన్నుకునేవి.

[130] కాంక్లింగ్ మరియు ప్రాట్‌లను చివరికి తిరిగి ఎన్నిక చేయడానికి నిరాకరించారు, వారి తర్వాత వరుసగా ఎల్బ్రిడ్జ్ జి. లాఫామ్ మరియు వార్నర్ మిల్లర్ వచ్చారు.

[140] ఒక రాష్ట్ర కోర్టు న్యాయమూర్తి ఒక అధ్యక్ష ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు, న్యూయార్క్ నగరంలో కూడా న్యూయార్క్ రాష్ట్ర న్యాయమూర్తి: రాబర్టు లివింగ్స్టను, న్యూయార్కు ఛాన్సలరు, 1789లో ఫెడరల్ హాలులో జార్జి వాషింగ్టన్కు మొదటి అధ్యక్ష ప్రమాణ స్వీకారం చేయించారు (ఇంకా సమాఖ్య న్యాయమూర్తులు లేరు). ఫెడరల్ న్యాయమూర్తి లేదా న్యాయమూర్తి కాకుండా మరొకరు నిర్వహించే ఏకైక అధ్యక్ష ప్రమాణం, 1923లో క్వాలిస్ కూలిడ్జ్ మొదటి ప్రమాణ స్వీకారం (అతని తండ్రి జాన్ క్వాలిసు కూలిడ్జు, సీనియరు, పీస్ జడ్జి నోటరీ పబ్లికు, కుటుంబ గృహంలో), మొదటి ప్రమాణం యొక్క చెల్లుబాటు గురించి ప్రశ్నలు తలెత్తినందున వాషింగ్టన్‌లో కూడా తిరిగి స్వీకరించబడింది. ఈ రెండవ ప్రమాణ స్వీకారం రహస్యంగా జరిగింది, మరియు హ్యారీ ఎం. డాగెర్టీ 1932లో దానిని వెల్లడించే వరకు ప్రజలకు తెలియలేదు.

[146] ఆర్థర్ మొదట న్యూయార్క్‌లో తన పోషకుడిగా ఉన్న ఎడ్విన్ డి. మోర్గాన్‌కు ఈ పదవిని అందించారు; మోర్గాన్‌ను సెనేట్ ధృవీకరించింది, కానీ వయస్సు ఆధారంగా తిరస్కరించింది. ఆయన 1883లో మరణించారు.^[132]

[178] యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో జన్మించిన చైనీస్-అమెరికన్ పిల్లలకు పౌరసత్వాన్ని నిరాకరించే చట్టంలోని భాగం తరువాత 1898లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ వర్సెస్ వాంగ్ కిమ్ ఆర్క్లో రాజ్యాంగ విరుద్ధమని తేలింది.

[186] 1874 ప్రారంభంలో, గ్రాంట్ పరిపాలన సమయంలో, కాంగ్రెస్ నాలుగు మానిటర్లు (ప్యూరిటన్, యాంఫిట్రైట్, మోనాడ్నాక్, మరియు టెర్రర్), ఇది 1877 నుండి అసంపూర్తిగా ఉంది.^[170]

[217] ఆర్థర్ పత్రాలలో కొద్ది సంఖ్యలో మిగిలి ఉన్నాయి మరియు అతని వద్దకు పంపబడ్డాయి మనవడు, గావిను ఆర్థరు (జననం చెస్టర్ అలాన్ ఆర్థర్ III), 1970లలో ఆర్థర్ జీవిత చరిత్ర రచయిత థామస్ సి. రీవ్స్ వాటిని పరిశీలించడానికి అనుమతించాడు.^[200]

[220] అతని సమాధిపై, అతని జన్మ సంవత్సరం 1830 అని తప్పుగా ఇవ్వబడింది.^[202]

[a]

[1]

[b]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[3]

[11]

[12]

[13]

[c]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[d]

[27]

[28]

[e]

[30]

[f]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[57]

[58]

[g]

[59]

[60]

[61]

[62]

[63]

[64]

[65]

[66]

[h]

[67]

[68]

[69]

[70]

[71]

[72]

[73]

[74]

[75]

[76]

[77]

[78]

[79]

[80]

[81]

[82]

[83]

[84]

[85]

[86]

[i]

[88]

[89]

[90]

[91]

[92]

[93]

[94]

[95]