Jump to content

జనపదాలు

వికీపీడియా నుండి
Janapada

భారత ఉపఖండంలోని వేద కాలం నాటి రాజ్యాలు, గణతంత్రాలు (గణపదం), రాజ్యాలు (సామరాజ్యం) జనపదాలుగా పిలువబడ్డాయి. (ఐపిఎ-సా). వేద కాలం కాంస్య యుగం చివరి నుండి ఇనుప యుగం వరకు కొనసాగింది: క్రీ.పూ 1500 నుండి క్రీస్తుపూర్వం 6 వ శతాబ్దం వరకు. పదహారు మహాజనపదాలు ("గొప్ప జనపదాలు") పెరగడంతో వాటిని చాలా వరకు బలవంతులైన పొరుగువారు విలీనం చేసుకున్నప్పటికీ వీటిలో కొన్ని స్వతంత్రంగా వ్యవహరించాయి.  

పేరు వెనుక చరిత్ర

[మార్చు]

జనపద అనే సంస్కృత పదం తత్పురుష సమ్మేళనం. ఇది జనసు, పాడా అనే రెండు పదాలతో కూడి ఉంది. జన అంటే "ప్రజలు" ("విషయం") (cf. లాటిను కాగ్నేటు జాతి, ఇంగ్లీషు కాగ్నేటు కిను). పాడా అనే పదానికి "పాదం" (cf. లాటిను కాగ్నేటు పెడిసు) అని అర్ధం;;[1][2] దాని ప్రారంభ ధ్రువీకరణ నుండి, ఈ పదానికి "రాజ్యం, భూభాగం", "విషయ జనాభా" (cf. హిట్టిటు పెడాను, "స్థలం"). భాషా శాస్త్రవేత్త జార్జి డంకెలు గ్రీకు ఆండ్రాపోడాను "బానిస"ను పీతో పోల్చారు: పీ "ఫెటర్సు" (అనగా "పాదాలకు జతచేయబడినది"). సంస్కృత పదం, సాధారణంగా "పాదముద్ర, కాలిబాట" అని అర్ధం, పీ పునర్నిర్మాణ యాసలో వేరుగా ఉంటుంది. "ప్రజల భూమి ", " పదస్య జనాలు ", అనే భావన కోసం, విలోమ పదప్రయోగం. "ప్రజల ప్రదేశం" ప్రాథమిక అర్ధం, జనస్య పదం, సమ్మేళనం పురుష లింగంతో ఎందుకు ఉందో వివరించదు. అసలు ద్వాండ్వా "భూమి ప్రజలు" ప్రయోగించబడింది, కాని ద్వంద్వ ప్రయోగం ఉపయోగించబడింది.[3]

అభివృద్ధి

[మార్చు]
Modern replica of utensils and falcon shaped altar used for Agnicayana, an elaborate shrauta ritual originating from the Kuru Kingdom,[4] around 1000 BCE.

1500 నుండి క్రీ.పూ 500 మధ్య జనపదాలు వృద్ధి చెందాయని సాహిత్య ఆధారాలు సూచిస్తున్నాయి. "జనపద" అనే పదం మొట్టమొదటి ప్రస్తావన ఐతరేయ (8.14.4), శతాపాత (13.4.2.17) బ్రాహ్మణ గ్రంథాలలో కనిపిస్తుంది.[5]

వేద సంహితాలలో జన అనే పదం ఒక తెగను సూచిస్తుంది. దీని సభ్యులు పూర్వీకుల వారసులు అని విశ్వసించారు.[6] ఒక రాజు ప్రజలకు నాయకత్వం వహించాడు. సమితి అనేది జన సభ్యుల ఉమ్మడి సభ రాజును ఎన్నుకునే అధికారం, బహిష్కరించే అధికారం కలిగి ఉంది. సభ రాజుకు సలహా ఇచ్చే తెలివైన పెద్దల చిన్న సమావేశంగా ఉంటుంది.[7]

జనాలు మొదట అర్ధసంచార పశుపోషక సమూహాలు, కానీ క్రమంగా నిర్దిష్ట భూభాగాలతో సంబంధం కలిగివున్నాయి. ఎందుకంటే అవి తరువాత వీరు తక్కువ సంచారజాతులు అయ్యాయి. జానాలో వివిధ కులాసు (వంశాలు) అభివృద్ధి చెందాయి. ఒక్కొక్కటి దాని స్వంత అధ్యక్షుడు. క్రమంగా, రక్షణ, యుద్ధం అవసరాలు జనపాదిన్లు (క్షత్రియ యోధులు) నేతృత్వంలోని సైనిక సమూహాలను ఏర్పాటు చేసేలా జనాలను ప్రేరేపించాయి. ఈ నమూనా చివరికి జనపదాలు అని పిలువబడే రాజకీయ విభాగాల స్థాపనగా పరిణామం చెందింది.[8]

కొన్ని జనాలు తమ సొంత జనపదాలుగా పరిణామం చెందగా మరికొన్ని కలిసి ఒక సాధారణ జనపదంగా ఏర్పడ్డాయి. రాజకీయ శాస్త్రవేత్త సుదామా మిశ్రా ప్రకారం పాంచాల జనపద పేరు ఐదు (పంచ) జనాల కలయిక అని సూచిస్తుంది. [9] ప్రారంభ గ్రంథాలలో పేర్కొన్న కొన్ని జనాలు (అజా, ముటిబా వంటివి) తరువాతి గ్రంథాలలో ప్రస్తావించబడలేదు. ఈ చిన్న జనాలను జయించి పెద్ద జనాలలోకి చేర్చారని మిశ్రా సిద్ధాంతీకరించారు.[9]

జనపదాలు క్రీస్తుపూర్వం 500 లో క్రమంగా కరిగిపోయాయి. భారతదేశంలో సామ్రాజ్య శక్తులు (మగధ వంటివి) పెరగడం, అలాగే వాయవ్య దక్షిణ ఆసియాలో విదేశీ దండయాత్రలు (పర్షియన్లు, గ్రీకులు వంటివి) వాటికి కారణమని చెప్పవచ్చు.[10]

ప్రకృతి

[మార్చు]

ప్రాచీన భారతదేశంలో జనపద అత్యున్నత రాజకీయ విభాగంగా ఉన్నాయి. ఈ రాజకీయాలు సాధారణంగా రాచరికం (కొంతమంది రిపబ్లికనిజాన్ని అనుసరించినప్పటికీ), వారసత్వం వంశపారంపర్యంగా ఉండేవి. ఒక రాజ్యనికి పాలకుడిని రాజన్ (రాజు) అని పిలుస్తారు. రాజుకు సహాయపడే ఒక ప్రాధాన్యుడు పురోహిత (పూజారి), ఒక సేనాని (సైన్యం), సైన్యాధ్యక్షుడు మొదలైవ వారు పాలకుడికి సహాయంగా ఉండేవారు. అదేసమయంలో మరో రెండు రాజకీయ సంస్థలు కూడా ఉన్నాయి: (సభ), పెద్దల మండలిగా భావించబడింది, (సమితి), మొత్తం ప్రజల సాధారణ సభ.[11]

రాజ్యాల సరిహద్దులు

[మార్చు]

పాంచాల మధ్య, పశ్చిమ (పాండవ రాజ్యం), తూర్పు (కౌరవ రాజ్యం) కురు సామ్రాజ్యాల మధ్య ఉన్నట్లుగా రెండు పొరుగు రాజ్యాల మద్య తరచుగా నదులు సరిహద్దులను ఏర్పరుస్తాయి. కొన్నిసార్లు రాజ్యాల మద్య రాజ్యాల కంటే పెద్దదిగా ఉన్న పెద్ద అడవులు తమ సరిహద్దులను ఏర్పరుచుకున్నాయి. నైమిషా అటవీ, పాంచల, కోసల రాజ్యాల మధ్య నైమిషారణ్యం సరిహద్దుగా ఉండేది. హిమాలయ, వింధ్యాచల, సహ్యాద్రి వంటి పర్వత శ్రేణులు కూడా తమ సరిహద్దులను ఏర్పరచుకున్నాయి.

నగరాలు, గ్రామాలు

[మార్చు]
Multi-coloured political map
Ahichchhatra (or Ahi-Kshetra) was the ancient capital of Northern Panchala. The remains of this city has been discovered in Bareilly.

కొన్ని రాజ్యాలు దాని ప్రధాన రాజధానిగా పనిచేయడానికి ఒక ప్రధాన నగరాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు పాండవ రాజ్యానికి రాజధాని ఇంద్రప్రస్థ, కౌరవ రాజ్యానికి హస్తినాపుర నగరాలు రాజధానులుగా ఉన్నాయి. ఉత్తర పాంచాల రాజధానిగా అహిచత్రా, దక్షిణ పాంచాల రాజధానిగా కాంపిలియ ఉన్నాయి. కోసల రాజ్యం అయోధ్య నగరం రాజధానిగా కలిగి ఉంది. పాలక రాజు భవనం ఉన్న ప్రధాన నగరం (రాజధాని) కాకుండా రాజ్యం అంతటా చిన్న పట్టణాలు, గ్రామాలు విస్తరించి ఉన్నాయి. రాజు నియమించిన అధికారులు వీటి నుండి పన్ను వసూలు చేశారు. ప్రతిఫలంగా రాజు ఇతర రాజులు, దొంగ తెగల దాడి నుండి, విదేశీ సంచార తెగలు దాడి చేయకుండా రక్షణ కలిగిస్తాడు. రాజు తన రాజ్యంలో దోషులను శిక్షించడం ద్వారా శాంతిభద్రతలను అమలు చేశాడు.[12][13]

నిర్వహణ

[మార్చు]

జనపదాలకు క్షత్రి పాలకులు ఉన్నారు.[14] సాహిత్య రచనల ఆధారంగా చరిత్రకారులు జనపదాలు రాజుతో పాటు ఈ క్రింది సమావేశాల ద్వారా నిర్వహించబడుతున్నారని సిద్ధాంతీకరించారు:

సభ (కౌన్సిల్)
అర్హతగల సభ్యులు లేదా పెద్దల (ఎక్కువగా పురుషులు) మండలికి సమానమైన అసెంబ్లీ రాజుకు సలహా ఇచ్చి న్యాయ విధులు నిర్వహించింది. రాజులు లేని గణ-రాజ్య అని పిలువబడే గణాలు లేదా రిపబ్లికన్ జనపదాలలో, పెద్దల మండలి కూడా పరిపాలనను నిర్వహించింది.[15]
పౌరాసభ (పరిపాలనా వ్యవస్థ)
పౌరా రాజధాని నగరం (పురా) అసెంబ్లీ, మునిసిపలు పరిపాలనను నిర్వహించింది.[16]
సమితి (సర్వసభ్య సమావేశం)
ఒక సమితి సాధారణంగా రిపబ్లిక్కు లేదా నగర-రాజ్యాలలోని పెద్దలందరూ ఉందులో పాల్గొంటారు. ప్రాముఖ్యత ఉన్న విషయం మొత్తం నగర-రాజ్యాలకు తెలియజేయవలసి వచ్చినప్పుడు సమితి సమావేశమైంది. పండుగ సమయంలో ప్రణాళిక, ఆదాయాన్ని పెంచడానికి, వేడుకలను నిర్వహించడానికి ఒక సమితి ఏర్పాటు చేయడం జరిగింది.[16]
జనపద అసెంబ్లీ మిగిలిన జనపదాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించింది, బహుశా గ్రామాలు, వీటిని గ్రామిని పరిపాలించారు. [16]
జనపద

కొంతమంది చరిత్రకారులు "పౌర-జనపద" అని పిలువబడే ఒక సాధారణ సభ ఉందని సిద్ధాంతీకరించారు, కాని రాం శరణ్ శర్మ వంటి వారు ఈ సిద్ధాంతంతో విభేదిస్తున్నారు. పౌర, జనపద ఉనికి కూడా వివాదాస్పదమైన విషయం.[17]

కె. పి. జయస్వాలు వంటి భారతీయ జాతీయ చరిత్రకారులు అటువంటి సమావేశాల ఉనికి పురాతన భారతదేశంలో ప్రజాస్వామ్యం ప్రాబల్యానికి నిదర్శనమని వాదించారు.[18] సమకాలీన సమాజాన్ని నాలుగు వర్ణాలుగా విభజించారు (బహిష్కృతులతో పాటు), క్షత్రియ పాలకవర్గానికి అన్ని రాజకీయ హక్కులు ఉన్నాయని వి. బి. మిశ్రా. [19] జనపదంలోని పౌరులందరికీ రాజకీయ హక్కులు లేవు.[15]గౌతమ ధర్మసూత్రం ఆధారంగా తక్కువ కుల శూద్రులు పౌర అసెంబ్లీలో సభ్యులు కావచ్చని జయస్వాలు సిద్ధాంతీకరించారు.[17] ఎ. ఎస్. పౌరా-జనపద అసెంబ్లీ సభ్యులు రాజుకు సలహాదారులుగా వ్యవహరించారని, అత్యవసర సమయాల్లో పన్నులు విధించడం వంటి ఇతర ముఖ్యమైన నిర్ణయాలు తీసుకున్నారని జయస్వాలు వాదించారు. ఈ సిద్ధాంతం ఎ.ఎస్. అల్టేకరు ధర్మసూత్ర రచనలను పొరపాటుగా అర్ధం కారణంగా ఇవ్వబడిందని పౌర అంటే పురజనుడు అని నగర సభ సభ్యుడు కాదని వాదించాడు.[20] ఈ తీర్మానాలు సాహిత్య ఆధారాల తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలపై ఆధారపడి ఉన్నాయని మరోసారి ఆల్టెకరు వాదించారు. ఉదాహరణకు, జయస్వాల్ రామాయణ పద్యంలో "అమంత" అనే పదాన్ని "సలహా ఇవ్వడానికి" అని తప్పుగా అనువదించాడు; వాస్తవానికి సరైన సందర్భంలో "వీడ్కోలు పలకడం" అని అర్ధం.[20]

రాజ్యాల మధ్య పరస్పర సంబంధాలు

[మార్చు]
Janapada weaponry
Ancient Indian Antennae sword; Metalwork, 1500–500 BCE.
Ancient Indian Ax Blade, 1500–1000 BCE.

ఒక రాజ్యానికి సరిహద్దు భద్రత లేదు, సరిహద్దు వివాదాలు చాలా అరుదు. ఒక రాజు సైనిక పోరాటాలను నిర్వహించవచ్చు (తరచూ దిగ్విజయ అని అర్ధం అన్ని దిశలపై విజయం అని అర్ధం), మరొక రాజును యుద్ధంలో ఓడించిన తరువాత ఒక రోజు పాటు కొనసాగవచ్చు. [21] ఓడిపోయిన రాజు విజయవంతమైన రాజు ఆధిపత్యాన్ని అంగీకరిస్తాడు. ఓడిపోయిన రాజు కొన్నిసార్లు విజయవంతమైన రాజుకు కప్పం అర్పించమని కోరవచ్చు. ఇటువంటి కప్పం కాల ప్రాతిపదికన కాకుండా ఒక్కసారి మాత్రమే సేకరించబడుతుంది. ఓడిపోయిన రాజు, చాలా సందర్భాలలో, విజయవంతమైన రాజుతో ఎటువంటి సంబంధాన్ని కొనసాగించకుండా ఓడిపోయిన రాజుకు తన రాజ్యాన్ని పరిపాలించటానికి స్వేచ్ఛ ఇస్తాడు. ఒక రాజ్యాన్ని మరొక రాజ్యం స్వాధీనం చేసుకోలేదు. తరచుగా ఒక సైనికాధికారి తన రాజు తరపున ఈ పోరాటాలను నిర్వహించారు. సైనిక పోరాటం, కప్పం సేకరణ తరచుగా రాజు రాజ్యంలో నిర్వహించిన గొప్ప యాగంతో (రాజసూయ లేదా అశ్వమేధ వంటివి) ముడిపడి ఉన్నాయి. ఓడిపోయిన రాజును స్నేహితునిగా, మిత్రుడిగా ఈ యాగ కార్యక్రమాలకు హాజరు కావాలని ఆహ్వానించారు.[22]

కొత్త రాజ్యాలు

[మార్చు]

ఒక తరంలో ఒకటి కంటే ఎక్కువ రాజులు. కురురాజుల వంశం ఉత్తర భారతదేశం అంతటా వారి అనేక రాజ్యాలతో పరిపాలించడంలో చాలా విజయవంతమైయ్యారు. వారిలో తరువాతి తరాలు ఏర్పడ్డాయి. అదేవిధంగా యాదవ రాజుల వంశం మధ్య భారతదేశంలో సంఖ్యాపరంగా అనేక రాజ్యాలు స్థాపించారు.[23]

సాంస్కృతిక బేధాలు

[మార్చు]
Vedic King performs the Rajasuya Sacrifice.

గిరిజనుల ఆధిపత్యంలోని కొద్దిగా భిన్నమైన సంస్కృతిని కలిగి ఉన్న పశ్చిమ భారతదేశంలోని భూభాగాలు వేదేతర సంస్కృతి కలిగిన ప్రాంతాలుగా ఉండేవి. కురు, పాంచాల రాజ్యాలలో ప్రబలంగా ఉన్న ప్రధాన స్రవంతి వేద సంస్కృతిగా భావించబడుతుంది. అదేవిధంగా భారతదేశంలోని తూర్పు ప్రాంతాలలో ఈ వర్గంలోని కొన్ని గిరిజనజాతులు ఉన్నారు.[24] వేదేతర సంస్కృతి కలిగిన గిరిజనులు - ముఖ్యంగా అనాగరిక స్వభావం గలవారు - వీరిని సమష్టిగా మలేచా అని పిలుస్తారు. హిమాలయాలకు మించి ఉత్తరాన ఉన్న రాజ్యాల గురించి ప్రాచీన భారతీయ సాహిత్యంలో చాలా తక్కువ ప్రస్తావించబడింది. చైనా సినా అని పిలిచే ఒక రాజ్యంగా పేర్కొనబడింది. తరచూ మ్లేచ రాజ్యాలుగా వర్గీకరించబడింది.

జనపదాల జాబితా

[మార్చు]

వేదకాల సాహిత్యం

[మార్చు]

వేదాలలో ప్రస్తావించబడిన 5 పురాతన భారతీయ భూ ఉప-విభజనలు:[25]

  • ఉదిత్య (ఉత్తర ప్రాంతం)
  • ప్రాచ్య (తూర్పు ప్రాంతం)
  • దక్షిణ (దక్షిణ ప్రాంతం)
  • ప్రతిచ్య (పశ్చిమ ప్రాంతం)
  • మధ్య-దేశ (మధ్య ప్రాంతం)

వేద సాహిత్యం పేర్కొన్న " జన " (జనపదాలు)జాబితా :[26]

జన లేక జనపదాలుIAST పేరుప్రాంతంప్రస్తావన
ఋగ్వేదం
ప్రస్తావన
అథర్వణవేదం
అజఅజమధ్య
అలినఅలినపశ్చిమ
అంబస్థఅంబస్థమధ్య
ఆంధ్రఆంధ్రదక్షిణ
అంగఅంగతూర్పు
అనుఅనుపశ్చిమ
బాహ్లికబాహ్లికఉత్తర
భలనభలనపశ్చిమ
భరద్వాజభరద్వాజమధ్య
భరతభరతమధ్య
భేదభేదమధ్య
బోధబోధమధ్య
చేదిచేదిమధ్య
దృహ్యుదృహ్యుపశ్చిమ
గాంధారగాంధారపశ్చిమ
కాంబోజకాంబోజఉత్తర
కేసిన్కేసిన్మధ్య
కికటకికటతూర్పు
కిరాటకిరాటతూర్పు
కోసలకోసలతూర్పు
క్రివిక్రివిమధ్య
కుంతికుంతిమధ్య
కురుకురుమధ్య
మగధమధ్యతూర్పు
మహావృషమహావృషఉత్తర
మత్స్యమత్స్యమధ్య
ముజవనముజవనఉత్తర
ముతిబముతిబదక్షిణ
నిషాధనిషాధమధ్య
పక్థాలుపక్థపశ్చిమ
పాంచాలపాంచాలమధ్య
పర్షుపర్సుపశ్చిమ
పర్వతపర్వతమధ్య
పృధుపృధుపశ్చిమ
పులిందపులిందదక్షిణ
పుంద్రపుంద్రతూర్పు
పురుపురుపశ్చిమ
రుష్మరుష్మమధ్య
సాల్వసాల్వమధ్య
సత్వంతసత్వంతదక్షిణ
షబ్రశబరదక్షిణ
షిగ్రుసిగ్రుమధ్య
షివశివపశ్చిమ
షివిక్నస్విక్నమధ్య
స్రింజయస్రింజ్యమధ్య
ట్రిస్టుట్రిస్టుమధ్య
తుర్వషతుర్వసపశ్చిమ
ఉషీనరఉశీనరమధ్య
ఉత్తర కురుఉత్తర కురుఉత్తర
ఉత్తర మద్రఉత్తర మద్రఉత్తర
వైకర్ణవైకర్ణఉత్తర
వంగవంగఉత్తర
కాషికాశీఉత్తర
వారాషికవారాసిఖమధ్య
వషవసమధ్య
విదర్భవిదర్భదక్షిణ
విదేహవిదేహతూర్పు
విషానినువిసానినుపశ్చిమ
వ్రిచివంతవ్ర్చివంతపశ్చిమ
యదుయదుపశ్చిమ
యక్షుయక్సుమధ్య

పురాణ సాహిత్యం

[మార్చు]

పురాతన భారతదేశంలోని ఏడు ఉపవిభాగాలను పురాణాలు పేర్కొన్నాయి:[27]

  • ఉడిచ్యా (ఉత్తర ప్రాంతం)
  • ప్రాచ్య (తూర్పు ప్రాంతం)
  • దక్షిణాపథం (దక్షిణ ప్రాంతం)
  • అపరాంటా (పశ్చిమ ప్రాంతం)
  • మధ్య-దేశ (మధ్య ప్రాంతం)
  • పర్వత-ష్రాయిను (హిమాలయ ప్రాంతం)
  • వింధ్య-ప్రాష్ట (వింధ్య ప్రాంతం)

రాజకీయ పరిశోధకుడు సుధామ శర్మ అధిప్రాయం ఆధారంగా పురాణ సాహిత్యంలో ప్రస్తావించబడిన జనపదాలు:[28]

జనపద ప్రాంతం పేర్కొన్న పురాణం ఇతర నామాలు - ప్రాంతాలు
మత్స్య
(అధ్యాయం 114)
వాయు
(అధ్యాయం 45)
మార్కండేయ
(అధ్యాయం 57)
వామన
(అధ్యాయం 13)
బ్రహ్మాండ
(అధ్యాయం 16)
అభీర (ఉత్త్ర)ఉత్తర
అభీరదక్షిణ
అభీష (అభిషహ)ఉత్తరఅంగ (వాయు), ఔపద (మార్కండేయ), అలాస (వామన)
అహుకఉత్తరకుహుక (మార్కండేయ), కుహుక (వామన)
అలిమద్రఉత్తరఅనిభద్ర (మార్కండేయ), అలిభద్ర (వామన)
అనర్తపశ్చిమఅవంత్య మార్కండేయ, వామన
అంధకమధ్య
ఆంధ్రదక్షిణఅంధ (మార్కండేయ)
అంధర్వతూర్పుఅంధర్క (మార్కండేయ)
అంగతూర్పువామనలో మధ్య, తూర్పు
అంగరమరిశ (అంగర-మరిష)దక్షిణ
అంతర్నర్మదపశ్చిమఉత్తర్నర్మద (మార్కండేయ), సునర్మద (వామన)
అంతర్గిరితూర్పు
అనుపవింధ్యన్అరుప (మత్స్య), అన్నజ (వాయు)
అపరాంతఉత్తరపురంభర (మత్స్య), అపారిత (వాయు)
అర్తపమధ్యఅథర్వ (మార్కండేయ)
అస్మక (అష్మక)దక్షిణ
అశ్వకూటమధ్య
అటవిదక్షిణఅరణ్య (మార్కండేయ), అతవ్య (బ్రహ్మాండ)
ఆత్రేయఉత్తరఆత్రి (మత్స్య, బ్రహ్మాండ)
ఔండ్రవింధ్యన్
అవంతివింధ్యన్మత్స్యలో మధ్య, వింధ్యన్
బహిర్గిరితూర్పు
బాహ్లికఉత్తర
బహులఊత్తరపహ్లవ (వాయు), బహుధ (వామన)
బార్బరఉత్తరవామనలో మధ్య, ఉత్తర
భద్రతూర్పు, మధ్య
భద్రకరమధ్య
భర్ద్వాజఉత్తర
భార్గవతూర్పు
భారుకచ్చపశ్చిమభారుకచ్చ (వాయు), బారుకచ్చ (మార్కండేయ), దారుకచ్చ (వామన), సహాకచ్చ (బ్రహ్మాండ)
భోగవర్ధనదక్షిణ
భోజవింద్యన్గోప్త (వామన)
భూసిక (భూషిక)ఉత్తర
బోధమధ్యబాహ్య (మత్స్య)
బ్రహ్మోత్తరఈస్టర్నుసుహ్మోత్తర (మత్స్య), సమంతర (బ్రహ్మాండ)
కర్మకాండిక (చర్మకాండిక)ఉత్తరఅట్టకండిక (మత్స్య), సాకేతక (వామన)
కేరళదక్షిణకెవల (మార్కండేయ)
చీనా (చైనా)ఉత్తరపిన (వాయు), వెన (వామన)
చోళదక్షిణకౌల్య (వాయు), కౌడ (వామన); దక్షిణ, తూర్పు " బ్రహ్మాండ "
కుళిక (చుళిక)ఉత్తరకుడిక (వామన), వింధ్యకుళిక (బ్రహ్మాండ)
దండకదక్షిణ
దారడఉత్తర
డర్వహిమాలయవాయు, మార్కండేయలో హిమాలయాలు, ఉత్తర
డాసేరక (డాషేరక)ఉత్తరకరసేరుక (వాయు), క్సేరుక (మార్కండేయ)
దాసమాలిక (దాషమాలిక)ఉత్తరదాసనామక (మత్స్యక), దాసమనిక (వాయు), దాంసన (వామన)
దాసర్న (దాషర్న)వింధ్య
దృహ్యుఉత్తరహ్రెడ (వాయు), భద్ర (బ్రహ్మాండ)
దుర్గపశ్చిమదుర్గల (బ్రహ్మాండ)
గనకఉత్తర
గాంధారఉత్తర
గోధమధ్య
గోలంగుడదక్షిణ
గొనార్డతూర్పుగోవింద (వాయు), గోమంత (మార్కండేయ), మనడ (వామన)
హంసమార్గహిమాలయమత్స్యలో సర్వగ (హిమాలయ); వాయు, మార్కండేయలో హంసమార్గ (ఉత్తర హిమాలయ), వామనలో హంసమార్గ (హిమాలయ), బ్రహ్మాండలో హంసమార్గ (హిమాలయ), హంసమార్గ (ఉత్తర)
హరహునకఉత్తరపూర్న (వాయు), ఓర్న (మార్కండేయ), కుర్న (వామన), హున (బ్రహ్మాండ)
హరమూసిక (హరమూషిక)ఉత్తరహరమూర్తిక (మత్స్య), హరపూరిక (వాయు), సముసక (వామన)
హునుకహిమాలయసముద్గక (మత్స్య), సహుడక (వాయు), సక్రత్రక (మార్కండేయ), సహుహుక (వామన), సహుహుక (బ్రహ్మాండ)
ఇజికఉత్తర
ఇసిక (ఇషిక)దక్షిణవైసాక్య (మార్కండేయ)
జగుడఉత్తరజంగల (మాత్స్య), జుహుండ (వాయు), జగుడ (మార్కండేయ)
జంగలమధ్య
ఙాయమార్తకతూర్పుఙాయమల్లక (మార్కండేయ), అంగియమార్సక (వామన), గోపపార్ధివ (బ్రహ్మాండ)
కచ్చికపశ్చిమకచ్చిక (మత్స్య), కచ్చియ (వాయు), కస్మిర (మార్కండేయ), కచ్చిప (బ్రహ్మాండ)
కలటోయకఉత్తర
కళింగ (మధ్య)మధ్యఅర్కలింగ (మార్కండేయ)
కళింగ (దక్షిణ)దక్షిణ
కళింగపశ్చిమకళితక (వాయు), అనికట (మార్కండేయ), టలికత (వామన), కుంతల (బ్రహ్మాండ)
కాళివనపశ్చిమకోలవన (వాయు), కళివల (మార్కండేయ), వరింధన (వామన), కాళివన (బ్రహ్మాండ)
కాంభోజఉత్తర
కంతకారఉత్తరకంతకార (మత్స్య), రద్ధకటక (వాయూ'), బహుభద్ర (మార్కండేయ), కాంధార (వామన)
కరస్కరపశ్చిమపరస్కర (వాయు), కతస్కర (మార్కండేయ), కరంధార (బ్రహ్మాండ)
కరుష (కరుష)వింధ్యదక్షిణ, వింధ్య (మత్స్య)
కాస్మిరా (కాష్మిరా)ఉత్తర
కౌశికమధ్య
కేకయఉత్తరకైకెయ్య (మత్స్య), కైకేయ (మార్కండేయ), కైకేయ (వామన)
ఖాసహిమాలయఖాస(వామన), సక (బ్రహ్మాండ)
కిరాతహిమాలయకిరాత (మత్స్య, మధ్య, హిమాలయ)
కిసన్నమధ్య
కిష్కింధ (కిష్కింధక)వింధ్యకికర్వ (వామన)
కొంకణదక్షిణ
కోసల (మధ్య)
కోసల (వింధ్య)వింధ్య
కుక్కుటఉత్తర
కులుటఉత్తరఉలూట (బ్రహ్మాండ)
కుల్యదక్షిణ, మధ్యమార్కండేయలో మధ్య మాత్రమే; వామన, బ్రహ్మాండలో దక్షిణం మాత్రమే
కుమారదక్షిణకుపాథ (మత్స్య), కుమన (వాయు), కుసుమ (మార్కండేయ), కుమారడ (వామన), క్సపన (బ్రహ్మాండ)
కునిండఉత్తరపులిండ (మత్స్య), కళింగ (మార్కండేయ), కళింద (బ్రహ్మాండ)
కుంతలదక్షిణ, మధ్యకుంతల ( (మత్స్య, మధ్యలో మాత్రమే), కుండల (వామన)
కుపాతహిమాలయక్సుపన (వాయు), కుర్వ (మార్కండేయ)
కురుమధ్యకౌరవ (వామన)
కౌశల్యమధ్య
కుసుద్ర (కుషుద్ర)మధ్య
కుతప్రవరనహిమాలయకుశప్రవరన (వాయు), కుంతప్రవరన (మార్కండేయ), అపాపర్వరన (బ్రహ్మాండ)
లాల్హిత్తఉత్తర
లంపకఉత్తరలంక (బ్రహ్మాండ)
మద్రకఉత్తరభద్రక (వాయూ, వామన), మండల (బ్రహ్మాండ)
మద్గురకతూర్పుముద్గర (మార్కండేయ ), ముద్గరక (బ్రహ్మాండ)
మద్రేయమధ్య
మగధతూర్పుమధ్య, తూర్పు (వాయు, బ్రహ్మాండ)
మహారాష్ట్ర (మహారాష్ట్ర)దక్షిణనవరాష్ట్ర (మత్స్య)
మహేయపశ్చిమ
మహిసిక (మహిషిక)దక్షిణమహిసక (వాయు, మార్కండేయ)
మలడతూర్పుమాళవ (మత్స్య), మనడ (మార్కండేయ), మాన్సద (వామన)
మలకమధ్య
మాళవర్తికతూర్పుమల్లవర్నక (మత్స్య), మాలవర్తిని (వాయు), మానవర్తిక (మార్కండేయ), బలదంతిక (వామన)
మాళవవింధ్యఏకలవ్య (వామన), మలాడ (బ్రహ్మాండ)
మల్లతూర్పుసాల్వ (మత్స్య), మల (వాయు), మయ (వామన)
మండలహిమాలయమాళవ (వాయు), మాళవ (మార్కండేయ)
మాండవ్యఉత్తర
మాస (మాష)వింధ్య
మాతంగతూర్పు
మత్స్యమధ్యయాత్స్థ (వామన)
మౌలికదక్షిణమౌనిక (వాయు)
మేకలవింధ్యరోకల (వాయూ'), కెవల (మార్కండేయ)
అర్బుదపశ్చిమ
ముకమధ్య
ముసిక (మూషిక)దక్షిణసుతిక (మత్స్య), ముసిక (వామన), ముసిక (బ్రహ్మాండ)
నైరనికదక్షిణసైసిక (మార్కండేయ)
నలకలికదక్షిణవనరదక (మార్కండేయ), నలకరక (వామన)
నాసిక్యఉత్తరవాసిక్య (మత్స్య), నసికంత (వామన), నాసిక (బ్రహ్మాండ)
నిరహరహిమాలయనిగర్హర (వాయు), నిహర (మార్కండేయ)
నిషాధ (నిషాధ)విద్యనిసద (వాయూ)
పహ్లవఉత్తరపహ్లవ (వాయు మినహా మిగిలినవి)
పనవియఉత్తర
పాంచాల (పాంచాల)మధ్య
పాండ్య (పాండ్య)దక్షిణపుండ్ర (మార్కండేయ), పుండ్ర (వామన)
పరడఉత్తరపరీట (వాయు), పర్వత (వామన)
పతచ్చర (పతచ్చర)మధ్యసతపథేశ్వర (వాయు)
పౌరికదక్షిణపౌనిక (వాయు), పౌరిక (మార్కండేయ), పౌరిక (వామన), పౌరిక (బ్రహ్మాండ)
ప్లస్ట (ప్లష్ట)హిమాలయ
ప్రాగ్జ్యోతిష (ప్రాగ్జ్యోతిష)తూర్పు
ప్రస్థలఉత్తరపుష్కల (మార్కండేయ)
ప్రవంగఉత్తరప్లవంగ (మత్స్య, బ్రహ్మాండ)
ప్రవిజయతూర్పుప్రవిసేయ (బ్రహ్మాండ)
ప్రియలౌకికఉత్తరహర్సవర్ధన (మార్కండేయ), అంగలౌకిక (వామన), అంగలౌకిక (బ్రహ్మాండ)
పులేయపశ్చిమకులియ (మత్స్య), పులిండ (మార్కండేయ), పులియ (వామన), పౌలేయ (బ్రహ్మాండ)
పులిందదక్షిణ
పుండ్రతూర్పుముంద (వాయు), మాద్ర (మార్కండేయ), ప్ర్సధ్ర (వామన)
రాక్సస (రాక్షస)ఉత్తర
రామథ Rāmaṭhaఉత్తరమథర (మార్కండేయ), మథరోధ (వామన)
రూపసపశ్చిమకుపాస (వాయు), రూపస Rūpapa (మార్కండేయ), రూపక ( బ్రహ్మాండ)
సైనికఉత్తరపీడిక (వాయు), సులిక (మార్కండేయ), ఝిల్లిక (బ్రహ్మాండ)
సాల్వమధ్య
సరజవింధ్య
సరస్వతపశ్చిమ
సరికదక్షిణ
సురాష్ట్ర (సౌరాష్ట్ర)పశ్చిమసౌరాష్ట్ర ("మత్స్య")
సౌసల్య (సౌషల్య)మధ్య
సౌవీరఉత్తర
సేతుకఉత్తరసైలుస (మార్కండేయ), జానుక (వామన)
శబర (షబర)దక్షిణబారా (వాయు), సరవ (బ్రహ్మాండ)
శక (షక)ఉత్తరమధ్య (వామన)
శశిఖద్రిక (షషిఖద్రక)హిమాలయ
శతద్రుజ (షతద్రుజ)ఉత్తరశతద్రవ (వామన)
సాత్పురావింధ్యపద్గమ (మత్య), సాత్సురా (వాయు), పాతవ (మార్కండేయ), బహేల (వామన)
సులకర (షులకర)ఉత్తర
సుర్పర్కపశ్చిమసుర్పర్క (వాయు), సూర్యక (మార్కండేయ), సూర్యక (బ్రహ్మాండ)
సింధుఉత్తర
సిరలపశ్చిమసురల (వాయు), సుమిన (మార్కండేయ), సినిల (వామన), కిరాత (బ్రహ్మాండ)
సుద్ర (షుద్ర)ఉత్తరసుహ్య (బ్రహ్మాండ )
సుజరకఉత్తర
సుపర్సవ (సుపర్షవ)ఉత్తర
సుర్సేనా (షుర్సేన)మధ్య
తైత్తరికపశ్చిమతైత్తరిక (మత్స్య), తురాసిత (వాయు), కురుమిని (మార్కండేయ), తుభామినా (వామన), కరితి (బ్రహ్మాండ)
తలగనఉత్తరతలగన (మత్స్య), స్తనప (వాయు), తవకర్మ (వామన), తలసల (బ్రహ్మాండ)
తంసహిమలయచామర (మత్స్య), తోమర (వామన), తామర (బ్రహ్మాండ)
తామసపశ్చిమ
తామరాలిపతాకతూర్పు
తంగనహిమాలయఅపాత (మత్స్య), గుర్గుణ (మార్కండేయ)
తంగనఉత్తరతుంగన (మార్కండేయ)
తాపసపశ్చిమస్వపద (మార్కండేయ), తపక (బ్రహ్మాండ)
తిలంగమధ్య
తోమరఉత్తరతామస (మార్కండేయ, వామన)
తోసల (తోషల)విద్య
త్రిపురవింధ్య
త్రిగర్తహిమాలయ
తుంబరవింధ్యతుంబుర (వాయు), తుంబుల (మార్కండేయ), బర్బర (బ్రహ్మాండ)
తుమురవింధ్యతుంబుర (మార్కండేయ Markandeya), తురగ (వామన), తుహుండ (బ్రహ్మాండ )
తుండికేరవింధ్యసౌండికేర (మత్స్య), తుస్తికర (మార్కండేయ)
తుర్నపదఉత్తర
తుసర (తుషార)ఉత్తర(మార్కండేయ)
ఉధిడదక్షిణఉలిడ (వామన ), కులిండ (బ్రహ్మాండ )
ఉర్నహిమాలయహునా ('వాయు )
ఉత్కళవింధ్యతూర్పు, మధ్య (బ్రహ్మాండ)
ఉత్తమర్నవింధ్యఉత్తమ (బ్రహ్మాండ)
వాహ్యతోదరఉత్తరగిరిగహ్వర (బ్రహ్మాండ )
వనవాసికదక్షిణవజివాసిక (మత్స్య ), బనవాసిక ('వాయు), నామవాసిక (మార్కండేయ ), మహాసక (వామన )
వంగతూర్పుతూర్పు, మధ్య (వామన)
వంగేయతూర్పుమార్గవగేయ (మత్స్య), రంగేయ (మార్కండేయ ), వొఙాయ (బ్రహ్మాండ )
వారణాశి (కాశి)మధ్య
వతధనఉత్తర
వత్సమధ్య
వత్సయికఉత్తర
వైదర్భదక్షిణ
విదేహతూర్పు
వైదిష (వైదిషు)వింధ్య Vindhyanవైదిక (వాయు ), ఖొల్లిస (వామన )
వింధ్యమూలికదక్షిణవిద్యపుసిక (మత్స్య ), వింధ్యసైలేయ (మార్కండేయ), విద్యమౌలియ (బ్రహ్మాండ)
వితిహోత్రవింధ్యవిరహోత్ర (మార్కండేయ ), వితహోత్ర (వామన)
వ్ర్కమధ్య
యమకతూర్పు
యవనఉత్తరగవల (మార్కండేయ )

సంస్కృత ఇతిహాసాలు

[మార్చు]

మహాభారతంలోని భీష్మ పర్వంలో సుమారు 230 జనపదాలు ప్రస్తావించగా, రామాయణం వీటిలో కొన్నింటిని మాత్రమే ప్రస్తావించింది. పురాణాల మాదిరిగా కాకుండా, మహాభారతం ప్రాచీన భారతదేశంలోని భౌగోళిక విభజనలను పేర్కొనలేదు, కానీ కొన్ని జనపదాలను దక్షిణ లేదా ఉత్తరాన వర్గీకరించడానికి మద్దతు ఇస్తుంది.[29]

బౌద్ధ సాహిత్యం

[మార్చు]

బౌద్ధ సాహిత్యం అంగుత్తర నికయ, దిఘ నికయ, చుల్ల-నిద్దేశ, వాటిలో భేదాలు ఉన్నప్పటికీ ప్రధానంగా 16 మహాజనపదాల ప్రస్తావన చోటుచేసుకుంది.:[30]

  1. అంగ
  2. అస్సక
  3. అవంతి
  4. చేతియ
  5. గాంధార
  6. కాంభోజ
  7. వారణాసి
  8. కోశల
  9. కురు
  10. మత్స్య
  11. మగధ
  12. మల్ల
  13. పాంచాల
  14. శూరసేన
  15. వజ్జి (బజ్జి లేక వ్రిజ్జి)
  16. వత్స

జైన సాహిత్యం

[మార్చు]

జైన సాహిత్యం వ్యాఖ్యప్రఙాప్తి (భగవతి సూత్ర) లో కూడా 16 ప్రధాన జనపదాల గురించి ప్రస్తావన ఉన్నప్పటికీ బౌద్ధ సాహిత్యంలో ప్రస్తావించిన జనపదాలకంటే బేధం ఉంది. .[30]

  1. అచ్చ
  2. అంగ
  3. అవహ
  4. బజ్జి (వజ్జి లేక వ్రిజ్జి)
  5. బంగ (వంగ)
  6. వారణాశి (కాషి)
  7. కొచ్చ
  8. కోశల
  9. లఢ (లత)
  10. మగధ
  11. మాళవక
  12. మాళవ
  13. మల్ల
  14. పాధ
  15. సబుత్తర
  16. వచ్చ (వత్స)

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. Charles Rockwell Lanman (1912), A Sanskrit reader: with vocabulary and notes, Boston: Ginn & Co., ... jána, m. creature; man; person; in plural, and collectively in singular, folks; a people or race or tribe ... cf. γένος, Lat. genus, Eng. kin, 'race' ...
  2. Stephen Potter, Laurens Christopher Sargent (1974), Pedigree: the origins of words from nature, Taplinger, ... *gen-, found in Skt. jana, 'a man', and Gk. genos and L. genus, 'a race' ...
  3. Dunkel, George (2002), Southern, M. R. V (ed.), "Indo-European Perspectives", Journal of Indo-European Studies (Monograph) (43)
  4. Witzel 1995.
  5. Misra 1973, p. 15.
  6. Misra 1973, pp. 7–11.
  7. Misra 1973, p. 12.
  8. Misra 1973, p. 13.
  9. 1 2 Misra 1973, p. 14.
  10. Misra 1973, pp. 15–16.
  11. D. R. Bhandarkar (1994). Lectures on the Ancient History of India from 650 - 325 B. C. Asian Educational Services. pp. 174–. ISBN 978-81-206-0124-6.
  12. Devendrakumar Rajaram Patil (1946). Cultural History from the Vāyu Purāna. Motilal Banarsidass. pp. 175–. ISBN 978-81-208-2085-2. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)
  13. Sudāmā Miśra (1973). Janapada state in ancient India. Bhāratīya Vidyā Prakāśana.
  14. Misra 1973, p. 17.
  15. 1 2 Misra 1973, p. 18.
  16. 1 2 3 Misra 1973, p. 19.
  17. 1 2 Ram Sharan Sharma (1991). Aspects of Political Ideas and Institutions in Ancient India. Motilal Banarsidass. p. 242.
  18. Dinesh Kumar Ojha (2006). Interpretations of Ancient Indian Polity: A Historiographical Study. Manish Prakashan. p. 160.
  19. Misra 1973, p. 20.
  20. 1 2 Anant Sadashiv Altekar (1949). State and Government in Ancient India. Motilal Banarsidass. pp. 151–153.
  21. The Geographical knowledge. 1971.
  22. Knipe 2015, p. 234-5.
  23. Asim Kumar Chatterji (1980). Political History of Pre-Buddhist India. Indian Publicity Society.
  24. Millard Fuller. "(अंगिका) Language : The Voice of Anga Desh". Angika.
  25. Misra 1973, p. 24.
  26. Misra 1973, p. 304-305.
  27. Misra 1973, p. 45.
  28. Misra 1973, p. 306-321.
  29. Misra 1973, p. 99.
  30. 1 2 Misra 1973, p. 2.

జీవిత చరిత్రలు

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=జనపదాలు&oldid=4511184" నుండి వెలికితీశారు