జపాన్ సామ్రాజ్యం

Japanese Empire
Japanese Empire
	Lua error in మాడ్యూల్:Infobox_multi-lingual_name at line 127: attempt to call field '_transl' (a nil value).

Empire of Japan

大日本帝国 (Japanese)^[a]
Empire of Japan; 大日本帝国 (Japanese);
1868–1947
	జండా Imperial seal
	నినాదం: ; (1868–1912); 五箇条の御誓文; Gokajō no Goseimon; "The Oath in Five Articles"
	గీతం: ; (1869–1945); 君が代; Kimigayo; "His Imperial Majesty's Reign"; ; noicon
	The Empire of Japan at its greatest territorial extent in 1942: Japan; Colonies (Korea, Taiwan, Karafuto) / Mandates; Puppet states / Protectorates / Occupied territories;
రాజధాని	Kyoto (1868–1869); Tokyo (1869–1947);
అతిపెద్ద నగరం	Tokyo
అధికార భాషలు	Japanese
గుర్తించిన ప్రాంతీయ భాషలు	Hokkien; Mandarin; Hakka; Korean;
మతం	De jure: Secular state; De facto: State Shinto (state ideology);
ప్రభుత్వం	మూస:Ubli
Emperor
• 1868–1912	Meiji
• 1912–1926	Taishō
• 1926–1947	Shōwa
Prime Minister
• 1885–1888 (first)	Itō Hirobumi
• 1946–1947 (last)	Shigeru Yoshida
శాసనవ్యవస్థ	మూస:Ubli
• ఎగువ సభ	House of Peers (1889–1947)
• దిగువ సభ	House of Representatives (from 1890)
చారిత్రిక కాలం	Meiji • Taishō • Shōwa
• Meiji Restoration	January 3 1868
• Meiji Constitution	February 11, 1889
• First Sino-Japanese War	July 25, 1894
• Russo-Japanese War	February 8, 1904
• World War I	August 23, 1914
• Mukden Incident	September 18, 1931
• Second Sino-Japanese War	July 7, 1937
• Founding of the IRAA	October 12, 1940
• World War II	December 7, 1941
• Surrender of Japan	September 2, 1945
• Reconstituted	May 3, 1947
విస్తీర్ణం
1938	1,984,000 km2 (766,000 sq mi)
1942	7,400,000 km2 (2,900,000 sq mi)
జనాభా
• 1920	77,700,000a
• 1940	105,200,000b
ద్రవ్యం	Japanese yen; Korean yen; Taiwanese yen;
Preceded by	Succeeded by
	Tokugawa shogunate
	Republic of Ezo
1945:; Occupied Japan
1947:; Japan
	56.0 million lived in the naichi.; 73.1 million lived in the naichi.;

జపాన్ సామ్రాజ్యం లేదా ఇంపీరియలు జపాన్ అని కూడా పిలువబడే జపాన్ సామ్రాజ్యం, జపనీసు జాతి రాష్ట్రం ^[d]"1868 జనవరలో మీజీ పునరుద్ధరణ నుండి జపాన్ రాజ్యాంగం 1947 మే 3న అమలులోకి వచ్చే వరకు ఉనికిలో ఉన్న ప్రిఫెక్చర్లు కేంద్రంగా నియమించబడిన నిర్వాహకులు నిర్ణయించిన కేంద్ర చట్టాలకు లోబడి ఉంటాయి.^[8] 1910 ఆగస్టు నుండి సెప్టెంబరు 1945 వరకు ఇందులో జపనీసు ద్వీపసమూహం, కురిలు, కరాఫుటో, కొరియా, తైవాన్ ఉన్నాయి. సౌత్ సీస్ మాండేటు చైనాలో విదేశీ రాయితీల జాబితా క్వాంటుంగు లీజ్డు టెరిటరీ వంటివి డి జ్యూరు'' సామ్రాజ్యం అంతర్గత భాగాలు కాదు కానీ ఆధారిత భూభాగాలుగా ఉంటాయి. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగింపు దశలలో జపాను మిగిలిన యాక్సిసు శక్తులతో ఓడిపోవడంతో 1945 సెప్టెంబరు 2న మిత్రదేశాలు పోట్సు‌డ్యాం డిక్లరేషనుకు అనుగుణంగా అధికారిక లొంగుబాటు జారీ చేయబడింది. సామ్రాజ్యం భూభాగం తరువాత ఆధునిక జపాన్‌ను స్వాధీనంలో ఉన్న జపనీసు ద్వీపసమూహాన్ని మాత్రమే కవరు చేసేప్రాంతానికి కుదించబడింది. దేశాన్ని సుసంపన్నం చేయండి సామ్రాజ్య దళాలను బలోపేతం చేయండి"^[e], "పరిశ్రమను ప్రోత్సహించండి"^[f] అనే నినాదాలతో బోషిను యుద్ధం షోగను నుండి చక్రవర్తికి అధికార పునరుద్ధరణ తర్వాత జపాను పెద్ద ఎత్తున పారిశ్రామికీకరణ, సైనికీకరణకు గురైంది. ఇది ఇప్పటివరకు ఏ దేశంలోనైనా అత్యంత వేగవంతమైన ఆధునీకరణగా పరిగణించబడుతుంది. ఈ అంశాలన్నీ మొదటి చైనా-జపనీసు యుద్ధం, బాక్సరు తిరుగుబాటు, రస్సో-జపనీసు యుద్ధం మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత జపాను గొప్ప శక్తిగా ఆవిర్భవించడానికి దోహదపడ్డాయి. 1920లలో మహా మాంద్యంతో సహా ఆర్థిక, రాజకీయ గందరగోళం సైనికవాదం, జాతీయవాదం, రాష్ట్రవాదం, నిరంకుశత్వం పెరగడానికి దారితీసింది. ఈ కాలంలో జపాన్ నాజీ జర్మనీ, ఫాసిస్టు ఇటలీతో అక్ష కూటమిలో చేరి ఆసియా–పసిఫికులో ఎక్కువ భాగాన్ని జయించింది;^[14] ఈ కాలంలో ఇంపీరియలు జపనీసు ఆర్మీ (ఐజిఎ), ఇంపీరియలు జపనీసు నేవీ (ఐజిఎన్) నాన్జింగు మారణహోమంతో సహా అనేక దౌర్జన్యాలు, యుద్ధ నేరాలు చేసింది.^[15]^[16]^[17]^[18]^[19] జపాన్ రాజకీయ వ్యవస్థను నియంతృత్వంగా నిర్వచబడింది. నియంత లేకపోవడం వల్ల ఇది దానిని ఫాసిస్టు అని పిలవడం వివాదాస్పదమైంది.^[20] సూచించబడిన ఇతర పదాలు పారా-ఫాసిజం,^[21] మిలిటరిజం, కార్పోరేటిజం, నిరంకుశత్వం,^[22], పోలీసు స్టేటు.^[23]

ఇంపీరియలు జపనీసు సాయుధ దళాలు ప్రారంభంలో రెండవ చైనా-జపనీసు యుద్ధం, పసిఫికు యుద్ధం సమయంలో పెద్ద ఎత్తున సైనిక విజయాలు సాధించాయి. అయితే 1942 నుండి ముఖ్యంగా మిడ్వే అటోలు, గ్వాడలు‌కెనాలులో నిర్ణయాత్మక మిత్రరాజ్యాల పురోగతుల తర్వాత జపాను యునైటెడు స్టేట్సుకు వ్యతిరేకంగా రక్షణాత్మక వైఖరిని అవలంబించవలసి వచ్చింది. అమెరికను నేతృత్వంలోని ద్వీపం-దూకే పోరాటం తరువాతి మూడు సంవత్సరాలలో జపాను అనేక ఓషియానియను ద్వీప ఆస్తులను చివరికి కోల్పోవడానికి దారితీసింది. చివరికి అమెరికను సైన్యం ఇవో జిమా, ఒకినావా ద్వీపాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది. దీని వలన జపనీసు ప్రధాన భూభాగం రక్షణ లేకుండా పోయింది. గణనీయమైన నావికా రక్షణ దళం లేకుండా పోయింది. 1945 ఆగస్టు నాటికి జపాను ప్రధాన భూభాగం మీద మిత్రరాజ్యాలు దండయాత్ర కోసం ప్రణాళికలు రూపొందించాయి. కానీ పశ్చిమ మిత్రరాజ్యాలు, సోవియట్ యూనియన్ ద్వారా ఒక పెద్ద పురోగతిని ఎదుర్కొన్నప్పటికీ హిరోషిమా, నాగసాకి మీద అణు బాంబు దాడుల తరువాత జపాన్ లొంగిపోయిన తర్వాత మంచూరియా మీద సోవియటు దండయాత్రతో అవి వాయిదా పడ్డాయి. పసిఫికు యుద్ధం అధికారికంగా 1945 సెప్టెంబరు 2న ముగిసింది. ఇది జపాన్ ఆక్రమణ ప్రారంభ స్థితికి చేరడానికి దారితీసింది. ఈ సమయంలో యునైటెడు స్టేట్సు సైనిక నాయకుడు డగ్లసు మాక్‌ఆర్థరు జపాన్ దేశాన్ని పరిపాలించాడు. 1947లో మిత్రరాజ్యాల ప్రయత్నాల ద్వారా కొత్త జపాన్ రాజ్యాంగం అమలు చేయబడింది. ఇది అధికారికంగా జపనీసు సామ్రాజ్యాన్ని ముగించి ఆధునిక జపాన్ను ఏర్పాటు చేసింది. ఈ సమయంలో ఇంపీరియలు జపనీసు సాయుధ దళాలు రద్దు చేయబడ్డాయి. తరువాత దీనిని 1954లో ప్రస్తుత జపాన్ స్వీయ-రక్షణ దళాలు భర్తీ చేశాయి. మిత్రరాజ్యాల ఆక్రమణలో పునర్నిర్మాణం 1952 వరకు కొనసాగింది. ఆధునిక జపనీసు రాజ్యాంగం రాచరికంను ఏకీకృతం చేసింది.

మొత్తంగా జపాన్ సామ్రాజ్యంలో ముగ్గురు చక్రవర్తులు ఉన్నారు: మెయిజి, తైషో, షోవా. సామ్రాజ్య యుగం షోవా పాలనలో కొంత భాగానికి ముగిసింది. ఆయన 1989 వరకు చక్రవర్తిగా కొనసాగాడు.

పరిభాష

చారిత్రక రాజ్యాన్ని తరచుగా "జపాన్ సామ్రాజ్యం", "జపనీస్ సామ్రాజ్యం" లేదా ఆంగ్లంలో "ఇంపీరియల్ జపాన్" అని పిలుస్తారు. జపనీస్ భాషలో దీనిని డై నిప్పాన్ టీకోకు(大日本帝国),^[24] అని పిలుస్తారు, ఇది "గ్రేట్ జపాన్ సామ్రాజ్యం" (Dai "గ్రేట్" అని అనువదిస్తుంది, Nippon "జపనీస్", Teikoku "సామ్రాజ్యం"). టీకోకు అనేది Tei "చక్రవర్తిని సూచించే" -koku "దేశం, రాష్ట్రం" అనే నామవాచకాలతో కూడి ఉంటుంది. అక్షరాలా "ఇంపీరియలు స్టేటు" లేదా "ఇంపీరియలు రాజ్యం" (జర్మనీ కైసెర్రీచుతో పోల్చండి). 1854లో కనగావా సమావేశంలో యునైటెడు స్టేట్సు జపనీస్ టోకుగావా షోగునేటు మధ్య "జపాన్ సామ్రాజ్యం" అనే పేరు మొదటిసారిగా నిర్ణయించబడింది.

ఈ అర్థం భౌగోళిక పరంగా ముఖ్యమైనది. జపాన్, దాని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలను కూడా కలిగి ఉంది. "జపాన్ సామ్రాజ్యం" అనే నామకరణం టోకుగావా వ్యతిరేక డొమైను‌లు, సట్సుమా చోషు నుండి ఉనికిలో ఉంది. ఇవి పాశ్చాత్య ఆధిపత్యాన్ని నిరోధించడానికి ఆధునిక దేశాన్ని ఏర్పాటు చేసే ఉద్దేశ్యంతో మీజీ పునరుద్ధరణ సమయంలో వారి కొత్త ప్రభుత్వాన్ని స్థాపించాయి. తరువాత సామ్రాజ్యం ప్రపంచంలో గొప్ప శక్తిగా ఉద్భవించింది.

కంజి అక్షరాలలో దాని పేరు, దాని జెండా కారణంగా దీనికి ఎంపైరు "ఎంపైరు ఆఫ్ ది సన్", "ఎంపైరు ఆఫ్ ది రైజింగు సన్" అనే పేర్లు కూడా ఇవ్వబడ్డాయి.

చరిత్ర

నేపథ్యం

రెండు శతాబ్దాల తర్వాత ఎడో కాలం షోగనుల కింద ఏకాంత విధానం లేదా సకోకుతో ముగిసింది మాథ్యూ సి. పెర్రీ 1854లో జపాను‌కు వచ్చినప్పుడు వచ్చిన కనగావా సమావేశం ద్వారా ఈ దేశం వాణిజ్యానికి బలవంతంగా తెరవబడింది. ఆ విధంగా బకుమాట్సు అని పిలువబడే కాలం ప్రారంభమైంది.

తరువాతి సంవత్సరాలలో విదేశీ వాణిజ్యం, పరస్పర చర్య పెరిగింది; టోకుగావా షోగునేటు పాశ్చాత్య దేశాల మధ్య వాణిజ్య ఒప్పందాలు సంతకం చేయబడ్డాయి. ఈ అసమాన ఒప్పందాల అవమానకరమైన నిబంధనల కారణంగా షోగునేటు త్వరలోనే అంతర్గత శత్రుత్వాన్ని ఎదుర్కొంది. ఇది సోన్నో జోయి (అక్షరాలా "చక్రవర్తిని గౌరవించండి, అనాగరికులను బహిష్కరించండి") అనే తీవ్రమైన విదేశీ వ్యతిరేక ఉద్యమంగా మారింది.^[25]

1863 మార్చిలో చక్రవర్తి "అనాగరికులను బహిష్కరించాలని ఆదేశం" జారీ చేశాడు. షోగునేటు‌కు ఆ ఆదేశాన్ని అమలు చేసే ఉద్దేశ్యం లేనప్పటికీ అది షోగునేటు పేరుతో జపాన్ ‌లోని విదేశీయుల మీద దాడులను ప్రేరేపించింది. 1862లో జరిగిన నమముగి సంఘటన సత్సుమా నుండి వచ్చిన సమురాయి పార్టీ చేత చార్లెసు లెన్నాక్సు రిచర్డ్సను అనే ఆంగ్లేయుడిని హత్య చేయడానికి దారితీసింది. బ్రిటిషు వారు కోరిన నష్టపరిహారం తిరస్కరించబడింది. చెల్లింపును ఖచ్చితంగా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా రాయలు నేవీ కగోషిమా పట్టణానికి సమీపంలోని తీరప్రాంత బ్యాటరీల నుండి కాల్పులు జరిపింది. వారు 1863లో కగోషిమా నౌకాశ్రయం మీద బాంబు దాడికి ప్రతిస్పందించారు. చివరికి టోకుగావా ప్రభుత్వం రిచర్డు‌సను మరణానికి నష్టపరిహారం చెల్లించడానికి అంగీకరించింది.^[26] షిమోనోసెకిలో విదేశీ షిప్పింగు ‌మీద, షెల్లింగు విదేశీ ఆస్తి మీద దాడులు 1864లో బహుళజాతి దళం ద్వారా షిమోనోసెకి మీద బాంబు దాడికి దారితీశాయి.^[27] చోషు వంశం కిన్మోను సంఘటన అని పిలువబడే విఫలమైన తిరుగుబాటును కూడా ప్రారంభించింది. సట్సుమా-చోషు అలయన్సు 1866లో టోకుగావా బకుఫును పడగొట్టే ప్రయత్నాలను కలపడానికి స్థాపించబడింది. 1867 ప్రారంభంలో చక్రవర్తి కోమెయి మశూచితో మరణించాడు. ఆయన స్థానంలో ఆయన కుమారుడు క్రౌను ప్రిన్సు ముట్సుహిటో (మెయిజి) వచ్చాడు.

1867 నవంబరు 9న తోకుగావా యోషినోబు తన పదవికి అధికారాలకు రాజీనామా చేసి సామ్రాజ్య ఆదేశాలను "నిర్వహించడానికి సాధనంగా" ఉండటానికి అంగీకరించాడు. ^[28] టోకుగావా షోగునేటు ముగింపుకు దారితీసింది.^[29]^[30] అయితే యోషినోబు రాజీనామా అత్యున్నత స్థాయిలో ప్రభుత్వ శూన్యతను సృష్టించినప్పటికీ ఆయన రాష్ట్ర యంత్రాంగం ఉనికిలో ఉంది. అంతేకాకుండా షోగునలు ప్రభుత్వం, ముఖ్యంగా టోకుగావా కుటుంబం అభివృద్ధి చెందుతున్న రాజకీయ క్రమంలో ఒక ప్రముఖ శక్తిగా కొనసాగింది. అనేక కార్యనిర్వాహక అధికారాలను నిలుపుకుంది.^[31] సత్సుమా చోషు నుండి వచ్చిన ఒక కఠినమైన భావివాదులు ఈ పరిస్థితిని భరించలేని స్థితిలో ఉన్నారు.^[32] 1868 జనవరి 3న సత్సుమా-చోషు దళాలు క్యోటోలోని సామ్రాజ్య ప్యాలెసును స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. మరుసటి రోజు పదిహేనేళ్ల చక్రవర్తి మెయిజీ తన స్వంత పునరుద్ధరణను పూర్తి అధికారంలోకి తీసుకువస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు. సామ్రాజ్య సంప్రదింపుల సభలో ఎక్కువ మంది కోర్టు ప్రత్యక్ష పాలనను అధికారికంగా ప్రకటించడంతో సంతోషంగా ఉన్నారు. టోకుగావాతో నిరంతర సహకారాన్ని సమర్ధించారు. సత్సుమా వంశ నాయకుడు సైగో తకమోరి, షోగను బిరుదును రద్దు చేయాలని అసెంబ్లీని బెదిరించాడు. యోషినోబు భూములను జప్తు చేయాలని ఆదేశించాడు.^[g]

1868 జనవరి 17న యోషినోబు "పునరుద్ధరణ ప్రకటనకు తాను కట్టుబడి ఉండనని దానిని రద్దు చేయమని కోర్టును ఆశ్రయించానని" ప్రకటించాడు.^[34] జనవరి 24న యోషినోబు సత్సుమా చోషో దళాలచే ఆక్రమించబడిన క్యోటో మీద దాడికి సిద్ధపడాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. టోకుగావా ప్రధాన నివాసమైన ఎడో కోట భవనాలను తగలబెట్టడంతో ప్రారంభమైన ఎడోలో వరుస కాల్పుల దాడుల గురించి తెలుసుకున్న తర్వాత ఆయన ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

బోషిను యుద్ధం

జనవరి 1868 - మే 1869 మధ్య నిహోంగో బోషిను యుద్ధం (戊辰戦争(బోషిన్ సెన్సో)) జరిగింది. దక్షిణ, పశ్చిమ ప్రాంతాల నుండి సమురాయి‌ల ఆస్థాన అధికారుల కూటమి ఇప్పుడు యువ చక్రవర్తి మెయిజీ సహకారాన్ని అందించింది. ఆయన రెండు వందల సంవత్సరాల పురాతనమైన టోకుగావా షోగునేటు‌ను రద్దు చేయాలని ఆదేశించాడు. టోకుగావా యోషినోబు క్యోటోలోని చక్రవర్తి ఆస్థానాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి సైనిక పోరాటాన్ని ప్రారంభించాడు. అయితే ఆటుపోట్లు వేగంగా చిన్నవిగా కానీ సాపేక్షంగా ఆధునికీకరించబడిన సామ్రాజ్య వర్గానికి అనుకూలంగా మారాయి. ఫలితంగా అనేక డైమియోలు ఇంపీరియలు వైపుకు ఫిరాయించబడ్డారు. టోబా–ఫుషిమి యుద్ధం ఒక నిర్ణయాత్మక విజయం. దీనిలో చోషు, తోసా, సత్సుమా డొమైను‌ల నుండి వచ్చిన సంయుక్త సైన్యం తోకుగావా సైన్యాన్ని ఓడించింది.^[35] షోగునేటు మద్దతుదారులను వెంబడించడానికి వరుస యుద్ధాలు జరిగాయి; ఎడో ఇంపీరియలు దళాలకు లొంగిపోయాడు. తరువాత యోషినోబు వ్యక్తిగతంగా లొంగిపోయాడు. యోషినోబు చక్రవర్తి మెయిజీ ఆయన శక్తినంతా తొలగించాడు. జపాన్‌లో ఎక్కువ భాగం చక్రవర్తి పాలనను అంగీకరించింది.

టోకుగావా అనుకూల అవశేషాలు ఉత్తర హోన్షు (ऌौत्स రెప్పన్ డోం), తరువాత ఎజో (ప్రస్తుత హొక్కైడో) కు వెనక్కి తగ్గాయి. అక్కడ వారు విడిపోయిన ఎజో రిపబ్లిక్కును స్థాపించారు. కొత్త ప్రభుత్వం ఒక యాత్రా దళాన్ని పంపి ఎజో రిపబ్లిక్కు దళాలను ముంచివేసాయి. హకోడేటు ముట్టడి 1869 మేలో ముగిసింది. మిగిలిన దళాలు లొంగిపోయాయి.^[35]

మెయిజీ శకం (1868–1912)

1868 ఏప్రిల్ 7న జపాన్ చక్రవర్తి మెయిజీ సింహాసనం అధిష్టించినప్పుడు చార్టరు ప్రమాణం బహిరంగంగా ప్రకటించబడింది. ఈ ప్రమాణం చక్రవర్తి మెయిజీ పాలనలో అనుసరించాల్సిన ప్రధాన లక్ష్యాలను, చర్యలను వివరించింది. ఇది జపాన్ ఆధునీకరణకు చట్టపరమైన వేదికను ఏర్పాటు చేసింది.^[36] మెయిజీ నాయకులు కూడా కొత్త ప్రభుత్వం కోసం ధైర్యాన్ని పెంపొందించడం, ఆర్థిక సహాయం పొందడం లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది.

1871లో జపాన్ ఇవాకురా మిషనును పంపింది. టోకుగావా షోగునేటు సమయంలో జపాన్ బలవంతంగా కుదుర్చుకున్న యునైటెడు స్టేట్సు, యూరోపియను దేశాలతో అసమాన ఒప్పందాలను తిరిగి చర్చించడానికి, జపాన్ ఆధునీకరణను ప్రభావితం చేయడానికి పాశ్చాత్య సామాజిక, ఆర్థిక వ్యవస్థల మీద సమాచారాన్ని సేకరించడానికి ఈ మిషను ప్రపంచవ్యాప్తంగా పర్యటించింది. అసమాన ఒప్పందాల పునఃచర్చలు విశ్వవ్యాప్తంగా విజయవంతం కాలేదు. కానీ అమెరికను, యూరోపియను వ్యవస్థలను నిశితంగా పరిశీలించడం సభ్యులు జపాన్‌లో ఆధునీకరణ చొరవలను తీసుకురావడానికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు ప్రేరణనిచ్చింది. 1875లో సఖాలిను ద్వీపంకి బదులుగా అన్ని కురిలు దీవులను పొందుతూ జపాన్ రష్యాతో ప్రాదేశిక డీలిమిటేషను ఒప్పందం చేసింది.^[37]

జపాన్ ప్రభుత్వం పాశ్చాత్య దేశాల పద్ధతులను గమనించడానికి, నేర్చుకోవడానికి పరిశీలకులను పాశ్చాత్యదేశాలకు పంపింది. ప్రజలకు అవగాహన కల్పించడానికి జపాన్‌కు రావడానికి వివిధ రంగాలలో "విదేశీ సలహాదారులకు" చెల్లించింది. ఉదాహరణకు న్యాయ వ్యవస్థ, రాజ్యాంగం ప్రష్యా తర్వాత రూపొందించబడ్డాయి. దీనిని సబురో ఇనాగా "కన్ఫ్యూషియనిజం జర్మనీ సంప్రదాయవాదం మిశ్రమంతో ప్రజాదరణ పొందిన ఆలోచనను నియంత్రించే ప్రయత్నం"గా వర్ణించారు.^[38] జపాన్ భూస్వామ్య గతంతో ముడిపడి ఉన్న ఆచారాలను కూడా ప్రభుత్వం నిషేధించింది. బహిరంగంగా ప్రదర్శించడం, ధరించడం కటన టాప్ నాటు వంటివి ఈ రెండూ సమురాయి తరగతి లక్షణం ఇవి కుల వ్యవస్థతో కలిసి రద్దు చేయబడ్డాయి. ఇది తరువాత మెయిజీ ప్రభుత్వాన్ని సమురాయి‌తో సంఘర్షణలోకి నెట్టివేసింది.

పాశ్చాత్యీకరణకు జపనీయుల మద్దతును పొందడంలో ప్రభావవంతమైనవారు వారి రాజకీయ శత్రువుల నుండి నిరంతరం హత్య బెదిరింపులకు గురయ్యారని అనేక మంది రచయితలు అభిప్రాయబడ్డారు. అటువంటి రచయితలలో ఒకరు ఫుకుజావా యుకిచి, ఆయన రచనలలో "పశ్చిమంలో పరిస్థితులు", "ఆసియాను విడిచిపెడుతున్న", "నాగరికత సిద్ధాంతం రూపురేఖలు" ఉన్నాయి. ఇది పాశ్చాత్య సమాజాన్ని ఆయన స్వంత తత్వాలను వివరించింది. మీజీ పునరుద్ధరణ కాలంలో సైనిక, ఆర్థిక శక్తికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. జాతీయ అభివృద్ధి స్థిరత్వానికి సైనిక బలం సాధనంగా మారింది. పారిశ్రామికీకరణ, ఆర్థిక అభివృద్ధి ఫలితంగా దాదాపు 25 సంవత్సరాలలో ఇంపీరియలు జపాన్ పాశ్చాత్యేతర ప్రపంచ శక్తి తూర్పు ఆసియాలో ప్రధాన శక్తిగా మారింది.

యాక్సిసు పవర్సు కాలంలో 1942లో ప్రచురించబడిన "ది సీక్రెటు ఆఫ్ జపాన్సు స్ట్రెంతు" అనే తన బుక్‌లెటు‌లో రచయిత ఆల్బ్రెచ్టు ఫర్స్టు వాన్ ఉరాచు వ్యాఖ్యానించినట్లుగా:

గత 80 సంవత్సరాలలో జపాన్ ప్రపంచ శక్తిగా ఎదగడం ప్రపంచ చరిత్రలో గొప్ప అద్భుతం. పురాతన కాలం నాటి శక్తివంతమైన సామ్రాజ్యాలు, మధ్య యుగాల ప్రధాన రాజకీయ సంస్థలు, ప్రారంభ ఆధునిక యుగం, స్పానిషు సామ్రాజ్యం, బ్రిటిషు సామ్రాజ్యం, అన్నీ వాటి పూర్తి బలాన్ని సాధించడానికి శతాబ్దాలు అవసరం. జపాన్ పెరుగుదల ఉల్కాపాతంలా ఉంది. కేవలం 80 సంవత్సరాల తర్వాత ఇది ప్రపంచం, విధిని నిర్ణయించే కొన్ని గొప్ప శక్తులలో ఒకటి.^[39]

సామాజిక క్రమంలో మార్పు - సాంస్కృతిక విధ్వంసం

1860లలో జపాన్ గొప్ప సామాజిక గందరగోళాన్ని, వేగవంతమైన ఆధునీకరణను అనుభవించడం ప్రారంభించింది. జపాన్‌లో భూస్వామ్య కుల వ్యవస్థ 1869లో మెయిజీ పునరుద్ధరణతో అధికారికంగా ముగిసింది. 1871లో కొత్తగా ఏర్పడిన మెయిజీ ప్రభుత్వం సెన్మిను హైషైరీ (賤民廃止令 అవమానకరమైన తరగతులను రద్దు చేస్తూ శాసనం) అనే ఉత్తర్వును జారీ చేసింది. ఇది బురాకుమినుకు సమాన చట్టపరమైన హోదాను ఇచ్చింది. దీనిని ప్రస్తుతం కైహోరే (解放令 విముక్తి శాసనం) అని పిలుస్తారు. అయితే కొన్ని వృత్తుల మీద వారి ఆర్థిక గుత్తాధిపత్యాన్ని తొలగించడం వాస్తవానికి వారి సాధారణ జీవన ప్రమాణాలలో క్షీణతకు దారితీసింది. అయితే సామాజిక వివక్షత కొనసాగింది. ఉదాహరణకు, పశువుల మాంసం వినియోగం మీద నిషేధం 1871లో ఎత్తివేయబడింది. చాలా మంది మాజీ బురాకుమినులు అబటోయిర్లు, కసాయిగా పని చేయడానికి వెళ్లారు. అయితే నెమ్మదిగా మారుతున్న సామాజిక వైఖరులు, ముఖ్యంగా గ్రామీణ ప్రాంతాలలో, కబేళాలు, కార్మికులు స్థానిక నివాసితుల నుండి శత్రుత్వాన్ని ఎదుర్కొన్నారు. నిరంతర బహిష్కరణ, జీవన ప్రమాణాల క్షీణత పూర్వ బురాకుమిన్ సమాజాలు మురికివాడ ప్రాంతాలుగా మారడానికి దారితీసింది.

రక్త పన్ను అల్లర్లలలో, బురాకుమిను సాంప్రదాయ అంటరాని హోదాను చట్టబద్ధంగా రద్దు చేయడం మీద కోపంగా ఉన్న జపనీసు మెయిజీ ప్రభుత్వం జపనీసు సమురాయి‌ల తిరుగుబాట్లను క్రూరంగా అణిచివేసింది.

మెయిజీ కాలంలో సామాజిక ఉద్రిక్తత పెరుగుతూనే ఉంది. ఇది మతపరమైన ఆచారాలు, సంస్థలను ప్రభావితం చేసింది. సాంప్రదాయ విశ్వాసం నుండి మతమార్పిడి ఇక మీద చట్టబద్ధంగా నిషేధించబడలేదు. అధికారులు క్రైస్తవ మతం మీద 250 సంవత్సరాల నిషేధాన్ని ఎత్తివేశారు. స్థాపించబడిన క్రైస్తవ చర్చిల మిషనరీలు జపాన్‌లోకి తిరిగి ప్రవేశించారు. షింటో, బౌద్ధమతం మధ్య సాంప్రదాయ సమకాలీకరణ ముగిసింది. శతాబ్దాలుగా బౌద్ధమతం అనుభవిస్తున్న జపనీసు ప్రభుత్వ రక్షణను కోల్పోయిన బౌద్ధ సన్యాసులు తమ సంస్థలను నిలబెట్టుకోవడంలో తీవ్రమైన ఇబ్బందులను ఎదుర్కొన్నారు. కానీ వారి కార్యకలాపాలు ప్రభుత్వ విధానాలు, పరిమితుల ద్వారా తక్కువ నియంత్రణలో ఉన్నాయి. ఎడో కాలం ఈ చివరి దశాబ్దంలో సామాజిక సంఘర్షణలు తలెత్తడంతో కొన్ని కొత్త మత ఉద్యమాలు కనిపించాయి. ఇవి షమానిజం షింటో ద్వారా ప్రత్యక్షంగా ప్రభావితమయ్యాయి.

1565 - 1568 లలో కాథలికు మతాన్ని నిషేధించాలని చక్రవర్తి ఒగిమాచి శాసనాలు జారీ చేశాడు. కానీ అది పెద్దగా ప్రభావం చూపలేదు. 1587లో సామ్రాజ్య రీజెంటు టయోటోమి హిడెయోషి జెస్యూటు మిషనరీల మీద నిషేధం విధించడంతో, క్రైస్తవ మతం జాతీయ ఐక్యతకు ముప్పుగా భావించి అణచివేయబడింది. హిడెయోషి, తరువాత వచ్చిన టొకుగావా షోగునేటు పాలనలో, కాథలికు క్రైస్తవ మతం అణచివేయబడింది. అనుచరులు హింసించబడ్డారు. 1620లో టొకుగావా షోగునేటు క్రైస్తవ మతాన్ని నిషేధించిన తర్వాత అది బహిరంగంగా ఉనికిలో లేకుండా పోయింది. చాలా మంది కాథలిక్కులు అజ్ఞాతంలోకి వెళ్లి దాచిన క్రైస్తవులు (隠れキリシタン(కాకురే కిరిషితాన్))గా మారారు మరికొందరు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. 1853లో జపాన్ విదేశీ శక్తులకు తెరవబడిన తర్వాత కాథలికు, ప్రొటెస్టంటు, ఆర్థడాక్సు చర్చిల నుండి చాలా మంది క్రైస్తవ మతాధికారులను పంపారు అయినప్పటికీ మతమార్పిడి ఇప్పటికీ నిషేధించబడింది. మీజీ పునరుద్ధరణ తర్వాత మాత్రమే, జపాన్‌లో క్రైస్తవ మతం తిరిగి స్థాపించబడింది. 1871లో మత స్వేచ్ఛ ప్రవేశపెట్టబడింది. ఇది అన్ని క్రైస్తవ సమాజాలకు చట్టబద్ధమైన ఉనికి బోధనా హక్కును ఇచ్చింది.

19వ శతాబ్దంలో సెయింటు నికోలసు (ఇవాను డిమిత్రివిచు కసాట్కిను గా బాప్టిజం పొందాడు) ద్వారా తూర్పు ఆర్థోడాక్సీ జపాన్‌కు తీసుకురాబడింది,^[40] 1861లో రష్యను ఆర్థోడాక్సు చర్చి ద్వారా హకోడేటు, హక్కైడోకు పూజారిగా రష్యను కాన్సులేటు ప్రార్థనా మందిరానికి పంపబడ్డాడు.^[41] జపాన్‌కు చెందిన సెయింటు నికోలసు కొత్త నిబంధన, కొన్ని ఇతర మతపరమైన పుస్తకాలను (లెంటెను ట్రియోడియను, పెంటెకోస్టారియను, విందు సేవలు, పామ్సు పుస్తకం, ఇర్మోలోజియను) జపనీస్లోకి అనువదించాడు.^[42] అప్పటి నుండి నికోలసు 1970లో మాస్కో పాట్రియార్కేటు ద్వారా సెయింటు‌గా ప్రకటించబడ్డాడు. ఇప్పుడు జపాన్‌కు అపోస్తలులకు సమానంగా సెయింటు నికోలసు‌ గుర్తించబడ్డాడు. ఆయన స్మారక దినం ఫిబ్రవరి 16. ఆండ్రోనికు నికోల్స్కీ, క్యోటో మొదటి బిషపు‌గా నియమితుడయ్యాడు. తరువాత రష్యను విప్లవం సమయంలో పెర్ము ఆర్చి బిషపు‌గా అమరవీరుడు అయ్యాడు. 2000 సంవత్సరంలో రష్యను ఆర్థోడాక్సు చర్చి ద్వారా సెయింటు, అమరవీరుడిగా కూడా కాననైజు చేయబడ్డాడు.

1861–1862లో జపాన్‌ను సందర్శించిన మొదటి ప్రెస్బిటేరియను మంత్రి మిషను డివై బెతును మెక్కార్టీ. జపనీసు ‌లోకి అనువదించబడిన ఆయన సువార్త ట్రాక్టు జపాన్ ‌లోని మొదటి ప్రొటెస్టంటు సాహిత్యంలో ఒకటి. 1865లో మెక్కార్టీ చైనాలోని నింగ్బోకి తిరిగి వెళ్లాడు. ఇతరులు ఆయన అడుగుజాడలను అనుసరించారు. 19వ శతాబ్దం చివరలో జపాన్ పశ్చిమ దేశాలకు తిరిగి తలుపులు తెరిచినప్పుడు క్రైస్తవ మతం వేగంగా అభివృద్ధి చెందింది. 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో షోవా కాలం సమయంలో సైనిక ప్రభుత్వ ప్రభావంతో ప్రొటెస్టంటు చర్చి వృద్ధి నాటకీయంగా మందగించింది.

1853లో మీజీ పునరుద్ధరణ కింద ముగిసిన తర్వాత సమురాయు తరగతుల ఆచారాలు భూస్వామ్యమైనవిగా ఆధునిక కాలానికి అనుకూలం కానివిగా భావించబడ్డాయి. ఫలితంగా ఉన్నత తరగతి జపనీసు పురుషుల రూపాన్ని 'ఆధునికీకరించడానికి' ఉద్దేశించిన అనేక శాసనాలు వచ్చాయి. మెయిజీ శకం ప్రారంభంలో మెయిజీ చక్రవర్తి జారీ చేసిన 1871 నాటి దంపత్సురేయి శాసనంతో సమురాయి తరగతుల పురుషులు తమ జుట్టును చిన్నగా కత్తిరించుకోవలసి వచ్చింది, చోన్మేజు హెయిరు స్టైలు‌ను సమర్థవంతంగా వదిలివేసింది.^[43]^: 149

20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ప్రభుత్వం అనేక అనధికార మత ఉద్యమాల పట్ల అనుమానం కలిగి ఉంది. వాటిని అణచివేయడానికి క్రమానుగతంగా ప్రయత్నాలు చేసింది. 1930ల నుండి 1940ల ప్రారంభం వరకు ప్రభుత్వ అణచివేత తీవ్రంగా ఉంది. ఆ సమయంలో జపనీసు జాతీయవాదం స్టేటు షింటో పెరుగుదల దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంది. మీజీ పాలనలో లేసు మెజెస్టే చక్రవర్తి ఆయన ఇంపీరియలు హౌసు‌ చక్రవర్తితో బలంగా ముడిపడి ఉందని నమ్ముతున్న కొన్ని ప్రధాన షింటో పుణ్యక్షేత్రాల మీద అవమానాలను నిషేధించింది. రాష్ట్ర షింటో లేదా జాతీయతను అణగదొక్కేవిగా భావించే మత సంస్థల మీద ప్రభుత్వం తన నియంత్రణను బలోపేతం చేసింది.

జపాన్‌ను ఆధునీకరించడానికి, పాశ్చాత్యీకరించడానికి, డైమ్యో, షోగను‌ల గత భూస్వామ్య యుగం నుండి బయటపడటానికి 19వ శతాబ్దం చివరిలో జపనీసు కోటలలో ఎక్కువ భాగం ధ్వంసం చేయబడ్డాయి. జపాన్‌లో జరిగిన 1964 వేసవి ఒలింపిక్సు కారణంగానే ఆ కోటల చౌకైన కాంక్రీటు ప్రతిరూపాలు పర్యాటకుల కోసం నిర్మించబడ్డాయి.^[44]^[45]^[46] నేడు జపాన్‌లోని అధిక శాతం కోటలు కాంక్రీటుతో తయారు చేయబడిన కొత్త ప్రతిరూపాలు.^[47]^[48]^[49] 1959లో నాగోయా కోట కోసం ఒక కాంక్రీటు కోట నిర్మించబడింది.^[50]

మెయిజీ పునరుద్ధరణ సమయంలో షిన్‌బుట్సు బున్రి, పదివేల జపనీసు బౌద్ధ మత విగ్రహాలు, దేవాలయాలు పగలగొట్టి ధ్వంసం చేయబడ్డాయి.^[51]^[52] అనేక విగ్రహాలు ఇప్పటికీ శిథిలావస్థలో ఉన్నాయి. ప్రతిరూప దేవాలయాలను కాంక్రీటుతో పునర్నిర్మించారు. జపాన్ పుణ్యక్షేత్ర ఏకీకరణ విధానంలో పదివేల సాంప్రదాయ పాత షింటో దేవాలయాలను మూసివేసింది. మెయిజీ ప్రభుత్వం 15 మందిరాలు కెన్ము పునరుద్ధరణగా కొత్తగా 15 ఆధునిక మందిరాలను నిర్మించింది. ఇది వారి కొత్త రాష్ట్ర షింటో కల్టు కోసం మెయిజీ పునరుద్ధరణను కెన్ము పునరుద్ధరణతో అనుసంధానించడానికి ఒక రాజకీయ చర్యగా భావించబడింది.

హోర్యుజి ఆలయం పునర్నిర్మించినప్పుడు అది ఎలా ఉండేదో తెలుసుకోవడానికి జపనీయులు పాత చిత్రాలను చూడవలసి వచ్చింది. ఈ పునర్నిర్మాణం మొదట షోవా శకం కోసం ప్రణాళిక చేయబడింది.^[53]

836 నుండి వంతెన అసలు నాశనం చేయబడిన చెక్క వెర్షను వలె కాకుండా, థోర్నీ బి సాటో డిజు‌ను పునర్నిర్మించడానికి జపనీయులు 1934లో ఎక్కువగా కాంక్రీటును ఉపయోగించారు.^[54]

రాజకీయ సంస్కరణ

మీజీ ప్రభుత్వం ప్రారంభం నుండి లిఖిత రాజ్యాంగం ఆలోచన ప్రభుత్వం లోపల, వెలుపల వేడి చర్చనీయాంశంగా ఉంది. సంప్రదాయవాద మీజీ సామ్రాజ్యం ప్రజాస్వామ్యం లేదా రిపబ్లికనిజం లాంటి దేనినైనా అనుమానం భయంతో చూసింది. క్రమంగా ఈ విధానాన్ని ఇష్టపడింది. స్వేచ్ఛ ప్రజల హక్కుల ఉద్యమం ఎన్నికైన జాతీయ అసెంబ్లీని వెంటనే స్థాపించాలని. రాజ్యాంగాన్ని ప్రకటించాలని డిమాండు చేసింది.

షోగునేటు తొలగింపు తర్వాత మార్పు ఆధునీకరణ అవసరాన్ని రాజ్యాంగం గుర్తించింది:

మన పూర్వీకుల సంపన్న సింహాసనానికి వారసుడైన మేము, స్వర్గం, భూమితో కలిసి ఉన్న గొప్ప విధానాన్ని అనుసరించి, పురాతన ప్రభుత్వ రూపాన్ని క్షీణత నుండి కాపాడుతామని, భద్రపరుస్తామని మన ఇంటి సామ్రాజ్య స్థాపకుడికి, మన ఇతర సామ్రాజ్య పూర్వీకులకు వినయంగా, గంభీరంగా ప్రమాణం చేస్తున్నాము. ... మానవ వ్యవహారాల ప్రగతిశీల ధోరణిని పరిగణనలోకి తీసుకుని, నాగరికత పురోగతికి సమాంతరంగా, మన ఇంటి సామ్రాజ్య స్థాపకుడు, మన ఇతర సామ్రాజ్య పూర్వీకులు ఇచ్చిన సూచనలకు స్పష్టత, ప్రత్యేకతను ఇవ్వడానికి, ప్రాథమిక చట్టాలను స్థాపించడం సముచితమని మేము భావిస్తున్నాము. ...

1889లో జపాన్ సామ్రాజ్య రాజ్యాంగం మీద సంతకం చేసిన తర్వాత. డి జ్యూరు అనే ఇంపీరియలు జపాన్ స్థాపించబడింది. రాజ్యాంగం సామ్రాజ్యం రాజకీయ నిర్మాణంలో ఎక్కువ భాగాన్ని అధికారికం చేసింది. చక్రవర్తికి అనేక బాధ్యతలు, అధికారాలను ఇచ్చింది.

ఆర్టికల్ 1. జపాన్ సామ్రాజ్యాన్ని యుగయుగాలుగా విచ్ఛిన్నం కాని చక్రవర్తుల వంశం పాలించి పరిపాలిస్తుంది.
ఆర్టికల్ 2. ఇంపీరియలు హౌసు చట్టంలోని నిబంధనల ప్రకారం ఇంపీరియలు సింహాసనాన్ని సామ్రాజ్య పురుష వారసులు అధిపతిగా పొందుతారు.
ఆర్టికల్ 3. చక్రవర్తి పవిత్రుడు, ఉల్లంఘించలేనివాడు.
ఆర్టికల్ 4. చక్రవర్తి సామ్రాజ్యానికి అధిపతి, సార్వభౌమాధికార హక్కులను తనలో తాను మిళితం చేసుకుంటాడు. ప్రస్తుత రాజ్యాంగంలోని నిబంధనల ప్రకారం వాటిని వినియోగిస్తాడు.
ఆర్టికల్ 5. చక్రవర్తి ఇంపీరియలు డైటు సమ్మతితో శాసన అధికారాన్ని వినియోగిస్తాడు.
ఆర్టికల్ 6. చక్రవర్తి చట్టాలకు అనుమతి ఇస్తాడు. వాటిని ప్రకటించి అమలు చేయమని ఆదేశిస్తాడు.
ఆర్టికల్ 7. చక్రవర్తి ఇంపీరియలు డైటు‌ను సమావేశపరుస్తాడు, దానిని తెరుస్తాడు, మూసివేస్తాడు, వాయిదా వేస్తాడు, ప్రతినిధుల సభను రద్దు చేస్తాడు.
ఆర్టికల్ 11. చక్రవర్తికి సైన్యం, నావికాదళం అత్యున్నత అధికారం ఉంటుంది.^[55]
ఆర్టికల్ 12. చక్రవర్తి సైన్యం, నావికాదళం సంస్థ, శాంతి స్థితిని నిర్ణయిస్తాడు.
ఆర్టికల్ 13. చక్రవర్తి యుద్ధం ప్రకటిస్తాడు, శాంతిని చేస్తాడు, ఒప్పందాలను ముగించాడు.
ఆర్టికల్ 14. చక్రవర్తి ముట్టడి స్థితిని ప్రకటిస్తాడు.
ఆర్టికల్ 15. చక్రవర్తి ప్రభువులు, హోదా, ఆదేశాలు, ఇతర గౌరవ చిహ్నాల బిరుదులను ప్రదానం చేస్తాడు.
ఆర్టికల్ 16. చక్రవర్తి క్షమాభిక్ష, క్షమాపణ, శిక్షల మార్పిడి, పునరావాసాన్ని ఆదేశిస్తాడు.
ఆర్టికల్ 17. ఇంపీరియలు హౌసు చట్టంలోని నిబంధనలకు అనుగుణంగా రీజెన్సీని ఏర్పాటు చేయాలి.

1890లో ఇంపీరియలు డైటు మీజీ రాజ్యాంగానికి ప్రతిస్పందనగా స్థాపించబడింది. డైటు‌లో జపాన్ ప్రతినిధుల సభ, హౌసు ఆఫ్ పీర్సు ఉన్నాయి. రెండు సభలు వలసరాజ్యాల ప్రజలకు, జపనీయులకు సీట్లను తెరిచాయి. ఇంపీరియలు డైటు 1947 వరకు కొనసాగింది.^[8]

ఆర్థిక అభివృద్ధి

ఆర్థిక అభివృద్ధి వేగవంతమైన పారిశ్రామికీకరణ, పెట్టుబడిదారీ ఆర్థిక వ్యవస్థ అభివృద్ధి,^[56] అనేక ఫ్యూడలు కార్మికులను వేతన కార్మికులుగా మార్చడం ద్వారా వర్గీకరించబడింది. సమ్మె చర్య వాడకం కూడా పెరిగింది. 1897లో లోహ కార్మికుల కోసం ఒక యూనియను స్థాపించడంతో ఆధునిక జపాన్ ట్రేడు-యూనియను ఉద్యమం పునాదులు ఏర్పడ్డాయి.^[57]

సమురాయి‌లు తమకు కావలసిన ఏ వృత్తిలోనైనా పని చేయడానికి అనుమతించబడ్డారు. పరీక్షా ఫలితాల ఆధారంగా విశ్వవిద్యాలయాలలో ప్రవేశం నిర్ణయించబడింది. జపాను‌లో ఆధునిక శాస్త్రం, గణితం, సాంకేతికత. విదేశీ భాషలను బోధించడానికి ప్రభుత్వం 3,000 కంటే ఎక్కువ మంది పాశ్చాత్యులను నియమించింది (విదేశీయులను నియమించుకోండి).^[58] అయినప్పటికీ సమురాయి, వారి వారసులు కొత్త ఉన్నత తరగతిలో అధికంగా ప్రాతినిధ్యం వహించడం వలన సామాజిక చలనశీలత ఇప్పటికీ తక్కువగా ఉంది.^[59]

యునైటెడు స్టేట్సు‌కు పరిశీలకులను పంపిన తర్వాత,ప్ జపాన్ సామ్రాజ్యం ప్రారంభంలో కేంద్ర బ్యాంకు లేకుండా వికేంద్రీకృత అమెరికను వ్యవస్థను కాపీ చేసింది.^[60] 1871లో మెయిజీ 4 (1871), కొత్త కరెన్సీ చట్టం స్థానిక కరెన్సీలను రద్దు చేసి యెన్‌ను కొత్త దశాంశ కరెన్సీగా స్థాపించింది. ఇది మెక్సికను వెండి డాలరు‌తో సమానత్వాన్ని కలిగి ఉంది.^[61]^[62]

మొదటి చైనా-జపనీసు యుద్ధం

1894 - 1895లో జరిగిన మొదటి చైనా-జపనీసు యుద్ధం జోసియోను రాజవంశం పాలనలో కొరియా మీద నియంత్రణ, ప్రభావం అనే అంశం చుట్టూ తిరిగింది. కొరియా సాంప్రదాయకంగా చైనా క్వింగు సామ్రాజ్యంలో సామంతరాజ్యంగా ఉండేది. ఇది జోసియోను రాజ్యం రాజకుటుంబం చుట్టూ గుమిగూడిన సాంప్రదాయిక కొరియను అధికారుల మీద పెద్ద ప్రభావాన్ని చూపింది. 1876 ఫిబ్రవరి 27న కొరియను ఒంటరివాదులు, జపనీయుల మధ్య అనేక ఘర్షణల తర్వాత జపాన్ జపాన్-కొరియా ఒప్పందాన్ని విధించింది. దీనితో కొరియా జపనీసు వాణిజ్యానికి తెరతీసింది. ఈ చట్టం కొరియా మీద ఆధిపత్యం చెలాయించడానికి ఏ ఇతర శక్తినీ నిరోధించి శతాబ్దాల నాటి చైనీసు సుజరైంటిని అంతం చేయాలని నిర్ణయించింది.

1894 జూన్ 4న కొరియా డోంగు‌హాకు తిరుగుబాటును అణచివేయడంలో క్వింగు సామ్రాజ్యం నుండి సహాయం కోరింది. క్వింగు ప్రభుత్వం 2,800 మంది సైనికులను కొరియాకు పంపింది. జపనీయులు 8,000 మంది సైనికులతో కూడిన యాత్రా దళాన్ని (ఓషిమా కాంపోజిటు బ్రిగేడు) కొరియాకు పంపడం ద్వారా ప్రతిఘటించారు. మొదటి 400 మంది సైనికులు జూన్ 9న సియోల్కు వెళ్లే మార్గంలో వచ్చారు. 3,000 మంది సైనికులు జూన్ 12న ఇంచియానులో దిగారు.^[63] కొరియా ప్రభుత్వాన్ని సంస్కరించడానికి జపాన్, చైనా సహకరించాలని జపాన్ చేసిన సూచనను క్వింగు ప్రభుత్వం తిరస్కరించింది. జపాన్ తన దళాలను కొరియా నుండి ఉపసంహరించుకోవాలని కొరియా డిమాండు చేసినప్పుడు జపనీయులు నిరాకరించారు. 1894 జూన్ ప్రారంభంలో 8,000 మంది జపనీసు దళాలు కొరియా రాజు గోజోంగు‌ను స్వాధీనం చేసుకుని సియోలు‌లోని రాయలు ప్యాలెసును ఆక్రమించి జూన్ 25 నాటికి సియోలు‌లో ఒక తోలుబొమ్మ ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేశాయి. జపాన్‌కు క్వింగు దళాలను బహిష్కరించే హక్కును కొత్త జపనీసు అనుకూల కొరియా ప్రభుత్వం జపాన్‌కు మంజూరు చేసింది. జపాన్ కొరియాకు మరిన్ని దళాలను పంపింది.

చైనా అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయడంతో యుద్ధం మొదలైంది. జపనీసు భూ దళాలు లియాడోంగు ద్వీపకల్పంలో చైనా దళాలను తరిమికొట్టాయి. యాలు నది యుద్ధంలో చైనా నావికాదళాన్ని దాదాపు నాశనం చేశాయి. జపాను, చైనా మధ్య షిమోనోసెకి ఒప్పందం సంతకం చేయబడింది. ఇది లియాడోంగు ద్వీపకల్పం, తైవాన్ ద్వీపాన్ని జపాను‌కు అప్పగించింది. శాంతి ఒప్పందం తర్వాత రష్యా, జర్మనీ, ఫ్రాన్స్ కలిసి లియాడోంగు ద్వీపకల్పం నుండి ట్రిపులు ఇంటర్వెన్షనులో ఉపసంహరించుకోవాలని జపాను‌ను బలవంతం చేశాయి. ఆ తరువాత వెంటనే, రష్యా లియాడోంగు ద్వీపకల్పాన్ని ఆక్రమించి పోర్టు ఆర్థరు కోటను నిర్మించింది. తరువాత రష్యను పసిఫికు ఫ్లీటును ఓడరేవులో స్థాపించింది. జర్మనీ జియాజౌ బేను ఆక్రమించి సింగ్టావో కోటను నిర్మించింది. ఈ ఓడరేవులో జర్మనీ తూర్పు ఆసియా స్క్వాడ్రనును బేసు చేసుకుంది.

బాక్సరు తిరుగుబాటు

1900లో చైనాలోని క్వింగు సామ్రాజ్యంలో బాక్సరు తిరుగుబాటుకు ప్రతిస్పందనగా ఏర్పాటు చేయబడిన అంతర్జాతీయ సైనిక సంకీర్ణంలో జపాన్ చేరి అతిపెద్ద దళాలను అందించింది: 20,840 మంది సైన్యం, అలాగే 18 యుద్ధనౌకలు. మొత్తం 20,300 లెఫ్టినెంటు జనరలు యమగుచి మోటూమి ఆధ్వర్యంలోని 5వ పదాతిదళ విభాగం ఇంపీరియలు జపనీసు ఆర్మీ దళాలు; మిగిలిన వారు ఇంపీరియలు జపనీసు నేవీ నుండి 540 నావికా రికుసెంటాయి (మెరైన్లు).

బాక్సరు తిరుగుబాటు ప్రారంభంలో జపనీయులు ఉత్తర చైనాలో టియంట్సిను‌లో 215 మంది సైనికులను మాత్రమే కలిగి ఉన్నారు; దాదాపు అందరూ కెప్టెను షిమామురా హయావో నాయకత్వంలో నౌక, నౌక నుండి వచ్చిన నావికా రికుసెంటై. ^[64] జపనీయులు సేమౌరు సాహసయాత్రకు 52 మందిని అందించగలిగారు. ^[64] 1900 జూన్ 12న మిశ్రమ బాక్సరు, చైనీసు రెగ్యులరు ఆర్మీ దళాల ద్వారా, సేమౌరు సాహసయాత్ర పురోగతిని రాజధాని నుండి కొంత మూస:కన్వర్ట్} నిలిపివేశారు. టియాంజిను సమీపంలోకి చాలా తక్కువ సంఖ్యలో ఉన్న మిత్రదేశాలు వెనక్కి తగ్గాయి. 300 మందికి పైగా ప్రాణనష్టం జరిగింది.^[65] టోక్యోలోని ఆర్మీ జనరలు స్టాఫు చైనాలో దిగజారుతున్న పరిస్థితుల గురించి తెలుసుకుని, ప్రతిష్టాత్మకమైన ఆకస్మిక ప్రణాళికలను రూపొందించారు.^[66] కానీ ఐదు సంవత్సరాల క్రితం ట్రిపులు జోక్యం నేపథ్యంలో పాశ్చాత్య శక్తులు అభ్యర్థించినప్పుడు ప్రభుత్వం పెద్ద సంఖ్యలో దళాలను మోహరించడానికి నిరాకరించింది.^[66] అయితే మూడు రోజుల తరువాత మేజరు జనరలు ఫుకుషిమా యసుమాసా నేతృత్వంలో 1,300 మంది సైనికుల తాత్కాలిక దళాన్ని ఉత్తర చైనాకు మోహరించారు. ఫుకుషిమా నిష్ణాతుడైన ఇంగ్లీషు మాట్లాడటం వలన ఆయన బ్రిటిషు కమాండరు‌తో కమ్యూనికేటు చేయడానికి వీలు కల్పించాడు. జూలై 5న ఆ దళం టియాంజిను సమీపంలో అడుగుపెట్టింది.^[66]

1900 జూన్ 17న కసాగి అటాగో నుండి నావికాదళ రికుసెంటై బ్రిటిషు, రష్యను, జర్మనీ నావికులతో కలిసి టియాంజిను సమీపంలోని డాగు కోటలును స్వాధీనం చేసుకుంది.^[67] అనిశ్చిత పరిస్థితిని దృష్టిలో ఉంచుకుని బ్రిటిషు వారు జపాన్‌ను అదనపు బలగాల కోసం అడగవలసి వచ్చింది. ఎందుకంటే జపనీయులు ఈ ప్రాంతంలో తక్షణమే అందుబాటులో ఉన్న ఏకైక దళాలను కలిగి ఉన్నారు.^[67] ఆ సమయంలో బ్రిటను బోయరు యుద్ధంలో భారీగా నిమగ్నమై ఉంది. కాబట్టి బ్రిటిషు సైన్యంలో ఎక్కువ భాగం దక్షిణాఫ్రికాలో బంధించబడింది. ఇంకా భారతదేశంలోని దాని దళాల నుండి పెద్ద సంఖ్యలో దళాలను మోహరించడం చాలా సమయం తీసుకుంటుంది. అక్కడ అంతర్గత భద్రతను బలహీనపరుస్తుంది.^[66] వ్యక్తిగత సందేహాలను అధిగమించి విదేశాంగ మంత్రి అయోకి షుజో మిత్రరాజ్యాల సంకీర్ణంలో పాల్గొనడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు విస్మరించడానికి చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాయని లెక్కించారు. ప్రధాన మంత్రి యమగట అంగీకరించారు కానీ మంత్రివర్గంలోని ఇతరులు జపాన్ దళాల ప్రధాన మోహరింపు నష్టాలు, ఖర్చులకు బదులుగా బ్రిటిషు వారి నుండి హామీలు ఉండాలని డిమాండు చేశారు.^[66] 1900 జూలై 6న 5వ పదాతిదళ విభాగం చైనాకు సాధ్యమయ్యే మోహరింపు కోసం అప్రమత్తం చేయబడింది. కానీ దీనికి ఎటువంటి షెడ్యూలు సెటు చేయబడలేదు. రెండు రోజుల తరువాత పెకింగు వద్ద విదేశీ దళాల ముట్టడిని ఎత్తివేయడానికి మరిన్ని భూ బలగాలు అత్యవసరంగా అవసరం కావడంతో బ్రిటిషు రాయబారి జపాన్ ప్రభుత్వానికి జపాన్ భాగస్వామ్యానికి బదులుగా ఒక మిలియను బ్రిటిషు పౌండ్లను అందించాడు.^[66]

కొద్దిసేపటికే 5వ డివిజను ముందస్తు యూనిట్లు చైనాకు బయలుదేరాయి. దీనితో 17,000 మంది మిత్రరాజ్యాల దళాలలో జపనీయుల సంఖ్య 3,800 కు పెరిగింది.^[66] 5వ డివిజను కమాండరు లెఫ్టినెంటు జనరలు యమగుచి మోటూమి ఫుకుషిమా నుండి కార్యాచరణ నియంత్రణను తీసుకున్నారు. జూలై 14న టియాంజిను దాడిలో జపాను దళాలు పాల్గొన్నాయి. ఆ తర్వాత మిత్రదేశాలు ఏకీకృతం అయ్యాయి. 5వ డివిజను, ఇతర సంకీర్ణ బలగాల మిగిలిన వాటి కోసం వేచి ఉన్నాయి. 1900 ఆగస్టు 14న సైనికుల ముట్టడిని ఎత్తివేసే సమయానికి 13,000 మంది సైనికులతో కూడిన జపనీసు దళం అతిపెద్ద సింగిలు కంటింజెంటు‌గా ఉంది. దాదాపు 33,000 మంది బలమైన మిత్రరాజ్యాల దండయాత్ర దళంలో 40% మంది ఉన్నారు.^[66] పోరాటంలో పాల్గొన్న జపనీసు దళాలు తమను తాము బాగా నిర్దోషులుగా నిర్ధారించుకున్నాయి. అయినప్పటికీ బ్రిటిషు సైనిక పరిశీలకుడు వారి దూకుడు, దట్టంగా నిండిన నిర్మాణాలు, దాడి చేయడానికి అతిగా ఇష్టపడటం వలన వారికి అధిక, అసమాన ప్రాణనష్టం వాటిల్లిందని భావించాడు.^[68] ఉదాహరణకు టియాంజిను పోరాటంలో, జపనీయులు మిత్రరాజ్యాల ప్రాణనష్టంలో సగానికి పైగా ప్రాణనష్టాన్ని (730 మందిలో 400 మంది) చవిచూశారు. కానీ 17,000 మంది సైనికులలో పావు వంతు (3,800) కంటే తక్కువ మంది ఉన్నారు.^[68] అదేవిధంగా బీజింగు‌లో, జపనీయులు దాదాపు మూడింట రెండు వంతుల నష్టాలను (280) చవిచూశారు. 453 మంది) దాడి దళంలో సగం కంటే కొంచెం తక్కువగా ఉన్నప్పటికీ.^[68]

తిరుగుబాటు తర్వాత, జపాన్, పాశ్చాత్య దేశాలు చైనాతో బాక్సరు ప్రోటోకాలు మీద సంతకం చేశాయి. ఇది వారి పౌరులను రక్షించడానికి చైనా గడ్డ మీద దళాలను మోహరించడానికి వారికి అనుమతి ఇచ్చింది. ఒప్పందం తర్వాత, రష్యా మంచూరియా మొత్తాన్ని ఆక్రమించడం కొనసాగించింది.

రస్సో-జపనీసు యుద్ధం

రస్సో-జపనీస్ యుద్ధం సమయంలో స్థిరపడిన రష్యన్ దళాలపై జపనీస్ దాడి యొక్క ఫ్రెంచ్ దృష్టాంతం

రస్సో-జపనీసు యుద్ధం అనేది 1904 నుండి 1905 వరకు రష్యను సామ్రాజ్యం, జపాన్ సామ్రాజ్యం మధ్య కొరియా మంచూరియాలోని కొన్ని ప్రాంతాల నియంత్రణ కోసం జరిగిన వివాదం. ఈ విజయం ప్రపంచ రాజకీయాలలో జపాన్ స్థాయిని బాగా పెంచింది.^[69] ఈ యుద్ధం కొరియా, మంచూరియా, చైనాలో రష్యను ప్రయోజనాలను ముఖ్యంగా ర్యోజును బలపరచింది.

మొదట షిమోనోసెకి ఒప్పందంలో ర్యోజును జపాన్‌కు ఇవ్వబడింది. ఒప్పందంలోని ఈ భాగాన్ని పాశ్చాత్య శక్తులు తోసిపుచ్చాయి. ఇది ఓడరేవును రష్యను సామ్రాజ్యానికి ఇచ్చింది.ఇది ఈ ప్రాంతంలో రష్యను ప్రయోజనాలను మరింతగా పెంచింది. ఈ ఆసక్తులు జపనీసు ప్రయోజనాలతో విభేదించాయి. పోర్టు ఆర్థరు‌లో ఉన్న రష్యను తూర్పు నౌకాదళం మీద ఆకస్మిక దాడితో యుద్ధం ప్రారంభమైంది. దాని తర్వాత పోర్టు ఆర్థరు యుద్ధం జరిగింది. తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించిన ఆ శక్తులను అడ్మిరలు టోగో హెయిహాచిరో నేతృత్వంలోని జపనీసు నౌకాదళం పసుపు సముద్రం యుద్ధంలో ఓడించింది. ఆలస్యంగా ప్రారంభమైన తర్వాత రష్యను బాల్టికు నౌకాదళం బ్రిటిషు నియంత్రణలో ఉన్న సూయజ్ కాలువ గుండా వెళ్ళడానికి నిరాకరించబడింది. ఒక సంవత్సరం తర్వాత ఆ నౌకాదళం సంఘటనా స్థలానికి చేరుకుంది. సుషిమా యుద్ధంలో నాశనం చేయబడింది. రష్యన్లకు భూయుద్ధం అంత చెడ్డగా అనిపించకపోయినా జపాన్ దళాలు తమ రష్యను ప్రత్యర్థుల కంటే గణనీయంగా ఎక్కువ దూకుడుగా ఉన్నాయి. అమెరికను అధ్యక్షుడు థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ యునైటెడు స్టేట్సు‌లో చర్చించిన పోర్ట్సు‌మౌతు ఒప్పందంతో రాజకీయ ప్రయోజనాన్ని పొందాయి. ఫలితంగా రష్యా 50 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశానికి దక్షిణంగా ఉన్న సఖాలిను ద్వీపంలోని భాగాన్ని కోల్పోయింది (ఇది కరాఫుటో ప్రిఫెక్చరుగా మారింది). అలాగే మంచూరియాలో అనేక ఖనిజ హక్కులను కోల్పోయింది. అదనంగా రష్యా ఓటమి 1910లో జపాన్ కొరియాను పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకునేందుకు మార్గం సుగమం చేసింది.

కొరియాను స్వాధీనం చేసుకోవడం

19వ శతాబ్దం చివరిలో, 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో వివిధ పాశ్చాత్య దేశాలు తూర్పు ఆసియాలో ప్రభావం, వాణిజ్యం, భూభాగం కోసం చురుకుగా పోటీ పడ్డాయి. జపాన్ ఈ ఆధునిక వలస శక్తులలో చేరడానికి ప్రయత్నించింది. జపాన్ కొత్తగా ఆధునీకరించబడిన మీజీ ప్రభుత్వం కొరియా (జోసోన్ రాజవంశం కింద) వైపు, తరువాత చైనా క్వింగు రాజవంశం ప్రభావ గోళం వైపు తిరిగింది. జపాన్ ప్రభుత్వం మొదట్లో కొరియాను క్వింగు నుండి వేరు చేసి కొరియాను జపనీసు తోలుబొమ్మ దేశంగా మార్చాలని ప్రయత్నించింది, తద్వారా వారి భద్రత, జాతీయ ప్రయోజనాలను మరింతగా పెంచుకోవచ్చు.^[70]

1876 జనవరిలో మీజీ పునరుద్ధరణ తర్వాత జపాన్ గన్‌బోటు దౌత్యం ఉపయోగించి జోసోను రాజవంశం 1876 జపాన్-కొరియా ఒప్పందం మీద సంతకం చేయమని ఒత్తిడి చేసింది. ఇది జపనీసు పౌరులకు విదేశీయ హక్కులను మంజూరు చేసింది. జపనీసు వాణిజ్యానికి మూడు కొరియను ఓడరేవులను తెరిచింది. ఈ అసమాన ఒప్పందం కింద జపాన్‌కు మంజూరు చేయబడిన హక్కులు,^[71] కమోడోరు పెర్రీ సందర్శన తర్వాత జపాన్‌లో పాశ్చాత్య అధికారాలు మంజూరు చేయబడిన వాటికి సమానంగా ఉన్నాయి.^[71] 1890లలో కొరియాలో జపనీసు ప్రమేయం పెరిగింది. ఇది రాజకీయ తిరుగుబాటు కాలం. కొరియన్ సామ్రాజ్యం తరువాత ఆక్రమించబడింది. 1905 లో జపాన్-కొరియా ఒప్పందం తరువాత జపనీసు రక్షిత ప్రాంతంగా ప్రకటించబడింది. జపాన్ అధికారికంగా 1910 ఆగస్టులో కొరియాను స్వాధీనం చేసుకుంది. 35 సంవత్సరాల తరువాత 1945 సెప్టెంబరు 2న రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో జపాన్ లొంగిపోవడంతో దాని ఆక్రమణను ముగించింది. కొరియాలో ఈ కాలాన్ని సాధారణంగా "జపనీసు బలవంతపు ఆక్రమణ సమయం" (హంగులు: 일제 강점; ఇల్జే గ్యాంగ్జియోమ్గి, హంజా: 日帝强占期)గా వర్ణించారు. ఇతర పదాలలో "జపనీసు ఇంపీరియలు పీరియడు" (హంగూలు: 일제시대, ఇల్జే సిడే, హంజా: 日帝時代) లేదా "జపనీసు పరిపాలన" (హంగూలు జియోంగు, హంజా: 倭政). జపాన్‌లో, "ది కొరియా ఆఫ్ జపనీసు పాలన"|日本統治時代の朝鮮|నిప్పాన్ టోచి-జిడై నో చోసెను అనేది మరింత సాధారణ వివరణ. 1905 - 1910 ఒప్పందాలను చివరికి 1965లో జపాను. దక్షిణ కొరియా రెండూ "శూన్యమైనవి"గా ప్రకటించాయి.

తైషో శకం (1912–1926)

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం

1914లో జపాన్ మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో మిత్రదేశాల వైపు ప్రవేశించింది. యూరోపియను యుద్ధంతో జర్మనీ పరధ్యానంలో ఉన్న అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుని చైనా, పసిఫికు‌లో తన ప్రభావ పరిధిని విస్తరించింది. జపాన్ 1914 ఆగస్టు 23న జర్మనీ మీద యుద్ధం ప్రకటించింది. జపాన్, అనుబంధ బ్రిటిషు సామ్రాజ్య దళాలు త్వరలోనే సింగ్టావో కోట, జర్మను తూర్పు ఆసియా స్క్వాడ్రను స్థావరం, చైనాలోని షాన్డాంగు ప్రావిన్సులోని జర్మనీ లీజుకు తీసుకున్న భూభాగాలు, అలాగే జర్మనీ న్యూ గినియాలో భాగమైన పసిఫికు‌లోని మరియానాసు, కరోలిను, మార్షలు దీవులు ఆక్రమించడానికి కదిలాయి. జర్మనీ భూభాగం కియాట్షౌ బే రాయితీ, సింగ్టావో ముట్టడి విజయవంతమయ్యాయి. జర్మనీ వలస దళాలు 1914 నవంబరు 7న లొంగిపోయాయి. జపాను జర్మను హోల్డింగు‌లను పొందింది. 1920లో లీగ్ ఆఫ్ నేషన్సు జర్మనీ న్యూ గినియా స్థానంలో జపనీసు పరిపాలన కింద సౌతు సీసు మాండేటు‌ను స్థాపించింది.

ఐరోపాలో యుద్ధంలో ఎక్కువగా పాల్గొన్న దాని పాశ్చాత్య మిత్రదేశాలతో ముఖ్యంగా యునైటెడు కింగ్‌డంతో, జపాన్ మిత్రరాజ్యాల షిప్పింగు‌కు సహాయం చేయడానికి మధ్యధరా సముద్రంకు నావికా దళాన్ని పంపింది. జపాన్ 1915 జనవరిలో చైనాకు ఇరవై ఒక్క డిమాండ్లను సమర్పించడం ద్వారా చైనాలో తన స్థానాన్ని మరింత పదిలం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. చైనా ప్రభుత్వంతో నెమ్మదిగా చర్చలు ఫలితంగా చైనాలో జపాన్ వ్యతిరేక భావన విస్తృతమైంది. అంతర్జాతీయ ఖండనల నేపథ్యంలో జపాన్ తుది డిమాండ్ల సమూహాన్ని ఉపసంహరించుకుంది. ఒప్పందాలు మే 1915లో సంతకం చేయబడ్డాయి. 1921లో ఆంగ్లో-జపనీసు కూటమి అంతమయ్యే ముందు 1905 - 1911లో రెండుసార్లు పునరుద్ధరించబడి విస్తరించబడింది. ఇది అధికారికంగా 1923లో రద్దు చేయబడింది.

సైబీరియన్ జోక్యం

1917లో జారిస్టు పాలన తరువాత తాత్కాలిక పాలన పతనం తర్వాత కొత్త బోల్షెవికు ప్రభుత్వం జర్మనీతో ప్రత్యేక శాంతి ఒప్పందం మీద సంతకం చేసింది. దీని తరువాత రష్యను సామ్రాజ్యాన్ని అనుసరించిన వివిధ వర్గాలు బహుముఖ అంతర్యుద్ధంలో తమలో తాము పోరాడాయి. 1918 జూలైలో అధ్యక్షుడు విల్సను జపాను ప్రభుత్వాన్ని అమెరికను ఎక్స్‌పెడిషనరీ ఫోర్సు సైబీరియాకు మద్దతు ఇవ్వడానికి ప్రణాళిక వేసిన 25,000 మంది సైనికుల అంతర్జాతీయ సంకీర్ణంలో భాగంగా 7,000 మంది సైనికులను సరఫరా చేయాలని కోరారు. ప్రధాన మంత్రి టెరౌచి మసాటకే అంతర్జాతీయ సంకీర్ణంలో భాగంగా కాకుండా జపనీసు ఆదేశం కింద 12,000 మంది సైనికులను పంపడానికి అంగీకరించారు. జపనీయులకు ఈ వెంచరు కోసం అనేక రహస్య ఉద్దేశ్యాలు ఉన్నాయి. వాటిలో తీవ్రమైన శత్రుత్వం, కమ్యూనిజం భయం; రష్యాకు చారిత్రక నష్టాలను తిరిగి పొందాలనే సంకల్పం; జపాన్ భద్రతలో "ఉత్తర సమస్య"ను పరిష్కరించాలనే కోరిక, బఫరు రాష్ట్రాన్ని సృష్టించడం ద్వారా లేదా పూర్తిగా ప్రాదేశిక సముపార్జన ద్వారా. 1918 నవంబరు నాటికి చీఫు ఆఫ్ స్టాఫు యుయి మిట్సు నేతృత్వంలోని 70,000 కంటే ఎక్కువ ఇంపీరియలు జపనీసు ఆర్మీ దళాలు ప్రిమోర్స్కీ క్రై, తూర్పు సైబీరియాలోని అన్ని ఓడరేవులు. ప్రధాన పట్టణాలను ఆక్రమించాయి. జపాను సైబీరియా నుండి 765 పోలిషు అనాథలను స్వీకరించింది. ఈ వ్యాసం 1917 రష్యను విప్లవం (తైషో 6) సమయంలో జపాను ప్రభుత్వం సైబీరియాలోని పోలిషు అనాథలను రక్షించే ప్రయత్నాలను పరిశీలిస్తుంది. ^[72]^[73]

1920 జూన్‌లో అమురు నది మీద నికోలాయెవ్స్కు వద్ద రెడు ఆర్మీతో సంబంధం ఉన్న పక్షపాత దళాలు దాదాపు 450 మంది జపనీసు పౌరులు, 350 మంది జపనీసు సైనికులను ఊచకోత కోశారు; రెడ్ ఆర్మీ వైటు ఆర్మీ నాయకుడు అడ్మిరలు అలెగ్జాండరు కోల్చకును పట్టుకుని ఉరితీసిన తర్వాత యునైటెడు స్టేట్సు, దాని మిత్రరాజ్యాల సంకీర్ణ భాగస్వాములు వ్లాడివోస్టాకు నుండి వైదొలిగారు. అయితే, జపాన్, జపాన్ నియంత్రణలో ఉన్న కొరియా, మంచూరియాకు దగ్గరగా కమ్యూనిజం వ్యాప్తి చెందుతుందనే భయాల కారణంగా జపనీయులు అక్కడే ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నారు. మాస్కో మద్దతుగల ఫారు ఈస్టర్ను రిపబ్లికుకు వ్యతిరేకంగా వ్లాడివోస్టాకు‌లో ఉన్న జపాన్ మద్దతుగల తాత్కాలిక ప్రియాముర్యే ప్రభుత్వానికి జపాన్ సైన్యం సైనిక మద్దతును అందించింది.

సైబీరియా, రష్యను ఫార్ ఈస్టు మీద జపాన్ ప్రాదేశిక డిజైన్లను కలిగి ఉందని అనుమానించిన యునైటెడు స్టేట్సు‌కు జపాన్ ఉనికి కొనసాగడం ఆందోళన కలిగించింది. యునైటెడు స్టేట్సు, యునైటెడు కింగ్‌డం తీవ్ర దౌత్యపరమైన ఒత్తిడికి లోనవడంతో, ఆర్థిక, మానవ నష్టం కారణంగా పెరుగుతున్న దేశీయ వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొన్న ప్రధాన మంత్రి కాటో టోమోసాబురో పరిపాలన 1922 అక్టోబరులో జపనీసు దళాలను ఉపసంహరించుకుంది. ఈ యాత్రలో జపనీయుల ప్రాణనష్టం 5,000 మంది యుద్ధం లేదా అనారోగ్యంతో మరణించారు. ఈ యాత్రకు 900 మిలియను యెన్‌లకు పైగా ఖర్చయింది.

"టైషో డెమోక్రసీ"

శతాబ్దం ప్రారంభం నుండి జపాన్‌లో అభివృద్ధి చెందుతున్న రెండు పార్టీల రాజకీయ వ్యవస్థ మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత పరిణతి చెందింది. దీని వలన ఆ కాలానికి "టైషో డెమోక్రసీ" అనే మారుపేరు వచ్చింది. పెరుగుతున్న జాతీయ రుణం, కొత్త ఎన్నికల చట్టాలతో ప్రజలు భ్రమపడ్డారు. ఇవి ఓటర్లకు పాత కనీస పన్ను అర్హతలను నిలుపుకున్నాయి. సార్వత్రిక ఓటు హక్కు, పాత రాజకీయ పార్టీ నెట్వర్కు‌ను రద్దు చేయాలని పిలుపులు వచ్చాయి. విద్యార్థులు, విశ్వవిద్యాలయ ప్రొఫెసర్లు, జర్నలిస్టులు, కార్మిక సంఘాలచే బలపరచబడి, వివిధ రకాల ప్రజాస్వామ్య, సోషలిస్టు, కమ్యూనిస్టు, అరాచకవాద, ఇతర ఆలోచనలచే ప్రేరణ పొంది 1919, 1920 లలో సార్వత్రిక పురుష ఓటు హక్కుకు అనుకూలంగా పెద్ద ఎత్తున కానీ క్రమబద్ధమైన ప్రజా ప్రదర్శనలు నిర్వహించారు.

1923 సెప్టెంబరు 1న 7.9 తీవ్రతతో కాంటో మైదానంలో భూకంపం సంభవించింది. మరణాల సంఖ్య 1,40,000 కంటే ఎక్కువగా ఉందని అంచనా వేయబడింది. అదే రోజు ఇంపీరియలు జపనీసు సైన్యం, దాని జాతీయవాదులు కొరియను నివాసితుల మీద ఊచకోత చేశారు.

జపాను ప్రధానమంత్రిగా కాటో కోమెయి ఎన్నిక కావడం వల్ల ఎడమవైపు ప్రభావవంతమైన వ్యక్తులు సూచించిన ప్రజాస్వామ్య సంస్కరణలు కొనసాగాయి. ఇది 1925 మార్చిలో సార్వత్రిక పురుష ఓటు హక్కును ఆమోదించడంలో ముగిసింది. ఈ బిల్లు 25 ఏళ్లు పైబడిన పురుషులందరికి ఓటు హక్కును ఇచ్చింది. వారు కనీసం ఒక సంవత్సరం పాటు తమ ఎన్నికల జిల్లాల్లో నివసించాలి (నిరాశ్రయులైతే కాదు). తద్వారా ఓటర్ల సంఖ్య 3.3 మిలియన్ల నుండి 12.5 మిలియన్లకు పెరిగింది.^[74]

ఆనాటి రాజకీయ వాతావరణంలో సోషలిస్టు, కమ్యూనిస్టు పార్టీలతో సహా కొత్త పార్టీల విస్తరణ జరిగింది. విస్తృత ఓటర్లు, వామపక్ష శక్తి, పెరుగుతున్న సామాజిక మార్పు భయం 1925లో శాంతి పరిరక్షణ చట్టం ఆమోదానికి దారితీసింది. ఇది రాజకీయ నిర్మాణంలో ఏదైనా మార్పును లేదా ప్రైవేటు ఆస్తిని రద్దు చేయడాన్ని నిషేధించింది.

1932లో జపనీసు సాధారణ ఎన్నికలలో పార్క్ చున్-కుమ్, వలసవాద నేపథ్యం నుండి ఎన్నికైన మొదటి వ్యక్తిగా ప్రతినిధుల సభకు ఎన్నికైయ్యారు^[75] 1935లో తైవాను‌లో ప్రజాస్వామ్యం ప్రవేశపెట్టబడింది. తైవానీసు ప్రజాభిప్రాయానికి ప్రతిస్పందనగా స్థానిక సమావేశాలు స్థాపించబడ్డాయి.^[76] లో 1942 జపనీసు మాతృభూమికి చెందిన 38 మంది వలస ప్రజలు స్థానిక అసెంబ్లీలకు ఎన్నికయ్యారు.^[77] డైట్లో అస్థిరమైన సంకీర్ణాలు, విభజన కారణంగా కెన్సెయికై (憲政会 రాజ్యాంగ ప్రభుత్వ సంఘం), సెయు హొంటో (政友本党 ట్రూ సెయియాటికు డెస్టిట్యూషను‌గా రిక్కెను మిన్సెయిటో (立憲民政党 కాన్స్టిట్యూషనలు డెమోక్రటికు పార్టీ) . రిక్కెను మిన్సెయిటో వేదిక పార్లమెంటరీ వ్యవస్థ, ప్రజాస్వామ్య రాజకీయాలు, ప్రపంచ శాంతికి కట్టుబడి ఉంది. ఆ తరువాత 1932 వరకు సెయుకై, రిక్కెను మిన్సెయిటో అధికారంలో మారుతూ వచ్చారు. రాజకీయ పునర్వ్యవస్థీకరణలు, మరింత క్రమబద్ధమైన ప్రభుత్వం కోసం ఆశ ఉన్నప్పటికీ ఏ పార్టీ అధికారంలో ఉన్నా దేశీయ ఆర్థిక సంక్షోభాలు పీడించాయి. ఆర్థిక పొదుపు కార్యక్రమాలు, శాంతి పరిరక్షణ చట్టం వంటి సంప్రదాయవాద ప్రభుత్వ విధానాలకు ప్రజల మద్దతు కోసం విజ్ఞప్తి చేయడం - చక్రవర్తి, రాష్ట్రం కోసం త్యాగాలు చేయవలసిన నైతిక బాధ్యతను గుర్తు చేయడంతో సహా - పరిష్కారాలుగా ప్రయత్నించారు.

ప్రారంభ షోవా (1926–1941)

1926 డిసెంబరు 25న తన తండ్రి చక్రవర్తి టైషో మరణించిన తర్వాత షోవా శకం ప్రారంభించి సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. జపాన్ సూర్య దేవత అయిన అమతెరాసు నుండి ప్రత్యక్ష వంశానికి చెందినవాడని చెప్పుకునే 126వ చక్రవర్తిగా ఆయన జపాన్‌ను పరిపాలించాడు.^[78]

మొత్తంమీద 1920ల సమయంలో జపాన్ ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వ వ్యవస్థ వైపు తన దిశను మార్చుకుంది. అయితే పార్లమెంటరీ ప్రభుత్వం 1930ల ఆర్థిక, రాజకీయ ఒత్తిళ్లను తట్టుకునేంత లోతుగా పాతుకుపోలేదు. ఆ సమయంలో సైనిక నాయకులు మరింత ప్రభావవంతంగా మారారు. మెయిజీ రాజ్యాంగం అస్పష్టత కారణంగా, ముఖ్యంగా రాజ్యాంగానికి సంబంధించి చక్రవర్తి స్థానం విషయంలో ఈ అధికార మార్పులు సాధ్యమయ్యాయి.

సైనికవాదం - దాని సామాజిక సంస్థల పెరుగుదల

ప్రభుత్వంలోని పార్టీ (కోడోహా) ఇంపీరియలు యంగు ఫెడరేషను, కెంపీటై "రాజకీయ విభాగం" వంటి సైనిక, రాజకీయ సంస్థల మధ్య ముఖ్యమైన సంస్థాగత సంబంధాలు ఉన్నాయి. హిమిట్సు కేషా (రహస్య సమాజాలు)లో, కోకుర్యు-కై, కొక్కా షకై షుగి గకుమై (నేషనలు సోషలిస్టు లీగు) కూడా ప్రభుత్వంతో సన్నిహిత సంబంధాలను కలిగి ఉన్నాయి. తోనారిగుమి (నివాసితుల కమిటీ) గ్రూపులు, నేషను సర్వీసు సొసైటీ (జాతీయ ప్రభుత్వ ట్రేడు యూనియను), ఇంపీరియలు ఫార్మర్సు అసోసియేషను, అన్నీ కూడా పొత్తు పెట్టుకున్నాయి. యుద్ధ సమయంలో ప్రభుత్వంతో సంబంధం ఉన్న ఇతర సంస్థలు, సమూహాలు డబులు లీఫు సొసైటీ, కోకుహోంషా, తైసీ యోకుసంకై, ఇంపీరియలు యూతు కార్ప్సు, కీషిచో (1945 వరకు), షింటోయిస్టు రైట్సు రీసెర్చు కౌన్సిలు, ట్రీటీ ఫ్యాక్షను, ఫ్లీటు ఫ్యాక్షను వాలంటీరు ఫైటింగు కార్ప్సు.

జాతీయవాదం - ప్రజాస్వామ్య క్షీణత

సాడావో అరకి ఆర్మీ పార్టీకి ముఖ్యమైన వ్యక్తి, స్థాపకుడు అయ్యాడు. ఆయన కాలంలో అత్యంత ముఖ్యమైన సైనికవాద ఆలోచనాపరుడు. ఆయన మొదటి సైద్ధాంతిక రచనలు కోడోహా (ఇంపీరియలు బెనెవలెంటు రూల్ లేదా యాక్షను గ్రూపు) నాయకత్వం నుండి వచ్చాయి. దీనిని జనరలు కజుషిగే ఉగాకి నేతృత్వంలోని టోసెయిహా (కంట్రోలు గ్రూపు) వ్యతిరేకించింది. ఆయన పురాతన (బుషిడో కోడ్) సమకాలీన స్థానిక, యూరోపియను ఫాసిస్టు ఆదర్శాలను (కొక్కషుగి చూడండి) అనుసంధానించి ఉద్యమం (షోవా జాతీయవాదం) సైద్ధాంతిక ఆధారాన్ని ఏర్పరిచారు.

1931 సెప్టెంబరు నుండి జపనీయులు రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలోకి దారితీసే మార్గంలో మరింత చిక్కుకున్నారు. దీనికి అరకి నాయకత్వం వహించారు. పెరుగుతున్న నిరంకుశత్వం, అతిజాతీయవాదం, సైనికవాదం, విస్తరణవాదం నియమంగా మారాయి. దానికి వ్యతిరేకంగా మాట్లాడే స్వరాలు తక్కువ. సెప్టెంబరు 23న జరిగిన వార్తా సమావేశంలో అరకి మొదట "కోడోహా" (సామ్రాజ్యవాద మార్గం వర్గం తత్వశాస్త్రం గురించి ప్రస్తావించాడు) కోడో భావన చక్రవర్తి, ప్రజలు, భూమి, నైతికతను విడదీయరానిదిగా అనుసంధానించింది. ఇది "కొత్త" షింటో సృష్టికి దారితీసింది, చక్రవర్తి ఆరాధన పెరిగింది.

1936 ఫిబ్రవరి 26న ఒక తిరుగుబాటు ప్రయత్నం జరిగింది (ఫిబ్రవరి 26 సంఘటన). అల్ట్రానేషనలిస్టు కోడోహా వర్గం సైన్యంతో ప్రారంభించినప్పటికీ చివరికి చక్రవర్తి జోక్యం కారణంగా అది విఫలమైంది. కోడోహా సభ్యులను ఉన్నత సైనిక స్థానాల నుండి తొలగించారు. తోసేహా వర్గం ఆధిపత్యాన్ని పొందింది. అయితే రెండు వర్గాలు విస్తరణవాదం, బలమైన సైన్యం, రాబోయే యుద్ధంలో నమ్మకం ఉంచాయి. ఇంకా కోడోహా సభ్యులు, సైన్యం నుండి తొలగించబడినప్పటికీ ప్రభుత్వంలో ఇప్పటికీ రాజకీయ ప్రభావాన్ని కలిగి ఉన్నారు.

సైన్యం, చక్రవర్తికి సేవ చేయడానికి రాష్ట్రం రూపాంతరం చెందుతోంది. ఈ నమ్మకాల యుద్ధ స్వరూపంగా సింబాలికు కటన కత్తులు తిరిగి ఫ్యాషను‌లోకి వచ్చాయి. నంబు పిస్టలు దాని సమకాలీన సమానమైనదిగా మారింది. దగ్గరి పోరాటం ఆర్మీ సిద్ధాంతం గెలుస్తుందనే అవ్యక్త సందేశంతో. సదావో అరకి, కుడి-వింగు లైను అనుచరులు ఊహించినట్లుగా తుది లక్ష్యం సమకాలీన మిలిటరీ షోగునేటు రూపంలో పాత షోగునేటు వ్యవస్థకు తిరిగి రావడం . అటువంటి ప్రభుత్వంలో చక్రవర్తి మరోసారి ఒక ప్రముఖ వ్యక్తిగా ఉంటాడు (ఎడో కాలంలో లాగా). నిజమైన అధికారం ఫ్యూరరు లేదా డ్యూసు లాంటి నాయకుడి చేతుల్లోకి వస్తుంది. అయితే అధికారం అంతగా నగ్నంగా ఉంచబడలేదు. మరోవైపు సాంప్రదాయవాద నేవీ మిలిటరిస్టులు చక్రవర్తిని, రాజ్యాంగ రాచరికాన్ని ఒక ముఖ్యమైన మతపరమైన అంశంతో సమర్థించారు.

చక్రవర్తి షోవా సోదరుడు ప్రిన్సు చిచిబు మూడవ దృక్కోణానికి మద్దతు ఇచ్చారు. ఆయన రాజ్యాంగాన్ని నిలిపివేయవలసి వచ్చినప్పటికీ ప్రత్యక్ష సామ్రాజ్య పాలనను అమలు చేయాలని పదే పదే సలహా ఇచ్చాడు.^[79]

ఏక-పార్టీ రాష్ట్రం

1940 అక్టోబరు 12న ప్రధాన మంత్రి ఫుమిమారో కోనో జపాన్‌లో పాలక పార్టీగా సామ్రాజ్య పాలన సహాయ సంఘంను ప్రారంభించడంతో జపాన్ సామ్రాజ్య పాలన సహాయ సంఘం రూపంలోకి మారింది. జపాన్ రాజకీయ వ్యవస్థను నియంతృత్వంగా, ఫాసిస్ట్,^[20], టోటలిటేరియనుగా నిర్వచించడం మీద చరిత్రకారులలో చర్చలు జరిగాయి.^[80]

"నియంతృత్వం", "ఫాసిస్టు" అనే నిర్వచనాలకు అనుకూలంగా ఉన్న వాదనలు "దేశం, సమాజం రెండింటినీ సైనికవాదంతో అణగదొక్కడం, నిరంకుశ క్రమశిక్షణను పాటించే కఠినమైన శైలి ద్వారా నియంత్రణ, ఆక్రమిత ప్రాంతాలను అత్యంత క్రూరంగా ప్రవర్తించడం."^[20] "ఫాసిస్టు" అనే నిర్వచనం మార్క్సిస్టు విశ్లేషణ మద్దతుతో ^[20] దాని మీద చర్చలు జపనీసు మార్క్సిస్టు చరిత్రకారులు వర్ణించడం ప్రారంభించారు. వారు జపనీసు చక్రవర్తి-వ్యవస్థ మధ్య తేడాలను గుర్తించారు. ఇక్కడ ఫాసిజం నిరంకుశ అధికార నిర్మాణాల నుండి అభివృద్ధి చెందింది. కానీ రెండింటినీ 1930ల గుత్తాధిపత్య పెట్టుబడిదారీ సంక్షోభానికి అనుసంధానించింది. మాసావో మారుయామా తన ప్రభావవంతమైన రచనలలో మార్క్సిస్టు వివరణను సవాలు చేసినప్పటికీ ఆయన "ఫాసిస్టు" అనే పదాన్ని అంగీకరించాడు. కానీ యూరపు‌లో "దిగువ నుండి ఫాసిజం" జపాను‌లో " మీద నుండి ఫాసిజం"తో విభేదించాడు. ఆయన అభిప్రాయం ప్రకారం 1936లో ఫాసిస్టు తిరుగుబాటు వైఫల్యం రాష్ట్ర అధికార యంత్రాంగంలో నుండి పాలన మీద మోహానికి నాంది పలికింది. ఆయన జపాన్ నాయకత్వానికి ఫాసిస్టు భావజాలం ఆకర్షణను "దాని అహేతుక అటావిస్టికు అంశాలతో ఆధునిక స్పృహ లేకపోవడం పరంగా" వివరించాడు. 1970ల నుండి కొన్ని చర్చల తర్వాత జపనీసు చరిత్రకారులు అలాంటి వ్యాఖ్యానాన్ని విమర్శించారు కానీ "ఫాసిస్టు" నిర్వచనాన్ని సమర్థించడం కొనసాగించారు. జపాన్ రాజకీయ, సామాజిక వ్యవస్థ అభివృద్ధిలో ఆధునికీకరణ ధోరణుల పెరుగుదలగా ఫాసిజాన్ని చూశారు. వారి అవగాహనను ప్రధానంగా అమెరికను చరిత్రకారులు పంచుకోలేదు. వారు నిర్వచనం సరిపోదని విశ్వసించారు. ఈ విమర్శకులు నిరంకుశత్వం, కార్పొరేటిజం, సైనికవాదం వంటి ఇతర పదాలను సూచించారు.^[22] రాబర్టు పాక్స్టను జపాన్‌ను ఫాసిస్టు పాలన కంటే సైనిక నియంతృత్వంగా "బాగా అర్థం చేసుకుంటారు" అని రాశారు.^[81] కానీ "సైనిక నియంతృత్వం" అనే పదాన్ని అటువంటి పండితులు విమర్శించారు. బెన్-అమి షిల్లోనీ;^[82] ఎడ్విను పామరు హోయ్టు "ఒలిగార్కి" అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తాడు. దానిని నియంత నడిపించలేదని గన్‌బాట్సు అని పిలువబడే అధికారులచే నడిపించబడిందని పేర్కొన్నాడు.^[83]

స్టాన్లీ జి. పేను వంటి ప్రత్యర్థులు జపాన్ తీవ్ర-కుడి సంస్థలకు యూరపు‌లోని సామూహిక ఫాసిస్టు ఉద్యమం లాంటి సామూహిక ఉద్యమం లేదని గుర్తించారు. పేన్ ప్రకారం, జపాన్ "ఫాసిజం కొన్ని లక్షణాలను ప్రదర్శించిన కొంతవరకు బహుత్వ నిరంకుశ వ్యవస్థ, కానీ ఇది ఫాసిజం అత్యంత విలక్షణమైన, విప్లవాత్మక అంశాలను అభివృద్ధి చేయలేదు" థర్డు రీచు కంటే మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో జర్మనీ సామ్రాజ్యంతో ఎక్కువ సారూప్యతను కలిగి ఉంది. హిరోహిటోను చక్రవర్తిగా ఉండటం వల్ల నియంతగా పేర్కొనలేనందున ఆయన అధికారం పార్టీ రాజకీయాలతో పాటు ఉనికిలో ఉన్నందున ఈ రాజకీయ వ్యవస్థలో సంపూర్ణ అధికారం. వ్యక్తిత్వ ఆరాధన ఉన్న ఒకే వ్యక్తి వ్యక్తిత్వం లేదని కూడా గుర్తించబడింది. అయితే హిడేకి టోజోకు ఎప్పుడూ సంపూర్ణ అధికారం లేదు కనుక రాజీనామా చేయవలసి వచ్చింది. అయితే రోజరు గ్రిఫిను అభిప్రాయం ప్రకారం ఐఆర్‌ఎఎ "ఒక అధికారిక కల్పన కంటే కొంచెం ఎక్కువ." "కమ్యూనికేషను, నియంత్రణ పద్ధతులు ఆధునికమైనవి, యూరోపియను అయినప్పటికీ", పాశ్చాత్య నిరంకుశత్వ సిద్ధాంతాలకు అవసరమైన "విప్లవాత్మక" భావజాలాలకు విరుద్ధంగా, సైద్ధాంతిక ఆధారం "సాంప్రదాయమైనది" అని జపాన్ సాంప్రదాయ సమాజం "చాలా వరకు భిన్నంగా" ఉందని ఎస్. జె. లీ విశ్వసిస్తున్నారు, అయితే దాని సంస్థలు నిరంకుశత్వం లక్షణం అయిన "ప్రజాస్వామ్య సామూహిక సమీకరణ" వంటి పద్ధతులను అనుసరించడానికి చాలా ఉన్నతవర్గం, సాంప్రదాయికంగా ఉన్నాయి. కాబట్టి ఆయన ఈ వ్యవస్థను నిరంకుశత్వానికి విరుద్ధంగా అధికారవాదంగా నిర్వచించాడు.^[20]^[84]^[85] అయితే గ్రిఫిను వంటి పాశ్చాత్య చరిత్రకారులు ఈ వ్యవస్థ ఫాసిజం లక్షణాలను కలిగి ఉన్నారని అంగీకరిస్తున్నారు; ఇటలీ, జర్మనీలను మాత్రమే ఫాసిస్టు పాలనలుగా పేర్కొంటూ, ఆయన జపాను‌ను "పారా-ఫాసిస్టు" అని పిలుస్తాడు. ఇది ఫాసిస్టు వ్యవస్థలను "అనుకరించే" వ్యవస్థ, కానీ విచి ఫ్రాన్సు, ఫ్రాంకోయిస్టు స్పెయిను లాగా కాదు.^[86]^[87]

ఎలిస్ కె. టిప్టను నిరంకుశ-అధికార నమూనా అనే పదాలను తిరస్కరిస్తుంది. ఎందుకంటే ఇది నాజీ జర్మనీ, సోవియట్ యూనియన్, నిరంకుశత్వం అని పిలువబడే అన్ని పాలనల (ఈ రకమైన విమర్శ మీద నిరంకుశత్వం నాజిజం ఫాసిజం చూడండి) "నియంతృత్వం" అనే పదాన్ని తప్పుడు అవగాహనను అందిస్తుంది, బదులుగా పోలీసు రాష్ట్రం అనే పదాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది. ఇది మరింత ఖచ్చితమైనదని ఆమె నమ్ముతుంది.^[88] మైఖేలు లక్కెను జపాన్‌ను "నిరంకుశత్వం అత్యంత విచిత్రమైన రూపం" అని పిలుస్తారు. అయితే ఆయన అభిప్రాయం ప్రకారం "నేటి పండితులు పాలనను నిరంకుశత్వంగా వర్ణించడానికి వెనుకాడతారు": "జపాను‌లో ప్రత్యేకత కలిగిన కొద్దిమంది మ్జెధావులు మాత్రమే కొంతవరకు భిన్నంగా ఈ పదాన్ని ఉపయోగించడం కొనసాగిస్తున్నారు. మరికొందరు దీనిని పూర్తిగా తిరస్కరించారు." రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత జపాన్ ఆక్రమణ సమయంలో అమెరికా విధానాలతో ఆయన దీనిని అనుసంధానించారు: అమెరికను అధికారులు జర్మనీని "నిరంకుశత్వం" అని ముద్ర వేసి ఆ పదానికి అధికారం ఇచ్చినప్పటికీ వారు జపాన్‌తో అధికారికంగా ఎప్పుడూ అలా చేయలేదు. ఎందుకంటే ఇది యుద్ధం, యుద్ధ నేరాలకు హిరోహిటోను బాధ్యుని చేస్తుంది. ఇది డగ్లసు మాక్‌ఆర్థరు ప్రణాళికలకు విరుద్ధంగా ఉంది; హన్నా అరెండ్టు జపాన్‌కు వర్తించని నిరంకుశత్వం ప్రధాన స్రవంతి ప్రమాణాన్ని రూపొందించడం ద్వారా నిరంకుశ పాలనల జాబితా నుండి జపాన్‌ను మినహాయించడానికి మరింత దోహదపడింది. అయితే ఆమె సిద్ధాంతాలు తక్కువ ప్రభావాన్ని పొందాయి. కనుక జపనీసు చరిత్రకారులు ఈ పదాన్ని వర్తించేలా భావిస్తారు. ఇది జపనీసు, పాశ్చాత్య చరిత్రల మధ్య వ్యత్యాసాన్ని సృష్టిస్తుంది. లక్కెను అభిప్రాయం ప్రకారం "జపనీసు యుద్ధకాల ఆలోచనలో సంపూర్ణత అనే భావన ఒక సంచిలోని గోళీల సమితిలాగా మూసివేయబడిన మొత్తాన్ని సూచించలేదు. దీనికి విరుద్ధంగా ఇది ఏదైనా ఇరుకైన నిర్వచనాన్ని నిరోధించే బహిరంగ, సేంద్రీయ మొత్తం తత్ఫలితంగా మనం జపనీసు నిరంకుశత్వం గురించి మాట్లాడగలిగితే అటువంటి లేబులు‌ను స్థిరంగా ప్రతిఘటించినందుకు అది మరింత సంపూర్ణమైనది."^[80] 1940లో జపాన్ జిమ్ము ఒక కల్పిత వ్యక్తి అని చరిత్రకారులందరికీ తెలిసినప్పటికీ జిమ్ము 2600వ ఆరోహణ వార్షికోత్సవాన్ని జరుపుకుంది. ప్రపంచ ఆధిపత్యం నినాదం హక్కో ఇచియు కు ఒక స్మారక చిహ్నాన్ని నిర్మించింది. 1941లో జపాన్ ప్రభుత్వం జిమ్ము ఉనికిని బహిరంగంగా సవాలు చేయడానికి ధైర్యం చేసిన ఏకైక చరిత్రకారుడు సుడా సోకిచి మీద అభియోగం మోపింది.^[89] కొజికి క్రానికలు‌లో వివరించబడిన అప్పటి వివాదాస్పద సిద్ధాంతాన్ని సుడా ముందుకు తెచ్చాడు (ఎడో కాలం కొకుగకు రాష్ట్ర షింటో భావజాలం వలె). (సామ్రాజ్య రాజవంశం పాలనను వివరించడానికి, చట్టబద్ధం చేయడానికి కల్పించిన ప్రచార పురాణాల మీద నమ్మకం) కానీ. సుడా దేవత సుసానూను కూడా ప్రతికూల వ్యక్తిగా చూశాడు. ఆయన సామ్రాజ్య పూర్వీకురాలు అమతెరాసుకు తిరుగుబాటుదారుడిగా పనిచేయడానికి సృష్టించబడ్డాడని వాదించాడు.^[90] రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత సుడా చరిత్ర మీద దృక్పథం ప్రధాన స్రవంతిలోకి వచ్చింది. కొజికి లోని తకమఘర స్వర్గపు విమానం పురాణాన్ని పాలక వర్గం సృష్టించి ఆ తరగతి అక్కడ ఉద్భవించడానికి విలువైనదని ప్రజలను నమ్మించిందని నేటి చాలా మంది మేధావులు విశ్వసిస్తున్నారు.^[91]^[92] రెండవ చైనా-జపనీసు యుద్ధం, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో యుద్ధానికి, చక్రవర్తికి వ్యతిరేకంగా ఉన్న దాని వైఖరి కారణంగా ఇవానామి షోటెను సంస్థ పదేపదే సెన్సారు చేయబడింది. సుడా నిషేధించబడిన రచనలను ప్రచురించినందుకు ప్రచురణకర్త షిజియో ఇవానామికి రెండు నెలల జైలు శిక్ష కూడా విధించబడింది (తరువాత నిర్దోషిగా విడుదల చేయబడింది). 1946లో ఆయన మరణించడానికి కొంతకాలం ముందు ఆయన సెకై అనే వార్తాపత్రికను స్థాపించారు. ఇది యుద్ధానంతర జపనీసు మేధో వర్గాలలో గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపింది.^[93]

ఆర్థిక కారకాలు

1920లలో మొత్తం ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థను "ప్రపంచ అనిశ్చితి దశాబ్దం"గా పిలిచారు. అదే సమయంలో జైబాట్సు ట్రేడింగు గ్రూపులు (ప్రధానంగా మిత్సుబిషి, మిట్సుయి, సుమిటోమో, యసుదా) గొప్ప భవిష్యత్తు విస్తరణ వైపు చూశాయి. వారి ప్రధాన ఆందోళన ముడి పదార్థాల కొరత. ప్రధాన మంత్రి ఫుమిమారో కోనో సామాజిక ఆందోళనలను మూలధన అవసరాలతో కలిపి విస్తరణకు ప్రణాళిక వేశారు. వారి ఆర్థిక వృద్ధి కొన్ని దేశీయ విధానాల ద్వారా ప్రేరేపించబడింది. ఇనుము, ఉక్కు, రసాయన పరిశ్రమ వంటి పదార్థాల స్థిరమైన, ప్రగతిశీల పెరుగుదలలో దీనిని చూడవచ్చు. ^[94]

జపాన్ విస్తరణవాదం ప్రధాన లక్ష్యాలు ప్రభావ రంగాల సముపార్జన, రక్షణ, ప్రాదేశిక సమగ్రతను కాపాడుకోవడం ముడి పదార్థాల సముపార్జన, ఆసియా మార్కెట్లకు ప్రాప్యత. పాశ్చాత్య దేశాలు, ముఖ్యంగా యునైటెడు కింగ్‌డమ్, ఫ్రాన్సు, యునైటెడు స్టేట్సు, చాలా కాలంగా చైనా, ఆసియాలోని ఇతర ప్రాంతాలలో వాణిజ్య అవకాశాల మీద గొప్ప ఆసక్తిని ప్రదర్శించాయి. దేశీయ ఉత్పత్తి, ఆసియాకు తిరిగి ఎగుమతి చేయడానికి ముడి పదార్థాల లభ్యత కారణంగా ఈ అవకాశాలు పాశ్చాత్య పెట్టుబడులను ఆకర్షించాయి. గ్రేటరు ఈస్టు ఆసియా కో-ప్రోస్పెరిటీ స్పియరు అభివృద్ధిని ప్లాను చేయడంలో జపాన్ ఈ అవకాశాలను కోరుకుంది.

గ్రేటు డిప్రెషను, అనేక ఇతర దేశాల మాదిరిగానే జపాన్ ఆర్థిక వృద్ధికి ఆటంకం కలిగించింది. జపాన్ సామ్రాజ్యం ప్రధాన సమస్య ఏమిటంటే, వేగవంతమైన పారిశ్రామిక విస్తరణ దేశాన్ని ముడి పదార్థాలు అవసరమయ్యే ప్రధాన తయారీ, పారిశ్రామిక శక్తిగా మార్చింది; అయితే, స్వదేశీ దీవులలో సహజ వనరుల కొరత తీవ్రంగా ఉన్నందున వీటిని విదేశాల నుండి పొందవలసి వచ్చింది.

1920లు, 1930లలో బలమైన ఆర్థిక వృద్ధిని కొనసాగించడానికి జపాన్ ఇనుము, రబ్బరు, చమురు వంటి ముడి పదార్థాలను దిగుమతి చేసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఈ వనరులలో ఎక్కువ భాగం యునైటెడు స్టేట్సు నుండి వచ్చాయి. వనరులు అధికంగా ఉన్న భూభాగాలను స్వాధీనం చేసుకోవడం వల్ల ఆర్థిక స్వయం సమృద్ధి, స్వాతంత్ర్యం ఏర్పడుతుందని జపనీయులు భావించారు. ఆర్థిక మాంద్యం మధ్యలో దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను దూకించడం ప్రారంభించాలని కూడా వారు ఆశించారు. ఫలితంగా, జపాన్ తూర్పు ఆసియా మీద, ముఖ్యంగా అనేక వనరులతో కూడిన మంచూరియా మీద దృష్టి పెట్టింది; జపాన్ తన ఆర్థిక అభివృద్ధిని కొనసాగించడానికి, జాతీయ సమగ్రతను కాపాడుకోవడానికి ఈ వనరులు అవసరం.

ఆర్కిటెక్చరు

ఇరవయ్యవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో సామ్రాజ్యం కోసం ఒక విలక్షణమైన నిర్మాణ శైలిని అభివృద్ధి చేశారు. ఇప్పుడు ఇంపీరియలు క్రౌన్ స్టైలు (帝冠様式, టీకాన్ యోషికి) అని పిలుస్తారు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసే ముందు. దీనిని మొదట చక్రవర్తి క్రౌన్ అమాల్గమేటు స్టైలు అని, కొన్నిసార్లు చక్రవర్తి క్రౌన్ స్టైలు (帝冠式, టీకాన్షికి) అని పిలుస్తారు. నియోక్లాసికలు శైలి భవనాల పైన జపనీసు-శైలి రూఫింగు ద్వారా ఈ శైలి గుర్తించబడింది; పిరమిడు గోపురంతో కేంద్రంగా ఎత్తైన నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ఈ శైలికి నమూనాను ఆర్కిటెక్టు షిమోద కికుటారో 1920లో ఇంపీరియలు డైటు బిల్డింగు (ప్రస్తుత నేషనలు డైటు బిల్డింగు) కోసం తన ప్రతిపాదనలో అభివృద్ధి చేశారు - అయినప్పటికీ ఆయన ప్రతిపాదన చివరికి తిరస్కరించబడింది. జపనీసు ప్రధాన భూభాగం వెలుపల, తైవాన్, కొరియా వంటి ప్రదేశాలలో, ఇంపీరియలు క్రౌను స్టైలు ఆర్కిటెక్చరు తరచుగా ప్రాంతీయ నిర్మాణ అంశాలను కలిగి ఉంటుంది.^[95]

యుద్ధానికి ముందు విస్తరణవాదం

మంచూరియా

1931లో జపాను ఈశాన్య చైనా (మంచూరియా)ను తక్కువ ప్రతిఘటనతో ఆక్రమించి జయించింది. 19వ శతాబ్దంలో మంచూరియాలో చైనీయులు పెద్ద ఎత్తున స్థిరపడిన ఫలితంగా జనాభాలో ఎక్కువ మంది హాన్ చైనీస్ అయినప్పటికీ ఈ దండయాత్ర స్థానిక మంచూలను చైనీయుల నుండి విముక్తి చేసిందని జపాన్ పేర్కొంది. జపాన్ తరువాత మంచుకువో (లాంగ్-జ్ టి=滿洲國) అనే తోలుబొమ్మ రాజ్యాన్ని స్థాపించింది. చివరి చైనా మంచు చక్రవర్తి, పుయిను అధికారిక దేశాధినేతగా నియమించింది. రెహె, మంచుకువో సరిహద్దులో ఉన్న చైనా భూభాగం, తరువాత 1933లో కూడా తీసుకోబడింది. ఈ తోలుబొమ్మ పాలన మంచురియాలోని జపనీసు వ్యతిరేక స్వచ్ఛంద సైన్యాలకు వ్యతిరేకంగా సుదీర్ఘ శాంతి ప్రచారాన్ని కొనసాగించాల్సి వచ్చింది. 1936లో జపాన్ ఇన్నరు మంగోలియాలో మెంగ్జియాంగు (లాంగ్-జ్|టి=蒙疆) అనే పేరుతో ఇలాంటి మంగోలియను తోలుబొమ్మ రాజ్యాన్ని సృష్టించింది. ఇది ఇటీవల ఈ ప్రాంతానికి హాన్ వలసల ఫలితంగా ప్రధానంగా చైనీయులు కూడా ఆ సమయంలో తూర్పు ఆసియన్లు ఉత్తర అమెరికా, ఆస్ట్రేలియా కు వలస వెళ్ళకుండా నిషేధించబడ్డారు. కానీ కొత్తగా స్థాపించబడిన మంచుకువో ఆసియన్ల వలసలకు తెరిచి ఉంది. వలసరాజ్యాన్ని ప్రోత్సహించడానికి జపాన్ వలస ప్రణాళికను కలిగి ఉంది; తదనంతరం మంచూరియాలో జపనీసు జనాభా 8,50,000 కు పెరిగింది.^[96] మంచూరియాలో గొప్ప సహజ వనరులు, శ్రమశక్తితో, సైన్యానికి చెందిన కార్పొరేషన్లు మంచూరియాను జపనీసు సైన్యం ఘనమైన పదార్థ మద్దతు యంత్రంగా మార్చాయి.^[97]

రెండవ చైనా-జపనీసు యుద్ధం

1937లో జపాన్ చైనాను ఆక్రమించింది, మావో జెడాంగ్ యునైటెడు ఫ్రంటు కమ్యూనిస్టుల మీద కూడా యుద్ధం ప్రారంభించింది. అదే సంవత్సరం డిసెంబరు 13న నాన్జింగు జాతీయవాద రాజధాని జపనీసు దళాలకు లొంగిపోయింది. "నాన్జింగు మారణహోమం" అని పిలువబడే ఈ సంఘటనలో జపాన్ దళాలు రక్షణ దళంతో సంబంధం ఉన్న అనేక వేల మందిని చంపాయి. వాస్తవ సంఖ్యలు అనిశ్చితంగా ఉండి బహుశా పెంచబడినప్పటికీ పౌరులతో సహా 2,00,000 నుండి 3,00,000 మంది వరకు చంపబడి ఉండవచ్చని అంచనా వేయబడింది - పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా ప్రభుత్వం ఈ మారణహోమానికి పూర్తి లెక్కింపును ఎప్పుడూ చేపట్టలేదు. మొత్తంగా అంచనా ప్రకారం 20 మిలియన్ల మంది చైనీయులు, ఎక్కువగా పౌరులు, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో చంపబడ్డారు. ఒక తోలుబొమ్మ దేశం కూడా త్వరలోనే చైనాలో వాంగు జింగ్వే నేతృత్వంలో స్థాపించబడింది. రెండవ చైనా-జపనీసు యుద్ధం జపనీయులకు వ్యతిరేకంగా తాత్కాలిక అసౌకర్య నామమాత్రపు కూటమిలో కమ్యూనిస్టులు, జాతీయవాదులతో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం కొనసాగింది.

సోవియటు యూనియను‌తో ఘర్షణలు

1938లో జపనీసు 19వ డివిజను సోవియటు యూనియను క్లెయిం చేసిన భూభాగంలోకి ప్రవేశించింది. ఇది ఖాసను సరస్సు యుద్ధంకు దారితీసింది. సోవియటు యూనియను పెకింగు ఒప్పందంలో నిర్దేశించినట్లుగా ఇంపీరియలు రష్యా, మంచు చైనా మధ్య సరిహద్దు విభజనను తప్పుగా అర్థం చేసుకుందని ( తదుపరి సరిహద్దు విభజన మీద అనుబంధ ఒప్పందాలు), ఇంకా సరిహద్దు గుర్తులను తారుమారు చేశారనే జపనీయుల నమ్మకంతో ఈ చొరబాటు స్థాపించబడింది.

1939 మే 11 న నోమమ్హాను‌ సంఘటన (ఖాల్ఖిను గోలు యుద్ధం)లో, 70 నుండి 90 మంది పురుషులతో కూడిన మంగోలియను అశ్వికదళ విభాగం తమ గుర్రాలకు మేత కోసం వివాదాస్పద ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించి మంచుకువాను అశ్వికదళాన్ని ఎదుర్కొంది. వారు వారిని తరిమికొట్టారు. రెండు రోజుల తరువాత మంగోలియను దళం తిరిగి వచ్చింది. మంచుకోయన్లు వారిని వెళ్ళగొట్టలేకపోయారు.

ఐజిఎ 23వ డివిజను, క్వాంటుంగు ఆర్మీ ఇతర విభాగాలు అప్పుడు పాల్గొన్నాయి. జోసెఫ్ స్టాలిన్ జపనీయులకు వ్యతిరేకంగా ఎదురుదాడి కోసం ఒక ప్రణాళికను రూపొందించమని ఎర్ర సైన్యం హైకమాండు స్టావ్కాను ఆదేశించారు. ఆగస్టు చివరిలో జార్జి జుకోవు ఉన్నతమైన ఫిరంగి, కవచం, వైమానిక దళాలను నైపుణ్యంగా ఉపయోగించే చుట్టుముట్టే వ్యూహాలను ఉపయోగించారు; ఈ దాడి దాదాపు 23వ డివిజను‌ను నాశనం చేసింది. ఐజిఎ 7వ డివిజనును నాశనం చేసింది. సెప్టెంబరు 15న యుద్ధ విరమణ ఏర్పాటు చేయబడింది. దాదాపు రెండు సంవత్సరాల తరువాత. 1941 ఏప్రిల్ 13 న పార్టీలు తటస్థ ఒప్పందం మీద సంతకం చేశాయి. దీనిలో సోవియటు యూనియను మంచుకువో ప్రాదేశిక సమగ్రత, ఉల్లంఘనలను గౌరవిస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేసింది. జపాన్ మంగోలియను పీపుల్సు రిపబ్లికు కోసం కూడా అదే విధంగా అంగీకరించింది.

త్రైపాక్షిక ఒప్పందం

1938లో జపాన్ అనేక సంవత్సరాలుగా పట్టుబట్టిన జాతి సమానత్వం స్ఫూర్తికి అనుగుణంగా జపాన్, మంచూరియా, చైనాలోని యూదులను బహిష్కరించడాన్ని జపాను నిషేధించింది.^[98]^[99]

రెండవ చైనా-జపనీసు యుద్ధం ఇంపీరియలు జపాన్, యునైటెడు స్టేట్సు మధ్య ఉద్రిక్తతలు పెరగడానికి దారితీసింది; పనాయి సంఘటన, నాన్జింగు ఊచకోత వంటి సంఘటనలు అమెరికను ప్రజాభిప్రాయాన్ని జపాన్‌కు వ్యతిరేకంగా మార్చాయి. 1940–41 సంవత్సరాలలో ఫ్రెంచు ఇండోచైనా ఆక్రమణతో, చైనాలో యుద్ధం కొనసాగుతుండడంతో యునైటెడు స్టేట్సు, దాని మిత్రదేశాలు యుద్ధ ప్రయత్నాలకు చాలా అవసరమైన స్క్రాపు మెటలు, చమురు వంటి వ్యూహాత్మక సామగ్రి కొరకు జపాన్ మీద ఆంక్షలు విధించాయి. జపనీయులు చైనా నుండి వైదొలిగి వనరులు అధికంగా ఉన్న, యూరోపియను నియంత్రణలో ఉన్న ఆగ్నేయాసియా కాలనీలలో - ముఖ్యంగా బ్రిటిషు మలయా, డచ్ ఈస్ట్ ఇండీసు (ఆధునిక ఇండోనేషియా) ముడి పదార్థాల కొత్త వనరులను స్వాధీనం చేసుకుని పొందాలి అని ఆక్షలు విధించబడ్డాయి.

1940 సెప్టెంబరు 27న జపాన్ జర్మనీ ఇటలీతో త్రైపాక్షిక ఒప్పందం మీద సంతకం చేసింది. వారి లక్ష్యాలు వారి సంబంధిత ప్రపంచ ప్రాంతాలు, ప్రభావ రంగాలలో "కొత్త విషయాలను స్థాపించడం, నిర్వహించడం", జర్మనీ, ఇటలీ ఐరోపాలో, జపాన్ ఆసియాలో ఉన్నాయి. ఈ కూటమి మీద సంతకం చేసిన దేశాలు అక్ష శక్తులుగా పిలువబడ్డాయి. ఈ ఒప్పందం పరస్పర రక్షణ కోసం కూడా పిలుపునిచ్చింది - ఇందులో సభ్య దేశాలలో ఏదైనా ఒకటి యుద్ధంలో లేని దేశం ద్వారా దాడి చేయబడితే, సోవియట్ యూనియన్ మినహా, సంతకం చేసిన దేశాల మధ్య సాంకేతిక, ఆర్థిక సహకారం చేసుకోవాలి అనే సందేశం మిళితమై ఉంది.

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం (1941–1945)

1941 నవంబరు 5న యమమోటో తన "టాపు సీక్రెటు ఆపరేషను ఆర్డరు నెం. 1"ను కంబైన్డు ఫ్లీటు‌కు జారీ చేశాడు. జపాను సామ్రాజ్యం గ్రేటరు ఈస్టు ఆసియా నుండి బ్రిటను, అమెరికాను తరిమికొట్టాలి, చైనా స్థిరనివాసాన్ని వేగవంతం చేయాలి అనే వైఖరిని ఈ పత్రం వివరిస్తుంది. బ్రిటను అమెరికా ఫిలిప్పీన్స్, డచ్చు ఈస్టు ఇండీసు నుండి తరిమివేయబడిన తర్వాత గ్రేటరు ఈస్టు ఆసియా కో-ప్రోస్పెరిటీ స్పియరు‌ను ప్రతిబింబించే ఒక స్వతంత్ర, స్వయం-సహాయక ఆర్థిక సంస్థను స్థాపించాలి.^[100]

యునైటెడు స్టేట్సు చమురు నిషేధాన్ని ఎదుర్కోవడంతో పాటు దేశీయ నిల్వలు తగ్గుతున్నందున జపాన్ ప్రభుత్వం హవాయిలోని యునైటెడు స్టేట్సు పసిఫికు ఫ్లీటు ‌మీద దాడి చేయడానికి ఇసోరోకు యమమోటో అభివృద్ధి చేసిన ప్రణాళికను అమలు చేయాలని నిర్ణయించింది. అమెరికా తటస్థంగా ఉండి ఆసియాలో శాంతి కోసం జపాన్‌తో చర్చలు కొనసాగిస్తున్నప్పటికీ అదే సమయంలో ఇంపీరియలు జపనీసు నావికాదళం 1941 డిసెంబరు 7న హోనోలులులో ఆశ్చర్యకరంగా పెర్ల్ హార్బరు‌ మీద దాడి చేసింది. ఫలితంగా అమెరికా యుద్ధనౌక నౌకాదళం నాశనమైంది. ఆ రోజు జరిగిన దాడిలో దాదాపు 2,500 మంది మరణించారు. జపాను తన దీర్ఘకాల ప్రణాళికాబద్ధమైన ఆగ్నేయాసియా సామ్రాజ్యాన్ని, రక్షణాత్మక బఫరు జోన్‌లను స్థాపించడానికి తగినంత కాలం అమెరికాను నిర్వీర్యం చేయడమే ఈ దాడి ప్రాథమిక లక్ష్యం. అమెరికను ప్రజలు ఈ దాడిని అనాగరికంగా, నమ్మకద్రోహంగా భావించి జపనీయులకు వ్యతిరేకంగా ర్యాలీ చేశారు. నాలుగు రోజుల తరువాత జర్మనీకి చెందిన అడాల్ఫ్ హిట్లర్, ఇటలీకి చెందిన బెనిటో ముస్సోలిని యునైటెడు స్టేట్సు ‌మీద యుద్ధం ప్రకటించి ప్రత్యేక సంఘర్షణలను విలీనం చేశారు. యునైటెడు స్టేట్సు యూరోపియను థియేటరు, పసిఫికు థియేటరులోకి పూర్తి శక్తితో ప్రవేశించడం ద్వారా యునైటెడు స్టేట్సు, యూరోపియను థియేటరు కలిసి మిత్రదేశాలు వైపు చేరడం రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానికి దారితీసింది.

వారు పెర్లు హార్బరు ‌మీద ఆకస్మిక దాడిని ప్రారంభించినప్పటికీ యునైటెడు స్టేట్సు తమ మీద ఎదురుదాడిని నిర్వహించగల సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉందని జపనీయులకు బాగా తెలుసు. అయినప్పటికీ వారు తమ రక్షణాత్మక చుట్టుకొలతను కొనసాగించగలరని, బ్రిటిషు, అమెరికన్ల ఏ ప్రయత్నాన్ని అయినా తిప్పికొట్టగలరని వారు విశ్వసించారు. తద్వారా మిత్రరాజ్యాల దళాలు జపాన్ సంపాదించిన భూభాగాలను నిలుపుకోవడం ఆధారంగా శాంతిని నెలకొల్పాలని పరిగణించేలా తగినంత నష్టాలను చవిచూడవచ్చు.^[101]

జపనీయుల విజయాలు

ఫిబ్రవరి 1942లో నగరం స్వాధీనం తర్వాత సింగపూర్ నగర కేంద్రం గుండా విజయవంతమైన జపనీసు దళాలు కవాతు చేస్తున్నాయి

పెర్ల్ నౌకాశ్రయం మీద దాడి తరువాత జపనీయులు తూర్పు, ఆగ్నేయాసియాలోని మిత్రరాజ్యాల దళాల మీద దాడులు ప్రారంభించారు. బ్రిటిష్ హాంకాంగ్, బ్రిటిషు మలయా, ఫిలిప్పీన్స్లలో ఏకకాలంలో దాడులు చేశారు. హాంకాంగు యుద్ధం డిసెంబరు 25న జపనీయులకు లొంగిపోయింది. మలయాలో జపనీయులు బ్రిటిషు, భారతీయ, ఆస్ట్రేలియన్, మలయా దళాలతో కూడిన మిత్రరాజ్యాల సైన్యాన్ని ఓడించారు. జపనీయులు మలయను ద్వీపకల్పంలో త్వరగా ముందుకు సాగగలిగారు. దీనితో మిత్రరాజ్యాల దళాలు సింగపూర్ వైపు వెనక్కి తగ్గాయి. మిత్రరాజ్యాల వద్ద ఎయిరు‌కవరు. ట్యాంకులు లేవు; జపనీయులకు పూర్తి వైమానిక ఆధిపత్యం ఉంది. 1941 డిసెంబరు 10న హెచ్‌ఎంఎస్ ప్రిన్స్ ఆఫ్ వేల్సు హెచ్‌ఎంఎస్ రిపల్సు మునిగిపోవడంతో మలయా తూర్పు తీరం జపనీయుల ల్యాండింగు‌లకు గురైంది. ఆ ప్రాంతంలో బ్రిటిషు నావికా శక్తి పూర్తిగా తొలగించబడింది. 1942 జనవరి చివరి నాటికి చివరి మిత్రరాజ్యాల దళాలు జోహోరు జలసంధిని దాటి సింగపూరు‌లోకి ప్రవేశించాయి.

1942 జనవరి 11న సమోవాలోని పాగో పాగో వద్ద ఉన్న యునైటెడు స్టేట్సు నావికా స్థావరం మీద జపనీసు జలాంతర్గామి కాల్పులు జరిపింది. ఇది జపనీయులు ఆస్ట్రేలియా, సమీపంలోని ఓషియానికు ప్రాంతాల దిశగా ముందుకు సాగుతున్నారని సూచిస్తుంది.^[102]

ఫిలిప్పీన్స్లో, జపనీయులు సంయుక్త అమెరికను-ఫిలిప్పీనో దళాన్ని బాటాను ద్వీపకల్పం వైపు, తరువాత కోర్రెజిడోరు ద్వీపం వైపు నెట్టారు.1942 జనవరి నాటికి జనరలు డగ్లసు మాక్‌ఆర్థరు, అధ్యక్షుడు మాన్యుయేలు ఎల్. క్యూజోను జపనీయుల పురోగతిని ఎదుర్కొని డగ్లసు మాక్‌ఆర్థరు ఫిలిప్పీన్స్ నుండి తప్పించుకోవలసి వచ్చింది. ఇది అమెరికన్లు ఎదుర్కొన్న అత్యంత దారుణమైన ఓటమిలలో ఒకటిగా గుర్తించబడింది. 70,000 మందికి పైగా అమెరికను, ఫిలిప్పీన్స్ యుద్ధ ఖైదీలను జపనీయుల అదుపులో ఉంచారు. 1942 ఫిబ్రవరి 15న సింగపూర్ జపనీసు దళాల అఖండ ఆధిపత్యం, చుట్టుముట్టే వ్యూహాల కారణంగా జపనీయుల చేతిలో పడిపోయింది. దీని వలన చరిత్రలో బ్రిటిషు నేతృత్వంలోని సైనిక సిబ్బంది అతిపెద్ద లొంగిపోవడం జరిగింది. అంచనా ప్రకారం 80,000 మంది ఆస్ట్రేలియను, బ్రిటిషు, భారతీయ దళాలు యుద్ధ ఖైదీలుగా తీసుకోబడ్డాయి. జపనీసు మలయా (ఆధునిక మలేషియా దండయాత్రలో తీసుకున్న 50,000 మందితో చేరారు. డచ్చు ఈస్టు ఇండీసు చివరి బోర్నియో, సెంట్రలు జావా, మలంగు, సెబు, సుమత్ర, డచ్చు న్యూ గినియా కీలకమైన చమురు ఉత్పత్తి మండలాలను జపనీయులు స్వాధీనం చేసుకుని డచ్చు దళాలను ఓడించారు.^[103] అయితే మిత్రరాజ్యాల విధ్వంసం జపనీయులను పునరుద్ధరించడం కష్టతరం చేసింది. యుద్ధానికి ముందు చమురు ఉత్పత్తి గరిష్ట స్థాయికి చేరుకుంది.^[104] అప్పుడు జపనీయులు గ్వాడలు‌కెనాలుతో సహా పసిఫికులోని కీలక దీవులను స్వాధీనం చేసుకోవడం ద్వారా వారి సరఫరా మార్గాలను ఏకీకృతం చేసుకున్నారు.

టైడ్ టర్న్స్

జపాన్, యునైటెడు స్టేట్సు పారిశ్రామిక సామర్థ్యం మధ్య అననుకూల వ్యత్యాసం గురించి జపనీసు సైనిక వ్యూహకర్తలకు బాగా తెలుసు. దీని కారణంగా జపనీసు విజయం పెర్లు హార్బరు వద్ద పొందిన వ్యూహాత్మక ప్రయోజనాన్ని అదనపు వేగవంతమైన వ్యూహాత్మక విజయాలతో విస్తరించే సామర్థ్యం మీద ఆధారపడి ఉందని వారు తర్కించారు. అమెరికా పసిఫికు నౌకాదళాన్ని నిర్ణయాత్మకంగా నాశనం చేయడం దాని మారుమూల స్థావరాలను జయించడం ద్వారానే జపాన్ సామ్రాజ్యం అమెరికా పారిశ్రామిక శక్తితో మునిగిపోకుండా ఉంటుందని జపాన్ కమాండు భావించింది.

1942 ఏప్రిల్‌‌లో డూలిటిలు రైడులో జపాన్ మొదటిసారిగా బాంబు దాడికి గురైంది. బటాను యుద్ధంలో జపనీయులు విజయం సాధించిన తర్వాత అదే నెలలో బటాను డెతు మార్చు నిర్వహించబడింది. ఇక్కడ ఫిలిప్పీన్సు సామ్రాజ్య సైన్యం పాలనలో 5,650 నుండి 18,000 మంది మరణించారు.^[105] 1942 మేలో జపనీయుల సంఖ్యాపరమైన ఆధిపత్యం ఉన్నప్పటికీ కోరలు సీ యుద్ధంలో మిత్రరాజ్యాలను నిర్ణయాత్మకంగా ఓడించడంలో విఫలమవడం జపనీయులకు వ్యూహాత్మక ఓటమికి సమానం. ఈ ఎదురుదెబ్బ 1942 జూన్‌లో మిడ్వే యుద్ధంలో నాలుగు నౌకాదళ వాహక నౌకల విపత్కర నష్టంతో కొనసాగింది.ఇది ఇంపీరియలు జపనీసు నావికాదళానికి మొదటి నిర్ణయాత్మక ఓటమి. నావికాదళం తన దాడిలో వ్యూహాత్మక సామర్థ్యాన్ని కోల్పోయింది. పెద్ద సంఖ్యలో వాహక నౌకలు, బాగా శిక్షణ పొందిన వైమానిక సమూహాల "'క్లిష్టమైన సైనికశక్తిని" పునర్నిర్మించలేకపోయింది.^[106]

1942 సెప్టెంబరులో మిల్నే బే యుద్ధంలో న్యూ గినియాలో ఆస్ట్రేలియను భూ దళాలు జపనీసు మెరైను‌లను ఓడించాయి. ఇది పసిఫికు‌లో జపనీయులు ఎదుర్కొన్న మొదటి భూ ఓటమి. 1942 సెప్టెంబరులో గ్వాడలు‌కెనాలు, 1943లో న్యూ గినియా లలో మిత్రరాజ్యాలు సాధించిన మరిన్ని విజయాలు జపాన్ సామ్రాజ్యాన్ని మిగిలిన యుద్ధంలో రక్షణాత్మకంగా ఉంచాయి. ముఖ్యంగా గ్వాడలు‌కెనాలు ఇప్పటికే పరిమితం చేయబడిన వారి చమురు సరఫరాలను తగ్గించింది.^[104] 1943 - 1944 సమయంలోయునైటెడు స్టేట్సు పారిశ్రామిక శక్తి, విస్తారమైన ముడి పదార్థాల వనరుల మద్దతుతో మిత్రరాజ్యాల దళాలు జపాన్ వైపు క్రమంగా ముందుకు సాగాయి. జనరలు మాక్‌ఆర్థరు నేతృత్వంలోని ఆరవ యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్మీ 1944 అక్టోబరు 20న లేటులో అడుగుపెట్టింది. 1944 డిసెంబరులో ఫిలిప్పీన్సు‌ మీద సామ్రాజ్య సైన్యం పలావాలో మారణహోమం చేసింది.^[107] తరువాతి నెలలలో ఫిలిప్పీన్సు పోరాటం (1944–45) సమయంలో మిత్రరాజ్యాలు స్థానిక గెరిల్లా యూనిట్లతో కలిపి సంయుక్త రాష్ట్రాల దళాలను ఓడించి ఫిలిప్పీన్సి‌ను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాయి.

లొంగిపోవడం

1944 నాటికి మిత్రరాజ్యాలు ఉభయచర ల్యాండింగు‌లు బాంబు దాడుల ద్వారా జపాన్ అనేక వ్యూహాత్మక స్థావరాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. లేదా దాటవేసి తటస్థీకరించాయి. ఇది జపనీసు షిప్పింగు మార్గాల మీద మిత్రరాజ్యాల జలాంతర్గాములు కలిగించే నష్టాలతో కలిపి, జపాన్ ఆర్థిక వ్యవస్థను గొంతు కోయడం ప్రారంభించి దాని సైన్యాన్ని సరఫరా చేసే సామర్థ్యాన్ని దెబ్బతీసింది. 1945 ప్రారంభం నాటికి యుఎస్ మెరైను‌లు ఇవో జిమా యుద్ధం వంటి అనేక కఠినమైన యుద్ధాలలో ఒగాసవారా దీవులను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. ఇది జపాన్ దీవుల పతనానికి నాంది పలికింది. 1944 వేసవిలో సైపాను గ్వామ్లలో వైమానిక స్థావరాలను స్వాధీనం చేసుకున్న తర్వాత యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్మీ వైమానిక దళాలు రాత్రిపూట తక్కువ ఎత్తులో దాహక దాడులలో బి-29 సూపరు‌ఫోర్ట్రెసు బాంబరు‌లను ఉంచడం ద్వారా రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో తీవ్రమైన వ్యూహాత్మక బాంబు దాడి నిర్వహించాయి. జపాన్ యుద్ధ పరిశ్రమను దాని ధైర్యాన్ని దెబ్బతీసే ప్రయత్నంలో జపాన్ నగరాలను తగలబెట్టాయి. 1945 మార్చి 9-10 రాత్రి టోక్యో మీద ఆపరేషను మీటింగు‌హౌసు దాడి సుమారు 1,20,000 మంది పౌరుల మరణానికి దారితీసింది. జపాన్ మీద జరిగిన దాహక బాంబు దాడి ఫలితంగా 67 జపనీసు నగరాలలో సుమారు 3,50,000–5,00,000 మంది పౌరులు మరణించారు. ఈ దాడులతో పాటు అమెరికా ఆపరేషను స్టార్వేషను ద్వారా విస్తృతమైన వైమానిక మైనింగు‌తో జపాన్ కీలకమైన తీరప్రాంత షిప్పింగు కార్యకలాపాలు తీవ్రంగా దెబ్బతిన్నాయి. ఏదేమైనా జపాన్ సైన్యాన్ని లొంగిపోయేలా ఒప్పించడంలో ఈ ప్రయత్నాలు విజయవంతం కాలేదు. 1945 ఆగస్టు మధ్యలో యునైటెడు స్టేట్సు జపాన్ నగరాలైన హిరోషిమా, నాగసాకి మీద అణు ఆయుధాలను ప్రయోగించింది. ఈ బాంబు దాడులు అణ్వాయుధాల మొదటి, ఏకైక పోరాట ఉపయోగం. ఈ రెండు బాంబులు కొన్ని సెకన్లలో సుమారు 1,20,000 మందిని చంపాయి. తరువాతి వారాలు, నెలలు, సంవత్సరాలలో అణు వికిరణం ఫలితంగా చాలా మందిని చంపాయి. 1945 చివరి నాటికి హిరోషిమాలో 1,40,000 మంది, నాగసాకిలో 80,000 మంది బాంబు దాడుల వల్ల మరణించారు.

యాల్టా ఒప్పందం ప్రకారం యూరపు‌లో జర్మనీ ఓడిపోయిన మూడు నెలల్లోపు యుఎస్‌ఎస్‌ఆర్ జపాన్‌ మీద యుద్ధంలోకి ప్రవేశిస్తుందని యుఎస్, యుకె, యుఎస్‌ఎస్‌ఆర్ అంగీకరించాయి. ఈ సోవియటు-జపనీసు యుద్ధం జపాన్ మంచూరియా ఆక్రమణ పతనానికి, దక్షిణ సఖాలిను ద్వీపాన్ని సోవియటు ఆక్రమణకు, జపాన్ స్వదేశీ దీవుల మీద సోవియటు దండయాత్ర నిజమైన, తక్షణ ముప్పుకు దారితీసింది. కొన్ని అంతర్గత పార్టీలకు జపాను అమెరికాకు లొంగిపోవాలనే నిర్ణయం ఒక ముఖ్యమైన అంశం అయింది^[108] యుఎస్, దాని మిత్రదేశాల నుండి ఏకకాలంలో సోవియటు దండయాత్రను ఎదుర్కోవటానికి బదులుగా కొంత రక్షణ పొందండి. అదేవిధంగా యూరపు‌లో సోవియటు యూనియను సైన్యాల అధిక సంఖ్య యుఎస్‌ఎస్‌ఆర్‌కు అణ్వాయుధాల వినియోగాన్ని ప్రదర్శించాలనే యుఎస్ నిర్ణయంలో ఇది ఒక అంశంగా మారింది.

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగింపు, హిరోషిమా, నాగసాకి మీద అణు బాంబు దాడులు, సోవియటు యూనియను యుద్ధ ప్రకటన తరువాత మంచూరియా మీద, ఇతర భూభాగాల మీద దండయాత్ర తర్వాత పోట్సు‌డ్యాం డిక్లరేషనును విస్మరించి మోకుసాట్సు, జపాన్ సామ్రాజ్యం లొంగిపోయింది. ఆగస్టు 15న జాతీయ రేడియో ప్రసంగంలో హిరోహిటో గ్యోకువాను-హోసో ద్వారా జపాన్ ప్రజలకు లొంగిపోతున్నట్లు ప్రకటించారు.

జపాన్ సామ్రాజ్యం ముగింపు

జపాను ఆక్రమణ

యుద్ధం తర్వాత ఆక్రమిత జపాన్ అని పిలువబడే కాలంలో ఎక్కువగా యుఎస్ ఆర్మీ జనరలు డగ్లసు మాక్‌ఆర్థరు జపాన్ రాజ్యాంగాన్ని సవరించడానికి, దేశాన్ని ప్రజాస్వామ్యీకరించడానికి నాయకత్వం వహించారు. ఏకకాలిక ఆర్థిక, రాజకీయ సహాయంతో సహా మిత్రరాజ్యాల ఆక్రమణ 1952 వరకు కొనసాగింది. మిత్రరాజ్యాల దళాలు జపాన్‌ను మీజీ రాజ్యాంగాన్ని రద్దు చేయాలని, 1946 జపాన్ రాజ్యాంగంను అమలు చేయాలని ఆదేశించాయి. ఈ కొత్త రాజ్యాంగాన్ని మాక్‌ఆర్థర్ పర్యవేక్షణలో అమెరికా విధించింది. మాక్ఆర్థరు జపాన్‌ను శాంతివాది దేశంగా మార్చిన ఆర్టికలు 9ను చేర్చాడు.^[109]

1947 నియమాలను స్వీకరించిన తర్వాత రాజ్యాంగం ప్రకారం జపాన్ సామ్రాజ్యం రద్దు చేయబడింది. కేవలం ఆధునిక జపాన్ రాష్ట్రంగా మారింది. ముందు అధికారికంగా లొంగిపోవడంతో సామ్రాజ్యం భూభాగం జపనీసు ద్వీపసమూహానికి చాలా వరకు తగ్గించబడింది; ఎక్కువగా హోన్షు, హొక్కైడో, క్యుషు, షికోకు దీవులు. ఇది 1951 శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో ఒప్పందం ద్వారా ధృవీకరించబడింది. చారిత్రాత్మకంగా జపాన్‌కు చెందినవిగా గుర్తించబడిన కురిలు దీవులు^[110] ఎడో కాలం సమయంలో మాట్సుమే వంశం నియంత్రణలోకి రాకముందు ఇక్కడ ఐను ప్రజలు మొదట నివసించారు.^[111] 1945 నుండి కురిలు సోవియట్ యూనియన్ కు చెందినదిగా మారి ఇప్పుడు రష్యా కు చెందినదిగా మారింది.

జపాన్ పార్లమెంటరీ ఆధారిత రాజకీయ వ్యవస్థను స్వీకరించింది. చక్రవర్తి పాత్ర ప్రతీకాత్మకంగా మారింది. యుఎస్ ఆక్రమణ దళాలు జపాన్‌ను బాహ్య బెదిరింపుల నుండి రక్షించడానికి పూర్తిగా బాధ్యత వహించాయి. దేశీయ భద్రత కోసం జపాన్‌లో ఒక చిన్న పోలీసు దళం మాత్రమే ఉంది. జపాన్ యునైటెడు స్టేట్సు నియంత్రణలో ఉంది. జపనీసు చరిత్రలో ఇది ఒక విదేశీ శక్తిచే ఆక్రమించబడిన ఏకైక సమయం.^[112]

జనరలు మాక్‌ఆర్థర్ తరువాత తాను స్థాపించడంలో సహాయం చేసిన కొత్త జపనీస్ ప్రభుత్వాన్ని, ఆయన అమెరికను దళాలను కొరియను యుద్ధానికి పంపబోతున్న కొత్త జపనీసు కాలాన్ని ప్రశంసించాడు:

జపనీసు ప్రజలు, యుద్ధం నుండి, ఆధునిక చరిత్రలో నమోదు చేయబడిన గొప్ప సంస్కరణలకు లోనయ్యారు. ప్రశంసనీయమైన సంకల్పం, నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి, అర్థం చేసుకునే గుర్తించదగిన సామర్థ్యంతో వారు యుద్ధం నేపథ్యంలో మిగిలిపోయిన బూడిద నుండి జపాను‌లో వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ, వ్యక్తిగత గౌరవం, ఆధిపత్యానికి అంకితమైన భవనాన్ని నిర్మించారు; తరువాతి ప్రక్రియలో రాజకీయ నైతికత, ఆర్థిక సంస్థ స్వేచ్ఛ, సామాజిక న్యాయం, పురోగతికి కట్టుబడి ఉన్న నిజమైన ప్రాతినిధ్య ప్రభుత్వం సృష్టించబడింది. రాజకీయంగా, ఆర్థికంగా, సామాజికంగా జపాన్ ఇప్పుడు భూమి మీద అనేక స్వేచ్ఛా దేశాలకు దగ్గరగా ఉంది. సార్వత్రిక నమ్మకాన్ని మళ్ళీ కోల్పోదు. ... జపాన్ ‌మీద ఏర్పడిన అధికార శూన్యత ప్రభావం గురించి స్వల్పంగానైనా సంకోచించకుండా నేను మా నాలుగు ఆక్రమణ విభాగాలను కొరియా యుద్ధభూమికి పంపాను. ఫలితాలు నా విశ్వాసాన్ని పూర్తిగా సమర్థించాయి. మానవ జాతి పురోగతిలో భవిష్యత్తులో నిర్మాణాత్మక సేవ కోసం ఉన్నత ఆశలు పెట్టుకోలేని, ప్రశాంతమైన, క్రమబద్ధమైన, శ్రమతో కూడిన దేశం మరొకటి నాకు తెలియదు.

చరిత్రకారుడు జాన్ డబల్యూ డోవరు కోసం:

పునరాలోచనలో సైనిక అధికారి దళం కాకుండా ఆక్రమణ కింద నిర్వహించిన ఆరోపించిన మిలిటరిస్టులు, అల్ట్రానేషనలిస్టుల ప్రక్షాళన ప్రభుత్వ, ప్రైవేటు రంగాలలో ప్రభావవంతమైన వ్యక్తుల దీర్ఘకాలిక కూర్పు మీద సాపేక్షంగా తక్కువ ప్రభావాన్ని చూపింది. ఈ ప్రక్షాళన మొదట్లో రాజకీయ పార్టీలలోకి కొత్త రక్తాన్ని తీసుకువచ్చింది. కానీ 1950ల ప్రారంభంలో జాతీయ, స్థానిక రాజకీయాలకు గతంలో ప్రక్షాళన చేయబడిన సంప్రదాయవాద రాజకీయ నాయకులు భారీ సంఖ్యలో తిరిగి రావడంతో ఇది భర్తీ చేయబడింది. అధికార యంత్రాంగంలో, ప్రక్షాళన ప్రారంభం నుండి స్వల్పంగా అంతరాయం కలిగించింది. ... ఆర్థిక రంగంలో ప్రక్షాళన అదేవిధంగా స్వల్పంగా అంతరాయం కలిగించింది. దాదాపు నాలుగు వందల కంపెనీలలో విస్తరించి ఉన్న పదహారు వందల కంటే తక్కువ మంది వ్యక్తులను ప్రభావితం చేసింది. ప్రతిచోటా యుద్ధానంతర జపాన్‌లోని అధికార కారిడార్లు యుద్ధ సంవత్సరాలలో ఇప్పటికే గుర్తించబడిన ప్రతిభను కలిగి ఉన్న వ్యక్తులతో నిండి ఉన్నాయి. 'కొత్త' జపాన్‌లో అదే ప్రతిభను అత్యంత విలువైనదిగా కనుగొన్నాయి.^[113]

మూలాలు

ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="lower-alpha"/> ట్యాగు కనబడలేదు

↑ "Explore Japan National Flag and National Anthem". Retrieved January 29, 2017.
↑ "National Symbols". Archived from the original on February 2, 2017. Retrieved January 29, 2017.
↑ Schellinger and Salkin, ed. (1996). "Kyoto". International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania. UK: Routledge. p. 515ff. ISBN 978-1-8849-6404-6.
↑ Josephson, Jason Ānanda (2012). The Invention of Religion in Japan. University of Chicago Press. p. 133. ISBN 978-0-2264-1234-4.
↑ Thomas, Jolyon Baraka (2014). Japan's Preoccupation with Religious Freedom (Ph.D. thesis). Princeton University. p. 76.
↑ Jansen 2002, p. 669.
↑ Jansen 2002, p. 334, "One can date the "restoration" of imperial rule from the edict of January 3, 1868."
↑ ^8.0 ^8.1 ^8.2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; ndlconstitution అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ Harrison, Mark (2000). The Economics of World War II: Six Great Powers in International Comparison. Cambridge University Press. p. 3. ISBN 978-0-5217-8503-7.
↑ Conrad, Sebastian (2014). "The Dialectics of Remembrance: Memories of Empire in Cold War Japan" (PDF). Comparative Studies in Society and History. 56 (1): 8. doi:10.1017/S0010417513000601. ISSN 0010-4175. JSTOR 43908281. S2CID 146284542. Archived (PDF) from the original on July 8, 2020. Retrieved July 7, 2020. In 1942, at the moment of its greatest extension, the empire encompassed territories spanning over 7,400,000 square kilometers.
↑ ^11.0 ^11.1 ^11.2 ^11.3 Taeuber, Irene B.; Beal, Edwin G. (January 1945). "The Demographic Heritage of the Japanese Empire". Annals of the American Academy of Political and Social Science. 237 (1). SAGE Publications: 65. doi:10.1177/000271624523700108. ISSN 0002-7162. JSTOR 1025496. S2CID 144547927.
↑ Tsutsui 2009, p. 234.
↑ Tsutsui 2009, p. 433.
↑ Townsend, Susan (July 17, 2018). "జపాన్ సామ్రాజ్యం కోసం అన్వేషణ 1931–1945". BBC.
↑ "జపనీస్ యుద్ధ నేరాలు". ది నేషనల్ ఆర్కైవ్స్ (యు.ఎస్.). ఆగస్టు 15, 2016. Archived from the original on అక్టోబరు 1, 2011. Retrieved అక్టోబరు 19, 2023.
↑ "పసిఫిక్ థియేటర్ డాక్యుమెంట్ ఆర్కైవ్". వార్ క్రైమ్స్ స్టడీస్ సెంటర్, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా, బర్కిలీ. Archived from the original on జూలై 18, 2009.
↑ "గ్రంథ పట్టిక: యుద్ధ నేరాలు". సిగుర్ సెంటర్ ఫర్ ఆసియన్ స్టడీస్, జార్జ్ వాషింగ్టన్ యూనివర్సిటీ. Archived from the original on ఆగస్టు 16, 2019. Retrieved ఏప్రిల్ 21, 2010.
↑ Gruhl, Werner (2007). ఇంపీరియల్ జపాన్ యొక్క రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం: 1931–1945. ట్రాన్సాక్షన్ పబ్లిషర్స్. p. 85. ISBN 978-0-7658-0352-8.
↑ షిన్, Heisoo (మార్చి 2021). ""కంఫర్ట్ ఉమెన్" యొక్క స్వరాలు: యునెస్కో డాక్యుమెంటరీ వారసత్వం చుట్టూ ఉన్న అధికార రాజకీయాలు". ది ఆసియా-పసిఫిక్ జర్నల్: జపాన్ ఫోకస్. 19 (8). Archived from the original on ఏప్రిల్ 18, 2023. Retrieved మే 8, 2023.
↑ ^20.0 ^20.1 ^20.2 ^20.3 ^20.4 స్టీఫెన్ జె. లీ. యూరోపియన్ నియంతృత్వాలు 1918-1945. 4వ ఎడిషన్, 2016. పేజీ. 364: "జపాన్ 'నియంతృత్వం' కాదా అనే దానిపై కూడా కొంత చర్చ జరిగింది."
↑ విలియం ఔత్‌వైట్, ed. (ఏప్రిల్ 15, 2008). ది బ్లాక్‌వెల్ డిక్షనరీ ఆఫ్ మోడరన్ సోషల్ థాట్. Brill. p. 232.
↑ ^22.0 ^22.1 రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం యొక్క మూలాలు పునఃపరిశీలించబడ్డాయి. Routledge. ఫిబ్రవరి 7, 2002. ISBN 978-1-134-71418-6.
↑ Tipton, Elise K. (2012) [1990]. ది జపనీస్ పోలీస్ స్టేట్: ది టోక్కో ఇన్ ఇంటర్‌వార్ జపాన్. London: Bloomsbury. ISBN 978-1-78093-322-1.మూస:పేజీ అవసరం
↑ షిల్లోనీ, బెన్-అమి (2013). బెన్-అమి షిల్లోనీ – కలెక్టెడ్ రైటింగ్స్. Routledge. p. 83. ISBN 978-1-1342-5230-5.
↑ హగివారా 2004, p. 34.
↑ జాన్సెన్ 2002, pp. 314–315.
↑ హగివారా 2004, p. 35.
↑ Satow 1921, p. 282.
↑ కీన్ 2002, p. 116.
↑ జాన్సెన్ 2002, pp. 310–311.
↑ మూస:హార్వ్న్బ్, మరియు మూస:హార్వ్న్బ్. అంతేకాకుండా, మూస:హార్వ్ట్క్స్టీ యోషినోబు డైమియోస్ సమావేశానికి అంగీకరించాడని, అలాంటి సంస్థ తనను తిరిగి నియమిస్తుందనే ఆశతో అని ఊహిస్తున్నారు.
↑ సాటో 1921, p. 286.
↑ మూస:హార్వ్న్‌బ్. అసలు కొటేషన్ (జపనీస్): "短刀一本あればかたづくことだ." Hagiwara 2004, p. 42లో.
↑ కీన్ 2002, p. 124.
↑ ^35.0 ^35.1 జాన్సెన్ 2002, p. 312.
↑ మూస:హార్వ్న్‌బ్, "ఐదు వ్యాసాలలో ప్రమాణాన్ని అన్ని యుగాలకు రాజ్యాంగంగా వర్ణించవచ్చు" అని పేర్కొంది.
↑ "明治8年（1875）4月｜漸次立憲政体樹立の詔が発せられ、元老院・大審院が設置される：日本のあゆみ".
↑ Kazuhiro, Takii (2007). ది మీజీ కాన్స్టిట్యూషన్. పశ్చిమ దేశాల జపనీయుల అనుభవం మరియు ఆధునిక రాజ్యం ఏర్పడటం. International House of Japan. p. 14.
↑ జపాన్ బలం యొక్క రహస్యం Archived జూలై 11, 2007 at the Wayback Machine www.calvin.edu
↑ అపోస్టల్స్‌తో సమానం సెయింట్ నికోలస్ ఆఫ్ జపాన్, రష్యన్ ఆర్థోడాక్స్ కేథడ్రల్ ఆఫ్ సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్ వెబ్‌సైట్, వాషింగ్టన్ డి.సి.
↑ "日本の正教会の歴史と現代 "జపనీస్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చి చరిత్ర మరియు ఇప్పుడు"" (in జపనీస్). జపాన్‌లోని ఆర్థడాక్స్ చర్చి. ఫిబ్రవరి 1, 2007. Retrieved ఆగస్టు 25, 2007.
↑ సువార్తను జపనీస్‌లోకి ఆర్థడాక్స్ అనువాదం, ప్రావోస్టోక్ ఆర్థోడాక్స్ పోర్టల్, అక్టోబరు 2006
↑ Scott Pate, Alan (మే 9, 2017). కాన్బన్: జపాన్ యొక్క సాంప్రదాయ దుకాణ చిహ్నాలు. న్యూజెర్సీ: Princeton University Press. ISBN 978-0-6911-7647-5. 1871లో దంపత్సురేయ్ శాసనం అన్ని సమురాయ్‌లను వారి టాప్ నాట్‌లను కత్తిరించుకోవలసి వచ్చింది, ఇది సాంప్రదాయ గుర్తింపు వనరు మరియు గర్వం.
↑ "ది రైజ్ ఆఫ్ ది కాంక్రీట్ కాజిల్". TenguLife: ది క్యూరియస్ గైడ్ టు జపాన్. మే 2, 2017.
↑ Foo, Audrey (January 17, 2019). "జపాన్ అంతటా దాని చివరి అసలు కోటలను చూడటానికి ఒక రేసు". GaijinPot.
↑ "జపనీస్ కోటలు కోటల చరిత్ర". Japan Guide. సెప్టెంబరు 4, 2021.
↑ "Himeji-jō". Lonely Planet.
↑ జపాన్ యొక్క ఆధునిక కోటలు ఎపిసోడ్ వన్: హిమేజి కోట (姫路城). జపాన్ యొక్క ఆధునిక కోటలు. ఏప్రిల్ 6, 2020.
↑ కార్టర్, అలెక్స్ (మే 22, 2010). "జపనీస్ కాంక్రీట్ కోట".
↑ Baseel, Casey (మార్చి 27, 2017). "నాగోయా కోట యొక్క కాంక్రీట్ కోటను కూల్చివేసి, సాంప్రదాయ చెక్క నిర్మాణంతో భర్తీ చేయనున్నారు". RocketNews24.
↑ "షిన్‌బుట్సు బున్రి – షింటో మరియు బౌద్ధమతం యొక్క విభజన". Japan Reference. జూలై 11, 2019.
↑ Park, T. L. "జపాన్‌లో నిర్మాణ చెక్క సంరక్షణ ప్రక్రియ" (PDF). స్ట్రక్చరల్ స్టడీస్, రిపేర్లు, హెరిటేజు ఆర్కిటెక్చరు నిర్వహణ. XIII: 491–502.
↑ Burgess, John (December 26, 1985). "51 సంవత్సరాల తర్వాత, ఒక ఆలయం పునరుద్ధరించబడింది". The Washington Post.
↑ Hannah, Dayna (June 12, 2018). "20 క్యోటోలో మీరు తప్పక చూడవలసిన ప్రదేశాలు". Japan Travel Blog.
↑ "1889 జపనీస్ రాజ్యాంగం". history.hanover.edu.
↑ Odagiri, Hiroyuki (1996). జపాన్‌లో సాంకేతికత మరియు పారిశ్రామిక అభివృద్ధి. Oxford University Press. pp. 72–73. ISBN 978-0-1982-8802-2.
↑ Xavier, Cass (May 13, 2019). "జపాన్ చరిత్ర: ఆధునిక కాలాల నుండి భూస్వామ్య యుగం". History Cooperative. Archived from the original on May 17, 2019. Retrieved April 19, 2025.
↑ హార్డీస్ కేస్, ది జపాన్ వీక్లీ మెయిల్, జనవరి 4, 1875.
↑ Clark, Gregory; Ishii, Tatsuya (2012). "జపాన్‌లో సామాజిక చలనశీలత, 1868–2012: సమురాయ్ యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన స్థిరత్వం" (PDF). University of California, డేవిస్.
↑ ఫ్రా సరసాస్, జపాన్‌లో డబ్బు మరియు బ్యాంకింగ్ (1940) పేజీ 107.
↑ ఇట్సువో హమోకా, జపాన్ సెంట్రల్ బ్యాంక్‌పై ఒక అధ్యయనం (1902) online
↑ మసాటో షిజుమే, "ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ ది బ్యాంక్ ఆఫ్ జపాన్, 1882–2016." (వాసెడా విశ్వవిద్యాలయం, 2016) ఆన్‌లైన్
↑ సేథ్, మైఖేల్ జె. (2010). ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ కొరియా: ఫ్రమ్ యాంటిక్విటీ టు ది ప్రెజెంట్. Rowman & Littlefield Publishers. p. 225. ISBN 978-0-7425-6716-0.
↑ ^64.0 ^64.1 Ion 2014, p. 44.
↑ Drea 2009, p. 97.
↑ ^66.0 ^66.1 ^66.2 ^66.3 ^66.4 ^66.5 ^66.6 ^66.7 Drea 2009, p. 98.
↑ ^67.0 ^67.1 డ్రియా 2009, p. 98.
↑ ^68.0 ^68.1 ^68.2 Drea 2009, p. 99.
↑ పైన్, సారా. ది రస్సో-జపనీస్ వార్ ఇన్ గ్లోబల్ పెర్స్పెక్టివ్: వరల్డ్ వార్ జీరో. p. 503.
↑ Duus, Peter (1995). ది అబాకస్ అండ్ ది స్వోర్డ్: ది జపనీస్ పెనెట్రేషన్ ఆఫ్ కొరియా, 1895–1910. Berkeley: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా ప్రెస్. ISBN 978-0-5202-1361-6.
↑ ^71.0 ^71.1 మీజీ పునరుద్ధరణ గందరగోళం మధ్య తైవాన్‌లో ఒక నిర్లక్ష్య సాహసం Archived 2007-10-31 at the Wayback Machine, THE ASAHI SHIMBUN, జూలై 22, 2007న తిరిగి పొందబడింది.
↑ |url=http://www.mofa.go.jp/mofaj/annai/honsho/shiryo/qa/taisho_01.html#0908_02 |access-date=అక్టోబరు 3, 2010 |publisher=జపాన్ విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖ}}
↑ "పోలిష్ అనాథలు". Tsuruga city. Archived from the original on నవంబరు 12, 2010. Retrieved అక్టోబరు 3, 2010.
↑ హేన్, మికిసో, మోడరన్ జపాన్: ఎ హిస్టారికల్ సర్వే (ఆక్స్‌ఫర్డ్: వెస్ట్‌వ్యూ ప్రెస్, 1992) 234.
↑ dateer 2000 |title= 第150回国会政治倫理の確立及び公職選挙法改正に関する特別別 2000平成12年11月16 日（木曜日） |url=http://www.shugiin.go.jp/itdb_kaigiroku.nsf/html/kaigiroku/007115020001116012.htm?OpenDocument |archive-url=https://web.archive.org/web/20110928200616/http://www.shugiin.go.jp/itdb_kaigiroku.nsf/html/kaigiroku/007115020001116012.htm?OpenDocument |archive-date=సెప్టెంబరు 28, 2011 |access-date=అక్టోబరు 10, 2009 |publisher=జపాన్ ప్రతినిధుల సభ}}
↑ "戦間期台湾地方選挙に関する考察". 古市利雄. 台湾研究フォーラム【台湾研究論壇】. Archived from the original on ఏప్రిల్ 11, 2008. Retrieved అక్టోబరు 09. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help)
↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; shugiin150 అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ Ascension, Japanese throne. "హిరోహిటో జపాన్ చక్రవర్తి అవుతాడు". www.ebesco.com. Retrieved 13 ఆగస్టు 2025.
↑ హెర్బర్ట్ బిక్స్, హిరోహిటో మరియు ఆధునిక జపాన్ తయారీ, 2001, పేజీ 284
↑ ^80.0 ^80.1 Lucken, Michael (2013). The Japanese and the War: Expectation, Perception, and the Shaping of Memory. Columbia University: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-54398-9..
↑ Paxton, Robert O. (2011-12-01). ది అనాటమీ ఆఫ్ ఫాసిజం. Penguin Books Limited. p. 200. ISBN 978-0-241-95870-4. Retrieved 2025-03-13. 1932-45 కాలపు జపనీస్ సామ్రాజ్యాన్ని ఫాసిస్ట్ పాలన కంటే అధిక స్థాయి రాష్ట్ర-ప్రాయోజిత సమీకరణతో కూడిన విస్తరణవాద సైనిక నియంతృత్వంగా అర్థం చేసుకుంటారు.
↑ బెన్-అమి షిల్లోనీ - సేకరించిన రచనలు. రౌట్లెడ్జ్. జూన్ 17, 2013. ISBN 978-1-134-25237-4.
↑ వార్‌లార్డ్: టోజో ఎగైనెస్ట్ ది వరల్డ్. రోమాన్ & లిటిల్‌ఫీల్డ్. 2001. ISBN 978-0-8154-1171-0.
↑ ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ ఫాసిజం, 1914–1945. విస్కాన్సిన్ ప్రెస్ విశ్వవిద్యాలయం. జనవరి 1996. ISBN 978-0-2991-4873-7.
↑ గ్రిఫిన్, రోజర్ (అక్టోబరు 11, 2013). ఫాసిజం యొక్క స్వభావం. Routledge. ISBN 978-1-1361-4588-9.
↑ ఫ్రాస్ట్, లారా (2018). సెక్స్ డ్రైవ్‌లు: సాహిత్య ఆధునికవాదంలో ఫాసిజం యొక్క ఫాంటసీలు. Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-1-5017-2425-1.
↑ "దుష్ట, అణచివేత, దూకుడు -- అవును. కానీ రష్యా ఫాసిస్టునా? నిపుణులు 'లేదు' అని అంటున్నారు". rferl.org. April 9, 2022. Retrieved April 4, 2025.
↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; police అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
↑ Sundberg, Steve (అక్టోబరు 22, 2018). "2600వ జపాన్ స్థాపన వార్షికోత్సవం, 1940". Old Tokyo.
↑ గడెలేవా, ఎమిలియా (2000). "సుసానూ: జపనీస్ పురాణాలలో కేంద్ర దేవుళ్లలో ఒకరు". నిచిబుంకెన్ జపాన్ సమీక్ష: జపనీస్ అధ్యయనాల అంతర్జాతీయ పరిశోధన కేంద్రం యొక్క బులెటిన్. 12. ఇంటర్నేషనల్ రీసెర్చ్ సెంటర్ ఫర్ జపనీస్ స్టడీస్: 166–7. doi:10.15055/00000288.
↑ Joos, Joël (January 1, 2008). "17. ఉదారవాద, ఉదారవాద జ్ఞాపకాల జ్ఞాపకాలు: సుడా సోకిచి మరియు అతను ప్రస్తావించడానికి మర్చిపోయిన కొన్ని విషయాలు". ఆధునిక జపాన్‌లో జ్ఞాపకశక్తి శక్తి (in ఇంగ్లీష్): 291–307. doi:10.1163/ej.9781905246380.i-382.134. ISBN 978-9-0042-1320-3.
↑ రీడర్, Ian (2003). Befu, Harumi; Oguma, Eiji (eds.). "ఐడెంటిటీ, నిహోంజిన్రాన్, మరియు అకడమిక్ (నిజాయితీ)". మోనుమెంటా నిప్పోనికా. 58 (1): 103–116. ISSN 0027-0741. JSTOR 3096753.
↑ జోసెఫ్ కె. యమగివా (సెప్టెంబరు 1955). "జపనీస్ మ్యాగజైన్‌లో సాహిత్యం మరియు రాజకీయాలు, సెకై". పబ్లిక్ అఫైర్స్. 28 (3): 254–268. JSTOR 3035405.
↑ Nish 2002, p. 78.
↑ Francis Chia-Hui Lin (January 9, 2015). Heteroglossic Asia: The transformation of Urban Taiwan. Taylor & Francis. pp. 85–. ISBN 978-1-3176-2637-4.
↑ కెవిన్ మెక్‌డోవెల్. మంచూరియాలో జపాన్: జపనీస్ సామ్రాజ్యంలో వ్యవసాయ వలస, 1932–1945. అరిజోనా విశ్వవిద్యాలయం
↑ "ది అన్‌క్వైట్ పాస్ట్ జపాన్ ఓటమి నుండి ఏడు దశాబ్దాలు గడిచినా, యుద్ధ జ్ఞాపకాలు ఇప్పటికీ తూర్పు ఆసియాను విభజిస్తున్నాయి". The Economist. August 12, 2015. Retrieved November 26, 2016.
↑ "Question జపాన్ యూదుల పట్ల యుద్ధానికి ముందు విధానానికి ఆధారమైన "యూదు వ్యతిరేక విధానానికి సూత్రాలు" గురించి ఏదైనా చారిత్రక పత్రాలు ఉన్నాయా? అలాగే, ఈ ప్రతిపాదనకు సంబంధించి ఏవైనా వివరణాత్మక పత్రాలు ఉన్నాయా?". జపాన్ విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖ. Retrieved అక్టోబరు 2, 2010.
↑ "యూదులపై చర్యల రూపురేఖలు". ఐదుగురు మంత్రుల మండలి. జపాన్ సెంటర్ ఫర్ ఆసియన్ హిస్టారికల్ రికార్డ్. డిసెంబరు 6, 1938. p. 36/42. Archived from the original on జూలై 26, 2011. Retrieved అక్టోబరు 2, 2010.
↑ మోరిసన్, సామ్యూల్ ఎలియట్ (2010). హిస్టరీ ఆఫ్ యునైటెడ్ స్టేట్స్ నావల్ ఆపరేషన్స్ ఇన్ వరల్డ్ వార్ II, వాల్యూమ్ 3: ది రైజింగ్ సన్ ఇన్ ది పసిఫిక్ 1931 – ఏప్రిల్ 1942. Naval Institute Press. pp. 80–81.
↑ మోరిసన్ 2010, p. 81.
↑ Morison 2010, p. 259.
↑ Klemen L. "Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941–1942". Archived from the original on July 26, 2011.
↑ ^104.0 ^104.1 "సోలమన్లలో చమురు మరియు జపనీస్ వ్యూహం: ఒక ప్రతిపాదన". www.combinedfleet.com.
↑ "WW2 చారిత్రక గుర్తులు శౌర్య దినోత్సవం నాడు బటాన్ పాత్రను పినోయ్‌లకు గుర్తు చేస్తాయి". GMA News Online. ఏప్రిల్ 9, 2012.
↑ "Battle of Midway – Nihon Kaigun". combinedfleet.com.
↑ విల్‌బ్యాంక్స్, బాబ్ (2004). లాస్ట్ మ్యాన్ అవుట్. జెఫెర్సన్: మెక్‌ఫార్లాండ్ & కంపెనీ, ఇంక్., పబ్లిషర్స్. పేజీలు 45, 53, 56, 68–69, 80–81, 84–85, 92, 98–99, 100, 102, 106–107. ISBN 978-0-7864-1822-0.
↑ శత్రువుల పరాజయం: స్టాలిన్, ట్రూమాన్ మరియు జపాన్ లొంగుబాటు సుయోషి హసేగావా బెల్క్‌నాప్ ప్రెస్ (అక్టోబరు 30, 2006) ISBN 978-0-6740-2241-6
↑ "పునరుజ్జీవన జపాన్ సైన్యం 'ఎవరితోనైనా నిలబడగలదు". CNN. డిసెంబరు 7, 2016. Archived from the original on డిసెంబరు 4, 2018.
↑ పీటీ, మార్క్ ఆర్. (1988). "అధ్యాయం 5 – జపనీస్ వలస సామ్రాజ్యం 1895–1945". ది కేంబ్రిడ్జ్ హిస్టరీ ఆఫ్ జపాన్ వాల్యూమ్. 6. కేంబ్రిడ్జ్: కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్. ISBN 0-521-22352-0.
↑ స్టీఫాన్, జాన్ J (1974). ది కురిల్ దీవులు. ఆక్స్‌ఫర్డ్: Clarendon ప్రెస్. pp. 50–56.
↑ ది మెట్రోపాలిటన్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆర్ట్. "హీల్‌బ్రన్ టైమ్‌లైన్ ఆఫ్ ఆర్ట్ హిస్టరీ: జపాన్, 1900 a.d.–present". Retrieved February 1, 2009.
↑ J. W. Dower, Japan in War & Peace, New press, 1993, p. 11

[2] "Explore Japan National Flag and National Anthem". Retrieved January 29, 2017.

[3] "National Symbols". Archived from the original on February 2, 2017. Retrieved January 29, 2017.

[5] Schellinger and Salkin, ed. (1996). "Kyoto". International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania. UK: Routledge. p. 515ff. ISBN 978-1-8849-6404-6.

[6] Josephson, Jason Ānanda (2012). The Invention of Religion in Japan. University of Chicago Press. p. 133. ISBN 978-0-2264-1234-4.

[7] Thomas, Jolyon Baraka (2014). Japan's Preoccupation with Religious Freedom (Ph.D. thesis). Princeton University. p. 76.

[FOOTNOTEJansen2002669-8] Jansen 2002, p. 669.

[10] Jansen 2002, p. 334, "One can date the "restoration" of imperial rule from the edict of January 3, 1868."

[ndlconstitution-11] 8.0 ^8.1 ^8.2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; ndlconstitution అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[Harrison3-12] Harrison, Mark (2000). The Economics of World War II: Six Great Powers in International Comparison. Cambridge University Press. p. 3. ISBN 978-0-5217-8503-7.

[13] Conrad, Sebastian (2014). "The Dialectics of Remembrance: Memories of Empire in Cold War Japan" (PDF). Comparative Studies in Society and History. 56 (1): 8. doi:10.1017/S0010417513000601. ISSN 0010-4175. JSTOR 43908281. S2CID 146284542. Archived (PDF) from the original on July 8, 2020. Retrieved July 7, 2020. In 1942, at the moment of its greatest extension, the empire encompassed territories spanning over 7,400,000 square kilometers.

[JSTOR-14] 11.0 ^11.1 ^11.2 ^11.3 Taeuber, Irene B.; Beal, Edwin G. (January 1945). "The Demographic Heritage of the Japanese Empire". Annals of the American Academy of Political and Social Science. 237 (1). SAGE Publications: 65. doi:10.1177/000271624523700108. ISSN 0002-7162. JSTOR 1025496. S2CID 144547927.

[FOOTNOTETsutsui2009234-15] Tsutsui 2009, p. 234.

[FOOTNOTETsutsui2009433-16] Tsutsui 2009, p. 433.

[20] Townsend, Susan (July 17, 2018). "జపాన్ సామ్రాజ్యం కోసం అన్వేషణ 1931–1945". BBC.

[21] "జపనీస్ యుద్ధ నేరాలు". ది నేషనల్ ఆర్కైవ్స్ (యు.ఎస్.). ఆగస్టు 15, 2016. Archived from the original on అక్టోబరు 1, 2011. Retrieved అక్టోబరు 19, 2023.

[22] "పసిఫిక్ థియేటర్ డాక్యుమెంట్ ఆర్కైవ్". వార్ క్రైమ్స్ స్టడీస్ సెంటర్, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా, బర్కిలీ. Archived from the original on జూలై 18, 2009.

[23] "గ్రంథ పట్టిక: యుద్ధ నేరాలు". సిగుర్ సెంటర్ ఫర్ ఆసియన్ స్టడీస్, జార్జ్ వాషింగ్టన్ యూనివర్సిటీ. Archived from the original on ఆగస్టు 16, 2019. Retrieved ఏప్రిల్ 21, 2010.

[Gruhl_2017-24] Gruhl, Werner (2007). ఇంపీరియల్ జపాన్ యొక్క రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం: 1931–1945. ట్రాన్సాక్షన్ పబ్లిషర్స్. p. 85. ISBN 978-0-7658-0352-8.

[25] షిన్, Heisoo (మార్చి 2021). ""కంఫర్ట్ ఉమెన్" యొక్క స్వరాలు: యునెస్కో డాక్యుమెంటరీ వారసత్వం చుట్టూ ఉన్న అధికార రాజకీయాలు". ది ఆసియా-పసిఫిక్ జర్నల్: జపాన్ ఫోకస్. 19 (8). Archived from the original on ఏప్రిల్ 18, 2023. Retrieved మే 8, 2023.

[sjlee-26] 20.0 ^20.1 ^20.2 ^20.3 ^20.4 స్టీఫెన్ జె. లీ. యూరోపియన్ నియంతృత్వాలు 1918-1945. 4వ ఎడిషన్, 2016. పేజీ. 364: "జపాన్ 'నియంతృత్వం' కాదా అనే దానిపై కూడా కొంత చర్చ జరిగింది."

[27] విలియం ఔత్‌వైట్, ed. (ఏప్రిల్ 15, 2008). ది బ్లాక్‌వెల్ డిక్షనరీ ఆఫ్ మోడరన్ సోషల్ థాట్. Brill. p. 232.

[origins-28] 22.0 ^22.1 రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం యొక్క మూలాలు పునఃపరిశీలించబడ్డాయి. Routledge. ఫిబ్రవరి 7, 2002. ISBN 978-1-134-71418-6.

[పోలీస్-29] Tipton, Elise K. (2012) [1990]. ది జపనీస్ పోలీస్ స్టేట్: ది టోక్కో ఇన్ ఇంటర్‌వార్ జపాన్. London: Bloomsbury. ISBN 978-1-78093-322-1.మూస:పేజీ అవసరం

[షిల్లోనీ-30] షిల్లోనీ, బెన్-అమి (2013). బెన్-అమి షిల్లోనీ – కలెక్టెడ్ రైటింగ్స్. Routledge. p. 83. ISBN 978-1-1342-5230-5.

[FOOTNOTEహగివారా200434-31] హగివారా 2004, p. 34.

[FOOTNOTEజాన్సెన్2002314–315-32] జాన్సెన్ 2002, pp. 314–315.

[FOOTNOTEహగివారా200435-33] హగివారా 2004, p. 35.

[FOOTNOTESatow1921282-34] Satow 1921, p. 282.

[FOOTNOTEకీన్2002116-35] కీన్ 2002, p. 116.

[FOOTNOTEజాన్సెన్2002310–311-36] జాన్సెన్ 2002, pp. 310–311.

[37] మూస:హార్వ్న్బ్, మరియు మూస:హార్వ్న్బ్. అంతేకాకుండా, మూస:హార్వ్ట్క్స్టీ యోషినోబు డైమియోస్ సమావేశానికి అంగీకరించాడని, అలాంటి సంస్థ తనను తిరిగి నియమిస్తుందనే ఆశతో అని ఊహిస్తున్నారు.

[FOOTNOTEసాటో1921286-38] సాటో 1921, p. 286.

[39] మూస:హార్వ్న్‌బ్. అసలు కొటేషన్ (జపనీస్): "短刀一本あればかたづくことだ." Hagiwara 2004, p. 42లో.

[FOOTNOTEకీన్2002124-41] కీన్ 2002, p. 124.

[FOOTNOTEజాన్సెన్2002312-42] 35.0 ^35.1 జాన్సెన్ 2002, p. 312.

[43] మూస:హార్వ్న్‌బ్, "ఐదు వ్యాసాలలో ప్రమాణాన్ని అన్ని యుగాలకు రాజ్యాంగంగా వర్ణించవచ్చు" అని పేర్కొంది.

[44] "明治8年（1875）4月｜漸次立憲政体樹立の詔が発せられ、元老院・大審院が設置される：日本のあゆみ".

[45] Kazuhiro, Takii (2007). ది మీజీ కాన్స్టిట్యూషన్. పశ్చిమ దేశాల జపనీయుల అనుభవం మరియు ఆధునిక రాజ్యం ఏర్పడటం. International House of Japan. p. 14.

[46] జపాన్ బలం యొక్క రహస్యం Archived జూలై 11, 2007 at the Wayback Machine www.calvin.edu

[snow-47] అపోస్టల్స్‌తో సమానం సెయింట్ నికోలస్ ఆఫ్ జపాన్, రష్యన్ ఆర్థోడాక్స్ కేథడ్రల్ ఆఫ్ సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్ వెబ్‌సైట్, వాషింగ్టన్ డి.సి.

[48] "日本の正教会の歴史と現代 "జపనీస్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చి చరిత్ర మరియు ఇప్పుడు"" (in జపనీస్). జపాన్‌లోని ఆర్థడాక్స్ చర్చి. ఫిబ్రవరి 1, 2007. Retrieved ఆగస్టు 25, 2007.

[49] సువార్తను జపనీస్‌లోకి ఆర్థడాక్స్ అనువాదం, ప్రావోస్టోక్ ఆర్థోడాక్స్ పోర్టల్, అక్టోబరు 2006

[kanban-50] Scott Pate, Alan (మే 9, 2017). కాన్బన్: జపాన్ యొక్క సాంప్రదాయ దుకాణ చిహ్నాలు. న్యూజెర్సీ: Princeton University Press. ISBN 978-0-6911-7647-5. 1871లో దంపత్సురేయ్ శాసనం అన్ని సమురాయ్‌లను వారి టాప్ నాట్‌లను కత్తిరించుకోవలసి వచ్చింది, ఇది సాంప్రదాయ గుర్తింపు వనరు మరియు గర్వం.

[51] "ది రైజ్ ఆఫ్ ది కాంక్రీట్ కాజిల్". TenguLife: ది క్యూరియస్ గైడ్ టు జపాన్. మే 2, 2017.

[52] Foo, Audrey (January 17, 2019). "జపాన్ అంతటా దాని చివరి అసలు కోటలను చూడటానికి ఒక రేసు". GaijinPot.

[53] "జపనీస్ కోటలు కోటల చరిత్ర". Japan Guide. సెప్టెంబరు 4, 2021.

[54] "Himeji-jō". Lonely Planet.

[55] జపాన్ యొక్క ఆధునిక కోటలు ఎపిసోడ్ వన్: హిమేజి కోట (姫路城). జపాన్ యొక్క ఆధునిక కోటలు. ఏప్రిల్ 6, 2020.

[56] కార్టర్, అలెక్స్ (మే 22, 2010). "జపనీస్ కాంక్రీట్ కోట".

[57] Baseel, Casey (మార్చి 27, 2017). "నాగోయా కోట యొక్క కాంక్రీట్ కోటను కూల్చివేసి, సాంప్రదాయ చెక్క నిర్మాణంతో భర్తీ చేయనున్నారు". RocketNews24.

[58] "షిన్‌బుట్సు బున్రి – షింటో మరియు బౌద్ధమతం యొక్క విభజన". Japan Reference. జూలై 11, 2019.

[59] Park, T. L. "జపాన్‌లో నిర్మాణ చెక్క సంరక్షణ ప్రక్రియ" (PDF). స్ట్రక్చరల్ స్టడీస్, రిపేర్లు, హెరిటేజు ఆర్కిటెక్చరు నిర్వహణ. XIII: 491–502.

[60] Burgess, John (December 26, 1985). "51 సంవత్సరాల తర్వాత, ఒక ఆలయం పునరుద్ధరించబడింది". The Washington Post.

[61] Hannah, Dayna (June 12, 2018). "20 క్యోటోలో మీరు తప్పక చూడవలసిన ప్రదేశాలు". Japan Travel Blog.

[62] "1889 జపనీస్ రాజ్యాంగం". history.hanover.edu.

[Odagiri_&_Goto-63] Odagiri, Hiroyuki (1996). జపాన్‌లో సాంకేతికత మరియు పారిశ్రామిక అభివృద్ధి. Oxford University Press. pp. 72–73. ISBN 978-0-1982-8802-2.

[64] Xavier, Cass (May 13, 2019). "జపాన్ చరిత్ర: ఆధునిక కాలాల నుండి భూస్వామ్య యుగం". History Cooperative. Archived from the original on May 17, 2019. Retrieved April 19, 2025.

[65] హార్డీస్ కేస్, ది జపాన్ వీక్లీ మెయిల్, జనవరి 4, 1875.

[66] Clark, Gregory; Ishii, Tatsuya (2012). "జపాన్‌లో సామాజిక చలనశీలత, 1868–2012: సమురాయ్ యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన స్థిరత్వం" (PDF). University of California, డేవిస్.

[67] ఫ్రా సరసాస్, జపాన్‌లో డబ్బు మరియు బ్యాంకింగ్ (1940) పేజీ 107.

[68] ఇట్సువో హమోకా, జపాన్ సెంట్రల్ బ్యాంక్‌పై ఒక అధ్యయనం (1902) online

[69] మసాటో షిజుమే, "ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ ది బ్యాంక్ ఆఫ్ జపాన్, 1882–2016." (వాసెడా విశ్వవిద్యాలయం, 2016) ఆన్‌లైన్

[సేథ్_2010_225-70] సేథ్, మైఖేల్ జె. (2010). ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ కొరియా: ఫ్రమ్ యాంటిక్విటీ టు ది ప్రెజెంట్. Rowman & Littlefield Publishers. p. 225. ISBN 978-0-7425-6716-0.

[FOOTNOTEIon201444-71] 64.0 ^64.1 Ion 2014, p. 44.

[FOOTNOTEDrea200997-72] Drea 2009, p. 97.

[FOOTNOTEDrea200998-73] 66.0 ^66.1 ^66.2 ^66.3 ^66.4 ^66.5 ^66.6 ^66.7 Drea 2009, p. 98.

[FOOTNOTEడ్రియా200998-74] 67.0 ^67.1 డ్రియా 2009, p. 98.

[FOOTNOTEDrea200999-75] 68.0 ^68.1 ^68.2 Drea 2009, p. 99.

[76] పైన్, సారా. ది రస్సో-జపనీస్ వార్ ఇన్ గ్లోబల్ పెర్స్పెక్టివ్: వరల్డ్ వార్ జీరో. p. 503.

[77] Duus, Peter (1995). ది అబాకస్ అండ్ ది స్వోర్డ్: ది జపనీస్ పెనెట్రేషన్ ఆఫ్ కొరియా, 1895–1910. Berkeley: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ కాలిఫోర్నియా ప్రెస్. ISBN 978-0-5202-1361-6.

[autogenerated1-78] 71.0 ^71.1 మీజీ పునరుద్ధరణ గందరగోళం మధ్య తైవాన్‌లో ఒక నిర్లక్ష్య సాహసం Archived 2007-10-31 at the Wayback Machine, THE ASAHI SHIMBUN, జూలై 22, 2007న తిరిగి పొందబడింది.

[79] |url=http://www.mofa.go.jp/mofaj/annai/honsho/shiryo/qa/taisho_01.html#0908_02 |access-date=అక్టోబరు 3, 2010 |publisher=జపాన్ విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖ}}

[80] "పోలిష్ అనాథలు". Tsuruga city. Archived from the original on నవంబరు 12, 2010. Retrieved అక్టోబరు 3, 2010.

[81] హేన్, మికిసో, మోడరన్ జపాన్: ఎ హిస్టారికల్ సర్వే (ఆక్స్‌ఫర్డ్: వెస్ట్‌వ్యూ ప్రెస్, 1992) 234.

[shugiin=150-82] teer 2000 |title= 第150回国会政治倫理の確立及び公職選挙法改正に関する特別別 2000平成12年11月16 日（木曜日） |url=http://www.shugiin.go.jp/itdb_kaigiroku.nsf/html/kaigiroku/007115020001116012.htm?OpenDocument |archive-url=https://web.archive.org/web/20110928200616/http://www.shugiin.go.jp/itdb_kaigiroku.nsf/html/kaigiroku/007115020001116012.htm?OpenDocument |archive-date=సెప్టెంబరు 28, 2011 |access-date=అక్టోబరు 10, 2009 |publisher=జపాన్ ప్రతినిధుల సభ}}

[nittaikyo-83] "戦間期台湾地方選挙に関する考察". 古市利雄. 台湾研究フォーラム【台湾研究論壇】. Archived from the original on ఏప్రిల్ 11, 2008. Retrieved అక్టోబరు 09. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help)

[shugiin150-84] ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; shugiin150 అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[85] Ascension, Japanese throne. "హిరోహిటో జపాన్ చక్రవర్తి అవుతాడు". www.ebesco.com. Retrieved 13 ఆగస్టు 2025.

[86] హెర్బర్ట్ బిక్స్, హిరోహిటో మరియు ఆధునిక జపాన్ తయారీ, 2001, పేజీ 284

[lucken-87] 80.0 ^80.1 Lucken, Michael (2013). The Japanese and the War: Expectation, Perception, and the Shaping of Memory. Columbia University: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-54398-9..

[Paxton-88] Paxton, Robert O. (2011-12-01). ది అనాటమీ ఆఫ్ ఫాసిజం. Penguin Books Limited. p. 200. ISBN 978-0-241-95870-4. Retrieved 2025-03-13. 1932-45 కాలపు జపనీస్ సామ్రాజ్యాన్ని ఫాసిస్ట్ పాలన కంటే అధిక స్థాయి రాష్ట్ర-ప్రాయోజిత సమీకరణతో కూడిన విస్తరణవాద సైనిక నియంతృత్వంగా అర్థం చేసుకుంటారు.

[89] బెన్-అమి షిల్లోనీ - సేకరించిన రచనలు. రౌట్లెడ్జ్. జూన్ 17, 2013. ISBN 978-1-134-25237-4.

[oligarchy-90] వార్‌లార్డ్: టోజో ఎగైనెస్ట్ ది వరల్డ్. రోమాన్ & లిటిల్‌ఫీల్డ్. 2001. ISBN 978-0-8154-1171-0.

[sgpayne-91] ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ ఫాసిజం, 1914–1945. విస్కాన్సిన్ ప్రెస్ విశ్వవిద్యాలయం. జనవరి 1996. ISBN 978-0-2991-4873-7.

[92] గ్రిఫిన్, రోజర్ (అక్టోబరు 11, 2013). ఫాసిజం యొక్క స్వభావం. Routledge. ISBN 978-1-1361-4588-9.

[93] ఫ్రాస్ట్, లారా (2018). సెక్స్ డ్రైవ్‌లు: సాహిత్య ఆధునికవాదంలో ఫాసిజం యొక్క ఫాంటసీలు. Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-1-5017-2425-1.

[94] "దుష్ట, అణచివేత, దూకుడు -- అవును. కానీ రష్యా ఫాసిస్టునా? నిపుణులు 'లేదు' అని అంటున్నారు". rferl.org. April 9, 2022. Retrieved April 4, 2025.

[police-95] ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; police అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు

[96] Sundberg, Steve (అక్టోబరు 22, 2018). "2600వ జపాన్ స్థాపన వార్షికోత్సవం, 1940". Old Tokyo.

[97] గడెలేవా, ఎమిలియా (2000). "సుసానూ: జపనీస్ పురాణాలలో కేంద్ర దేవుళ్లలో ఒకరు". నిచిబుంకెన్ జపాన్ సమీక్ష: జపనీస్ అధ్యయనాల అంతర్జాతీయ పరిశోధన కేంద్రం యొక్క బులెటిన్. 12. ఇంటర్నేషనల్ రీసెర్చ్ సెంటర్ ఫర్ జపనీస్ స్టడీస్: 166–7. doi:10.15055/00000288.

[98] Joos, Joël (January 1, 2008). "17. ఉదారవాద, ఉదారవాద జ్ఞాపకాల జ్ఞాపకాలు: సుడా సోకిచి మరియు అతను ప్రస్తావించడానికి మర్చిపోయిన కొన్ని విషయాలు". ఆధునిక జపాన్‌లో జ్ఞాపకశక్తి శక్తి (in ఇంగ్లీష్): 291–307. doi:10.1163/ej.9781905246380.i-382.134. ISBN 978-9-0042-1320-3.

[99] రీడర్, Ian (2003). Befu, Harumi; Oguma, Eiji (eds.). "ఐడెంటిటీ, నిహోంజిన్రాన్, మరియు అకడమిక్ (నిజాయితీ)". మోనుమెంటా నిప్పోనికా. 58 (1): 103–116. ISSN 0027-0741. JSTOR 3096753.

[echo-100] జోసెఫ్ కె. యమగివా (సెప్టెంబరు 1955). "జపనీస్ మ్యాగజైన్‌లో సాహిత్యం మరియు రాజకీయాలు, సెకై". పబ్లిక్ అఫైర్స్. 28 (3): 254–268. JSTOR 3035405.

[FOOTNOTENish200278-101] Nish 2002, p. 78.

[102] Francis Chia-Hui Lin (January 9, 2015). Heteroglossic Asia: The transformation of Urban Taiwan. Taylor & Francis. pp. 85–. ISBN 978-1-3176-2637-4.

[103] కెవిన్ మెక్‌డోవెల్. మంచూరియాలో జపాన్: జపనీస్ సామ్రాజ్యంలో వ్యవసాయ వలస, 1932–1945. అరిజోనా విశ్వవిద్యాలయం

[ది_ఎకనామిస్ట్-104] "ది అన్‌క్వైట్ పాస్ట్ జపాన్ ఓటమి నుండి ఏడు దశాబ్దాలు గడిచినా, యుద్ధ జ్ఞాపకాలు ఇప్పటికీ తూర్పు ఆసియాను విభజిస్తున్నాయి". The Economist. August 12, 2015. Retrieved November 26, 2016.

[mof-105] "Question జపాన్ యూదుల పట్ల యుద్ధానికి ముందు విధానానికి ఆధారమైన "యూదు వ్యతిరేక విధానానికి సూత్రాలు" గురించి ఏదైనా చారిత్రక పత్రాలు ఉన్నాయా? అలాగే, ఈ ప్రతిపాదనకు సంబంధించి ఏవైనా వివరణాత్మక పత్రాలు ఉన్నాయా?". జపాన్ విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖ. Retrieved అక్టోబరు 2, 2010.

[gosho-106] "యూదులపై చర్యల రూపురేఖలు". ఐదుగురు మంత్రుల మండలి. జపాన్ సెంటర్ ఫర్ ఆసియన్ హిస్టారికల్ రికార్డ్. డిసెంబరు 6, 1938. p. 36/42. Archived from the original on జూలై 26, 2011. Retrieved అక్టోబరు 2, 2010.

[107] మోరిసన్, సామ్యూల్ ఎలియట్ (2010). హిస్టరీ ఆఫ్ యునైటెడ్ స్టేట్స్ నావల్ ఆపరేషన్స్ ఇన్ వరల్డ్ వార్ II, వాల్యూమ్ 3: ది రైజింగ్ సన్ ఇన్ ది పసిఫిక్ 1931 – ఏప్రిల్ 1942. Naval Institute Press. pp. 80–81.

[FOOTNOTEమోరిసన్201081-108] మోరిసన్ 2010, p. 81.

[FOOTNOTEMorison2010259-109] Morison 2010, p. 259.

[110] Klemen L. "Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941–1942". Archived from the original on July 26, 2011.

[combinedfleet.com-111] 104.0 ^104.1 "సోలమన్లలో చమురు మరియు జపనీస్ వ్యూహం: ఒక ప్రతిపాదన". www.combinedfleet.com.

[112] "WW2 చారిత్రక గుర్తులు శౌర్య దినోత్సవం నాడు బటాన్ పాత్రను పినోయ్‌లకు గుర్తు చేస్తాయి". GMA News Online. ఏప్రిల్ 9, 2012.

[113] "Battle of Midway – Nihon Kaigun". combinedfleet.com.

[114] విల్‌బ్యాంక్స్, బాబ్ (2004). లాస్ట్ మ్యాన్ అవుట్. జెఫెర్సన్: మెక్‌ఫార్లాండ్ & కంపెనీ, ఇంక్., పబ్లిషర్స్. పేజీలు 45, 53, 56, 68–69, 80–81, 84–85, 92, 98–99, 100, 102, 106–107. ISBN 978-0-7864-1822-0.

[115] శత్రువుల పరాజయం: స్టాలిన్, ట్రూమాన్ మరియు జపాన్ లొంగుబాటు సుయోషి హసేగావా బెల్క్‌నాప్ ప్రెస్ (అక్టోబరు 30, 2006) ISBN 978-0-6740-2241-6

[116] "పునరుజ్జీవన జపాన్ సైన్యం 'ఎవరితోనైనా నిలబడగలదు". CNN. డిసెంబరు 7, 2016. Archived from the original on డిసెంబరు 4, 2018.

[117] పీటీ, మార్క్ ఆర్. (1988). "అధ్యాయం 5 – జపనీస్ వలస సామ్రాజ్యం 1895–1945". ది కేంబ్రిడ్జ్ హిస్టరీ ఆఫ్ జపాన్ వాల్యూమ్. 6. కేంబ్రిడ్జ్: కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్. ISBN 0-521-22352-0.

[118] స్టీఫాన్, జాన్ J (1974). ది కురిల్ దీవులు. ఆక్స్‌ఫర్డ్: Clarendon ప్రెస్. pp. 50–56.

[119] ది మెట్రోపాలిటన్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆర్ట్. "హీల్‌బ్రన్ టైమ్‌లైన్ ఆఫ్ ఆర్ట్ హిస్టరీ: జపాన్, 1900 a.d.–present". Retrieved February 1, 2009.

[120] J. W. Dower, Japan in War & Peace, New press, 1993, p. 11

[a]

[1]

[2]

[b]

[3]

[c]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[d]

[e]

[f]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[g]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[57]

[58]

[59]

[60]

[61]

[62]

[63]

[64]

[65]

[66]

[67]

[68]

[69]

[70]

[71]

[72]

[73]

[74]

[75]

[76]

[77]

[78]

[79]

[80]

[81]

[82]

[83]

[84]

[85]

[86]

[87]

[88]

[89]

[90]

[91]

[92]

[93]

[94]

[95]

[96]

[97]

[98]

[99]