జలనాథీశ్వరర్ ఆలయం

 

జనాథీశ్వరర్ ఆలయం
తిరువూరల్
తమిళనాడులో ఆలయ ఉనికి
భౌగోళికం
భౌగోళికాంశాలు	13°00′57″N 79°44′13″E
దేశం	భారతదేశం
రాష్ట్రం	తమిళనాడు
జిల్లా	వెల్లూరు
సంస్కృతి
దైవం	జలంతీశ్వరుడు (శివుడు)
వాస్తుశైలి
నిర్మాణ శైలులు	ద్రావిడ నిర్మాణశైలి

జలనాథీశ్వరర్ ఆలయం (తిరువూరళ్ అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది శివుడికి అంకితం చేయబడిన ఒక హిందూ ఆలయం, ఇది దక్షిణ భారత రాష్ట్రమైన తమిళనాడు వెల్లూరు జిల్లా తక్కోలం అనే గ్రామంలో ఉంది. ఇక్కడ శివుడిని జలనాథీశ్వరునిగా పూజిస్తారు. శివుని రూపాన్ని లింగం ద్వారా సూచిస్తారు. ఆయన భార్య పార్వతి గిరిరాజ కన్నికంబల్ గా చిత్రీకరించబడింది. నాయనార్లు అని పిలువబడే తమిళ సాధువు కవులు రాసిన, పాదల్ పెట్రా స్థలం అని వర్గీకరించబడిన 7వ శతాబ్దపు తమిళ శైవ కానానికల్ రచన అయిన తేవరం ప్రధాన దేవతను గౌరవిస్తారు.

మూడు అంతస్తుల గోపురం (ప్రధాన ద్వారం) గుండా ప్రవేశించే ఈ ఆలయ సముదాయం సుమారు ఒక ఎకరం విస్తీర్ణంలో విస్తరించి ఉంది. ఈ ఆలయంలో అనేక ఉపాలయాలు ఉన్నాయి, వాటిలో జలంతీశ్వరర్, ఆయన భార్య గిరిరాజ కన్నికాంబాల్‌ల మందిరాలు అత్యంత ప్రముఖమైనవి. ఈ ఉపాలయాలన్నీ పెద్ద, ఏకకేంద్రక దీర్ఘచతురస్రాకార గ్రానైట్ గోడలచే చుట్టబడి ఉన్నాయి.

ఈ ఆలయంలో నాలుగు రోజువారీ ఆచారాలు, వివిధ సమయాల్లో ఉదయం 6 గంటల నుండి రాత్రి 8.30 గంటల వరకు, నాలుగు వార్షిక పండుగలు ఉంటాయి. చిత్తిరై (ఏప్రిల్-మే) నెలలో జరుపుకునే బ్రహ్మోత్సవం పండుగ అత్యంత ప్రముఖమైనది.

అసలు సముదాయాన్ని పల్లవులు నిర్మించారని నమ్ముతారు, తరువాత చోళుల నుండి విస్తరణతో ప్రస్తుత రాతి నిర్మాణం 16వ శతాబ్దంలో నాయక్ కాలంలో నిర్మించబడింది. ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ మత, స్వచ్ఛంద ఎండోమెంట్స్ విభాగం నిర్వహిస్తుంది.

పురాణం

ఆలయ గోపురం

హిందూ పురాణాల ప్రకారం, దివ్యమైన ఆవు అయిన కామధేనువు ఈ ప్రదేశంలో శివుడిని పూజించింది. మరో పురాణం ప్రకారం, ఒకప్పుడు ఈ ప్రాంతం వరద నీటితో నిండిపోయి, ఆ నీరు శివుని సగం శరీరం వరకు చేరింది. భయంతో పార్వతి శివుడిని కౌగిలించుకుందని నమ్ముతారు, ఈ ప్రదేశంలో శివా (పార్వతి) ఇప్పటికీ శివుడిని కౌగిలించుకున్నట్లు కనిపిస్తుందని విశ్వసిస్తారు. శివా, శివ వేర్వేరు, ఎందుకంటే శివా అనేది 'ఆ'కారాంతం, శివ అనేది 'అ'కారాంతం. మొదటిది స్త్రీ దేవత శివా (పార్వతి)ని సూచిస్తుంది, రెండవది పురుష దేవుడైన శివుడిని సూచిస్తుంది. సంవత్సరంలో మొదటి ఆరు నెలల్లో, వర్షాలు కురిసి పంటలు సమృద్ధిగా పండినప్పుడు శివుని లింగ రూపం ఎర్రగా కనిపిస్తుంది, అదే కరువు సమయంలో తెల్లగా మారుతుంది. మృత్యుదేవత అయిన యముడు, సప్తమాతృకలు, ఉతడి, తీర్థక అనే ఋషులు ఈ ప్రదేశంలో శివుడిని పూజించారని కూడా నమ్ముతారు.

చరిత్ర

ఆలయంలో ఒక మందిరం

ఈ ఆలయాన్ని పల్లవులు నిర్మించారని మొదట నమ్ముతారు. క్రీ. శ. 866 - 1004 మధ్య నిర్మించిన చాలా చోళ దేవాలయాలు కొన్ని సైనిక సంఘటనలు లేదా రాజకీయ ప్రచారాలతో ముడిపడి ఉన్నాయి. క్రీ. శ. 940 లో మొదటి పరాంతక చోళుడు రాష్ట్రకూటుల మీద దాడి చేయడం వల్ల తరచుగా ఇబ్బంది ఎదురైంది. తమిళ ప్రాంతంలో జరిగిన గొప్ప యుద్ధం అని పిలువబడే తక్కోలం యుద్ధం చోళులు, రాష్ట్రకూటుల మధ్య జరిగింది. పరాంతక చోళుని కుమారుడు రాజాదిత్య ఈ పోరాటంలో చంపబడ్డాడు, మూడవ కృష్ణుడు "తంజై, కంచి లను జయించినవాడు" అనే పేరును స్వీకరించాడు. ఈ ఆలయంలో 10వ, 11వ శతాబ్దాలకు చెందిన నాలుగు శాసనాలు ఉన్నాయి, ఇవి ఆలయంలో పనిచేస్తున్న దేవదాసీలను గుర్తిస్తున్నాయి.

ఆర్కిటెక్చర్

ఈ ఆలయానికి మూడు అంతస్తుల గోపురం ఉంది, అన్ని మందిరాలు ఏకకేంద్రక దీర్ఘచతురస్రాకార గ్రానైట్ గోడలతో చుట్టబడి ఉన్నాయి. ఈ ఆలయం సుమారు 1.5 ఎకరాల (0.61 హెక్టార్లు) విస్తీర్ణంలో ఉంది. ప్రధాన మందిరంలో లింగ రూపంలో జలనాథీశ్వరర్ విగ్రహం ఉంది. ఈ లింగం ఇసుకతో చేయబడింది, పవిత్ర అభిషేకం కేవలం ఆవుడయార్‌పై మాత్రమే చేస్తారు. శివుని భార్య అయిన కిరిరాస కన్నికార్ మందిరం పడమర ముఖంగా ఉంటుంది. గర్భగుడికి దారితీసే మహామండపంలో ఉంది. ప్రధాన మందిరానికి ధ్వజస్తంభం, మహామండపం గుండా చేరుకోవచ్చు, ఇవి రెండూ గోపురానికి సరళరేఖలో ఉన్నాయి. ప్రధాన మందిరానికి దక్షిణం వైపున ప్రవేశ ద్వారం ఉంది. మందిరం చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేయడం ద్వారా దానిని చేరుకోవచ్చు. ఆలయ పుష్కరిణిలో ఒక సహజసిద్ధమైన నీటి ఊట ఉంది, అది నంది మందిరం గుండా నిండుతుంది. నంది నోటి నుండి నీరు బయటకు వస్తుంది కాబట్టి, దీనిని పొక్కేశ్వరర్ ఆలయం అని పిలుస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగానే, వినాయకుడు, మురుగన్, నవగ్రహాలు, చండికేశుడు, దుర్గాదేవి మందిరాలు ప్రధాన మందిరం ప్రాంగణం చుట్టూ ఉన్నాయి.

ఈ ఆలయంలో త్యాగరాజ నమూనా ఉంది, ఇది పల్లవ పూర్వ-రాజసింహ శైలిగా వర్గీకరించబడింది. శివుడు వెనుక ఎడమ, కుడి చేతుల్లో జపమాల, గొడ్డలి పట్టుకుని కూర్చున్న భంగిమలో చిత్రీకరించబడ్డాడు. శివుడు, ఉమ మధ్య నిలబడి ఉన్న భంగిమలో స్కందుడు (షణ్ముఖుడు) కనిపిస్తాడు. ఆలయంలోని నమూనా తిరువారూర్ లోని త్యాగరాజ ఆలయంలో ఉన్న నమూనాను పోలి ఉంటుంది. ఈ ఆలయంలో పల్లవ కాలం నాటి కోష్టా మూర్తి (విష్ణు, దుర్గా, బ్రహ్మ, దక్షిణామూర్తి, గణేశ, దుర్గ శిల్పాలు) ప్రధాన మందిరం గోడలలో కనిపిస్తాయి.

మతపరమైన ప్రాముఖ్యత

ఆలయానికి పశ్చిమాన ఉన్న సహజ నీటి బుగ్గలు

ఇది 275 పాడల్ పెట్రా స్థలాల పుణ్యక్షేత్రాలలో ఒకటి - శివ స్థలాలు ప్రారంభ మధ్యయుగంలో తమిళ శైవ నాయనార్లు సంబందర్ రాసిన తేవరం కవితలలో కీర్తించబడ్డాయి. శైవులకు చెందిన 63 మంది నాయన్మార్ ల గురించిన గ్రంథం పెరియపురాణం ఈ ఆలయం గురించి వివరిస్తుంది. ఆలయ స్థలపురాణం, ఒరియూర్ పురాణం ఆలయ నందిని సూచిస్తుంది.

పండుగలు

పండుగలు, ప్రతిరోజూ ఆలయ పూజారులు పూజలు (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. ఆలయ ఆచారాలు రోజుకు నాలుగు సార్లు నిర్వహిస్తారు: ఉదయం 8:00 గంటలకు కాలసంధి, మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు ఉచ్చికాలం, సాయంత్రం 6:00 గంటలకు సాయరక్షై, రాత్రి 8:00 గంటలకు అర్ధజామం. ప్రతి ఆచారంలో జలనాతీశ్వరర్, గిరిరాజ కన్నికంబాల్ కోసం నాలుగు దశలు ఉంటాయి: అభిషేకం (పవిత్ర స్నానం), అలంకరణం (అలంకరణ), నైవేద్యం (నైవేద్య సమర్పణ), దీపారాధన (దీపాలను ఊపడం). సోమవారం, శుక్రవారం వంటి వారపు ఆచారాలు, ప్రదోషం వంటి పక్షం రోజుల ఆచారాలు, అమావాస్య, కృత్తిక, పౌర్ణమి, చతుర్థి వంటి నెలవారీ పండుగలు ఉన్నాయి. తమిళ నెల అయిన చిత్తిరై (ఏప్రిల్-మే) మాసంలో జరిగే బ్రహ్మోత్సవం అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగ. ఈ పండుగ ఆ నెలలో వచ్చే చిత్ర పౌర్ణమి తర్వాత జరుగుతుంది.