జాన్ మిల్టన్
జాన్ మిల్టన్ | |
|---|---|
 | |
| 1608 డిసెంబరు 9 | |
| మరణం | 1674 నవంబరు 8 (వయసు: 65) |
Resting place | సెంట్ గైల్స్-వితౌట్-క్రిపుల్గేట్ |
| చదువు | క్రైస్ట్ కాలేజ్, కేంబ్రిడ్జ్ (BA, MA) |
| వృత్తి |
|
| Spouses | మేరీ పావెల్
(m. 1642; మరణం సమాసంలో (Expression) లోపం: < పరికర్తను (operator) ఊహించలేదు)కేథరిన్ వుడ్కాక్
(m. 1656; ఆమె మరణం సమాసంలో (Expression) లోపం: < పరికర్తను (operator) ఊహించలేదు)ఎలిజబెత్ మిన్షుల్ (m. 1663) |
| పిల్లలు | 5 |
| Writing career | |
| భాష |
|
| కాల వ్యవధి | |
| సాహిత్య ప్రక్రియs | |
| విషయం | మత, రాజకీయ స్వేచ్ఛ |
| సాహిత్య ఉద్యమం | |
| ప్రసిద్ధ రచనలుs | పరడైస్ లాస్ట్ అరియోపాజిటికా లైసిడాస్ సాంసన్ అగోనిస్టెస్ |
| విదేశీ భాషల కార్యదర్శి ఇంగ్లాండ్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ స్టేట్ | |
| In office March 1649 – May 1660 | |
| సంతకం | |
 | |
జాన్ మిల్టన్ (9 డిసెంబర్ 1608 – 8 నవంబర్ 1674) ఒక ఇంగ్లీష్ కవి, విమర్శకుడు, ప్రభుత్వ సేవకుడు. ఆయన 1667లో రచించిన మహాకావ్యం పరడైస్ లాస్ట్ బ్లాంక్ వర్స్ లో రాయబడింది, 12 భాగాలుగా ఉంటుంది. ఇది మానవ పతనం కథను వివరిస్తుంది, ఇందులో ఆదాం, ఈవ ను పతిత దేవదూత సాతాన్ ప్రలోభపెట్టడం, దేవుడు వారిని ఎడెన్ తోట నుండి బయటకు పంపడం వంటి విషయాలు ఉన్నాయి.[1]
పరడైస్ లాస్ట్ ద్వారా మిల్టన్ ప్రపంచంలో గొప్ప కవులలో ఒకరిగా పేరు పొందాడు. ఆయన కామన్వెల్త్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ కాలంలో ఒలివర్ క్రామ్వెల్ నేతృత్వంలోని ప్రభుత్వంలో కూడా సేవలు అందించారు.
ఆయన జీవితకాలంలోనే మంచి గుర్తింపు పొందారు. ఆయన రచించిన అరియోపాజిటికా (1644) పుస్తకం ప్రచురణకు ముందు నియంత్రణను వ్యతిరేకిస్తూ, మాటల స్వేచ్ఛ, పత్రికా స్వేచ్ఛకు గొప్ప మద్దతుగా నిలిచింది. ఆయన రచనల్లో కొత్త పదాలను కూడా ప్రవేశపెట్టారు.
మిల్టన్ను ఆయన జీవిత చరిత్రకారుడు విలియమ్ హేలీ "అత్యుత్తమ ఇంగ్లీష్ రచయిత"గా పేర్కొన్నారు.[2] అలాగే ఆయనను ఇంగ్లీష్ సాహిత్యంలో అత్యున్నత రచయితలలో ఒకరిగా భావిస్తారు.[3]
సామ్యూయెల్ జాన్సన్ పరడైస్ లాస్ట్ ను అత్యుత్తమ కవితగా ప్రశంసించాడు, అయితే ఆయన మిల్టన్ రాజకీయాలను కఠినమైన గణతంత్ర భావజాలంగా పేర్కొన్నాడు.[4] మిల్టన్ను విలియమ్ బ్లేక్, విలియమ్ వర్డ్స్వర్త్, థామస్ హార్డీ వంటి కవులు గౌరవించారు.
మిల్టన్ జీవితం స్టువర్ట్ కాలంలో జరిగిన రాజకీయ మార్పులతో అనుసంధానమై ఉంది. ఆయన కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వవిద్యాలయంలో విద్యనభ్యసించి, తర్వాత రచనలు ప్రారంభించారు. చార్ల్స్ I పాలనలో రాజకీయ అస్థిరతలు పెరిగినప్పుడు ఆయన రచనలు మరింత ప్రభావం చూపాయి.
1660లో జరిగిన రిస్టోరేషన్ తర్వాత ఆయన దృష్టి కోల్పోయారు. అయినప్పటికీ ఈ కాలంలోనే ఆయన ప్రముఖ రచనలు వెలువడ్డాయి.
1674లో ఆయన మరణ సమయానికి ఆర్థికంగా బలహీనంగా ఉన్నప్పటికీ, యూరప్ అంతటా ప్రసిద్ధి పొందారు. ఆయన ఆలోచనలు అధికారులతో విభేదించినప్పటికీ ఆయన తన అభిప్రాయాలను మార్చుకోలేదు.
మిల్టన్ను ఇంగ్లీష్ సాహిత్యంలో గొప్ప కవులలో ఒకరిగా భావిస్తారు. కొందరు పండితుల ప్రకారం ఆయన ప్రభావం విలియమ్ షేక్స్పియర్ తర్వాత రెండవ స్థానంలో ఉంది. ఆయన రచనలలో మహత్తర భావాలను, భయానక దృశ్యాలను, గాఢమైన భావోద్వేగాలను అద్భుతంగా చిత్రీకరించే శక్తి ఉంది.
ప్రారంభ జీవితం విద్య
[మార్చు]
జాన్ మిల్టన్ 1608 డిసెంబర్ 9న బ్రెడ్ స్ట్రీట్, లండన్ లో జన్మించాడు. ఆయన తండ్రి సంగీతకారుడు జాన్ మిల్టన్, తల్లి సారా జెఫ్రీ. పెద్ద జాన్ మిల్టన్ (1562–1647) తన తండ్రి రిచర్డ్ మిల్టన్ చేత వారసత్వం నుంచి తొలగించబడ్డాడు, ఎందుకంటే అతను భక్తి పరమైన కాథలిక్ చర్చి ను వదిలి ప్రొటెస్టెంట్ మతాన్ని స్వీకరించాడు.[5]
లండన్లో, పెద్ద మిల్టన్ సారా జెఫ్రీ (1572–1637)ను వివాహం చేసుకుని స్క్రైవెనర్ గా స్థిరమైన ఆర్థిక విజయాన్ని సాధించాడు.[6] ఆయన చీప్సైడ్ ప్రాంతంలోని బ్రెడ్ స్ట్రీట్లో నివసిస్తూ పనిచేశాడు, అక్కడ మెర్మెయిడ్ టావెర్న్ ఉండేది. పెద్ద మిల్టన్ సంగీతంలో నైపుణ్యంతో ప్రసిద్ధి చెందాడు, ఆ ప్రతిభ తన కుమారుడికి సంగీతంపై ఆసక్తిని కలిగించింది; అతను హెన్రీ లావ్స్ వంటి సంగీతకారులతో స్నేహం ఏర్పరచుకున్నాడు.[7]
మిల్టన్ తండ్రి సంపద కారణంగా, అతని పెద్ద కుమారుడు ఒక ప్రైవేట్ గురువును పొందాడు, ఆ గురువు థామస్ యంగ్, స్కాటిష్ ప్రెస్బిటేరియన్, సెంట్ ఆండ్రూస్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి MA పట్టా పొందినవాడు. యంగ్ ప్రభావం మిల్టన్కు మత సంబంధిత విప్లవాత్మక ఆలోచనలను పరిచయం చేసింది.[8]
యంగ్ శిక్షణ అనంతరం, మిల్టన్ సెంట్ పాల్స్ స్కూల్, లండన్లో చదివాడు. అక్కడ అతను లాటిన్, గ్రీకు భాషలను అభ్యసించాడు; ఈ భాషలు అతని కవిత్వం, గద్యరచనలపై ప్రభావం చూపాయి.
మిల్టన్ మొదటి రచనలు అతను 15 ఏళ్ల వయసులో రాసిన రెండు సాల్మ్స్. దీనికి సంబంధించిన ఒక ఆధునిక మూలం జాన్ ఆబ్రీ రచించిన Brief Lives. ఇందులో ఆబ్రీ, మిల్టన్ తమ్ముడు క్రిస్టోఫర్ చెప్పిన మాటలను ఉటంకించాడు: “అతను చిన్న వయసులో చాలా కష్టపడి చదివేవాడు, రాత్రి పన్నెండు లేదా ఒకటివరకు చదివేవాడు.”[9]
1625లో, మిల్టన్ కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వవిద్యాలయంలోని క్రైస్ట్ కాలేజ్, కేంబ్రిడ్జ్లో ప్రవేశం పొందాడు. 1629లో BA పట్టా పొందాడు,[10] ఆ సంవత్సరం గౌరవ విద్యార్థులలో నాల్గవ స్థానంలో నిలిచాడు.[11] ఆ సమయంలో అతను ఆంగ్లికన్ పూజారిగా మారడానికి సిద్ధమయ్యాడు, అందువల్ల అక్కడే కొనసాగి 1632 జూలై 3న MA పట్టా పొందాడు.
మిల్టన్ తన మొదటి సంవత్సరం సమయంలో తన గురువు బిషప్ విలియమ్ చాపెల్తో వాగ్వాదం కారణంగా కొంతకాలం సస్పెండ్ అయ్యి ఉండవచ్చు. 1626లో లెంట్ టర్మ్ సమయంలో అతను లండన్లో ఉండి, తన మొదటి లాటిన్ ఎలిజీ Elegia Prima ను తన స్నేహితుడు చార్ల్స్ డియోడాటి కు రాశాడు. జాన్ ఆబ్రీ ప్రకారం, చాపెల్ అతన్ని కొట్టాడని కూడా చెప్పబడింది, అయితే ఈ విషయం వివాదాస్పదం.[9]
చరిత్రకారుడు క్రిస్టోఫర్ హిల్ ప్రకారం, మిల్టన్ నిజంగా సస్పెండ్ అయ్యి ఉండవచ్చు, చాపెల్తో ఉన్న విభేదాలు మతపరమైనవో లేదా వ్యక్తిగతమైనవో కావచ్చు.[12] అదే సమయంలో ప్లేగు వ్యాధి కారణంగా కూడా అతను ఇంటికి పంపబడే అవకాశం ఉంది.
కేంబ్రిడ్జ్లో, మిల్టన్ ఎడ్వర్డ్ కింగ్తో మంచి స్నేహం ఏర్పరచుకున్నాడు; తరువాత అతనికి "లైసిడాస్" ను అంకితం చేశాడు. అలాగే అతను తత్వవేత్త రోజర్ విలియమ్స్తో కూడా స్నేహం చేసి, అతనికి హీబ్రూ భాష బోధించి, బదులుగా డచ్ భాష నేర్చుకున్నాడు.[13]
అయితే, అతను సహ విద్యార్థులతో కొంత విభిన్నంగా ఉండేవాడు. వారి ప్రవర్తనపై అసంతృప్తిగా, "వారు తమను గొప్పవారిగా భావించేవారు, కానీ నేను వారిని మూర్ఖులుగా భావించాను" అని అన్నాడు.[14]
విశ్వవిద్యాలయంలో లాటిన్లో జరిగే కఠినమైన చర్చలు అతనికి నచ్చలేదు.[15] అయినప్పటికీ, అతని రచనల్లో హాస్యం కూడా కనిపిస్తుంది. కేంబ్రిడ్జ్లో ఉన్నప్పుడు అతను తన ప్రసిద్ధ చిన్న కవితలు "On the Morning of Christ's Nativity", "Epitaph on W. Shakespeare", L'Allegro, Il Penseroso రాశాడు.
అధ్యయనం, కవిత్వం ప్రయాణం
[మార్చు]అతని రచనలన్నింటిలోనూ అతనికి ఉన్న గొప్ప ప్రతిభకు సహజంగా వచ్చే లక్షణం—తనపై ఉన్న ఉన్నతమైన, స్థిరమైన నమ్మకం—స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అది కొంతవరకు ఇతరులను తక్కువగా చూసే భావనతో కూడి ఉండవచ్చు; ఎందుకంటే అంతగా రచించిన వారు, అంత తక్కువ మందిని మాత్రమే ప్రశంసించిన వారు చాలా అరుదు. అతను ప్రశంసను చాలా మితంగా ఉపయోగించాడు; దానికి అతను ఎక్కువ విలువ ఇచ్చాడు, ఒకరి పేరును ప్రస్తావించడం అనేది సమయ వృథా నుంచి రక్షణగా, మరచిపోవడాన్ని నివారించే సాధనంగా భావించాడు.[16]
తన MA పూర్తిచేసుకున్న తర్వాత, మిల్టన్ హామర్స్మిత్ కు వెళ్లాడు, అక్కడ అతని తండ్రి కొత్తగా నివసించడం ప్రారంభించాడు. 1635 నుండి అతను హోర్టన్, బెర్క్షైర్ లో నివసిస్తూ ఆరు సంవత్సరాల పాటు స్వయంగా అధ్యయనం చేశాడు. చరిత్రకారుడు క్రిస్టోఫర్ హిల్ అభిప్రాయం ప్రకారం, ఇది గ్రామీణ ప్రశాంత జీవితం కాదు; ఆ సమయంలో హామర్స్మిత్ లండన్ పరిధిలోకి వస్తున్న ఉపనగర గ్రామం కాగా, హోర్టన్ కూడా అడవులు తగ్గిపోతూ ప్లేగు వ్యాధితో బాధపడింది.[17]
ఈ కాలంలో, మిల్టన్ పురాతన, ఆధునిక రచనలను—మతశాస్త్రం, తత్వశాస్త్రం, చరిత్ర, రాజకీయాలు, సాహిత్యం, విజ్ఞానం—అభ్యసించాడు. అతని ఈ తీవ్ర అధ్యయనం వల్ల అతను అత్యంత పాండిత్యమున్న ఇంగ్లీష్ కవులలో ఒకరిగా పరిగణించబడుతున్నాడు. అతను లాటిన్, గ్రీకు, హీబ్రూ, ఫ్రెంచ్, స్పానిష్, ఇటాలియన్ భాషలను బాగా తెలిసి ఉండేవాడు; 1650లలో అతను పురాతన ఇంగ్లీష్ నేర్చుకున్నాడు, తరువాత డచ్ భాషలో కూడా నైపుణ్యం సంపాదించాడు.[18]
ఈ అధ్యయన కాలంలో కూడా మిల్టన్ కవిత్వాన్ని కొనసాగించాడు. అతని ఆర్కేడ్స్, కోమస్ అనే రచనలు ప్రముఖ కుటుంబాల కోసం రూపొందించిన నాటక ప్రదర్శనల కోసం రాయబడ్డాయి. కోమస్ లో మితాహారం, శీలం యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరించాడు. అతను తన సహ విద్యార్థి స్మారకంగా లైసిడాస్ అనే పాస్టరల్ ఎలిజీని కూడా రచించాడు.
ఈ కవితల ప్రాథమిక ముసాయిదాలు మిల్టన్ యొక్క కవితా నోట్బుక్లో భద్రపరచబడ్డాయి, దీనిని "ట్రినిటీ మాన్యుస్క్రిప్ట్" అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే ఇది ప్రస్తుతం ట్రినిటీ కాలేజ్, కేంబ్రిడ్జ్ లో ఉంది. ఈ పత్రాలను చార్ల్స్ మేసన్ 18వ శతాబ్దంలో కనుగొన్నారు.[19]
1638 మేలో, ఒక సేవకుడితో కలిసి మిల్టన్ ఫ్రాన్స్, ఇటలీ దేశాలకు 15 నెలల పాటు ప్రయాణం ప్రారంభించాడు.[20] ఈ ప్రయాణం అతనికి కళా, మత సంప్రదాయాలపై ప్రత్యక్ష అనుభవాన్ని అందించింది. అతను తన ప్రయాణంలో అనేక మేధావులను కలిశాడు.
అతను మొదట కాలే కు వెళ్లి, అక్కడి నుంచి పారిస్కు ప్రయాణించాడు. అక్కడి నుంచి అతను హెన్రీ వోటన్ ఇచ్చిన పరిచయపత్రంతో రాయబారి జాన్ స్కుడమోర్ ను కలిశాడు. అతని ద్వారా మిల్టన్ డచ్ తత్వవేత్త హ్యూగో గ్రోటియస్ ను కలిశాడు.
తర్వాత అతను నీస్, జెనోవా, లివోర్నో, పీసా ద్వారా ప్రయాణించి 1638 జూలైలో ఫ్లోరెన్స్ కు చేరుకున్నాడు. అక్కడ అతను నగరంలోని కళా, సాహిత్య వర్గాలతో స్నేహం ఏర్పరచుకుని, గెలిలియో ను కూడా కలిశాడు.[21]
ఫ్లోరెన్స్ నగరం—దాని భాషా అందం మాత్రమే కాదు, దాని మేధస్సు కూడా—నన్ను చాలా ఆకర్షించింది. అక్కడ నేను రెండు నెలలు గడిపి, అనేక ప్రముఖులతో స్నేహం ఏర్పరచుకున్నాను.[22]
తర్వాత మిల్టన్ రోమ్ కు వెళ్లాడు. అక్కడ అతని కవితా ప్రతిభను అనేక మంది ప్రశంసించారు. అతను ఇంగ్లీష్ కాలేజ్, రోమ్ లో జరిగిన ఒక విందుకు హాజరై, హెన్రీ హోల్డెన్, పాట్రిక్ క్యారీ వంటి వ్యక్తులను కలిశాడు.[23]
తర్వాత అతను నేపుల్స్ కు వెళ్లి కొంతకాలం గడిపాడు. అక్కడ అతను జియోవన్ని బాటిస్టా మాన్సో ను కలిశాడు.[24]
మొదట అతను సిసిలీ, గ్రీస్ కు వెళ్లాలని భావించినప్పటికీ, ఇంగ్లాండ్లో జరుగుతున్న ఇంగ్లీష్ గృహ యుద్ధం వార్తల కారణంగా 1639లో తిరిగి వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.[25]
అతని స్నేహితుడు డియోడాటి మరణం కూడా అతనిపై ప్రభావం చూపింది. అయినప్పటికీ, అతను మరికొంత కాలం యూరప్లోనే ఉండి జెనీవా లో గడిపాడు. తరువాత మిల్టన్ మళ్లీ రోమ్కు వెళ్లి అక్కడి కార్నివాల్ ఉత్సవాన్ని చూసి, లూకాస్ హోల్స్టే వంటి వ్యక్తులను కలిశాడు.
తర్వాత అతను మళ్లీ ఫ్లోరెన్స్ కు వెళ్లి అక్కడ రెండు నెలలు గడిపాడు. అక్కడి నుంచి లూకా, బొలోన్యా, ఫెర్రారా మీదుగా వెనిస్ కు చేరుకున్నాడు. వెనిస్లో అతను గణతంత్ర పాలనా విధానాన్ని గమనించాడు, ఇది తరువాత అతని రాజకీయ రచనలకు ప్రభావం చూపింది.
తర్వాత స్విట్జర్లాండ్ ద్వారా ప్రయాణించి పారిస్ కు చేరి, అక్కడి నుంచి కాలే ద్వారా చివరికి 1639 జూలై లేదా ఆగస్టులో ఇంగ్లాండ్కు తిరిగి వచ్చాడు.[26]
గృహ యుద్ధం, గద్య రచనలు వివాహం
[మార్చు]
ఇంగ్లాండ్కు తిరిగి వచ్చిన తరువాత, బిషప్స్ యుద్ధాలు మరింత పెద్ద యుద్ధాలకు దారి తీసే పరిస్థితిని సూచించాయి. ఈ సమయంలో మిల్టన్ ఎపిస్కోపసీ (బిషప్ వ్యవస్థ)కి వ్యతిరేకంగా ప్యూరిటన్, లాంగ్ పార్లమెంట్కు మద్దతుగా గద్యరచనలు ప్రారంభించాడు.
మిల్టన్ మొదటి రచన Of Reformation touching Church Discipline in England (1641). తరువాత Of Prelatical Episcopacy, అలాగే స్మెక్టిమ్నూస్ అనే ప్రెస్బిటేరియన్ పండితుల సమూహానికి మద్దతుగా రెండు రచనలు చేశాడు. ఆ తర్వాత The Reason of Church-Government Urged against Prelaty ను రచించాడు. ఈ రచనలలో అతను చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ లోని హై-చర్చ్ వర్గాన్ని, వారి నాయకుడు విలియమ్ లాడ్, క్యాంటర్బరీ ఆర్చ్బిషప్ను తీవ్రంగా విమర్శించాడు. తన రచనల్లో చర్చ్ చరిత్రపై విస్తృత పరిజ్ఞానాన్ని చూపించాడు.
తన తండ్రి ఆర్థిక సహాయం ఉన్నప్పటికీ, మిల్టన్ ఈ సమయంలో ఒక ప్రైవేట్ ఉపాధ్యాయుడిగా పనిచేశాడు. అతను తన మేనల్లుళ్లు, ఇతర పిల్లలకు విద్య బోధించాడు. ఈ అనుభవం, విద్యా సంస్కరణవాది సామ్యూయెల్ హార్ట్లిబ్తో జరిగిన చర్చల వల్ల, అతను 1644లో Of Education అనే చిన్న గ్రంథాన్ని రచించాడు, ఇందులో దేశంలోని విశ్వవిద్యాలయాల సంస్కరణ అవసరాన్ని ప్రస్తావించాడు.
1642 జూన్లో, మిల్టన్ ఫారెస్ట్ హిల్, ఆక్స్ఫోర్డ్షైర్ లోని ఒక మానర్ హౌస్ను సందర్శించి, 34 ఏళ్ల వయసులో 17 ఏళ్ల మేరీ పావెల్ను వివాహం చేసుకున్నాడు.[27] ఈ వివాహం సాఫీగా సాగలేదు, ఎందుకంటే మేరీ మిల్టన్ యొక్క కఠిన జీవనశైలికి అలవాటు పడలేకపోయింది. ఆమె కుటుంబం నుంచి వచ్చిన రాజభక్తి (రాయలిస్టు) అభిప్రాయాలు కూడా మిల్టన్కు నచ్చలేదు. కొంతకాలానికే మేరీ తన తల్లిదండ్రుల ఇంటికి తిరిగి వెళ్లింది, 1645 వరకు తిరిగి రాలేదు, ముఖ్యంగా ఇంగ్లీష్ గృహ యుద్ధం ప్రారంభం కారణంగా.[27]
ఈ పరిస్థితి కారణంగా, మిల్టన్ విడాకుల చట్టబద్ధత, నైతికతపై పలు పాంఫ్లెట్లు (గద్యరచనలు) ప్రచురించాడు, ఇవి మిల్టన్ విడాకుల రచనలు గా ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఈ రచనలపై వచ్చిన ప్రతికూల స్పందన అతనిని ప్రసిద్ధ గ్రంథం అరియోపాజిటికా (Areopagitica; A speech of Mr. John Milton for the Liberty of Unlicenc'd Printing) రాయడానికి ప్రేరేపించింది, ఇందులో ప్రచురణకు ముందు నియంత్రణ (సెన్సార్)ను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాడు.
అరియోపాజిటికా లో మిల్టన్ రౌండ్హెడ్స్ (పార్లమెంటరీ వర్గం)కు మద్దతు ఇచ్చి, నీయో-రోమన స్వేచ్ఛ భావనను క్రైస్తవ స్వేచ్ఛతో కలిపి వివరించాడు. ఈ కాలంలో మిల్టన్ మరో మహిళను ప్రేమించాడు; ఆమె పేరు డేవిస్ అని మాత్రమే తెలుసు, కానీ ఆమె అతన్ని తిరస్కరించింది.
ఈ సంఘటన మేరీ పావెల్ను తిరిగి మిల్టన్ వద్దకు రప్పించింది. ఆమె క్షమాపణ కోరుతూ తిరిగి వచ్చి అతనితో కలిసి జీవించింది. తిరిగి కలిసిన తరువాత వారికి వరుసగా ఇద్దరు కుమార్తెలు పుట్టారు.[28][29]
విదేశీ భాషల కార్యదర్శి
[మార్చు]పౌర యుద్ధంలో పార్లమెంట్ విజయం సాధించిన తర్వాత, మిల్టన్ కామన్వెల్త్ ప్రతినిధ్యం వహించిన గణతంత్ర సూత్రాలను రక్షించడానికి తన కలాన్ని ఉపయోగించాడు.[30] రాజులు, అధికారుల హక్కులు (The Tenure of Kings and Magistrates) (1649) గ్రంథంలో ప్రజలకు తమ పాలకులను బాధ్యత వహింపజేయడానికి హక్కు ఉందని సమర్థించాడు, అలాగే పరోక్షంగా రాజహత్యకు మద్దతు తెలిపాడు; మిల్టన్ యొక్క రాజకీయ ఖ్యాతి కారణంగా అతనిని 1649 మార్చిలో రాష్ట్ర మండలి ద్వారా విదేశీ భాషల కార్యదర్శిగా నియమించారు. అతని ప్రధాన బాధ్యత ఇంగ్లీష్ రిపబ్లిక్ యొక్క విదేశీ పత్రవ్యవహారాన్ని లాటిన్ భాష, ఇతర భాషల్లో రచించడం; అదనంగా ప్రభుత్వ ప్రచార రచనలు చేయడం, సంస్కరణాధికారి (సెన్సర్)గా పనిచేయడం కూడా అతని పనిలో భాగం.[31]
.jpg)
1649 అక్టోబరులో అతను ఐకనోక్లాస్టీస్ (Eikonoklastes) ప్రచురించాడు, ఇది రాజహత్యకు బహిరంగ మద్దతుగా రాసిన గ్రంథం. ఇది ఐకన్ బసిలికే (Eikon Basilike) అనే ప్రజాదరణ పొందిన పుస్తకానికి ప్రతిస్పందనగా వచ్చింది, దానిలో చార్ల్స్ I ను నిరపరాధ క్రైస్తవ శహీదుగా చూపించారు. ఒక నెల తర్వాత ప్రవాసంలో ఉన్న చార్ల్స్ II, అతని అనుచరులు రాజ్యపాలనకు మద్దతుగా Defensio Regia pro Carolo Primo అనే గ్రంథాన్ని ప్రచురించారు, దీనిని ప్రముఖ మానవతావాది క్లాడియస్ సాల్మాసియస్ రచించాడు. తదుపరి సంవత్సరం జనవరిలో, ఇంగ్లాండ్ రాష్ట్ర మండలి ఆదేశంతో మిల్టన్ ఇంగ్లాండ్ ప్రజల తరఫున ఒక ప్రతివాద రచన చేయాల్సి వచ్చింది. యూరోపియన్ పాఠకులను దృష్టిలో ఉంచుకుని, ఇంగ్లీష్ రిపబ్లిక్కు అంతర్జాతీయ గుర్తింపు పొందే ఉద్దేశంతో, అతను తన విద్యాభ్యాసాన్ని ఉపయోగించి ఆ రచనను సిద్ధం చేశాడు.
1652 ఫిబ్రవరి 24న, మిల్టన్ తన లాటిన్ గ్రంథం Defensio pro Populo Anglicano (మొదటి రక్షణ)ను ప్రచురించాడు. ఈ రచన అతనికి యూరప్ అంతటా ఖ్యాతి తెచ్చిపెట్టింది, అనేక సంచికలుగా వెలువడింది.[33] 1652 మేలో అతను తన Sonnet 16 ను ఒలివర్ క్రామ్వెల్కు అంకితం చేశాడు, అయితే అది 1654లో మాత్రమే ప్రచురించబడింది.[34]
1654లో, మిల్టన్ రెండవ రక్షణ గ్రంథం Defensio secundaను పూర్తి చేశాడు. ఇది రాజభక్తుల నుండి వచ్చిన Regii Sanguinis Clamor అనే గ్రంథానికి ప్రతిస్పందనగా వచ్చింది, అందులో మిల్టన్పై వ్యక్తిగత విమర్శలు ఉన్నాయి.[35] ఈ రచనలో అతను ఇప్పుడు లార్డ్ ప్రొటెక్టర్ అయిన ఒలివర్ క్రామ్వెల్ను ప్రశంసిస్తూ, విప్లవ సిద్ధాంతాలకు నిబద్ధంగా ఉండమని కోరాడు. అలెగ్జాండర్ మోరస్ అనే వ్యక్తి ఆ విమర్శలకు ప్రతిగా మిల్టన్పై దాడి చేశాడు; దానికి ప్రతిస్పందనగా మిల్టన్ 1655లో Defensio pro se అనే ఆత్మకథాత్మక రచనను ప్రచురించాడు.
మిల్టన్ 1660 వరకు విదేశీ భాషల కార్యదర్శిగా కొనసాగాడు. అయితే అతను పూర్తిగా అంధుడైన తర్వాత, అతని పనిలో చాలా భాగం అతని సహాయకులు జార్జ్ రుడాల్ఫ్ వెక్లైన్, ఫిలిప్ మెడోస్, కవి ఆండ్రూ మార్వెల్ చేత నిర్వహించబడింది.[36]
1652 నాటికి మిల్టన్ పూర్తిగా అంధుడయ్యాడు.[37] అతని అంధత్వానికి కారణంగా రెండు కళ్ల రేటినా వేరుపడటం లేదా గ్లాకోమా అని భావిస్తారు.[38] ఈ కారణంగా అతను తన కవితలు, గద్య రచనలను ఇతరులకు చెప్పి రాయించాల్సి వచ్చింది; వారిలో ఒకరు ఆండ్రూ మార్వెల్. అతని ప్రసిద్ధ సోనెట్లలో ఒకటి When I Consider How My Light is Spent, తరువాతి కాలంలో జాన్ న్యూటన్ దీన్ని "On His Blindness" అని పేరు పెట్టాడు.[39]
పునరుద్ధరణ కాలం
[మార్చు]
1658లో ఒలివర్ క్రామ్వెల్ మరణంతో ఇంగ్లీష్ గణతంత్రం సైనిక, రాజకీయ వర్గాల మధ్య అంతర్గత కలహాలతో కూలిపోయింది. అయితే మిల్టన్ మాత్రం తాను కామన్వెల్త్ కోసం రచనలు చేయడానికి ప్రేరేపించిన ఆలోచనలను పట్టుదలగా కొనసాగించాడు. 1659లో అతను పౌర అధికారంపై వ్యాసం (A Treatise of Civil Power) ప్రచురించి, రాష్ట్ర ఆధీనంలోని చర్చ్ భావనను (అంటే ఎరాస్టియన్ సిద్ధాంతం) విమర్శించాడు. అలాగే Considerations touching the likeliest means to remove hirelings అనే గ్రంథంలో చర్చ్ పాలనలో ఉన్న అవినీతి పద్ధతులను ఖండించాడు. గణతంత్రం క్షీణిస్తున్న సమయంలో, పార్లమెంట్, సైన్యం, ప్రజల అభిప్రాయాలకు వ్యతిరేకంగా, రాజ్యం లేకుండా ప్రభుత్వాన్ని కొనసాగించడానికి మిల్టన్ పలు ప్రతిపాదనలు చేశాడు.[40][41]
- A Letter to a Friend, Concerning the Ruptures of the Commonwealth (అక్టోబర్ 1659లో రచించబడింది), ఇది జాన్ లాంబర్ట్ ఇటీవల రంప్ పార్లమెంట్ను రద్దు చేసిన చర్యకు ప్రతిస్పందనగా వచ్చింది.
- Proposals of certain expedients for the preventing of a civil war now feared (నవంబర్ 1659లో రచించబడింది).
- స్వేచ్ఛా గణతంత్ర స్థాపనకు సరళమైన మార్గం (The Ready and Easy Way to Establishing a Free Commonwealth) అనే గ్రంథం రెండు సంచికలలో వెలువడింది. ఇది జార్జ్ మాంక్ లండన్ వైపు చేసిన యాత్రకు ప్రతిస్పందనగా రాసింది, దీని ఫలితంగా లాంగ్ పార్లమెంట్ పునరుద్ధరణ, రాజ్యపాలన తిరిగి ఏర్పడింది. ఈ రచనలో మిల్టన్ స్వేచ్ఛ భావన నుండి వెనక్కి వెళ్లిన ఇంగ్లీష్ ప్రజలను తీవ్రంగా విమర్శిస్తూ, ఎన్నుకోని పార్లమెంట్ ఆధ్వర్యంలో ఒక ఒలిగార్కీ పాలనను ప్రతిపాదించాడు.
1660 మేలో జరిగిన ఇంగ్లీష్ పునరుద్ధరణ తరువాత, తన ప్రాణాలకు భయం వేసి మిల్టన్ దాచుకున్నాడు. అతని అరెస్టుకు అరెస్ట్ వారెంట్ జారీ చేయబడింది, అతని రచనలను దహనం చేశారు. తరువాత ఇండెమ్నిటీ, ఒబ్లివియన్ చట్టం ద్వారా సాధారణ క్షమాభిక్ష ప్రకటించబడిన తర్వాత అతను బయటకు వచ్చాడు. అయినప్పటికీ అతన్ని అరెస్ట్ చేసి కొంతకాలం జైలులో ఉంచారు; తర్వాత అతని స్నేహితులు, ముఖ్యంగా ఇప్పుడు ఎంపీ అయిన ఆండ్రూ మార్వెల్ జోక్యం చేసుకోవడంతో విడుదలయ్యాడు.
1663 ఫిబ్రవరి 24న మిల్టన్ మూడవసారి వివాహం చేసుకున్నాడు. అతను 24 ఏళ్ల ఎలిజబెత్ (బెట్టీ) మిన్షుల్ను వివాహం చేసుకున్నాడు, ఆమె విస్టాస్టన్ (చెషైర్) ప్రాంతానికి చెందినది. తన జీవితంలోని చివరి దశాబ్దాన్ని లండన్లో ప్రశాంతంగా గడిపాడు. లండన్ మహామారి సమయంలో మాత్రమే అతను మిల్టన్ కాటేజ్ అనే ఇంటికి (చాల్ఫాంట్ సెయింట్ జైల్స్) వెళ్లి నివసించాడు; అది అతని మిగిలి ఉన్న ఏకైక గృహం.
ఈ కాలంలో మిల్టన్ కొన్ని చిన్న గద్య రచనలు ప్రచురించాడు, ఉదాహరణకు Art of Logic అనే వ్యాకరణ గ్రంథం, History of Britain. 1672లో అతని రాజకీయ రచన Of True Religion ప్రచురించబడింది, ఇందులో అతను మత సహనంకు మద్దతు తెలిపాడు (కాథలికులను మినహాయించి). అలాగే ఎన్నికల ద్వారా రాజును ఎంపిక చేసే విధానాన్ని సమర్థించే ఒక పోలిష్ గ్రంథాన్ని అనువదించాడు. ఈ రెండు రచనలు ఎక్స్క్లూజన్ బిల్ చర్చల్లో ప్రస్తావించబడ్డాయి, ఇది ఇంగ్లాండ్ సింహాసనం వారసుడైన జేమ్స్, యార్క్ డ్యూక్ను (అతను రోమన్ కాథలిక్ కావడం వల్ల) తొలగించే ప్రయత్నం. ఈ రాజకీయ వివాదం 1670లు, 1680లలో ముఖ్యాంశంగా మారి, చివరకు విగ్ పార్టీ స్థాపనకు, గ్లోరియస్ రివల్యూషన్కు దారితీసింది.
మరణం
[మార్చు].jpg)
.jpg)
మిల్టన్ 1674 నవంబర్ 8న, తన 66వ జన్మదినానికి ఒక నెల ముందు మరణించాడు. అతన్ని లండన్లోని ఫోర్ స్ట్రీట్ వద్ద ఉన్న సెంట్ గైల్స్-వితౌట్-క్రిపిల్గేట్ చర్చ్లో సమాధి చేశారు.[42] అతని మరణానికి కారణం క్షయవ్యాధి (ట్యూబర్క్యులోసిస్) లేదా గౌట్ వ్యాధి అని వివాదం ఉంది.[42][43]
ప్రారంభ జీవిత చరిత్రకర్త ప్రకారం, అతని అంత్యక్రియలకు లండన్లోని "పండితులు, ప్రముఖ మిత్రులు మాత్రమే కాకుండా, సాధారణ ప్రజలు కూడా పెద్ద సంఖ్యలో హాజరయ్యారు."[44] 1737లో లండన్లోని వెస్ట్మినిస్టర్ అబ్బేలో అతని స్మారక చిహ్నం నిర్మించబడింది.
కుటుంబం
[మార్చు]మిల్టన్, అతని మొదటి భార్య మేరీ పావెల్ (1625–1652)కి నలుగురు పిల్లలు ఉన్నారు:[45]
- అన్నే (29 జూలై 1646 జననం)
- మేరీ (25 అక్టోబర్ 1648 జననం)
- జాన్ (16 మార్చి 1651 – జూన్ 1652)
- డెబోరా (2 మే 1652 – 10 ఆగస్టు 1727)[46]
డెబోరా జననం తరువాత వచ్చిన సమస్యల కారణంగా మేరీ పావెల్ 1652 మే 5న మరణించింది. మిల్టన్ కుమార్తెలు పెద్దవారయ్యే వరకు జీవించారు, కానీ అతనికి వారితో సంబంధాలు ఎప్పుడూ స్నేహపూర్వకంగా ఉండలేదు.
1656 నవంబర్ 12న, మిల్టన్ సెంట్ మార్గరెట్ చర్చ్, వెస్ట్మినిస్టర్లో కేథరిన్ వుడ్కాక్ను వివాహం చేసుకున్నాడు.[47] ఆమె 1658 ఫిబ్రవరి 3న, తన కుమార్తె కేథరిన్ జననం తర్వాత నాలుగు నెలలు కూడా పూర్తికాకముందే మరణించింది; ఆ చిన్నారి కూడా మరణించింది.
1663 ఫిబ్రవరి 24న, మిల్టన్ మూడవసారి ఎలిజబెత్ మిన్షుల్ (1638–1728)ను వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆమె మాంచెస్టర్లోని ధనవంతుడైన ఔషధ వ్యాపారి, దాత అయిన థామస్ మిన్షుల్కు మేనకోడలు. ఈ వివాహం లండన్ నగరంలోని సెంట్ మేరీ ఆల్డర్మరీ చర్చ్లో జరిగింది. 30 సంవత్సరాల వయస్సు తేడా ఉన్నప్పటికీ, ఈ వివాహం సంతోషకరంగా సాగిందని జాన్ ఆబ్రీ పేర్కొన్నాడు, మిల్టన్ మరణించే వరకు 12 సంవత్సరాలకుపైగా కొనసాగింది. అయితే సామ్యూయెల్ జాన్సన్ అభిప్రాయం ప్రకారం, ఎలిజబెత్ "ఇంటి సహచరి, సేవకురాలు" మాత్రమే. మిల్టన్ మేనల్లుడు ఎడ్వర్డ్ ఫిలిప్స్ ప్రకారం, ఆమె అతని పిల్లలపై కఠినంగా ప్రవర్తించి, ఆస్తి విషయంలో వారికి అన్యాయం చేసింది.[48]
మిల్టన్ మేనల్లుళ్లు ఎడ్వర్డ్ ఫిలిప్స్, జాన్ ఫిలిప్స్ (మిల్టన్ సోదరి అన్నే కుమారులు) అతని వద్ద విద్యను అభ్యసించి, తరువాత రచయితలుగా ఎదిగారు. జాన్ ఫిలిప్స్ అతనికి కార్యదర్శిగా పనిచేసాడు, ఎడ్వర్డ్ ఫిలిప్స్ మిల్టన్ తొలి జీవిత చరిత్రకర్తగా ప్రసిద్ధి పొందాడు.
కవిత్వం
[మార్చు]మిల్టన్ కవిత్వం అతని పేరుతో బయటకు రావడానికి చాలా కాలం పట్టింది. అతని మొదటి ప్రచురిత కవిత "On Shakespeare" (1630), ఇది 1632లో విలియం షేక్స్పియర్ నాటకాల Second Folio సంచికలో అనామకంగా చేర్చబడింది. First Folio ప్రతిలో మిల్టన్ రాసిన గమనికలు ఉన్నాయని కూడా కొంతమంది సూచించారు.[49]
ఇంగ్లాండ్లో కొత్త ప్రభుత్వం ఏర్పడే అవకాశాల మధ్య ఉత్సాహభరితమైన కాలంలో, మిల్టన్ తన రచనలను 1645 Poems అనే సంకలనంగా ప్రచురించాడు. Comus (1637) అనామకంగా ప్రచురించబడింది, అలాగే Lycidas (1638) Justa Edouardo King Naufragoలో "J. M." పేరుతో ప్రచురించబడింది. 1667లో Paradise Lost వెలువడే వరకు 1645 సంకలనం మాత్రమే అతని కవిత్వంగా ముద్రించబడింది.
Paradise Lost
[మార్చు].jpg)
మిల్టన్ యొక్క అత్యంత గొప్ప కృతి, అతని మాస్టర్పీస్ అయిన బ్లాంక్ వర్స్లో రాసిన మహాకావ్యం Paradise Lost, అతను అంధుడిగా, పేదరికంలో ఉన్న సమయంలో 1658 నుండి 1664 మధ్య రచించబడింది (మొదటి సంచిక), తరువాత 1674లో కొన్ని మార్పులతో రెండవ సంచికగా ప్రచురించబడింది. అంధుడైన కవి కావడంతో, మిల్టన్ తన కవితలను తన సహాయకులకు చెప్పి రాయించేవాడు.
ఈ కవిత ఇంగ్లీష్ విప్లవం విఫలమైందనే వ్యక్తిగత నిరాశను ప్రతిబింబిస్తుందని, కానీ మానవ సామర్థ్యంపై ఆశను కూడా వ్యక్తపరుస్తుందని భావిస్తారు. కొందరు సాహిత్య విమర్శకులు ఈ కవితలో మిల్టన్ తన "Good Old Cause"కు ఉన్న మద్దతును ప్రతీకాత్మకంగా వ్యక్తం చేశాడని అంటారు.[50]
1667 ఏప్రిల్ 27న,[51] మిల్టన్ Paradise Lost ప్రచురణ హక్కులను ప్రచురణకర్త సామ్యూయెల్ సిమ్మన్స్కు £5కి విక్రయించాడు.[52] ప్రతి ముద్రణ 1,300 నుండి 1,500 ప్రతులు అమ్ముడైనప్పుడు అదనంగా £5 చెల్లించాల్సి ఉండేది.[53]
మొదటి సంచిక క్వార్టో రూపంలో, ఒక్కో ప్రతికి మూడు షిల్లింగ్ల ధరతో 1667 ఆగస్టులో ప్రచురించబడింది, 18 నెలల్లోనే అమ్ముడైంది.[54]
తరువాత మిల్టన్ Paradise Regained అనే సీక్వెల్ను ప్రచురించాడు, ఇది 1671లో Samson Agonistes అనే విషాద నాటకంతో పాటు వెలువడింది. ఈ రెండు రచనలు కూడా పునరుద్ధరణ తరువాతి రాజకీయ పరిస్థితులను ప్రతిబింబిస్తాయి. 1674లో తన మరణానికి ముందు, మిల్టన్ Paradise Lost రెండవ సంచికను స్వయంగా పర్యవేక్షించాడు, ఇందులో "why the poem rhymes not" అనే వివరణ, ఆండ్రూ మార్వెల్ రాసిన ముందుమాట పద్యాలు ఉన్నాయి.
1673లో, మిల్టన్ తన 1645 Poemsను మళ్లీ ప్రచురించాడు, అలాగే తన లేఖల సంకలనం, కేంబ్రిడ్జ్ కాలంలో రాసిన లాటిన్ ప్రొల్యూషన్స్ను కూడా ప్రచురించాడు.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "John Milton". Poetry Foundation. 19 ఏప్రిల్ 2018.
- ↑ McCalman 2001 p. 605.
- ↑ Contemporary Literary Criticism.
- ↑ The Works of Samuel Johnson.
- ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని
<ref>ట్యాగు; ":3" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు - ↑ Forsyth, Neil (2008). John Milton A Biography. Oxford: Lion Hudson.
- ↑ Lewalski 2003 p. 3.
- ↑ Skerpan-Wheeler, Elizabeth. "John Milton." Dictionary of Literary Biography.
- 1 2 Dick 1962 pp. 270–275.
- ↑ మూస:Acad
- ↑ Hunter 1980 p. 99.
- ↑ Hill 1977 p. 34.
- ↑ Pfeiffer 1955.
- ↑ Milton 1959 pp. 887–888.
- ↑ "The Impact of Milton's Of Education".
{{cite journal}}: Cite journal requires|journal=(help) - ↑ Johnson 1826 Vol. I. p. 64.
- ↑ Hill 1977 p. 38.
- ↑ Lewalski 2003 p. 103.
- ↑ "The Milton Manuscripts at Trinity".
{{cite magazine}}: Cite magazine requires|magazine=(help) - ↑ Chaney 1985 and 2000.
- ↑ Lewalski 2003 pp. 88–94.
- ↑ Milton 1959 Vol. IV part I. pp. 615–617.
- ↑ Chaney 1985 and 2000.
- ↑ Lewalski 2003 pp. 94–98.
- ↑ Lewalski 2003 p. 98.
- ↑ Lewalski 2003 pp. 99–109.
- 1 2 Campbell, Gordon. "Milton, John". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)
- ↑ Ann Hughes, 2009
- ↑ Blair Hoxby, 2009
- ↑ Everdell, William R. (2000). The End of Kings: A History of Republics and Republicans (in ఇంగ్లీష్). University of Chicago Press. ISBN 978-0226224824.
- ↑ C. Sullivan, 'Milton and the Beginning of Civil Service', in Literature in the Public Service (2013), Ch. 2.
- ↑ మూస:Cite DNB
- ↑ von Maltzahn 1999 p. 239.
- ↑ Pooley, Roger (1993). "The poets' Cromwell". Critical Survey. 5 (3): 223–234.
- ↑ Corns, Thomas N. (2012). The Milton Encyclopedia. Yale University Press. p. 216.
- ↑ "Milton appointed Latin Secretary".
- ↑ John Leonard, Introduction to "Paradise Lost", Penguin Classics
- ↑ "On The Nature of Milton's Blindness". British Journal of Ophthalmology. 14 (7): 339–354. 1930.
- ↑ "The Poet in the Poem: John Milton's Presence in "Paradise Lost"". 1986.
{{cite journal}}: Cite journal requires|journal=(help) - ↑ "Milton's Works". Christ's College Cambridge. 3 ఫిబ్రవరి 2017. Archived from the original on 4 ఫిబ్రవరి 2017. Retrieved 4 మే 2026.
- ↑ Lewalski, Barbara Kiefer (1959). "Milton: Political Beliefs and Polemical Methods, 1659–60". PMLA. 74 (3): 191–202.
- 1 2 Walter Thornbury, 'Cripplegate', in Old and New London: Volume 2 (London, 1878), pp. 229-245. British History Online
- ↑ "John Milton - Samson Agonistes". Encyclopedia Britannica.
- ↑ Toland 1932 p. 193.
- ↑ ఈ విభాగంలోని తేదీలు బ్రిటిష్ లైబ్రరీలో ఉన్న మిల్టన్ వ్యక్తిగత గమనికల నుండి తీసుకోబడ్డాయి (Add MS 32310).
- ↑ The Monthly Mirror: Reflecting Men and Manners. Edinburgh: Harding & Wright. 1810. p. 49.
- ↑ 'Milton, John', in Journal of the Society of Arts, 8 November 1867, p. 755
- ↑ Johnson 1826 Vol. I 86.
- ↑ Flood, Alison, When Milton met Shakespeare: poet's notes on Bard appear to have been found, The Guardian, 16 September 2019
- ↑ Hill 1977.
- ↑ Lindenbaum, Peter (1995). "Authors and Publishers in the Late Seventeenth Century: New Evidence on their Relations". The Library. s6-17 (3): 250–269.
- ↑ "MeasuringWorth".
{{cite web}}: Missing or empty|url=(help) - ↑ Darbishire, Helen (అక్టోబరు 1941). "The Printing of the First Edition of Paradise Lost". The Review of English Studies. 17 (68): 415–427.
- ↑ "John Milton's Paradise Lost".
{{cite web}}: Missing or empty|url=(help)