జేమ్స్ బుకానన్ (యుఎస్ అధ్యక్షుడు)

జేమ్స్ బుకానన్
జేమ్స్ బుకానన్
	Daguerreotype సుమారు 1850–1868
15th President of the United States
	In office; March 4, 1857 – March 4, 1861
Vice President	John C. Breckinridge
అంతకు ముందు వారు	Franklin Pierce
తరువాత వారు	Abraham Lincoln
17th United States Secretary of State
	In office; March 10, 1845 – March 7, 1849
అధ్యక్షుడు	James K. Polk; Zachary Taylor
అంతకు ముందు వారు	John C. Calhoun
తరువాత వారు	John M. Clayton
United States Senator; from Pennsylvania
	In office; December 6, 1834 – March 5, 1845
అంతకు ముందు వారు	William Wilkins
తరువాత వారు	Simon Cameron
	In office; March 4, 1821 – March 3, 1831
అంతకు ముందు వారు	Jacob Hibshman
తరువాత వారు	William Hiester
నియోజకవర్గం
Chair of the House Judiciary Committee
	In office; March 5, 1829 – March 3, 1831
అంతకు ముందు వారు	Philip P. Barbour
తరువాత వారు	Warren R. Davis మూస:Collapsed infobox section end
United States Minister to the United Kingdom
	In office; August 23, 1853 – March 15, 1856
అధ్యక్షుడు	Franklin Pierce
అంతకు ముందు వారు	Joseph Reed Ingersoll
తరువాత వారు	George M. Dallas
United States Minister to Russia
	In office; June 11, 1832 – August 5, 1833
అధ్యక్షుడు	Andrew Jackson
అంతకు ముందు వారు	John Randolph
తరువాత వారు	William Wilkins
	In office; December 6, 1814 – December 2, 1816
అంతకు ముందు వారు	Emanuel Reigart, Joel Lightner, Jacob Grosh, John Graff, Henry Hambright, Robert Maxwell
తరువాత వారు	Joel Lightner, Hugh Martin, John Forrey, Henry Hambright, Jasper Slaymaker, Jacob Grosh
నియోజకవర్గం	; from Lancaster County
వ్యక్తిగత వివరాలు
జననం	1791 ఏప్రిల్ 23; Cove Gap, Pennsylvania, U.S.
మరణం	1868 June 1 (వయసు: 77); Lancaster, Pennsylvania, U.S.
సమాధి స్థలం	Woodward Hill Cemetery
రాజకీయ పార్టీ	Federalist (1814–1824); Democratic-Republican (1824–1828); Democratic (from 1828);
బంధువులు	Harriet Lane (niece); James Buchanan Henry (nephew);
చదువు	Dickinson College (BA)
వృత్తి	Politician; lawyer;
నైపుణ్యం	politician, lawyer
సంతకం
Military service
Allegiance	United States
Branch/service	Pennsylvania Militia
Years of service	1812–1814
Rank	Private
Unit	Shippen's Cavalry, 1st Brigade, 4th Division
Battles/wars	War of 1812 Battle of Baltimore; ;
Pennsylvania Historical Marker
అధికారిక పేరు	James Buchanan
రకం	Roadside
గుర్తించిన తేదీ	January 1955

'జేమ్స్ బుకానన్ జూనియర్. (/bjuːˈkænən/ ( విను ) bew-KAN-ən;^[3] 1791 ఏప్రిల్ 23 – 1868 జూన్ 1, ) 1857 నుండి 1857 వరకు 15వ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడుగా పనిచేశారు. 1861. ఆయన 1845 నుండి 1849 వరకు సెక్రటరీ ఆఫ్ స్టేటుగా కూడా పనిచేశారు. యుఎస్ కాంగ్రెసు ఉభయ సభలలో పెన్సిల్వేనియాకు ప్రాతినిధ్యం వహించారు. బుకానను రాష్ట్రాల హక్కులకు, ముఖ్యంగా బానిసత్వంకు సంబంధించి న్యాయవాదిగా ఉన్నారు. అమెరికను అంతర్యుద్ధానికి ముందు సమాఖ్య ప్రభుత్వం పాత్రను తగ్గించారు.

బుకానను పెన్సిల్వేనియాలో న్యాయవాదిగా ఉన్నారు. రాష్ట్ర ప్రతినిధుల సభకు ఫెడరలిస్టుగా తన మొదటి ఎన్నికల్లో విజయం సాధించారు. 1820లో ఆయన యు.ఎస్. హౌస్ ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివుగా ఎన్నికై ప్రతినిధుల సభకు ఎన్నికై ఆండ్రూ జాక్సన్ డెమోక్రటికు పార్టీతో కలిసి ఐదు పర్యాయాలు ఆ పదవిని కొనసాగించారు. బుకానను 1832లో జాక్సను మంత్రిగా రష్యాకు పనిచేశారు. ఆయన 1834లో పెన్సిల్వేనియా నుండి యుఎస్ సెనేటరుగా ఎన్నికై 11 సంవత్సరాలు పనిచేశారు. ఆయన 1845లో అధ్యక్షుడు జేమ్స్ కె. పోల్క్ పాలనలో విదేశాంగ కార్యదర్శిగా నియమించబడ్డారు. ఎనిమిది సంవత్సరాల తరువాత అధ్యక్షుడు ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ మంత్రిగా యునైటెడు కింగ్డం‌కు ఎంపికయ్యారు.

1844 నుండి బుకానను డెమోక్రటికు పార్టీ అధ్యక్ష నామినేషను‌కు సాధారణ పోటీదారుగా క్రమంగా నామినేటు ఔతూ ఉన్నాడు. 1856 అధ్యక్ష ఎన్నికలులో గెలిచాడు. అధ్యక్షుడిగా బుకానను డ్రెడు స్కాటు వర్సెసు శాండ్ఫోర్డు కేసులో బానిసత్వ అనుకూల నిర్ణయంలో సుప్రీం కోర్టు మెజారిటీ తీర్పును హామీ ఇవ్వడానికి జోక్యం చేసుకున్నాడు. లెకాంప్టను రాజ్యాంగం కింద కాన్సాసు టెరిటరీ బానిస రాష్ట్రంగా యూనియను‌లోకి ప్రవేశించడానికి దక్షిణాది ప్రయత్నాలకు ఆయన అంగీకరించాడు. ఇందుకు రిపబ్లికన్లు మాత్రమే కాకుండా ఉత్తర డెమొక్రాట్ల కూడా ఆగ్రహించారు. బుకానను ఒకే ఒక్క పదవీకాలం కొనసాగిస్తానని తన ప్రతిజ్ఞను గౌరవించాడు. 1860 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో తన ఉపాధ్యక్షుడు జాన్ సి. బ్రెకిను‌రిడ్జి విఫలమైన అభ్యర్థిత్వాన్ని సమర్థించాడు. స్టీఫెను ఎ. డగ్లసు పట్ల ద్వేషం మధ్య విచ్ఛిన్నమైన డెమొక్రాటికు పార్టీని సమన్వయం చేయడంలో ఆయన విఫలమయ్యాడు. దీని ఫలితంగా రిపబ్లికను మాజీ కాంగ్రెసు సభ్యుడు అబ్రహం లింకన్ ఎన్నికయ్యారు.

అమెరికను అంతర్యుద్ధానికి ముందు తన కుంటి బాతు కాలంలో బుకానను నాయకత్వం విస్తృతంగా విమర్శించబడింది. వేర్పాటును ఆపకుండా ఉత్తరాదిని వారి డిమాండ్లకు లొంగకుండా ఏకకాలంలో దక్షిణాది వారి ఆగ్రహానికి గురైయ్యాడు. దేశాన్ని సయోధ్యకు గురిచేసే ప్రయత్నంలో బుకానను కార్విను సవరణకు మద్దతు ఇచ్చాడు. ఫోర్టు సమ్టరును బలోపేతం చేయడానికి ఆయన విఫల ప్రయత్నం చేసినప్పటికీ సైన్యాన్ని సిద్ధం చేయకుండా ఉన్నాడు. అమెరికను అంతర్యుద్ధాన్ని అరికట్టడంలో ఆయన వైఫల్యాన్ని అసమర్థతగా వర్ణించారు. ఆయన తన చివరి సంవత్సరాలను తన ఖ్యాతిని కాపాడుకోవడానికి గడిపాడు. చరిత్రకారులు, మేధావులు బుకానను‌ను అమెరికను చరిత్రలో చెత్త అధ్యక్షులలో ఒకరిగా ర్యాంక్ చేశారు.

ప్రారంభ జీవితం

బాల్యం - విద్య

జేమ్సు బుకానను జూనియరు స్కాచు-ఐరిషు కుటుంబంలో 1791 ఏప్రిల్ 23 న దక్షిణ పెన్సిల్వేనియా లోని అల్లెఘేనీ పర్వతాలులోని కోవ్ గ్యాపు, సమీపంలోని స్టోనీ బ్యాటరు అనే పొలంలోని లాగ్ క్యాబిను‌లో జన్మించాడు.^[4] ఆయన పదకొండు మంది పిల్లలలో రెండవవాడు, ఆరుగురు సోదరీమణులు, నలుగురు సోదరులు, జేమ్సు బుకానను సీనియరు, ఎలిజబెతు స్పియరు దంపతుల పెద్ద కుమారుడు.^[5] జేమ్సు బుకానను సీనియరు, రామెల్టను వెలుపల నుండి వచ్చిన ఉల్స్టరు-స్కాటు, ఇది ఐర్లాండ్లోని ఉత్తర ప్రావిన్సు వాయువ్యంలో ఉన్న కౌంటీ డొనెగలు లోని ఒక చిన్న పట్టణం. 1783లో కొత్తగా ఏర్పడిన యునైటెడ్ స్టేట్స్కు వలస వచ్చారు.^[6]^[7] ఆయన స్కాటిషు నుండి పెద్ద సంఖ్యలో వలస వచ్చిన క్లాన్ బుకాననుకు చెందినవాడు. పదిహేడవ శతాబ్దంలో ఉల్స్టరు ప్లాంటేషను సమయంలో హైలాండ్సు ఉల్స్టరుకు చేరాడు. తరువాత వారి ప్రెస్బిటేరియను విశ్వాసం కారణంగా క్రౌను నుండి పేదరికం, హింస కారణంగా, పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం ప్రారంభం నుండి పెద్ద సంఖ్యలో అమెరికాకు వలస వెళ్ళాడు. బుకానను పుట్టిన కొద్దికాలానికే, కుటుంబం “ మెర్సర్సు‌బర్గు, పెన్సిల్వేనియా” సమీపంలోని ఒక పొలానికి మకాం మార్చింది. తరువాత 1794లో పట్టణంలో స్థిరపడింది. ఆయన తండ్రి వ్యాపారి, రైతు, రియలు ఎస్టేటు పెట్టుబడిదారుడిగా పనిచేస్తూ ఆ ప్రాంతంలో అత్యంత ధనవంతుడైన నివాసి అయ్యాడు. బుకానను తన ప్రారంభ విద్యను ప్రధానంగా తన తల్లికి ఆపాదించాడు. అయితే ఆయన తండ్రి తన వ్యక్తిత్వం మీద ఎక్కువ ప్రభావాన్ని చూపాడు. ఆయన తల్లి చిన్నతనంలో అతనితో రాజకీయాల గురించి చర్చించింది. కవిత్వం మీద ఆసక్తి కలిగి ఉంది. జాన్ మిల్టను, విలియం షేక్స్పియర్ లను బుకాననుకు ఉటంకించింది.^[5]

బుకానను మెర్సర్సు‌బర్గులోని ఓల్డు స్టోను అకాడమీలో తరువాత “కార్లిస్లే, పెన్సిల్వేనియా” లోని డికిన్సను కాలేజీలో చదువుకున్నాడు.^[8] 1808లో ఆయన క్రమరహిత ప్రవర్తన కారణంగా దాదాపు బహిష్కరించబడ్డాడు; స్థానిక టావెరున్లలో మద్యం సేవించడం, రాత్రిపూట శాంతికి భంగం కలిగించడం, విధ్వంసక చర్యలకు పాల్పడటం వంటి వాటి కోసం ఆయన ఆయన తోటి విద్యార్థుల ప్రతికూల దృష్టిని ఆకర్షించారు. ^[9] కానీ ఆయన రెండవ అవకాశం కోసం వేడుకున్నాడు. చివరికి 1809లో ఆనర్సు‌తో పట్టభద్రుడయ్యాడు.^[10] ఆ సంవత్సరం తరువాత బుకానను రాష్ట్ర రాజధాని లాంకాస్టరుకి వెళ్లి ప్రసిద్ధ జేమ్సు హాప్కిన్సు వద్ద రెండున్నర సంవత్సరాలు న్యాయవాదిగా శిక్షణ పొందాడు. ఆ సమయంలోని ఫ్యాషను‌ను అనుసరించి ఆయన యునైటెడు స్టేట్సు కోడు, యునైటెడ్ స్టేట్స్ రాజ్యాంగం అలాగే విలియం బ్లాక్‌స్టోను వంటి చట్టపరమైన అధికారులను తన విద్యాభ్యాసంలో అభ్యసించాడు.^[9]

ప్రారంభ న్యాయవాద అభ్యాసం - పెన్సిల్వేనియా ప్రతినిధుల సభ

1812లో బుకానను బార్ పరీక్షలో ఉత్తీర్ణుడయ్యాడు. హారిసు‌బర్గు పెన్సిల్వేనియా కొత్త రాజధానిగా మారినప్పుడు కూడా బార్‌లో చేరిన తర్వాత లాంకాస్టరు‌లోనే ఉన్నాడు. ఆయన త్వరగా నగరంలో ప్రముఖ చట్టపరమైన ప్రతినిధిగా స్థిరపడ్డాడు. ఆయన తన ప్రాక్టీసు‌ను స్థాపించిన తర్వాత ఆయన ఆదాయం వేగంగా పెరిగింది. 1821 నాటికి ఆయన సంవత్సరానికి $11,000 కంటే ఎక్కువ (2024 నాటికి $2,60,000 డాలర్లకు సమానం) సంపాదించాడు.^[9] ఈ సమయంలో బుకానను ఫ్రీమేసను అయ్యాడు. లాంకాస్టరు‌లోని మాసోనికు లాడ్జి నంబరు 43 ఆరాధనాపూరితమైన మాస్టరు‌గా, గ్రాండు లాడ్జి ఆఫ్ పెన్సిల్వేనియా, డిస్ట్రిక్టు డిప్యూటీ గ్రాండు మాస్టరుగా పనిచేశాడు.^[11]

ఆయన ఫెడరలిస్టు పార్టీ లాంకాస్టరు చాప్టరు‌కు ఛైర్మను‌గా కూడా పనిచేశాడు. తన తండ్రిలాగే బుకానను కూడా వారి రాజకీయ కార్యక్రమానికి మద్దతు ఇచ్చాడు. ఇది ఫస్టు బ్యాంకు ఆఫ్ ది యునైటెడు స్టేట్సు లైసెన్సు 1811లో గడువు ముగిసిన తర్వాత భవన నిర్మాణ ప్రాజెక్టులు, దిగుమతి సుంకాలకు సమాఖ్య నిధులను అందించడంతో పాటు కేంద్ర బ్యాంకు పునఃస్థాపనకు కూడా దోహదపడింది. 1812 యుద్ధం సమయంలో ఆయన డెమోక్రటికు-రిపబ్లికను అధ్యక్షుడు జేమ్స్ మాడిసన్ బలమైన విమర్శకుడిగా మారాడు.^[12] 1812 యుద్ధంలో మిలీషియాలో సేవ చేయకపోయినా. బ్రిటిషు ఆక్రమణ సమయంలో ఆయన బాల్టిమోరు ప్రాంతంలో యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్మీ కోసం గుర్రాలను దొంగిలించే యువకుల బృందంలో చేరాడు.^[13] బుకానను 1812 యుద్ధంలో పాల్గొన్న చివరి అధ్యక్షుడుగా గుర్తించబడ్డాడు.^[14]

1814లో ఆయన ఫెడరలిస్టుల తరపున పెన్సిల్వేనియా ప్రతినిధుల సభకి ఎన్నికైన ^[15] అతి పిన్న వయస్కుడిగా అయ్యాడు. అలాగే 1816 వరకు ఈ సీటులో ఉన్నాడు. పెన్సిల్వేనియా జనరలు అసెంబ్లీలో సెషన్లకు కేవలం మూడు నెలలు మాత్రమే కొనసాగాడు కాబట్టి, బుకానను అధిక రుసుములు వసూలు చేయడం ద్వారా లాభంతో లా ప్రాక్టీసు చేయడం కొనసాగించాడు. ఆయన సేవ అతనికి క్లయింటలను మరింతమందిని సంపాదించడానికి సహాయపడింది .^[16] 1815లో పెన్సిల్వేనియా సెనేటు ముందు జరిగిన అభిశంసన విచారణలో న్యాయపరమైన దుష్ప్రవర్తనకు సంబంధించి జిల్లా న్యాయమూర్తి వాల్టరు ఫ్రాంక్లిను తరపున ఆయన వాదించారు. అధికార దుర్వినియోగం, తప్పుడు చట్టపరమైన నిర్ణయం మధ్య రేఖ పాలక పార్టీల ప్రాధాన్యతలు, న్యాయమూర్తి నిర్ణయం ప్రజాదరణ ద్వారా నిర్ణయించబడినందున ఆ సమయంలో అభిశంసనలు ఎక్కువగా ఉండేవి. న్యాయపరమైన నేరాలు, చట్టాన్ని స్పష్టంగా ఉల్లంఘించడం మాత్రమే అభిశంసనను సమర్థిస్తుందని బుకానను సెనేటర్లను ఒప్పించాడు.^[12]

కాంగ్రెస్ కెరీర్

యు.ఎస్. ప్రతినిధుల సభ

1820 కాంగ్రెసు ఎన్నికలలో బుకానను ప్రతినిధుల సభలో ఒక స్థానానికి పోటీ చేశాడు. ఎన్నికల విజయం తర్వాత కొద్దికాలానికే, ఆయన తండ్రి ఒక బండి ప్రమాదంలో మరణించాడు.^[17] యువ ప్రతినిధిగా బుకానను పెన్సిల్వేనియా రాజకీయాలలోని "అమల్గమేటరు పార్టీ" వర్గంలో అత్యంత ప్రముఖ నాయకులలో ఒకరుగా ఉన్నాడు. ఇది డెమోక్రటికు-రిపబ్లికన్లు, మాజీ ఫెడరలిస్టులతో కూడి ఉండటం వలన దీనికీ పేరు పెట్టారు. ఇది మొదటి పార్టీ వ్యవస్థ నుండి మంచి భావాల యుగంగా మారింది. ఈ యుగంలో డెమోక్రటికు-రిపబ్లికన్లు అత్యంత ప్రభావవంతమైన పార్టీగా మారారు. బుకానను ఫెడరలిస్టు నమ్మకాలు బలహీనంగా ఉన్నాయి. ఆయన స్థానిక సమాఖ్య బిల్లును వ్యతిరేకించిన తర్వాత పార్టీలు మారాడు.^[18] 1824 అధ్యక్ష ఎన్నికలు సమయంలో బుకానను మొదట్లో హెన్రీ క్లే కు మద్దతు ఇచ్చాడు. కానీ పెన్సిల్వేనియా ప్రజలు జాక్సను‌ను ఎక్కువగా ఇష్టపడుతున్నారని స్పష్టమైనప్పుడు ఆండ్రూ జాక్సన్ (క్లే రెండవ ఎంపికగా) కు మారాడు.^[19] జాక్సను 1824 ఎన్నికల్లో ఓడిపోయిన తర్వాత ఆయన తన వర్గంలో చేరాడు. కానీ జాక్సను తన తప్పుడు వివరణ కారణంగా బుకానను పట్ల ధిక్కారాన్ని చూపించాడు క్లే, జాక్సను శిబిరాల మధ్య మధ్యవర్తిత్వం వహించడానికి ఆయన ప్రయత్నాలు చేసాడు.^[18] వాషింగ్టను‌లో, బుకానను రాష్ట్రాల హక్కుల ఆసక్తిగల రక్షకుడిగా మారాడు. అనేక మంది దక్షిణాది కాంగ్రెసు సభ్యులతో సన్నిహితంగా ఉన్నాడు. కొంతమంది న్యూ ఇంగ్లాండు కాంగ్రెసు సభ్యులను ప్రమాదకరమైన రాడికల్సుగా భావించాడు. బుకానను తన నియోజకవర్గానికి దగ్గరగా ఉండటం వలన ఆయన పెన్సిల్వేనియాలో మాజీ ఫెడరలిస్టు రైతులు, ఫిలడెల్ఫియా చేతివృత్తులవారు, ఉలుస్టరు-స్కాట్సు-అమెరికన్లతో కూడిన డెమోక్రటికు సంకీర్ణాన్ని స్థాపించగలిగాడు. 1828 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో ఆయన పెన్సిల్వేనియాను దక్కించుకున్నాడు. అయితే నేషనలు రిపబ్లికను పార్టీ నుండి విడిపోయిన తర్వాత స్వతంత్ర పార్టీ అయిన "జాక్సోనియను డెమోక్రాట్లు" సమాంతర కాంగ్రెసు ఎన్నికలలో సులభమైన విజయాన్ని సాధించింది.^[20] ఫెడరలు డిస్ట్రిక్టు జడ్జి జేమ్సు హెచ్. పెకు తరపున ప్రాసిక్యూటరు‌గా వ్యవహరించిన అభిశంసన విచారణ సమయంలో బుకానను అందరి దృష్టిని ఆకర్షించాడు; అయితే సెనేటు బుకానను విజ్ఞప్తిని తిరస్కరించింది. మెజారిటీ ఓటుతో పెక్‌ను నిర్దోషిగా ప్రకటించింది. ఆయన తన మొదటి సంవత్సరంలోనే అగ్రికల్చరు కమిటీకి నియమించబడ్డాడు. చివరికి ఆయన జ్యుడీషియరీ కమిటీకి ఛైర్మను అయ్యాడు. 1831లో బుకానను డౌఫిను, లెబనాన్, లాంకాస్టరు కౌంటీలను కలిగి ఉన్న తన నియోజకవర్గం నుండి 22వ యునైటెడు స్టేట్సు కాంగ్రెసుకు నామినేషను‌ను తిరస్కరించాడు. ఆయనకు ఇంకా రాజకీయ ఆశయాలు ఉన్నాయి. కొంతమంది పెన్సిల్వేనియా డెమొక్రాట్లు 1832 ఎన్నికలులో ఉపాధ్యక్ష పదవికి అభ్యర్థిగా ఆయనను ముందుకు తెచ్చారు.^[21]

రష్యాకు మంత్రి

1832లో జాక్సను తిరిగి ఎన్నికైన తర్వాత ఆయన బుకానను‌కు రష్యాకు యునైటెడు స్టేట్సు రాయబారి పదవిని ఇచ్చారు. సుదూర సెయింటు పీటర్సు‌బర్గును ఒక రకమైన రాజకీయ బహిష్కరణగా భావించి దేశం విడిచి వెళ్ళడానికి బుకానను ఇష్టపడలేదు. కానీ చివరికి అంగీకరించాడు. బుకానను‌ను "అసమర్థ బిజీబిజీ" నమ్మదగని వ్యక్తి అని జాక్సను ఉద్దేశ్యం అని భావించాడు .^[18] రష్యాతో వాణిజ్య, షిప్పింగు ఒప్పందాన్ని ముగించడం మీద ఆయన దృష్టి సారించాడు. బుకానను మొదటి వారితో విజయం సాధించినప్పటికీ, విదేశాంగ మంత్రి కార్లు నెస్సెల్రోడుతో ఉచిత వ్యాపారి షిప్పింగు ఒప్పందం మీద చర్చలు జరపడం కష్టమని తేలింది.^[22] కాంగ్రెసు‌లో తన పదవీకాలంలో కేవలం ఒక సంవత్సరం ముందు ఆయన జార్ 1వ నికోలసును నిరంకుశుడిగా ఖండించాడు; 1830 పోలిషు తిరుగుబాటుకు రష్యా ప్రతిస్పందనకు చాలా మంది అమెరికన్లు ప్రతికూలంగా స్పందించారు.^[23]

యుఎస్ సెనేటరు

బుకానను స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చి 23వ కాంగ్రెసులో పూర్తి ఆరు సంవత్సరాల కాలానికి స్టేటు లెజిస్లేచరులో జరిగిన ఎన్నికలలలో ఓడిపోయాడు. కానీ విలియం విల్కిన్సు యుఎస్ సెనేటు‌లో విజయం సాధించడానికి పెన్సిల్వేనియా రాష్ట్ర శాసనసభచే నియమించబడ్డాడు. విల్కిన్సు, బుకానను స్థానంలో రష్యాకు రాయబారిగా నియమితుడయ్యాడు. 1836 - 1842లో తిరిగి ఎన్నికైన జాక్సోనియను బుకానను యునైటెడు స్టేట్సు రెండవ బ్యాంకు పునః-చార్టరింగు‌ను వ్యతిరేకించాడు. బ్యాంకు యుద్ధం నుండి జాక్సను కాంగ్రెసు చేసిన నిందను తొలగించడానికి ప్రయత్నించాడు.^[24] బుకానను 1845 మార్చి వరకు సెనేటు‌లో పనిచేశాడు. రెండుసార్లు పదవిలో స్థిరపడ్డాడు.^[25] రాష్ట్ర సమావేశంలో పెన్సిల్వేనియా డెమొక్రాట్లను ఏకం చేయడానికి. ఆయన డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షను కోసం వారి అభ్యర్థిగా ఎంపికయ్యాడు. బుకానను పెన్సిల్వేనియా రాష్ట్ర శాసనసభ మార్గదర్శకాలకు కట్టుబడి ఉన్నాడు. కొన్నిసార్లు వైటు హౌసు కోసం బహిరంగ ఆశయాలు ఉన్నప్పటికీ తన సొంత ప్రసంగాలలో ప్రచారం చేసిన కాంగ్రెసు ‌లోని స్థానాలకు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేశాడు.^[26]

బుకానను రాష్ట్రాల హక్కుల పట్ల, మానిఫెస్టు విధి భావజాలానికి కట్టుబడి ఉండటం ద్వారా ప్రసిద్ధి చెందాడు.^[27] ఆయన అధ్యక్షుడు మార్టిన్ వాన్ బ్యూరెన్ పాలనలో యునైటెడు స్టేట్సు అటార్నీ జనరలుగా చేయాలనే ప్రతిపాదనను తిరస్కరించాడు. యునైటెడు స్టేట్సు వంటి ప్రతిష్టాత్మక సెనేటు కమిటీలకు అధ్యక్షత వహించాడు. న్యాయవ్యవస్థ మీద కమిటీ, విదేశీ సంబంధాల మీద కమిటీ.^[28] యునైటెడు కింగ్‌డంకు భూములను "లొంగిపోవడానికి" వెబ్‌స్టరు–ఆష్‌బర్టను ఒప్పందంకు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేసిన కొద్దిమంది సెనేటర్లలో బుకానను ఒకరు. ఎందుకంటే ఆయన మొత్తం అరూస్టూకు నది లోయను యునైటెడు స్టేట్సు‌కు ఇవ్వాలని డిమాండు చేశాడు. ఒరెగాను సరిహద్దు వివాదంలో, బుకానను ఉత్తర సరిహద్దుగా గరిష్ట డిమాండు 54°40′ను స్వీకరించి రిపబ్లికు ఆఫ్ టెక్సాసును విలీనం చేసుకోవాలని మద్దతుగా మాట్లాడాడు.^[26] వివాదాస్పదమైన 1838 పెన్సిల్వేనియా గవర్నరు ఎన్నికల సమయంలో బుకానను డెమొక్రాటికు అభ్యర్థి డేవిడు రిట్టెన్హౌసు పోర్టరుకు మద్దతు ఇవ్వాలని ఎంచుకున్నాడు.^[29] రిట్టెన్హౌసు పోర్టరు 1838 రాష్ట్ర సవరించిన రాజ్యాంగం ప్రకారం పెన్సిల్వేనియా మొదటి గవర్నరు‌గా 5,500 కంటే తక్కువ ఓట్లతో ఎన్నికయ్యారు.^[30]^[31]

జాన్ సి. కాల్హౌను స్పాన్సరు చేసిన గ్యాగు రూలును కూడా బుకానను వ్యతిరేకించాడు. ఇది బానిసత్వ వ్యతిరేక పిటిషన్లను అణిచివేసింది. ఈ నియమాన్ని అడ్డుకోవడంలో ఆయన మెజారిటీతో చేరారు. నిర్మూలనవాదులను బలోపేతం చేయడంలో ఇది వ్యతిరేక ప్రభావాన్ని చూపుతుందని చాలా మంది సెనెటర్లు విశ్వసించారు.^[32] ఆయన ఇలా అన్నారు, "దక్షిణాదిలో బానిసత్వంలో జోక్యం చేసుకునే హక్కు మనకు ఎంత తక్కువగా ఉందో పిటిషను హక్కును తాకాల్సిన హక్కు కూడా అంతే తక్కువగా ఉంది."^[33] బానిసత్వం అనే అంశం రాష్ట్రాల పరిధిలో ఉందని బుకానను భావించాడు. ఈ అంశం మీద ఉత్తేజకరమైన అభిరుచులకు నిర్మూలనవాదులను ఆయన తప్పుపట్టాడు.1844 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షనుకు ముందు, బుకానను తనను తాను మాజీ అధ్యక్షుడు మార్టిన్ వాన్ బ్యూరెన్ కు ప్రత్యామ్నాయంగా నిలబెట్టుకున్నాడు. కానీ నామినేషను జేమ్స్ కె. పోల్క్ కు వెళ్ళింది. ఆయన ఎన్నికలలో గెలిచాడు.^[26]

దౌత్య వృత్తి

విదేశాంగ కార్యదర్శి

పోల్క్ మంత్రివర్గంలో బుకానన్ (ఎడమ నుండి రెండవవాడు),1849

ఎన్నికల ప్రచారంలో ఆయన మద్దతుకు పరిహారంగా పార్టీ అంతర్గత ప్రత్యర్థిగా ఆయనను తొలగించడానికి, బుకానను‌కు పోల్కు పరిపాలనలో విదేశాంగ కార్యదర్శి పదవి లేదా ప్రత్యామ్నాయంగా, సుప్రీం కోర్టులో సీటును ఆఫరు చేశారు. ఆయన స్టేటు డిపార్టు‌మెంటు పదవిని అంగీకరించారు. పోల్కు పదవిలో ఒకే ఒక్క పదవీకాలం పనిచేశారు. తన పదవీకాలంలో యునైటెడు స్టేట్సు ఒరెగాను ఒప్పందం, గ్వాడాలుపు హిడాల్గో ఒప్పందం ద్వారా చరిత్రలో అతిపెద్ద భూభాగ లాభాలను నమోదు చేసింది. వీటిలో ఇప్పుడు టెక్సాసు, కాలిఫోర్నియా, నెవాడా, న్యూ మెక్సికో, అరిజోనా, ఉతా, కొలరాడో ఉన్నాయి.^[34] ఒరెగాను విషయంలో బ్రిటను‌తో జరిగిన చర్చలలో, బుకానను ప్రారంభంలో ఒరెగాను భూభాగం సరిహద్దుగా 49వ సమాంతరను ఇష్టపడ్డాడు. అయితే పోల్కు మరింత ఉత్తర సరిహద్దు రేఖను కోరాడు. 1844 ఎన్నికల ప్రచారంలో ఉత్తర డెమొక్రాట్లు ప్రసిద్ధ నినాదం ఫిఫ్టీ-ఫోర్ ఫోర్టీ ఆర్ ఫైటు ("54°40′ లేదా వార్") చుట్టూ ర్యాలీ చేసినప్పుడు. బుకానన్ ఈ స్థానాన్ని స్వీకరించాడు. కానీ తరువాత పోల్కు దిశను అనుసరించాడు. ఇది 1846లో ఒరెగాను రాజీకి దారితీసింది. ఇది పసిఫికు వాయువ్యలో 49వ సమాంతరాన్ని సరిహద్దుగా స్థాపించింది.^[35]

మెక్సికోకు సంబంధించి 1846 ఏప్రిల్‌లో రియో గ్రాండేకి అవతలి వైపున ఉన్న అమెరికను దళాల మీద జరిగిన దాడి సరిహద్దు ఉల్లంఘన, యుద్ధానికి చట్టబద్ధమైన కారణమని బుకానను సందేహాస్పద అభిప్రాయాన్ని కొనసాగించాడు. మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధం సమయంలో బ్రిటను ఫ్రాన్సు‌తో యుద్ధానికి భయపడి, రియో గ్రాండేకు దక్షిణంగా ఉన్న భూభాగాన్ని క్లెయిం చేయకూడదని బుకానను మొదట్లో సలహా ఇచ్చాడు. అయితే యుద్ధం ముగిసే సమయానికి బుకానను తన మనసు మార్చుకుని మరింత భూభాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవాలని వాదించాడు. యుద్ధానికి మెక్సికో కారణమని, అమెరికను నష్టాలకు చర్చలు జరిపిన పరిహారం చాలా తక్కువగా ఉందని వాదించాడు. బుకానను 1848 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షనులో నామినేషను కోరాడు. ఎందుకంటే పోల్కు ఒక పర్యాయం మాత్రమే కొనసాగుతానని హామీ ఇచ్చాడు. కానీ ఆయన పెన్సిల్వేనియా, వర్జీనియా ప్రతినిధుల మద్దతును మాత్రమే పొందాడు. కాబట్టి మిచిగాను సెనేటరు లూయిసు కాసు నామినేటు అయ్యాడు.^[36]

పౌర జీవితం - 1852 అధ్యక్ష ఎన్నికలు

విగ్ జాకరీ టేలర్ 1848 ఎన్నికలుతో బుకానను వ్యక్తిగత జీవితానికి తిరిగి వచ్చాడు. బుకానను వయసులో పెరుగుతున్నాడు. ఇప్పటికీ తన కౌమారదశలోని పాత-కాలపు శైలిలోనే దుస్తులు ధరించాడు. ఆయనకు ప్రెసు నుండి "ఓల్డ్ పబ్లికు ఫంక్షనరీ" అనే మారుపేరు వచ్చింది. ఉత్తరాదిలోని బానిసత్వ వ్యతిరేకులు ఆయన నైతిక విలువల కారణంగా ఆయనను చరిత్రపూర్వ మనిషి అవశేషంగా ఎగతాళి చేశారు.^[37] ఆయన లాంకాస్టరు శివార్లలో వీట్‌ల్యాండును కొనుగోలు చేశాడు. రాజకీయ సంఘటనలను పర్యవేక్షిస్తూ వివిధ సందర్శకులను అలరించాడు.^[38] ఈ కాలంలో బుకానను 22 మంది మేనకోడళ్ళు, మేనల్లుళ్ళు, వారి వారసులతో కూడిన కుటుంబ నెట్వర్కు ‌కు కేంద్రంగా మారాడు. వారిలో ఏడుగురు అనాథలు ఉన్నారు. వారు ఆయన పోషణ ద్వారా కొంతమందికి ప్రజా సేవా ఉద్యోగాలను కనుగొన్నాడు. తనకు అనుకూలంగా ఉన్నవారికి ఆయన సర్రోగేటు తండ్రి పాత్రను పోషించాడు. ఆయన తన మేనకోడలు హ్యారియెటు లేనుతో బలమైన భావోద్వేగ బంధాన్ని ఏర్పరచుకున్నాడు. ఆమె తరువాత వైటు హౌసు‌లో బుకానను‌కు ప్రథమ మహిళ అయ్యింది.^[39]

1852లో ఆయన లాంకాస్టరు‌లోని ఫ్రాంక్లిను మార్షలు కళాశాల ట్రస్టీల బోర్డు అధ్యక్షుడిగా నియమితుడయ్యాడు.ఆయన 1866 వరకు ఈ హోదాలో పనిచేశాడు.^[40] బుకానను పూర్తిగా రాజకీయాలను విడిచిపెట్టలేదు. ఆయన ప్రసంగాల సంకలనాన్ని, ఆత్మకథను ప్రచురించాలని అనుకున్నాడు. కానీ 1852 అధ్యక్ష ఎన్నికలు ఆయన రాజకీయ పునరాగమనాన్ని అడ్డుకున్నాయి. సైమను కామెరాను, జార్జి డల్లాసు నేతృత్వంలో రెండు శిబిరాలుగా విభజించబడిన పెన్సిల్వేనియా డెమోక్రటికు పార్టీ రాజకీయాలను చర్చించడానికి బుకానను వాషింగ్టను‌కు ప్రయాణించాడు.^[41] ఆయన 1852 డెమోక్రటికు అధ్యక్ష నామినేషను కోసం నిశ్శబ్దంగా ప్రచారం చేశాడు. కాలిఫోర్నియాను స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా యూనియను‌లో చేర్చడానికి, కఠినమైన పలాయన బానిస చట్టంకు దారితీసిన 1850 రాజీ దృష్ట్యా, బుకానను ఇప్పుడు మిస్సౌరీ రాజీని తిరస్కరించాడు. మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధంలో పొందిన అన్ని ప్రాంతాలలో బానిసత్వాన్ని నిషేధించిన విల్మోటు ప్రొవిసోను కాంగ్రెసు తిరస్కరించడాన్ని స్వాగతించాడు. నిర్మూలనవాదం ఒక మతోన్మాద వైఖరిగా బుకానను విమర్శించాడు. బానిసత్వాన్ని కాంగ్రెసు కాదు, రాష్ట్ర శాసనసభలు నిర్ణయించాలని నమ్మాడు. తన పార్టీ అనుబంధం కారణంగా నిర్మూలనవాద ఉత్తరాదివారిని ఆయన ఇష్టపడలేదు. దక్షిణాది పట్ల ఆయనకున్న సానుభూతి కారణంగా "డఫ్‌ఫేసు"గా పేరు పొందాడు. లూయిసు కాస్, స్టీఫెను ఎ. డగ్లసు విలియం ఎల్. మార్సీ లతో పాటు డెమొక్రాటికు అధ్యక్ష నామినేషను‌కు బుకానను ఆశాజనక అభ్యర్థిగా ఎదిగాడు; అయితే పెన్సిల్వేనియా సమావేశం ఆయనకు అనుకూలంగా ఏకగ్రీవంగా ఓటు వేయలేదు. 30 మందికి పైగా ప్రతినిధులు ఆయనకు వ్యతిరేకంగా నిరసన తెలిపారు.^[42] 1852 డెమొక్రాటికు నేషనలు కన్వెన్షనులో ఆయన అనేక మంది దక్షిణాది ప్రతినిధుల మద్దతును గెలుచుకున్నాడు కానీ అధ్యక్ష నామినేషను‌కు అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల మద్దతును పొందలేకపోయాడు. అది ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్కు వెళ్ళింది. బుకానను ఉపాధ్యక్ష అభ్యర్థిగా పనిచేయడానికి నిరాకరించాడు . ఆ సమావేశం ఆయనకు బదులుగా ఆయన సన్నిహితుడు విలియం ఆర్. కింగ్‌ను నామినేటు చేసింది.^[43]

యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌కు మంత్రి

1852లో పియర్సు ఎన్నికల్లో గెలిచాడు. ఆరు నెలల తర్వాత, బుకానను యునైటెడు కింగ్‌డంకు యునైటెడు స్టేట్సు మంత్రి పదవిని అంగీకరించాడు, ఈ పదవి ఆయన కెరీరు‌లో ఒక అడుగు వెనక్కి తగ్గడాన్ని సూచిస్తుంది ఆయన గతంలో రెండుసార్లు తిరస్కరించాడు.^[43] బుకానను 1853 వేసవిలో ఇంగ్లాండు‌కు నౌకాయానం చేశాడు. ఆయన తదుపరి మూడు సంవత్సరాలు విదేశాల్లోనే ఉన్నాడు. 1850లో యునైటెడు స్టేట్సు, యునైటెడు కింగ్‌డం క్లేటను–బుల్వరు ఒప్పందం మీద సంతకం చేశాయి. ఇది మధ్య అమెరికా ద్వారా అట్లాంటికు, పసిఫికు మహాసముద్రాలను కలిపే ఏదైనా భవిష్యత్తు కాలువ మీద ఉమ్మడి నియంత్రణకు రెండు దేశాలు కట్టుబడి ఉన్నాయి. మధ్య అమెరికా నుండి బ్రిటిషు వారిని ఉపసంహరించుకోవాలని ఒత్తిడి చేసే ఆశతో బుకానను బ్రిటిషు విదేశాంగ మంత్రి లార్డు క్లారెండనుతో పదే పదే సమావేశమయ్యారు. హోండురాస్, నికరాగ్వా లలో బ్రిటిషు ప్రభావాన్ని తగ్గించగలిగాడు. అదే సమయంలో ఈ ప్రాంతంలో అమెరికను ప్రయోజనాల గురించి రాజ్యం అవగాహనను కూడా పెంచాడు. ^[44] ఆయన చాలా కాలంగా ఆసక్తి చూపుతున్న క్యూబా సంభావ్య విలీనం మీద కూడా దృష్టి పెట్టాడు. ^[45]

పియర్సు ప్రాంప్టు మేరకు, బుకానను బెల్జియంలోని ఓస్టెండులో స్పెయిను‌లోని అమెరికా రాయబారి పియరు సోలే ఫ్రాన్సు‌లోని అమెరికా రాయబారి జాన్ మాసను లతో సమావేశమై క్యూబాను స్వాధీనం చేసుకునేందుకు ఒక ప్రణాళికను రూపొందించాడు. ఓస్టెండు మానిఫెస్టో అని పిలువబడే ఒక మెమోరాండం ముసాయిదా, విప్లవం మధ్యలో దివాలా తీయడానికి దగ్గరగా ఉన్న సమయంలో స్పెయిను నుండి క్యూబాను కొనుగోలు చేయాలని ప్రతిపాదించింది. ఆ పత్రం ఈ ద్వీపాన్ని "ఉత్తర అమెరికా గణతంత్ర రాజ్యానికి దాని ప్రస్తుత ... రాష్ట్రాల కుటుంబంలో దేనికైనా అవసరమైనదిగా" ప్రకటించింది. బుకానను సిఫార్సుకు వ్యతిరేకంగా మానిఫెస్టో తుది ముసాయిదా స్పెయిన్ విక్రయించడానికి నిరాకరిస్తే, "స్పెయిన్ నుండి దానిని స్వాధీనం చేసుకోవడం" "మానవ, దైవిక ప్రతి చట్టం ద్వారా" సమర్థించబడుతుందని సూచించింది.^[46] ఈ మానిఫెస్టోకు భిన్న స్పందన వచ్చింది. దాని మీద ఎప్పుడూ చర్య తీసుకోలేదు. ఇది పియర్సు పరిపాలనను బలహీనపరిచింది. మానిఫెస్టు డెస్టినీకి మద్దతును తగ్గించింది.^[46]^[47] 1855లో బుకానను స్వదేశానికి తిరిగి రావాలనే కోరిక పెరగడంతో బ్రిటిషు నౌకాదళాన్ని కరేబియనుకు తరలించిన నేపథ్యంలో పియర్సు ఆయనను లండన్లో కోటను నిర్వహించమని కోరాడు.^[48]

1856 ఎన్నిక

బుకానను విదేశాలలో చేసిన సేవ, దేశాన్ని బానిసత్వ వివాదంలో ముంచెత్తిన కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా చట్టం మీద చర్చను సౌకర్యవంతంగా నివారించడానికి ఆయనకు వీలు కల్పించింది.^[49] ఆయన అధ్యక్ష పదవిని బహిరంగంగా కోరుకోకపోయినా ఆయన తరపున ఉద్యమానికి అంగీకరించారు.^[50] ఇంగ్లాండు‌లో ఉన్నప్పుడు న్యూయార్కు ఆర్చి బిషపు అయిన జాన్ జోసెఫు హ్యూసు (కాథలిక్కు ఆర్చు బిషప్పు)ను బుకానను‌ ప్రశంసించాడు. ఆ విషయం విన్న వెంటనే ఆయన బుకానను ఉన్నత స్థాయి కాథలిక్కుగా పేర్కొంటూ ఆయన తరపున ప్రచారం చేశాడు.^[49] బుకానను 1856 ఏప్రిల్ చివరిలో ఇంటికి వచ్చినప్పుడు ఆయన మొదటి బ్యాలెటు‌లో నాయకత్వం వహించాడు. శక్తివంతమైన సెనేటర్లు జాన్ స్లిడెలు, జెస్సీ బ్రైటు థామసు ఎఫ్. బేయార్డు మద్దతు ఇచ్చారు. వారు బుకానను‌ను ఉత్తర, దక్షిణ ప్రాంతాలకు విజ్ఞప్తి చేసే అనుభవజ్ఞుడైన నాయకుడిగా ప్రదర్శించారు. 1856 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షను జూన్ 1856లో సమావేశమైంది, తప్పించుకున్న బానిసలను తిరిగి ఇవ్వాల్సిన ఫూజిటివు స్లేవు లాకు మద్దతుతో సహా బుకానను అభిప్రాయాలను ప్రతిబింబించే వేదికను రూపొందించింది. బానిసత్వ వ్యతిరేక ఆందోళన, అమెరికా "గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికోలో ఆధిక్యత"ను ముగించాలని కూడా ఈ వేదిక పిలుపునిచ్చింది.^[51] అధ్యక్షుడు పియర్సు తిరిగి నామినేషను కోసం ఆశించారు. అయితే సెనేటరు స్టీఫెను ఎ. డగ్లసు కూడా బలమైన అభ్యర్థిగా దూసుకుపోయారు. డగ్లసు రాజీనామా తర్వాత పదిహేడు బ్యాలెట్ల తర్వాత ఆయన నామినేషను‌ను గెలుచుకున్నారు. బ్రెకిను‌రిడ్జి మిత్రదేశాలు అయిన పియర్సు, డగ్లసు మద్దతుదారులను శాంతింపజేస్తూ, ప్రాంతీయ అనుపాత ప్రాతినిధ్యాన్ని కొనసాగించడానికి కెంటుకీకి చెందిన జాన్ సి. బ్రెకిన్రిడ్జి ఆయనతో పాటు టికెట్టు మీద ‌చేరారు.^[52]

సాధారణ ఎన్నికలలో బుకానను ఇద్దరు అభ్యర్థులను ఎదుర్కొన్నాడు: మాజీ విగ్ అధ్యక్షుడు మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ కాథలిక్కు వ్యతిరేక, వలస వ్యతిరేక అమెరికను పార్టీ (లేదా "నో-నథింగు") అభ్యర్థిగా పోటీ చేయగా, జాన్ సి. ఫ్రెమాంటు రిపబ్లికను నామినీ. బుకానను, ఫ్రెమాంటు మధ్య వ్యత్యాసం ముఖ్యంగా స్పష్టంగా ఉంది, ప్రత్యర్థి వ్యంగ్య చిత్రకారులు డెమోక్రటికు అభ్యర్థిని ఒక ముసలివాడిగా చిత్రీకరించారు.^[53] బుకానను చురుకుగా ప్రచారం చేయలేదు. కానీ ఆయన లేఖలు రాశాడు. డెమోక్రటికు వేదికను సమర్థిస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. ఎన్నికలలో ఆయన మేరీల్యాండు మినహా ప్రతి బానిస రాష్ట్రాన్ని అలాగే ఆయన స్వస్థలమైన పెన్సిల్వేనియాతో సహా ఐదు బానిసత్వం లేని రాష్ట్రాలను తీసుకువెళ్లాడు.^[54] ఆయన 45 శాతం ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లను గెలుచుకున్నాడు. నిర్ణయాత్మకంగా ఎలక్టోరలు ఓటును గెలుచుకున్నాడు 296 ఓట్లలో 174 ఓట్లను సాధించాడు. ఆయన ఎన్నిక అయన పెన్సిల్వేనియా నుండి మొదటి అధ్యక్షుడిని చేసింది. పోరాట విజయ ప్రసంగంలో బుకానను రిపబ్లికన్లను ఖండించాడు. వారిని దక్షిణాది మీద అన్యాయంగా దాడి చేసిన "ప్రమాదకరమైన", "భౌగోళిక" పార్టీ అని పిలిచాడు. ^[53] "నా పరిపాలన లక్ష్యం ఉత్తర లేదా దక్షిణాది సెక్షనలు పార్టీని నాశనం చేయడం, జాతీయ, సాంప్రదాయిక ప్రభుత్వం కింద యూనియను‌లో సామరస్యాన్ని పునరుద్ధరించడం" అని కూడా ఆయన ప్రకటించాడు. ^[55] తన క్యాబినెటు నియామకాలలో సెక్షనలు బ్యాలెన్సు‌ను సమర్ధించడం ద్వారా ఆయన మొదట దీనిని ప్రారంభించాడు. ^[56]

ప్రెసిడెన్సీ (1857–1861)

ప్రమాణస్వీకారం

బుకానను 1857 మార్చి 4న పదవీ స్వీకారం చేయబడ్డాడు. ప్రధాన న్యాయమూర్తి రోజరు బి. టానీ నుండి ప్రమాణ స్వీకారం చేయబడ్డాడు. తన సుదీర్ఘ ప్రారంభోపన్యాసంలో బుకానను ఒక పదవీకాలం మాత్రమే కొనసాగడానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు. బానిసత్వం, భూభాగాలలో దాని స్థితి మీద పెరుగుతున్న విభజనలను ఆయన అసహ్యించుకున్నారు. రాష్ట్రాలు లేదా భూభాగాలలో బానిసత్వం, స్థితిని నిర్ణయించడంలో కాంగ్రెసు ఎటువంటి పాత్ర పోషించకూడదని అన్నారు.^[57] కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా చట్టం ఆధారంగా ఆయన ఒక పరిష్కారాన్ని ప్రతిపాదించారు. ఇది ప్రజా సార్వభౌమాధికారం అనే సూత్రం నిర్ణయాత్మకమైనదని, ఈ విషయంలో కాంగ్రెసు‌కు ఎటువంటి పాత్ర లేదని పేర్కొంది. సమాఖ్య ప్రాంతాలలో బానిస యజమానుల హక్కులను కాపాడటానికి సమాఖ్య బానిస నియమావళిని అమలు చేయాలని బుకానను సిఫార్సు చేశారు. అప్పటి పెండింగు‌లో ఉన్న సుప్రీంకోర్టు కేసు, డ్రెడు స్కాటు వర్సెసు శాండ్‌ఫోర్డును ఆయన ప్రస్తావించారు. ఇది బానిసత్వ సమస్యను శాశ్వతంగా పరిష్కరిస్తుందని ఆయన అన్నారు. డ్రెడు స్కాటు ఒక బానిస, ఆయన యజమాని జాన్ ఎఫ్. ఎ. శాన్‌ఫోర్డు తాత్కాలికంగా బానిస రాష్ట్రం నుండి స్వేచ్ఛా భూభాగానికి తీసుకెళ్లాడు. స్కాటు బానిస రాజ్యానికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత ఆయన స్వేచ్ఛా భూభాగంలో గడిపిన సమయం ఆధారంగా తన స్వేచ్ఛ కోసం పిటిషను దాఖలు చేశాడు.^[57]

అసోసియేటు జస్టిసు రాబర్ట్ సి. గ్రియరు డ్రెడు స్కాటు కేసులో నిర్ణయాన్ని ముందుగానే బుకానను‌కు లీక్ చేశాడు. తన ప్రారంభ ప్రసంగంలో, భూభాగాల్లో బానిసత్వం సమస్యను సుప్రీంకోర్టు "త్వరగా, చివరికి పరిష్కరిస్తుంది" అని బుకానను ప్రకటించాడు.^[58] చరిత్రకారుడు పాలు ఫింకెల్‌మాను అభిప్రాయం ప్రకారం:

బుకాననుకు ఇప్పటికే కోర్టు ఏమి నిర్ణయించబోతోందో తెలుసు. కోర్టు మర్యాదలను తీవ్రంగా ఉల్లంఘించడంలో బుకానను లాగానే పెన్సిల్వేనియాకు చెందిన జస్టిసు గ్రియరు, కేసు పురోగతి కోర్టులో అంతర్గత చర్చల గురించి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన వ్యక్తికి పూర్తిగా తెలియజేశాడు. బుకానను దేశాన్ని ఈ నిర్ణయానికి మద్దతు ఇవ్వాలని కోరినప్పుడు, టానీ ఏమి చెబుతాడో ఆయనకు ఇప్పటికే తెలుసు. రిపబ్లికన్ల అనుచితత్వ అనుమానాలు పూర్తిగా సమర్థనీయమని తేలింది.^[59]

కోర్టు నిర్ణయం ఒక పెద్ద విపత్తు అని చరిత్రకారులు అంగీకరిస్తున్నారు ఎందుకంటే ఇది నాటకీయంగా ఉద్రిక్తతలను రేకెత్తించి, అంతర్యుద్ధానికి దారితీసింది.^[60]^[61]^[62] లో 2022 చరిత్రకారుడు డేవిడు డబ్ల్యూ. బ్లైటు 1857 సంవత్సరం "విభజనకు దారితీసిన గొప్ప మలుపు ... దీనికి కారణం డ్రెడు స్కాటు కేసు, ఇది ఉత్తర, దక్షిణ ప్రాంతాలలో ఇప్పటికే సాధారణమైన భయం అపనమ్మకం, కుట్రపూరిత ద్వేషాన్ని కొత్త స్థాయిలకు పెంచింది" అని వాదించారు.^[63]

సిబ్బంది

క్యాబినెటు - పరిపాలన

తన ప్రమాణ స్వీకారం సమీపిస్తున్న తరుణంలో ఆండ్రూ జాక్సన్ పరిపాలనను పీడిస్తున్న అంతర్గత పోరాటాన్ని నివారించడానికి బుకానను విధేయతతో కూడిన సామరస్యపూర్వకమైన మంత్రివర్గాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.^[64] మంత్రివర్గ కూర్పు పార్టీలో, దేశంలోని ప్రాంతాల మధ్య దామాషా ప్రాతినిధ్యానికి న్యాయం చేయాల్సి వచ్చింది. బుకానను మొదట 1857 జనవరిలో రాజధానికి ప్రయాణించే వరకు వీట్‌ల్యాండు‌లో ఈ పని మీద పనిచేశాడు. అక్కడ నేషనలు హోటలులోని అనేక మంది అతిథుల మాదిరిగానే. ఆయనను తీవ్రమైన విరేచనాలు బారిన పడ్డాడు. దాని నుండి ఆయన చాలా నెలల తర్వాత మాత్రమే పూర్తిగా కోలుకోగలిగాడు. బుకానను మేనల్లుడు, ప్రైవేటు కార్యదర్శి ఎస్క్రిడ్జు లేన్ సహా డజన్ల కొద్దీ అనారోగ్యానికి గురై వారు మరణించారు.^[65]

అధికారం	పేరు	ప్రారంభం-ముగింపు
అధ్యక్షుడు	జేమ్స్ బుకానన్	1857-1861
ఉపాధ్యక్షుడు	జాన్ సి. బ్రెకిన్రిడ్జి	1857-1861
స్టేటు సెక్రెటరీ	లూయిస్ కాస్	1857-1860
స్టేటు సెక్రెటరీ 2	జెరెమియా ఎస్. బ్లాక్	1860-1861
ఖజానా	హోవెలు కోబు	1857-1860
ఖజానా 2	ఫిలిప్ ఫ్రాన్సిస్ థామసు	1860-1861
ట్రెజరీ 3	జాన్ ఆడమ్సు డిక్సు	1861
యుద్ధం	జాన్ బి. ఫ్లాయిడు	1857-1860
యుద్ధం 2	జోసెఫు హోల్టు	1861
జస్టిసు	జెరెమియా ఎస్. బ్లాకు	1857-1860
జస్టిస్ 2	ఎడ్విను స్టాంటను	1860-1861
పోస్టు	అరోను వి. బ్రౌను	1857-1859
పోస్ట్ 2	జోసెఫు హోల్టు	1859-1860
పోస్టు 3	హోరాషియో కింగ్	1860-1861
నేవీ	ఐజాకు టౌసీ	1857-1861
ఇంటీరియరు	జాకబు థాంప్సను	1857-1861

మంత్రివర్గ ఎంపిక దారుణంగా జరిగింది. నలుగురు దక్షిణాది మంత్రులు పెద్ద ఎత్తున బానిస యజమానులుగా ఉన్నారు. వారు తరువాత కాన్ఫెడరేటు స్టేట్సు ఆఫ్ అమెరికాకు విధేయులుగా మారారు.^[66] ట్రెజరీ కార్యదర్శి హోవెలు కోబు క్యాబినెటు‌లో గొప్ప రాజకీయ ప్రతిభగా పరిగణించబడ్డారు.^[67] ఉత్తర రాష్ట్రాల నుండి ముగ్గురు విభాగాధిపతులను అందరూ డఫ్ఫేసులుగా పరిగణించారు.^[68] ఆయన లక్ష్యం మంత్రివర్గంలో ఆధిపత్యం చెలాయించడం ఆయన తన అభిప్రాయాలతో ఏకీభవించే వారిని ఎంచుకున్నాడు.^[69] బుకానను తన ఉపాధ్యక్షుడితో మొదటి నుండి సమస్యాత్మక సంబంధాన్ని కలిగి ఉన్నాడు. ఆయన తన ప్రారంభ సందర్శన సమయంలో ఆయనను స్వాగతించలేదు కానీ ఆయన మేనకోడలు, ప్రథమ మహిళకు ఆబాధ్యత అప్పగించాడు. దీనిని బ్రెకిన్రిడ్జు ఎప్పుడూ క్షమించక అగౌరవంగా భావించాడు.^[70] మునుపటి సంవత్సరం జాతీయ సమావేశంలో బుకానను నామినేషను‌ను సాధ్యం చేసిన ప్రభావవంతమైన స్టీఫెను ఎ. డగ్లసును ఆయన విడిచిపెట్టాడు.^[71] విదేశాంగ విధానం మీద దృష్టి సారించి ఆయన వృద్ధాప్య లూయిసు కాసును విదేశాంగ కార్యదర్శిగా నియమించాడు. బుకానను దక్షిణాదివారిని, వారి మిత్రులను నియమించడం వలన ఉత్తరాదిలో చాలా మంది దూరం అయ్యారు. డగ్లసు అనుచరులను నియమించడంలో ఆయన విఫలమవడం పార్టీని విభజించింది.^[56] మంత్రివర్గం వెలుపల ఆయన పియర్సు నియామకాలలో చాలా మందిని ఉంచాడు. కానీ డెమోక్రటికు ప్రత్యర్థులు పియర్సు లేదా డగ్లసు‌తో సంబంధాలు కలిగి ఉన్న వారిని అసమాన సంఖ్యలో ఉత్తరాదివారిని తొలగించాడు.^[72]

న్యాయ నియామకాలు

బుకానను యునైటెడు స్టేట్సు సుప్రీం కోర్టుకి ఒక న్యాయమూర్తి, నాథను క్లిఫోర్డుని నియమించాడు.^[73] ఆయన యునైటెడు స్టేట్సు డిస్ట్రిక్టు కోర్టులకు ఏడుగురు ఇతర ఫెడరలు న్యాయమూర్తులను నియమించాడు. ఆయన యునైటెడు స్టేట్సు కోర్టు ఆఫ్ క్లెయిమ్సుకు ఇద్దరు న్యాయమూర్తులను కూడా నియమించాడు.^[74]

డ్రెడు స్కాటు కేసులో జోక్యం

బుకానను తన ప్రారంభోపన్యాసంలో ప్రస్తావించిన డ్రెడు స్కాటు వర్సెసు శాండ్‌ఫోర్డు కేసు 1846 నాటిది. స్కాటు మిస్సౌరీలో తన విడుదల కోసం దావా వేశాడు. ఆయన ఇల్లినాయిస్, విస్కాన్సిను టెరిటరీ లోని యజమానికి సేవ చేస్తూ నివసిస్తున్నాడని పేర్కొన్నాడు. ఈ కేసు సుప్రీంకోర్టుకు చేరుకుని 1856 నాటికి జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించింది. బుకానను జనవరి 1857లో జస్టిసు జాన్ కాట్రానుతో సంప్రదించి కేసు ఫలితం గురించి విచారించి, కేసు ప్రత్యేకతలకు మించి విస్తృత నిర్ణయం మరింత వివేకవంతమైనదని సూచించారు.^[75] భూభాగాలలో బానిసత్వాన్ని రక్షించే విస్తృత నిర్ణయం సమస్యను ముగించగలదని ఆయన ఇతర సమస్యల మీద దృష్టి పెట్టడానికి వీలు కల్పిస్తుందని బుకానను ఆశించాడు.^[76]

ఫిబ్రవరి 10న కాట్రాను బదులిస్తూ, సుప్రీంకోర్టు దక్షిణాది మెజారిటీ స్కాట్‌కు వ్యతిరేకంగా నిర్ణయం తీసుకుంటుందని కానీ బుకానను తన తోటి పెన్సిల్వేనియా న్యాయమూర్తి రాబర్టు కూపరు గ్రియరును కోర్టులో మెజారిటీలో చేరమని ఒప్పించలేకపోతే ఇరుకైన కారణాల మీద నిర్ణయాన్ని ప్రచురించాల్సి ఉంటుందని అన్నారు.^[77] తర్వాత బుకానను గ్రియరు‌కు లేఖ రాశారు. మిస్సౌరీ రాజీ 1820 రాజ్యాంగ విరుద్ధమని నిరూపించేంత విస్తృత స్థాయి నిర్ణయం జారీ చేయడానికి మెజారిటీ పరపతిని అందించడం ద్వారా ఆయన మీద విజయం సాధించింది.^[78]^[79]

బుకానను అధ్యక్షుడిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేసిన రెండు రోజుల తర్వాత, ప్రధాన న్యాయమూర్తి టానీ డ్రెడు స్కాటు నిర్ణయాన్ని జారీ చేశారు. ఇది బానిసత్వం నుండి విముక్తి పొందాలనే పిటిషనరు అభ్యర్థనను తిరస్కరించింది. కాంగ్రెసు‌కు యు.ఎస్. రాజ్యాంగ భూభాగాలలో బానిసత్వాన్ని మినహాయించే అధికారంలేదు.^[80] ఈ నిర్ణయం ప్రకారం బానిసలు ఎప్పటికీ వారి యజమానుల హక్కులు లేని ఆస్తిగా ఉంటారు. ఒక రాష్ట్రంలో పూర్తి పౌర హక్కులు ఉన్నప్పటికీ, ఏ ఆఫ్రికను అమెరికను కూడా యునైటెడు స్టేట్సు పూర్తి పౌరుడిగా ఉండలేరు.^[81] బుకానను లేఖలు ఆ సమయంలో బహిరంగపరచబడలేదు. కానీ ఆయన తన పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించే సమయంలో ప్రధాన న్యాయమూర్తితో నిశ్శబ్దంగా సంభాషిస్తున్నట్లు కనిపించారు. నిర్ణయం వెలువడినప్పుడు, రిపబ్లికన్లు రాబోయే ఫలితం గురించి బుకానను‌కు తెలియజేశారని ప్రచారం చేయడం ప్రారంభించారు. బుకానను ఆశించినట్లుగా రిపబ్లికను వేదికను నాశనం చేయడానికి బదులుగా ఈ నిర్ణయం ఉత్తరాదివారిని ఆగ్రహానికి గురిచేసింది. వారు దానిని ఖండించారు.^[82]

1857 నాటి భయాందోళన

1857 నాటి భయాందోళన ఆ సంవత్సరం వేసవిలో ప్రారంభమైంది. ఒహియో లైఫ్ ఇన్సూరెన్సు అండ్ ట్రస్టు కంపెనీ న్యూయార్కు శాఖ దాని దివాలా ప్రకటన చేసినప్పుడు.^[83] సంక్షోభం వేగంగా వ్యాపించింది. శరదృతువు నాటికి 1,400 రాష్ట్ర బ్యాంకులు, 5,000 వ్యాపారాలు దివాళా తీశాయి. ఉత్తర నగరాలలో నిరుద్యోగం, ఆకలి సర్వసాధారణం అయ్యాయి. కానీ వ్యవసాయ దక్షిణం మరింత స్థితిస్థాపకంగా ఉంది. ఆర్థిక పతనానికి అతిగా ఊహాగానాలు కారణమని చెప్పిన దక్షిణాది వారితో బుకానను ఏకీభవించాడు.^[84]

బుకానను జాక్సోనియను ప్రజాస్వామ్యం సూత్రాలకు అనుగుణంగా వ్యవహరించాడు. ఇవి కాగితపు డబ్బు జారీని పరిమితం చేశాయి. ప్రజా పనుల ప్రాజెక్టులకు సమాఖ్య నిధులను స్తంభింపజేశాయి. ఆర్థిక ఉద్దీపన కార్యక్రమం అమలు చేయడానికి నిరాకరించడం వల్ల కొంతమంది జనాభాలో ఆగ్రహం ఏర్పడింది.^[85] ప్రభుత్వం "సహాయాన్ని విస్తరించే అధికారం లేకుండా" ఉన్నప్పటికీ^[84] అది తన అప్పులను ప్రత్యేకంగా చెల్లించడం కొనసాగిస్తుంది. ప్రజా పనులను తగ్గించనప్పటికీ ఏదీ జోడించబడదు. కాగితపు డబ్బు సరఫరా, ద్రవ్యోల్బణాన్ని తగ్గించే ఆశతో ఆయన రాష్ట్రాలను బ్యాంకులను $3 నుండి $1 వరకు క్రెడిటు స్థాయికి పరిమితం చేయాలని కోరాడు. బ్యాంకు నోటు సమస్యలకు భద్రతగా సమాఖ్య లేదా రాష్ట్ర బాండ్లను ఉపయోగించడాన్ని నిరుత్సాహపరిచాడు. భయాందోళన ఫలితంగా చాలా మంది అమెరికన్లు నష్టపోయినప్పటికీ, ఆర్థిక వ్యవస్థ చాలా సంవత్సరాలలో కోలుకుంది.^[86] బుకానను లోటును తగ్గించాలని ఆశించాడు. కానీ ఆయన పదవిని వదిలి వెళ్ళే సమయానికి సమాఖ్య బడ్జెటు 15% పెరిగింది.^[84]

ఉటా యుద్ధం

1857 వసంతకాలంలో లేటరు-డే సెయింట్సు, వారి నాయకుడు బ్రిఘం యంగు ఉటా టెరిటరీలోని సమాఖ్య ప్రతినిధులను సవాలు చేస్తూ, మోర్మోన్లు కాని వారి మీద వేధింపులు, హింసకు కారణమయ్యారు. యంగ్ సమాఖ్య అధికారులను వేధించాడు. సాల్టు లేక్ సిటీ ప్రాంతంలో స్థిరపడకుండా బయటి వారిని నిరుత్సాహపరిచాడు. 1857 సెప్టెంబరులో లేటరు-డే సెయింట్సు‌తో సంబంధం ఉన్న ఉటా టెరిటోరియలు మిలిషియా, మౌంటెను మెడోసు మారణహోమానికి పాల్పడింది. దీనిలో స్థానిక మిలీషియా వ్యాగను రైలు మీద దాడి చేసి 125 మంది స్థిరనివాసులను చంపింది. యంగ్ సైనికవాదం. బహుభార్యత్వం ప్రవర్తన బుకానను‌ను బాధపెట్టింది.^[87] మోర్మోన్లు కానివారి మీద హింస జరిగినట్లు నివేదికలు రావడంతో బుకానను 1857 మార్చి చివరలో యంగ్ స్థానంలో గవర్నరు‌గా సైనిక దండయాత్రకు అధికారం ఇచ్చాడు. ఈ దళంలో ఆల్ఫ్రెడు కమ్మింగు, ఆయన సిబ్బందితో సహా 2,500 మంది సైనికులు ఉన్నారు. దీనికి జనరలు విలియం ఎస్. హార్నీ నాయకత్వం వహించారు. విషయాలను క్లిష్టతరం చేస్తూ, పియర్సు పరిపాలన ఉతా మెయిలు ఒప్పందాన్ని రద్దు చేసినందున యంగ్ తన భర్తీ గురించి నోటీసు అందజేయబడలేదు. యంగ్ సమీపిస్తున్న దళాలను అనధికారిక పదవీచ్యుతిగా చిత్రీకరించాడు.^[88]^[80]

హార్నీ తన అస్థిరత, క్రూరత్వానికి ప్రసిద్ధి చెందాడు కాబట్టి బుకానను వ్యక్తిగత నిర్ణయం యంగ్ చుట్టూ మోర్మోన్ల నుండి ప్రతిఘటనను రేకెత్తించింది. 1857 ఆగస్టులో ఆల్బర్టు ఎస్. జాన్‌స్టను సంస్థాగత కారణాల వల్ల ఆయన స్థానంలోకి వచ్చాడు.^[89] యంగ్ సైనిక చర్యకు ప్రతిస్పందిస్తూ రెండు వారాల యాత్రను సమీకరించి, వ్యాగను రైళ్లు, ఎద్దులు, ఇతర ఆర్మీ ఆస్తులను నాశనం చేశాడు. ఆ తరువాత బుకానను థామసు ఎల్. కేను ను శాంతి చర్చలు జరపడానికి ఒక ప్రైవేటు ఏజెంటు‌గా పంపాడు. ఈ మిషను విజయవంతమైంది. గవర్నరు యంగ్ స్థానంలో కమ్మింగు‌ను నియమించాలనే శాంతియుత ఒప్పందం కుదిరింది. ఉటా యుద్ధం ముగిసింది. ప్రభుత్వానికి విధేయతను ధ్రువీకరించే నివాసితులకు అధ్యక్షుడు క్షమాభిక్ష ప్రసాదించాడు. తన పరిపాలన సమతుల్యత కోసం సమాఖ్య దళాలను శాంతియుత దూరంలో ఉంచాడు.^[90]

బుకానను 1857 డిసెంబరు‌లో తన స్టేటు ఆఫ్ ది యూనియను ప్రసంగం వరకు ఈ వివాదం మీద మళ్ళీ వ్యాఖ్యానించలేదు. ఇది ఉతాలో తిరుగుబాటునా అనే ప్రశ్నను తెరుచుకుంది. 1861 మార్చిలో బుకానను చేసిన చివరి అధికారిక చర్యలలో ఒకటి నెవాడా, కొలరాడో, నెబ్రాస్కా లకు అనుకూలంగా ఉతా టెరిటరీ పరిమాణాన్ని తగ్గించడం.^[91] తరువాతి రోజు సెయింట్లు తరచుగా సమాఖ్య అధికారాన్ని ధిక్కరిస్తూనే ఉన్నప్పటికీ కొంతమంది చరిత్రకారులు బుకానను చర్యను ధృవీకరించని నివేదికలకు అనుచిత ప్రతిస్పందనగా భావిస్తారు.^[80]

ట్రాన్స్అట్లాంటికు టెలిగ్రాఫు కేబులు

అట్లాంటికు మీదుగా ప్రసారం చేయబడిన అధికారిక టెలిగ్రామ్ పొందిన మొదటి వ్యక్తి బుకానను. పరీక్ష, కాన్ఫిగరేషను టెలిగ్రాం‌ల పంపకం తర్వాత 1858 ఆగస్టు 16న క్వీను విక్టోరియా పెన్సిల్వేనియా లోని బెడ్ఫోర్డు స్ప్రింగ్సు హోటలులోని తన వేసవి నివాసంలో బుకానను‌కు 98 పదాల సందేశాన్ని పంపారు. కొత్తగా వేయబడిన కేబులు "వారి ఉమ్మడి ఆసక్తి పరస్పర గౌరవం మీద స్నేహం స్థాపించబడిన దేశాల మధ్య అదనపు సంబంధాన్ని" నిరూపిస్తుందని ఆశాభావం వ్యక్తం చేశారు. విక్టోరియా రాణి సందేశం పంపడానికి 16 గంటలు పట్టింది.^[92]^[93]

బుకానను ఇలా ప్రతిస్పందించాడు: "యుద్ధభూమిలో విజేత గెలిచిన దానికంటే ఇది మానవాళికి చాలా ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. కాబట్టి ఇది మరింత మహిమాన్వితమైన విజయం. స్వర్గం ఆశీర్వాదంతో అట్లాంటికు టెలిగ్రాఫు, బంధువుల దేశాల మధ్య శాశ్వత శాంతి స్నేహ బంధంగాం ప్రపంచవ్యాప్తంగా మతం, నాగరికత, స్వేచ్ఛ, చట్టాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి దైవిక ప్రావిడెన్సు ద్వారా ఉద్దేశించబడిన సాధనంగా నిరూపించబడాలి."^[94]

కాన్సాస్ లో రక్తసిక్తం - రాజ్యాంగ వివాదం

1854 నాటి కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా చట్టం కాన్సాసు భూభాగాన్ని సృష్టించింది. అక్కడి స్థిరనివాసులు బానిసత్వాన్ని అనుమతించాలా వద్దా అని నిర్ణయించుకోవడానికి అనుమతించింది. దీని ఫలితంగా "స్వేచ్ఛా నేల" (యాంటీ-స్లేవరీ), బానిసత్వ అనుకూల స్థిరనివాసుల మధ్య హింస జరిగింది. ఇది "కాన్సాసు లో రక్తసిక్తం" కాలంగా అభివృద్ధి చెందింది. ఉత్తర నిర్మూలనవాదుల సహాయంతో బానిసత్వ వ్యతిరేక స్థిరనివాసులు టోపెకాలో వారి స్వంత ప్రాదేశిక ప్రభుత్వాన్ని నిర్వహించారు. పొరుగున ఉన్న బానిస రాష్ట్రమైన మిస్సోరి నుండి వచ్చిన బానిసత్వ వలసదారులు లెకాంప్టనులో ఒక ప్రభుత్వాన్ని స్థాపించారు. ఆ భూభాగానికి ఒకేసారి రెండు వేర్వేరు ప్రభుత్వాలను ఇచ్చారు. రెండు విభిన్న రాజ్యాంగాలు ఉన్నాయి. ప్రతి ఒక్కటి చట్టబద్ధతను పేర్కొంది. కాన్సాసు‌ను రాష్ట్రంగా అంగీకరించడానికి దాని నివాసితులలో ఎక్కువ మంది ఆమోదంతో కాంగ్రెసు‌కు రాజ్యాంగాన్ని సమర్పించాల్సి వచ్చింది. అధ్యక్షుడు పియర్సు ఆధ్వర్యంలో, కాన్సాసులో ఓటు హక్కు ఎవరికి ఉందనే దాని మీద హింసాత్మక ఘర్షణలు చెలరేగాయి. పరిస్థితి జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించింది. జార్జియా, మిస్సిస్సిప్పిలోని కొందరు కాన్సాసు‌ను స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా అనుమతించాలంటే వేర్పాటును సమర్థించారు. బుకానను బానిసత్వ అనుకూల లెకాంప్టను దారిమార్పు ప్రభుత్వాన్ని ఆమోదించాలని ఎంచుకున్నారు.^[95]

బుకానను జాన్ డబల్యూ. గేరీ స్థానంలో రాబర్టు జె . వాకరును టెరిటోరియలు గవర్నరు‌గా నియమించారు. టోపెకా, లెకాంప్టను నుండి విరుద్ధమైన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలు జరిగాయి. అక్కడ ఎన్నికల మోసం జరిగింది. 1857 అక్టోబరు‌లో లెకాంప్టను ప్రభుత్వం బానిసత్వ అనుకూల లెకాంప్టను రాజ్యాంగంను రూపొందించింది. ఇది బానిసత్వ ప్రశ్నకు మాత్రమే పరిమితం చేయబడిన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణకు అంగీకరించింది. అయితే లెకాంప్టను కన్వెన్షను అందించిన బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా ఓటు ఇప్పటికీ ఉన్న బానిసలను, వారి మొత్తం సమస్యను బానిసలుగా చేయడానికి అనుమతిస్తుంది. కాబట్టి కాన్సాసు‌లో బానిసత్వాన్ని నిషేధించడానికి మెజారిటీ బానిసత్వ వ్యతిరేక నివాసితులను అనుమతించే ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరగలేదు. ఫలితంగా బానిసత్వ వ్యతిరేక నివాసితులు ప్రజాభిప్రాయ సేకరణను బహిష్కరించారు ఎందుకంటే ఇది అర్థవంతమైన ఎంపికను అందించలేదు.^[96] వాకరు, ఇద్దరు మాజీ కాన్సాసు గవర్నర్ల నిరసనలు ఉన్నప్పటికీ, బుకానను లెకాంప్టను రాజ్యాంగాన్ని అంగీకరించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 1857 డిసెంబరులో సెనేటు కమిటీ ఆన్ టెరిటరీసు చైర్మను స్టీఫెను ఎ. డగ్లసుతో జరిగిన సమావేశంలో, లెకాంప్టను రాజ్యాంగం కింద కాన్సాసు‌ను అంగీకరించే పరిపాలన వైఖరికి డెమొక్రాట్లందరూ మద్దతు ఇవ్వాలని బుకానను డిమాండు చేశాడు. ఫిబ్రవరి 2న ఆయన లెకాంప్టను రాజ్యాంగాన్ని కాంగ్రెసు‌కు పంపాడు. టొపెకాలోని "విప్లవాత్మక ప్రభుత్వం" మీద దాడి చేస్తూ వారిని ఉతాలోని మోర్మను‌లతో కలిపే సందేశాన్ని కూడా ఆయన ప్రసారం చేశాడు. కాంగ్రెసు ఆమోదం పొందడానికి బుకానను అన్ని ప్రయత్నాలు చేశాడు. సహాయాలు, పోషక నియామకాలు, ఓట్ల కోసం నగదు కూడా అందించాడు. మార్చిలో లెకాంప్టను రాజ్యాంగం సెనేటు ఆమోదం పొందింది. కానీ నో-నథింగ్సు, రిపబ్లికన్లు నార్తర్ను డెమొక్రాట్ల కలయిక సభలో బిల్లును ఓడించింది.^[97]

ఉత్తర డెమొక్రాట్ల తిరస్కరణ హౌసు నిర్ణయంలో నిర్ణయాత్మక అంశం కాబట్టి, బుకానను డగ్లసు‌ను ఎప్పుడూ క్షమించలేదు. ఆయన ఇల్లినాయిసు, వాషింగ్టను, డి.సి. లలో తన పోషకుడి నుండి డగ్లసు మద్దతుదారులందరినీ తొలగించి పోస్టు‌మాస్టరు‌లతో సహా పరిపాలన అనుకూల డెమొక్రాటు‌లను నియమించాడు.^[98]^[99] ఓటమిని అంగీకరించడానికి బదులుగా బుకానను 1858 ఇంగ్లీషు బిల్లుకు మద్దతు ఇచ్చాడు. ఇది లెకాంప్టను రాజ్యాంగాన్ని అంగీకరించడానికి బదులుగా కాన్సాసు‌కు తక్షణ రాష్ట్ర హోదా, విస్తారమైన ప్రభుత్వ భూములను అందించింది. 1858 ఆగస్టులో కాన్సాన్లు ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ ద్వారా లెకాంప్టను రాజ్యాంగాన్ని తీవ్రంగా తిరస్కరించారు.^[100] ఈ భూభాగం ఒక నిర్మూలన రాజ్యాంగాన్ని పొందింది. దీనిని 1861 జనవరిలో కాన్సాసు యూనియను‌లో చేర్చుకునే వరకు దక్షిణ రాష్ట్రాల ప్రతినిధులు, సెనేటర్లు కాంగ్రెసు‌లో తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు.^[98] కాన్సాసు వివాదం డెమోక్రటికు పార్టీ నియంత్రణ కోసం యుద్ధభూమిగా మారింది. ఒక వైపు బుకానను, మెజారిటీ దక్షిణ డెమొక్రాట్లు, "డఫ్‌ఫేస్‌లు" ఉన్నారు. మరోవైపు డగ్లసు, ఉత్తర డెమొక్రాట్లలో ఎక్కువ మంది అలాగే కొంతమంది దక్షిణాది వారు ఉన్నారు. డగ్లసు వర్గం ప్రజా సార్వభౌమాధికార సిద్ధాంతానికి మద్దతు ఇవ్వడం కొనసాగించింది. అయితే బుకానను డెమొక్రాట్లు డ్రెడ్ స్కాటు నిర్ణయాన్ని గౌరవించాలని, భూభాగాల్లో బానిసత్వంలో సమాఖ్య జోక్యాన్ని తిరస్కరించాలని పట్టుబట్టారు.^[101]

1858 మధ్యంతర ఎన్నికలు

డగ్లసు సెనేటు పదవీకాలం 1859లో ముగియనుంది. 1858లో ఎన్నికైన ఇల్లినాయిసు శాసనసభ డగ్లసు తిరిగి ఎన్నికలలో గెలుస్తాడోలేదో నిర్ణయిస్తుంది. సెనేటు స్థానం శాసనసభ ఎన్నికలలో ప్రాథమిక అంశం, డగ్లసు, ఆయన రిపబ్లికను ప్రత్యర్థి అబ్రహం లింకన్ మధ్య జరిగిన ప్రసిద్ధ చర్చలు ద్వారా గుర్తించబడింది. ఇల్లినాయిసు‌లోని సమాఖ్య పోషక నియామకాల ద్వారా పనిచేసిన బుకానను, రిపబ్లికన్లు, డగ్లసు డెమోక్రాటు‌లతో పోటీగా శాసనసభకు అభ్యర్థులతో పోటీ చేశాడు. ఇది సులభంగా ఎన్నికలను రిపబ్లికన్లకు అప్పగించి ఉండవచ్చు, డగ్లసు పట్ల బుకానను‌కు ఉన్న శత్రుత్వం, లోతును చూపించింది.^[102] చివరికి డగ్లసు డెమోక్రాట్లు శాసనసభ ఎన్నికలలో విజయం సాధించారు. డగ్లసు సెనేటు‌కు తిరిగి ఎన్నికయ్యారు. ఆ సంవత్సరం ఎన్నికలలో డగ్లసు దళాలు బుకానను స్వస్థలమైన పెన్సిల్వేనియాలో మినహా ఉత్తరం అంతటా నియంత్రణ సాధించాయి. లేకపోతే బుకానను మద్దతు దక్షిణాది వాసుల ఇరుకైన స్థావరంగా తగ్గించబడింది.^[103]^[104] ఉత్తరం దక్షిణ డెమొక్రాట్ల మధ్య విభజన రిపబ్లికన్లు 1858 ఎన్నికలులో సభలో బహుళ స్థానాలను గెలుచుకోవడానికి వీలు కల్పించింది. బుకానను ఎజెండాలో ఎక్కువ భాగాన్ని నిరోధించడానికి వారికి వీలు కల్పించింది. బుకానను, రిపబ్లికను చట్టాల ఆరు ముఖ్యమైన భాగాలను వీటో చేయడం ద్వారా వ్యతిరేకతను మరింత పెంచాడు.^[105] ఈ చర్యలలో హోం‌స్టెడు చట్టం ఉన్నాయి. ఇది ఐదు సంవత్సరాలు భూమిలో స్థిరపడిన స్థిరనివాసులకు 160 ఎకరాల ప్రభుత్వ భూమిని ఇచ్చేది. ల్యాండు-గ్రాంటు కళాశాలలు స్థాపించడానికి ప్రభుత్వ భూములను మంజూరు చేసే మోర్రిలు చట్టం ఉన్నాయి. ఈ చర్యలు రాజ్యాంగ విరుద్ధమని బుకానను వాదించాడు. హోం‌స్టెడు చట్టం బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన పశ్చిమ వాయువ్య యునైటెడు స్టేట్సు‌లో చాలా మంది డెమొక్రాట్లు కూడా అధ్యక్షుడి విధానాలను ఖండించారు. అయితే విద్యను ఒక ముఖ్యమైన ఆస్తిగా భావించిన చాలా మంది అమెరికన్లు బుకానను వ్యవసాయ కళాశాలల మీద వీటోను వ్యతిరేకించారు.^[106]

విదేశీ విధానం

బుకానను గ్రేటు బ్రిటను ఖర్చుతో మధ్య అమెరికా మీద అమెరికా ఆధిపత్యాన్ని స్థాపించడానికి రూపొందించిన ప్రతిష్టాత్మక విదేశాంగ విధానంతో పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించారు.^[107] బుకానను మానిఫెస్టు విధిని పునరుజ్జీవింపజేయడానికి 1850లలో స్పానిషు, ఫ్రెంచి, ముఖ్యంగా బ్రిటిషు వారి నుండి దాడికి గురైన మన్రో సిద్ధాంతాన్ని అమలు చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.^[108] పశ్చిమ అర్ధగోళంలో యూరోపియను సామ్రాజ్యవాదంను ఎదుర్కోవడానికి క్లేటను–బుల్వరు ఒప్పందంను తిరిగి చర్చించాలని ఆయన ఆశించారు. ఈ ప్రాంతంలో అమెరికా ప్రభావాన్ని పరిమితం చేసిందని ఆయన భావించారు. అమెరికను పౌరులు పెట్టుబడులను భద్రపరచడానికి మెక్సికను రాష్ట్రాలైన చివావా, సోనోరాల మీద అమెరికను రక్షణ ప్రాంతాలను స్థాపించడానికి కూడా ఆయన ప్రయత్నించారు. ముఖ్యంగా, క్యూబాను స్వాధీనం చేసుకోవాలనే తన దీర్ఘకాలిక లక్ష్యాన్ని సాధించాలని ఆయన ఆశించారు. అయితే క్యూబా మెక్సికోలో బుకానను ఆశయాలను ప్రతినిధుల సభ ఎక్కువగా అడ్డుకుంది. బ్రిటిషు వారితో సుదీర్ఘ చర్చల తర్వాత ఆయన బే ఐలాండ్సును హోండురాస్కు , దోమల తీరంను నికరాగ్వాకు అప్పగించమని వారిని ఒప్పించాడు.^[109]

1858లో బుకానను పరాగ్వేను యుఎస్‌ఎస్ వాటరు విచ్ (1851) మీద కాల్పులు జరిపినందుకు శిక్షించమని పరాగ్వే దండయాత్రను ఆదేశించాడు. అక్కడ 2,500 మంది మెరైను‌లను, 19 యుద్ధనౌకలను ఉంచమని ఆదేశించాడు. ఈ ఖరీదైన యాత్ర అసున్సియోను చేరుకోవడానికి నెలలు పట్టింది. దీని ఫలితంగా పరాగ్వే క్షమాపణ, నష్టపరిహారం చెల్లింపు విజయవంతంగా జరిగింది.^[109] దక్షిణ పసిఫికు‌లోని రైయాటియా, తహా అధిపతులు, రాజు టమాటోవా వి పాలనను అంగీకరించడానికి నిరాకరించి 1858 జూన్‌లో దీవులను రక్షితప్రాంతం కింద అంగీకరించమని అమెరికాకు దరఖాస్తు చేసుకున్నారు.^[110] బుకానను రష్యన్ సామ్రాజ్యం నుండి అలాస్కాను కొనుగోలు చేయాలని కూడా భావించారు. ఎందుకంటే అక్కడి నీటిలో తిమింగల వేట యునైటెడు స్టేట్సు‌కు గొప్ప ఆర్థిక ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది. 1857 డిసెంబరు‌లో రష్యను రాయబారి ఎడ్వర్డు డి స్టోయెక్లుకి పెద్ద సంఖ్యలో మోర్మన్లు రష్యను అలాస్కాకు వలస వెళ్లాలని భావిస్తున్నారనే పుకారును వ్యాప్తి చేయడం ద్వారా బుకానను దీనికి ఆజ్యం పోశాడు. 1859 శీతాకాలంలో $ 50,00,000 డాలర్లకు (2024 నాటికి $ 17,49,80,000 డాలర్లకు సమానం) ప్రారంభ కొనుగోలు ఆఫరు చేయబడింది. విదేశాంగ మంత్రి అలెగ్జాండరు గోర్చకోవు అభ్యంతరాల కారణంగా ఈ ప్రాజెక్టు చివరికి విఫలమైనప్పటికీ చర్చలు అలాస్కాను కొనుగోలు చేయడానికి తరువాత జరిగిన చర్చలకు ఆధారం అయ్యాయి.^[111]

బుకానను క్వింగు రాజవంశం జపాన్‌తో వాణిజ్య ఒప్పందాలను కోరాడు. చైనాలో ఆయన రాయబారి విలియం బ్రాడ్ఫోర్డు రీడు యునైటెడు స్టేట్సు‌ను టియాంజిను ఒప్పందంలో పార్టీగా చేర్చడంలో విజయం సాధించాడు. 1860 మేలో బుకానను పరస్పర ఆమోదం కోసం టౌన్‌సెండు హారిసు చర్చించిన హారిసు ఒప్పందాన్ని మోసుకెళ్లిన అనేక మంది యువరాజులతో కూడిన జపనీస్ ప్రతినిధి బృందాన్ని అందుకున్నాడు. ^[112] సియాం రాజు 4వ రామా బుకానను‌కు ఏనుగుల మందను అందించాడు. అయితే బుకానను పదవి నుండి నిష్క్రమించిన తర్వాత ఆ లేఖ వచ్చింది. బుకానను వారసుడు అబ్రహం లింకను యుఎస్‌లో అనుచిత వాతావరణం ఉందని పేర్కొంటూ ప్రతిపాదనను తిరస్కరించాడు.^[113] ఇతర అధ్యక్ష పెంపుడు జంతువులలో ఒక జత బట్టతల ఈగల్సు ఒక న్యూఫౌండు ‌ల్యాండు కుక్క ఉన్నాయి.^[114]

కోవోడ్ కమిటీ

1860 మార్చిలో బుకానను పరిపాలన అభిశంసనకు గురికాగల నేరాలకు సంబంధించిన ఆరోపణల (లంచం తీసుకోవడం ప్రతినిధులను దోచుకోవడం వంటివి) కోసం దర్యాప్తు చేయడానికి కోవోడు కమిటీని హౌసు ఇంప్యానెలు చేసింది. ముగ్గురు రిపబ్లికన్లు, ఇద్దరు డెమొక్రాట్లతో కూడిన కమిటీ పక్షపాతంతో ఉందని బహిరంగంగా బుకానను మద్దతుదారులు ఆరోపించారు. దాని ఛైర్మను రిపబ్లికను ప్రతినిధి జాన్ కోవోడు, కోవోడు రైల్రోడు కంపెనీకి ప్రయోజనం చేకూర్చడానికి రూపొందించబడిన వివాదాస్పద భూమి మంజూరు నుండి ఉత్పన్నమయ్యే వ్యక్తిగత ద్వేషంతో వ్యవహరిస్తున్నారని పేర్కొన్నారు.^[115] డెమొక్రాటికు కమిటీ సభ్యులు, అలాగే డెమొక్రాటికు సాక్షులు బుకానను‌ను ఖండించడంలో ఉత్సాహంగా ఉన్నారు.^[116]^[117]

బుకానను‌ను అభిశంసించడానికి కమిటీ ఆధారాలను స్థాపించలేకపోయింది; అయితే జూన్ 17న జారీ చేయబడిన మెజారిటీ నివేదిక ఆయన మంత్రివర్గ సభ్యులలో అవినీతి, అధికార దుర్వినియోగాన్ని ఆరోపించింది. 1858 వసంతకాలంలో కాన్సాసు‌లోని బానిసత్వ అనుకూల లెకాంప్టను కాన్స్టిట్యూషనుకు సంబంధించి బుకానను మధ్యవర్తుల ద్వారా కాంగ్రెసు సభ్యులకు లంచం ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించాడని లెకాంప్టను కాన్స్టిట్యూషను‌కు అనుకూలంగా ఓటు వేయకపోతే వారి బంధువులు తమ పదవులను కోల్పోతారని బెదిరించాడని కమిటీ ఆధారాలను సేకరించింది.^[117] ఇల్లినాయిసు‌లో డగ్లసు వ్యతిరేకుల అంతర్గత పార్టీ వర్గాన్ని బలోపేతం చేయడానికి సమాఖ్య ప్రభుత్వం ప్రజా నిధులను ఉపయోగించిందని సాక్షులు కూడా సాక్ష్యమిచ్చారు.^[118] డెమొక్రాట్లు ఆధారాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయని ఎత్తి చూపారు. కానీ ఆరోపణలను ఖండించలేదు; డెమోక్రటికు సభ్యులలో ఒకరైన ప్రతినిధి జేమ్సు రాబిన్సను, రిపబ్లికన్లతో తాను ఏకీభవిస్తున్నానని అయితే దాని మీద సంతకం చేయలేదని పేర్కొన్నారు.^[117]

ప్రభుత్వంలోని అన్ని స్థాయిలు, ఏజెన్సీలను ప్రభావితం చేసిన లంచం పరిధిని చూసి ప్రజలు దిగ్భ్రాంతి చెందారు.^[119] బుకానను పూర్తి సమర్థనతో "ఈ కఠిన పరీక్ష ద్వారా విజయం సాధించినట్లు" పేర్కొన్నాడు. ఆ సంవత్సరం జరిగిన అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో రిపబ్లికను కార్యకర్తలు కోవోడు కమిటీ నివేదిక వేల కాపీలను ప్రచార సామగ్రిగా దేశవ్యాప్తంగా పంపిణీ చేశారు.^[120]^[121]

1860 ఎన్నిక

తన ప్రారంభోపన్యాసంలో చెప్పినట్లు బుకానను తిరిగి ఎన్నికకు పోటీ పడలేదు. ఆయన తన అంతిమ వారసుడికి, "నేను వీట్‌ల్యాండు‌కు తిరిగి వచ్చినప్పుడు నేను భావిస్తున్నంత సంతోషంగా మీరు వైటు హౌసు‌లోకి ప్రవేశించినట్లయితే మీరు సంతోషకరమైన వ్యక్తి" అని కూడా చెప్పేంత వరకు వెళ్ళాడు. ^[122]

చార్లెస్టనులో జరిగిన 1860 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షనులో పార్టీ భూభాగాలలో బానిసత్వం సమస్య మీద విడిపోయింది. ఈ సమస్యకు బాధ్యత వహించిన ప్రధాన వ్యక్తిగా బుకానను ప్రతిష్టను దెబ్బతీసింది. ప్రతి బ్యాలెటు తర్వాత డగ్లసు నాయకత్వం వహించినప్పటికీ, అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీని ఆయన గెలుచుకోలేకపోయాడు. 53 బ్యాలెట్ల తర్వాత సమావేశం వాయిదా పడింది. జూన్‌లో బాల్టిమోరు‌లో తిరిగి సమావేశమైంది. డగ్లసు చివరకు నామినేషను గెలిచిన తర్వాత, అనేక మంది దక్షిణాది వాసులు ఫలితాన్ని అంగీకరించడానికి నిరాకరించారు. ఉపాధ్యక్షుడు బ్రెకిను‌రిడ్జు‌ను తమ సొంత అభ్యర్థిగా ప్రతిపాదించారు. బానిసత్వ రక్షణ మినహా చాలా అంశాల మీద డగ్లసు, బ్రెకిను‌రిడ్జి అంగీకరించారు. డగ్లసు ‌మీద పగ పెంచుకున్న బుకానను పార్టీని సమన్వయం చేయడంలో విఫలమయ్యాడు. బ్రెకిను‌రిడ్జు‌కు హృదయపూర్వకంగా మద్దతు ఇచ్చాడు. డెమోక్రటికు పార్టీ చీలికతో, రిపబ్లికను నామినీ అబ్రహం లింకన్ నాలుగు-వైపుల ఎన్నికలలో గెలిచాడు. అందులో కాన్‌స్టిట్యూషనల్ యూనియను పార్టీకి చెందిన జాన్ బెలు కూడా ఉన్నారు. ఉత్తర ప్రాంతంలో లింకను మద్దతు ఆయనకు ఎలక్టోరలు కాలేజీ మెజారిటీని ఇవ్వడానికి సరిపోయింది. 1884లో గ్రోవర్ క్లీవ్‌ల్యాండ్ వరకు అధ్యక్ష ఎన్నికలలో గెలిచిన చివరి డెమొక్రాటు బుకానను.^[123]

అక్టోబరు ప్రారంభంలోనే బుకానను ప్రత్యర్థి అయిన సైన్యం కమాండింగు జనరలు, విన్‌ఫీల్డు స్కాటు లింకను ఎన్నిక వలన కనీసం ఏడు రాష్ట్రాలు యూనియను నుండి విడిపోయే అవకాశం ఉందని ఆయనను హెచ్చరించారు. సమాఖ్య ఆస్తులను రక్షించడానికి ఆ రాష్ట్రాలకు భారీ మొత్తంలో సమాఖ్య దళాలు, ఫిరంగిని మోహరించాలని ఆయన సిఫార్సు చేశారు. అయినప్పటికీ కొన్ని బలగాలు అందుబాటులో ఉన్నాయని కూడా ఆయన హెచ్చరించారు. 1857 నుండి కాంగ్రెసు బలమైన మిలీషియా కోసం చేసిన పిలుపులను పట్టించుకోలేదు. ఇది సైన్యం దయనీయ స్థితిలోకి పడిపోయేలా చేసింది.^[124] బుకానను స్కాటు‌ను నమ్మలేదు. ఆయన సిఫార్సులను విస్మరించాడు.^[125] లింకను ఎన్నికైన తర్వాత బుకానను యుద్ధ కార్యదర్శి జాన్ బి. ఫ్లాయిడును దక్షిణ కోటలను అందుబాటులో ఉన్న సదుపాయాలు, ఆయుధాలు, సైనికులతో బలోపేతం చేయాలని ఆదేశించాడు. అయితే, ఫ్లాయిడు ఆదేశాన్ని ఉపసంహరించుకోవాలని ఆయనను ఒప్పించాడు.^[124]

విభజన

లింకను విజయంతో విభజన, విభజన గురించి చర్చలు తీవ్ర స్థాయికి చేరుకున్నాయి. డిసెంబరు 10న కాంగ్రెసు‌కు చేసిన చివరి ప్రసంగంలో బుకానను దాని మీద దాని గురించి ప్రస్తావించాల్సిన భారాన్ని మోపారు. రెండు వర్గాలు ఊహించిన తన సందేశంలో, బుకానను రాష్ట్రాలు విడిపోయే హక్కును తిరస్కరించాడు. కానీ వాటిని నిరోధించే అధికారం సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి లేదని పేర్కొన్నాడు. "దక్షిణాది రాష్ట్రాలలో బానిసత్వం సమస్య మీద ఉత్తరాది ప్రజల అహేతుక జోక్యం" పైనే సంక్షోభానికి ఆయన నింద మోపారు. వారు "వారి రాజ్యాంగ విరుద్ధమైన, అసహ్యకరమైన చట్టాలను రద్దు చేయకపోతే ... గాయపడిన రాష్ట్రాలు, మొదట అన్ని శాంతియుత, రాజ్యాంగ మార్గాలను ఉపయోగించి పరిష్కారం పొందిన తర్వాత యూనియను ప్రభుత్వానికి విప్లవాత్మక ప్రతిఘటనలో సమర్థించబడతాయని" సూచించారు.^[126]^[127] సంక్షోభాన్ని పరిష్కరించడానికి బుకానను చేసిన ఏకైక సూచన "వివరణాత్మక సవరణ". రాష్ట్రాలలో బానిసత్వం రాజ్యాంగబద్ధతను, పారిపోయిన బానిస చట్టాలను, భూభాగాలలో ప్రజా సార్వభౌమాధికారాన్ని ధృవీకరిస్తూ.^[126] వేర్పాటును ఆపడానికి నిరాకరించినందుకు ఉత్తరాది, విడిపోయే హక్కును నిరాకరించినందుకు దక్షిణాది రెండూ ఆయన ప్రసంగాన్ని తీవ్రంగా విమర్శించాయి.^[128] ప్రసంగం చేసిన ఐదు రోజుల తర్వాత ట్రెజరీ కార్యదర్శి హోవెలు కోబు రాజీనామా చేశారు. ఎందుకంటే ఆయన అభిప్రాయాలు అధ్యక్షుడి అభిప్రాయాలతో సరిపెట్టుకోలేనివిగా మారాయి.^[129] 1860 శీతాకాలంలో వేర్పాటువాద రాష్ట్రాల ద్వారా సమాఖ్య ఏర్పాటు మరింత స్పష్టంగా కనిపించినప్పటికీ అధ్యక్షుడు దక్షిణాది వారితో తనను తాను చుట్టుముట్టడం, రిపబ్లికన్లను విస్మరించడం కొనసాగించాడు.^[130]

దక్షిణ కరోలినా చాలా కాలంగా అత్యంత తీవ్రమైన దక్షిణ రాష్ట్రం యూనియను నుండి విడిపోయింది 1860 డిసెంబరు 20న. అయితే దక్షిణాదిలోని చాలా మందిలో యూనియన్వాద భావన బలంగా ఉంది. బుకానను ఇతర రాష్ట్రాలలో విడిపోవడాన్ని నిరోధించగల దక్షిణ మితవాదులను ఆకర్షించడానికి ప్రయత్నించాడు. ఫోర్టు సమ్టరు వద్ద పరిస్థితిని పరిష్కరించే ప్రయత్నంలో ఆయన సౌత్ కరోలినియను కమిషనర్లతో సమావేశమయ్యారు, దక్షిణ కరోలినాలోని చార్లెస్టను‌లో ఉన్నప్పటికీ సమాఖ్య దళాలు ఆ ప్రాంతాన్ని తమ నియంత్రణలో ఉంచుకున్నాయి.^[131] విభజన సంక్షోభానికి పరిష్కారం కనుగొనడానికి తాను కాదు, కాంగ్రెసు బాధ్యత వహించాలని బుకానను భావించాడు. దక్షిణాది రాష్ట్రాలకు రాజీగా, దక్షిణాది రాష్ట్రాలు, భూభాగాలలో బానిసత్వ హక్కును హామీ ఇచ్చే, దక్షిణాదికి చెందిన బానిస యజమానులు తప్పించుకుని ఉత్తరాది రాష్ట్రాలలోకి పారిపోయిన బానిసలను ఆస్తిగా తిరిగి పొందే హక్కును బలోపేతం చేసే యునైటెడు స్టేట్సు రాజ్యాంగానికి సవరణలను ఆమోదించాలని బుకానను ఊహించాడు.^[132]

వేర్పాటు గురించి చర్చించడానికి మిస్సిస్సిప్పి ఏజెంటు‌గా ఇంటీరియరు సెక్రటరీ జాకబు థాంప్సను ఎంపికైన తర్వాత ఆయన ఆయనను తొలగించేందుకు నిరాకరించారు. అపహరణ కుంభకోణం ఉన్నప్పటికీ యుద్ధ కార్యదర్శి జాన్ బి. ఫ్లాయిడు‌ను తొలగించేందుకు ఆయన నిరాకరించారు. చివరికి ఫ్లాయిడు రాజీనామా చేశాడు. కానీ దక్షిణాది రాష్ట్రాలకు అనేక తుపాకీలను పంపే ముందు అక్కడ అవి చివరికి సమాఖ్య చేతుల్లోకి వెళ్లాయి. ఫ్లాయిడు రాజీనామా చేసినప్పటికీ బుకానను డీప్ సౌత్ నుండి జెఫర్సను డేవిసు, విలియం హెన్రీ ట్రెస్కాటు వంటి కౌన్సెలర్ల సలహాలను కోరుతూనే ఉన్నాడు.^[131] బుకానను స్నేహితురాలు రోజు ఓ'నీల్ గ్రీన్‌హౌ అధ్యక్షుడికి ఉన్న సామీప్యాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుని, కాన్ఫెడరసీ కోసం గూఢచర్యం చేసింది. ఇది ఏర్పడటానికి ముందే దాని చివరి ప్రత్యర్థి నుండి సమాచారాన్ని సేకరించడానికి ఒక అధునాతన నెట్వర్కును ‌ను ఏర్పాటు చేసింది.^[132]

కెంటుకీకి చెందిన సెనేటరు జాన్ జె. క్రిటెండెను, ఒహియోకు చెందిన ప్రతినిధి థామసు కార్విను, మాజీ అధ్యక్షుడు జాన్ టైలర్ బుకానను మద్దతుతో వేర్పాటును ఆపడానికి రాజీ చర్చలు జరపడానికి చేసిన ప్రయత్నాలు ఫలించలేదు. న్యూయార్కు‌లో సమావేశమైన గవర్నర్ల బృందం కూడా విఫల ప్రయత్నాలు చేసింది. బుకానను అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన లింకను‌ను బానిసత్వం అంశం మీద జాతీయ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణకు పిలుపునివ్వమని రహస్యంగా కోరాడు, కానీ లింకను నిరాకరించాడు.^[133] 1860 డిసెంబరులో 36వ కాంగ్రెసు రెండవ సెషను సమావేశమైనప్పుడు, మరిన్ని రాష్ట్రాలు విడిపోకుండా నిరోధించడానికి ప్రతినిధుల సభ ముప్పై-మూడు కమిటీని ఏర్పాటు చేసింది. వారు కార్విను సవరణను ప్రతిపాదించారు. ఇది రాష్ట్రాలలో బానిసత్వంలో (రిపబ్లికన్ల వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ.) కాంగ్రెసు జోక్యం చేసుకోకుండా నిరోధిస్తుంది. ఇది కాంగ్రెసు రెండు సభలను ఆమోదించింది. రాష్ట్రాలకు ఆమోదం కోసం ప్రతిపాదించబడింది. కానీ అవసరమైన సంఖ్యలో రాష్ట్రాలచే ఇది ఎప్పుడూ ఆమోదించబడలేదు. ^[134]

బుకానను ఇతరుల ప్రయత్నాలు ఉన్నప్పటికీ 1861 జనవరి చివరి నాటికి మరో ఆరు బానిస రాష్ట్రాలు విడిపోయాయి. బుకానను నిష్క్రమించిన దక్షిణ క్యాబినెటు సభ్యుల స్థానంలో జాన్ ఆడమ్సు డిక్సు, ఎడ్విను ఎం. స్టాంటను, జోసెఫు హోల్టు ఉన్నారు. వీరందరూ యూనియను‌ను కాపాడటానికి కట్టుబడి ఉన్నారు. బుకానను ఫోర్టు సమ్టరు లొంగిపోవాలని భావించినప్పుడు. కొత్త క్యాబినెటు సభ్యులు రాజీనామా చేస్తామని బెదిరించారు కనుక బుకానను విరమించుకున్నాడు. జనవరి 5న బుకానను ఫోర్టు సమ్టరు‌ను బలోపేతం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 250 మంది సైనికులను సామాగ్రితో స్టారు ఆఫ్ ది వెస్టును పంపాడు. అయితే ఆయన మేజరు రాబర్టు ఆండర్సనును ఓడకు కవరింగు ఫైర్ అందించమని అడగడంలో విఫలమయ్యాడు. అది దళాలను లేదా సామాగ్రిని అందించకుండా ఉత్తరం వైపు తిరిగి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. బుకానను ఈ యుద్ధ చర్యకు స్పందించకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు. బదులుగా విడిపోవడాన్ని నివారించడానికి రాజీ కోసం ప్రయత్నించాడు. సరఫరాలు తక్కువగా ఉన్నాయని ఆండర్సన్ ఫిలిప్ఆండర్సను నుండి మార్చి 3న అతనికి సందేశం వచ్చింది. కానీ ప్రతిస్పందన లింకను చేయవలసి వచ్చింది. ఎందుకంటే తరువాతి రోజు ఆయన అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టారు.^[135]

యూనియను‌లో చేరిన రాష్ట్రాలు

బుకానన్ అధికారంలో ఉన్నప్పుడు మూడు కొత్త రాష్ట్రాలు యూనియను‌లో చేరాయి:

మిన్నెసోటా– మే 11, 1858^[136]
ఒరెగాను– ఫిబ్రవరి 14, 1859^[137]
కాన్సాసు;– జనవరి 29, 1861

చివరి సంవత్సరాలు - మరణం (1861–1868)

పదవిని విడిచిపెట్టిన తర్వాత, బుకానను వీట్‌ల్యాండు‌లో వ్యక్తిగత జీవితానికి పదవీ విరమణ తరువాత జీవితం గడిపాడు. అక్కడ ఆయన తన అధ్యయనంలో ఎక్కువ సమయం గడిపాడు. పుస్తకాలు చదవడం, లేఖలు రాయడం చేసాడు. బుకానను పదవీ విరమణ చేసిన రెండు నెలల్లోనే అంతర్యుద్ధం చెలరేగింది. "సమ్టరు‌ మీద దాడి అంటే సమాఖ్య రాష్ట్రాలు యుద్ధాన్ని ప్రారంభించడమేనని, దానిని మన వైపు నుండి శక్తివంతంగా అమలు చేయడం తప్ప వేరే మార్గం లేదని" మాజీ సహచరులకు రాస్తూ, యూనియను, యుద్ధ ప్రయత్నాలకు ఆయన మద్దతు ఇచ్చారు.^[138] ఉత్తరాది రాష్ట్రాలలో లింకన్ సార్వత్రిక నిర్బంధ సైనిక శిక్షణను ప్రవేశపెట్టడాన్ని బుకానను సమర్థించాడు కానీ ఆయన విముక్తి ప్రకటనకు వ్యతిరేకి. అధ్యక్షుడి కార్యనిర్వాహక ఉత్తర్వులలో కొన్నింటిలో రాజ్యాంగ ఉల్లంఘనలను ఆయన గుర్తించినప్పటికీ ఆయన వాటిని ఎప్పుడూ బహిరంగంగా విమర్శించలేదు.^[139] ఆయన హారిసు‌బర్గులోని తన తోటి పెన్సిల్వేనియా డెమొక్రాటు‌లకు ఒక లేఖ కూడా రాశారు. వారిని, యువకులందరినీ యూనియను సైన్యంలో చేరమని "ఇప్పటికే రంగంలో ఉన్న అనేక వేల మంది ధైర్యవంతులు & దేశభక్తి కలిగిన స్వచ్ఛంద సేవకులతో చేరమని" కోరారు.^[138] బుకానను అంతర్యుద్ధానికి ముందు తన చర్యలను సమర్థించుకోవడానికి అంకితభావంతో ఉన్నాడు, దీనిని కొందరు "బుకానను యుద్ధం" అని పిలుస్తారు.^[138] ఆయన ప్రతిరోజూ ద్వేషపూరిత మెయిలు, బెదిరింపు లేఖలు వచ్చాయి. లాంకాస్టరు‌లోని దుకాణాలు బుకానను పోలికను కళ్ళకు ఎర్రటి సిరాతో మెడ చుట్టూ ఉచ్చును గీసి నుదిటి మీద "ద్రోహి" అనే పదాన్ని వ్రాసి ప్రదర్శించాయి. సెనేటు ఖండన తీర్మానాన్ని ప్రతిపాదించింది. అది చివరికి విఫలమైంది, వార్తాపత్రికలు ఆయన సమాఖ్యతో కుట్ర పన్నాడని ఆరోపించాయి. లింకను పరిపాలనలో ఐదుగురికి ఉద్యోగాలు ఇవ్వబడిన ఆయన మాజీ మంత్రివర్గ సభ్యులు, బుకానను‌ను బహిరంగంగా సమర్థించడానికి నిరాకరించారు. ^[140] తన మీద విధించబడిన క్రూరమైన దాడులతో బుకానను కలత చెందాడు. అనారోగ్యానికి గురై నిరాశకు గురయ్యాడు. అక్టోబరు 1862లో ఆయన నేషనల ఇంటెలిజెన్సరులో ప్రచురించబడిన విన్‌ఫీల్డు స్కాటుతో లేఖల మార్పిడిలో తనను తాను సమర్థించుకున్నాడు. ^[141] ఆయన త్వరలోనే తన పూర్తిస్థాయి ప్రజా రక్షణను, అంతర్యుద్ధం ముగిసిన ఒక సంవత్సరం తర్వాత, 1866లో ప్రచురించబడిన తన జ్ఞాపకాల రూపంలో మిస్టరు బుకానన్సు అడ్మినిస్ట్రేషను ఆన్ ది ఈవ్ ఆఫ్ రెబెల్లియను రూపంలో రాయడం ప్రారంభించాడు. రిపబ్లికన్ల "దుర్మార్గపు ప్రభావం", అబాలిషనిస్టు ఉద్యమం కారణంగా వేర్పాటు జరిగిందని బుకానను ఆపాదించాడు. విభజన సంక్షోభ సమయంలో కూడా ఆయన తన విదేశాంగ విధాన విజయాలను చర్చించాడు. తన నిర్ణయాలతో సంతృప్తి వ్యక్తం చేశాడు. పరిష్కారం కాని సమస్యకు రాబర్టు ఆండర్సను, విన్ఫీల్డు స్కాటు, కాంగ్రెసు‌లను ఆయన నిందించారు.^[142] ఈ జ్ఞాపకం ప్రచురించబడిన రెండు సంవత్సరాల తర్వాత బుకానను‌కు మే 1868లో జలుబు వచ్చింది. అది అతని వయస్సు పెరగడంతో త్వరగా తీవ్రమైంది. 1868 జూన్ 1న వీట్‌ల్యాండులోని తన ఇంట్లో శ్వాసకోశ వైఫల్యంతో ఆయన మరణించారు. లాంకాస్టరు‌లోని వుడ్‌వార్డు హిలు స్మశానవాటికలో ఆయన అంత్యక్రియలు జరిగాయి.^[142]

రాజకీయ అభిప్రాయాలు

బుకానను‌ను తరచుగా బానిసత్వ వ్యతిరేక ఉత్తరాది వాసులు "డఫ్‌ఫేసు"గా దక్షిణాది అనుకూల సూత్రాలను కలిగి ఉన్న ఉత్తరాదివాడిగా భావించేవారు.^[143] బుకానను దక్షిణాది రాష్ట్రాల పట్ల సానుభూతి వైటు హౌసు‌కు చేరుకోవడానికి రాజకీయ ప్రయోజనాలను మించిపోయింది. ఆయన సాంస్కృతిక, సామాజిక విలువలను గుర్తించాడు. అవి ప్లాంటరు తరగతి గౌరవ నియమావళి, జీవనశైలిలో ప్రతిబింబిస్తాయి. 1834 నుండి తన పదవీ విరమణ సమాజంలో ఆయన ఎక్కువగా పరిచయం చేసుకున్నాడు. ^[144] ఎన్నికైన కొద్దికాలానికే తన పరిపాలన "గొప్ప లక్ష్యం" "సాధ్యమైతే ఉత్తరాదిలో బానిసత్వ ప్రశ్న ఆందోళనను అరికట్టడం. సెక్షనలు పార్టీలను నాశనం చేయడం" అని ఆయన చెప్పాడు. ^[143] బుకానను వ్యక్తిగతంగా బానిసత్వాన్ని వ్యతిరేకించినప్పటికీ ^[145] బానిసత్వ సమస్యకు పరిష్కారాన్ని నిర్మూలనవాదులు నిరోధిస్తున్నారని ఆయన నమ్మాడు. "[నిర్మూలనవాదులు] ఈ ఆందోళనను ప్రారంభించడానికి ముందు బానిసత్వాన్ని క్రమంగా రద్దు చేయడానికి అనుకూలంగా అనేక బానిస రాష్ట్రాలలో చాలా పెద్ద, పెరుగుతున్న పార్టీ ఉండేది; ఇప్పుడు అలాంటి చర్యకు మద్దతుగా అక్కడ ఎవరూ స్వరం వినిపించడం లేదు. నిర్మూలనవాదులు కనీసం అర్ధ శతాబ్దం పాటు మూడు లేదా నాలుగు రాష్ట్రాలలో బానిసల విముక్తిని వాయిదా వేశారు" అని ఆయన పేర్కొన్నారు. ^[146] సాధారణ బానిస యజమాని ఉద్దేశాలకు అనుగుణంగా ఆయన సందేహం ప్రయోజనాన్ని అందించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. కాంగ్రెసు‌కు తన మూడవ వార్షిక సందేశంలో అధ్యక్షుడు బానిసలను "దయ, మానవత్వంతో చూశారు" అని పేర్కొన్నారు. ... దాతృత్వం, యజమాని స్వార్థం రెండూ కలిసి ఈ మానవీయ ఫలితాన్ని ఇచ్చాయి.^[147]

బుకానను మంచి స్వపరిపాలన సారాంశం సంయమనం అని భావించాడు. రాజ్యాంగం "... ఏకపక్ష అధికారం ద్వారా కాకుండా, ప్రజలు తమ మీద వారి ప్రతినిధుల మీద విధించిన నియంత్రణలను కలిగి ఉందని ఆయన నమ్మాడు. ... విస్తరించిన దృక్కోణంలో, ప్రజల ప్రయోజనాలు ఒకేలా అనిపించవచ్చు కానీ స్థానిక విభాగ పక్షపాత దృష్టికి అవి ఎల్లప్పుడూ విరుద్ధంగా కనిపిస్తాయి ... నిరంతరం తలెత్తే అసూయలను రాజ్యాంగంలో వ్యాపించి ఉన్న పరస్పర సహనం ద్వారా మాత్రమే అణచివేయవచ్చు."^[148] బానిసత్వం, రాజ్యాంగం గురించి ఆయన ఇలా అన్నారు: "పెన్సిల్వేనియాలో మనమందరం బానిసత్వాన్ని వియుక్తంగా వ్యతిరేకిస్తున్నప్పటికీ మన సోదరి రాష్ట్రాలతో మనకు ఉన్న రాజ్యాంగ ఒప్పందాన్ని మనం ఎప్పటికీ ఉల్లంఘించలేము. వారి హక్కులను మనం పవిత్రంగా ఉంచుతాము. రాజ్యాంగం ప్రకారం అది వారి స్వంత ప్రశ్న; అది అలాగే ఉండనివ్వండి."^[149]

ఆ రోజు ప్రముఖ సమస్యలలో ఒకటి సుంకాలు.^[150] బుకానను స్వేచ్ఛా వాణిజ్యంతో పాటు నిషేధించబడిన సుంకాలుతో విభేదించాడు. ఎందుకంటే రెండూ దేశంలోని ఒక వర్గానికి మరొక వర్గానికి హాని కలిగిస్తాయి. పెన్సిల్వేనియా నుండి సెనేటరు‌గా ఆయన ఇలా అన్నాడు: "ఇతర రాష్ట్రాలలో రక్షణకు నేను బలమైన న్యాయవాదిగా పరిగణించబడ్డాను అయితే పెన్సిల్వేనియాలో నన్ను దాని శత్రువుగా ఖండించారు."^[151]

దేశం సాధారణ సంక్షేమం కోసం దేశాన్ని విస్తరించాలనే, నిర్దిష్ట ప్రాంతాలలో స్థిరపడిన ప్రజల హక్కులకు హామీ ఇవ్వాలనే కోరిక మధ్య కూడా బుకానను నలిగిపోయాడు. భూభాగ విస్తరణ గురించి ఆయన ఇలా అన్నారు, "ఏమిటి సారు? రాకీ పర్వతాలను దాటకుండా ప్రజలను నిరోధించాలా? నయాగరా ప్రవహించవద్దని మీరు ఆదేశించవచ్చు. మన విధిని మనం నెరవేర్చుకోవాలి."^[152] బేషరతు విస్తరణ ద్వారా బానిసత్వం వ్యాప్తి చెందడం గురించి, ఆయన ఇలా అన్నారు: "కొత్త బానిస-ఆధీన భూభాగం మీద యూనియను ప్రస్తుత పరిమితులను విస్తరించడానికి నా ఏ చర్య ద్వారానైనా నేను తీవ్ర అసహ్యంగా అనుభవిస్తున్నాను." ఉదాహరణకు, టెక్సాసు స్వాధీనం "బానిసత్వ ఆధిపత్యాన్ని విస్తరించడానికి కాదు పరిమితం చేయడానికి ఒక మార్గంగా ఉంటుంది" అని ఆయన ఆశించారు.^[152]

వ్యక్తిగత జీవితం

బుకానను ఎసోట్రోపియాతో బాధపడ్డాడు. అదనంగా ఒక కన్ను హ్రస్వదృష్టి, మరొక కన్ను దూరదృష్టి. దీనిని కప్పిపుచ్చడానికి, ఆయన సామాజిక పరస్పర చర్యల సమయంలో తన తలను ముందుకు వంచి ఒక వైపుకు వంచాడు.^[153] ఇది ఎగతాళికి దారితీసింది. దీనిని హెన్రీ క్లే, ఇతరులు కాంగ్రెసు చర్చ సమయంలో నిర్దాక్షిణ్యంగా ఉపయోగించారు.^[154]

1818లో బుకానను లాంకాస్టరులో జరిగిన ఒక గ్రాండు బాలు‌లో అన్నే కరోలిను కోల్మను‌ను కలిశాడు. ఇద్దరూ ప్రేమలో పడటం ప్రారంభించారు. అన్నే సంపన్న ఇనుప తయారీదారు రాబర్టు కోల్మను కుమార్తె; రాబర్టు, బుకానను తండ్రిలాగే, ఉల్‌స్టరులోని కౌంటీ డొనెగలు నుండి వచ్చాడు. అన్నే బుకానను సహచరులలో ఒకరైన ఫిలడెల్ఫియా న్యాయమూర్తి జోసెఫు హెంఫిలుకు వదిన కూడా. 1819 నాటికి వారిద్దరికీ నిశ్చితార్థం జరిగింది. కానీ చాలా తక్కువ సమయం కలిసి గడిపారు. 1819 భయాందోళన సమయంలో బుకానను తన న్యాయ సంస్థ, రాజకీయ ప్రాజెక్టులతో బిజీగా ఉన్నాడు. దీని వలన ఆయన వారాల తరబడి కోల్మను నుండి దూరంగా ఉన్నప్పటికీ పుకార్లు ఎక్కువగా వచ్చాయి. ఎందుకంటే కొందరు ఆయన ఇతర (గుర్తించబడని) మహిళలతో సంబంధం కలిగి ఉన్నాడని సూచించారు.^[155] కోల్మను నుండి వచ్చిన లేఖలు ఆమెకు అనేక పుకార్ల గురించి తెలుసని వెల్లడించాయి. ఆమె ఆయన డబ్బు మీద మాత్రమే ఆసక్తి చూపిందని ఆరోపించబడింది. ఆమె నిశ్చితార్థాన్ని త్వరలోనే రద్దు చేసుకుంది. 1819 డిసెంబరు 9న 23 సంవత్సరాల వయస్సులో లాడనం అధిక మోతాదు ఫలితంగా "హిస్టీరికలు మూర్ఛలు" సంభవించి వివరించలేని విధంగా మరణించింది. ఆ మందును సూచనల ద్వారా తీసుకున్నారా ప్రమాదవశాత్తు తీసుకున్నారా లేదా ఉద్దేశ్యంతో తీసుకున్నారా అనేది ఎప్పుడూ నిర్ధారించబడలేదు.^[139]^[156] బుకానను తన తండ్రికి అంత్యక్రియలకు హాజరు కావడానికి అనుమతి కోరుతూ లేఖ రాసాడు. కానీ వారు దానిని తిరస్కరించారు.^[157] ఆమె అంత్యక్రియల సమయంలో "నా నుండి ఆనందం శాశ్వతంగా పారిపోయిందని నేను భావిస్తున్నాను" అని ఆయన అన్నారు.^[158] తరువాత బుకానను చిన్నతనంలోనే మరణించిన తన ఏకైక ప్రేమికురాలు పట్ల అంకితభావంతో తాను అవివాహితుడిగా మిగిలిపోయానని పేర్కొన్నాడు.^[139]

1833 - 1840లలో ఆయన వివాహం చేసుకోవాలనే ప్రణాళికల గురించి మాట్లాడాడు. కానీ అవి ఏమీ ఫలించలేదు. ఫెడరలు సెనేటు లేదా వైటు హౌసు‌లో స్థానం కోసం ఆయన ఆశయాల వలన మాత్రమే జరిగి ఉండవచ్చు. తరువాతి సందర్భంలో అభ్యర్థి 19 ఏళ్ల అన్నా పేన్ (మాజీ ప్రథమ మహిళ డాలీ మాడిసను మేనకోడలు).^[139] ఆయన అధ్యక్ష పదవిలో ఉన్నప్పుడు ఆయన దత్తత తీసుకున్న అనాథ మేనకోడలు హ్యారియెటు లేన్ అధికారిక వైటు హౌసు హోస్టెసు‌గా పనిచేశారు.^[159] అధ్యక్షుడు పోల్కు భార్య సారా చైల్డ్రెసు‌తో ఆయనకు ఎఫైరు ఉందని ఒక ఆధారం లేని పుకారు ఉంది..^[160]

బుకానను విలియం రూఫసు కింగ్‌తో సన్నిహిత సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. ఇది గాసిపు‌లకు ప్రముఖ లక్ష్యంగా మారింది. బుకానను లాగే కింగ్ కూడా వివాహం చేసుకోలేదు.^[161] కింగ్ అలబామా రాజకీయ నాయకుడు ఆయన కొంతకాలం ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ కింద ఉపాధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. బుకానను, కింగ్ వాషింగ్టను బోర్డింగు హౌసు‌లో కలిసి నివసించారు. 1834 నుండి 1844 వరకు కలిసి సామాజిక కార్యక్రమాలకు హాజరయ్యారు. అటువంటి జీవన ఏర్పాటు అప్పట్లో సర్వసాధారణం. అయితే బుకానను ఒకసారి ఈ సంబంధాన్ని "కమ్యూనియను" అని పిలిచాడు.^[160] ఆండ్రూ జాక్సన్ వారిని ఎగతాళిగా "మిస్ నాన్సీ" , "ఆంట్ ఫ్యాన్సీ" అని పిలిచాడు. మొదటిది 19వ శతాబ్దపు స్త్రీ పురుషునికి సంబంధించిన సభ్యోక్తి.^[162]^[163] బుకానను పోస్టు మాస్టరు జనరలు ఆరోను వి. బ్రౌను, కింగ్‌ను "ఆంట్ ఫ్యాన్సీ" అని అలాగే బుకానను "బెటర్ హాఫ్", "భార్య" అని కూడా సంబోధించాడు.^[164]^[165]^[166] బుకానను అధ్యక్షుడయ్యే నాలుగు సంవత్సరాల ముందు, పియర్సు పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించిన కొద్దికాలానికే కింగ్ క్షయవ్యాధితో మరణించాడు. బుకానను ఆయనను "నాకు తెలిసిన అత్యుత్తమ, స్వచ్ఛమైన అత్యంత స్థిరమైన ప్రజా వ్యక్తులలో ఒకరు" అని అభివర్ణించాడు.^[160] జీవిత చరిత్ర రచయిత జీన్ హెచ్. బేకరు ఇద్దరి మేనకోడళ్ళు ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలను నాశనం చేసి ఉండవచ్చని అభిప్రాయపడ్డారు. అయితే వారి మిగిలి ఉన్న లేఖలు "ప్రత్యేక స్నేహం అనురాగాన్ని" మాత్రమే వివరిస్తాయని ఆమె నమ్ముతుంది.^[167] అన్నే కోల్మను మరణం తర్వాత బుకానను జీవితాంతం కొనసాగిన బ్రహ్మచారి జీవితం ఆసక్తిని ఊహాగానాలను రేకెత్తించింది.^[167] అన్నే మరణం బుకానను లైంగికత, బ్రహ్మచారిత్వం గురించి ప్రశ్నలను మళ్ళించడానికి మాత్రమే ఉపయోగపడిందని కొందరు ఊహాగానాలు.^[158] బుకానను లైంగికత లేని బ్రహ్మచారి అని జీన్ బేకరు సూచిస్తున్నారు.^[168] జేమ్సు డబల్యూ. లోవెనుతో సహా అనేక మంది రచయితలు ఆయన స్వలింగ సంపర్కుడు అని ఊహించారు, ^[169] రాబర్టు పి. వాట్సను, షెల్లీ రాసు.^[170]^[171] బుకానను జీవితంలో చివరి దశలో, తన "తీవ్రమైన లేదా శృంగార ప్రేమ లేకపోవడాన్ని" అంగీకరించగల స్త్రీని వివాహం చేసుకోవచ్చని అంగీకరిస్తూ ఒక లేఖ రాశాడని లోవెను సూచించాడు.^[172]^[173]

లెగసీ

చారిత్రక ఖ్యాతి

"చరిత్ర నా జ్ఞాపకశక్తిని నిరూపిస్తుంది" అని బుకానను అంచనా వేసినప్పటికీ^[174] చరిత్రకారులు విభజన నేపథ్యంలో బుకానను వ్యవహరించడానికి ఇష్టపడకపోవడం లేదా అసమర్థత కారణంగా ఆయనను విమర్శించారు. యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుల చారిత్రక ర్యాంకింగ్సు మినహాయింపు లేకుండా బుకానను‌ను అతి తక్కువ విజయవంతమైన అధ్యక్షులలో ఒకరుగా ఉంచింది.^[175] మేధావులను సర్వే చేసినప్పుడు, ఆయన విజన్/ఎజెండా-సెట్టింగు పరంగా దిగువన లేదా సమీపంలో ర్యాంకు పొందుతాడు.^[176] దేశీయ నాయకత్వం, విదేశాంగ విధానం నాయకత్వం,^[177] నైతిక అధికారం,^[178] వారి వారసత్వం సానుకూల చారిత్రక ప్రాముఖ్యత.^[179] 1948 - 1982 మధ్య అమెరికను మేధావుల రాజకీయ శాస్త్రవేత్తలు నిర్వహించిన సర్వేల ప్రకారం, బుకానను ప్రతిసారీ యునైటెడు స్టేట్సు చెత్త అధ్యక్షులలో వారెన్ జి. హార్డింగ్, మిల్లర్డ్, రిచర్డ్ నిక్సన్ లతో పాటు స్థానం పొందాడు.^[180]

బుకానను జీవిత చరిత్ర రచయిత ఫిలిపు ఎస్. క్లీన్ 1962లో పౌర హక్కుల ఉద్యమం, బుకానను ఎదుర్కొన్న సవాళ్ల మీద:

దేశం మీద అపూర్వమైన కోపంతో కూడిన తరంగం వీస్తున్నప్పుడు బుకానను నాయకత్వం వహించాడు ... ఈ విప్లవాత్మక కాలంలో ఆయన శత్రు వర్గాలను అదుపులో ఉంచడం ఒక అద్భుతమైన విజయం. ఆయన అధ్యక్ష పదవి కాలంలో తుఫాను సంవత్సరాల్లో ఆయన బలహీనతలను ఉత్తర దక్షిణ ప్రాంతాల కోపంతో ఉన్న పక్షపాతవాదులు పెంచారు. ప్రశాంత యుగంలో గొప్ప అధ్యక్షులలో ఆయనకు స్థానం సంపాదించి ఉండగల అతని అనేక ప్రతిభలు, అంతర్యుద్ధం విపత్తు సంఘటనలు అత్యున్నతమైన అబ్రహం లింకన్ ద్వారా త్వరగా కప్పివేయబడ్డాయి.^[181]

జీవిత చరిత్ర రచయిత జీన్ బేకరు బుకానను పట్ల తక్కువ దాతృత్వం కలిగి ఉన్నాడు. 2004లో తాను నిర్ణయాత్మకం కాని లేదా క్రియారహితంగా లేనని చెప్పాడు. ఆమె ఇలా రాసింది:

యూనియను సంక్షోభ సమయంలో బుకానను విఫలమవడం నిష్క్రియాత్మకత కాదు, బదులుగా దక్షిణాది పట్ల ఆయన పక్షపాతం, యునైటెడు స్టేట్సు మొత్తాన్ని రక్షించడానికి ప్రతిజ్ఞ చేసిన అధికారిలోని అవిశ్వాసంతో కూడిన అభిమానం. ఆయన చీఫు ఎగ్జిక్యూటివు‌లలో అత్యంత ప్రమాదకరమైనవాడు, మొండి పట్టుదలగల, తప్పుగా భావించే భావజాలవేత్త, ఆయన సూత్రాలు రాజీకి అవకాశం ఇవ్వలేదు. ప్రభుత్వంలో ఆయన అనుభవం అతన్ని ఇతర అభిప్రాయాలను పరిగణనలోకి తీసుకునేంత ఆత్మవిశ్వాసంతో చేసింది. జాతీయ ట్రస్టుకు ద్రోహం చేయడంలో బుకానను అమెరికను చరిత్రలో మరే ఇతర అధ్యక్షుడి కంటే రాజద్రోహానికి దగ్గరగా వచ్చాడు.^[182]

రాబర్టు మే వంటి ఇతర చరిత్రకారులు ఆయన రాజకీయాలు "బానిసత్వానికి అనుకూలంగా" ఉన్నాయని వాదించారు.^[183]^[184]^[185] అయినప్పటికీ బుకానను గురించి మైఖేలు బిర్క్నరు రచనలలో చాలా ప్రతికూల దృక్పథాన్ని కనుగొనవచ్చు. ^[186]^[187] లోరీ కాక్సు హాను కోసం ఆయన "అమెరికను చరిత్రలో చెత్త అధ్యక్షుడిగా లేదా అత్యల్ప ర్యాంకింగు వైఫల్య వర్గంలో భాగంగా" మేధావులలో స్థానం పొందాడు.^[188]

జ్ఞాపకాలు

వాషింగ్టను, డి.సి. ఆగ్నేయ మూలకు సమీపంలో ఉన్న కాంస్య, గ్రానైటు స్మారక చిహ్నం మెరిడియను హిలు పార్కును ఆర్కిటెక్టు విలియం గోర్డెను బీచరు రూపొందించారు. దీనిని మేరీల్యాండు కళాకారుడు హాన్సు షులరు చెక్కారు (దీనిని 1916లో ప్రారంభించారు) కానీ 1918 వరకు అమెరికా కాంగ్రెసు దీనిని ఆమోదించలేదు. 1930 జూన్ 26 వరకు పూర్తి చేసి ఆవిష్కరించలేదు. ఈ స్మారక చిహ్నంలో చట్టం, దౌత్యానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే పురుష, స్త్రీ శాస్త్రీయ వ్యక్తులు బుక్ చేసిన బుకానను విగ్రహం ఉంది. చెక్కబడిన వచనం ఇలా ఉంది: "చట్టం పర్వత శ్రేణుల మీద నడిచిన అవినీతి లేని రాజనీతిజ్ఞుడు," బుకానను మంత్రివర్గ సభ్యుడు జెరెమియా ఎస్. బ్లాకు నుండి కోట్.^[189]

బుకానను స్మారక చిహ్నం, వాషింగ్టను, డి.సి.

మునుపటి స్మారక చిహ్నం 1907–1908లో నిర్మించబడింది. ఇది 1911లో స్టోనీ బాటరు, పెన్సిల్వేనియాలోని బుకానను జన్మస్థలం స్థలంలో అంకితం చేయబడింది. అసలు 18.5-ఎకరం (75,000 మీ²) స్మారక స్థలంలో భాగం 250-టన్నుల పిరమిడు నిర్మాణం, ఇది బుకానను జన్మించిన అసలు క్యాబిను ఉన్న ప్రదేశంలో ఉంది. ఈ స్మారక చిహ్నాన్ని స్థానిక శిథిలాల. మోర్టారు అసలు వాతావరణ ఉపరితలాన్ని చూపించడానికి రూపొందించబడింది.^[190]

ఐయోవా, మిస్సౌరీ, వర్జీనియా. టెక్సాసు‌లోని మరొక దానికి 1858లో నామకరణం చేశారు. కానీ 1861లో కాన్ఫెడరేటు స్టేట్సు ఆఫ్ అమెరికాకు కొత్తగా ఎన్నికైన అలెగ్జాండరు స్టీఫెన్సు పేరు మీద స్టీఫెన్సు కౌంటీ అని పేరు మార్చారు.^[191] బుకానను, మిచిగాను నగరానికి కూడా ఆయన పేరు పెట్టారు.^[192] అనేక ఇతర సంఘాలకు ఆయన పేరు పెట్టారు: బుకానను, జార్జియా నగరం, బుకానను, విస్కాన్సిను పట్టణం, బుకానను టౌన్షిపు, మిచిగాను, బుకానను, మిస్సోరి పట్టణాలు.

జేమ్సు బుకానను హై స్కూలు అనేది ఆయన చిన్ననాటి స్వస్థలం మెర్సర్సు‌బర్గు, పెన్సిల్వేనియా శివార్లలో ఉన్న ఒక చిన్న, గ్రామీణ ఉన్నత పాఠశాల.

ప్రజా సంస్కృతి చిత్రణలు

బుకానను ఆయన వారసత్వం రైజింగు బుకానను (2019) చిత్రానికి కేంద్రబిందువు. ఆయన పాత్రను రెనే అబెర్జోనోయిసు పోషించారు.^[193]

మూలాలు

↑ Ellis, Franklin; Evans, Samuel (1883). History of Lancaster County, Pennsylvania. Vol. 1. Philadelphia: Everts & Peck. p. 214.
↑ Curtis, George Ticknor (1883). Life of James Buchanan, Fifteenth President of the United States. Vol. 1. New York: Harper & Brothers. p. 10. ISBN 978-1-62376-821-8. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)
↑ Olausson, Lena; Sangster, Catherine (2006). Oxford BBC Guide to Pronunciation. Oxford University Press. p. 56. ISBN 0-19-280710-2.
↑ "ది ప్రెసిడెంట్స్ టైమ్‌లైన్". Retrieved 2025-10-13.
↑ ^5.0 ^5.1 బేకర్ 2004, pp. 9–12.
↑ "Ulster and the White House". Discover Ulster-Scots. Retrieved October 13, 2025.
↑ "కో డొనెగల్‌లో 'బుకానన్ క్లాన్ గ్యాదరింగ్'". Ulster-Scots Agency. June 30, 2010. Retrieved 2025-10-13.
↑ బేకర్ 2004, pp. 12.
↑ ^9.0 ^9.1 ^9.2 Baker 2004, pp. 13–16.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 9–12.
↑ క్లీన్ 1962, p. 27.
↑ ^12.0 ^12.1 బేకర్ 2004, pp. 17–18.
↑ క్లీన్ 1962, p. 17–18.
↑ Moody, వెస్లీ (2016). ఫోర్ట్ సమ్టర్ యుద్ధం: అమెరికను అంతర్యుద్ధం యొక్క మొదటి షాట్లు. న్యూయార్క్, NY: Routledge. p. 23. ISBN 978-1-3176-6718-6 – via Google Books.}
↑ కర్టిస్ 1883, p. 22.
↑ బేకర్ 2004, p. 18.
↑ బేకర్ 2004, p. 22.
↑ ^18.0 ^18.1 ^18.2 నికోల్ ఎట్చెసన్, "జనరల్ జాక్సన్ ఈజ్ డెడ్: జేమ్స్ బుకానన్, స్టీఫెన్ ఎ. డగ్లస్, అండ్ కాన్సాస్ పాలసీ", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) పేజీలు 88–90.
↑ క్లెయిన్, ఫిలిప్ ష్రివర్; హూగెన్‌బూమ్, అరి (1980). ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ పెన్సిల్వేనియా. పెన్సిల్వేనియా: పెన్ స్టేట్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్. pp. 135–136. ISBN 978-0-271-01934-5.
↑ బేకర్ 2004, p. 24–27.
↑ బేకర్ 2004, pp. 28–30.
↑ బేకర్ 2004, pp. 30–31.
↑ O'Leary, Derek Kane (March 6, 2023). "జేమ్స్ బుకానన్ యొక్క 1832 మిషన్ టు ది జార్, ది లైట్ ఆఫ్ పోలాండ్, మరియు జాక్సోనియన్ ఫారిన్ పాలసీలో అమెరికా యొక్క విప్లవాత్మక వారసత్వం యొక్క పరిమితులు". Age of Revolutions. Retrieved June 11, 2023.
↑ బేకర్ 2004, p. 30.
↑ బేకర్ 2004, p. 32.
↑ ^26.0 ^26.1 ^26.2 బేకర్ 2004, pp. 35–38.
↑ బైండర్, ఫ్రెడెరిక్ మూర్ (1992). "జేమ్స్ బుకానన్: జాక్సోనియన్ ఎక్స్‌పాన్షనిస్ట్". ది హిస్టోరియన్. 55 (1): 69–84. doi:10.1111/j.1540-6563.1992.tb00886.x. ISSN 0018-2370. JSTOR 24448261.
↑ బేకర్ 2004, p. 33–34.
↑ "జేమ్స్ బుకానన్ నుండి రీయుల్ విలియమ్‌కు లేఖ" (యు.ఎస్. సెనేటర్ బుకానన్ డేవిడ్ పోర్టర్ మరియు పెన్సిల్వేనియాలో 1838 గవర్నర్ ఎన్నికల గురించి చర్చిస్తాడు). కార్లిస్లే, పెన్సిల్వేనియా: డికిన్సన్ కాలేజ్, ఆర్కైవ్స్ & స్పెషల్ కలెక్షన్స్, డిసెంబరు 30, 2022న ఆన్‌లైన్‌లో తిరిగి పొందబడింది.
↑ "గవర్నర్ డేవిడ్ రిట్టెన్‌హౌస్ పోర్టర్". పెన్సిల్వేనియా హిస్టారికల్ అండ్ మ్యూజియం కమిషన్. Retrieved February 3, 2024.
↑ "గవర్నర్ జోసెఫ్ రిట్నర్". పెన్సిల్వేనియా హిస్టారికల్ అండ్ మ్యూజియం కమిషన్. Retrieved February 3, 2024.
↑ Secretary of the United States Senate. "Gag rule". United States Senate. Retrieved January 9, 2022.
↑ Baker 2004, p. 32.
↑ బేకర్ 2004, pp. 38–40.
↑ బేకర్ 2004, p. 40–41.
↑ బేకర్ 2004, pp. 41–43.
↑ Baker 2004, p. 46–48.
↑ Baker 2004, pp. 43–46.
↑ బేకర్ 2004, p. 46–48.
↑ క్లీన్ 1962, p. 210, 415.
↑ బేకర్ 2004, pp. 49–51.
↑ బేకర్ 2004, pp. 52–56.
↑ ^43.0 ^43.1 బేకర్ 2004, p. 57–59.
↑ Baker 2004, p. 65–67.
↑ Baker 2004, pp. 58–64.
↑ ^46.0 ^46.1 మెక్‌ఫెర్సన్ 1988, p. 110.
↑ టక్కర్ 2009, pp. 456–57.
↑ బేకర్ 2004, p. 65–67.
↑ ^49.0 ^49.1 బేకర్ 2004, pp. 67–68.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 248–252.
↑ బేకర్ 2004, p. 69.
↑ బేకర్ 2004, pp. 69–70.
↑ ^53.0 ^53.1 Baker 2004, pp. 70–73.
↑ Baker 2004, pp. 69–70.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 261–262.
↑ ^56.0 ^56.1 Baker 2004, pp. 77–80.
↑ ^57.0 ^57.1 Baker 2004, pp. 80–83, 85.
↑ జేమ్స్ బుకానన్, "ప్రారంభ ప్రసంగం," వాషింగ్టన్, డి.సి., మార్చి 4, 1857.
↑ ఫింకెల్మాన్, పాల్ (2007). "స్కాట్ వర్సెస్ శాండ్‌ఫోర్డ్: ది కోర్ట్ యొక్క అత్యంత భయంకరమైన కేసు మరియు అది చరిత్రను ఎలా మార్చింది". చికాగో-కెంట్ లా రివ్యూ. 82: 3–48. p వద్ద కోట్. 46.
↑ Carrafiello, Michael L. (Spring 2010). "Diplomatic Failure: James Buchanan ప్రారంభోపన్యాసం". Pennsylvania History. 77 (2): 145–165. doi:10.5325/pennhistory.77.2.0145. ISSN 0031-4528. JSTOR 10.5325/pennhistory.77.2.0145.
↑ Wallance, Gregory J. (2006). "ది లాసూట్ దట్ స్టార్ట్ ది సివిల్ వార్". సివిల్ వార్ టైమ్స్ ఇలస్ట్రేటెడ్. Vol. 45, no. 2. pp. 47–50.
↑ Alexander, Roberta (2007). "Dred Scott: ది డెసిషన్ దట్ స్పార్కెడ్ ఎ సివిల్ వార్". Northern Kentucky Law Review. 34 (4): 643–662.
↑ Blight, David W. (December 21, 2022). "అంతర్యుద్ధం అనివార్యమా?". The New York Times. Retrieved October 4, 2025.
↑ బేకర్ 2004, p. 77.
↑ బేకర్ 2004, pp. 77–80.
↑ విలియం జి. షేడ్, "ఇన్ ది మిడ్స్ట్ ఆఫ్ ఎ గ్రేట్ రివల్యూషన్": ది నార్తర్న్ రెస్పాన్స్ టు ది సెసెషన్ క్రైసిస్, జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు జాన్ డబ్ల్యూ. క్విస్టు మైఖేల్ జె. బిర్క్నర్, (2013) పేజీలు 186–188.
↑ డేనియల్ డబ్ల్యూ. క్రాఫ్ట్స్, "జోసెఫ్ హోల్ట్, జేమ్స్ బుకానన్, అండ్ ది సెసెషన్ క్రైసిస్" జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 211.
↑ బేకర్ 2004, p. 78.
↑ బేకర్ 2004, p. 79.
↑ బేకర్ 2004, pp. 86–88.
↑ Baker 2004, p. 80.
↑ Baker 2004, pp. 86–88.
↑ "నాథన్ క్లిఫోర్డ్, 1858–1881". ది సుప్రీం కోర్ట్ హిస్టారికల్ సొసైటీ. Retrieved ఆగస్టు 21, 2019.
↑ "యునైటెడ్ స్టేట్స్ కోర్టుల న్యాయమూర్తులు". ఫెడరల్ జడ్జెస్ బయోగ్రాఫికల్ డైరెక్టరీ. ఫెడరల్ జ్యుడీషియల్ సెంటర్. Retrieved మే 30, 2020.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 271–272.
↑ బేకర్ 2004, pp. 83–84.
↑ హాల్ 2001, p. 566.
↑ పోటర్ 1976, p. 287.
↑ బేకర్ 2004, p. 85.
↑ ^80.0 ^80.1 ^80.2 క్లీన్ 1962, p. 316.
↑ పాల్ ఫింకెల్మాన్, "జేమ్స్ బుకానన్, డ్రెడ్ స్కాట్, అండ్ ది విస్పర్ ఆఫ్ కాన్స్పిరసీ" ఇన్ జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్, ఎడిట్. బై జాన్ W. క్విస్ట్ అండ్ మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), pp. 28–32
↑ Baker 2004, pp. 85–86.
↑ Sobel, Robert (1999). వాల్ స్ట్రీట్‌లో భయాందోళన: అమెరికా ఆర్థిక విపత్తుల చరిత్ర. Beard Books. ISBN 978-1-893122-46-8.
↑ ^84.0 ^84.1 ^84.2 బేకర్ 2004, p. 90.
↑ మైఖేల్ ఎ. మోరిసన్, "ప్రెసిడెంట్ జేమ్స్ బుకానన్, ఎగ్జిక్యూటివ్ లీడర్‌షిప్ అండ్ ది క్రైసిస్ ఆఫ్ ది డెమోక్రసీ" ఇన్ జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్, ఎడిట్. బై జాన్ W. క్విస్ట్ అండ్ మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 151
↑ క్లీన్ 1962, pp. 314–315.
↑ బేకర్ 2004, pp. 90–92.
↑ విలియం పి. మాకిన్నన్, "ప్రిల్యూడ్ టు ఆర్మగెడాన్: జేమ్స్ బుకానన్, బ్రిఘం యంగ్, మరియు ఎ ప్రెసిడెంట్స్ ఇనిషియేషన్ టు బ్లడ్ షెడ్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 52–59.
↑ విలియం P. మాకిన్నన్, "ప్రిల్యూడ్ టు ఆర్మగెడాన్: జేమ్స్ బుకానన్, బ్రిఘం యంగ్, మరియు ఎ ప్రెసిడెంట్స్ ఇనిషియేషన్ టు బ్లడ్ షెడ్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకుడు. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 59–62.
↑ క్లీన్ 1962, p. 317.
↑ విలియం పి. మాకిన్నన్, "ప్రిల్యూడ్ టు ఆర్మగెడాన్: జేమ్స్ బుకానన్, బ్రిఘం యంగ్, అండ్ ఎ ప్రెసిడెంట్స్ ఇనిషియేషన్ టు బ్లడ్ షెడ్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 75–78
↑ "Manipulation of the Atlantic Telegraph Line. ఆగస్టు 10 నుండి సెప్టెంబరు 1 వరకు including". జలాంతర్గామి టెలిగ్రాఫ్ కేబుల్స్ నిర్మాణంపై విచారణ జరపడానికి, లార్డ్స్ ఆఫ్ ది కమిటీ ఆఫ్ ప్రివీ కౌన్సిల్ ఫర్ ట్రేడ్ మరియు అట్లాంటిక్ టెలిగ్రాఫ్ కంపెనీ నియమించిన జాయింట్ కమిటీ నివేదిక: మినిట్స్ ఆఫ్ ఎవిడెన్స్ మరియు అనుబంధంతో కలిసి. Eyre మరియు Spottiswoode: Eyre. 1861. pp. 230–232. Retrieved మార్చి 1, 2018.
↑ జిమ్ అల్-ఖలీలి. షాక్ అండ్ అవే: ది స్టోరీ ఆఫ్ ఎలక్ట్రిసిటీ]], ఎపిసోడ్. 2 "ది ఏజ్ ఆఫ్ ఇన్వెన్షన్". అక్టోబరు 13, 2011, BBC TV, చీఫ్ ఇంజనీర్ బ్రైట్ యొక్క అసలు నోట్‌బుక్‌ను ఉపయోగించడం. జూన్ 12, 2014న పునరుద్ధరించబడింది.
↑ జెస్సీ అమెస్ స్పెన్సర్ (1866). "chapterIX. 1857–1858. బుకానన్ పరిపాలన ప్రారంభం". 'THE QUEEN'S MESSAGE' and 'THE PRESIDENT'S REPLY' (పూర్తి పదాలు). Vol. 3 (డిజిటైజ్డ్ ఈబుక్ ed.). జాన్సన్, ఫ్రై. p. 542. Retrieved 2023-09-10. యునైటెడ్ స్టేట్స్ చరిత్ర: తొలి కాలం నుండి అధ్యక్షుడు జాన్సన్ పరిపాలన
↑ బేకర్ 2004, pp. 93–98.
↑ Baker 2004, pp. 97–100.
↑ Baker 2004, pp. 100–105.
↑ ^98.0 ^98.1 నికోల్ ఎట్చెసన్, "జనరల్ జాక్సన్ ఈజ్ డెడ్: జేమ్స్ బుకానన్, స్టీఫెన్ ఎ. డగ్లస్, అండ్ కాన్సాస్ పాలసీ", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 103
↑ చాడ్విక్ 2008, p. 91.
↑ బేకర్ 2004, pp. 100–105.
↑ Baker 2004, pp. 120–121.
↑ చాడ్విక్ 2008, p. 117.
↑ Potter 1976, pp. 297–327.
↑ Klein 1962, pp. 286–299.
↑ క్లీన్ 1962, p. 312.
↑ బేకర్ 2004, p. 117–118.
↑ స్మిత్ 1975, pp. 69–70.
↑ జాన్ ఎం. బెలోహ్లావెక్, "ఇన్ డిఫెన్స్ ఆఫ్ డౌఫేస్ డిప్లొమసీ: ఎ రీవాల్యుయేషన్ ఆఫ్ ఫారిన్ పాలసీ ఆఫ్ జేమ్స్ బుకానన్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), పేజీలు 112–114.
↑ ^109.0 ^109.1 బేకర్ 2004, pp. 107–112.
↑ ఫ్లూడ్ 2012.
↑ జాన్ ఎం. బెలోహ్లావెక్, "ఇన్ డిఫెన్స్ ఆఫ్ డౌఫేస్ డిప్లొమసీ: ఎ రీవాల్యుయేషన్ ఆఫ్ ఫారిన్ పాలసీ ఆఫ్ జేమ్స్ బుకానన్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), పేజీలు 124–126.
↑ జాన్ ఎం. బెలోహ్లావెక్, "ఇన్ డిఫెన్స్ ఆఫ్ డౌఫేస్ డిప్లొమసీ: ఎ రీవాల్యుయేషన్ ఆఫ్ ఫారిన్ పాలసీ ఆఫ్ జేమ్స్ బుకానన్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), పేజీలు 126–128.
↑ "లింకన్ రిజెక్ట్స్ ది కింగ్ ఆఫ్ సియామ్'స్ ఆఫర్ ఆఫ్ ఎలిఫెంట్స్". American Battlefield Trust. Retrieved July 19, 2021.
↑ "టాప్ టెన్ వింతైన అధ్యక్ష పెంపుడు జంతువులు". PetMD. Archived from the original on జనవరి 25, 2022. Retrieved మార్చి 22, 2019.
↑ క్లీన్ 1962, p. 338.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 338–339.
↑ ^117.0 ^117.1 ^117.2 గ్రాస్‌మన్ 2003, p. 78.
↑ బేకర్ 2004, p. 114–117.
↑ మైఖేల్ ఎ. మోరిసన్, "ప్రెసిడెంట్ జేమ్స్ బుకానన్: ఎగ్జిక్యూటివ్ లీడర్‌షిప్ అండ్ ది క్రైసిస్ ఆఫ్ ది డెమోక్రసీ", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకుడు జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 152–153.
↑ Baker 2004, pp. 114–118.
↑ క్లీన్ 1962, p. 339.
↑ క్లీన్ 1962.
↑ బేకర్ 2004, pp. 118–120.
↑ ^124.0 ^124.1 క్లెయిన్ 1962, pp. 356–358.
↑ బేకర్ 2004, pp. 76, 133.
↑ ^126.0 ^126.1 Buchanan (1860)
↑ "జేమ్స్ బుకానన్, యూనియన్ స్థితిపై కాంగ్రెస్‌కు నాల్గవ వార్షిక సందేశం, డిసెంబరు 3, 1860". ది అమెరికన్ ప్రెసిడెన్సీ ప్రాజెక్ట్. Retrieved ఏప్రిల్ 28, 2012.
↑ క్లీన్ 1962, p. 363.
↑ "కార్యదర్శి కోబ్ రాజీనామా. ది కరస్పాండెన్స్". The New York Times. December 14, 1860.
↑ Baker 2004, p. 132–134.
↑ ^131.0 ^131.1 బేకర్ 2004, pp. 123–134.
↑ ^132.0 ^132.1 బేకర్ 2004, p. 132–134.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 381–387.
↑ Smith 1975, p. 152–160.
↑ బేకర్ 2004, pp. 135–140.
↑ "చరిత్రలో ఈరోజు: మే 11". Library of Congress. Retrieved January 9, 2022.
↑ "Oregon". A+E నెట్‌వర్క్స్ కార్ప్. 2009-09-09. Retrieved 2017-02-16.
↑ ^138.0 ^138.1 ^138.2 Birkner, Michael (2005-09-20). "బుకానన్ అంతర్యుద్ధం". Archived from the original on 2011-10-19. Retrieved 2013-12-22.
↑ ^139.0 ^139.1 ^139.2 ^139.3 Baker 2004, pp. 142–143.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 408–413.
↑ క్లీన్ 1962, pp. 417–418.
↑ ^142.0 ^142.1 బేకర్ 2004, pp. 142–143.
↑ ^143.0 ^143.1 Stampp 1990, p. 48.
↑ Baker 2004, p. 137–138.
↑ Baker 2004, p. 30.
↑ క్లీన్ 1962, p. 150.
↑ "మూడవ వార్షిక సందేశం (డిసెంబరు 19, 1859)". వర్జీనియా విశ్వవిద్యాలయంలోని మిల్లర్ సెంటర్. Archived from the original on January 6, 2012. Retrieved April 28, 2012.
↑ క్లెయిన్ 1962, p. 143.
↑ క్లెయిన్ 1962, p. 150.
↑ జురిన్స్కి.
↑ క్లీన్ 1962, p. 144.
↑ ^152.0 ^152.1 క్లెయిన్ 1962, p. 147.
↑ బేకర్ 2004, p. 19.
↑ బేకర్ 2004, p. 28.
↑ Boertlein, John (2010). Presidential Confidential: Sex, Scandal, Murder and Mayhem in the Oval Office. Cincinnati, Ohio: Clerisy Press. p. 101. ISBN 978-1-57860-361-9.
↑ ది లాస్ట్ లవ్ ఆఫ్ ఎ బ్యాచిలర్ ప్రెసిడెంట్ | URL: https://www.americanheritage.com/lost-love-bachelor-president | అమెరికన్ హెరిటేజ్ మ్యాగజైన్
↑ Sandburg, Carl (1939). Abraham Lincoln: The War Years. Vol. 1. New York City: Harcourt, Brace & Company. p. 22. ISBN 978-1-299-11525-5. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)
↑ ^158.0 ^158.1 Dunn, Charles (1999). The Scarlet Thread of Scandal: Morality and the American Presidency. Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield పబ్లిషర్స్, ఇంక్. ISBN 978-0-8476-9606-2.
↑ "హ్యారియెట్ లేన్". The White House. Retrieved May 11, 2013.^{[dead link]}
↑ ^160.0 ^160.1 ^160.2 వాట్సన్ 2012, p. 247
↑ [https://www.smithsonianmag.com/history/175-year-history-examining-bachelor-president-james-buchanans-close-friendship-william-rufus-king-180972992/ అధ్యక్షుడు జేమ్స్ బుకానన్ బ్యాచిలర్‌హుడ్ గురించి 175 సంవత్సరాల ఊహాగానాల చరిత్ర, థామస్ బాల్సెర్స్కీ, స్మిత్సోనియన్ మ్యాగజైన్, ఆగస్టు 27, 2019
↑ ది వర్డ్స్‌వర్త్ బుక్ ఆఫ్ యూఫెమిజమ్సు జుడిత్ ఎస్. నీమను, కరోలు జి. సిల్వర్ (వర్డ్స్‌వర్త్ ఎడిషన్స్ లిమిటెడ్, హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్)
↑ జీన్ హెచ్. బేకర్, జేమ్స్ బుకానన్: ది అమెరికన్ ప్రెసిడెంట్స్ సిరీస్: ది 15వ ప్రెసిడెంట్, 1857–1861, 2004, పేజీ 75
↑ నీమన్, జుడిత్ ఎస్.; సిల్వర్, కరోల్ జి. (1995). ది వర్డ్స్‌వర్త్ బుక్ ఆఫ్ యుఫెమిజమ్స్. హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్: వర్డ్స్‌వర్త్ ఎడిషన్స్ లిమిటెడ్. ISBN 9781853263392.
↑ లోవెన్ 1999 పేజీ. 367
↑ బేకర్ 2004, p. 75.
↑ ^167.0 ^167.1 Baker 2004, pp. 25–26.
↑ Baker 2004, p. 26.
↑ Loewen, James W. (1999). అమెరికా అంతటా అబద్ధాలు: మన చారిత్రక ప్రదేశాలు తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాయి. న్యూయార్క్ నగరం: The New Press. ISBN 978-0-684-87067-0.
↑ రాస్ 1988, pp. 86–91.
↑ వాట్సన్ 2012, p. 233.
↑ లోవెన్ 1999 pp. 367–370
↑ లోవెన్, జేమ్స్ (2009). అమెరికా అంతటా అబద్ధాలు. న్యూయార్క్, NY: సైమన్ & షుస్టర్. pp. 342–45.
↑ "బుకానన్ జన్మస్థలం రాష్ట్ర ఉద్యానవనం". పెన్సిల్వేనియా రాష్ట్ర ఉద్యానవనాలు. పెన్సిల్వేనియా పరిరక్షణ మరియు సహజ వనరుల శాఖ. Archived from the original on మే 6, 2011. Retrieved మార్చి 28, 2009.
↑ "C-SPAN సర్వే ఆన్ ప్రెసిడెంట్స్ 2021: టోటల్ స్కోర్‌లు/ఓవరాల్ ర్యాంకింగ్స్". C-Span. Retrieved September 5, 2022.
↑ "C-SPAN సర్వే ఆన్ ప్రెసిడెంట్స్ 2021: విజన్ / సెట్టింగ్ యాన్ అజెండా". C-span. Retrieved September 5, 2022.
↑ "C-SPAN అధ్యక్షులపై సర్వే 2021: అంతర్జాతీయ సంబంధాలు". C-span. Retrieved సెప్టెంబరు 5, 2022.
↑ "C-SPAN అధ్యక్షులపై సర్వే 2021: నైతిక అధికారం". C-span. Retrieved సెప్టెంబరు 5, 2022.
↑ "అత్యున్నత US అధ్యక్షులు: UK నిపుణుల మొదటి పోల్". BBC News. జనవరి 17, 2011.
↑ Murphy, Arthur B. (1984). "Evaluating the Presidents of the United States". Presidential Studies Quarterly. 14 (1): 117–126. JSTOR 27550039.
↑ క్లీన్ 1962, p. 429.
↑ Baker 2004, pp. 141.
↑ Barney, William L. (1997). "Review of The Origins of the American Civil War". The Journal of Southern History. 63 (4): 880–882. doi:10.2307/2211745. JSTOR 2211745.
↑ జేమ్స్ బుకానన్ మరియు 1850ల రాజకీయ సంక్షోభం: ఒక ప్యానెల్ చర్చ (పెన్సిల్వేనియా స్టేట్ యూనివర్సిటీ ed.). గెట్టిస్‌బర్గ్: పెన్సిల్వేనియా స్టేట్ యూనివర్సిటీ. 1991.
↑ మే, రాబర్ట్ E. (2013). ఉష్ణమండలంలో బానిసత్వం, జాతి మరియు విజయం: లింకన్, డగ్లస్, మరియు లాటిన్ అమెరికా భవిష్యత్తు. న్యూయార్క్, NY: కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్. ISBN 978-0-521-13252-7.
↑ Birkner, Michael J., ed. (1996). జేమ్స్ బుకానను 1850ల రాజకీయ సంక్షోభం. Selinsgrove, Pa.: సుస్క్వెహన్నా విశ్వవిద్యాలయం. ప్రెస్ [u.a.] ISBN 978-0-945636-89-2.
↑ Crouthamel, James L (జూలై 1996). "Birkner, ed., 'జేమ్స్ బుకానన్ మరియు 1850ల రాజకీయ సంక్షోభం' (పుస్తక సమీక్ష)". న్యూయార్క్ చరిత్ర. 77 (3): 350. ProQuest 1297186054.
↑ Han, Lori Cox, ed. (2018). అమెరికా అధ్యక్షుల ద్వేషం: వాషింగ్టన్ నుండి ట్రంప్ వరకు వైట్ హౌస్ పై వ్యక్తిగత దాడులు. Santa Barbara, California డెన్వర్, కొలరాడో: ABC-CLIO, ABC-CLIO, LLC యొక్క ముద్ర. p. 107. ISBN 978-1-4408-5436-1.
↑ స్ట్రాస్ 2016, p. 213.
↑ "బుకానన్ జన్మస్థలం స్టేట్ పార్క్". Archived from the original on April 22, 2014. Retrieved June 4, 2012.
↑ బీటీ 2001, p. 310.
↑ హూగ్టెర్ప్, ఎడ్వర్డ్ (2006). వెస్టు మిచిగాను అల్మానాకు, పేజీ. 168. ది యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిచిగాన్ ప్రెస్ & ది పెటోస్కీ పబ్లిషింగ్ కంపెనీ.
↑ "IMDBలో రైజింగ్ బుకానన్". IMDb. ఏప్రిల్ 12, 2019.

[1] Ellis, Franklin; Evans, Samuel (1883). History of Lancaster County, Pennsylvania. Vol. 1. Philadelphia: Everts & Peck. p. 214.

[2] Curtis, George Ticknor (1883). Life of James Buchanan, Fifteenth President of the United States. Vol. 1. New York: Harper & Brothers. p. 10. ISBN 978-1-62376-821-8. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)

[3] Olausson, Lena; Sangster, Catherine (2006). Oxford BBC Guide to Pronunciation. Oxford University Press. p. 56. ISBN 0-19-280710-2.

[4] "ది ప్రెసిడెంట్స్ టైమ్‌లైన్". Retrieved 2025-10-13.

[FOOTNOTEబేకర్20049–12-5] 5.0 ^5.1 బేకర్ 2004, pp. 9–12.

[6] "Ulster and the White House". Discover Ulster-Scots. Retrieved October 13, 2025.

[7] "కో డొనెగల్‌లో 'బుకానన్ క్లాన్ గ్యాదరింగ్'". Ulster-Scots Agency. June 30, 2010. Retrieved 2025-10-13.

[FOOTNOTEబేకర్200412-8] బేకర్ 2004, pp. 12.

[FOOTNOTEBaker200413–16-9] 9.0 ^9.1 ^9.2 Baker 2004, pp. 13–16.

[FOOTNOTEక్లీన్19629–12-10] క్లీన్ 1962, pp. 9–12.

[FOOTNOTEక్లీన్196227-11] క్లీన్ 1962, p. 27.

[FOOTNOTEబేకర్200417–18-12] 12.0 ^12.1 బేకర్ 2004, pp. 17–18.

[FOOTNOTEక్లీన్196217–18-13] క్లీన్ 1962, p. 17–18.

[14] Moody, వెస్లీ (2016). ఫోర్ట్ సమ్టర్ యుద్ధం: అమెరికను అంతర్యుద్ధం యొక్క మొదటి షాట్లు. న్యూయార్క్, NY: Routledge. p. 23. ISBN 978-1-3176-6718-6 – via Google Books.}

[FOOTNOTEకర్టిస్188322-15] కర్టిస్ 1883, p. 22.

[FOOTNOTEబేకర్200418-16] బేకర్ 2004, p. 18.

[FOOTNOTEబేకర్200422-17] బేకర్ 2004, p. 22.

[:0-18] 18.0 ^18.1 ^18.2 నికోల్ ఎట్చెసన్, "జనరల్ జాక్సన్ ఈజ్ డెడ్: జేమ్స్ బుకానన్, స్టీఫెన్ ఎ. డగ్లస్, అండ్ కాన్సాస్ పాలసీ", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) పేజీలు 88–90.

[19] క్లెయిన్, ఫిలిప్ ష్రివర్; హూగెన్‌బూమ్, అరి (1980). ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ పెన్సిల్వేనియా. పెన్సిల్వేనియా: పెన్ స్టేట్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్. pp. 135–136. ISBN 978-0-271-01934-5.

[FOOTNOTEబేకర్200424–27-20] బేకర్ 2004, p. 24–27.

[FOOTNOTEబేకర్200428–30-21] బేకర్ 2004, pp. 28–30.

[FOOTNOTEబేకర్200430–31-22] బేకర్ 2004, pp. 30–31.

[23] O'Leary, Derek Kane (March 6, 2023). "జేమ్స్ బుకానన్ యొక్క 1832 మిషన్ టు ది జార్, ది లైట్ ఆఫ్ పోలాండ్, మరియు జాక్సోనియన్ ఫారిన్ పాలసీలో అమెరికా యొక్క విప్లవాత్మక వారసత్వం యొక్క పరిమితులు". Age of Revolutions. Retrieved June 11, 2023.

[FOOTNOTEబేకర్200430-24] బేకర్ 2004, p. 30.

[FOOTNOTEబేకర్200432-25] బేకర్ 2004, p. 32.

[FOOTNOTEబేకర్200435–38-26] 26.0 ^26.1 ^26.2 బేకర్ 2004, pp. 35–38.

[27] బైండర్, ఫ్రెడెరిక్ మూర్ (1992). "జేమ్స్ బుకానన్: జాక్సోనియన్ ఎక్స్‌పాన్షనిస్ట్". ది హిస్టోరియన్. 55 (1): 69–84. doi:10.1111/j.1540-6563.1992.tb00886.x. ISSN 0018-2370. JSTOR 24448261.

[FOOTNOTEబేకర్200433–34-28] బేకర్ 2004, p. 33–34.

[29] "జేమ్స్ బుకానన్ నుండి రీయుల్ విలియమ్‌కు లేఖ" (యు.ఎస్. సెనేటర్ బుకానన్ డేవిడ్ పోర్టర్ మరియు పెన్సిల్వేనియాలో 1838 గవర్నర్ ఎన్నికల గురించి చర్చిస్తాడు). కార్లిస్లే, పెన్సిల్వేనియా: డికిన్సన్ కాలేజ్, ఆర్కైవ్స్ & స్పెషల్ కలెక్షన్స్, డిసెంబరు 30, 2022న ఆన్‌లైన్‌లో తిరిగి పొందబడింది.

[30] "గవర్నర్ డేవిడ్ రిట్టెన్‌హౌస్ పోర్టర్". పెన్సిల్వేనియా హిస్టారికల్ అండ్ మ్యూజియం కమిషన్. Retrieved February 3, 2024.

[31] "గవర్నర్ జోసెఫ్ రిట్నర్". పెన్సిల్వేనియా హిస్టారికల్ అండ్ మ్యూజియం కమిషన్. Retrieved February 3, 2024.

[32] Secretary of the United States Senate. "Gag rule". United States Senate. Retrieved January 9, 2022.

[FOOTNOTEBaker200432-33] Baker 2004, p. 32.

[FOOTNOTEబేకర్200438–40-34] బేకర్ 2004, pp. 38–40.

[FOOTNOTEబేకర్200440–41-35] బేకర్ 2004, p. 40–41.

[FOOTNOTEబేకర్200441–43-36] బేకర్ 2004, pp. 41–43.

[FOOTNOTEBaker200446–48-37] Baker 2004, p. 46–48.

[FOOTNOTEBaker200443–46-38] Baker 2004, pp. 43–46.

[FOOTNOTEబేకర్200446–48-39] బేకర్ 2004, p. 46–48.

[FOOTNOTEక్లీన్1962210,_415-40] క్లీన్ 1962, p. 210, 415.

[FOOTNOTEబేకర్200449–51-41] బేకర్ 2004, pp. 49–51.

[FOOTNOTEబేకర్200452–56-42] బేకర్ 2004, pp. 52–56.

[FOOTNOTEబేకర్200457–59-43] 43.0 ^43.1 బేకర్ 2004, p. 57–59.

[FOOTNOTEBaker200465–67-44] Baker 2004, p. 65–67.

[FOOTNOTEBaker200458–64-45] Baker 2004, pp. 58–64.

[FOOTNOTEమెక్‌ఫెర్సన్1988110-46] 46.0 ^46.1 మెక్‌ఫెర్సన్ 1988, p. 110.

[FOOTNOTEటక్కర్2009456–57-47] టక్కర్ 2009, pp. 456–57.

[FOOTNOTEబేకర్200465–67-48] బేకర్ 2004, p. 65–67.

[FOOTNOTEబేకర్200467–68-49] 49.0 ^49.1 బేకర్ 2004, pp. 67–68.

[FOOTNOTEక్లీన్1962248–252-50] క్లీన్ 1962, pp. 248–252.

[FOOTNOTEబేకర్200469-51] బేకర్ 2004, p. 69.

[FOOTNOTEబేకర్200469–70-52] బేకర్ 2004, pp. 69–70.

[FOOTNOTEBaker200470–73-53] 53.0 ^53.1 Baker 2004, pp. 70–73.

[FOOTNOTEBaker200469–70-54] Baker 2004, pp. 69–70.

[FOOTNOTEక్లీన్1962261–262-55] క్లీన్ 1962, pp. 261–262.

[FOOTNOTEBaker200477–80-56] 56.0 ^56.1 Baker 2004, pp. 77–80.

[FOOTNOTEBaker200480–83,_85-57] 57.0 ^57.1 Baker 2004, pp. 80–83, 85.

[58] జేమ్స్ బుకానన్, "ప్రారంభ ప్రసంగం," వాషింగ్టన్, డి.సి., మార్చి 4, 1857.

[59] ఫింకెల్మాన్, పాల్ (2007). "స్కాట్ వర్సెస్ శాండ్‌ఫోర్డ్: ది కోర్ట్ యొక్క అత్యంత భయంకరమైన కేసు మరియు అది చరిత్రను ఎలా మార్చింది". చికాగో-కెంట్ లా రివ్యూ. 82: 3–48. p వద్ద కోట్. 46.

[Carrafiello-A-60] Carrafiello, Michael L. (Spring 2010). "Diplomatic Failure: James Buchanan ప్రారంభోపన్యాసం". Pennsylvania History. 77 (2): 145–165. doi:10.5325/pennhistory.77.2.0145. ISSN 0031-4528. JSTOR 10.5325/pennhistory.77.2.0145.

[61] Wallance, Gregory J. (2006). "ది లాసూట్ దట్ స్టార్ట్ ది సివిల్ వార్". సివిల్ వార్ టైమ్స్ ఇలస్ట్రేటెడ్. Vol. 45, no. 2. pp. 47–50.

[62] Alexander, Roberta (2007). "Dred Scott: ది డెసిషన్ దట్ స్పార్కెడ్ ఎ సివిల్ వార్". Northern Kentucky Law Review. 34 (4): 643–662.

[63] Blight, David W. (December 21, 2022). "అంతర్యుద్ధం అనివార్యమా?". The New York Times. Retrieved October 4, 2025.

[FOOTNOTEబేకర్200477-64] బేకర్ 2004, p. 77.

[FOOTNOTEబేకర్200477–80-65] బేకర్ 2004, pp. 77–80.

[66] విలియం జి. షేడ్, "ఇన్ ది మిడ్స్ట్ ఆఫ్ ఎ గ్రేట్ రివల్యూషన్": ది నార్తర్న్ రెస్పాన్స్ టు ది సెసెషన్ క్రైసిస్, జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు జాన్ డబ్ల్యూ. క్విస్టు మైఖేల్ జె. బిర్క్నర్, (2013) పేజీలు 186–188.

[67] డేనియల్ డబ్ల్యూ. క్రాఫ్ట్స్, "జోసెఫ్ హోల్ట్, జేమ్స్ బుకానన్, అండ్ ది సెసెషన్ క్రైసిస్" జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 211.

[FOOTNOTEబేకర్200478-68] బేకర్ 2004, p. 78.

[FOOTNOTEబేకర్200479-69] బేకర్ 2004, p. 79.

[FOOTNOTEబేకర్200486–88-70] బేకర్ 2004, pp. 86–88.

[FOOTNOTEBaker200480-71] Baker 2004, p. 80.

[FOOTNOTEBaker200486–88-72] Baker 2004, pp. 86–88.

[73] "నాథన్ క్లిఫోర్డ్, 1858–1881". ది సుప్రీం కోర్ట్ హిస్టారికల్ సొసైటీ. Retrieved ఆగస్టు 21, 2019.

[74] "యునైటెడ్ స్టేట్స్ కోర్టుల న్యాయమూర్తులు". ఫెడరల్ జడ్జెస్ బయోగ్రాఫికల్ డైరెక్టరీ. ఫెడరల్ జ్యుడీషియల్ సెంటర్. Retrieved మే 30, 2020.

[FOOTNOTEక్లీన్1962271–272-75] క్లీన్ 1962, pp. 271–272.

[FOOTNOTEబేకర్200483–84-76] బేకర్ 2004, pp. 83–84.

[FOOTNOTEహాల్2001566-77] హాల్ 2001, p. 566.

[FOOTNOTEపోటర్1976287-78] పోటర్ 1976, p. 287.

[FOOTNOTEబేకర్200485-79] బేకర్ 2004, p. 85.

[FOOTNOTEక్లీన్1962316-80] 80.0 ^80.1 ^80.2 క్లీన్ 1962, p. 316.

[81] పాల్ ఫింకెల్మాన్, "జేమ్స్ బుకానన్, డ్రెడ్ స్కాట్, అండ్ ది విస్పర్ ఆఫ్ కాన్స్పిరసీ" ఇన్ జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్, ఎడిట్. బై జాన్ W. క్విస్ట్ అండ్ మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), pp. 28–32

[FOOTNOTEBaker200485–86-82] Baker 2004, pp. 85–86.

[83] Sobel, Robert (1999). వాల్ స్ట్రీట్‌లో భయాందోళన: అమెరికా ఆర్థిక విపత్తుల చరిత్ర. Beard Books. ISBN 978-1-893122-46-8.

[FOOTNOTEబేకర్200490-84] 84.0 ^84.1 ^84.2 బేకర్ 2004, p. 90.

[85] మైఖేల్ ఎ. మోరిసన్, "ప్రెసిడెంట్ జేమ్స్ బుకానన్, ఎగ్జిక్యూటివ్ లీడర్‌షిప్ అండ్ ది క్రైసిస్ ఆఫ్ ది డెమోక్రసీ" ఇన్ జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్, ఎడిట్. బై జాన్ W. క్విస్ట్ అండ్ మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 151

[FOOTNOTEక్లీన్1962314–315-86] క్లీన్ 1962, pp. 314–315.

[FOOTNOTEబేకర్200490–92-87] బేకర్ 2004, pp. 90–92.

[88] విలియం పి. మాకిన్నన్, "ప్రిల్యూడ్ టు ఆర్మగెడాన్: జేమ్స్ బుకానన్, బ్రిఘం యంగ్, మరియు ఎ ప్రెసిడెంట్స్ ఇనిషియేషన్ టు బ్లడ్ షెడ్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 52–59.

[89] విలియం P. మాకిన్నన్, "ప్రిల్యూడ్ టు ఆర్మగెడాన్: జేమ్స్ బుకానన్, బ్రిఘం యంగ్, మరియు ఎ ప్రెసిడెంట్స్ ఇనిషియేషన్ టు బ్లడ్ షెడ్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకుడు. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 59–62.

[FOOTNOTEక్లీన్1962317-90] క్లీన్ 1962, p. 317.

[91] విలియం పి. మాకిన్నన్, "ప్రిల్యూడ్ టు ఆర్మగెడాన్: జేమ్స్ బుకానన్, బ్రిఘం యంగ్, అండ్ ఎ ప్రెసిడెంట్స్ ఇనిషియేషన్ టు బ్లడ్ షెడ్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 75–78

[Trade1861-92] "Manipulation of the Atlantic Telegraph Line. ఆగస్టు 10 నుండి సెప్టెంబరు 1 వరకు including". జలాంతర్గామి టెలిగ్రాఫ్ కేబుల్స్ నిర్మాణంపై విచారణ జరపడానికి, లార్డ్స్ ఆఫ్ ది కమిటీ ఆఫ్ ప్రివీ కౌన్సిల్ ఫర్ ట్రేడ్ మరియు అట్లాంటిక్ టెలిగ్రాఫ్ కంపెనీ నియమించిన జాయింట్ కమిటీ నివేదిక: మినిట్స్ ఆఫ్ ఎవిడెన్స్ మరియు అనుబంధంతో కలిసి. Eyre మరియు Spottiswoode: Eyre. 1861. pp. 230–232. Retrieved మార్చి 1, 2018.

[bbc-saw-2-93] జిమ్ అల్-ఖలీలి. షాక్ అండ్ అవే: ది స్టోరీ ఆఫ్ ఎలక్ట్రిసిటీ]], ఎపిసోడ్. 2 "ది ఏజ్ ఆఫ్ ఇన్వెన్షన్". అక్టోబరు 13, 2011, BBC TV, చీఫ్ ఇంజనీర్ బ్రైట్ యొక్క అసలు నోట్‌బుక్‌ను ఉపయోగించడం. జూన్ 12, 2014న పునరుద్ధరించబడింది.

[spencer-vol3-94] జెస్సీ అమెస్ స్పెన్సర్ (1866). "chapterIX. 1857–1858. బుకానన్ పరిపాలన ప్రారంభం". 'THE QUEEN'S MESSAGE' and 'THE PRESIDENT'S REPLY' (పూర్తి పదాలు). Vol. 3 (డిజిటైజ్డ్ ఈబుక్ ed.). జాన్సన్, ఫ్రై. p. 542. Retrieved 2023-09-10. యునైటెడ్ స్టేట్స్ చరిత్ర: తొలి కాలం నుండి అధ్యక్షుడు జాన్సన్ పరిపాలన

[FOOTNOTEబేకర్200493–98-95] బేకర్ 2004, pp. 93–98.

[FOOTNOTEBaker200497–100-96] Baker 2004, pp. 97–100.

[FOOTNOTEBaker2004100–105-97] Baker 2004, pp. 100–105.

[:1-98] 98.0 ^98.1 నికోల్ ఎట్చెసన్, "జనరల్ జాక్సన్ ఈజ్ డెడ్: జేమ్స్ బుకానన్, స్టీఫెన్ ఎ. డగ్లస్, అండ్ కాన్సాస్ పాలసీ", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 103

[FOOTNOTEచాడ్విక్200891-99] చాడ్విక్ 2008, p. 91.

[FOOTNOTEబేకర్2004100–105-100] బేకర్ 2004, pp. 100–105.

[FOOTNOTEBaker2004120–121-101] Baker 2004, pp. 120–121.

[FOOTNOTEచాడ్విక్2008117-102] చాడ్విక్ 2008, p. 117.

[FOOTNOTEPotter1976297–327-103] Potter 1976, pp. 297–327.

[FOOTNOTEKlein1962286–299-104] Klein 1962, pp. 286–299.

[FOOTNOTEక్లీన్1962312-105] క్లీన్ 1962, p. 312.

[FOOTNOTEబేకర్2004117–118-106] బేకర్ 2004, p. 117–118.

[FOOTNOTEస్మిత్197569–70-107] స్మిత్ 1975, pp. 69–70.

[108] జాన్ ఎం. బెలోహ్లావెక్, "ఇన్ డిఫెన్స్ ఆఫ్ డౌఫేస్ డిప్లొమసీ: ఎ రీవాల్యుయేషన్ ఆఫ్ ఫారిన్ పాలసీ ఆఫ్ జేమ్స్ బుకానన్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), పేజీలు 112–114.

[FOOTNOTEబేకర్2004107–112-109] 109.0 ^109.1 బేకర్ 2004, pp. 107–112.

[FOOTNOTEఫ్లూడ్2012-110] ఫ్లూడ్ 2012.

[111] జాన్ ఎం. బెలోహ్లావెక్, "ఇన్ డిఫెన్స్ ఆఫ్ డౌఫేస్ డిప్లొమసీ: ఎ రీవాల్యుయేషన్ ఆఫ్ ఫారిన్ పాలసీ ఆఫ్ జేమ్స్ బుకానన్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకులు జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), పేజీలు 124–126.

[112] జాన్ ఎం. బెలోహ్లావెక్, "ఇన్ డిఫెన్స్ ఆఫ్ డౌఫేస్ డిప్లొమసీ: ఎ రీవాల్యుయేషన్ ఆఫ్ ఫారిన్ పాలసీ ఆఫ్ జేమ్స్ బుకానన్", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సం. జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013), పేజీలు 126–128.

[113] "లింకన్ రిజెక్ట్స్ ది కింగ్ ఆఫ్ సియామ్'స్ ఆఫర్ ఆఫ్ ఎలిఫెంట్స్". American Battlefield Trust. Retrieved July 19, 2021.

[114] "టాప్ టెన్ వింతైన అధ్యక్ష పెంపుడు జంతువులు". PetMD. Archived from the original on జనవరి 25, 2022. Retrieved మార్చి 22, 2019.

[FOOTNOTEక్లీన్1962338-115] క్లీన్ 1962, p. 338.

[FOOTNOTEక్లీన్1962338–339-116] క్లీన్ 1962, pp. 338–339.

[FOOTNOTEగ్రాస్‌మన్200378-117] 117.0 ^117.1 ^117.2 గ్రాస్‌మన్ 2003, p. 78.

[FOOTNOTEబేకర్2004114–117-118] బేకర్ 2004, p. 114–117.

[119] మైఖేల్ ఎ. మోరిసన్, "ప్రెసిడెంట్ జేమ్స్ బుకానన్: ఎగ్జిక్యూటివ్ లీడర్‌షిప్ అండ్ ది క్రైసిస్ ఆఫ్ ది డెమోక్రసీ", జేమ్స్ బుకానన్ అండ్ ది కమింగ్ ఆఫ్ ది సివిల్ వార్లో, సంపాదకుడు జాన్ W. క్విస్ట్ మరియు మైఖేల్ J. బిర్క్నర్, (2013) pp 152–153.

[FOOTNOTEBaker2004114–118-120] Baker 2004, pp. 114–118.

[FOOTNOTEక్లీన్1962339-121] క్లీన్ 1962, p. 339.

[FOOTNOTEక్లీన్1962-122] క్లీన్ 1962.

[FOOTNOTEబేకర్2004118–120-123] బేకర్ 2004, pp. 118–120.

[FOOTNOTEక్లెయిన్1962356–358-124] 124.0 ^124.1 క్లెయిన్ 1962, pp. 356–358.

[FOOTNOTEబేకర్200476,_133-125] బేకర్ 2004, pp. 76, 133.

[1860message-126] 126.0 ^126.1 Buchanan (1860)

[127] "జేమ్స్ బుకానన్, యూనియన్ స్థితిపై కాంగ్రెస్‌కు నాల్గవ వార్షిక సందేశం, డిసెంబరు 3, 1860". ది అమెరికన్ ప్రెసిడెన్సీ ప్రాజెక్ట్. Retrieved ఏప్రిల్ 28, 2012.

[FOOTNOTEక్లీన్1962363-128] క్లీన్ 1962, p. 363.

[129] "కార్యదర్శి కోబ్ రాజీనామా. ది కరస్పాండెన్స్". The New York Times. December 14, 1860.

[FOOTNOTEBaker2004132–134-130] Baker 2004, p. 132–134.

[FOOTNOTEబేకర్2004123–134-131] 131.0 ^131.1 బేకర్ 2004, pp. 123–134.

[FOOTNOTEబేకర్2004132–134-132] 132.0 ^132.1 బేకర్ 2004, p. 132–134.

[FOOTNOTEక్లీన్1962381–387-133] క్లీన్ 1962, pp. 381–387.

[FOOTNOTESmith1975152–160-134] Smith 1975, p. 152–160.

[FOOTNOTEబేకర్2004135–140-135] బేకర్ 2004, pp. 135–140.

[136] "చరిత్రలో ఈరోజు: మే 11". Library of Congress. Retrieved January 9, 2022.

[137] "Oregon". A+E నెట్‌వర్క్స్ కార్ప్. 2009-09-09. Retrieved 2017-02-16.

[Birkner-138] 138.0 ^138.1 ^138.2 Birkner, Michael (2005-09-20). "బుకానన్ అంతర్యుద్ధం". Archived from the original on 2011-10-19. Retrieved 2013-12-22.

[FOOTNOTEBaker2004142–143-139] 139.0 ^139.1 ^139.2 ^139.3 Baker 2004, pp. 142–143.

[FOOTNOTEక్లీన్1962408–413-140] క్లీన్ 1962, pp. 408–413.

[FOOTNOTEక్లీన్1962417–418-141] క్లీన్ 1962, pp. 417–418.

[FOOTNOTEబేకర్2004142–143-142] 142.0 ^142.1 బేకర్ 2004, pp. 142–143.

[FOOTNOTEStampp199048-143] 143.0 ^143.1 Stampp 1990, p. 48.

[FOOTNOTEBaker2004137–138-144] Baker 2004, p. 137–138.

[FOOTNOTEBaker200430-145] Baker 2004, p. 30.

[FOOTNOTEక్లీన్1962150-146] క్లీన్ 1962, p. 150.

[147] "మూడవ వార్షిక సందేశం (డిసెంబరు 19, 1859)". వర్జీనియా విశ్వవిద్యాలయంలోని మిల్లర్ సెంటర్. Archived from the original on January 6, 2012. Retrieved April 28, 2012.

[FOOTNOTEక్లెయిన్1962143-148] క్లెయిన్ 1962, p. 143.

[FOOTNOTEక్లెయిన్1962150-149] క్లెయిన్ 1962, p. 150.

[FOOTNOTEజురిన్స్కి-150] జురిన్స్కి.

[FOOTNOTEక్లీన్1962144-151] క్లీన్ 1962, p. 144.

[FOOTNOTEక్లెయిన్1962147-152] 152.0 ^152.1 క్లెయిన్ 1962, p. 147.

[FOOTNOTEబేకర్200419-153] బేకర్ 2004, p. 19.

[FOOTNOTEబేకర్200428-154] బేకర్ 2004, p. 28.

[155] Boertlein, John (2010). Presidential Confidential: Sex, Scandal, Murder and Mayhem in the Oval Office. Cincinnati, Ohio: Clerisy Press. p. 101. ISBN 978-1-57860-361-9.

[156] ది లాస్ట్ లవ్ ఆఫ్ ఎ బ్యాచిలర్ ప్రెసిడెంట్ | URL: https://www.americanheritage.com/lost-love-bachelor-president | అమెరికన్ హెరిటేజ్ మ్యాగజైన్

[157] Sandburg, Carl (1939). Abraham Lincoln: The War Years. Vol. 1. New York City: Harcourt, Brace & Company. p. 22. ISBN 978-1-299-11525-5. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)

[ReferenceA-158] 158.0 ^158.1 Dunn, Charles (1999). The Scarlet Thread of Scandal: Morality and the American Presidency. Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield పబ్లిషర్స్, ఇంక్. ISBN 978-0-8476-9606-2.

[159] "హ్యారియెట్ లేన్". The White House. Retrieved May 11, 2013.^{[dead link]}

[ReferenceB-160] 160.0 ^160.1 ^160.2 వాట్సన్ 2012, p. 247

[161] [https://www.smithsonianmag.com/history/175-year-history-examining-bachelor-president-james-buchanans-close-friendship-william-rufus-king-180972992/ అధ్యక్షుడు జేమ్స్ బుకానన్ బ్యాచిలర్‌హుడ్ గురించి 175 సంవత్సరాల ఊహాగానాల చరిత్ర, థామస్ బాల్సెర్స్కీ, స్మిత్సోనియన్ మ్యాగజైన్, ఆగస్టు 27, 2019

[162] ది వర్డ్స్‌వర్త్ బుక్ ఆఫ్ యూఫెమిజమ్సు జుడిత్ ఎస్. నీమను, కరోలు జి. సిల్వర్ (వర్డ్స్‌వర్త్ ఎడిషన్స్ లిమిటెడ్, హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్)

[163] జీన్ హెచ్. బేకర్, జేమ్స్ బుకానన్: ది అమెరికన్ ప్రెసిడెంట్స్ సిరీస్: ది 15వ ప్రెసిడెంట్, 1857–1861, 2004, పేజీ 75

[164] నీమన్, జుడిత్ ఎస్.; సిల్వర్, కరోల్ జి. (1995). ది వర్డ్స్‌వర్త్ బుక్ ఆఫ్ యుఫెమిజమ్స్. హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్: వర్డ్స్‌వర్త్ ఎడిషన్స్ లిమిటెడ్. ISBN 9781853263392.

[165] లోవెన్ 1999 పేజీ. 367

[FOOTNOTEబేకర్200475-166] బేకర్ 2004, p. 75.

[FOOTNOTEBaker200425–26-167] 167.0 ^167.1 Baker 2004, pp. 25–26.

[FOOTNOTEBaker200426-168] Baker 2004, p. 26.

[169] Loewen, James W. (1999). అమెరికా అంతటా అబద్ధాలు: మన చారిత్రక ప్రదేశాలు తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాయి. న్యూయార్క్ నగరం: The New Press. ISBN 978-0-684-87067-0.

[FOOTNOTEరాస్198886–91-170] రాస్ 1988, pp. 86–91.

[FOOTNOTEవాట్సన్2012233-171] వాట్సన్ 2012, p. 233.

[172] లోవెన్ 1999 pp. 367–370

[173] లోవెన్, జేమ్స్ (2009). అమెరికా అంతటా అబద్ధాలు. న్యూయార్క్, NY: సైమన్ & షుస్టర్. pp. 342–45.

[state_park-174] "బుకానన్ జన్మస్థలం రాష్ట్ర ఉద్యానవనం". పెన్సిల్వేనియా రాష్ట్ర ఉద్యానవనాలు. పెన్సిల్వేనియా పరిరక్షణ మరియు సహజ వనరుల శాఖ. Archived from the original on మే 6, 2011. Retrieved మార్చి 28, 2009.

[175] "C-SPAN సర్వే ఆన్ ప్రెసిడెంట్స్ 2021: టోటల్ స్కోర్‌లు/ఓవరాల్ ర్యాంకింగ్స్". C-Span. Retrieved September 5, 2022.

[176] "C-SPAN సర్వే ఆన్ ప్రెసిడెంట్స్ 2021: విజన్ / సెట్టింగ్ యాన్ అజెండా". C-span. Retrieved September 5, 2022.

[177] "C-SPAN అధ్యక్షులపై సర్వే 2021: అంతర్జాతీయ సంబంధాలు". C-span. Retrieved సెప్టెంబరు 5, 2022.

[178] "C-SPAN అధ్యక్షులపై సర్వే 2021: నైతిక అధికారం". C-span. Retrieved సెప్టెంబరు 5, 2022.

[179] "అత్యున్నత US అధ్యక్షులు: UK నిపుణుల మొదటి పోల్". BBC News. జనవరి 17, 2011.

[180] Murphy, Arthur B. (1984). "Evaluating the Presidents of the United States". Presidential Studies Quarterly. 14 (1): 117–126. JSTOR 27550039.

[FOOTNOTEక్లీన్1962429-181] క్లీన్ 1962, p. 429.

[FOOTNOTEBaker2004141-182] Baker 2004, pp. 141.

[183] Barney, William L. (1997). "Review of The Origins of the American Civil War". The Journal of Southern History. 63 (4): 880–882. doi:10.2307/2211745. JSTOR 2211745.

[184] జేమ్స్ బుకానన్ మరియు 1850ల రాజకీయ సంక్షోభం: ఒక ప్యానెల్ చర్చ (పెన్సిల్వేనియా స్టేట్ యూనివర్సిటీ ed.). గెట్టిస్‌బర్గ్: పెన్సిల్వేనియా స్టేట్ యూనివర్సిటీ. 1991.

[185] మే, రాబర్ట్ E. (2013). ఉష్ణమండలంలో బానిసత్వం, జాతి మరియు విజయం: లింకన్, డగ్లస్, మరియు లాటిన్ అమెరికా భవిష్యత్తు. న్యూయార్క్, NY: కేంబ్రిడ్జ్ యూనివర్సిటీ ప్రెస్. ISBN 978-0-521-13252-7.

[186] Birkner, Michael J., ed. (1996). జేమ్స్ బుకానను 1850ల రాజకీయ సంక్షోభం. Selinsgrove, Pa.: సుస్క్వెహన్నా విశ్వవిద్యాలయం. ప్రెస్ [u.a.] ISBN 978-0-945636-89-2.

[187] Crouthamel, James L (జూలై 1996). "Birkner, ed., 'జేమ్స్ బుకానన్ మరియు 1850ల రాజకీయ సంక్షోభం' (పుస్తక సమీక్ష)". న్యూయార్క్ చరిత్ర. 77 (3): 350. ProQuest 1297186054.

[188] Han, Lori Cox, ed. (2018). అమెరికా అధ్యక్షుల ద్వేషం: వాషింగ్టన్ నుండి ట్రంప్ వరకు వైట్ హౌస్ పై వ్యక్తిగత దాడులు. Santa Barbara, California డెన్వర్, కొలరాడో: ABC-CLIO, ABC-CLIO, LLC యొక్క ముద్ర. p. 107. ISBN 978-1-4408-5436-1.

[FOOTNOTEస్ట్రాస్2016213-189] స్ట్రాస్ 2016, p. 213.

[190] "బుకానన్ జన్మస్థలం స్టేట్ పార్క్". Archived from the original on April 22, 2014. Retrieved June 4, 2012.

[FOOTNOTEబీటీ2001310-191] బీటీ 2001, p. 310.

[192] హూగ్టెర్ప్, ఎడ్వర్డ్ (2006). వెస్టు మిచిగాను అల్మానాకు, పేజీ. 168. ది యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిచిగాన్ ప్రెస్ & ది పెటోస్కీ పబ్లిషింగ్ కంపెనీ.

[193] "IMDBలో రైజింగ్ బుకానన్". IMDb. ఏప్రిల్ 12, 2019.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[57]

[58]

[59]

[60]

[61]

[62]

[63]

[64]

[65]

[66]

[67]

[68]

[69]

[70]

[71]

[72]

[73]

[74]

[75]

[76]

[77]

[78]

[79]

[80]

[81]

[82]

[83]

[84]

[85]

[86]

[87]

[88]

[89]

[90]

[91]

[92]

[93]

[94]

[95]

[96]

[97]

[98]

[99]

[100]