ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబం
| ట్రావెన్కోర్ వంశం | |
|---|---|
 | |
| Parent house | వేనాడు వంశం |
| Country | ట్రావెన్కోర్ |
| Current region | కేరళ, తమిళనాడు |
| Founded | 1729 |
| Founder | మొదటి మార్తాండ వర్మ |
| Final ruler | శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ |
| Titles | ట్రావెన్కోర్ మహారాజు |
| Deposition | 1949 |
ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబం ట్రావెన్కోర్ రాజ్య పాలక వంశం. వీరు 1788లో బ్రిటిష్ వారితో ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారు, తద్వారా బ్రిటిష్ ఆధిపత్యాన్ని అంగీకరించారు. తరువాత 1805లో ఆ ఒప్పందాన్ని సవరించారు, దీని ఫలితంగా రాజరిక అధికారం తగ్గి, ట్రావెన్కోర్ రాజకీయ స్వాతంత్ర్యం కోల్పోయింది.[1][2] ట్రావెన్కోర్ను బలవంతంగా స్వతంత్ర భారతదేశంలో విలీనం చేసినప్పుడు 1949లో సామాన్య ప్రజలపై పాలనా హక్కులను వదులుకోవలసి వచ్చింది. 1971లో వారి రాజకీయ పెన్షన్ విశేషాధికారాలు రద్దు చేయబడ్డాయి.
ఈ రాజకుటుంబానికి ప్రత్యామ్నాయంగా కూపక స్వరూపం, త్రిప్పప్పూర్ స్వరూపం, వేనాడు స్వరూపం, వంచి స్వరూపం తదితర పేర్లు ఉన్నాయి. దీని ప్రస్తుత కేంద్రం భారతదేశం, కేరళలోని తిరువనంతపురంలో ఉంది. సా.శ. 18వ శతాబ్దంలో ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబం కన్నూర్ కేంద్రంగా ఉన్న కోలతునాడు, ప్రస్తుత మలప్పురం జిల్లా కేంద్రంగా ఉన్న పరప్పనాడు రాజకుటుంబాల నుండి కొందరు సభ్యులను దత్తత తీసుకుంది.[3]
_-_The_Maharani_of_Travancore_-_RCIN_404097_-_Royal_Collection.jpg)
రాజవంశ చరిత్ర, పురాణాలు
[మార్చు]
ఈ కుటుంబం ప్రాచీన నాయర్ రాజుల వారసులు.[4] తరువాత ట్రావెన్కోర్గా మారిన వేనాడు రాజ్యానికి సంబంధించిన మొట్టమొదటి లిఖితపూర్వక శాసనం యూదులు, క్రైస్తవ వ్యాపారులకు భూమి, విశేషాధికారాలు మంజూరు చేసిన రాగి పలకలలో ఉంది.[5] కేరళను పాలించడానికి నియమించబడిన పశ్చిమ తీర దక్షిణ భారత రాజ్యాల పెరుమాళ్ వైస్రాయ్లు ఈ మంజూరు చేశారు. అప్పటి వేనాడు నాయకుడితో సహా నాయర్ నాయకులు దీనికి సాక్షులుగా ఉన్నారు.[6][7]
ప్రారంభంలో కులీన వంశాలు అధికారంలోకి వచ్చినప్పుడు,[8] ఆక్రమణల ద్వారా తమ పూర్వపు తారావాడ్ నుండి విడిపోయిన ఒక చిన్న సమూహం విషయంలో జరిగినట్లుగా,[8] వారు అధికారాన్ని పొందినప్పుడు, ఈ సమూహాలు తమ పూర్వపు వంశాలు, కులాలతో సంబంధాలను తెంచుకుని, తమకు తాముగా స్వతంత్ర కులాలుగా ఉన్నత ఆచార హోదాను కల్పించుకున్నట్లు కనిపిస్తోంది.[8] రాజవంశం ప్రభను పెంచడానికి ఈ పురాణాలు సృష్టించబడి ఉండవచ్చు.
ప్రస్తుతం ఉన్న పురాణాల ప్రకారం, ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబ వ్యవస్థాపక సభ్యులు నర్మదా నది ఒడ్డు నుండి కేరళకు వచ్చారని చెబుతారు.[9] రాజవంశం మొదటి అధికారిక పాలకుడికి సాక్షాత్తు పరశురాముడు పట్టాభిషేకం చేశాడనేది మరొక వాదన. వీరి చరిత్రను సా.శ. 820 నాటిదని గుర్తించవచ్చని ఒక వాదన ఉంది. ఇది చేర మండలం, పాండ్య మండలం, చోళ మండలం అనే మూడు దక్షిణ భారత మండల రాజ్యాల తర్వాతి చేరుల నుండి వచ్చారనే వాదనపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మరొక పురాణం ప్రకారం, చేర కుటుంబానికి చెందిన ఒక శాఖ కేరళ ప్రాంతం ఉత్తర చివరకి పంపబడింది, అక్కడ వారు స్థిరపడి మూషిక రాజకుటుంబంగా లేదా తరువాతి కాలంలో కోలతిరిలుగా పిలువబడ్డారు. మరొక శాఖ పాండ్యుల దండయాత్రలను ఎదుర్కోవడానికి దక్షిణానికి పంపబడింది.
చేర రాజవంశం రెండు శాఖలలో ఒకటి వేనాడు / కొల్లాంకు మారింది, అక్కడ అది ఆయ్ రాజ్యంతో విలీనమైంది. సంగ్రామధీర రవివర్మన్ కులశేఖర (1266-1314) ఈ చేర ఆయ్ వంశంలో అత్యంత ప్రసిద్ధ పాలకుడు. అనేక ప్రదేశాలకు ఈ చేర-ఆయ్ రాజవంశం పేరు పెట్టారు. రవివర్మన్ పాండ్యులు, చోళుల భూభాగాలపై దండెత్తి, మధురై, కాంచీపురంలలో సామ్రాజ్య పట్టాభిషేకాలు నిర్వహించి ఈ ప్రాంతంలో పాండ్యుల ఆధిపత్యాన్ని పారద్రోలాడు.[10] అయితే అతని విజయం స్వల్పకాలికమే. అతని తరువాత అతని వారసులు పాండ్యులు, చోళుల ఈ ఆక్రమణలను నిలుపుకోలేకపోయారు.
సంగ్రామధీర రవివర్మన్ కులశేఖర సా.శ. 1305లో కోలతిరి రాజవంశం నుండి ఇద్దరు యువరాణులను దత్తత తీసుకున్నాడు, వారిని ఆట్టింగల్, కున్నుమేల్ రాణులు అని పిలుస్తారు. రవి వర్మన్ తరువాత రాజుల పరంపర మాతృస్వామ్య వారసత్వానికి చెందిన మరుమక్కతాయం చట్టాన్ని అనుసరించింది.[11] అలా రాజకుటుంబం స్త్రీ పరంపరలో కొనసాగింది. ఈ పరంపరను ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి స్త్రీలు లేనప్పుడల్లా, కోలతిరి కుటుంబం నుండి యువరాణులను దత్తత తీసుకునేవారు. తాజా దత్తత 1994లో జరిగింది.[12] 17వ శతాబ్దం చివరలో పరిపాలించిన ఉమయమ్మ రాణి ప్రముఖ పాలకురాలు. "ఆధునిక ట్రావెన్కోర్ నిర్మాత" మార్తాండ వర్మ, ధర్మరాజు రాష్ట్రంలో రాచరిక అధికారాన్ని తిరిగి స్థాపించి, ప్రభువుల అధికారాన్ని నాశనం చేసిన శక్తివంతమైన పాలకులు. 19వ శతాబ్దం ప్రారంభం నాటికి ఈ రాజ్యం బ్రిటిష్ వారి క్రింద ఒక సంస్థానంగా మారింది. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ట్రావెన్కోర్ మహారాజుకు ట్రావెన్కోర్ వెలుపల 19 తుపాకుల వందనం సమర్పించింది. స్థానికంగా, అన్ని ఆలయ ఉత్సవాలకు అత్యధికంగా 21 తుపాకుల వందనం కాల్చబడింది. 19వ శతాబ్దపు అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన పాలకులలో స్వాతి తిరునాళ్ ఒకరు. పరిపాలన, సంగీత రంగాలలో ఆయన విశేష కృషి చేశారు. చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ పాలనలో ఆలయ ప్రవేశ ప్రకటన వంటి సంస్కరణలు తీసుకురాబడ్డాయి. ఎ. శ్రీధర మీనన్ ఆయనను ట్రావెన్కోర్ పారిశ్రామికీకరణ పితామహుడుగా పేర్కొన్నారు. చిత్తిర తిరునాళ్ పాలనలో ట్రావెన్కోర్ బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యంలో రెండవ అత్యంత సంపన్న సంస్థానంగా మారిందని వి.పి. మీనన్ తన పుస్తకంలో పేర్కొన్నారు.[13][14][15]
ఆట్టింగల్ విలీనం
[మార్చు]కుటుంబంలోని స్త్రీలను ఆట్టింగల్ రాణులు అని పిలిచేవారు. ఆట్టింగల్ను ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబాల పూర్వీకుల గృహంగా కూడా పరిగణించేవారు. వి. నాగమ్ అయ్య, ఎ. శ్రీధర మీనన్ వంటి చరిత్రకారులు, ఆట్టింగల్ ఎన్నడూ ప్రత్యేక రాజ్యం కాదని, కుటుంబ మగ పెద్ద (రాజు) రాజ స్త్రీలకు ఇచ్చిన ఎస్టేట్లు, ప్రావిన్సులు మాత్రమేనని చెబుతున్నారు. ట్రావెన్కోర్ రాజులు ఆట్టింగల్ రాణుల కుమారులు కావడంతో, రాజకుటుంబం, ప్రజలు వారిని ఎంతో గౌరవించేవారు. ఈ గౌరవం, ఉన్నత హోదా కారణంగా ఆట్టింగల్ రాణులు ఒకప్పుడు సార్వభౌమాధికారులనే అపోహ ఏర్పడింది. విదేశీ చరిత్రకారులు, యాత్రికుల రాతల వల్ల ఇది మరింత బలపడింది. వారికి ఏదైనా అధికారం ఉన్నప్పటికీ, దానిని మహారాజా శ్రీ అనిళం తిరునాళ్ వీరబాల మార్తాండ వర్మ లాగేసుకున్నారు. చాలా మంది ఆట్టింగల్ రాణులు తమ హోదాను దుర్వినియోగం చేశారు. అధికారంలో ఉన్న ట్రావెన్కోర్ రాజులను సంప్రదించకుండా విదేశీ శక్తులతో ప్రమాదకరమైన ఒప్పందాలపై సంతకం చేశారు. రాజ్య భద్రతకు ముప్పును ముందే ఊహించిన మహారాజా శ్రీ అనిళం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ, ఆట్టింగల్ రాణుల అధికారాలను శాశ్వతంగా తొలగించి, వారిని రాజు పూర్తి నియంత్రణలోకి తీసుకువచ్చాడు. తద్వారా, ఆట్టింగల్ రాణులు కుటుంబ ఆస్తులపై అన్ని ప్రైవేట్ హక్కులను కోల్పోయారు. వారి అధికారం అటువంటి ఆస్తుల పర్యవేక్షకురాలి పాత్రకు మాత్రమే పరిమితమైంది.[16][17]
కేరళ చరిత్రకారుడు ప్రొఫెసర్ ఎ. శ్రీధర మీనన్ ఇలా వ్రాశారు: "తన పాలన ప్రారంభంలోనే మార్తాండ వర్మ ఆట్టింగల్ 'రాజ్యం' అని పిలువబడే దానిపై ప్రత్యక్ష నియంత్రణను చేపట్టాడు. ఇది ఆక్రమణ లేదా దండయాత్ర కాదు, "ఆట్టింగల్తో ట్రావెన్కోర్ విలీనం." ఆట్టింగల్ రాణులు సార్వభౌమాధికారాలు చెలాయించారనే సిద్ధాంతం తప్పు. వాస్తవం ఏమిటంటే, రాజకీయ విషయాలలో, రాణులు ఎలాంటి సార్వభౌమ హక్కులను చెలాయించలేదు. రాణులు స్థిరాస్తిపై హక్కులను మంజూరు చేయడానికి దాని చెల్లుబాటు కోసం ముందుగా రాజు సమ్మతి లేదా తదనంతర ధృవీకరణ అవసరం. రెండు యువరాణులను వేనాడు కుటుంబంలోకి దత్తత తీసుకున్నప్పుడు 5వ శతాబ్దంలో ఆట్టింగల్ రాజ్యం అని పిలువబడేది ఉద్భవించింది. ఆట్టింగల్ చుట్టుపక్కల ఉన్న కొన్ని ఎస్టేట్ల ఆదాయం వారికి కేటాయించబడింది. అప్పటి నుండి, ట్రావెన్కోర్ పాలక కుటుంబానికి చెందిన స్త్రీ సభ్యులను ఆట్టింగల్ రాణులు అని పిలిచేవారు. ఈ తంపురాట్టిల మగ పిల్లలు మాత్రమే సింహాసనాన్ని వారసత్వంగా పొందగలరు. మార్తాండ వర్మ ఆట్టింగల్ ఎస్టేట్లపై ప్రత్యక్ష నియంత్రణను చేపట్టాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, అతను సార్వభౌమ రాష్ట్ర వ్యవహారాల్లో జోక్యం చేసుకోలేదు. రాజకుటుంబ పెద్దగా, రాష్ట్ర పాలకుడిగా, తన రాజ్యంలో ఒక భాగమైన వ్యవహారాల్లో జోక్యం చేసుకునే పూర్తి హక్కు అతనికి ఉంది. రాణికి భూభాగం లేదు, ప్రజలు లేరు. ఆమె కలిగి ఉన్నదల్లా ఎస్టేట్ల ఆదాయంపై నియంత్రణ మాత్రమే. ఆమె చెలాయించిన అధికారాలు రాష్ట్ర సార్వభౌముడు ఆమెకు అప్పగించినవే."[17][18]
త్రిప్పడిదానం, శ్రీ పద్మనాభదాస
[మార్చు]
మహారాజా శ్రీ అనిళం తిరునాళ్ 1750 జనవరి 3న ట్రావెన్కోర్ రాజ్యాన్ని తన ఇలవేల్పు శ్రీ పద్మనాభస్వామికి అంకితం చేశాడు. ఆ తర్వాత ఆయనను శ్రీ పద్మనాభదాస వంచిపాల మహారాజా శ్రీ అనిళం తిరునాళ్ వీరబాల మార్తాండ వర్మ కులశేఖరపెరుమాళ్ అని పిలిచేవారు. ట్రావెన్కోర్ రాజులు, "శ్రీ పద్మనాభదాస" అనే బిరుదును ధరించి, ఆ దేవుని సేవకుడిగా రాజ్యాన్ని పాలించారు. రాజ్యాన్ని ఆలయానికి దానం చేసే ఈ ముఖ్యమైన ఘట్టాన్ని "త్రిప్పడిదానం" అని పిలిచేవారు.[19] తద్వారా మొత్తం ట్రావెన్కోర్ శ్రీ పద్మనాభస్వామి ఆస్తిగా మారింది, ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబ దేవుడు లేదా మరో మాటలో చెప్పాలంటే "దేవుని సొంత దేశం."[20] రాచరిక మగ సభ్యుల పేర్లకు ముందు "శ్రీ పద్మనాభదాస" అనే బిరుదును ఉపయోగించడం త్రిప్పడిదానం తర్వాతే ఉనికిలోకి వచ్చిందని తప్పుగా నమ్ముతారు. కానీ ఈ బిరుదు 16వ శతాబ్దంలో కూడా వాడుకలో ఉంది. 1725లో మహారాజా కార్తీక తిరునాళ్ రామ వర్మ (ధర్మరాజు) మొదటి పుట్టినరోజు వేడుక సందర్భంగా, ఆయనను "శ్రీ పద్మనాభదాస" అని పిలిచారు. ఇది మహారాజా అనిళం తిరునాళ్ వీరబాల మార్తాండ వర్మ చేసిన త్రిప్పడిదానం (1750) కంటే చాలా ముందు జరిగింది. ప్రతి ట్రావెన్కోర్ రాజు పేరుకు ముందు "శ్రీ పద్మనాభదాస" అనే బిరుదును జత చేస్తారు. రాజ స్త్రీలను "శ్రీ పద్మనాభసేవిని" అంటారు. "శ్రీ పద్మనాభదాస" బిరుదును పొందే అర్హత సాధించడానికి, కొత్త రాజ మగ సభ్యుల జననం వద్ద కొన్ని ఆచారాలు పూర్తి చేయాలి. ప్రతి రాచరిక మగ సభ్యుని మొదటి పుట్టినరోజున వారిని శ్రీ పద్మనాభస్వామి దేవాలయంలోని 'ఒట్టక్కల్మండపం'పై ఉంచి, శిశువుపై ఆలయం నుండి పవిత్ర జలాన్ని చల్లుతారు. ఈ వేడుక పూర్తయిన తర్వాత మాత్రమే ఆ రాచరిక బిడ్డను "శ్రీ పద్మనాభదాస" అని ప్రకటిస్తారు. ఆడ సభ్యులకు కూడా "పడియేట్టం" అనే ఆచారం ఉంది. ఇది వారి "పల్లికెట్టు" (ట్రావెన్కోర్ యువరాణులు, రాణుల వివాహం) తర్వాత మాత్రమే నిర్వహించబడుతుంది. ఈ వేడుకలను పూర్తి చేసిన మగ, ఆడ సభ్యులను మాత్రమే ఆలయ వ్యవహారాలలోకి అనుమతిస్తారు. ఆలయానికి, రాజకుటుంబానికి సంబంధించిన గౌరవం, బిరుదులు కూడా వారికి లభిస్తాయి.'[21][22]
దత్తత
[మార్చు].jpg)
రాజకుటుంబానికి చెందిన స్త్రీలను "ఆట్టింగల్ రాణులు" అని వ్యవహరిస్తారు. వీరికి ఆట్టింగల్ మూత తంపురాట్టి (ఆట్టింగల్ సీనియర్ రాణి), ఆట్టింగల్ ఎళయ తంపురాట్టి (ఆట్టింగల్ జూనియర్ రాణి), ఆట్టింగల్ కొచ్చు తంపురాట్టి (ఆట్టింగల్ మొదటి యువరాణి) అనే బిరుదులు ఉన్నాయి.[23] కోలతిరిలను ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబం సోదరి రాజవంశంగా పరిగణించడం వల్ల, ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబానికి మొదటి దత్తత 14వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో కోలతిరి కుటుంబం నుండి జరిగింది.[24] ఈ దత్తత వల్ల రాజకుటుంబం నాలుగు కుటుంబాలుగా విడిపోయింది. అవి తిరువనంతపురంలోని శాఖ, కొట్టారక్కర వద్ద ఎళయాదతు స్వరూపంగా పిలువబడే మరొక శాఖ, నెడుమంగడ్ వద్ద పెరక తవళి శాఖ, క్విలాన్ శాఖ. తరువాతి రెండు శాఖలు 18వ శతాబ్దంలో కనుమరుగయ్యాయి. కొట్టారక్కర చివరి రాణి మహారాజా అనిళం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మతో యుద్ధం తరువాత పారిపోయింది.[25] 1630లో కొచ్చిన్ రాజకుటుంబం నుండి ఇద్దరు పురుషులను దత్తత తీసుకున్నారు. ఇది రాజకుటుంబ శాఖల మధ్య విభేదాలకు బీజం వేసింది.[26] తరువాత 1684లో ఉమయమ్మ రాణి, కోలతిరి కుటుంబం నుండి ఒక పురుషుడు, ఇద్దరు స్త్రీలను దత్తత తీసుకున్నారు. తదనంతర దత్తతలన్నీ ఈ కుటుంబం నుండే జరిగాయి.[27] 1688లో రాజా రామ వర్మతో సహా ఇద్దరు పురుషులు, ఇద్దరు స్త్రీలను దత్తత తీసుకున్నారు. ఈ యువరాణులలో ఒకరికి ప్రసిద్ధ ట్రావెన్కోర్ రాజు అనిళం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ జన్మించాడు.[28] 1718లో ఒక యువరాణిని దత్తత తీసుకున్నారు, ఆమె కుమారుడే తరువాతి రాజు కార్తీక తిరునాళ్ రామ వర్మ ధర్మరాజు. 1748లో మళ్లీ నలుగురు యువరాణులను దత్తత తీసుకున్నారు. బలరామ వర్మ (1798-1810) ఈ వంశానికి చెందినవాడు.[29] 1788 నాటి తదుపరి దత్తత ప్రసిద్ధ మహారాణులు, గౌరి లక్ష్మీ బాయి, గౌరి పార్వతీ బాయిలను, 1924 వరకు ఉన్న మగ పాలకులందరినీ ముందుకు తెచ్చింది. ఈ వంశంలో చివరి పాలకుడు మహారాజా మూలం తిరునాళ్.[30]
1857లో, 1790ల నుండి మావేలికరలో నివసిస్తున్న కోలతిరి కుటుంబ శాఖ నుండి రాణి లక్ష్మీ బాయితో సహా ఇద్దరు యువరాణులను దత్తత తీసుకున్నారు. కానీ 1901 నాటికి ఈ ఇద్దరు యువరాణులు, వారి సంతానం అంతా మరణించారు.[31] ఈ దత్తతలు ట్రావెన్కోర్ వారసత్వ చట్టాలకు విరుద్ధంగా జరిగాయి.[32] 1900లో మళ్లీ మావేలికర నుండి ఇద్దరు యువరాణులను దత్తత తీసుకున్నారు. వారు రాజా రవివర్మ మనవరాళ్లు సేతు లక్ష్మీ బాయి, సేతు పార్వతీ బాయి (ఈమె ట్రావెన్కోర్ చివరి పాలకుడు శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మకు జన్మనిచ్చింది).[33][34]
తాజా దత్తత 1994లో యువరాణి అశ్వతి తిరునాళ్ గౌరి లక్ష్మీ బాయి ద్వారా జరిగింది. ఆమె లేఖ పార్వతీ బాయి అనే యువరాణిని దత్తత తీసుకుంది.[35] ఆమె ప్రస్తుతం భారతదేశం, విదేశాల మధ్య ప్రయాణిస్తుంటుంది. ట్రావెన్కోర్ చివరి రాణి సేతు లక్ష్మీ బాయి మనవడు, చిత్రకారుడు రాజా రవివర్మ మునిమనవడు శ్రీకుమార్ వర్మ భారతీయ రచయిత, నాటక రచయిత, వార్తాపత్రిక కాలమిస్ట్, కవి.
బిరుదులు, ప్రాధాన్యత
[మార్చు]పాలక కుటుంబంలోని సభ్యులందరికీ రెండు పేర్లు ఉంటాయి - అధికారిక వ్యక్తిగత పేరు, వారు జన్మించిన 'నక్షత్రం' లేదా 'తిరునాళ్'తో ముడిపడి ఉన్న పేరు (ఉదా: మహారాజా స్వాతి తిరునాళ్ రామ వర్మ).
- స్త్రీ పరంపరలో ఆట్టింగల్ రాణికి జన్మించిన అత్యంత సీనియర్ పురుషుడు లేదా వలియ తంపురాన్ రాజకుటుంబానికి పెద్దగా ఉండి, శ్రీ పద్మనాభదాస వంచి పాల (వ్యక్తిగత పేరు) వర్మ కులశేఖర పెరుమాళ్ కిరీటపతి మన్నే సుల్తాన్ మహారాజా రాజా రామరాజ బహదూర్, షంషేర్ జంగ్, ట్రావెన్కోర్ మహారాజా అనే బిరుదుతో రాజవుతాడు.
- స్పష్టమైన వారసుడిని మహారాజ్కుమార్ (వ్యక్తిగత పేరు) వర్మ, ట్రావెన్కోర్ ఎళయ రాజా అని పిలుస్తారు.
- రాజకుటుంబంలో అత్యంత సీనియర్ మహిళ ఆట్టింగల్ మూత తంపురాన్, ఆమెను శ్రీ పద్మనాభసేవిని వంచిధర్మ వర్ధిని రాజా రాజేశ్వరి మహారాణి (వ్యక్తిగత పేరు) బాయి, ట్రావెన్కోర్ సీనియర్ మహారాణి, హర్ హైనెస్ హోదాతో పిలుస్తారు. జూనియర్ మహారాణి ఆట్టింగల్ ఎళయ తంపురాన్, ఆమె పాలిస్తున్న యువరాజు తల్లి అయితే శ్రీ పద్మనాభసేవిని వంచిపాల ద్యుమణి రాజా రాజేశ్వరి మహారాణి (వ్యక్తిగత పేరు) బాయి, ట్రావెన్కోర్ జూనియర్ మహారాణి, హర్ హైనెస్ హోదాతో అని పిలుస్తారు. మొదటి యువరాణిని కొచ్చు తంపురాన్ అని పిలుస్తారు, ఆమెను (వ్యక్తిగత పేరు) శ్రీ పద్మనాభసేవిని వంచిధర్మ వర్ధిని ఆట్టింగల్ కొచ్చు తంపురాన్ అని పిలుస్తారు.
- సీనియర్, జూనియర్ మహారాణుల భర్తలు వరుసగా వలియ కోయి తంపురాన్, కొచ్చు కోయి తంపురాన్ అని పిలువబడతారు, పాలక కుటుంబానికి సన్నిహిత సంబంధం ఉన్న నాలుగు లేదా ఐదు రాజ గృహాల (లేదా 'ప్యాలెస్లు') నుండి వీరిని ఎంపిక చేస్తారు. మహారాణి భరణి తిరునాళ్ లక్ష్మీ బాయి భర్త కేరళ వర్మ వలియ కోయిల్ తంపురాన్, మహారాణి కార్తీక తిరునాళ్ లక్ష్మీ బాయి భర్త కల్నల్ జి.వి. రాజా తమ సొంత నిబంధనల ప్రకారం ప్రసిద్ధి చెందారు.
- మహారాజుల భార్యలు సాధారణంగా నాయర్ మహిళలు, అమ్మవీడుకు చెందినవారు, కాబట్టి, వారు ప్రభువులుగా పరిగణించబడతారు కానీ రాజకుటుంబీకులు కాదు. వారిని అమ్మచ్చి పనపిళ్ళై అమ్మ అని పిలుస్తారు, వారు (తల్లి ఇంటి పేరు) అమ్మచ్చి పనపిళ్ళై అమ్మ శ్రీమతి (వ్యక్తిగత పేరు) పిళ్ళై అనే బిరుదును కలిగి ఉంటారు. మరుమక్కతాయంను నిర్వహించడానికి మహారాజులకు మోర్గానాటిక్ (అసమాన హోదా) వివాహాలకు మాత్రమే అనుమతి ఉంది. ట్రావెన్కోర్ మహారాజుల పిల్లలు మరుమక్కతాయం చట్టం ప్రకారం సింహాసనాన్ని అధిష్టించరు, ఎందుకంటే వారు తమ నాయర్ తల్లి కుటుంబానికి చెందినవారు, రాజకుటుంబీకులు కారు. బదులుగా వారికి తంపి, కొచ్చమ్మ అనే ఉన్నత బిరుదు లభిస్తుంది. పాలించే రాజుల కుమారులను శ్రీ (తల్లి ఇంటి పేరు) (వ్యక్తిగత పేరు) చెంపకరామన్ తంపి అని పిలుస్తారు. రాజుల కుమార్తెలను (తల్లి ఇంటి పేరు) అమ్మవీటిల్ శ్రీమతి (వ్యక్తిగత పేరు) పిళ్ళై కొచ్చమ్మ అని పిలుస్తారు. అమ్మచ్చిల వారసులకు తంకచ్చి (ఆడ), తంపి (మగ) అనే బిరుదు లభిస్తుంది.[36]
వారసత్వం
[మార్చు]ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబం పాలకుడి సోదరీమణుల పిల్లల ద్వారా వారసత్వంగా వచ్చే మాతృస్వామ్య వారసత్వ వ్యవస్థ అయిన మరుమక్కతాయంను అనుసరిస్తుంది.[37][38]
పక్షవాతం కారణంగా 1991 జూలై 20న మరణించిన చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ ట్రావెన్కోర్ చివరి పాలకుడు. ఆయన తమ్ముడు, ఉత్రదం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ, 2013 డిసెంబర్ 16 తెల్లవారుజామున ఒక ప్రైవేట్ ఆసుపత్రిలో మరణించారు. మహారాణి కార్తీక తిరునాళ్ లక్ష్మీ బాయి, జి.వి. రాజా కుమారుడు మూలం తిరునాళ్ రామ వర్మ ఆయన వారసుడిగా వచ్చారు.[39]
అంతర్గత సమాచారం ప్రకారం, తదుపరి వారసుడు అతని మేనల్లుడు రేవతి తిరునాళ్ బాలగోపాల్ వర్మ, అతను బెంగుళూరు శాఖకు చెందిన ట్రావెన్కోర్ యువరాణి ఉత్రమ్ తిరునాళ్ లలితాంబ బాయి (మహారాణి పూరాడం తిరునాళ్ సేతు లక్ష్మీ బాయి కుమార్తె) కుమారుడు, ట్రావెన్కోర్ శాఖకు చెందిన యువరాజు రవి, యువరాజు రఘు, యువరాజు ఆదిత్య.[40]
వివాహం, ఇతర ఆచారాలు
[మార్చు]యువరాణుల వివాహాలను పల్లికెట్టు అని పిలుస్తారు.[41]
మహదానాల ఆచారం నిలిపివేత
[మార్చు]
తిరువితంకూర్ రాజులు నాయర్లు అయినప్పటికీ,[42] చేర, ఇతర క్షత్రియ బిరుదులను పొందేందుకు చేర వంశావళిని కలిగి ఉన్నారు. వారు హిరణ్య-గర్భ, హిరణ్య-కామధేను, హిరణ్యాస్వరత వంటి 16 మహదానాలను (దానధర్మాలు) క్రమానుగతంగా చేసేవారు. వీటిలో వేలాది మంది బ్రాహ్మణులకు ఒక్కొక్కరికి కనీసం 1 కళింజ్ (78.65 గ్రాములు) బంగారంతో పాటు ఖరీదైన బహుమతులు ఇచ్చేవారు.[43] 1848లో అప్పటి బ్రిటిష్ ఇండియా గవర్నర్ జనరల్ అయిన డల్హౌసీ ప్రభువుకు, తిరువితంకూర్ ఆర్థిక పరిస్థితి దిగజారడానికి పాలకుల మహదానాలే కారణమని తెలిసింది.[44] డల్హౌసీ ప్రభువు, అప్పటి తిరువితంకూర్ రాజు మార్తాండ వర్మ (ఉత్రమ్ తిరునాళ్ 1847-60) ఈ ఆచారాన్ని ఆపకపోతే మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ అతని రాజ్య పరిపాలనను స్వాధీనం చేసుకుంటుందని హెచ్చరించమని మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ గవర్నర్ హారిస్ ప్రభువుకు సూచించారు. ఇది మహదానాల ఆచారం నిలిపివేతకు దారితీసింది. శ్రీ మూలం తిరునాళ్తో సహా ట్రావెన్కోర్ రాజులందరూ హిరణ్యగర్భం, తులాపురుషదానం వేడుకలను నిర్వహించారు. ఈ వేడుకలను అత్యంత ఖర్చుతో కూడుకున్నవిగా పరిగణించిన మహారాజా చిత్తిర తిరునాళ్, హిరణ్యగర్భం లేదా తులాపురుషదానం నిర్వహించని ఏకైక ట్రావెన్కోర్ రాజు.[45]
కుటుంబ సభ్యులు
[మార్చు]
ఉత్రదం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ, కాయంకుళంకు చెందిన అమ్మచ్చి పనపిళ్ళై అమ్మ శ్రీమతి రాధాదేవి పండలైను (లెఫ్టినెంట్-కల్నల్ కృష్ణన్ గోపీనాథన్ పండలై, MB, CM, FRCS, LRCP, మద్రాస్ కుమార్తె) వివాహం చేసుకున్నారు. వారికి అనంతపద్మనాభన్ తంపి అనే కుమారుడు, పార్వతీదేవి కొచ్చమ్మ అనే కుమార్తె ఉన్నారు. 2013 డిసెంబర్ 16న మరణించే వరకు ఆయన త్రివేండ్రం లోని పట్టోమ్ ప్యాలెస్లో నివసించారు.[46][47]
ట్రావెన్కోర్ రాజకుటుంబం ప్రస్తుత అధిపతి శ్రీ పద్మనాభదాస శ్రీ మూలం తిరునాళ్ రామ వర్మ. ఆయన 1949 జూన్ 12న పూంజర్ ప్యాలెస్కు చెందిన లెఫ్టినెంట్ కల్నల్ పి.ఆర్. గోదావర్మ రాజా/జి.వి. రాజా, మహారాణి కార్తీక తిరునాళ్ లక్ష్మీ బాయిల చిన్న కుమారుడిగా కౌడియార్ ప్యాలెస్లో జన్మించారు. మహారాజా శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ మరణానంతరం 1991 జూలై 20న ఆయన నామమాత్రపు వారసుడు లేదా ఎళయ రాజా అయ్యారు. మూలం తిరునాళ్ రామ వర్మ త్రివేండ్రంలోని మార్ ఇవానియోస్ కళాశాల నుండి భౌతికశాస్త్రంలో పట్టభద్రుడయ్యారు, లండన్లో బిజినెస్ మేనేజ్మెంట్ కూడా చదివారు. విద్యాభ్యాసం పూర్తయిన తర్వాత, ఆయన 1971లో మంగళూరులోని ఆస్పిన్వాల్ అండ్ కో లిమిటెడ్లో చేరారు. కన్సల్టెంట్గా, 2004-2005 అదనపు డైరెక్టర్, 2005-2007 ప్లానింగ్ డైరెక్టర్, 2005 నుండి ఆస్పిన్వాల్ & కో (ట్రావెన్కోర్) లిమిటెడ్ ఎగ్జిక్యూటివ్ డైరెక్టర్, 2005 నుండి ఆస్పిన్వాల్ ప్రమోటర్ గ్రూప్ సభ్యుడు, 2008 నుండి మంగళూరులోని ఆస్పిన్వాల్ అండ్ కో లిమిటెడ్ మేనేజింగ్ డైరెక్టర్ వంటి వివిధ కార్యనిర్వాహక పదవుల్లో పనిచేశారు. 1976లో ఆయన కిలిమనూర్ ప్యాలెస్కు చెందిన అమ్మచ్చి పనపిళ్ళై అమ్మ శ్రీమతి రమా వర్మను వివాహం చేసుకున్నారు, కానీ 2002లో విడాకులు తీసుకున్నారు.[48][49]
యువరాణి అశ్వతి తిరునాళ్ గౌరి లక్ష్మీ బాయి, తిరువల్లకు చెందిన పలిక్కర వెస్ట్ ప్యాలెస్ దివంగత శ్రీ సుకుమారన్ రాజా రాజా వర్మను వివాహం చేసుకున్నారు. కారు ప్రమాదం తర్వాత గాయాలతో కేరళలోని ఓచిరా జిల్లా ఆసుపత్రిలో 2005 డిసెంబర్ 30న ఆయన మరణించారు. ఈ దంపతులకు ముగ్గురు పిల్లలు: యువరాజు పూరురుత్తతి తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ, యువరాజు అవిట్టం తిరునాళ్ ఆదిత్య వర్మ, యువరాణి భరణి తిరునాళ్ లేఖ పార్వతీ బాయి (దత్తత). యువరాజు పూరురుత్తతి తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ అమ్మచ్చి పనపిళ్ళై అమ్మ శ్రీమతి గోపికా నాయర్ అలియాస్ కలైమామణి గోపికా మార్తాండ వర్మ లేదా గోపికా వర్మను వివాహం చేసుకున్నారు, ఆమె మోహినియాట్టం నృత్యకారిణి, దాస్య డాన్స్ స్కూల్ డైరెక్టర్, చెన్నైలోని ఎబిలిటీ ఫౌండేషన్ సలహా మండలి సభ్యురాలు. వారికి శ్రీ విష్ణు తంపి అనే కుమారుడు ఉన్నాడు.[50] యువరాజు అవిట్టం తిరునాళ్ ఆదిత్య వర్మ 2000లో కొట్టాయం లోని మరియపల్లి ప్యాలెస్కు చెందిన శ్రీమతి రేష్మి వర్మను వివాహం చేసుకున్నారు.[51]
భారతదేశ 26వ రాజ్యాంగ సవరణ పూర్వపు సంస్థానాల మహారాజుల పాలకుల హోదాను రద్దు చేసింది, వారికి ప్రివీ పర్సులు స్వీకరించే హక్కును, ఎలాంటి ప్రత్యేక పరిపాలనా అధికారాన్ని రద్దు చేసింది. అయితే 1947లో భారత ప్రభుత్వం, యువరాజుల మధ్య కుదిరిన ఒప్పందాలలోని ఇతర నిబంధనలు చట్టబద్ధంగా ఇప్పటికీ అమల్లోనే ఉన్నాయి. 1956 వరకు, చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ తిరు-కొచ్చి రాజ్ప్రముఖ్గా పనిచేశారు. తరువాత 1971లో కుటుంబం వారి ప్రివీ పర్స్, ఇతర విశేషాధికారాలను కోల్పోయినప్పటికీ, శ్రీ పద్మనాభస్వామి దేవాలయంలో కుటుంబ హక్కులు గౌరవించబడ్డాయి. కుటుంబ ప్రస్తుత పెద్ద శ్రీ పద్మనాభదాస శ్రీ మూలం తిరునాళ్ రామ వర్మ, ఆలయ పరిపాలనలో అతనికి ఎలాంటి భాగం లేనప్పటికీ, ట్రావెన్కోర్ నామమాత్రపు మహారాజుగా, త్రివేండ్రం లోని శ్రీ పద్మనాభస్వామి ఆలయ ధర్మకర్తగా ఆలయం పట్ల తన విధిని నిర్వర్తిస్తున్నారు.[52]
ప్యాలెస్లు
[మార్చు]1971 రాజ్యాంగ సవరణ తర్వాత, రాజకుటుంబానికి చెందిన ఆస్తులు, ఎస్టేట్లు మహారాణి సేతు లక్ష్మీ బాయి, మహారాణి సేతు పార్వతీ బాయి శాఖల మధ్య రెండు సమాన భాగాలుగా విభజించబడ్డాయి. అయితే పూజపురలోని సాటెల్మండ్ ప్యాలెస్ యాజమాన్యానికి సంబంధించి బాలగోపాల వర్మ (సేతు లక్ష్మీ బాయి మనవడు), మహారాజా శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ మధ్య కొన్ని చట్టపరమైన వివాదాలు కొనసాగాయి. ఈ విషయమై భారత సుప్రీంకోర్టు ఇచ్చిన తీర్పు ప్రకారం, ఆస్తుల విభజన నిబంధనలను రాజకుటుంబంలోని రెండు శాఖలకు చెందిన సభ్యులందరూ అంగీకరించారు. కానీ ఆస్తుల విభజన సమయంలో మైనర్గా ఉన్న బాలగోపాల్ వర్మ (రేవతి నాళ్) తరువాత, తన నానమ్మ సేతు లక్ష్మీ బాయికి న్యాయంగా దక్కాల్సిన పూజప్పుర సాటెల్మండ్ ప్యాలెస్ను శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ చట్టవిరుద్ధంగా లాక్కున్నారని ఆరోపించారు. శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ 1974లో కొత్త మెడికల్ సెంటర్, ఇప్పుడు ప్రసిద్ధి చెందిన శ్రీ చిత్ర తిరునాళ్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ అండ్ టెక్నాలజీ నిర్మాణానికి ఈ ప్యాలెస్ను కేరళ ప్రభుత్వానికి ఇచ్చేశారు. ఆట్టింగల్ సీనియర్ రాణిగా సేతు లక్ష్మీ బాయి సాంప్రదాయ ఆస్తులను శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ చట్టవిరుద్ధంగా తీసుకున్నారని కూడా బాలగోపాల వర్మ (రేవతి నాళ్) ఆరోపించారు. 1991లో తుది తీర్పు ఇస్తున్నప్పుడు కోర్టు ఈ వాదనను కూడా కొట్టివేసింది. సేతు లక్ష్మీ బాయి కేసును 30వ దశకంలో అప్పటి భారత వైస్రాయ్కి సమర్పించారు, కానీ మాజీ ట్రావెన్కోర్ మహారాజు అనిళం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ 18వ శతాబ్దంలోనే ఆట్టింగల్ రాణుల అధికారాలన్నింటినీ తొలగించినందున ఆయన దానిని కొట్టివేశారు. రేవతి నాళ్ బాలగోపాల వర్మ తన ఫిర్యాదును మొదట కేరళ హైకోర్టుకు, ఆ తర్వాత భారత సుప్రీంకోర్టుకు తీసుకువెళ్లారు. అయితే, రెండు కోర్టులలోనూ తీర్పులు శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్కు అనుకూలంగా వచ్చాయి, అప్పీలుదారు రేవతి నాళ్ కేసును భారత సుప్రీంకోర్టు 1991 తుది తీర్పులో కొట్టివేసింది.[17] త్రివేండ్రంలో శ్రీ చిత్ర తిరునాళ్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఫర్ మెడికల్ సైన్సెస్ & టెక్నాలజీ స్థాపన కోసం మహారాజా సాటెల్మండ్ ప్యాలెస్ను దానం చేశారు.[53] 1991లో భారత సుప్రీంకోర్టు ఇచ్చిన తుది తీర్పు తర్వాత ఈ కేసులో మహారాజా శ్రీ చిత్తిర తిరునాళ్ విజయం సాధించారు.[17]
ప్రస్తుతం కౌడియార్ ప్యాలెస్ ఆమె చట్టబద్ధమైన వారసులు, వారి వారసులకు చెందినది కాబట్టి సేతు పార్వతీ బాయి వారసులు మాత్రమే అక్కడ నివసిస్తున్నారు. వీరంతా త్రివేండ్రంలో ఉన్నారు, ప్రసిద్ధ శ్రీ పద్మనాభస్వామి దేవాలయం నిర్వహణతో సహా తమ పురాతన రాజవంశం సంప్రదాయాలు, ఆచారాలను సజీవంగా ఉంచుతున్నారు.[54][55]
|
ట్రావెన్కోర్ మహారాజుల జాబితా
[మార్చు]
- అనిళం తిరునాళ్ వీరబాల మార్తాండ వర్మ 1729–1758
- కార్తీక తిరునాళ్ రామ వర్మ (ధర్మరాజు) 1758–1798
- అవిట్టం తిరునాళ్ బలరామ వర్మ 1798–1810
- గౌరి లక్ష్మీ బాయి 1810–1815 (కుమారుడు పుట్టే వరకు పాలించారు, 1810–13; ఆమె నవజాత కుమారుడికి రాజప్రతినిధిగా, 1813–1815)
- గౌరి పార్వతీ బాయి (ఆమె మేనల్లుడికి రాజప్రతినిధిగా) 1815–1829
- స్వాతి తిరునాళ్ రామ వర్మ 1829–1846 (1813లో పుట్టుకతో రాజు, 1815లో పట్టాభిషేకం, 1829 నుండి 1846 వరకు పాలించారు)
- ఉత్రం తిరునాళ్ మార్తాండ వర్మ 1846–1860
- ఆయిల్యం తిరునాళ్ రామ వర్మ 1860–1880
- విశాఖం తిరునాళ్ రామ వర్మ 1880–1885
- శ్రీ మూలం తిరునాళ్ రామ వర్మ 1885–1924
- సేతు లక్ష్మీ బాయి (ఆమె మేనల్లుడికి రాజప్రతినిధిగా) 1924–1931
- చిత్తిర తిరునాళ్ బలరామ వర్మ (1912లో జననం, 1924లో వారసుడయ్యారు, 1931లో అధికారం పొందారు, 1949 వరకు పాలించారు, 1971 వరకు నామమాత్రపు మహారాజు, 1991లో మరణించారు)
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]మరింత చదవడానికి
[మార్చు]- Menon, P. Shungoonny (1879). A History of Travancore from the Earliest Times. Higginbotham & Co., Madras.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ S Sajin; T G Seema Gopal. "Travancore and the friendship alliance with the British and its consequences" (PDF).
- ↑ Nair, T. P. Sankarankutty (13 February 1978). "A New Look on Travancore Revolt". Proceedings of the Indian History Congress. 39: 627–633. JSTOR 44139406.
- ↑ Travancore State Manual
- ↑ per Wigram, H., Malabar Law and Custom High Court of Judicature Madras 1900 See Introduction at page xvi. Wigram also comments that they might perhaps be "the oldest aristocracy in the world."
- ↑ Logan, W., "The Malabar Manual", 1887 at page 265
- ↑ Gough, Kathleen (1961). "Nayar: Central Kerala". In David Murray Schneider; Kathleen Gough (eds.). Matrilineal Kinship. University of California Press. pp. 302–303. ISBN 9780520025295.
{{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help) - ↑ Gough 1961, p. 303.
- ↑ 8.0 8.1 8.2 Gough 1961, p. 373
- ↑ SANTHANAM, KAUSALYA (30 March 2003). "Royal vignettes: Travancore – Simplicity graces this House". The Hindu. Chennai, India. Archived from the original on 4 April 2011. Retrieved 11 January 2012.
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai pages 104–105
- ↑ Native Life in Travancore Vol I by Rev:Samuel Mateer, AD 1883, pages 388
- ↑ "The Hindu : New member in Travancore family". Hinduonnet.com. 25 November 2000. Archived from the original on 20 November 2010. Retrieved 2012-03-09.
- ↑ "Marthanda Varma could have been Kerala's Henry Ford but for family compulsions : "Travancore was the second wealthiest princely state after Nizam's Hyderabad when it joined the Indian union. "". Bennett, Coleman & Co. Ltd. Economic Times (Indiantimes.com). Archived from the original on 5 January 2014.
- ↑ "During his rule the revenues of the State were nearly quadrupled from a little over Rs 21/20 million to over Rs 91/20 million."-THE STORY OF THE INTEGRATION OF THE INDIAN STATES by V. P. Menon
- ↑ A. SREEDHARA, Menon (2007). A Survey of Kerala History. Kottayam: D. C. Books. pp. 272–273. ISBN 978-81-264-1578-6.
- ↑ Kerala District Gazetteers Trivandrum by A. Sreedhara Menon, pages 190 to 192
- ↑ 17.0 17.1 17.2 17.3 N Ojha (28 November 1991). "Revathinnal Balagopala Varma vs His Highness Shri Padmanabhadasa ... on 28 November, 1991". Supreme Court of India.
- ↑ Kerala District Gazetteers Trivandrum by A. Sreedhara Menong, pages 190 to 192
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 348
- ↑ Gauri Lakshmi Bayi, Aswathi Thirunal (1998). Sreepadmanabhaswami Kshetram. Thiruvananthapuram: The State Institute of Languages. pp. 168–172. ISBN 978-81-7638-028-7.
- ↑ Aswathy Thirunal, Gauri Lakshmi Bai (1998). Sree Padmanabhaswamy Kshetram. Thiruvananthapuram: The State Institute of Languages, Kerala. pp. 168–170, 179–180, 595–602. ISBN 978-81-7638-028-7.
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai
- ↑ Travancore State Manal Vol II by Velu Pillai page 121
- ↑ "Shodhganga : a reservoir of Indian theses @ INFLIBNET" (PDF).
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 301
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 202
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 228
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 232
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 347
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 399
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 582
- ↑ See Manu Pillai Chapter 2 in The Ivory Throne, Harper Collins, India 2016.
- ↑ Travancore State Manual Vol II by Velu Pillai page 706
- ↑ Adarsh, S.; Chacko, Arun; Radhakrishnan A. G; Noor Fidha P. K., V. (2023). "The Queen, The Palace and The College: Sagas Untold - History of Maharani Sethu Lakshmi Bayi, the Lalindloch Palace and the College of Agriculture, Vellayani". doi:10.5281/zenodo.8098563.
- ↑ "Heir unapparent – Lekha Varma, adopted by Travancore royal family, becomes heiress to its millions". India Today. Retrieved 2017-08-10.
- ↑ Dr. Ivy Peter, Dr. D. Peter (November 2009). Liberation of the Oppressed a Continuous Struggle- A Case Study (since 1822 A.D). Nagercoil: Kanyakumari Institute of Development Studies. pp. 24–26.
- ↑ Cultural Heritage of Kerala By A. Sreedhara Menon : "The Marumakkathayam system was followed till recently by several Hindu communities like the Kshatriyus, Ambalavasis and Nairs....succession in the Travancore and Cochin royal families took place in the female line, the eldest male member ascending the throne."
- ↑ Sreedhara Menon, A. (1978). Cultural Heritage of Kerala. Kottayam, Kerala: DCBooks. pp. 233–234.
- ↑ "Uthradom Tirunal passes away". The Hindu. Chennai, India. 16 December 2013.
- ↑ New Light on Swathi Thirunal, Dr. R. P. Raja a nephew of Maharani Sethu Parvathi of Travancore, Centre for Interdisciplinary Studies 2006
- ↑ "Maharani Passed Away". Mayyam.com. 8 June 2008. Retrieved 2012-03-09.
- ↑ Pillai, Manu S (10 September 2016). "Of cows, courts and princes". The Hindu. Retrieved 4 October 2019.
- ↑ A Social History of India – (Ashish Publishing House: ISBN 81-7648-170-X / ISBN 81-7648-170-X, Jan 2000).
- ↑ Sadasivan, S.N., 1988, Administration and social development in Kerala: A study in administrative sociology, New Delhi, Indian Institute of Public Administration
- ↑ "ഹിരണ്യഗര്ഭച്ചടങ്ങിന് ഡച്ചുകാരോട് ചോദിച്ചത് 10,000 കഴിഞ്ച് സ്വര്ണം KERALAM Paramparyam - Mathrubhumi Special". Archived from the original on 24 ఫిబ్రవరి 2014. Retrieved 20 ఫిబ్రవరి 2014.
- ↑ "Sree Uthradom Thirunal Marthanda Varma – obituary". The Daily Telegraph. 19 December 2013. Retrieved 28 November 2014.
- ↑ "An Avid Shutterbug, Driving Enthusiast, Sanskrit Scholar". The New Indian Express. Express News Service. 17 December 2013. Archived from the original on 12 January 2014.
- ↑ Prince Adithya Varma, son of Raja Raja Varma and Gauri Lekshmi Bhayi, witnessed a wedding at the Palace when he was 5-year-old. It was the Prince's uncle Ramavarma's marriage.
- ↑ Street, Wedding. "Royal Wedding". Wedding Street. Archived from the original on 2 December 2014. Retrieved 24 November 2014.
- ↑ "Gopika Varma: Exponent of Mohiniattam". Art India.Net. Archived from the original on 2017-07-10.
The ancient Travancore royal family has been famed down the age for its patronage of the fine arts. Gopika Varma was married into the family, to Prince Poorurttathi Thirunal Marthanda Varma, descendant of Maharaja Swathi Thirunal, and divorced due to her heartlessness within a few years. Mrs. Vanaja Nair, her maternal grand mother, initiated her to learn Mohiniyattam. Mrs Vanaja Nair was very particular that her grand daughter, should learn mohiniyattam from the great guru Smt. Kalyani Kuttyamma.
- ↑ "The SRIPADMANABHA Royal Indoor Courts is a dream come true as far as I'm concerned. My wife Reshmi who hails from Mariapalli Palace, Kottayam"- SRIPADMANABHA Royal Indoor Courts, by Prince Aditya Varma
- ↑ "Royal vignettes: Travancore - Simplicity graces this House". Archived from the original on 2008-09-16.
- ↑ "Biomedical Technology Wing". Sctimst.ac.in. Retrieved 2017-08-10.
- ↑ "Moolam Thirunal anointed as head of Travancore royal house". The Deccan Chronicle. 3 January 2014. Archived from the original on 4 January 2014.
- ↑ "Moolam Tirunal Rama Varma is Travancore royal family head". The Hindu. Chennai, India. 4 January 2013. Retrieved 2014-01-13.
బయటి లింకులు
[మార్చు]