డబుల్ బాస్
ఫ్రెంచ్ శైలిలోని బోను ఉపయోగించే ఆధునిక డబుల్ బాస్ వాయిద్యం — పక్కవైపు, ముందువైపు దృశ్యాలు | |
| String instrument | |
|---|---|
| Other names | బాస్, అప్రైట్ బాస్, స్ట్రింగ్ బాస్, అకౌస్టిక్ బాస్, అకౌస్టిక్ స్ట్రింగ్ బాస్, కాంట్రాబాస్, కాంట్రాబాస్ వయోల్, బాస్ వయోల్, బాస్ వయోలిన్, స్టాండప్ బాస్, బుల్ ఫిడిల్, డాగ్హౌస్ బాస్ మరియు బాస్ ఫిడిల్ |
| వర్గీకరణ | తంత్రి వాయిద్యం (బోతో రుద్దడం లేదా వేళ్లతో మీటడం) |
| Hornbostel–Sachs classification | 321.322-71 (బోతో రుద్దడం ద్వారా ధ్వనించే సమ్మిళిత తంత్రి వాయిద్యం) |
| Developed | 15వ–19వ శతాబ్దాలు |
| Playing range | |
|
| |
| Related instruments | |
| సంగీతకారులు | |
డబుల్ బాస్, దీనిని అప్రైట్ బాస్, అకౌస్టిక్ బాస్, బుల్ ఫిడిల్, బాస్ ఫిడిల్, స్ట్రింగ్ బాస్, కాంట్రాబాస్, లేదా కేవలం బాస్ అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది ఆధునిక సింఫనీ ఆర్కెస్ట్రాలో అతిపెద్ద, అత్యల్ప పిచ్ ఉన్న కార్డోఫోన్ ( ఆక్టోబాస్ వంటి అరుదైన చేర్పులను మినహాయించి) [1] [2] దీనికి నాలుగు లేదా ఐదు తీగలు ఉంటాయి, దీని నిర్మాణం గాంబా ( వియోల్ ), వయోలిన్ కుటుంబ నిర్మాణాలకు మధ్యస్థంగా ఉంటుంది.
బాస్ అనేది వయోలిన్లు, వయోలాలు, సెల్లోలతో పాటు ఆర్కెస్ట్రా స్ట్రింగ్ విభాగంలో ఒక ప్రామాణిక సభ్యుడు, [3] అలాగే కాన్సర్ట్ బ్యాండ్లో కూడా, పాశ్చాత్య శాస్త్రీయ సంగీతంలో కాన్సర్టోలు, సోలో, చాంబర్ సంగీతంలో ప్రదర్శించబడుతుంది. జాజ్, బ్లూస్, రాక్ అండ్ రోల్, రాకబిలీ, కంట్రీ మ్యూజిక్, బ్లూగ్రాస్, టాంగో, జానపద సంగీతం, కొన్ని రకాల సినిమా, వీడియో గేమ్ సౌండ్ట్రాక్ల వంటి అనేక ఇతర శైలులలో బాస్ ఉపయోగించబడుతుంది.
ఈ వాద్యం ఖచ్చితమైన మూలం ఇప్పటికీ కొంత చర్చనీయాంశంగా ఉంది, బాస్ వాద్యం వయోల్ లేదా వయోలిన్ కుటుంబం నుండి ఉద్భవించిందా అనే దానిపై పండితులు భిన్నాభిప్రాయాలు కలిగి ఉన్నారు.
బాస్ అనేది స్వరాలను మార్చే వాయిద్యం కాబట్టి, స్టాఫ్ క్రింద అధిక లెడ్జర్ లైన్లను నివారించడానికి, దానిని సాధారణంగా ట్యూన్ చేసిన దాని కంటే ఒక ఆక్టేవ్ ఎక్కువగా నోట్ చేస్తారు. డబుల్ బాస్ అనేది ఆధునిక వాయిద్యంలో స్వరాలు పలికించే ఏకైక తంత్రీ వాద్యం, దీనిని ఐదవ స్వరాలకు బదులుగా చతుర్థ స్వరాలలో [4] (బాస్ గిటార్, వయోల్, లేదా ప్రామాణిక గిటార్ అత్యల్ప ధ్వనినిచ్చే నాలుగు తీగల వలె) ట్యూన్ చేస్తారు, దీని తీగలను సాధారణంగా E 1, A 1, D2, G2 లకు ట్యూన్ చేస్తారు.
డబుల్ బాస్ను విల్లుతో ( ఆర్కో ), లేదా తీగలను మీటడం ద్వారా ( పిజ్జికాటో ), లేదా కొన్ని రాక్ అండ్ రోల్, రాకబిలీ శైలుల కోసం తీగలను కొట్టడం ద్వారా, లేదా అనేక రకాల విస్తరించిన పద్ధతుల ద్వారా వాయిస్తారు. ఆర్కెస్ట్రా సంగీతంలో, టాంగో సంగీతంలో, ఆర్కో, పిజ్జికాటో రెండింటినీ ఉపయోగిస్తారు. జాజ్, బ్లూస్, రాక్బిల్లీలలో, పిజ్జికాటో సర్వసాధారణం. సాంప్రదాయ బ్లూగ్రాస్ లాగే, శాస్త్రీయ సంగీతం, జాజ్ కూడా వాద్యం నుండి సహజంగా వెలువడే ధ్వనిని ఉపయోగిస్తాయి. ఫంక్, బ్లూస్, రెగె, సంబంధిత శైలులలో, డబుల్ బాస్ను తరచుగా యాంప్లిఫై చేస్తారు .
చరిత్ర
[మార్చు]డబుల్ బాస్ను సాధారణంగా 15వ శతాబ్దంలో ఐరోపాలో ఉద్భవించిన తంత్రీ వాద్య కుటుంబానికి చెందిన వయోలోన్ (ఇటాలియన్: "పెద్ద వయోల్") ఆధునిక వాద్యంగా పరిగణిస్తారు. 20వ శతాబ్దానికి ముందు అనేక డబుల్ బాస్లకు కేవలం మూడు తీగలు మాత్రమే ఉండేవి, దీనికి విరుద్ధంగా వయోల్ కుటుంబంలోని వాయిద్యాలకు సాధారణంగా ఐదు నుండి ఆరు తీగలు లేదా వయోలిన్ కుటుంబంలోని వాయిద్యాలకు నాలుగు తీగలు ఉంటాయి. డబుల్ బాస్ కొలతలు వయోలిన్, సెల్లోల కొలతలకు భిన్నంగా ఉంటాయి; ఉదాహరణకు, ఇది మరింత లోతుగా ఉంటుంది (ముందు నుండి వెనుకకు ఉన్న దూరం వయోలిన్ కంటే దామాషా ప్రకారం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది). అంతేకాకుండా, వయోలిన్కు ఉబ్బిన భుజాలు ఉండగా, వయోల్ కుటుంబ సభ్యుల మాదిరిగా చాలా డబుల్ బాస్లకు భుజాలు మరింత తీవ్రమైన వాలుతో చెక్కబడి ఉంటాయి. ఆధునిక పద్ధతులతో వాయించడంలో సహాయపడటానికి చాలా పాత డబుల్ బాస్ల భుజాలను కత్తిరించారు లేదా వాలుగా చేశారు. [5] ఈ మార్పులకు ముందు, వాటి భుజాల డిజైన్ వయోలిన్ కుటుంబానికి చెందిన వాయిద్యాలకు దగ్గరగా ఉండేది.
డబుల్ బాస్ అనేది ఫిఫ్త్స్లో కాకుండా, ఫోర్త్స్లో (వయోల్ లాగా) ట్యూన్ చేయబడిన ఏకైక ఆధునిక తంత్రీ వాద్యం.
తన ఎ న్యూ హిస్టరీ ఆఫ్ ది డబుల్ బాస్ అనే పుస్తకంలో, పాల్ బ్రన్ డబుల్ బాస్ మూలాలు వయోలిన్ కుటుంబానికి చెందిన నిజమైన బాస్ వాయిద్యంగా ఉన్నాయని నొక్కిచెప్పారు. డబుల్ బాస్ బాహ్య రూపం వయోలా డా గాంబాను పోలి ఉన్నప్పటికీ, దాని అంతర్గత నిర్మాణం వయోలిన్ కుటుంబంలోని వాయిద్యాలను దాదాపుగా పోలి ఉంటుందని, వయోల్స్ అంతర్గత నిర్మాణం నుండి చాలా భిన్నంగా ఉంటుందని అతను పేర్కొన్నాడు. [6]
"ఆధునిక డబుల్ బాస్ వయోలిన్ లేదా వయోల్ కుటుంబాలలో దేనికీ నిజమైన సభ్యుడు కాదు" అని డబుల్ బాస్ ప్రొఫెసర్ లారీ హర్స్ట్ వాదిస్తున్నారు. అతను ఇలా అంటాడు, "చాలా మటుకు దాని మొదటి సాధారణ ఆకారం వయోలోన్ ఆకారంలో ఉండేది, ఇది వయోల్ కుటుంబంలో అతిపెద్ద సభ్యుడు. ప్రస్తుతం ఉన్న తొలి బాస్లలో కొన్ని వయోలోన్లు, (C-ఆకారపు ధ్వని రంధ్రాలతో సహా) వీటికి ఆధునిక హంగులు అమర్చబడ్డాయి." [7] గాస్పారో డా సలో వంటి వారిచే తయారు చేయబడిన కొన్ని ప్రస్తుత వాయిద్యాలు 16వ శతాబ్దపు ఆరు-తీగల కాంట్రాబాస్ వయోలోని నుండి మార్చబడ్డాయి.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Slatford, Rodney; Shipton, Alyn (2001). "Double bass". Oxford Music Online: Grove Music Online. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.46437. ISBN 978-1-56159-263-0. Retrieved 6 December 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: periodical has ISBN (link) - ↑ "Ludwig-van.com – The Octobass Is An Instrument Capable of Playing Below Human Hearing Range". 20 May 2015.
- ↑ The Orchestra: A User's Manual Archived 29 డిసెంబరు 2011 at the Wayback Machine, Andrew Hugill with the Philharmonia Orchestra
- ↑ "Bass basics". Archived from the original on 30 January 2020. Retrieved 30 January 2020.
- ↑ "Aventallearning.com". Archived from the original on 4 August 2020. Retrieved 27 October 2019.
- ↑ "A New History of the Double Bass". Paulbrun.com. Retrieved 21 July 2012.
- ↑ "A Brief History of the Double Bass". Oocities.org. Retrieved 2015-12-23.
మరింత చదవడానికి
[మార్చు]జనరల్
[మార్చు]- Grodner, Murray, Comprehensive Catalog of books, recordings and videos for the double bass. Bloomington IN, Murray Grodner, 2000.
- Praetorius, Michael, Syntagma Musicum, Band II, Kassel, Bärenreiter, 2001. (Reprint of the first edition of 1619). ISBN 978-3-76181527-4.
చరిత్ర
[మార్చు]- Billė, Isaia, Gli strumenti ad arco e i loro culturi. Rome, Ausonia. 1928. PDF available at: https://www.vitoliuzzi.com/news-for-a-new-and-authentic-history-of-the-classic-bass/ ; Archived 22 అక్టోబరు 2022 at the Wayback Machine.
- Boyden, David B., et al., The Violin Family, The New Grove Musical Instruments Series, London, Macmillan, 1989. ISBN 0-393-30517-1.
- Brun, Paul, A New History of the Double Bass, Seillons source d'Argens, Paul Brun Productions, 2018. ISBN 2-9514461-0-1.
- Elgar, Raymond, Introduction to the Double Bass, published by the author, St Leonards on Sea, 1960.
- Elgar, Raymond, More About the Double Bass, published by the author, St Leonards on Sea, 1963.
- Elgar, Raymomd, Looking at the Double Bass, published by the author, St Leonards on Sea, 1967.
- Lohse, Jonas, Das Kontrabass-Buch, Friedberg, Jonas Lohse Verlag, 2020. ISBN 978-3-9822602-0-4.
- Martin, Thomas, Martin Lawrence and George Martin, The English Double Bass . Banbury, Arpeggio Publishing, 2018.
- Palmer, Fiona M. (1997). Domenico Dragonetti in England (1794-1846) : the career of a double bass virtuoso. Oxford, Clarendon Press, 1997. ISBN 0-19-816591-9.
- Planyavsky, Alfred, Geschichte des Kontrabasses, Tutzing, Verlag Hans Schneider, 1984.
- Stanton, David H., The String (Double) Bass. Evanston IL, The Instrumentalist Company, 1982.
- West, Chris, "The Paganini of the Double Bass - Bottesini in Britain." Independently published, 2021. ISBN 979-8747194595.
బోధనా పద్ధతులు, పనితీరు
[మార్చు]- Billè, Isaia, Nuovo metodo per contrabbasso. Milan: Ricordi, 1922
- Bradetich, Jeff, Double Bass: The Ultimate Challenge. Denton, TX: Music for All to Hear, 2016.
- Cruft, Eugene, The Eugene Cruft School of Double Bass Playing: A Method with a Repertoire. Oxford: Oxford University Press, 1966.
- Goïlav, Yoan, La contrebasse: Une philosophie du jeu, histoire, pédagogie, technique / The Double Bass: A Philosophy of Playing, History, Pedagogy, Technique. Lévis, Quebec: Doberman-Yppan, 2003.
- Goldsby, John, The Jazz Bass Book: Technique and Tradition. San Francisco: Backbeat Books, 2002.
- O'Brien, Orin. Double-Bass Notebook: Ideas, Tips, and Pointers for the Complete Professional. New York: Carl Fisher, 2016. ISBN 978-0825888830.
- Simandl, Franz, New Method for the Double Bass. Carl Fischer, 1984.
- Tambroni, Peter, An Introduction to Double Bass Playing. Oak Park IL, www.MostlyBass.com, 2014.
- Trebbi, Alfredo, "Il Contrabbasso - novissimo manuale semiserio." Milan: Casa Musicale Sonzogno, 2007. ISBN 978-88-87318-40-1.
- Turetzky, Bertram. The Contemporary Contrabass. Berkeley: University of California Press, 1989.
