తిరుప్పెరుందురై
| అవుదయ్యార్కోయిల్ | |
|---|---|
 అవుదయ్యార్కోయిల్ గోపురం | |
| మతం | |
| అనుబంధం | హిందూధర్మం |
| జిల్లా | పుదుక్కొట్టై |
| దైవం | ఆత్మనాథస్వామి (శివుడు) |
| ప్రదేశం | |
| ప్రదేశం | తిరుప్పెరుందురై |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| దేశం | భారతదేశం |
 అవుదయ్యార్కోయిల్ యొక్క ఇంటరాక్టివ్ మ్యాప్ | |
| నిర్దేశాంకాలు | 10°04′23″N 79°02′24″E / 10.07306°N 79.04000°E |
| వాస్తుశిల్పం | |
| రకం | ద్రావిడ నిర్మాణ శైలి |
| సృష్టికర్త | మాణిక్కవాచకర్, విక్రమాదిత్య చోళుడు |
| స్థాపితం | క్రీ.శ. 9వ–10వ శతాబ్దం |
తిరుపెరుందురై (ఆత్మనాథస్వామి ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు) తమిళనాడు పుదుక్కోట్టై జిల్లాలోని అరంతంగి సమీపంలో ఉన్న అవుదైయార్కోయిల్ గ్రామంలో ఉంది.[1] ఇది 10వ శతాబ్దంలో శివుడిని గౌరవించటానికి నిర్మించబడింది. తమిళ శైవ సిద్ధాంత యొక్క పవిత్ర గ్రంథాలలో ఒకటి, మాణికవసాగర్ యొక్క తిరువసకం, ఈ మందిరం నుండి ఉద్భవించింది. మాణికవసాగర్ శివుని అనుసరించడానికి రాజును మార్చారని, యుద్ధ గుర్రాల కోసం ఉద్దేశించిన డబ్బుతో ఆలయాన్ని నిర్మించాడని చెబుతారు.[2]
పురాణం
[మార్చు]ఈ ఆలయాన్ని మాణిక్య సాగర్ నిర్మించాడని భావిస్తున్నారు.[3] ప్రధానమంత్రిగా, చోళనాడులో మంచి గుర్రాలను కొనడానికి రెండవ వరగుణ పాండ్య రాజు అతనికి డబ్బు ఇచ్చాడు, బదులుగా అతను దానిని ఆలయ నిర్మాణానికి ఖర్చు చేశాడు.[4] గుర్రాలు లేదా డబ్బు లేకపోవడం వల్ల మాణిక్య సాగర్ రాజును ఎదుర్కొన్నప్పుడు, శివుడు తన తిరువిలయడల్, ఒక దైవిక క్రీడలో ఒకదాన్ని నక్కను గుర్రాలుగా మార్చడం ద్వారా ప్రదర్శించాడు, వాటిని రాజుకు ఇచ్చిన తర్వాత మళ్ళీ నక్కగా మారింది.[1][5][6]
ఆర్కిటెక్చర్
[మార్చు]పురాతన హిందూ శిల్పులు, ఇంజనీర్ల ఆలయ నిర్మాణ నైపుణ్యాలకు అత్మనాథర్ ఆలయం నిదర్శనం. ఈ ఆలయం 27 నక్షత్రాలు లేదా చంద్ర కేంద్రాల చెక్కడాలకు ప్రత్యేకంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ ఆలయం మానవ శరీర నిర్మాణ శాస్త్రం యొక్క పురాతన హిందూ జ్ఞానాన్ని కూడా ప్రదర్శిస్తుంది. నరసింహ భగవానుడి విగ్రహాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే, ఆయన హిరణ్యకశ్యపును తన తొడల మీద, పంజాలను కడుపుపై ఉంచినప్పుడు, పెద్ద, చిన్న ప్రేగులను సూచిస్తూ రెండు ప్రేగులు బయటకు తీయబడతాయి. ఆధునిక శాస్త్రంలో, ప్రేగును మొట్టమొదట 1761లో జియోవన్నీ బాటిస్టా మోర్గానీ ప్రత్యక్షంగా చూశారు. కాబట్టి, ప్రేగుల గురించి ఈ హిందూ జ్ఞానం పరిశోధకులను ఆశ్చర్యపరుస్తుంది. అదేవిధంగా, ఒక పిల్లవాడు, పెద్దవారి శరీర నిర్మాణ శాస్త్రం మధ్య స్పష్టమైన వ్యత్యాసం కార్తికేయ విగ్రహంలో కనిపిస్తుంది, ఇక్కడ అతని కడుపు, గడ్డం బంప్ మీద శిశువు కొవ్వు చక్కగా చెక్కబడి ఉంటుంది, అయితే నరసింహ భగవానుడి పాదాల మీద ఉన్న సిరలు అతని యుక్తవయస్సును వివరిస్తాయి, కార్తికేయ పాదాల మీద సిరలు లేకుండా ఉంచి అతని బాల్యాన్ని స్పష్టంగా వేరు చేస్తాయి.
ఈ ఆలయం 10 ఎకరాలకు (40,000 చదరపు మీటర్లు) పైగా విస్తీర్ణంలో మూడు ఆవరణలు, దక్షిణ ముఖాలతో నిర్మించబడింది, తద్వారా అస్తమిస్తున్న సూర్యుడు గర్భగుడిని తాకినప్పటికీ, ఇది మూడు ప్రదక్షిణ మార్గాలలో ఉంటుంది. ప్రధాన దేవత నిరాకారుడు (ఆత్మనాథర్); గర్భగుడిలో శివలింగం లేదు కానీ ఒక పీఠం (ఆవుదయార్) మాత్రమే ఉంది, అందుకే దీనికి అవుదయార్ కోయిల్ అని పేరు వచ్చింది.[7] ఈ ఆలయంలో దేవుడు దక్షిణం వైపు-దక్షిణమూర్తి లేదా గురు రూపంలో ఉన్నాడు. ఆయన భార్యను శివయోగనాయకి (యోగంబాలు) గా విగ్రహరహిత రూపంలో పూజిస్తారు. దాదాపు అన్ని శివాలయాలలో సంప్రదాయంగా ఉన్నట్లుగా నంది ఎద్దు విగ్రహం లేదు. ఇందులో లోతైన ఆధ్యాత్మిక ప్రాముఖ్యత ఉంది. హిందూ మతం అనుభవం లేనివారికి దేవత ఆరాధనను అనుమతిస్తుంది. ఒకరి భక్తి పరిపక్వం చెందుతున్నప్పుడు, బ్రహ్మ యొక్క నిరాకారత యొక్క సత్యాన్ని ఆలోచించడం ప్రారంభిస్తారు. ఈ వేదాంతశాస్త్రాన్ని వివరించడానికి ఈ ఆలయాన్ని రూపొందించారు. అత్యున్నత సత్యాన్ని ప్రతీకాత్మకంగా చిత్రీకరించే భారతదేశం మొత్తంలో అరుదైన శైవ మందిరాలలో ఇది ఒకటి. ఆత్మకు (ఆత్మకు) రూపం లేనందున, దేవతను ఆత్మనాథర్ అని పిలుస్తారు. గర్భగుడిలో ఐదు సమయ ప్రమాణాలను సూచించే ఐదు దీపాలు, 27 నక్షత్రాలను సూచించే 27 దీపాలు ఉన్నాయి.[5]
తిరుప్పెరుంతురైని సంగం సాహిత్యం కోకోళి, శివపురం, ఆకాశ కైలాస, వడవూర్, చతుర్వేదమంగలం, ఆది కైలాస అని కూడా పిలుస్తారు. చిదంబరం వద్ద ఐదు సభలతో పోల్చితే కనకసభ, చిత్తసభ, సత్సభ, ఆనందసభ, రత్నసభ, దేవసభ అనే ఆరు సభలు ఉన్నందున దీనిని అతిత సభ అని కూడా పిలుస్తారు, ఈ మందిరాలలో ప్రతిదానికి శైవ వేదాంత పదాల పేరు పెట్టారు. ఈ మందిరాలలో అద్భుతమైన చెక్కడాలు ఉన్నాయి. మాణిక్యవాచకర్ స్వయంగా ఈ సభలను నిర్మించి, సభలను 21600 రాగి పలకలతో కప్పారని నమ్ముతారు. రెండవ ప్రాకారంలోని తిల్లాయ్ మండపం లో తల్లి పార్వతి అర్జునుడికి వేటగాడుగా, అతని భార్యకు పాశుపథ ఆయుధాన్ని ఇవ్వడం పనితనంలో చాలా వాస్తవికమైనది. తల్లి మెడ చుట్టూ గొలుసు, చేతిలో గాజులు, రాతితో చెక్కబడిన సంచిని పట్టుకుని కనిపిస్తుంది. కొన్ని మంటపాలలో ఇనుప మరలు ఉపయోగించబడతాయి, ఇది ఆ యుగానికి ప్రత్యేకమైనది.
ఈ ఆలయం జెఫిర్ (గ్రానైట్) పైకప్పు పనికి ప్రసిద్ధి చెందింది. కంగా సభై (బంగారు మందిరం) పైకప్పు రాతితో చేసిన ఒక గొప్ప సృష్టి. తాళ్లు, తెప్పలు, మేకులు అన్నీ గ్రానైట్‌తో తయారు చేయబడ్డాయి. మురుగన్, కాళి, శివుని రుద్ర తాండవం (అడవి నృత్యం) పట్టుకున్న విల్లు శిల్పకళలో అత్యుత్తమ నమూనా. పంచాక్షరాన్ని సూచించే ఐదు తత్వాలు - న, మ, శి, వ, య - నివృత్తి కల, ప్రతిష్ట కల, విద్యా కల, శాంతి కల, శాంతితిత కల - పంచాక్షర మండపం పైకప్పుపై శిల్ప రూపంలో ఉన్నాయి..
కత్తి, కొమ్ము పట్టుకున్న వీరభద్ర మిశ్రమ స్తంభాలు 16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో విజయనగర రాజుల చేర్పులుగా కనుగొనబడ్డాయి. పెరంబలూర్ సమీపంలోని పసుంబలూర్ గ్రామంలోని వీరపతర స్వామి ఆలయం, తిరువత్తరులోని ఆదికేశవ పెరుమాళ్ ఆలయం, మదురైలోని మీనాక్షి ఆలయం, తిరునెల్వేలి నెల్లైయప్పర్ ఆలయం, తెంకాసి కాశీ విశ్వనాథర్ ఆలయం, కృష్ణపురం వెంకటాచలపతి ఆలయం, రామేశ్వరం రామనాథస్వామి ఆలయం, తడికోంబు సుందరరాజపెరుమాళ్ ఆలయం, శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ అండల్ ఆలయం, శ్రీవైకుంతం శ్రీవైకుంతనథన్ పెర్ముయల్ ఆలయం, తిరువత్తురున్గుడి లోని వైష్ణవ నంబి, తిరుక్కురుంగుడి నాచియార్ ఆలయంలో వీరభద్రుడి సారూప్య స్తంభాలు కనిపిస్తాయి.
అనేక పునర్నిర్మాణాలు జరిగాయి, ప్రస్తుత నిర్మాణంలో ఎక్కువ భాగం క్రీ. శ. 15వ శతాబ్దానికి చెందినది. వెయ్యి స్తంభాలున్న ఈ మందిరంలో శివుడి ఊర్ధ్వా తాండవం, కారైకాల్ అమ్మైయార్, ధనుర్ధారా సుబ్రమణ్య మొదలైన చిత్రాలతో సున్నితంగా రూపొందించిన అనేక స్తంభాలు ఉన్నాయి.
పరిపాలన
[మార్చు]చిదంబరం, తిరువనైకోయిల్‌లో లాగానే, ఆగమ ఆచారాలను అనుసరించే శివాచార్యర్ లేదా ఆదిశైవర్ దేవాలయాల మాదిరిగా కాకుండా, ఇక్కడ వైదిక ఆచారాలు నిర్వహిస్తారు. ఈ సందర్భంలో ఈ ఆలయాన్ని నంబియార్ బ్రాహ్మణులు (నాయర్ నంబియార్లు లేదా బ్రాహ్మణ నంబూదరీలతో కలవరపడకూడదు) నిర్వహిస్తారు - అగ్ని నుండి ఉద్భవించిన రౌషయదాన సాధువు వారసులుగా చెప్పబడే వైదీక బ్రాహ్మణుల తరగతి,, ఆత్మనాథర్ స్వయంగా వేదాలను బోధించారు. వారు మూడు వందల మంది అని చెబుతారు, వారిని మున్నోతియోరువర్ అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ అగ్నివేశుడు అనేక రకాల వ్యాధులకు మందులు, చికిత్స గురించి చర్చించే 77000 శ్లోకాలతో కూడిన అగ్నివేశ కల్పసూత్రం అనే అద్భుతమైన పురాతన వైద్య గ్రంథానికి ప్రసిద్ధ రచయిత కూడా.
పండుగ
[మార్చు]ఇక్కడ జరుపుకునే వార్షిక పండుగలలో తిరుమంజనం (తమిళ నెల ఆనీలో, జూన్ మధ్యలో-జూలై మధ్యలో, తిరువదిరై (తమిళ నెల మార్గాళి మధ్యలో డిసెంబర్-జనవరి మధ్యలో) పది రోజుల పాటు కొనసాగుతాయి, చిదంబరం నటరాజ ఆలయం ఆ పండుగల మాదిరిగానే.[1] రోజుకు ఆరు సార్లు పూజ లేదా ఆరాధన జరుగుతుంది.
మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 3 Krishnamurthy, R. (6 November 2014). "Where Jackals turned into Horses". The Hindu. Archived from the original on 1 December 2014.
- ↑ Das, Sisir Kumar; Akademi, Sahitya (1991). A History of Indian Literature. Sahitya Akademi. p. 574. ISBN 81-7201-006-0. Retrieved 2008-06-01.
- ↑ Das, Sisir Kumar; Akademi, Sahitya (1991). A History of Indian Literature. Sahitya Akademi. p. 574. ISBN 81-7201-006-0. Retrieved 2008-06-01.
- ↑ Bradnock, Roma; Bradnock, Robert (2004). Footprint India (13th ed.). Bath, England: Footprint. ISBN 978-1-904777-00-7.
- 1 2 Meena, V. (1976). Temples in South India. Kanniyakumari: Harikumar Arts. p. 18. OCLC 4503540.
- ↑ Pillai, S. Subramania (2019). Tourism in Tamil Nadu: Growth and Development. MJP Publisher. p. 17. ISBN 978-81-8094-432-1.
- ↑ Das, Sisir Kumar; Akademi, Sahitya (1991). A History of Indian Literature. Sahitya Akademi. p. 574. ISBN 81-7201-006-0. Retrieved 2008-06-01.
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]