తైల చిత్రలేఖనం
ఆయిల్ పెయింటింగ్ (Oil painting) అనేది బైండర్గా ఎండబెట్టే నూనె కలిపిన వర్ణద్రవ్యాలతో పెయింటింగ్ చేసే విధానం. ఇది అనేక శతాబ్దాలుగా కాన్వాస్, చెక్క ప్యానెల్ లేదా రాగిపై ఆర్టిస్టిక్ పెయింటింగ్ కోసం అత్యంత సాధారణ సాంకేతికతగా ఉంది. చిత్రాలను గీయడానికి నూనె ప్రయోజనాలలో "ఎక్కువ వశ్యత, ధనిక, సాంద్రమైన రంగు, పొరల ఉపయోగం, కాంతి నుండి చీకటి వరకు విస్తృత శ్రేణి" ఉన్నాయి.[1]
అత్యంత పురాతన ఆయిల్ పెయింటింగ్లను ఆఫ్ఘనిస్తాన్లో బౌద్ధ కళాకారులు సృష్టించారు, ఇవి సా.శ 7వ శతాబ్దం నాటివి.[2] కనీసం 12వ శతాబ్దం నుండి విగ్రహాలు, చెక్క వస్తువులను చిత్రించడానికి యూరోపియన్లు ఆయిల్ పెయింట్ను అభివృద్ధి చేశారు. చిత్రించిన చిత్రాల కోసం దీని సాధారణ ఉపయోగం ఉత్తర ఐరోపాలో ఎర్లీ నెదర్లాండిష్ పెయింటింగ్తో ప్రారంభమైంది, పునరుజ్జీవనోద్యమం శిఖరాగ్రానికి చేరుకునే సమయానికి, ఆయిల్ పెయింటింగ్ పద్ధతులు యూరప్లో ప్యానెల్ పెయింటింగ్ల కోసం గుడ్డు టెంపెరా పెయింట్ల వాడకాన్ని పూర్తిగా భర్తీ చేశాయి. సాంప్రదాయక చిహ్నాలు లేదా వాల్ పెయింటింగ్లలో టెంపెరా, ఫ్రెస్కో సాధారణ ఎంపికగా మిగిలిపోయాయి.
సాధారణంగా ఉపయోగించే డ్రైయింగ్ ఆయిల్స్లో లిన్సీడ్ ఆయిల్, గసగసాల నూనె, వాల్నట్ ఆయిల్, కుసుమ నూనె ఉన్నాయి. నూనె ఎంపిక రంగుకు పసుపు లేదా ఎండబెట్టే సమయం వంటి లక్షణాలను ఇస్తుంది. పెయింట్ను టర్పెంటైన్తో పల్చగా చేయవచ్చు. నూనెను బట్టి కొన్ని తేడాలు పెయింట్ల మెరుపులో కూడా కనిపిస్తాయి. ఒక కళాకారుడు నిర్దిష్ట వర్ణద్రవ్యం, ఆశించిన ప్రభావాలను బట్టి ఒకే పెయింటింగ్లో అనేక విభిన్న నూనెలను ఉపయోగించవచ్చు. పెయింట్లు స్వయంగా మాధ్యమాన్ని బట్టి ఒక నిర్దిష్ట స్థిరత్వాన్ని కూడా అభివృద్ధి చేస్తాయి. రక్షణ, ఆకృతిని అందించడానికి వార్నిష్ను రూపొందించడానికి నూనెను పైన్ రెసిన్ లేదా ఫ్రాంకిన్సెన్స్ వంటి రెసిన్తో ఉడకబెట్టవచ్చు. ప్లాస్టిసిటీని బట్టి పెయింట్ను విభిన్న అల్లికలలో అచ్చు వేయవచ్చు.
సాంకేతికతలు
[మార్చు]
సాంప్రదాయ ఆయిల్ పెయింటింగ్ పద్ధతులు తరచుగా కళాకారుడు బొగ్గు లేదా పలచని పెయింట్తో కాన్వాస్పై సబ్జెక్ట్ను స్కెచ్ చేయడంతో ప్రారంభమవుతాయి. పెయింట్ సన్నగా, వేగంగా లేదా నెమ్మదిగా ఎండబెట్టడానికి ఆయిల్ పెయింట్ సాధారణంగా అవిసె నూనె, ఆర్టిస్ట్ గ్రేడ్ మినరల్ స్పిరిట్స్ లేదా ఇతర ద్రావకాలతో కలుపుతారు. ద్రావకాలు పెయింట్లోని నూనెను పల్చగా చేస్తాయి కాబట్టి వాటిని పెయింట్ బ్రష్లను శుభ్రం చేయడానికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు. ఆయిల్ పెయింట్ అప్లికేషన్ ప్రాథమిక నియమం 'కొవ్వుపై లీన్', అంటే పెయింట్ ప్రతి అదనపు పొర సరిగ్గా ఆరబెట్టడానికి అనుమతించడానికి కింద ఉన్న పొర కంటే ఎక్కువ నూనెను కలిగి ఉండాలి. ప్రతి అదనపు పొరలో తక్కువ నూనె ఉంటే చివరి పెయింటింగ్ పగుళ్లు వచ్చి పీల్ అవుతుంది. కాన్వాస్పై అనుగుణ్యత ఆయిల్ పెయింట్ పొరపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఈ నియమం శాశ్వతతను నిర్ధారించదు; ఇది బలమైన, స్థిరమైన పెయింట్ ఫిల్మ్కి దారితీసే నూనె నాణ్యత, రకం.
కోల్డ్ వ్యాక్స్, రెసిన్లు, వార్నిష్లతో సహా ఇతర మాధ్యమాలను నూనెతో ఉపయోగించవచ్చు. ఈ అదనపు మాధ్యమాలు పెయింట్ అపారదర్శకతను, పెయింట్ మెరుపు, పెయింట్ సాంద్రత లేదా 'శరీరం', బ్రష్స్ట్రోక్ను పట్టుకునే లేదా దాచే సామర్థ్యాన్ని సర్దుబాటు చేయడంలో చిత్రకారుడికి సహాయపడతాయి. పెయింట్లోని ఈ అంశాలు ఆయిల్ పెయింట్ వ్యక్తీకరణ సామర్థ్యానికి దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంటాయి.
సాంప్రదాయకంగా పెయింట్ బ్రష్లను ఉపయోగించి పెయింట్ తరచుగా పెయింటింగ్ ఉపరితలంపైకి బదిలీ చేస్తారు, ప్యాలెట్ కత్తులు, రాగ్లను ఉపయోగించడంతో సహా ఇతర పద్ధతులు ఉన్నాయి. ప్యాలెట్ కత్తులు కాన్వాస్ నుండి ఏదైనా పెయింట్ను స్క్రాప్ చేయగలవు, అప్లికేషన్ కోసం కూడా ఉపయోగించవచ్చు. ఆయిల్ పెయింట్ అనేక ఇతర రకాల ఆర్టిస్టుల మెటీరియల్ల కంటే ఎక్కువ కాలం తడిగా ఉంటుంది, ఇది బొమ్మ రంగు, ఆకృతి లేదా రూపాన్ని మార్చడానికి కళాకారుడిని అనుమతిస్తుంది. కొన్నిసార్లు చిత్రకారుడు మొత్తం పెయింట్ పొరను తీసివేసి కొత్తగా ప్రారంభించవచ్చు. పెయింట్ తడిగా ఉన్నప్పుడు కొంత సమయం పాటు రాగ్, టర్పెంటైన్తో ఇది చేయవచ్చు, కానీ కొంతకాలం తర్వాత గట్టిపడిన పొరను గీరివేయాలి. ఆయిల్ పెయింట్ ఆక్సీకరణ ద్వారా ఎండిపోతుంది, బాష్పీభవనం ద్వారా కాదు. సాధారణంగా రెండు వారాలలో ఇది స్పర్శకు పొడిగా ఉంటుంది (కొన్ని రంగులు రోజుల్లో పొడిగా ఉంటాయి).
చరిత్ర
[మార్చు]
బామియాన్ (ఆఫ్ఘనిస్తాన్) లో సా.శ 650 లో సృష్టించబడిన బౌద్ధ కుడ్యచిత్రాలు తొలిసారిగా తెలిసిన ఆయిల్ పెయింటింగ్లు. బామియాన్ సిల్క్ రోడ్లోని ఒక చారిత్రక స్థావరం, బామియాన్ బుద్ధులకు ప్రసిద్ధి చెందింది, వీటి వెనుక ఉన్న గదులు, సొరంగాలు శిలల నుండి చెక్కబడ్డాయి. ఈ గదులలో కుడ్యచిత్రాలు ఉన్నాయి. ఆర్ట్వర్క్లు వర్ణద్రవ్యాలు, పదార్థాల విస్తృత శ్రేణిని ప్రదర్శిస్తాయి, చివరి వార్నిష్ లేయర్ను కూడా ఉపయోగిస్తాయి. అప్లికేషన్ టెక్నిక్, కుడ్యచిత్రాలలో ఉపయోగించిన పెయింట్ మీడియా శుద్ధి చేయబడిన స్థాయి, నేటి వరకు అవి మనుగడ సాగించడం చూస్తే ఆయిల్ పెయింట్స్ 7వ శతాబ్దానికి కొంతకాలం ముందు ఆసియాలో వాడివుండవచ్చని సూచిస్తున్నాయి. నూనెలో వర్ణద్రవ్యాలను బంధించే ఉపయోగాత్మక పద్ధతి యూరప్లో మరో 900 సంవత్సరాల వరకు తెలియదు.[3][4][5]
1125లో రాసిన గ్రంథంలో సన్యాసి థియోఫిలస్ ప్రెస్బైటర్ 1125 లో రాసిన డి డైవర్సిస్ ఆర్టిబస్ ('వివిధ కళలపై') లో చమురు ఆధారిత పెయింటింగ్ కోసం సూచనలను ఇచ్చాడు.[6] ఈ కాలంలో బహుశా బహిరంగ ఉపయోగం కోసం శిల్పాలు, శిల్పాలు, కలప అమరికలను చిత్రించడానికి దీనిని ఉపయోగించేవారు. సాంప్రదాయిక టెంపెరా పెయింట్స్తో పెయింట్ చేసిన దానికంటే చమురు ఆధారిత మాధ్యమాలలో పెయింట్ చేసినప్పుడు వాతావరణం లేదా షీల్డ్ల వంటి వస్తువులకు (టోర్నమెంట్లలో ఉపయోగించేవి, అలంకరణలుగా వేలాడదీసినవి) పెయింట్ చేసినప్పుడు ఎక్కువ మన్నికగా ఉండేవి. సెన్నినో సెన్నిని తన బుక్ ఆఫ్ ఆర్ట్లో ఆయిల్ టెక్నిక్ను ప్రస్తావించారు, వివరించారు. చాలా ఐరోపా పునరుజ్జీవనోద్యమ మూలాలు ప్రత్యేకించి వసారి 15వ శతాబ్దపు ఉత్తర ఐరోపా చిత్రకారులకు, ప్రత్యేకించి జాన్ వాన్ ఐక్కు ఆయిల్ పెయింట్ల ఆవిష్కరణను తప్పుగా జమ చేశాయి.[7]
అయినప్పటికీ 15వ శతాబ్దం ప్రారంభ, మధ్య కాలంలో వాన్ ఐక్, రాబర్ట్ కాంపిన్ వంటి కళాకారులతో ఉన్న ప్రారంభ నెదర్లాండిష్ పెయింటింగ్లు నూనెను సాధారణ పెయింటింగ్ మాధ్యమంగా మార్చిన మొదటి చిత్రాలు. లేయర్లు, గ్లేజ్ల వాడకాన్ని అన్వేషించాయి. ఆ తర్వాత ఉత్తర ఐరోపా మిగిలిన ప్రాంతాలు, ఇటలీలో అనుసరించారు.
అటువంటి రచనలు చెక్క పలకలపై చిత్రించబడ్డాయి, కానీ 15వ శతాబ్దం చివరి నాటికి కాన్వాస్ చౌకగా, రవాణా చేయడానికి సులభంగా ఉన్నందున ఆసరాగా ఉపయోగించడం ప్రారంభమైంది, ఇది పెద్ద పనులను అనుమతించింది, గెస్సో (ఒక చక్కటి ప్లాస్టర్) సంక్లిష్టమైన ప్రాథమిక పొరలు దీనికి అవసరం లేదు. తెరచాప కాన్వాస్ సులభంగా లభించే వెనిస్ కాన్వాస్కు మారడంలో అగ్రగామిగా ఉంది. చిన్న క్యాబినెట్ పెయింటింగ్లు లోహంపై కూడా చేశారు, ముఖ్యంగా రాగి పలకలు. ఈ ఆసరా మరింత ఖరీదైనవి కానీ చాలా దృఢమైనవి, సంక్లిష్టమైన సూక్ష్మ వివరాలను అనుమతిస్తాయి. ముద్రణ తయారీ నుండి ప్రింటింగ్ ప్లేట్లను ఈ ప్రయోజనం కోసం తరచుగా తిరిగి ఉపయోగించారు. చమురు పెరుగుతున్న వినియోగం ఉత్తర ఐరోపా నుండి ఇటలీ ద్వారా వ్యాపించింది, ఇది 15వ శతాబ్దం చివరలో వెనిస్లో ప్రారంభమైంది. 1540 నాటికి ప్యానెల్ (టెంపెరా) పై పెయింటింగ్ చేసే మునుపటి పద్ధతి అంతరించిపోయింది, అయితే ఇటాలియన్లు వాల్ పెయింటింగ్ల కోసం సుద్ద-ఆధారిత ఫ్రెస్కోను ఉపయోగించడం కొనసాగించారు, ఇది చల్లని వాతావరణం కలిగిన ఉత్తర ప్రాంతాలలో అంతగా విజయవంతం కాలేదు, తక్కువ మన్నికగా ఉంది.
పునరుజ్జీవనోద్యమ పద్ధతులు దాదాపు పారదర్శక పొరలు లేదా గ్లేజ్లను ఉపయోగించాయి, సాధారణంగా ప్రతిదీ ఎండబెట్టడానికి అనుమతించి, ఆ తర్వాత తదుపరి దానిని జత చేశారు. ఇది పెయింటింగ్కు పట్టే సమయాన్ని బాగా పెంచింది. వీటి క్రింద ఉన్న అండర్ పెయింటింగ్ లేదా గ్రౌండ్ సాధారణంగా తెల్లగా ఉంటుంది (సాధారణంగా ప్రైమర్తో పూత పూయబడిన గెస్సో), పొరల గుండా కాంతి ప్రతిబింబించేలా అనుమతిస్తుంది. కానీ వాన్ ఐక్, రాబర్ట్ కాంపిన్ కొంచెం తర్వాత వెట్-ఆన్-వెట్ టెక్నిక్ను ఉపయోగించారు, మొదటిది పూర్తయిన వెంటనే రెండవ పొరను చిత్రించారు. ప్రారంభంలో బ్రష్స్ట్రోక్లు లేదా పెయింట్ చేయబడిన ఉపరితలం ఆకృతిపై దృష్టి పెట్టకుండా మృదువైన ఉపరితలాన్ని ఉత్పత్తి చేయడం టెంపెరా, ఫ్రెస్కో స్థిరమైన పద్ధతులతో లక్ష్యం. పెయింట్ ఉపరితలంలో పెరిగిన లేదా కఠినమైన ఆకృతిని ఉపయోగించి ఎర్లీ ఇంపాస్టో ఎఫెక్ట్లలో 1500 సమయంలో వెనీషియన్ చిత్రకారుడు గియోవన్నీ బెల్లిని తరువాతి రచనలు ఉన్నాయి.[8]
చాలా మంది చిత్రకారులు వ్యక్తిగత బ్రష్స్ట్రోక్లను, గరుకుగా పెయింట్ చేయబడిన ఉపరితలాన్ని స్పష్టంగా వదిలివేయడం ద్వారా వారి పెయింటింగ్ ప్రక్రియపై దృష్టిని ఆకర్షించడం ప్రారంభించినందున ఇది 16వ శతాబ్దంలో సర్వసాధారణంగా మారింది. మరొక వెనీషియన్, టైటియన్ ఇందులో నాయకుడు. 17వ శతాబ్దంలో రెంబ్రాండ్తో సహా కొంతమంది కళాకారులు ముదురు రంగుల బ్యాక్ గ్రౌండ్ ఉపయోగించడం ప్రారంభించారు. 19వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు వారి పెయింట్వర్క్లో "ఎఫెక్ట్స్ ఆఫ్ హ్యాండ్లింగ్"ని ఉపయోగించుకున్న కళాకారులు, "కానిపించని ఉపరితలంపై ఏ విధమైన బ్రష్స్ట్రోక్లు కనిపించకుండా ఉండేలా ప్రయత్నించిన కళాకారుల" మధ్య విభజన ఉండేది.[9]
19వ శతాబ్దానికి ముందు కళాకారులు లేదా వారి అప్రెంటిస్లు పిగ్మెంట్లను గ్రైండ్ చేసి, పెయింటింగ్ మీడియా శ్రేణి కోసం వారి పెయింట్లను కలుపుకున్నారు. ఇది పనులను కష్టతరం చేసింది, చాలా పెయింటింగ్ కార్యకలాపాలను స్టూడియోకి మాత్రమే పరిమితం చేసింది. అమెరికన్ పోర్ట్రెయిట్ చిత్రకారుడు జాన్ గోఫే రాండ్ 1841లో స్క్వీజబుల్ లేదా ధ్వంసమయ్యే మెటల్ ట్యూబ్ను కనుగొన్న తర్వాత ట్యూబ్ల ఆయిల్ పెయింట్ విస్తృతంగా అందుబాటులోకి వచ్చినప్పుడు ఈ పరిస్థితి మారింది. కళాకారులు రంగులను త్వరగా, సులభంగా కలపగలిగారు, ఇది మొదటిసారిగా ప్లీన్ ఎయిర్ పెయింటింగ్ కి (ఫ్రెంచ్ ఇంప్రెషనిజంలో ఒక సాధారణ విధానం) అవకాశాన్ని కల్పించింది.
కావలసినవి
[మార్చు]
ఆయిల్ పెయింట్ కోసం ప్రాథమిక పదార్థాలు వర్ణద్రవ్యం, డ్రైయింగ్ ఆయిల్. ఆధునిక ఆయిల్ పెయింటింగ్లో ఉపయోగించే ప్రసిద్ధ డ్రైయింగ్ ఆయిల్స్లో అవిసె నూనె, కుసుమ నూనె, వాల్నట్ ఆయిల్, గసగసాల నూనె ఉన్నాయి. అవిసె నూనె అనేది సాధారణ ఫైబర్ క్రాప్ అయిన అవిసె గింజ నుండి వస్తుంది; ఆయిల్ పెయింటింగ్కు "ఆసరా" అయిన నార కూడా అవిసె మొక్క నుండి వస్తుంది.
పెయింట్ ఎండబెట్టే సమయం వర్ణద్రవ్యం, దానితో రూపొందించిన నూనె రెండింటి ద్వారా ప్రభావితమవుతుంది. అవిసె నూనె అత్యంత సాధారణ ప్రయోజన నూనె. కుసుమ, వాల్నట్ లేదా గసగసాల నూనెలను కొన్నిసార్లు తెలుపు వంటి తేలికపాటి రంగులను రూపొందించడంలో ఉపయోగిస్తారు, ఎందుకంటే అవి అవిసె నూనె కంటే ఎండబెట్టడంపై తక్కువ "పసుపు" రంగులో ఉంటాయి, కానీ అవి నెమ్మదిగా ఆరిపోయే లోపాన్ని కలిగి ఉంటాయి, బలమైన పెయింట్ ఫిల్మ్ను అందించకపోవచ్చు.[10]: 106–114
సిక్కాటివ్లు (ఎండబెట్టడాన్ని వేగవంతం చేసేవి), ఫిల్లర్లు, రెసిన్లు, సర్ఫాక్టెంట్ల వంటి ఫార్ములేషన్కు ఇతర పదార్థాలను జోడించడం ద్వారా పెయింట్ లక్షణాలను మార్చవచ్చు. చిత్రకారులు ప్యాలెట్లోని తమకు నచ్చిన మాధ్యమంతో ట్యూబ్ నుండి పెయింట్ను కలపడం సాధారణం. ఇటీవలి పురోగతి ఆధునిక నీటి మిస్సిబుల్ ఆయిల్ పెయింట్లను ఉత్పత్తి చేసింది, ఇది పెయింట్ను నీటితో కడిగి శుభ్రం చేయడానికి అనుమతిస్తుంది.
విషపూరితం లేదా ఇతర ఆందోళనల కారణంగా కొన్ని చారిత్రక వర్ణద్రవ్యాలు సాధారణ ఉపయోగం నుండి పడిపోయాయి. సీసం తెలుపు దాని అపారదర్శకత, వేగంగా ఎండబెట్టే సమయం విలువైనది, ఇది శతాబ్దాలుగా ఆధిపత్య తెల్లని వర్ణద్రవ్యం.[11]: 69–70 పీటర్ లాస్ట్మాన్, ఇతర డచ్ గోల్డెన్ ఏజ్ చిత్రకారులు లీడ్-టిన్ పసుపును ఉపయోగించారు.[12]: 73 ఎండబెట్టే సమయాన్ని వేగవంతం చేయడానికి లిథార్జ్ (లీడ్ మోనాక్సైడ్) చారిత్రాత్మకంగా ఆయిల్స్ ఎండబెట్టడానికి ఒక సిక్కాటివ్గా జోడించారు.[12]: 69 అటువంటి సీసం సమ్మేళనాల వాడకం విషపూరిత ఆందోళనల కారణంగా ఇటీవలి సంవత్సరాలలో పరిమితం చేయబడింది; ఉదాహరణకు UKలో సీసం వర్ణద్రవ్యం లైసెన్స్ పొందిన పునరుద్ధరణ పనులకు పరిమితం చేయబడింది.[13]
ఆయిల్ పెయింటింగ్కు ఆసరా
[మార్చు]
ప్రారంభ ఆయిల్ పెయింటింగ్లు దాదాపు అన్నీ కలపపై ప్యానెల్ పెయింటింగ్లు, ఇవి చెక్కతో వంకరగా ఉండే అవకాశం ఉన్నప్పటికీ కలప ముక్కలతో నిర్మించబడిన ప్యానెల్తో సంక్లిష్టమైన, ఖరీదైన ప్రక్రియలో పాద పడినవి, సిద్ధం చేసినవి. చెక్కపై అనేక పెద్ద చిత్రాలను చిత్రించిన రూబెన్స్తో సహా 17వ శతాబ్దంలో ప్యానెల్లు ఉపయోగించడం కొనసాగింది. ఇటాలియన్ ప్రాంతాల కళాకారులు 16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో కాన్వాస్ వైపుకు వెళ్లారు, పాక్షికంగా పెద్ద చిత్రాలను చిత్రించాలనే కోరికతో ఇది నడిచింది, ఇవి ప్యానెల్ల వలె చాలా బరువుగా ఉంటాయి. తెరచాపల కోసం కాన్వాస్ వెనిస్లో తయారు చేయబడింది, ఇది చెక్క కంటే చాలా సులభంగా, చౌకగా లభిస్తుంది.
సూక్ష్మ వివరాలతో ఉన్న చిన్న పెయింటింగ్లు చాలా గట్టి ఉపరితలంపై చిత్రించడానికి సులభంగా ఉండేవి, ముద్రణ తయారీ నుండి తరచుగా తిరిగి ఉపయోగించబడే చెక్క పలకలు లేదా రాగి ప్లేట్లు, తరచుగా 19వ శతాబ్దంలో కూడా చిన్న క్యాబినెట్ పెయింటింగ్ల కోసం ఎంచుకునేవారు. పోర్ట్రెయిట్ సూక్ష్మచిత్రాలు సాధారణంగా దంతాలు లేదా గట్టి కాగితపు కార్డ్తో సహా గట్టి మద్దతును ఉపయోగించేవి.
సాంప్రదాయ కళాకారుల కాన్వాస్ నార నుండి తయారు చేయబడుతుంది, కానీ తక్కువ ఖరీదైన పత్తి ఫాబ్రిక్ వాడతారు. కళాకారుడు ముందుగా "స్ట్రెచర్" లేదా "స్ట్రైనర్" అని పిలువబడే చెక్క చట్రాన్ని సిద్ధం చేస్తాడు. రెండు పేర్ల మధ్య వ్యత్యాసం ఏమిటంటే, స్ట్రెచర్లు కొద్దిగా సర్దుబాటు చేయబడతాయి, అయితే స్ట్రైనర్లు దృఢంగా ఉంటాయి, సర్దుబాటు చేయగల మూల నాచ్లను కలిగి ఉండవు. కాన్వాస్ అప్పుడు చెక్క ఫ్రేమ్కు అడ్డంగా లాగబడుతుంది, వెనుక అంచుకు గట్టిగా నొక్కబడుతుంది లేదా ప్రధానమైనది. కళాకారుడు పెయింట్ ఆమ్ల లక్షణాల నుండి కాన్వాస్ను వేరుచేయడానికి "పరిమాణం" వర్తింపజేస్తాడు. సాంప్రదాయకంగా కాన్వాస్ జంతువుల జిగురు (ఆధునిక చిత్రకారులు కుందేలు చర్మం జిగురును ఉపయోగిస్తారు) పొరతో పూత పూయబడి, సీసం వైట్ పెయింట్తో ప్రైమ్ చేయబడింది, కొన్నిసార్లు సుద్దతో కలుపుతారు. ప్యానెల్లు గెస్సోతో తయారు చేయబడ్డాయి, జిగురు, సుద్ద మిశ్రమం.
ఆధునిక యాక్రిలిక్ "గెస్సో" ఒక యాక్రిలిక్ బైండర్తో టైటానియం డయాక్సైడ్తో తయారు చేస్తారు. ఇది తరచుగా కాన్వాస్పై ఉపయోగించబడుతుంది, అయితే నిజమైన గెస్సో కాన్వాస్కు తగినది కాదు. కళాకారుడు గెస్సో అనేక పొరలను వర్తింపజేయవచ్చు, అది ఎండిన తర్వాత ప్రతి ఒక్కటి మృదువుగా ఇసుకతో వేయవచ్చు. యాక్రిలిక్ గెస్సో ఇసుక వేయడం చాలా కష్టం. ఒక తయారీదారు "సాండబుల్" యాక్రిలిక్ గెస్సోను తయారు చేస్తాడు, అయితే ఇది ప్యానెల్ల కోసం మాత్రమే ఉద్దేశించబడింది, కాన్వాస్కు కాదు. గెస్సోను ఒక నిర్దిష్ట రంగుగా చేయడం సాధ్యపడుతుంది, కానీ స్టోర్లో కొనుగోలు చేసిన గెస్సో చాలా వరకు తెలుపు రంగులో ఉంటుంది. గెస్సో పొర దాని మందంపై ఆధారపడి నూనె పెయింట్ను పోరస్ ఉపరితలానికి ఆకర్షించేలా చేస్తుంది. అధిక లేదా అసమాన గెస్సో పొరలు కొన్నిసార్లు పూర్తి చేసిన పెయింటింగ్ల ఉపరితలంపై పెయింట్ నుండి కాకుండా మార్పుగా కనిపిస్తాయి.
ఆయిల్ పెయింటింగ్ల కోసం ప్రామాణిక పరిమాణాలు 19వ శతాబ్దంలో ఫ్రాన్స్లో నిర్ణయించారు. ప్రమాణాలను ఎక్కువ మంది కళాకారులు ఉపయోగించారు, ఫ్రెంచ్ వారు మాత్రమే కాదు. కళాకారుల సామగ్రిని అందించే ప్రధాన సరఫరాదారుల ద్వారా ఇది ఇప్పటికీ మద్దతు పొందుతుంది. పరిమాణం 0 (టాయిల్ డి 0) నుండి పరిమాణం 120 (టాయిల్ డి 120) బొమ్మలు (ఫిగర్), ప్రకృతి దృశ్యాలు (పేసేజ్), మెరైన్లు (సముద్ర) కోసం ప్రత్యేక "రన్లు"గా విభజించబడింది, ఇవి వికర్ణాన్ని ఎక్కువ లేదా తక్కువ భద్రపరుస్తాయి. కాబట్టి 0 సంఖ్య ఎత్తుతో పేసేజ్ 1, సముద్ర 2తో అనుగుణంగా ఉంటుంది.[14]
లినోలియం, చెక్క ప్యానెల్, కాగితం, స్లేట్, ప్రెస్డ్ వుడ్, మాసోనైట్, కార్డ్బోర్డ్ వంటి ఉపరితలాలు ఉపయోగించినప్పటికీ 16వ శతాబ్దం నుండి అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన ఉపరితలం కాన్వాస్, చాలా మంది కళాకారులు 17వ శతాబ్దం, అంతకు మించి ప్యానెల్ను ఉపయోగించారు. ప్యానెల్ చాలా ఖరీదైనది, భారీగా ఉంటుంది, రవాణా చేయడం కష్టం, పేలవమైన పరిస్థితులలో వక్రీకరించడానికి లేదా విడిపోవడానికి గురవుతుంది. అయినప్పటికీ చక్కటి వివరాల కోసం చెక్క ప్యానెల్ సంపూర్ణ దృఢత్వం ఒక ప్రయోజనాన్ని కలిగి ఉంది.
కొంతమంది కళాకారులు ఇప్పుడు నేరుగా సిద్ధం చేసిన అల్యూమినియం కంపోజిట్ మెటీరియల్ (ACM) ప్యానెల్లపై పెయింట్ చేస్తున్నారు. మరికొందరు కాన్వాస్ను ACM, మాసోనైట్ లేదా ఇతర మెటీరియల్తో చేసిన ప్యానెల్లపై జిగురుతో కాన్వాస్, ప్యానెల్ ప్రయోజనాలను కలుపుతారు.
ప్రక్రియ
[మార్చు]
ఆయిల్ మీడియంతో రంగు వర్ణద్రవ్యాలను కలపడం ద్వారా ఆయిల్ పెయింట్ తయారు చేస్తారు. 19వ శతాబ్దం నుండి వివిధ ప్రధాన రంగులు పెయింటింగ్ ప్రారంభమయ్యే ముందు ముందే సిద్ధం చేయబడిన పెయింట్ ట్యూబ్లలో కొనుగోలు చేస్తారు. పెయింటింగ్ ప్రక్రియ కొనసాగుతున్నప్పుడు చిన్న పరిమాణంలో కలపడం ద్వారా రంగుల మరిన్ని షేడ్స్ సాధారణంగా పొందవచ్చు. ఒక కళాకారుడు ప్యాలెట్, సాంప్రదాయకంగా చేతిలో పట్టుకున్న ఒక సన్నని చెక్క పలకను పెయింట్లను పట్టుకోవడానికి, కలపడానికి ఉపయోగిస్తారు. పసుపు రంగుల కోసం సల్ఫైడ్లు లేదా నీలం రంగుల కోసం కోబాల్ట్ లవణాలు వంటి రంగులతో కూడిన ఏదైనా సహజ లేదా సింథటిక్ పదార్థాలు వర్ణద్రవ్యాలుగా ఉండవచ్చు. సాంప్రదాయ వర్ణద్రవ్యాలు ఖనిజాలు లేదా మొక్కలపై ఆధారపడి ఉంటాయి, అయితే చాలా కాలం పాటు అస్థిరంగా ఉన్నాయని నిరూపించబడ్డాయి. ఆధునిక వర్ణద్రవ్యాలు తరచుగా సింథటిక్ రసాయనాలను ఉపయోగిస్తాయి. వర్ణద్రవ్యం నూనెతో కలుపుతారు, సాధారణంగా అవిసె నూనె కలుపుతారు, కానీ ఇతర నూనెలను ఉపయోగించవచ్చు. వివిధ నూనెలు భిన్నంగా ఆరిపోతాయి, ఇది రకరకాల ప్రభావాలను సృష్టిస్తుంది.
కళాకారుడు తరచుగా వారి విషయం స్కెచ్ చేసిన రూపురేఖలపై పెయింట్ను వర్తింపజేయడానికి బ్రష్ని సాధారణంగా ఉపయోగిస్తాడు. విభిన్న ప్రభావాలను సృష్టించడానికి వివిధ రకాల ఫైబర్ల నుండి బ్రష్లు తయారు చేస్తారు. ఉదాహరణకు హాగ్ బ్రিস্টల్స్తో తయారు చేసిన బ్రష్లను బోల్డర్ స్ట్రోక్లు, ఇంప్యాస్టో అల్లికల కోసం ఉపయోగించవచ్చు. ఫించ్ హెయిర్, ముంగిస హెయిర్ బ్రష్లు చక్కగా, మృదువుగా ఉంటాయి, తద్వారా పోర్ట్రెయిట్లు, వివరంగా చేసే పనులకు బాగా సమాధానమిస్తాయి. మరింత ఖరీదైనవి ఎరుపు సేబుల్ బ్రష్లు. అత్యుత్తమ నాణ్యత గల బ్రష్లను "కొలిన్స్కీ సేబుల్" అంటారు; ఈ బ్రష్ ఫైబర్లు సైబీరియన్ వీసెల్ తోక నుండి తీసుకోబడ్డాయి. ఈ జుట్టు సూపర్ఫైన్ పాయింట్ను ఉంచుతుంది, మృదువైన నిర్వహణ, మంచి జ్ఞాపకశక్తిని కలిగి ఉంటుంది (కాన్వాస్ నుండి ఎత్తినప్పుడు ఇది దాని అసలు బిందువుకు తిరిగి వస్తుంది), దీనిని కళాకారులకు బ్రష్ "స్నాప్" అని పిలుస్తారు. ఉడుత జుట్టు వంటి స్నాప్ లేని ఫ్లాపీ ఫైబర్లను సాధారణంగా ఆయిల్ పెయింటర్లు ఉపయోగించరు.
గత కొన్ని దశాబ్దాల్లో అనేక సింథటిక్ బ్రష్లు మార్కెట్ చేయబడ్డాయి. ఇవి చాలా మన్నికైనవి, చాలా మంచివి, అలాగే ఖర్చుతో కూడుకున్నవి.
బ్రష్లు బహుళ పరిమాణాలలో వస్తాయి, వివిధ ప్రయోజనాల కోసం ఉపయోగిస్తారు. బ్రష్ రకం కూడా తేడాను కలిగిస్తుంది. ఉదాహరణకు "రౌండ్" అనేది వివరమైన పని కోసం ఉపయోగించే పాయింటెడ్ బ్రష్. రంగు విస్తృత స్వత్త్లను వర్తింపజేయడానికి "ఫ్లాట్" బ్రష్లు ఉపయోగిస్తారు. "బ్రైట్" అనేది పొట్టి బ్రష్ వెంట్రుకలతో కూడిన ఫ్లాట్ బ్రష్. "ఫిల్బర్ట్" అనేది గుండ్రని మూలలతో కూడిన ఫ్లాట్ బ్రష్. "ఎగ్బర్ట్" అనేది చాలా పొడవాటి, అరుదైన ఫిల్బర్ట్ బ్రష్. కళాకారుడు ఫ్లాట్ మెటల్ బ్లేడ్ అయిన ప్యాలెట్ నైఫ్తో కూడా పెయింట్ను పూయవచ్చు. ప్యాలెట్ కత్తిని అవసరమైనప్పుడు కాన్వాస్ నుండి పెయింట్ను తొలగించడానికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు. పెయింట్ను అప్లై చేయడానికి లేదా తీసివేయడానికి రాగ్లు, స్పాంజ్లు, కాటన్ స్వాబ్స్ వంటి అసాధారణమైన సాధనాల వినియోగిస్తారు. కొందరు కళాకారులు తమ వేళ్లతో కూడా పెయింట్ వేస్తారు.
పాత మాస్టర్స్ సాధారణంగా కాంతి పొర ద్వారా పూర్తిగా చొచ్చుకుపోయేలా "గ్లేజెస్" అని పిలువబడే పల్చని పొరలలో పెయింట్ను ప్రయోగించారు, ఈ పద్ధతిని "పరోక్ష పెయింటింగ్" అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ పద్ధతి ఆయిల్ పెయింటింగ్లకు వాటి ప్రకాశించే లక్షణాలను ఇస్తుంది. ఈ పద్ధతి మొట్టమొదట గుడ్డు టెంపెరా పెయింటింగ్ పద్ధతి (పచ్చసొన బైండర్గా ఉపయోగించబడుతుంది, వర్ణద్రవ్యంతో కలిపి) ద్వారా పరిపూర్ణం చేయబడింది. ఉత్తర ఐరోపాలో ప్రారంభ నెదర్లాండిష్ చిత్రకారులచే సాధారణంగా అవిసె నూనెలో ఉండే వర్ణద్రవ్యాలతో వర్తించబడింది. ఈ విధానాన్ని ఆధునిక కాలంలో "మిశ్రమ పద్ధతి" అని పిలుస్తారు. తరచుగా ఎగ్ టెంపెరా లేదా టర్పెంటైన్-పలచని పెయింట్తో పెయింట్ చేయబడిన మొదటి కోటు (అండర్పెయింటింగ్) వేయబడుతుంది. ఈ పొర కాన్వాస్ను "టోన్" చేయడానికి, గెస్సో తెలుపు రంగును కవర్ చేయడానికి సహాయపడుతుంది. చాలా మంది కళాకారులు కూర్పును స్కెచ్ చేయడానికి ఈ పొరను ఉపయోగిస్తారు. మరింత ముందుకు వెళ్లే ముందు ఈ మొదటి పొరను సర్దుబాటు చేయవచ్చు, ఫ్రెస్కో టెక్నిక్లో ఉపయోగించే "కార్టూనింగ్" పద్ధతి కంటే ఇది ఒక ప్రయోజనం. ఈ పొర ఎండిన తర్వాత కళాకారుడు కలర్ స్వాచ్ల "మొజాయిక్" ను పెయింట్ చేయడం ద్వారా కొనసాగవచ్చు, చీకటి నుండి ప్రకాశవంతంగా పని చేయవచ్చు. "మొజాయిక్" పూర్తయిన తర్వాత రంగుల సరిహద్దులు మిళితం అవుతాయి, ఆపై వివరాలను వర్తించే ముందు ఆరబెట్టడానికి వదిలివేయబడతాయి.
ఇంప్రెషనిస్ట్ శతాబ్దం (19వ శతాబ్దం చివరలో) వంటి తరువాతి కాలాల్లోని కళాకారులు తరచుగా ఈ వెట్-ఆన్-వెట్ పద్ధతిని విస్తరించారు, పునరుజ్జీవనోద్యమ కాల నాటి లేయరింగ్, గ్లేజింగ్ విధానాన్ని అనుసరించకుండా కాన్వాస్పై తడి పెయింట్ను కలపడం జరిగింది. ఈ పద్ధతిని "అల్లా ప్రిమా" అని కూడా అంటారు. స్టూడియో లోపల కాకుండా ఆరుబయట పెయింటింగ్ రాక కారణంగా ఈ పద్ధతి సృష్టించబడింది. ఎందుకంటే ఆరుబయట ఉన్నప్పుడు ఒక కళాకారుడు కొత్త పొరను జోడించే ముందు పెయింట్ ప్రతి పొర ఎండబెట్టడానికి సమయం లేదు. చాలా మంది సమకాలీన కళాకారులు బోల్డ్ రంగును (వెట్-ఆన్-వెట్) జోడించడానికి రెండు పద్ధతుల కలయికను ఉపయోగిస్తారు. గ్లేజింగ్ ద్వారా పొరల లోతును పొందుతారు.
చిత్రం పూర్తయిన తర్వాత, ఒక సంవత్సరం వరకు ఎండినప్పుడు, ఒక కళాకారుడు టర్పెంటైన్లో కరిగిన డమ్మర్ గమ్ స్ఫటికాలతో తయారు చేయబడిన వార్నిష్ పొరతో పనిని మూసివేస్తాడు. ఆయిల్ పెయింటింగ్కు ఇబ్బంది లేకుండా ఇటువంటి వార్నిష్లను తీసివేయవచ్చు. కొంతమంది సమకాలీన కళాకారులు నిగనిగలాడే రూపాన్ని నివారించడానికి ఉపరితలాన్ని వార్నిష్ చేయకుండా వదిలేస్తూ, వారి పనిని వార్నిష్ చేయకూడదని నిర్ణయించుకుంటారు.
ప్రసిద్ధ రచనల ఉదాహరణలు
[మార్చు]-
ఆర్నాల్ఫిని పోర్ట్రెయిట్, జాన్ వాన్ ఐక్, 1434 (ప్యానెల్పై) -
లా డోనా వేలట, రాఫెల్, 1516 -
ది రేప్ ఆఫ్ యూరోపా, టైటియన్, 1562 -
ది రైజింగ్ ఆఫ్ ది క్రాస్, పీటర్ పాల్ రూబెన్స్, 1610–11 -
ది అనాటమీ లెసన్ ఆఫ్ డా. నికోలేస్ తుల్ప్, రెంబ్రాండ్ట్, 1632 -
ఇన్నోసెంట్ ఎక్స్, డియెగో వెలాస్క్వెజ్, 1650 -
ది మిల్క్మైడ్, జోహన్నెస్ వెర్మీర్, 1658–1660 -
లా బెల్లె స్ట్రాస్బోర్జియోస్, నికోలస్ డి లార్గిల్లియర్, 1703 -
ది టాయిలెట్ ఆఫ్ వీనస్, ఫ్రాంకోయిస్ బౌచర్, 1751 -
ది బ్లూ బాయ్, థామస్ గెయిన్స్బరో, 1770 -
ఛార్జ్ ఇన్ ది సోమోసియెర్రా గోర్జ్, పియోటర్ మైఖలోవ్స్కీ, 1837 -
వుమన్ విత్ ఏ పారాసోల్ - మేడమ్ మోనెట్ అండ్ హర్ సన్, క్లాడ్ మోనెట్, 1875 -
బాల్ డు మౌలిన్ డి లా గాలెట్, పియర్-అగస్టే రెనోయిర్, 1876 -
పోర్ట్రెయిట్ ఆఫ్ డా. గాచెట్, విన్సెంట్ వాన్ గోహ్, 1890 -
ది కార్డ్ ప్లేయర్స్, పాల్ సెజాన్, 1892 -
లే గ్రాండ్ కెనాల్, వెనిస్, హెన్రీ లే సిడానర్, 1906 -
లెస్ డెమోయిసెల్లెస్ డి'అవిగ్నాన్, పాబ్లో పికాసో, 1907
-
ది కిస్ (డెర్ కుస్), గుస్తావ్ క్లిమ్ట్, 1907/8 -
కంపోజిషన్ VII, వాస్సిలీ కండిన్స్కీ, 1913 -
బెల్లా విత్ వైట్ కాలర్, మార్క్ చాగల్, 1917
-
మోటివ్ ఫ్రొం టార్టు, విల్లెమ్ ఆర్మిస్సన్, 1937 -
నైట్హాక్స్, ఎడ్వర్డ్ హాప్పర్, 1942
,_60_x_73_cm,_oil_on_canvas,_Courtauld_Institute_of_Art,_London.jpg)
.jpg)
.jpg)
ఉల్లేఖనాలు
[మార్చు]- ↑ Osborne (1970), p. 787
- ↑ "World's oldest use of oil paint found in Afghanistan". World Archaeology (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). 6 July 2008. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 10 August 2020.
- ↑ "Synchrotron light unveils oil in ancient Buddhist paintings from Bamiyan". European Synchrotron Radiation Facility (in ఇంగ్లీష్). 21 April 2008. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 12 April 2020.
- ↑ "Afghan caves hold world's first oil paintings: expert". ABC News. 25 January 2008.
- ↑ "Earliest Oil Paintings Discovered". Live Science. 22 April 2008.
- ↑ Osborne (1970), pp. 787, 1132
- ↑ Borchert (2008), pp. 92–94
- ↑ Osborne (1970), p. 787
- ↑ Osborne (1970), pp. 787–788
- ↑ Mayer, Ralph (1951). Smith, Edwin (ed.). The Artist's Handbook of Materials and Techniques. London: Faber and Faber.
- ↑ Gettens, Rutherford J.; Kühn, Hermann; Chase, W. T. (1993). "Lead White". In Roy, Ashok (ed.). Artists' Pigments: A Handbook of Their History and Characteristics (PDF). Vol. 2. Washington, D.C.: National Gallery of Art. pp. 67–81. ISBN 978-1-904982-75-3.
- ↑ 12.0 12.1 White, Raymond; Kirby, Jo (1994). "Rembrandt and his Circle: Seventeenth-Century Dutch Paint Media Re-examined" (PDF). National Gallery Technical Bulletin. 15. London: National Gallery Publications: 64–78. ISSN 0140-7430. ఒరిజినల్ నుండి 28 October 2022 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది (PDF) చెయ్యబడింది.
- ↑ "Sourcing Lead Paint". Historic England. ఒరిజినల్ నుండి 23 March 2025 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 26 January 2026.
- ↑ Haaf, Beatrix (1987). "Industriell vorgrundierte Malleinen. Beiträge zur Entwicklungs-, Handels- und Materialgeschichte". Zeitschrift für Kunsttechnologie und Konservierung. 1: 7–71.
మూలాలు
[మార్చు]- Borchert, Till-Holger (2008). Van Eyck. London: Taschen. ISBN 3-8228-5687-8.
- Osborne, Harold, ed. (1970). The Oxford Companion to Art. Oxford University Press. ISBN 019866107X.
మరింత చదవడానికి
[మార్చు]- Chieffo, Clifford T. (1976). Contemporary Oil Painter's Handbook. Prentice Hall. ISBN 978-0-131-70167-0.
- Mayer, Ralph (1940). The Artist's Handbook of Materials and Techniques. Comprehensive reference book.
బయటి లింకులు
[మార్చు]- మూస:Wikibooks inline
Media related to Oil paintings at Wikimedia Commons
